Art. 214. Moc i właściwość organów w sprawach rozstrzygnięć celnych

1. Pozwolenia, zezwolenia oraz inne decyzje i rozstrzygnięcia wydane przez organy celne przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pozostają w mocy, o ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej.

2. W zakresie, o którym mowa w ust. 1, właściwymi są organy, które stały się właściwe w takich sprawach po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Komentarz do Art. 214.

Przepis określa dalszy los pozwoleń, zezwoleń, decyzji oraz innych rozstrzygnięć wydanych przez organy celne przed dniem wejścia w życie ustawy. Zasadą jest ich dalsze obowiązywanie, mimo zmiany przepisów i właściwości organów. Oznacza to, że samo wejście w życie ustawy nie powoduje automatycznej utraty mocy wcześniej wydanych aktów.

Zachowanie mocy dotyczy wszystkich wskazanych kategorii, czyli zarówno pozwoleń i zezwoleń, jak i decyzji oraz innych rozstrzygnięć. Zasada ta nie ma jednak charakteru bezwzględnego. Ustęp 1 przewiduje wyjątek, jeżeli przepisy odrębne stanowią inaczej. W takim przypadku o dalszym obowiązywaniu danego aktu rozstrzygają te odrębne regulacje.

Ustęp 2 wskazuje natomiast, który organ jest właściwy w sprawach objętych ustępem 1. Po wejściu w życie ustawy właściwe są organy, które stały się właściwe w takich sprawach. Przepis rozdziela więc dwie kwestie: moc wcześniejszych aktów oraz właściwość organu zajmującego się sprawą po zmianie przepisów. W praktyce oznacza to ciągłość zarówno skutków wydanych wcześniej rozstrzygnięć, z zastrzeżeniem wyjątków wynikających z przepisów odrębnych, jak i obsługi spraw przez organy właściwe po wejściu w życie ustawy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1948.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 213.Art. 215.