Art. 31. Zmiany zasad egzaminu na doradcę podatkowego
W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 377, 650 i 723) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 22:
a) w ust. 3 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) dziesięciu pracowników badawczych lub badawczo-dydaktycznych uczelni lub pracowników naukowych instytutu badawczego lub instytutu naukowego Polskiej Akademii Nauk, posiadających wiedzę i doświadczenie co najmniej w jednej z dziedzin objętych zakresem tematycznym egzaminu, powoływanych po zasięgnięciu opinii uczelni lub instytutu;”,
b) ust. 13a otrzymuje brzmienie: „13a. Komisja Egzaminacyjna może zawierać z uczelniami posiadającymi uprawnienia do nadawania stopnia naukowego doktora habilitowanego w zakresie nauk ekonomicznych lub nauk prawnych umowy, o których mowa w art. 61 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668), określające realizowany przez uczelnię program studiów obejmujący zakres wiedzy i umiejętności wymaganych w części pisemnej egzaminu na doradcę podatkowego. Do podpisania umowy w imieniu Komisji Egzaminacyjnej uprawniony jest jej Przewodniczący.”;
2) w art. 24 ust. 5 otrzymuje brzmienie: „5. Egzamin na doradcę podatkowego w stosunku do osób, które ukończyły studia, których program zrealizowany został w ramach umowy, o której mowa w art. 22 ust. 13a, obejmuje tylko część ustną.”.
Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 1669.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.