Art. 3. Utrata mocy ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym

Traci moc ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 i Nr 104, poz. 515, z 1997 r. Nr 75, poz. 471, Nr 106, poz. 679, Nr 114, poz. 739 i Nr 144, poz. 971, z 1998 r. Nr 162, poz. 1126, z 1999 r. Nr 75, poz. 853, z 2000 r. Nr 2, poz. 5, Nr 48, poz. 552, Nr 60, poz. 704 i Nr 91, poz. 1008, z 2001 r. Nr 49, poz. 508 i 509, Nr 98, poz. 1070 i Nr 101, poz. 1113 oraz z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 141, poz. 1177).

Komentarz do Art. 3.

Przepis rozstrzyga o utracie mocy obowiązującej przez ustawę o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Jego treść jest jednoznaczna i obejmuje całą wskazaną ustawę, a nie tylko wybrane jej przepisy. Oznacza to, że akt wymieniony w art. 3 przestaje stanowić obowiązującą podstawę prawną w zakresie, w jakim przepis ten znajduje zastosowanie.

Ustawa została wskazana w sposób pozwalający na jej dokładną identyfikację, przez podanie tytułu, daty uchwalenia oraz miejsca ogłoszenia. Przepis wymienia również kolejne zmiany tego aktu, wraz z odpowiadającymi im oznaczeniami publikacyjnymi. Dzięki temu nie ma wątpliwości, którego aktu dotyczy utrata mocy, nawet jeśli był on wielokrotnie nowelizowany.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na formalnym zakończeniu obowiązywania wskazanej ustawy. Art. 3 nie określa jednak szczegółowych skutków dla konkretnych postępowań, rozstrzygnięć ani czynności dokonanych na podstawie uchylanej regulacji. Nie zawiera także przepisów przejściowych, wyjątków ani odrębnych terminów. Reguluje wyłącznie skutek w postaci utraty mocy ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2002 r. poz. 1271.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.Art. 4.