Art. 78. Pobór opłaty przez urzędy celno-skarbowe na rzecz funduszu

W ustawie z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 392, z późn. zm.) w art. 89 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. W przypadku określonym w ust. 2 opłatę, w wysokości określonej w art. 88 ust. 2 pkt 1, mogą pobrać również urzędy celno-skarbowe i przekazać ją na rzecz Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w terminie 30 dni od dnia jej pobrania.”.

Komentarz do Art. 78.

Art. 78 ma charakter nowelizujący. Zastępuje brzmienie art. 89 ust. 4 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Zmieniany przepis określa zasady pobrania i przekazania opłaty w przypadku wskazanym w art. 89 ust. 2.

Kluczowe elementy regulacji są następujące:

opłatę mogą pobierać również urzędy celno-skarbowe,
jej wysokość odpowiada kwocie określonej w art. 88 ust. 2 pkt 1,
pobrana opłata ma zostać przekazana na rzecz Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego,
przekazanie powinno nastąpić w terminie 30 dni od dnia pobrania opłaty.

Użycie sformułowania „mogą pobrać” wskazuje, że przepis przyznaje urzędom celno-skarbowym uprawnienie do pobierania tej opłaty w określonym przypadku. Jednocześnie wyraźnie łączy pobranie opłaty z obowiązkiem jej przekazania Funduszowi oraz wskazuje termin wykonania tej czynności. W praktyce przepis porządkuje więc zarówno krąg podmiotów uprawnionych do pobrania opłaty, jak i sposób oraz termin jej przekazania. Ponieważ wysokość opłaty została określona przez odesłanie do art. 88 ust. 2 pkt 1, jej wartość należy ustalać na podstawie tego przepisu, a nie bezpośrednio z art. 78.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1948.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

ubezpieczenia

Art. 77.Art. 79.