Art. 15. Skargi na decyzje w sprawach wolności sumienia i wyznania

W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (Dz.U. z 2000 r. Nr 26, poz. 319) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 33 w ust. 4 zdanie drugie otrzymuje brzmienie: „Na decyzje te może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego.”;

2) w art. 36 ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. Od decyzji, o których mowa w ust. 2-5, przysługuje skarga do sądu administracyjnego.”.

Komentarz do Art. 15.

Przepis zmienia dwa rozwiązania zawarte w ustawie o gwarancjach wolności sumienia i wyznania. W obu przypadkach wskazuje na możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego, ale odnosi ją do innych decyzji i posługuje się nieco odmiennym sformułowaniem.

W art. 33 ust. 4 zmieniono drugie zdanie. Zgodnie z nowym brzmieniem „Na decyzje te może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego.” Odesłanie „decyzje te” dotyczy decyzji wskazanych w tym przepisie. Regulacja wyraźnie przewiduje więc możliwość zaskarżenia tych decyzji do sądu administracyjnego.

Druga zmiana dotyczy art. 36 ust. 6. Przepis otrzymuje brzmienie: „Od decyzji, o których mowa w ust. 2-5, przysługuje skarga do sądu administracyjnego.” Zakres tej regulacji został określony bezpośrednio przez wskazanie decyzji, o których mowa w ust. 2-5. Oznacza to, że skarga dotyczy decyzji objętych tymi ustępami, a sam przepis wyraźnie stwierdza, że skarga od nich przysługuje.

Znaczenie praktyczne obu zmian polega na jednoznacznym określeniu sądu właściwego do rozpoznania skarg na wskazane decyzje. Przepis nie reguluje natomiast sposobu wniesienia skargi, terminu ani dalszego przebiegu postępowania. Dotyczy wyłącznie wskazania, że decyzje objęte art. 33 ust. 4 oraz art. 36 ust. 2-5 mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2002 r. poz. 1271.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 14.Art. 16.