Art. 41. Koszty pomocy prawnej z urzędu udzielanej przez doradcę podatkowego

W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 86) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 41a w ust. 2 po wyrazach „zastępstwa prawnego” dodaje się wyrazy „ , mając na względzie rodzaj i zawiłość sprawy oraz wymagany nakład pracy doradcy podatkowego”;

2) dodaje się art. 41b w brzmieniu: „Art. 41b. 1. Koszty pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu ponosi Skarb Państwa. 2. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady ponoszenia kosztów, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem sposobu ustalania tych kosztów, wydatków stanowiących podstawę ich ustalania oraz maksymalnego wynagrodzenia doradcy podatkowego za udzieloną pomoc.”.

Komentarz do Art. 41.

Przepis zmienia ustawę o doradztwie podatkowym w dwóch powiązanych obszarach: ustalania wynagrodzenia za zastępstwo prawne oraz finansowania pomocy prawnej udzielanej przez doradcę podatkowego z urzędu.

Pierwsza zmiana dotyczy art. 41a ust. 2. Przy określaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne należy uwzględniać nie tylko dotychczasowe zasady, lecz także „rodzaj i zawiłość sprawy oraz wymagany nakład pracy doradcy podatkowego”. Przepis wskazuje więc dodatkowe kryteria, które mają znaczenie przy ocenie wysokości należnego wynagrodzenia. Pozwala to powiązać tę wysokość z charakterem konkretnej sprawy, jej stopniem skomplikowania i zakresem czynności potrzebnych do udzielenia pomocy.

Druga zmiana polega na dodaniu art. 41b. Zgodnie z ust. 1 koszty pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu ponosi Skarb Państwa. Obejmuje to samą zasadę finansowania takiej pomocy, bez określania w tym przepisie szczegółowej procedury rozliczeń.

Ustęp 2 przekazuje Ministrowi Sprawiedliwości upoważnienie do określenia, w drodze rozporządzenia, szczegółowych zasad ponoszenia tych kosztów. Przed wydaniem rozporządzenia minister ma zasięgnąć opinii Krajowej Rady Doradców Podatkowych. Zakres przyszłych regulacji ma obejmować przede wszystkim sposób ustalania kosztów, rodzaje wydatków stanowiących podstawę ich ustalania oraz maksymalne wynagrodzenie doradcy podatkowego za udzieloną pomoc. Praktyczne znaczenie przepisu polega zatem na połączeniu ustawowej zasady pokrywania kosztów przez Skarb Państwa z zapowiedzią szczegółowych reguł ich obliczania i limitowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2002 r. poz. 1271.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 40.Art. 42.