Art. 16. Nieodpłatne nabycie mienia i jego przekazanie Skarbowi Państwa

1. Nabycie mienia na podstawie niniejszej ustawy następuje nieodpłatnie.

2. Jeżeli na podstawie ustawy szczególnej, wydanej w terminie do dnia 31 grudnia 1990 r., nastąpi zmiana zadań i kompetencji w zakresie administracji publicznej, która wymagać będzie przekazania na rzecz Skarbu Państwa składników mienia komunalnego nabytego w trybie niniejszej ustawy - przekazanie takie nastąpi nieodpłatnie, za zwrotem przez Skarb Państwa nakładów poniesionych przez gminę, stosownie do art. 226 § 1 Kodeksu cywilnego.

Komentarz do Art. 16.

Przepis określa zasady odpłatności przy nabywaniu oraz późniejszym przekazywaniu mienia komunalnego. Zgodnie z ust. 1 nabycie mienia na podstawie tej ustawy następuje nieodpłatnie. Oznacza to, że gmina uzyskuje składniki mienia bez obowiązku zapłaty za samo nabycie, jeżeli podstawą tego nabycia jest wskazana ustawa.

Ust. 2 reguluje szczególną sytuację, w której późniejsza ustawa szczególna zmieni zadania i kompetencje w zakresie administracji publicznej, a skutkiem tej zmiany będzie konieczność przekazania Skarbowi Państwa składników mienia komunalnego nabytych w trybie tej ustawy. Takie przekazanie również ma nastąpić nieodpłatnie. Nie oznacza to jednak całkowitego pozbawienia gminy rozliczenia poniesionych kosztów. Skarb Państwa powinien zwrócić gminie nakłady poniesione na przekazywane składniki mienia, stosownie do art. 226 § 1 Kodeksu cywilnego.

Przepis rozdziela więc dwie kwestie: brak zapłaty za samo przekazanie mienia oraz obowiązek zwrotu uzasadnionych nakładów poniesionych przez gminę. Jego znaczenie praktyczne polega na określeniu, że zmiana zadań publicznych może prowadzić do bezpłatnego przejęcia przez Skarb Państwa mienia wcześniej nabytego przez gminę, ale z uwzględnieniem rozliczenia nakładów wskazanych w przepisie. Mechanizm ten dotyczy wyłącznie mienia nabytego w trybie tej ustawy i przekazywanego w związku ze zmianą zadań i kompetencji wynikającą z ustawy szczególnej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1990 r. poz. 191.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 15.Art. 17.