Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.
Rozdział 3. Sprawy pracownicze
Rozdział 3
Sprawy pracownicze
1. Pracownicy dotychczasowych urzędów wojewódzkich, wykonujący do dnia wejścia w życie ustawy zadania i kompetencje podlegające przejęciu przez samorząd województwa lub powiat, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się odpowiednio pracownikami urzędu marszałkowskiego lub starostwa powiatowego.
2. Pracownicy dotychczasowych urzędów wojewódzkich, nie wymienieni w ust. 1, wykonujący z upoważnienia wojewody jego zadania i kompetencje, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się pracownikami urzędu wojewódzkiego.
1. Pracownicy urzędów rejonowych i zamiejscowych jednostek tych urzędów, mających siedziby na obszarze powiatu, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się odpowiednio pracownikami starostwa powiatowego lub urzędu miasta, zgodnie z art. 14 ust. 1.
2. Do kierowników urzędów rejonowych oraz ich zastępców stosuje się przepis ust. 1 oraz odpowiednio przepisy art. 29 ust. 2.
Art. 54. Przejście pracowników administracji do służb, inspekcji oraz straży
Pracownicy urzędów terenowych organów rządowej administracji specjalnej i jednostek organizacyjnych wchodzących w skład rządowej administracji ogólnej, wykonujący zadania i kompetencje, które z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się zadaniami i kompetencjami służb, inspekcji i straży działających pod zwierzchnictwem wojewody lub starosty albo urzędów wojewódzkich, marszałkowskich lub starostw powiatowych, z tym dniem stają się pracownikami jednostek organizacyjnych stanowiących aparat pomocniczy kierowników odpowiednich służb, inspekcji i straży wojewódzkich lub powiatowych albo odpowiednich urzędów.
1. Stosownie do podziału zadań i kompetencji między administrację rządową a jednostki samorządu terytorialnego pracownicy dotychczasowych państwowych jednostek organizacyjnych nie wymienieni w art. 52-54 stają się z dniem 1 stycznia 1999 r. pracownikami odpowiednio wojewódzkich samorządowych lub powiatowych jednostek organizacyjnych albo jednostek podległych lub podporządkowanych wojewodzie.
2. Osoby pełniące na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów funkcje kierowników jednostek, o których mowa w ust. 1, z wyjątkiem osób wymienionych w art. 29, stają się z dniem 1 stycznia 1999 r. kierownikami tych jednostek.
1. Pracownicy biur wojewódzkich sejmików samorządowych mających siedziby na obszarze województwa z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się pracownikami urzędu marszałkowskiego w tym województwie.
2. Pracownicy urzędów miejskich stref usług publicznych mających siedziby w miastach będących siedzibami starostw powiatowych z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się pracownikami tych starostw.
3. Marszałek województwa przejmuje, z dniem wyboru, uprawnienia pracodawcy w stosunku do pracowników biur wojewódzkich sejmików samorządowych mających siedzibę na obszarze województwa.
1. Pracodawcy zatrudniający pracowników, o których mowa w art. 52- 54 i w art. 56, w terminie do dnia 30 października 1998 r. przygotują imienne wykazy osób wykonujących z upoważnienia wojewody jego zadania i kompetencje podlegające przejęciu, odpowiednio do ich podziału, przez jednostki samorządu terytorialnego i administrację rządową w województwie.
2. Pracodawcy, o których mowa w ust.1, są obowiązani do dnia 15 listopada 1998 r. podać na piśmie zainteresowanym pracownikom dane dotyczące nazwy i siedziby nowego pracodawcy. Przepisy art. 231 § 4 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.
3. Delegat Rządu ustali i przekaże zbiorcze wykazy osób przechodzących do jednostek samorządu terytorialnego odpowiednio dotychczasowemu wojewodzie, marszałkowi województwa i starostom, a w miastach na prawach powiatu prezydentom miast.
4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy:
1) obszar działania urzędów rejonowych, urzędów organów administracji specjalnej i urzędów miejskich stref usług publicznych nie odpowiada obszarowi powiatu,
2) obszar działania wojewódzkiego sejmiku samorządowego nie odpowiada obszarowi województwa.
1. Stosunki pracy z pracownikami, o których mowa w art. 52–54 i 56, wygasają z dniem 30 czerwca 1999 r., jeżeli przed dniem 31 maja 1999 r. nie zostaną im zaproponowane nowe warunki pracy lub płacy na dalszy okres albo w razie ich nieprzyjęcia do dnia 15 czerwca 1999 r.
2. Pracodawca obowiązany jest powiadomić na piśmie pracownika odpowiednio o terminie wygaśnięcia stosunku pracy albo o skutkach nieprzyjęcia nowych warunków pracy lub płacy. zmiana w art. 58 w ust. 3 - wyrok TK (Dz.U. z 2000 r. Nr 17, poz. 228).
3. Wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy przez pracodawcę może nastąpić za wypowiedzeniem. [Przepis art. 411 Kodeksu pracy stosuje się odpowiednio.]
4. Pracownicy, o których mowa w ust. 1, zachowują uprawnienia pracownicze wynikające z aktów, na których podstawie powstał ich stosunek pracy przed dniem 1 stycznia 1999 r., do dnia:
1) 15 czerwca 1999 r., jeżeli przyjęli proponowane warunki pracy lub płacy na dalszy okres, albo
2) wygaśnięcia stosunku pracy, o którym mowa w ust. 1, albo
3) wypowiedzenia, o którym mowa w ust. 3.
5. W przypadku wygaśnięcia stosunku pracy, o którym mowa w ust. 1, lub wypowiedzenia, o którym mowa w ust. 3, pracownikom:
1) mianowanym - przysługuje świadczenie pieniężne przewidziane w art. 131 ustawy z dnia 16 września 1982 r. o pracownikach urzędów państwowych (Dz.U. Nr 31, poz. 214, z 1984 r. Nr 35, poz. 187, z 1988 r. Nr 19, poz. 132, z 1989 r. Nr 4, poz. 24, Nr 34, poz. 178 i 182, z 1990 r. Nr 20, poz.121, z 1991 r. Nr 55, poz. 234, Nr 88, poz. 400 i Nr 95, poz. 425, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 90, poz. 451, z 1994 r. Nr 136, poz. 704, z 1995 r. Nr 132, poz 640, z 1996 r. Nr 89, poz. 402 i Nr 106, poz. 496, oraz z 1997 r. Nr 98, poz 604, Nr 133, poz. 882 i 883 i Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 131, poz. 860),
2) innym niż wymienieni w pkt 1 - przysługuje odprawa, o której mowa w art. 8 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1990 r. Nr 4, poz.19, Nr 10, poz 59 i Nr 51, poz. 298, z 1991 r. Nr 83, poz. 372, Nr 106, poz. 457 i Nr 113, poz. 491, z 1992 r. Nr 21, poz. 84, z 1994 r. Nr 1, poz. 1 oraz z 1996 r. Nr 24, poz. 110).
6. Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio do osób, o których mowa w art. 29.
1. Z dniem 31 grudnia 1998 r. znosi się komisje dyscyplinarne:
1) działające przy kierownikach urzędów rejonowych,
2) pierwszej instancji, działające przy dotychczasowych wojewodach mających siedziby w miastach, które po tym dniu nie będą siedzibami wojewodów,
3) drugiej instancji, działające przy dotychczasowych wojewodach mających siedziby w miastach, które po tym dniu nie będą siedzibami wojewodów.
2. Z dniem 1 stycznia 1999 r. komisje dyscyplinarne pierwszej instancji przy dotychczasowych wojewodach w miastach będących z tym dniem siedzibami wojewodów stają się odpowiednimi komisjami dyscyplinarnymi działającymi przy wojewodach.
3. Komisje, o których mowa w ust. 2, działają do czasu powołania nowych komisji, nie dłużej jednak niż do dnia 30 czerwca 1999 r.
4. Sprawy dyscyplinarne wszczęte przed dniem 1 stycznia 1999 r. przez komisje, o których mowa w ust. 1, przekazuje się właściwym komisjom, o których mowa w ust. 2.
Pełna treść aktu: Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną..