Art. 3. Przekazywanie zwłok uczelniom oraz warunki pochówku

W ustawie z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz. U. z 2017 r. poz. 912) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 10:

a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2. Zwłoki niepochowane przez podmioty wymienione w ust. 1 mogą być przekazane do celów dydaktycznych i naukowych uczelni medycznej lub innej uczelni prowadzącej działalność dydaktyczną i naukową w zakresie nauk medycznych lub federacji podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki prowadzącej działalność naukową w zakresie nauk medycznych. Decyzję w sprawie przekazania zwłok wydaje, na wniosek uczelni lub federacji, właściwy starosta.”,

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. Zwłoki niepochowane przez podmioty, o których mowa w ust. 1, albo nieprzekazane uczelni lub federacji podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki są chowane przez gminę właściwą ze względu na miejsce zgonu, a w przypadku osób pozbawionych wolności zmarłych w zakładach karnych lub aresztach śledczych – przez dany zakład karny lub areszt śledczy, z wyjątkiem zwłok osób, które uwolniły się z zakładu karnego lub aresztu śledczego, oraz osób, które przebywały poza terenem zakładu karnego lub aresztu śledczego, w szczególności w trakcie korzystania z zezwolenia na czasowe opuszczenie tego zakładu lub aresztu bez dozoru lub asysty funkcjonariusza Służby Więziennej.”;

2) w art. 11 ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. Pochowanie zwłok lub przekazanie ich uczelni lub federacji podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki, o których mowa w art. 10 ust. 2, wymaga uprzedniego stwierdzenia zgonu i jego przyczyn w karcie zgonu zawierającej adnotację urzędu stanu cywilnego o zarejestrowaniu zgonu.”.

Komentarz do Art. 3.

Przepis określa zasady postępowania ze zwłokami, które nie zostały pochowane przez podmioty wskazane w art. 10 ust. 1. Wprowadza możliwość przekazania takich zwłok do celów dydaktycznych i naukowych uczelni medycznej, innej uczelni prowadzącej działalność dydaktyczną i naukową w zakresie nauk medycznych albo federacji podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki prowadzącej działalność naukową w tym zakresie. Przekazanie wymaga wniosku uczelni lub federacji oraz decyzji właściwego starosty.

Jeżeli zwłoki nie zostaną pochowane przez podmioty wskazane w art. 10 ust. 1 ani przekazane uczelni lub federacji, za ich pochowanie odpowiada gmina właściwa ze względu na miejsce zgonu. Szczególną regułę przewidziano dla osób pozbawionych wolności, które zmarły w zakładzie karnym lub areszcie śledczym. W takim przypadku obowiązek pochówku spoczywa na danym zakładzie albo areszcie, z wyłączeniem osób, które uwolniły się z jednostki lub przebywały poza jej terenem, w szczególności podczas czasowego opuszczenia jej na podstawie zezwolenia bez dozoru lub asysty funkcjonariusza Służby Więziennej.

Przepis porządkuje także wymogi poprzedzające pochówek albo przekazanie zwłok. Obie czynności wymagają wcześniejszego stwierdzenia zgonu i jego przyczyn w karcie zgonu, która musi zawierać adnotację urzędu stanu cywilnego o zarejestrowaniu zgonu. W praktyce oznacza to, że przekazanie zwłok do celów związanych z nauczaniem lub badaniami jest powiązane z formalnym potwierdzeniem zgonu oraz jego rejestracją.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 1669.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.Art. 4.