Art. 40. Wejście ustawy w życie

Ustawa wchodzi w życie z dniem 27 maja 1990 r., z wyjątkiem art. 11 ust. 2, art. 17 ust. 7 i art. 18 ust. 3, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.

Komentarz do Art. 40.

Przepis określa moment rozpoczęcia obowiązywania ustawy oraz wskazuje wyjątki od tej zasady. Co do zasady ustawa wchodzi w życie 27 maja, czyli w konkretnym dniu oznaczonym w przepisie. Regulacja nie przewiduje więc jednego, wspólnego terminu dla wszystkich jej postanowień.

Odrębnie potraktowano trzy jednostki redakcyjne: art. 11 ust. 2, art. 17 ust. 7 oraz art. 18 ust. 3. Każda z nich wchodzi w życie z dniem ogłoszenia ustawy, a nie w dniu 27 maja. Przepis ustanawia zatem dwa terminy wejścia w życie:

zasadniczy, przypadający 27 maja,
szczególny, związany z dniem ogłoszenia, dotyczący wskazanych wyjątków.

Znaczenie praktyczne tego rozwiązania polega na rozdzieleniu momentu obowiązywania poszczególnych części ustawy. Większość regulacji zaczyna obowiązywać w terminie podstawowym, natomiast art. 11 ust. 2, art. 17 ust. 7 i art. 18 ust. 3 uzyskują moc wcześniej, już w dniu ogłoszenia. Dla ustalenia, od kiedy stosować konkretną regulację, konieczne jest więc sprawdzenie, czy należy ona do jednego z trzech wymienionych wyjątków. Przepis nie określa innych odstępstw ani dodatkowych warunków wejścia ustawy w życie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1990 r. poz. 191.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 39.