Art. 46. Organizacja egzaminów z języka polskiego jako obcego
W ustawie z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. z 2018 r. poz. 931) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 11 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) kształcenia i działalności naukowej w uczelniach, szkół i klas z obcym językiem wykładowym lub dwujęzycznych, nauczycielskich kolegiów języków obcych, nauczania innych przedmiotów oraz szkół doktorskich i działalności naukowej w innych podmiotach, jeżeli jest to zgodne z przepisami szczególnymi;”;
2) w art. 11b:
a) w ust. 1 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki po zasięgnięciu opinii Komisji nadaje, w drodze decyzji administracyjnej, uprawnienie do organizowania egzaminów z języka polskiego jako obcego na określonym poziomie biegłości językowej na wniosek:”,
b) ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie: „3. Na wniosek podmiotu uprawnionego do organizowania egzaminu na określonym poziomie biegłości językowej, zwanego dalej „podmiotem uprawnionym”, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki może nadawać uprawnienia do organizowania egzaminu na tym poziomie na kolejne okresy nie dłuższe niż pięć lat. 4. Listę podmiotów uprawnionych oraz informacje o terminach i miejscach przeprowadzania egzaminów publikuje się w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki.”;
3) w art. 11d wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki może na wniosek Komisji cofnąć, w drodze decyzji administracyjnej, uprawnienie do organizowania egzaminu w przypadku:”;
4) w art. 11f ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Imiona, nazwiska oraz zasięg terytorialny działalności egzaminatorów wpisanych na listę, o której mowa w ust. 1, publikuje się w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki.”;
5) w art. 11i wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia:”;
6) w art. 11j:
a) w ust. 1:
wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „W skład Komisji wchodzi czternastu członków powoływanych przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki na czteroletnią kadencję, w tym:”,
pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) po jednym przedstawicielu ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki, ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania, ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego oraz ministra właściwego do spraw zagranicznych.”,
b) w ust. 4 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki odwołuje członka Komisji w przypadku:”,
c) ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. W przypadku konieczności uzupełnienia składu Komisji minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki powołuje nowego członka Komisji na okres do końca danej kadencji. Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio. Do sprawowania funkcji członka Komisji przez niepełną kadencję nie stosuje się przepisu ust. 3.”,
d) w ust. 8 część wspólna otrzymuje brzmienie: „– stawki minimalnego miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego przewidzianego dla stanowiska profesora w uczelni publicznej, o której mowa w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668).”;
7) w art. 11k:
a) w ust. 1:
pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) występowanie do ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki z wnioskiem o cofnięcie uprawnień do organizowania egzaminów;”,
pkt 10 otrzymuje brzmienie: „10) dokonywanie okresowej analizy funkcjonowania systemu poświadczania znajomości języka polskiego jako obcego i formułowanie dla ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki rekomendacji – z własnej inicjatywy albo na wniosek tego ministra;”,
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Działalność Komisji jest finansowana z części budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki.”;
8) w art. 11m wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze rozporządzenia:”;
9) w art. 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Rada, na wniosek ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania, ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego i nauki, Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Prezesa Polskiej Akademii Nauk lub z własnej inicjatywy, wyraża, w drodze uchwały, opinie o używaniu języka polskiego w działalności publicznej oraz w obrocie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z udziałem konsumentów i przy wykonywaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepisów z zakresu prawa pracy oraz ustala zasady ortografii i interpunkcji języka polskiego.”.
Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 1669.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.