Art. 230. Moc przepisów wykonawczych z art. 32 ust. 1 i art. 120 ust. 1

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 32 ust. 1 oraz art. 120 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 139 zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie odpowiednio art. 32 ust. 1 oraz art. 120 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 139, jednak nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, oraz mogą być zmieniane na podstawie tych przepisów.

Komentarz do Art. 230.

Przepis określa zasady czasowego obowiązywania dotychczasowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 32 ust. 1 oraz art. 120 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 139. Ich moc nie wygasa od razu, lecz zostaje utrzymana do momentu wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie odpowiednio art. 32 ust. 1 oraz art. 120 ust. 1 tej samej ustawy.

Utrzymanie dotychczasowych regulacji jest ograniczone dwoma warunkami. Kończy się ono wraz z wejściem w życie nowych przepisów wykonawczych, a niezależnie od tego nie może trwać dłużej niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy zawierającej ten przepis. Oznacza to, że wcześniejsze przepisy zachowują moc tylko w okresie przejściowym i nie mogą obowiązywać po upływie wskazanego maksymalnego terminu, nawet gdyby nowe przepisy wykonawcze nie weszły wcześniej w życie.

Przepis dopuszcza również zmianę dotychczasowych przepisów wykonawczych w okresie ich dalszego obowiązywania. Zmiany te mogą być dokonywane na podstawie art. 32 ust. 1 oraz art. 120 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 139. Regulacja zapewnia więc ciągłość stosowania przepisów wykonawczych, a jednocześnie wyznacza granicę czasową ich obowiązywania i pozwala dostosowywać je do podstaw prawnych wskazanych w tym przepisie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 650.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 229.Art. 231.