Art. 253. Zachowanie mocy zgód rektora

Zgody rektora, o których mowa w art. 129 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 169 pkt 3, wyrażone na podstawie tego przepisu, zachowują moc przez okres, na który zostały wyrażone.

Komentarz do Art. 253.

Przepis określa dalszy los zgód rektora wyrażonych na podstawie art. 129 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 169 pkt 3. Jego podstawowym skutkiem jest zachowanie mocy tych zgód przez cały okres, na który zostały wyrażone. Oznacza to, że samo uchylenie ustawy, do której odwołuje się przepis, nie pozbawia skuteczności zgód udzielonych wcześniej na podstawie wskazanego przepisu.

Regulacja obejmuje wyłącznie zgody, które spełniają dwa warunki. Po pierwsze, musiały zostać wyrażone przez rektora na podstawie art. 129 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 169 pkt 3. Po drugie, musiały zostać udzielone na oznaczony okres. W odniesieniu do takich zgód przepis zachowuje ich moc do końca tego okresu. Nie ustanawia natomiast nowego terminu obowiązywania ani nie przewiduje przedłużenia zgody poza okres, na który została wyrażona.

Znaczenie praktyczne polega na zapewnieniu ciągłości skutków wcześniej udzielonych zgód. Ich obowiązywanie nie zależy od dalszego pozostawania w mocy przepisu, który stanowił podstawę ich wyrażenia. Jednocześnie zakres regulacji jest ograniczony do zgód wskazanych w tym przepisie, a więc nie obejmuje ogólnie wszystkich zgód rektora, lecz tylko te związane z art. 129 ust. 1 ustawy uchylanej w art. 169 pkt 3. Po upływie okresu, na który dana zgoda została wyrażona, przepis nie przewiduje jej dalszego obowiązywania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 1669.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 252.Art. 254.