Art. 86a Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia (k.p.w.) reguluje specyficzne zasady ścigania wykroczeń popełnionych przez żołnierzy. Przepis ten wprowadza odrębności proceduralne wynikające z charakteru służby wojskowej oraz specyficznych warunków, w jakich żołnierze mogą się znajdować.

### § 1. Żądanie dowódcy jednostki wojskowej

Pierwszy paragraf art. 86a stanowi, że ściganie wykroczenia popełnionego przez żołnierza następuje na żądanie dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę wojskową. Jest to odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą ściganie wykroczeń jest inicjowane przez organy ścigania. Przepis ten podkreśla autonomię dowódcy jednostki wojskowej w zakresie decyzji o ściganiu wykroczeń popełnionych przez podległych mu żołnierzy.

### § 2. Postępowanie dyscyplinarne

W przypadku odstąpienia od żądania ścigania wykroczenia, dowódca jednostki wojskowej ma obowiązek wszcząć wobec sprawcy postępowanie dyscyplinarne albo wydać polecenie wszczęcia takiego postępowania. Alternatywnie, dowódca może wystąpić z wnioskiem o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego do innego przełożonego dyscyplinarnego. Przepis ten zapewnia, że nawet w przypadku odstąpienia od ścigania wykroczenia, sprawca nie pozostaje bezkarny, a jego czyn jest poddawany ocenie w ramach postępowania dyscyplinarnego.

### § 3. Wyjątki dotyczące środków karnych

W sytuacji, gdy żołnierz popełni wykroczenie, za które można orzec środki karne takie jak zakaz prowadzenia pojazdów, przepadek przedmiotów lub nawiązka, nie wszczyna się postępowania dyscyplinarnego. W takim przypadku stosuje się przepis art. 86 § 1 k.p.w., co oznacza, że sprawa jest rozpatrywana w trybie ogólnym, a nie dyscyplinarnym. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że w przypadku poważniejszych wykroczeń, które mogą skutkować nałożeniem istotnych środków karnych, sprawa jest rozpatrywana przez odpowiednie organy ścigania.

### § 4. Specjalne warunki służby wojskowej

Ostatni paragraf art. 86a wprowadza szczególne zasady w przypadku popełnienia wykroczenia przez żołnierza w czasie pełnienia służby wojskowej w warunkach nadzwyczajnych, takich jak mobilizacja, stan wojenny, działania wojenne, misje zagraniczne, akcje humanitarne, poszukiwawcze lub ratownicze. W takich sytuacjach stosuje się wyłącznie § 2, co oznacza, że ściganie wykroczeń odbywa się w trybie dyscyplinarnym, a nie karnym. Przepis ten uwzględnia specyfikę i trudności związane z pełnieniem służby wojskowej w warunkach nadzwyczajnych, gdzie szybkie i efektywne działanie dyscyplinarne może być bardziej adekwatne niż standardowe postępowanie karne.

### Podsumowanie

Art. 86a k.p.w. wprowadza szczególne zasady ścigania wykroczeń popełnionych przez żołnierzy, uwzględniając specyfikę służby wojskowej oraz warunki, w jakich żołnierze mogą się znajdować. Przepis ten podkreśla rolę dowódcy jednostki wojskowej w procesie ścigania wykroczeń oraz zapewnia, że nawet w przypadku odstąpienia od ścigania, sprawca nie pozostaje bezkarny. Dodatkowo, wprowadza on wyjątki dotyczące poważniejszych wykroczeń oraz specjalne zasady dla warunków nadzwyczajnych, co ma na celu zapewnienie efektywnego i adekwatnego reagowania na wykroczenia popełnione przez żołnierzy.

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Art. 11 ustawy o obronie Ojczyzny określa fundamentalne zadania i uprawnienia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, stanowiąc kluczowy element systemu obronnego państwa. Przepis ten podkreśla zarówno tradycyjne funkcje militarne, jak i szeroki zakres zadań, które Siły Zbrojne mogą realizować w sytuacjach kryzysowych.

#### 1. Funkcje podstawowe Sił Zbrojnych

Pierwsza część artykułu jasno definiuje, że Siły Zbrojne stoją na straży suwerenności i niepodległości państwa oraz jego bezpieczeństwa i pokoju. Jest to zgodne z konstytucyjnym obowiązkiem obrony państwa, który jest jednym z najważniejszych zadań każdej formacji wojskowej. W tym kontekście Siły Zbrojne są zhierarchizowaną, umundurowaną formacją uzbrojoną, co podkreśla ich profesjonalny i zorganizowany charakter.

#### 2. Zadania dodatkowe

Artykuł 11 rozszerza tradycyjne funkcje wojskowe, wskazując na możliwość udziału Sił Zbrojnych w zwalczaniu klęsk żywiołowych, działaniach antyterrorystycznych, ochronie mienia, akcjach poszukiwawczych, ratowania zdrowia i życia ludzkiego, ochronie cyberprzestrzeni oraz oczyszczaniu terenów z materiałów wybuchowych. Te zadania pokazują, że Siły Zbrojne są wszechstronnym narzędziem państwa, zdolnym do reagowania na różnorodne zagrożenia.

#### 3. Uprawnienia do stosowania środków przymusu

Kolejna część artykułu precyzuje, że Siły Zbrojne mają prawo stosowania środków przymusu bezpośredniego, użycia broni i innego uzbrojenia w celu realizacji swoich zadań. Kluczowe jest tutaj, że użycie tych środków musi być adekwatne do zagrożenia oraz zgodne z zasadami określonymi w wiążących Rzeczpospolitą Polską umowach międzynarodowych oraz międzynarodowym prawie zwyczajowym. To zapewnia, że działania Sił Zbrojnych są zgodne z międzynarodowymi standardami praw człowieka i prawa konfliktów zbrojnych.

#### 4. Użycie Sił Zbrojnych poza granicami państwa

Artykuł 11 odnosi się również do zasad użycia Sił Zbrojnych poza granicami państwa, odwołując się do ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa. W tym kontekście, Siły Zbrojne mają prawo stosowania środków przymusu bezpośredniego i użycia broni na warunkach określonych w tej ustawie oraz zgodnie z międzynarodowymi umowami i prawem zwyczajowym. To zapewnia, że działania Sił Zbrojnych za granicą są zgodne z międzynarodowymi zobowiązaniami Polski.

#### Podsumowanie

Art. 11 ustawy o obronie Ojczyzny kompleksowo definiuje rolę i uprawnienia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis ten podkreśla zarówno ich tradycyjne funkcje obronne, jak i szeroki zakres zadań, które mogą realizować w sytuacjach kryzysowych. Kluczowe jest, że wszelkie działania Sił Zbrojnych muszą być zgodne z międzynarodowymi standardami prawnymi, co zapewnia ich legalność i legitymację na arenie międzynarodowej.

o obronie Ojczyzny

Art. 175 ustawy o obronie Ojczyzny reguluje kwestie związane z natychmiastowym stawiennictwem żołnierzy Wojsk Obrony Terytorialnej (OT) do pełnienia terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie. Przepis ten ma na celu zapewnienie szybkiej i skutecznej reakcji na różnorodne sytuacje kryzysowe oraz zagrożenia bezpieczeństwa państwa.

### 1. Zakres zastosowania przepisu

Przepis ten określa, że żołnierze OT mogą być wezwani do natychmiastowego stawiennictwa w celu:
- **Sprawdzenia gotowości mobilizacyjnej i bojowej jednostek wojskowych**: Jest to kluczowy element utrzymania wysokiego poziomu gotowości operacyjnej Sił Zbrojnych. Regularne sprawdzanie gotowości pozwala na szybkie reagowanie na ewentualne zagrożenia.
- **Udziału w zwalczaniu klęsk żywiołowych i likwidacji ich skutków**: Żołnierze OT mogą być zaangażowani w działania ratunkowe i pomocowe w przypadku katastrof naturalnych, takich jak powodzie, pożary czy trzęsienia ziemi.
- **Działaniach antyterrorystycznych i z zakresu ochrony mienia**: W sytuacjach zagrożenia terrorystycznego lub potrzeby ochrony ważnych obiektów, żołnierze OT mogą wspierać inne służby w zapewnieniu bezpieczeństwa.
- **Akcjach poszukiwawczych oraz ratowania lub ochrony zdrowia i życia ludzkiego**: W przypadkach zaginięć osób lub sytuacji wymagających natychmiastowej pomocy medycznej, żołnierze OT mogą być wezwani do wsparcia działań ratunkowych.
- **Oczyszczaniu terenów z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych pochodzenia wojskowego oraz ich unieszkodliwianiu**: Jest to istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa ludności cywilnej, zwłaszcza na terenach, gdzie mogą znajdować się niewybuchy lub inne niebezpieczne materiały.
- **Realizacji zadań z zakresu zarządzania kryzysowego**: Żołnierze OT mogą być zaangażowani w szeroki zakres działań związanych z zarządzaniem kryzysowym, w tym koordynację działań ratunkowych i logistycznych.
- **Przeciwdziałania zagrożeniu bezpieczeństwa państwa**: W sytuacjach, gdy istnieje zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa, żołnierze OT mogą być wezwani do wsparcia działań Sił Zbrojnych.

### 2. Sposób wezwania

Wezwanie do natychmiastowego stawiennictwa może być przekazane za pośrednictwem środków masowego przekazu oraz środków komunikacji elektronicznej. Jest to istotne z punktu widzenia szybkości i skuteczności komunikacji, zwłaszcza w sytuacjach kryzysowych, gdzie czas reakcji jest kluczowy.

### 3. Obowiązek stawiennictwa

Żołnierz OT, który został wezwany do pełnienia terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie w trybie natychmiastowego stawiennictwa, jest zobowiązany stawić się w określonym terminie i miejscu. Niewywiązanie się z tego obowiązku może skutkować konsekwencjami prawnymi, w tym sankcjami dyscyplinarnymi.

### Podsumowanie

Art. 175 ustawy o obronie Ojczyzny jest kluczowym elementem systemu obrony i bezpieczeństwa państwa. Przepis ten umożliwia szybkie i skuteczne mobilizowanie żołnierzy OT do różnorodnych działań, które mają na celu ochronę ludności cywilnej, mienia oraz zapewnienie bezpieczeństwa państwa. Wprowadzenie możliwości wezwania za pośrednictwem środków masowego przekazu oraz komunikacji elektronicznej zwiększa efektywność i szybkość reakcji na sytuacje kryzysowe.

Art. 248 ustawy o obronie Ojczyzny reguluje zasady pełnienia służby przez żołnierzy pasywnej rezerwy (żołnierzy PR). Przepis ten określa, że pełnienie służby przez żołnierzy PR polega na odbywaniu ćwiczeń wojskowych, które mogą obejmować udział w zwalczaniu klęsk żywiołowych, likwidacji ich skutków, akcjach poszukiwawczych oraz ratowaniu życia ludzkiego.

Po złożeniu przysięgi wojskowej, dowódca jednostki wojskowej wydaje żołnierzom PR książeczkę wojskową, co formalizuje ich status i umożliwia dalsze działania w ramach służby. Minister Obrony Narodowej ma uprawnienia do określenia, w drodze rozporządzenia, szczegółowych zasad dotyczących okresu trwania ćwiczeń wojskowych, ich rodzaju, terminów rozpoczęcia i zakończenia, sposobu powoływania oraz kategorii osób powoływanych na ćwiczenia. W rozporządzeniu tym Minister powinien uwzględnić wiek, kwalifikacje oraz uprawnienia żołnierzy PR, a także cel wprowadzania ćwiczeń i konieczność zapewnienia ich efektywnego odbywania.

Przepis ten również wyłącza pewne kategorie osób z obowiązku pełnienia służby wojskowej w ramach ćwiczeń wojskowych żołnierzy PR. Wyłączenia te dotyczą osób, które:
1. Są wyłączone od obowiązku pełnienia służby wojskowej w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny.
2. Prowadzą własną kampanię wyborczą w przypadku kandydowania do Sejmu, Senatu, Parlamentu Europejskiego lub organów samorządu terytorialnego - w czasie trwania kampanii.
3. Zostały wybrane na posła, w tym do Parlamentu Europejskiego, albo senatora - w czasie trwania kadencji.
4. Pełnią funkcję organów jednostek samorządu terytorialnego albo sprawują mandat radnego.
5. Zajmują kierownicze stanowiska w urzędach administracji rządowej.
6. Zostały przeznaczone do odbycia służby zastępczej lub odbyły tę służbę.

Komentarz:
Art. 248 ustawy o obronie Ojczyzny wprowadza istotne regulacje dotyczące pełnienia służby przez żołnierzy pasywnej rezerwy, co ma na celu zapewnienie gotowości obronnej państwa oraz wsparcie w sytuacjach kryzysowych, takich jak klęski żywiołowe czy akcje ratunkowe. Przepis ten precyzyjnie określa, jakie obowiązki i uprawnienia mają żołnierze PR, a także jakie kategorie osób są wyłączone z obowiązku odbywania ćwiczeń wojskowych.

Minister Obrony Narodowej ma szerokie kompetencje do regulowania szczegółowych zasad dotyczących ćwiczeń wojskowych, co pozwala na elastyczne dostosowywanie tych zasad do aktualnych potrzeb obronnych i sytuacji kryzysowych. Wyłączenia od obowiązku pełnienia służby wojskowej dla określonych kategorii osób są uzasadnione ich rolą publiczną oraz koniecznością zapewnienia ciągłości funkcjonowania kluczowych instytucji państwowych i samorządowych.

Warto podkreślić, że przepis ten jest istotnym elementem systemu obronnego państwa, który umożliwia efektywne wykorzystanie zasobów ludzkich w sytuacjach wymagających szybkiej reakcji i wsparcia ze strony sił zbrojnych.

Art. 252 ustawy o obronie Ojczyzny stanowi wyjątek od przepisu art. 251, który reguluje zasady użycia sił zbrojnych w określonych sytuacjach. Zgodnie z art. 252, przepisu art. 251 nie stosuje się do działań związanych z udziałem w zwalczaniu klęsk żywiołowych, likwidacji ich skutków, akcjami poszukiwawczymi oraz ratowania życia ludzkiego.

**1. Cel i znaczenie przepisu:**
Art. 252 ma na celu zapewnienie elastyczności i skuteczności w reagowaniu na sytuacje kryzysowe, które wymagają szybkiej i zdecydowanej interwencji. Wyłączenie stosowania art. 251 w tych przypadkach pozwala na bardziej dynamiczne i mniej sformalizowane działania sił zbrojnych, co jest kluczowe w sytuacjach nagłych, takich jak klęski żywiołowe czy akcje ratunkowe.

**2. Zakres zastosowania:**
Przepis ten obejmuje trzy główne kategorie działań:
   a. **Zwalczanie klęsk żywiołowych i likwidacja ich skutków:** Obejmuje to interwencje w przypadku katastrof naturalnych, takich jak powodzie, pożary, trzęsienia ziemi, huragany itp. Siły zbrojne mogą być zaangażowane w ewakuację ludności, dostarczanie pomocy humanitarnej, budowę tymczasowych schronień, naprawę infrastruktury itp.
   b. **Akcje poszukiwawcze:** Dotyczy to działań mających na celu odnalezienie zaginionych osób, zarówno w kontekście katastrof naturalnych, jak i innych sytuacji kryzysowych, takich jak wypadki lotnicze, morskie czy górskie.
   c. **Ratowanie życia ludzkiego:** Obejmuje wszelkie działania mające na celu bezpośrednie ratowanie życia, takie jak udzielanie pierwszej pomocy, ewakuacja rannych, dostarczanie niezbędnych środków medycznych itp.

**3. Konsekwencje prawne:**
Wyłączenie stosowania art. 251 oznacza, że w sytuacjach określonych w art. 252, siły zbrojne mogą działać na podstawie innych przepisów, które regulują ich udział w akcjach ratunkowych i humanitarnych. Może to obejmować przepisy dotyczące zarządzania kryzysowego, ochrony ludności, a także międzynarodowe umowy i konwencje, w których Polska jest stroną.

**4. Praktyczne implikacje:**
W praktyce, art. 252 umożliwia szybsze i bardziej efektywne reagowanie na sytuacje kryzysowe, co jest kluczowe dla minimalizacji strat i ochrony życia ludzkiego. Wymaga to jednak odpowiedniego przygotowania i koordynacji między różnymi służbami, w tym siłami zbrojnymi, strażą pożarną, policją, służbami medycznymi i innymi podmiotami zaangażowanymi w zarządzanie kryzysowe.

**Podsumowanie:**
Art. 252 ustawy o obronie Ojczyzny jest kluczowym przepisem, który zapewnia elastyczność i skuteczność w reagowaniu na sytuacje kryzysowe. Wyłączenie stosowania art. 251 w przypadkach określonych w art. 252 pozwala na bardziej dynamiczne i mniej sformalizowane działania sił zbrojnych, co jest niezbędne w sytuacjach nagłych, takich jak klęski żywiołowe czy akcje ratunkowe. Przepis ten podkreśla znaczenie współpracy i koordynacji między różnymi służbami w celu ochrony życia i zdrowia ludzkiego oraz minimalizacji skutków katastrof.

Art. 379 ustawy o obronie Ojczyzny nakłada na Ministra Obrony Narodowej obowiązek określenia, w drodze rozporządzenia, szczegółowych procedur dotyczących stosowania dyscyplinarnych środków zapobiegawczych wobec żołnierzy. Przepis ten ma na celu zapewnienie sprawności postępowania dyscyplinarnego, utrzymanie odpowiedniego poziomu dyscypliny wojskowej oraz prawidłowości w zakresie badań i osadzania żołnierzy w izbie zatrzymań.

#### Kluczowe elementy regulacji:

1. **Sprawność postępowania dyscyplinarnego**:
   - Minister Obrony Narodowej ma obowiązek określić procedury, które zapewnią szybkie i efektywne postępowanie w sprawach dyscyplinarnych. Jest to istotne, aby niezwłocznie reagować na naruszenia dyscypliny wojskowej, co ma bezpośredni wpływ na gotowość bojową i morale jednostek wojskowych.

2. **Kształtowanie dyscypliny wojskowej**:
   - Rozporządzenie powinno zawierać przepisy, które będą wspierać utrzymanie wysokiego poziomu dyscypliny wśród żołnierzy. Dyscyplina wojskowa jest fundamentem funkcjonowania sił zbrojnych, a jej naruszenie może prowadzić do poważnych konsekwencji, zwłaszcza w sytuacjach kryzysowych.

3. **Procedury dotyczące izby zatrzymań**:
   - Minister ma określić szczegółowe zasady dotyczące osadzania żołnierzy w izbie zatrzymań, w tym tryb doprowadzania, przyjęcia oraz postępowania w przypadku odmowy przyjęcia. Ważne jest, aby te procedury były jasne i precyzyjne, aby uniknąć nieporozumień i zapewnić prawidłowe funkcjonowanie izby zatrzymań.

4. **Badania żołnierzy**:
   - Przepisy rozporządzenia powinny również określać rodzaje, zakres i tryb przeprowadzania badań, o których mowa w art. 377 ustawy. Celem jest zapewnienie, że badania te będą przeprowadzane w sposób prawidłowy i zgodny z obowiązującymi standardami.

5. **Zażalenia na środki dyscyplinarne**:
   - Rozporządzenie powinno zawierać procedury składania i rozpatrywania zażaleń na zastosowanie dyscyplinarnych środków zapobiegawczych. Jest to istotne z punktu widzenia ochrony praw żołnierzy, którzy mają prawo do odwołania się od decyzji dyscyplinarnych.

6. **Warunki pełnienia służby wojskowej w różnych sytuacjach**:
   - Przepisy muszą uwzględniać specyfikę pełnienia służby wojskowej w różnych sytuacjach, takich jak mobilizacja, stany nadzwyczajne, wojna, działania poza granicami państwa oraz udział w akcjach humanitarnych, poszukiwawczych lub ratowniczych. Każda z tych sytuacji wymaga specyficznych rozwiązań, które muszą być uwzględnione w rozporządzeniu.

### Wnioski

Art. 379 ustawy o obronie Ojczyzny jest kluczowym przepisem, który ma na celu zapewnienie, że procedury dyscyplinarne w siłach zbrojnych będą przeprowadzane w sposób sprawny, transparentny i zgodny z obowiązującymi standardami. Minister Obrony Narodowej, poprzez wydanie odpowiedniego rozporządzenia, ma obowiązek stworzyć ramy prawne, które będą wspierać utrzymanie dyscypliny wojskowej oraz prawidłowe funkcjonowanie izby zatrzymań. Przepisy te muszą być dostosowane do specyfiki służby wojskowej i uwzględniać różnorodne sytuacje, w których mogą znaleźć się żołnierze.

Art. 429 ustawy o obronie Ojczyzny stanowi delegację ustawową dla Ministra Obrony Narodowej do wydania rozporządzenia, które określi szczegółowe zasady dotyczące wyróżnień w Siłach Zbrojnych RP. Przepis ten ma na celu uregulowanie kwestii związanych z przyznawaniem wyróżnień za szczególne osiągnięcia i czyny w służbie wojskowej, zarówno w kraju, jak i poza jego granicami.

#### Zakres delegacji

Minister Obrony Narodowej, na mocy tego artykułu, jest zobowiązany do określenia w drodze rozporządzenia:

1. **Rodzaje osiągnięć będących kryterium wyróżnienia**:
   - Osiągnięcia mające znaczenie dla obronności państwa i Sił Zbrojnych.
   - Czyny świadczące o ofiarności i odwadze w warunkach pełnienia czynnej służby wojskowej, w tym:
     - Po ogłoszeniu mobilizacji.
     - W stanach nadzwyczajnych.
     - W czasie wojny.
     - Podczas wykonywania zadań służbowych w strefie działań wojennych.
     - W przypadku użycia Sił Zbrojnych poza granicami państwa.
     - Udział w akcjach humanitarnych, poszukiwawczych lub ratowniczych.

2. **Uroczysty charakter udzielania wyróżnień i sposób wręczania niektórych z nich**:
   - Zgodnie z ceremoniałem wojskowym.

3. **Tryb udzielania wyróżnień**:
   - Procedury i formalności związane z przyznawaniem wyróżnień.

4. **Rodzaje odznak honorowych, tytułów honorowych oraz honorowej broni białej**:
   - Wzory odznak honorowych, odznak i znaków tytułów honorowych oraz honorowej broni białej.
   - Sposób noszenia odznak honorowych, odznak tytułów honorowych oraz honorowej broni białej.
   - Eksponowanie, przekazywanie i przechowywanie niektórych wyróżnień.

5. **Pododdziały, oddziały i instytucje wojskowe, które mogą być wyróżnione poszczególnymi rodzajami wyróżnień**:
   - Określenie jednostek wojskowych uprawnionych do otrzymywania wyróżnień.

#### Cel regulacji

Celem tej regulacji jest uhonorowanie żołnierzy i jednostek wojskowych za ich wyjątkowe zasługi i czyny, które przyczyniają się do obronności państwa oraz podkreślenie ich ofiarności i odwagi. Wyróżnienia te mają również na celu motywowanie żołnierzy do dalszej służby oraz podnoszenie prestiżu Sił Zbrojnych RP.

#### Znaczenie ceremoniału wojskowego

Podkreślenie uroczystego charakteru udzielania wyróżnień zgodnie z ceremoniałem wojskowym ma na celu nadanie odpowiedniej rangi i powagi tym aktom. Ceremoniał wojskowy jest istotnym elementem tradycji wojskowej, który wzmacnia poczucie wspólnoty i dumy wśród żołnierzy.

#### Wnioski

Art. 429 ustawy o obronie Ojczyzny jest kluczowym przepisem, który umożliwia Ministerstwu Obrony Narodowej stworzenie szczegółowych regulacji dotyczących wyróżnień w Siłach Zbrojnych RP. Przepis ten zapewnia, że wyróżnienia będą przyznawane w sposób transparentny, zgodnie z określonymi kryteriami i procedurami, co przyczynia się do utrzymania wysokich standardów w wojsku oraz motywowania żołnierzy do dalszej służby na rzecz obronności kraju.

Akcja poszukiwawcza

Akcja poszukiwawcza w przepisach

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia1 przepis

o obronie Ojczyzny8 przepisów