Altana działkowa

Altana działkowa to ustawowo określony rodzaj obiektu znajdującego się na działce w rodzinnym ogrodzie działkowym. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie o rodzinnych ogrodach działkowych i służy wskazaniu, jakie obiekty mogą być uznane za altany działkowe w rozumieniu tej ustawy.

Aby obiekt mieścił się w tej definicji, powinien spełniać kilka warunków łącznie:

• być wolno stojącym budynkiem rekreacyjno-wypoczynkowym albo innym obiektem budowlanym przeznaczonym do pełnienia takiej funkcji,
• znajdować się na terenie działki położonej w rodzinnym ogrodzie działkowym,
• mieć powierzchnię zabudowy nie większą niż 35 m2,
• zachowywać odpowiednią wysokość, czyli do 5 m w przypadku dachu stromego albo do 4 m przy dachu płaskim.

Ustawa przewiduje przy tym szczególny sposób obliczania powierzchni zabudowy. Nie uwzględnia się w niej tarasu, werandy ani ganku, pod warunkiem że ich łączna powierzchnia nie przekracza 12 m2. Oznacza to, że te części mogą pozostać poza wskazanym limitem, ale tylko w granicach określonych w definicji.

Znaczenie praktyczne tego pojęcia polega na tym, że nie każdy obiekt rekreacyjny ustawiony na działce jest automatycznie altaną działkową. Decydujące są jego funkcja, usytuowanie, samodzielny charakter oraz parametry dotyczące powierzchni i wysokości. Definicja pozwala więc odróżnić obiekt odpowiadający ustawowemu pojęciu altany działkowej od innych obiektów budowlanych lub konstrukcji, które nie spełniają wszystkich wymaganych przesłanek. Przy ocenie konkretnego obiektu znaczenie ma także to, czy taras, weranda lub ganek mieszczą się w przewidzianym limicie powierzchni.