Art. 85. Utrata mocy ustawy o finansach publicznych z wyjątkami

Traci moc ustawa z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104, z późn. zm.), z wyjątkiem:

1) art. 23, który traci moc z dniem 30 czerwca 2010 r.;

2) art. 22, art. 24 ust. 1–10, art. 26 ust. 1–9 i art. 29 ust. 1–7, które tracą moc z dniem 31 grudnia 2010 r.;

3) art. 169–171, które tracą moc z dniem 31 grudnia 2013 r.

Komentarz do Art. 85.

Przepis określa, w jaki sposób następuje utrata mocy przez wcześniejszą ustawę o finansach publicznych. Zasadą jest jej uchylenie, jednak wskazane regulacje zachowują moc przez okresy przejściowe, zgodnie z terminami określonymi w przepisie. Oznacza to, że nie wszystkie przepisy wcześniejszej ustawy przestają obowiązywać jednocześnie.

Wyjątki obejmują trzy grupy:

art. 23, który pozostaje w mocy najkrócej i traci moc w pierwszym wskazanym terminie;
art. 22, art. 24 ust. 1-10, art. 26 ust. 1-9 oraz art. 29 ust. 1-7, które obowiązują do kolejnego terminu;
art. 169-171, których utrata mocy następuje w terminie najpóźniejszym spośród wymienionych.

Przepis nie zmienia treści tych jednostek redakcyjnych ani nie ustanawia dla nich nowych zasad merytorycznych. Reguluje wyłącznie czas ich dalszego obowiązywania po utracie mocy przez pozostałą część wcześniejszej ustawy. Ma to znaczenie praktyczne przy ustalaniu, które przepisy mogą stanowić podstawę działań i rozstrzygnięć w poszczególnych okresach przejściowych. Rozróżnienie zakresu wyjątków pozwala ustalić, czy dana regulacja nadal obowiązuje, czy też została już objęta utratą mocy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2009 r. poz. 1241.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 84.Art. 86.