Art. 21. Prawa przedsiębiorcy do wynalazku i zmiana terminologii

W ustawie z dnia 19 października 1972 r. o wynalazczości (Dz. U. z 1993 r. Nr 26, poz. 117 i z 1997 r. Nr 88, poz. 554) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 9 w ust. 1 wyrazy „w podmiotach gospodarczych” zastępuje się wyrazami „u przedsiębiorców”;

2) w art. 20 ust. 3 otrzymuje brzmienie: „3. W przypadku dokonania wynalazku przez twórcę przy pomocy przedsiębiorcy, przedsiębiorcy temu przysługuje prawo korzystania z wynalazku we własnym zakresie. W umowie o udzielenie pomocy strony mogą ustalić, że prawo do uzyskania patentu na taki wynalazek przysługuje w całości lub w części przedsiębiorcy.”;

3) w art. 98:

a) w ust. 1 wyrazy „podmiotu gospodarczego lub przekazać wynalazek do korzystania przez ten podmiot” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorcy lub przekazać wynalazek do korzystania przez tego przedsiębiorcę”,

b) w ust. 2 wyrazy „podmiotowi gospodarczemu, pod warunkiem przejęcia go przez ten podmiot” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorcy, pod warunkiem przejęcia go przez tego przedsiębiorcę”;

4) w art. 98a:

a) w ust. 1 wyrazy „podmiot gospodarczy, gdy podmiotowi” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorcę, gdy przedsiębiorcy”,

b) w ust. 2 wyrazy „podmiot gospodarczy w słusznej proporcji do korzyści uzyskanych z wynalazku przez ten podmiot” zastępuje się wyrazami „przedsiębiorca w słusznej proporcji do korzyści uzyskanych z wynalazku przez tego przedsiębiorcę”;

5) w art. 111 w ust. 1 wyrazy „w podmiocie gospodarczym” zastępuje się wyrazami „u przedsiębiorcy”;

6) użyte w art. 9 w ust. 2, w art. 20 w ust. 4, w art. 60 w ust. 2, w art. 75, w art. 83, w art. 100 oraz w art. 124 w ust. 1 w różnych przypadkach i liczbach wyrazy „podmiot gospodarczy” zastępuje się użytym w odpowiednich przypadkach i liczbach wyrazem „przedsiębiorca”.

Komentarz do Art. 21.

Przepis wprowadza zmiany w ustawie o wynalazczości, przede wszystkim dostosowując używaną w niej terminologię do pojęcia „przedsiębiorca” oraz modyfikując zasady dotyczące wynalazku dokonanego przy pomocy przedsiębiorcy.

Najważniejsza zmiana dotyczy art. 20 ust. 3. Jeżeli twórca dokona wynalazku przy pomocy przedsiębiorcy, przedsiębiorcy przysługuje prawo korzystania z wynalazku we własnym zakresie. Strony mogą jednak w umowie o udzielenie pomocy ustalić, że prawo do uzyskania patentu na taki wynalazek będzie przysługiwać przedsiębiorcy w całości albo w części. Przepis wiąże zatem skutek prawny zarówno z samym udzieleniem pomocy przez przedsiębiorcę, jak i z treścią zawartej umowy.

Pozostałe zmiany mają w dużej mierze charakter terminologiczny. W art. 9 ust. 1, art. 98 ust. 1 i 2, art. 98a ust. 1 i 2 oraz art. 111 ust. 1 określenia odnoszące się do „podmiotu gospodarczego” zastąpiono odpowiednimi formami wyrazu „przedsiębiorca”. Zmiana obejmuje także art. 9 ust. 2, art. 20 ust. 4, art. 60 ust. 2, art. 75, art. 83, art. 100 oraz art. 124 ust. 1, gdzie zastąpiono to określenie we właściwych przypadkach i liczbach.

W praktyce przepis ujednolica nazewnictwo stosowane w regulacji oraz precyzuje uprawnienia przedsiębiorcy korzystającego z wynalazku powstałego przy jego pomocy. Znaczenie ma także umowa o udzielenie pomocy, ponieważ może ona określać zakres prawa do uzyskania patentu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1997 r. poz. 770.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 20.Art. 22.