Art. 29. Udostępnianie dokumentacji medycznej do celów naukowych

W ustawie z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2009 r. Nr 52, poz. 417 i Nr 76, poz. 641) w art. 26 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Dokumentacja medyczna może być udostępniona także szkole wyższej lub instytutowi badawczemu do wykorzystania w celach naukowych, bez ujawniania nazwiska i innych danych umożliwiających identyfikację osoby, której dokumentacja dotyczy.”.

Komentarz do Art. 29.

Przepis zmienia brzmienie art. 26 ust. 4 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Określa, komu i w jakim celu może zostać udostępniona dokumentacja medyczna. Uprawnionymi podmiotami są szkoła wyższa oraz instytut badawczy, a udostępnienie może nastąpić wyłącznie do wykorzystania dokumentacji w celach naukowych.

Warunkiem takiego udostępnienia jest ochrona tożsamości osoby, której dokumentacja dotyczy. Przepis wymaga, aby nie ujawniać jej nazwiska ani innych danych umożliwiających identyfikację. Oznacza to, że przekazywana dokumentacja powinna być pozbawiona informacji pozwalających ustalić, kogo dotyczą zawarte w niej dane. Ochrona obejmuje nie tylko nazwisko, lecz także każdy inny element, który mógłby prowadzić do rozpoznania tej osoby.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na połączeniu możliwości wykorzystania dokumentacji medycznej w działalności naukowej z obowiązkiem zachowania anonimowości pacjenta. Szkoła wyższa lub instytut badawczy mogą korzystać z dokumentacji dla celów naukowych, ale zakres udostępnienia został powiązany z koniecznością usunięcia danych identyfikujących. Przepis wskazuje więc jednocześnie dopuszczalny cel udostępnienia, krąg podmiotów, które mogą z niego skorzystać, oraz podstawowy wymóg dotyczący ochrony osoby, której dokumentacja dotyczy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2010 r. poz. 620.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 28.Art. 30.