Akceptant

Akceptant to pojęcie używane w ustawie o usługach płatniczych na określenie szczególnej kategorii odbiorcy płatności. Chodzi o podmiot, który otrzymuje środki lub inne świadczenie w ramach usługi płatniczej świadczonej przez agenta rozliczeniowego, przy czym podmiot ten nie może być konsumentem.

Dla uznania danego podmiotu za akceptanta istotne są więc trzy elementy:

• musi on występować jako odbiorca płatności,
• usługa płatnicza musi być świadczona na jego rzecz przez agenta rozliczeniowego,
• odbiorca nie może mieć statusu konsumenta.

Akceptantem będzie zatem co do zasady podmiot uczestniczący w obrocie profesjonalnym, który przyjmuje płatności od swoich klientów za pośrednictwem rozwiązania obsługiwanego przez agenta rozliczeniowego. Może to dotyczyć zarówno płatności dokonywanych przy użyciu instrumentów płatniczych, jak i innych form rozliczeń objętych zakresem usług płatniczych. Sama okoliczność otrzymania zapłaty nie wystarcza jednak do zastosowania tego określenia. Znaczenie ma sposób, w jaki płatność jest obsługiwana, oraz udział agenta rozliczeniowego jako podmiotu świadczącego usługę.

Definicja porządkuje status uczestników rynku płatniczego i pozwala odróżnić profesjonalnego odbiorcę płatności od konsumenta. Ma to znaczenie przy ustalaniu, do kogo odnoszą się poszczególne przepisy ustawy, jakie role pełnią uczestnicy transakcji oraz jakie relacje powstają między odbiorcą, płatnikiem i podmiotami obsługującymi płatność. W praktyce pojęcie to może odnosić się na przykład do przedsiębiorcy, który umożliwia swoim klientom płatność za towary lub usługi, korzystając z infrastruktury i obsługi agenta rozliczeniowego.

Określenie „akceptant” występuje także w przepisach Prawa wekslowego, gdzie wiąże się z przyjęciem weksla oraz odpowiedzialnością osoby, która go akceptuje. W tym kontekście ma jednak inne znaczenie niż w ustawie o usługach płatniczych i dotyczy stosunku wekslowego, a nie obsługi płatności przez agenta rozliczeniowego.