Art. 117. Przejściowe uprawnienia osób do audytu wewnętrznego

Osoby, o których mowa w art. 58 pkt 5 lit. b i c ustawy, o której mowa w art. 85, do dnia 31 grudnia 2011 r. mogą być audytorami wewnętrznymi, jeżeli spełniają warunki określone w art. 286 ust. 1 pkt 1–4 ustawy, o której mowa w art. 1.

Komentarz do Art. 117.

Przepis ustanawia czasową możliwość wykonywania funkcji audytora wewnętrznego przez określoną grupę osób. Chodzi o osoby wskazane w art. 58 pkt 5 lit. b i c ustawy, o której mowa w art. 85. Uprawnienie to nie przysługuje jednak automatycznie. Jego warunkiem jest spełnienie wymagań określonych w art. 286 ust. 1 pkt 1-4 ustawy, o której mowa w art. 1.

Regulacja ma charakter przejściowy, ponieważ możliwość pełnienia funkcji została ograniczona do terminu wskazanego w przepisie. Po jego upływie sama przynależność do grupy osób wymienionych w art. 58 pkt 5 lit. b i c nie wystarcza do uznania, że dana osoba może być audytorem wewnętrznym na podstawie tego przepisu.

Znaczenie praktyczne art. 117 polega na połączeniu dwóch przesłanek: statusu osoby określonego w przepisie odsyłającym oraz spełnienia warunków kwalifikacyjnych wymienionych w art. 286 ust. 1 pkt 1-4. Odesłania do art. 85 i art. 1 wskazują ustawy, w których należy szukać odpowiednich regulacji. Przepis samodzielnie nie opisuje tych osób ani warunków, lecz wyznacza krąg adresatów, wymaga zastosowania wskazanych wymagań i określa czas obowiązywania szczególnego uprawnienia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2009 r. poz. 1241.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 116.Art. 118.