Art. 52. Kontynuacja kadencji dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej

Dyrektor jednostki badawczo-rozwojowej, powołany na to stanowisko przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych, pełni tę funkcję do końca okresu, na który był powołany.

Komentarz do Art. 52.

Przepis określa, jak traktować osoby pełniące funkcję dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej w chwili zmiany przepisów dotyczących instytutów badawczych. Obejmuje dyrektora, który został powołany na stanowisko przed wejściem w życie ustawy o instytutach badawczych. Zastosowanie przepisu zależy więc od dwóch elementów: pełnienia funkcji dyrektora jednostki badawczo-rozwojowej oraz wcześniejszego, w stosunku do wejścia w życie wskazanej ustawy, powołania na to stanowisko.

Skutek regulacji jest jednoznaczny. Taka osoba zachowuje funkcję i pełni ją do końca okresu, na który została powołana. Przepis nie przewiduje zakończenia pełnienia funkcji wyłącznie z powodu wejścia w życie nowych regulacji. Nie ustanawia też nowego okresu powołania ani nie wskazuje dodatkowych warunków dalszego wykonywania funkcji. Odwołuje się do okresu wynikającego z wcześniejszego powołania i zapewnia jego trwanie do przewidzianego końca.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na ochronie ciągłości pełnienia funkcji przez dyrektorów powołanych przed zmianą regulacji. Zmiana podstaw prawnych działania jednostek nie przerywa automatycznie ich kadencji lub innego oznaczonego okresu powołania. Do chwili jego zakończenia dyrektor pozostaje osobą pełniącą funkcję, której dotyczy przepis. Regulacja odnosi się wyłącznie do osób spełniających wskazaną przesłankę wcześniejszego powołania i nie rozstrzyga o powołaniach dokonanych później.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2010 r. poz. 620.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

badawczo-rozwojowe jednostki

Art. 51.Art. 53.