Art. 119. Umorzenie zobowiązań ministra Skarbu Państwa

Z dniem wejścia w życie ustawy podlegają umorzeniu istniejące w tym dniu zobowiązania ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa powstałe na podstawie art. 30 ust. 1a ustawy zmienianej w art. 17 w brzmieniu dotychczasowym.

Komentarz do Art. 119.

Przepis określa szczególny skutek związany z wejściem w życie ustawy. Z tym dniem umorzeniu podlegają zobowiązania ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, jeżeli spełniają łącznie dwa warunki: istniały w dniu wejścia w życie ustawy oraz powstały na podstawie art. 30 ust. 1a ustawy zmienianej w art. 17, w jej dotychczasowym brzmieniu.

Regulacja odnosi się więc wyłącznie do zobowiązań już istniejących w określonym momencie. Nie obejmuje zobowiązań, które powstały później, ani zobowiązań opartych na innym przepisie lub na art. 30 ust. 1a w brzmieniu innym niż dotychczasowe. Istotne jest także to, że przepis wskazuje konkretny podmiot, którego zobowiązania podlegają umorzeniu, czyli ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na tym, że z chwilą wejścia w życie ustawy określona kategoria zobowiązań zostaje objęta umorzeniem bez potrzeby wskazywania dodatkowych przesłanek w samym art. 119. O zakresie zastosowania decydują zatem: charakter zobowiązania, jego podstawa prawna, dotychczasowe brzmienie tej podstawy oraz istnienie zobowiązania w dniu wejścia w życie ustawy. Przepis nie ustanawia ogólnego umorzenia wszystkich zobowiązań ministra, lecz dotyczy tylko zobowiązań spełniających wskazane warunki.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 2260.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 118.Art. 120.