Art. 25. Przedsiębiorcy prowadzący księgi rachunkowe lub podatkowe

W ustawie z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. z 1993 r. Nr 108, poz. 486, Nr 134, poz. 646, z 1995 r. Nr 5, poz. 25 i Nr 85, poz. 426 oraz z 1996 r. Nr 75, poz. 357) w art. 26:

a) w ust. 2a wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się wyrazem „przedsiębiorcę”,

b) ust. 2b otrzymuje brzmienie: „2b. Przepis ust. 2a stosuje się do przedsiębiorców, którzy zgodnie z odrębnymi przepisami obowiązani są do prowadzenia ksiąg rachunkowych, oraz podatkowej księgi przychodów i rozchodów.”.

Komentarz do Art. 25.

Przepis wprowadza dwie zmiany w art. 26 ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Pierwsza dotyczy ust. 2a i ma charakter terminologiczny. Określenie „podmiot gospodarczy” zostaje zastąpione określeniem „przedsiębiorcę”. Oznacza to ujednolicenie użytego w tym przepisie terminu, bez zmiany pozostałej treści ust. 2a.

Druga zmiana polega na nadaniu nowego brzmienia ust. 2b. Przepis ten wskazuje, że ust. 2a stosuje się do przedsiębiorców, którzy na podstawie odrębnych przepisów są obowiązani do prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Zakres zastosowania ust. 2a zostaje więc powiązany z obowiązkiem prowadzenia określonych ksiąg, wynikającym z przepisów odrębnych.

Znaczenie praktyczne art. 25 polega na jednoczesnym zastąpieniu dawnego określenia nowym terminem oraz doprecyzowaniu, do jakiej grupy przedsiębiorców odnosi się ust. 2a. Dla ustalenia zastosowania tej regulacji istotne są zatem dwa elementy: status przedsiębiorcy oraz obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych i podatkowej księgi przychodów i rozchodów, przewidziany w odrębnych przepisach.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 770.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 24.Art. 26.