Art. 5. Przedawnienie i zatarcie skazania oraz orzekanie

§ 1. Do czynów zabronionych popełnionych przed dniem wejścia w życie Kodeksu karnego skarbowego stosuje się jego przepisy o przedawnieniu i zatarciu skazania, chyba że już upłynął termin przedawnienia określony w art. 44 § 1, 2, 5 i 6 oraz w art. 51 § 1 i 2 Kodeksu karnego skarbowego.

§ 2. W sprawach określonych w § 1, jeżeli postępowanie nie jest uregulowane innymi przepisami, orzeka na posiedzeniu sąd właściwy do wykonania kary lub środka karnego; na postanowienie przysługuje zażalenie.

Komentarz do Art. 5.

Przepis reguluje zasady postępowania z czynami zabronionymi popełnionymi przed dniem wejścia w życie Kodeksu karnego skarbowego. Ma więc znaczenie dla spraw, w których czyn został popełniony wcześniej, a ocena przedawnienia lub zatarcia skazania następuje na podstawie tego Kodeksu.

Zgodnie z § 1 do takich czynów stosuje się przepisy Kodeksu karnego skarbowego dotyczące przedawnienia oraz zatarcia skazania. Zasada ta nie działa jednak wtedy, gdy przed jej zastosowaniem upłynął już termin przedawnienia określony w art. 44 § 1, 2, 5 i 6 oraz w art. 51 § 1 i 2 Kodeksu karnego skarbowego. Przepis rozróżnia zatem samo stosowanie regulacji o przedawnieniu i zatarciu skazania od sytuacji, w której termin przedawnienia już upłynął. W tym drugim przypadku wskazane przepisy nie znajdują zastosowania na podstawie § 1.

§ 2 określa sposób rozstrzygania spraw objętych § 1. Jeżeli postępowanie w tych sprawach nie jest uregulowane innymi przepisami, orzeka sąd właściwy do wykonania kary lub środka karnego, działając na posiedzeniu. Rozstrzygnięcie przyjmuje formę postanowienia, a na takie postanowienie przysługuje zażalenie. Przepis wskazuje więc zarówno właściwy sąd i tryb rozpoznania sprawy, jak i środek zaskarżenia dostępny uczestnikom postępowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1999 r. poz. 931.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 4.Art. 6.