Art. 2. Należności i środki w postępowaniu egzekucyjnym

W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 w § 1 po pkt 1 dodaje się pkt 1a i 1b w brzmieniu: „1a) niepodatkowe należności budżetowe, do których stosuje się przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240); 1b) należności z tytułu przychodów z prywatyzacji;”;

2) w art. 8 w ust. 1 pkt 15 otrzymuje brzmienie: „15) środki pochodzące z dotacji przyznanej z budżetu państwa na określone cele i znajdujące się na wyodrębnionym rachunku bankowym prowadzonym dla obsługi bankowej dotacji oraz środki pochodzące z płatności w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich otrzymanych w formie zaliczki;”;

3) w art. 90 § 2 otrzymuje brzmienie: „§ 2. Jeżeli zajęta wierzytelność należy się zobowiązanemu od organów będących jednocześnie jednostkami budżetowymi lub samorządowymi zakładami budżetowymi albo od funduszy, których są dysponentami, za dłużnika zajętej wierzytelności uważa się organ właściwy do wydania polecenia wypłaty.”.

Komentarz do Art. 2.

Przepis wprowadza trzy zmiany w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Ich wspólnym celem jest doprecyzowanie, jakie należności i środki pieniężne są uwzględniane w poszczególnych regulacjach oraz kto wykonuje czynności związane z wypłatą zajętej wierzytelności.

Po pierwsze, w art. 2 § 1 dodano dwa rodzaje należności. Są to „niepodatkowe należności budżetowe, do których stosuje się przepisy ustawy o finansach publicznych” oraz należności z tytułu przychodów z prywatyzacji. W ten sposób kategorie te zostają wyraźnie wskazane w katalogu należności wymienionych w tym przepisie.

Po drugie, zmieniono art. 8 ust. 1 pkt 15. Przepis obejmuje środki pochodzące z dotacji przyznanej z budżetu państwa na określone cele, jeżeli znajdują się na wyodrębnionym rachunku bankowym prowadzonym do obsługi tej dotacji. Wskazuje także środki pochodzące z płatności w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, otrzymane w formie zaliczki. Znaczenie tej zmiany polega na precyzyjnym opisaniu obu grup środków oraz warunków związanych z ich pochodzeniem i przechowywaniem.

Po trzecie, art. 90 § 2 określa, kto jest dłużnikiem zajętej wierzytelności, gdy wierzytelność przysługuje zobowiązanemu od organów będących jednostkami budżetowymi, samorządowymi zakładami budżetowymi albo od funduszy, których organy te są dysponentami. W takich przypadkach za dłużnika uważa się organ właściwy do wydania polecenia wypłaty. Rozwiązanie to wskazuje podmiot odpowiedzialny za wykonanie wypłaty w opisanej sytuacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2009 r. poz. 1241.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.