Art. 21. Zmiany w podatku dochodowym od osób prawnych

W ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1888, 1926 i 1933) wprowadza się następujące zmiany:

1) skreśla się użyte w art. 9a w ust. 4 i 4a, w art. 24a w ust. 11 w pkt 3 i w ust. 14, w różnej liczbie i różnym przypadku, wyrazy „lub organ kontroli skarbowej”;

2) w art. 11 w ust. 8e:

a) pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) organ podatkowy określił dochody podatnika w związku z ustaleniem lub narzuceniem pomiędzy podmiotami krajowymi warunków, o których mowa w ust. 1, lub”,

b) pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) podatnik skorzystał z uprawnienia do skorygowania uprzednio złożonej deklaracji, zgodnie z art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), a kontrola celno-skarbowa została zakończona zawiadomieniem, o którym mowa w art. 83 ust. 2 tej ustawy.”;

3) w art. 19 ust. 4 otrzymuje brzmienie: „4. Jeżeli organ podatkowy określi, na podstawie art. 11, dochód podatnika w wysokości wyższej (stratę w wysokości niższej) niż zadeklarowana przez podatnika w związku z dokonaniem transakcji lub ujęciem innych zdarzeń, o których mowa w art. 9a, a podatnik nie przedłoży temu organowi dokumentacji podatkowej – różnicę między dochodem zadeklarowanym przez podatnika a określonym przez ten organ opodatkowuje się stawką 50%.”.

Komentarz do Art. 21.

Przepis wprowadza zmiany w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, koncentrując się na dostosowaniu jej treści do regulacji dotyczących administracji skarbowej oraz kontroli celno-skarbowej. Zmiany obejmują przepisy o dokumentacji podatkowej, ustalaniu dochodu oraz skutkach korekty deklaracji.

W pierwszej kolejności z kilku jednostek redakcyjnych usuwa się wyrazy „lub organ kontroli skarbowej”. Dotyczy to art. 9a ust. 4 i 4a oraz art. 24a ust. 11 pkt 3 i ust. 14. Oznacza to ujednolicenie brzmienia tych przepisów przez rezygnację ze wskazywania tego organu.

Zmodyfikowano także art. 11 ust. 8e pkt 1 i 3. W pkt 1 wskazano, że określenie dochodu podatnika przez organ podatkowy może wynikać z ustalenia lub narzucenia pomiędzy podmiotami krajowymi warunków, o których mowa w art. 11 ust. 1. Pkt 3 odnosi się natomiast do sytuacji, w której podatnik skorygował uprzednio złożoną deklarację zgodnie z art. 82 ust. 3 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej, a kontrola celno-skarbowa zakończyła się zawiadomieniem, o którym mowa w art. 83 ust. 2 tej ustawy.

Istotne znaczenie ma nowe brzmienie art. 19 ust. 4. Jeżeli organ podatkowy, na podstawie art. 11, określi dochód wyższy lub stratę niższą niż zadeklarowana, a podatnik nie przedłoży dokumentacji podatkowej, różnica podlega opodatkowaniu stawką 50%. Przepis łączy więc brak dokumentacji z określonym, podwyższonym sposobem opodatkowania zakwestionowanej różnicy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1948.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

administracja skarbowa

Art. 20.Art. 22.