Przepis określa, czego dotyczy ustawa. Obejmuje ona zatrudnianie pracowników tymczasowych przez agencję pracy tymczasowej, czyli pracodawcę prowadzącego takie zatrudnienie. Reguluje także kierowanie do pracy tymczasowej na rzecz pracodawcy użytkownika. Może chodzić zarówno o osoby zatrudnione przez agencję, jak i o osoby, które nie są jej pracownikami. Przepis wyznacza więc zakres regulacji dotyczącej pracy tymczasowej oraz podmioty uczestniczące w jej organizowaniu.

o zatrudnianiu pracowników tymczasowych

Przed zawarciem umowy o pracę agencja pracy tymczasowej musi pisemnie poinformować osobę, która ma wykonywać pracę tymczasową, o treści uzgodnień dotyczących tej pracy, wskazanych w art. 9 i art. 10. Informacja ma więc poprzedzać podpisanie umowy, a nie być przekazana dopiero po jej zawarciu. Przepis określa obowiązek agencji, formę informacji oraz moment jej przekazania.

Agencja pracy tymczasowej i pracodawca użytkownik nie mogą skutecznie uzgodnić, że po zakończeniu pracy tymczasowej pracodawca użytkownik nie zatrudni tej osoby. Taki warunek jest nieważny, czyli nie wywołuje skutków prawnych. Oznacza to, że samo zamieszczenie go w umowie lub innym ustaleniu między tymi podmiotami nie może blokować późniejszego zatrudnienia pracownika tymczasowego przez pracodawcę użytkownika.

Przepis pozwala stronom samodzielnie ustalić, kto i w jaki sposób wykonuje prawa oraz obowiązki związane z zatrudnieniem tymczasowym, jeżeli dana kwestia nie została uregulowana w ustawie. Takie ustalenia powinny znaleźć się w umowie zawieranej między pracodawcą użytkownikiem a agencją pracy tymczasowej. Umowa pełni więc funkcję uzupełniającą: reguluje tylko te sprawy, których ustawa nie określa.

Jeżeli ustawa o zatrudnianiu pracowników tymczasowych ani inne przepisy nie regulują danej kwestii odmiennie, stosuje się ogólne przepisy prawa pracy. Dotyczy to agencji pracy tymczasowej, pracownika tymczasowego i pracodawcy użytkownika. Przepisy te należy stosować odpowiednio, czyli z uwzględnieniem roli danego podmiotu jako pracodawcy albo pracownika. Trzeba przy tym uwzględnić także art. 6.

Przepis rozróżnia dwie sytuacje. Jeżeli agencja zatrudnia kogoś jako swojego pracownika tymczasowego, musi zawrzeć z nim umowę o pracę na czas określony, czyli z określonym końcem zatrudnienia. Jednocześnie może skierować do wykonywania pracy tymczasowej także osobę, która nie jest jej pracownikiem. W takim przypadku podstawą jest umowa cywilnoprawna, a nie umowa o pracę. Przepis przewiduje więc dwie odrębne formy organizowania pracy tymczasowej.

Agencja pracy tymczasowej

Agencja pracy tymczasowej w przepisach

o zatrudnianiu pracowników tymczasowych6 przepisów