Aparatura

„Aparatura” to, w rozumieniu ustawy „Kompatybilność elektromagnetyczna”, urządzenie albo zestaw urządzeń, który może mieć znaczenie dla wzajemnego oddziaływania sprzętu za pośrednictwem pola elektromagnetycznego lub sygnałów elektrycznych. Nie chodzi więc o każdy element techniczny, lecz o wyrób mający określony stopień samodzielności i przeznaczony do funkcjonowania jako odrębna całość.

Aby dany wyrób został uznany za aparaturę, muszą być spełnione łącznie określone przesłanki:

• powinien być gotowym wyrobem albo zespołem wyrobów tworzącym funkcjonalną całość,
• powinien być oferowany na rynku jako osobna jednostka funkcjonalna, a nie wyłącznie jako nieukończony element innego produktu,
• powinien być przeznaczony do używania przez użytkownika albo do zamontowania przez użytkownika,
• musi mieć możliwość powodowania zaburzeń elektromagnetycznych lub wykazywać podatność na takie zaburzenia.

Ostatnia przesłanka obejmuje dwa różne przypadki. Aparatura może zakłócać działanie innych urządzeń, na przykład przez wytwarzanie niepożądanych sygnałów, ale może też sama reagować nieprawidłowo na zakłócenia pochodzące z otoczenia. Wystarczy, że występuje jeden z tych rodzajów oddziaływania. Znaczenie ma zatem nie tylko to, czy wyrób emituje zakłócenia, lecz także to, czy jest na nie wrażliwy.

Pojęcie służy do wyznaczenia zakresu wyrobów, których dotyczy ustawa i dla których istotna jest kompatybilność elektromagnetyczna. W praktyce pozwala odróżnić aparaturę objętą tym reżimem od produktów, które nie są samodzielnymi jednostkami funkcjonalnymi albo nie mają związku z emisją bądź odpornością na zaburzenia elektromagnetyczne. Kwalifikacja zależy więc zarówno od sposobu wprowadzenia wyrobu na rynek i jego przeznaczenia, jak i od jego właściwości elektromagnetycznych.