Art. 61. Terminy wejścia w życie ustawy i wyjątków

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 września 2017 r., z wyjątkiem art. 45, art. 46, art. 49–51, art. 52 ust. 2–5 oraz art. 57 ust. 5 i 6, które wchodzą w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia niniejszej ustawy.

Komentarz do Art. 61.

Przepis określa moment wejścia w życie ustawy oraz wskazuje wyjątki od jednej, ogólnej daty. Zasadą jest, że ustawa zaczyna obowiązywać 1 września, co obejmuje wszystkie jej regulacje, które nie zostały wymienione w dalszej części przepisu. Oznacza to przyjęcie jednego podstawowego terminu dla większości przepisów.

Odrębny termin przewidziano dla ściśle wskazanych jednostek ustawy. Wchodzą one w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia ustawy. Wyjątki obejmują art. 45, art. 46, art. 49-51, art. 52 ust. 2-5 oraz art. 57 ust. 5 i 6. Przepis nie obejmuje tym przyspieszonym terminem całych artykułów 52 i 57, lecz tylko wyraźnie wymienione ustępy.

W praktyce art. 61 ustanawia więc dwa terminy rozpoczęcia obowiązywania regulacji: podstawowy, przypisany do większości ustawy, oraz wcześniejszy, związany z dniem następującym po ogłoszeniu i ograniczony do wskazanych przepisów. Dla ustalenia, kiedy dana regulacja zaczyna obowiązywać, konieczne jest zatem sprawdzenie, czy znajduje się ona w katalogu wyjątków. Jeżeli nie została w nim wymieniona, stosuje się podstawowy termin wejścia w życie. Przepis rozdziela tym samym moment obowiązywania poszczególnych części ustawy i pozwala ustalić go na podstawie konkretnego artykułu lub ustępu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 624.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 60.