Art. 20. Wpis do księgi wieczystej na podstawie decyzji

1. Prawomocna decyzja w sprawie stwierdzenia nabycia mienia komunalnego z mocy prawa lub przekazania stanowi podstawę do wpisu w księdze wieczystej.

2. Prawomocną decyzję, o której mowa w ust. 1, przesyła się w terminie 30 dni od jej uprawomocnienia do właściwego biura notarialnego.

3. Postępowanie w przedmiocie wpisu, o którym mowa w ust. 1, wolne jest od opłat sądowych.

Komentarz do Art. 20.

Przepis określa skutki prawomocnej decyzji dotyczącej stwierdzenia nabycia mienia komunalnego z mocy prawa albo jego przekazania. Taka decyzja pełni podwójną funkcję: stanowi podstawę dokonania wpisu w księdze wieczystej, a jednocześnie uruchamia obowiązek przekazania jej do właściwego biura notarialnego.

Kluczowe znaczenie ma prawomocność decyzji. Dopiero decyzja spełniająca ten warunek może być podstawą wpisu, o którym mowa w ust. 1. Przepis nie uzależnia dokonania wpisu od dodatkowych przesłanek wskazanych w tym artykule, lecz wiąże je z istnieniem prawomocnej decyzji w jednej z dwóch spraw: nabycia mienia komunalnego z mocy prawa albo przekazania tego mienia.

Zgodnie z ust. 2 prawomocną decyzję przesyła się do właściwego biura notarialnego w terminie 30 dni od dnia jej uprawomocnienia. Termin ten ma charakter konkretnie określonego obowiązku, a jego początek wyznacza moment uzyskania przez decyzję prawomocności. Przepis wskazuje również adresata czynności, jest nim właściwe biuro notarialne.

Istotne znaczenie praktyczne ma ust. 3, który przewiduje, że postępowanie dotyczące wpisu do księgi wieczystej jest wolne od opłat sądowych. Oznacza to, że w zakresie uregulowanym tym przepisem samo postępowanie wpisowe nie wiąże się z obowiązkiem uiszczenia opłat sądowych. Art. 20 łączy więc podstawę wpisu, obowiązek przekazania decyzji i brak opłat w jednym, następującym po sobie trybie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1990 r. poz. 191.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 19.Art. 21.