Alokacja

Alokacja w rozumieniu ustawy o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów oznacza dokonanie wyboru osoby, która ma otrzymać przeszczep, spośród osób wpisanych na krajową listę oczekujących na przeszczepienie. Jest to zatem czynność związana z ustaleniem biorcy w ramach zorganizowanego systemu kwalifikowania i oczekiwania na przeszczep.

Pojęcie to obejmuje kilka podstawowych elementów:

• przedmiot wyboru, czyli biorcę przeszczepu, a więc osobę oczekującą na otrzymanie przeszczepianego materiału;
• źródło, z którego dokonuje się wyboru, czyli krajową listę osób oczekujących na przeszczepienie;
• samą czynność alokacji, polegającą na wskazaniu konkretnej osoby jako biorcy.

Alokacja nie oznacza samego pobrania, przechowywania ani przeszczepienia komórek, tkanek lub narządów. Nie jest też równoznaczna z utworzeniem listy oczekujących. Odnosi się do etapu, na którym spośród osób znajdujących się na tej liście wybiera się biorcę dla określonego przeszczepu. Dzięki temu pojęcie porządkuje proces kierowania dostępnych możliwości przeszczepienia do osób objętych krajowym systemem oczekiwania.

W praktyce alokacja ma znaczenie organizacyjne i zapewnia, że wybór biorcy odbywa się w ramach jednej, krajowej listy, a nie w sposób przypadkowy lub wyłącznie na podstawie indywidualnych ustaleń. Stanowi więc formalne połączenie konkretnego przeszczepu z osobą oczekującą na jego wykonanie. Sama definicja wskazuje, kto może zostać wybrany i z jakiego zbioru dokonuje się wyboru, nie opisuje natomiast szczegółowych zasad ani kryteriów, według których podejmowana jest decyzja. W ustawie termin ten służy zatem nazwaniu etapu wyboru biorcy w systemie przeszczepiania komórek, tkanek i narządów.