Art. 99. Określenie wysokości podatku tonażowego przez organ podatkowy

W ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym (Dz. U. z 2014 r. poz. 511 oraz z 2015 r. poz. 211) w art. 12 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Podatek tonażowy wynikający z zeznania jest podatkiem należnym za dany rok podatkowy, chyba że organ podatkowy wyda decyzję, w której określi inną wysokość podatku.”.

Komentarz do Art. 99.

Przepis zmienia treść art. 12 ust. 4 ustawy o podatku tonażowym. Określa, jak należy traktować kwotę podatku tonażowego wykazaną w zeznaniu za dany rok podatkowy.

Zasadą jest, że podatek wynikający z zeznania uznaje się za podatek należny za dany rok podatkowy. Oznacza to, że kwota wskazana w zeznaniu jest podstawą ustalenia należności podatkowej, o ile organ podatkowy nie wyda odmiennej decyzji. Przepis nie przesądza, jaka powinna być treść takiej decyzji ani z jakich powodów organ może określić inną wysokość podatku. Wskazuje jedynie jej skutek, czyli zastąpienie wysokości podatku wynikającej z zeznania kwotą określoną przez organ.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na rozróżnieniu dwóch sytuacji. Jeżeli organ podatkowy nie wyda decyzji określającej inną wysokość podatku, należność za rok podatkowy odpowiada kwocie wynikającej z zeznania. Jeżeli natomiast taka decyzja zostanie wydana, wiążąca dla ustalenia wysokości podatku jest kwota określona w decyzji. Przepis porządkuje więc relację między zeznaniem podatnika a rozstrzygnięciem organu podatkowego, wskazując, która wysokość podatku ma zastosowanie w każdym z tych przypadków.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1948.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 98.Art. 100.