Tekst druku sejmowego nr 2695

Rządowy projekt ustawy o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw

11 czerwca 2026 r. · druk sejmowy · PDF · 236 stron · 546 272 znaków · 3,5 MB

Tekst został odczytany automatycznie z pliku opublikowanego przez Kancelarię Sejmu. Odczyt może różnić się od oryginału układem, podziałem wierszy i formatowaniem tabel. Wersją rozstrzygającą jest plik źródłowy. Pobierz oryginał (PDF).

Druk nr 2695 Warszawa, 11 czerwca 2026 r.

SEJM

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

X kadencja Prezes Rady Ministrów RM-0610-82-26 Pan Włodzimierz Czarzasty Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

Szanowny Panie Marszałku, na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przedstawiam Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej projekt ustawy

- o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw.

Projekt ma na celu wykonanie prawa Unii Europejskiej.

Do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Z poważaniem Donald Tusk /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/

Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

Projekt

U S T AWA

z dnia o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw1), 2)

Art. 1. W ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1980) wprowadza się następujące zmiany: 1)

w odnośniku nr 1 do ustawy: a)

w pkt 1: –

uchyla się lit. a, p, x oraz z,

–

w lit. zv średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. zx–zzd w brzmieniu:

„zx) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1185 z dnia 20 kwietnia 2017 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do przekazywanych Komisji powiadomień o informacjach i dokumentach oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia Komisji (Dz. Urz. UE L 171 z 04.07.2017, str. 113, Dz. Urz. UE L 268 z 22.10.2019, str. 6, Dz. Urz. UE L 141 z 20.05.2022, str. 15 oraz Dz. Urz.

UE L 2024/2391 z 11.09.2024), zy) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/2104 z dnia 29 lipca 2022 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących oliwy

Niniejsza ustawa służy stosowaniu:

1) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2429 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących sektora owoców i warzyw, niektórych przetworów owocowych i warzywnych oraz sektora bananów oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 1666/1999 oraz rozporządzenia wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 i (UE) nr 1333/2011 (Dz. Urz. UE L 2023/2429 z 03.11.2023 oraz Dz. Urz. UE L 2025/2652 z 23.12.2025);

2) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2023/2430 z dnia 17 sierpnia 2023 r. ustanawiającego przepisy dotyczące kontroli zgodności norm handlowych w odniesieniu do sektora owoców i warzyw, niektórych przetworów owocowych i warzywnych oraz sektora bananów (Dz. Urz. UE L 2023/2430 z 03.11.2023).

Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, ustawę z dnia 30 marca 2001 r. o rolniczych badaniach rynkowych oraz ustawę z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu.

–2–

z oliwek oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2568/91 i rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 29/2012 (Dz. Urz. UE L 284 z 04.11.2022, str. 1, Dz. Urz. UE L 2023/2598 z 20.11.2023, Dz. Urz. UE L 2024/1401 z 21.05.2024 oraz Dz. Urz. UE L 2025/90908 z 17.11.2025), zz) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/2105 z dnia 29 lipca 2022 r. ustanawiającego przepisy dotyczące kontroli zgodności norm handlowych w odniesieniu do oliwy z oliwek oraz metod analizy właściwości oliwy z oliwek (Dz. Urz. UE L 284 z 04.11.2022, str. 23, Dz.

Urz. UE L 311 z 02.12.2022, str. 199, Dz. Urz. UE L 2024/2707 z 22.10.2024 oraz Dz. Urz. UE L 2025/90911 z 14.11.2025), zza) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2429 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących sektora owoców i warzyw, niektórych przetworów owocowych i warzywnych oraz sektora bananów oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 1666/1999 oraz rozporządzenia wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 i (UE) nr 1333/2011 (Dz. Urz. UE L 2023/2429 z 03.11.2023 oraz Dz. Urz. UE L 2025/2652 z 23.12.2025), zzb) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2023/2430 z dnia 17 sierpnia 2023 r. ustanawiającego przepisy dotyczące kontroli zgodności norm handlowych w odniesieniu do sektora owoców i warzyw, niektórych przetworów owocowych i warzywnych oraz sektora bananów (Dz. Urz. UE L 2023/2430 z 03.11.2023), zzc) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2465 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących jaj oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 589/2008 (Dz. Urz. UE L 2023/2465 z 08.11.2023, Dz. Urz. UE L 2024/90278 z 03.05.2024, Dz.

Urz. UE L 2024/2506 z 24.09.2024 oraz Dz. Urz. UE L 2025/90097 z 03.02.2025), zzd) rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2023/2466 z dnia 17 sierpnia 2023 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm

–3–

handlowych dotyczących jaj (Dz. Urz. UE L 2023/2466 z 08.11.2023 oraz Dz. Urz. UE L 2024/1270 z 08.05.2024);”, b)

w pkt 2: –

uchyla się lit. d,

–

w lit. g kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. h w brzmieniu:

„h) decyzję wykonawczą Komisji (UE) 2024/1434 z dnia 24 maja 2024 r. zatwierdzającą techniki klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce i uchylającą decyzję 2005/240/WE (Dz. Urz. UE L 2024/1434 z 28.05.2024 oraz Dz. Urz. UE L 2024/90432 z 25.07.2024).”;

w art. 2 uchyla się pkt 5;

w art. 3: a)

po pkt 9 dodaje się pkt 9a w brzmieniu:

„9a) handlowiec – handlowca w rozumieniu art. 3 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2023/2430 z dnia 17 sierpnia 2023 r. ustanawiającego przepisy dotyczące kontroli zgodności norm handlowych w odniesieniu do sektora owoców i warzyw, niektórych przetworów owocowych i warzywnych oraz sektora bananów (Dz. Urz. UE L 2023/2430 z 03.11.2023), zwanego dalej „rozporządzeniem 2023/2430”;”,

pkt 10 otrzymuje brzmienie:

„10) artykuł rolno-spożywczy zafałszowany – produkt: a)

bez oznakowania wymaganego w przepisach dotyczących jakości handlowej lub

którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej, lub

w którego oznakowaniu podano: –

nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej albo niezgodną z prawdą lub

–

niezgodne z prawdą dane w zakresie jego pochodzenia, terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto, klasy jakości handlowej, odmiany lub typu handlowego, lub

w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące jego oznakowania, powodujące ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych

–4–

właściwości – jeżeli te zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów finalnych;”, c)

w pkt 12 po wyrazach „(Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm.)” dodaje się wyrazy „ , zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/625” ”;

w art. 4 dodaje się ust. 3–5 w brzmieniu:

„3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, obszary produkcji, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a pkt (ii) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2429 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących sektora owoców i warzyw, niektórych przetworów owocowych i warzywnych oraz sektora bananów oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 1666/1999 oraz rozporządzenia wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 i (UE) nr 1333/2011 (Dz. Urz. UE L 2023/2429 z 03.11.2023, z późn. zm.3)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2023/2429”, w odniesieniu do produktów, o których mowa w tym przepisie, mając na względzie zapewnienie dostępności na tym obszarze produkcji tych produktów zdatnych do spożycia przez ludzi, przeciwdziałanie marnowaniu żywności oraz zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla handlowców.

4. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, obszary produkcji, o których mowa w art. 5 ust. 2 rozporządzenia 2023/2429, w odniesieniu do produktów, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. a oraz b rozporządzenia 2023/2429, mając na względzie zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla handlowców i organów Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

5. W przypadku wystąpienia siły wyższej, o której mowa w art. 5 ust. 2 lit. c rozporządzenia 2023/2429, minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, obszary produkcji, o których mowa w art. 5 ust. 2 rozporządzenia 2023/2429, na których mogą być wprowadzane do obrotu produkty, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. c rozporządzenia 2023/2429, oraz warunki wprowadzania tych produktów do obrotu, mając na względzie zdatność tych produktów do spożycia przez ludzi oraz przeciwdziałanie marnowaniu żywności.”;

w art. 10 po ust. 2a dodaje się ust. 2b w brzmieniu:

Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 2025/2652 z 23.12.2025.

–5–

„2b. Organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych przeprowadza z urzędu albo na wniosek organu celnego kontrolę jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych: 1)

nieobjętych wykazem artykułów rolno-spożywczych określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 3,

przywożonych w ilościach mniejszych niż minimalne ilości podlegające kontroli jakości handlowej, które zostały określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 3

– w przypadku gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie, że nie spełniają wymagań w zakresie jakości handlowej.”; 6)

w art. 12: a)

w ust. 1 po wyrazach „rolno-spożywczych” dodaje się wyrazy „ , zwanemu dalej „wojewódzkim inspektorem”,”,

w ust. 4 we wprowadzeniu do wyliczenia po wyrazie „inspektorowi” skreśla się wyrazy „jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych”;

w art. 12a: a)

w ust. 1 po wyrazach „Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych” dodaje się wyrazy „ , zwany dalej „Głównym Inspektorem”,”,

w ust. 2: –

pkt 7–9 otrzymują brzmienie:

„7) których mowa w art. 34 ust. 6 zdanie pierwsze i art. 40 ust. 10 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 (Dz.

Urz. UE L 150 z 14.06.2018, str. 1, z późn. zm.4)) oraz w art. 5 ust. 3 i art.

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 270 z 29.10.2018, str. 37, Dz. Urz.

UE L 305 z 26.11.2019, str. 59, Dz. Urz. UE L 87 z 23.03.2020, str. 1, Dz. Urz. UE L 381 z 13.11.2020, str. 1, Dz. Urz. UE L 402 z 01.12.2020, str. 23, Dz. Urz. UE L 439 z 29.12.2020, str. 32, Dz. Urz. UE L 7 z 11.01.2021, str. 53, Dz. Urz. UE L 60 z 22.02.2021, str. 24, Dz. Urz. UE L 133 z 20.04.2021, str. 1, Dz. Urz.

UE L 151 z 03.05.2021, str. 1 i 5, Dz. Urz. UE L 204 z 10.06.2021, str. 47, Dz. Urz. UE L 222 z 22.06.2021, str. 3, Dz. Urz. UE L 318 z 09.09.2021, str. 5, Dz. Urz. UE L 334 z 22.09.2021, str. 1, Dz. Urz. UE L 336 z 23.09.2021, str. 3, Dz. Urz. UE L 98 z 25.03.2022, str. 1, Dz. Urz. UE L 187 z 14.07.2022, str. 60, Dz. Urz.

UE L 321 z 15.12.2022, str. 74, Dz. Urz. UE L 29 z 01.02.2023, str. 6, Dz. Urz. UE L 171 z 06.07.2023, str. 43, Dz. Urz. UE L 204 z 17.08.2023, str. 66, Dz. Urz. UE L 2024/2867 z 11.11.2024, Dz. Urz. UE L 2024/90732 z 15.11.2024 oraz Dz. Urz. UE L 2025/405 z 26.02.2025.

–6–

17 ust. 5 ustawy z dnia 23 czerwca 2022 r. o rolnictwie ekologicznym i produkcji ekologicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1235); 8)

których mowa w art. 36 ust. 1 i art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o rejestracji i ochronie nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych oraz gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów rolnych i środków spożywczych, win lub napojów spirytusowych oraz o produktach tradycyjnych (Dz. U. poz. 588);

których mowa w pkt 4 załącznika III do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1185 z dnia 20 kwietnia 2017 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do przekazywanych Komisji powiadomień o informacjach i dokumentach oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia Komisji (Dz. Urz. UE L 171 z 04.07.2017, str. 113, z późn. zm.5));”,

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a. Centralny rejestr obejmuje bazę danych, o której mowa w art. 3 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia 2023/2430.”,

ust. 9 otrzymuje brzmienie:

„9. Dostęp do informacji zawartych w centralnym rejestrze w zakresie niezbędnym do realizacji zadań ustawowych mają: 1)

organy Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych i pracownicy tych organów posiadający imienne upoważnienie wystawione przez te organy w zakresie określonym w tym upoważnieniu;

podmioty, o których mowa w ust. 3 pkt 2, i pracownicy tych podmiotów posiadający imienne upoważnienie wystawione przez te podmioty w zakresie określonym w tym upoważnieniu;

jednostki upoważnione, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o rejestracji i ochronie nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych oraz gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów rolnych i środków spożywczych, win lub napojów spirytusowych oraz o

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 268 z 22.10.2019, str. 6, Dz. Urz.

UE L 141 z 20.05.2022, str. 15 oraz Dz. Urz. UE L 2024/2391 z 11.09.2024.

–7–

produktach tradycyjnych, i pracownicy tych jednostek posiadający imienne upoważnienie wystawione przez te jednostki upoważnione w zakresie określonym w upoważnieniu.”, e)

w ust. 10 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Informacje zawarte w centralnym rejestrze są udostępniane przez Głównego Inspektora i wojewódzkich inspektorów, na wniosek:”,

w ust. 11 po wyrazie „Inspektor” skreśla się wyrazy „Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych”;

w art. 13: a)

w ust. 1 uchyla się pkt 2,

w ust. 3 po wyrazie „Inspektora” skreśla się wyrazy „Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych”;

w art. 14 w ust. 2 po wyrazie „Inspektora” skreśla się wyrazy „Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych”;

10) w art. 15a w ust. 1 w odnośniku pkt 4 otrzymuje brzmienie:

„4) decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2024/1434 z dnia 24 maja 2024 r. zatwierdzająca techniki klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce i uchylająca decyzję 2005/240/WE (Dz. Urz. UE 2024/1434 z 28.05.2024 oraz Dz. Urz. UE L 2024/90432 z 25.07.2024).”;

11) w art. 15b: a)

w ust. 3 we wprowadzeniu do wyliczenia i w ust. 8 po wyrazie „Inspektorowi” skreśla się wyrazy „Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych”,

w ust. 4 po wyrazie „Inspektor” skreśla się wyrazy „Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych”;

12) w art. 15d w ust. 2 w pkt 1 po wyrazie „Inspektora” skreśla się wyrazy „Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych”;

13) w art. 17: a)

w ust. 1: –

po pkt 6 dodaje się pkt 6a–6c w brzmieniu:

„6a) opracowywanie i wydawanie publikacji oraz realizowanie programów edukacyjnych popularyzujących wiedzę o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych;

–8–

6b) prowadzenie działalności edukacyjnej polegającej na upowszechnianiu i popularyzowaniu wiedzy na rzecz świadomego nabywania artykułów rolno-spożywczych;

6c) prowadzenie działalności informacyjnej mającej na celu promowanie produkcji ekologicznej, rolniczego handlu detalicznego i innych form skracania łańcucha dostaw w obrocie artykułami rolno-spożywczymi;”, –

po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu:

„7a) współpraca z organami prowadzącymi postępowania w sprawach o wykroczenia,

wykroczenia

skarbowe

lub

postępowania

karne

przestępstwa, przestępstwa skarbowe oraz z organami, które są uprawnione do wykrywania i ścigania sprawców przestępstw, przestępstw skarbowych, wykroczeń

lub

wykroczeń

skarbowych

oraz

zapobiegania

przestępczości i jej zwalczania w zakresie zadań wykonywanych przez Inspekcję dotyczących oszustw żywnościowych;”, b)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Sposób współpracy, o której mowa w ust. 1 pkt 7a, określa porozumienie zawarte między Głównym Inspektorem a:

Prokuratorem Krajowym;

Komendantem Głównym Policji;

Szefem Krajowej Administracji Skarbowej;

Komendantem Głównym Straży Granicznej.”,

w ust. 2b w części wspólnej wyrazy „rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy

Rady

98/58/WE,

1999/74/WE,

2007/43/WE,

2008/119/WE

–9–

decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych)” zastępuje się wyrazami „rozporządzenia 2017/625”, d)

w ust. 3a w pkt 1 po wyrazach „Modernizacji Rolnictwa” dodaje się wyrazy „ , zwaną dalej „Agencją”,

w ust. 3b po wyrazie „Inspektorem” skreśla się wyrazy „Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych”;

14) w art. 17a w ust. 1 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7–9 w brzmieniu:

„7) oliwy z oliwek; 8)

produktów sektora owoców i warzyw wymienionych w części IX załącznika I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.6)), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1308/2013”;

bananów objętych kodem CN 0803 90 10 wymienionych w części XI załącznika I do rozporządzenia nr 1308/2013, zwanych dalej „bananami”.”;

15) art. 17d otrzymuje brzmienie:

UE L 2023/2465 z 08.11.2023, z późn. zm.7)), zwanego dalej ,,rozporządzeniem 2023/2465”, jaj wykonuje uprawnienia państwa członkowskiego w sprawach zwolnień, o których mowa w: 1)

art. 10 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia 2023/2465;

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 865, Dz.

Urz. UE L 189 z 27.06.2014, str. 261, Dz. Urz. UE L 130 z 19.05.2016, str. 20, Dz. Urz. UE L 135 z 24.05.2016, str. 1, Dz. Urz. UE L 193 z 19.07.2016, str. 17, Dz. Urz. UE L 202 z 28.07.2016, str. 5, Dz. Urz. UE L 91 z 05.04.2017, str. 44, Dz. Urz. UE L 350 z 29.12.2017, str. 15, Dz. Urz. UE L 114 z 04.05.2018, str. 39, Dz. Urz.

UE L 437 z 28.12.2020, str. 1, Dz. Urz. UE L 435 z 06.12.2021, str. 262, Dz. Urz. UE L 2023/2464 z 08.11.2023, Dz. Urz. UE L 2024/1143 z 23.04.2024, Dz. Urz. UE L 2024/90616 z 09.10.2024 oraz Dz. Urz.

UE L 2026/471 z 26.02.2026.

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 2024/90278 z 03.05.2024, Dz. Urz.

UE L 2024/2506 z 24.09.2024 oraz Dz. Urz. UE L 2025/90097 z 03.02.2025.

– 10 –

pkt 2a w pkt III w części VI załącznika VII do rozporządzenia nr 1308/2013.

2. Zwolnienie określone w ust. 1 pkt 2 jest dokonywane, jeżeli:

jaja dostarczone do zakładu pakowania w rozumieniu art. 2 akapit drugi lit. p rozporządzenia 2023/2465, zwanego dalej „zakładem pakowania jaj”, są znakowane wyłącznie w tym zakładzie;

miejsce produkcji w rozumieniu art. 2 akapit drugi lit. o rozporządzenia 2023/2465 jaj, zwane dalej „miejscem produkcji jaj”, oraz zakład pakowania jaj znajdują się na obszarze tego samego: a)

powiatu lub na obszarze powiatów sąsiadujących z tym powiatem albo

województwa

lub

obszarze

województw

sąsiadujących

tym

województwem, jeżeli znakowanie jaj odbywa się w zakładzie pakowania jaj prowadzonym przez producenta, który ubiega się o to zwolnienie.

3. Zwolnienia określone w ust. 1 są dokonywane, w drodze decyzji, na wniosek producenta złożony na formularzu opracowanym przez Inspekcję i udostępnionym na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

4. Wniosek o zwolnienie określone w ust. 1: 1)

pkt 1, poza elementami podania określonymi w art. 63 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), zwanej dalej „Kodeksem postępowania administracyjnego”, zawiera kod producenta;

pkt 2, poza elementami podania określonymi w art. 63 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, zawiera: a)

kod producenta,

adres miejsca produkcji jaj,

adres zakładu pakowania jaj, w którym odbywa się znakowanie jaj,

oświadczenie producenta o spełnieniu warunków, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a albo b.

5. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 4 pkt 2 lit. d, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

– 11 –

6. Producent, który uzyskał zwolnienie określone w ust. 1: 1)

pkt 1, jest obowiązany: a)

prowadzić ewidencję jaj nieoznakowanych zawierającą: –

nazwę albo imię i nazwisko oraz adres odbiorcy jaj,

–

miejsce przeznaczenia jaj,

–

liczbę lub masę jaj z podaniem daty ich wysłania,

informować pisemnie właściwego wojewódzkiego inspektora o zamiarze dostawy jaj do odbiorców w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, na 7 dni przed każdą wysyłką jaj, podając:

–

nazwę albo imię i nazwisko oraz adres odbiorcy jaj,

–

miejsce przeznaczenia jaj,

–

masę lub liczbę wysyłanych jaj;

pkt 2, jest obowiązany informować pisemnie właściwego wojewódzkiego inspektora o zmianie: a)

miejsca produkcji jaj,

adresu zakładu pakowania jaj, w którym odbywa się znakowanie jaj

– w terminie 7 dni od dnia dokonania zmiany.

7. Wojewódzki inspektor niezwłocznie przekazuje informacje, o których mowa w ust. 6 pkt 1 lit. b, Głównemu Inspektorowi w celu realizacji przez niego obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia 2023/2465.

8. Wojewódzki inspektor cofa, w drodze decyzji, zwolnienie określone w ust. 1, jeżeli producent, który uzyskał zwolnienie określone w ust. 1: 1)

pkt 1, nie wypełnia obowiązków, o których mowa w ust. 6 pkt 1;

pkt 2, nie spełnia warunków, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a albo b, lub nie wypełnia obowiązków, o których mowa w ust. 6 pkt 2.

9. Właściwy powiatowy lekarz weterynarii niezwłocznie informuje właściwego

wojewódzkiego inspektora o wydaniu decyzji ograniczającej produkcję jaj lub decyzji zakazującej produkcji jaj dotyczącej producenta, który uzyskał zwolnienie określone w ust. 1.

10. Wojewódzki inspektor niezwłocznie pisemnie powiadamia o dokonaniu zwolnienia określonego w ust. 1 oraz o cofnięciu takiego zwolnienia powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce produkcji jaj i Głównego Inspektora.

– 12 –

11. Główny Inspektor w celu realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia 2023/2465, informuje właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich Unii Europejskiej o producentach, którzy uzyskali zwolnienie określone w ust. 1 pkt 1.”;

16) po art. 17d dodaje się art. 17e w brzmieniu:

„Art. 17e. 1. Wojewódzki inspektor: 1)

jest organem, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2023/2430;

wykonuje uprawnienia państwa członkowskiego w sprawach, o których mowa w art. 4 ust. 1 akapit pierwszy i drugi i ust. 4 rozporządzenia 2023/2430;

jest organem właściwym w sprawach, o których mowa w art. 7 ust. 1 akapit pierwszy i ust. 2 zdanie pierwsze rozporządzenia 2023/2430.

2. Wojewódzki inspektor przeprowadza kontrole:

jakości handlowej produktów sektora owoców i warzyw wymienionych w części IX załącznika I do rozporządzenia nr 1308/2013, zwanych dalej „produktami sektora owoców i warzyw”: a)

będących przedmiotem interwencji, o której mowa w art. 47 ust. 2 lit. f rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 z dnia 2 grudnia 2021 r. ustanawiającego przepisy dotyczące wsparcia planów strategicznych sporządzanych przez państwa członkowskie w ramach wspólnej polityki rolnej (planów strategicznych WPR) i finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) i z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz uchylającego rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i (UE) nr 1307/2013 (Dz. Urz. UE L 435 z 06.12.2021, str. 1, z późn. zm.8)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2021/2115”,

objętych środkami wyjątkowymi, o których mowa w art. 219 ust. 1 i art. 222 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013;

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 119 z 21.04.2022, str. 1, Dz. Urz.

UE L 181 z 07.07.2022, str. 35, Dz. Urz. UE L 227 z 01.09.2022, str. 136, Dz. Urz. UE L 102 z 17.04.2023, str. 1, Dz. Urz. UE L 148 z 08.06.2023, str. 130, Dz. Urz. UE L 2024/946 z 26.03.2024, Dz. Urz. UE L 2024/1468 z 24.05.2024, Dz. Urz. UE L 2025/2649 z 31.12.2025, Dz. Urz. UE L 2026/1 z 06.02.2026 oraz Dz. Urz. UE L 2026/471 z 26.02.2026.

– 13 –

2021/2115, oraz objętych środkami wyjątkowymi, o których mowa w art. 219 ust. 1 i art. 222 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013.

3. Kontrole, o których mowa w ust. 2, przeprowadza się na wniosek Prezesa Agencji.

Agencji

sposób

określony

przepisach

Agencji

Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa protokół kontroli, o której mowa w ust. 2: 1)

pkt 1 – w terminie 24 godzin od dnia jej zakończenia;

pkt 2 – w terminie 5 dni od dnia jej zakończenia.

5. Kontrolę zgodności, o której mowa w art. 10 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia

2023/2430, produktów sektora owoców i warzyw przeprowadza się w sposób określony w załączniku V do rozporządzenia 2023/2430.

6. W sprawach zezwoleń, o których mowa w art. 4 ust. 1 akapit pierwszy lit. a oraz b i ust. 4 rozporządzenia 2023/2430, wydaje się decyzje.

7. Zezwolenie na stosowanie świadectwa, o którym mowa w art. 4 ust. 1 akapit pierwszy lit. c rozporządzenia 2023/2430, uznaje się za zaświadczenie, o którym mowa w art. 217 § 2 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.

spełnieniu przez niego warunku określonego w art. 4 ust. 3 lit. c rozporządzenia 2023/2430;

zgodności wprowadzanych przez niego do obrotu produktów sektora owoców i warzyw z normami, o których mowa w części A oraz w częściach 1–10 w części B załącznika I do rozporządzenia 2023/2429.

9. Wniosek o wydanie zezwolenia na stosowanie świadectwa, o którym mowa w art.

4 ust. 1 akapit pierwszy lit. c rozporządzenia 2023/2430, poza elementami podania określonymi w art. 63 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, zawiera oświadczenia handlowca o:

– 14 –

spełnieniu przez niego warunku określonego w art. 4 ust. 3 lit. c rozporządzenia 2023/2430;

zgodności wprowadzanych przez niego do obrotu bananów z normą, o której mowa w części 11 w części B załącznika I do rozporządzenia 2023/2429.

10. Oświadczenia, o których mowa w ust. 8 i 9, składa się pod rygorem

odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

11. Do wniosków, o których mowa w ust. 8 i 9, dołącza się: 1)

kopię zaświadczenia, o którym mowa w art. 35 ust. 5, potwierdzającego, że handlowiec lub osoba przez niego zatrudniona są rzeczoznawcami w zakresie ustalania klas jakości produktów sektora owoców i warzyw lub bananów albo kopie dokumentów poświadczających co najmniej 2-letnie doświadczenie handlowca lub osoby przez niego zatrudnionej w zakresie ustalania klas jakości produktów sektora owoców i warzyw lub bananów;

czytelne odwzorowanie imiennej pieczęci rzeczoznawcy, o której mowa w art. 35 ust. 5;

dowód uiszczenia opłaty skarbowej;

kopie dowodów zakupu przez handlowca sprzętu, o którym mowa w art. 4 ust. 3 lit. b rozporządzenia 2023/2430, a w przypadku gdy dowodem zakupu jest faktura ustrukturyzowana w rozumieniu art. 2 pkt 32a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, z późn. zm.9)) – kopię tej faktury oznaczonej kodem, o którym mowa w art. 106gb ust. 5 tej ustawy;

kopie umów lub innych dokumentów potwierdzających posiadanie przez handlowca sprzętu, o którym mowa w art. 4 ust. 3 lit. b rozporządzenia 2023/2430.

12. Wnioski, o których mowa w ust. 8 i 9, składa się na formularzach opracowanych

przez Inspekcję i udostępnionych na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 894, 896, 1203, 1541 i 1811 oraz z 2026 r. poz. 507.

– 15 –

13. Warunek określony w art. 4 ust. 3 lit. a rozporządzenia 2023/2430 uznaje się za spełniony, jeżeli personel, o którym mowa w tym przepisie, odbył szkolenie, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 3, lub posiada udokumentowane co najmniej 2-letnie doświadczenie w zakresie obrotu produktami sektora owoców i warzyw lub bananami.

14. Wojewódzki inspektor wydaje orzeczenie o niezgodności, o którym mowa w art. 10 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia 2023/2430, w drodze decyzji.

15. Decyzja, o której mowa w ust. 14, podlega natychmiastowemu wykonaniu.”;

17) art. 18 otrzymuje brzmienie:

„Art. 18. Zadania Inspekcji wykonują następujące organy: 1)

Główny Inspektor;

wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora, jako kierownika wojewódzkiej inspekcji jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, wchodzącej w skład zespolonej administracji wojewódzkiej.”;

18) w art. 20 po ust. 1b dodaje się ust. 1c i 1d w brzmieniu:

„1c. Główny Inspektor: 1)

jest organem, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2023/2430;

jest właściwy w zakresie: a)

dokonywania zgłoszeń, o których mowa w art. 2 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia 2023/2430,

sporządzania wykazu, o którym mowa w art. 4 ust. 5 zdanie pierwsze rozporządzenia 2023/2430;

wykonuje uprawnienia państwa członkowskiego określone w art. 5 ust. 1 akapit pierwszy i ust. 3 akapit drugi oraz art. 6 ust. 2 rozporządzenia 2023/2430;

opracowuje plany selektywnych kontroli zgodności, o których mowa w art. 5 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia 2023/2430, z normami jakości handlowej produktów sektora owoców i warzyw oraz bananów;

wykonuje obowiązki określone w art. 14 zdanie pierwsze rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/2105 z dnia 29 lipca 2022 r. ustanawiającego przepisy dotyczące kontroli zgodności norm handlowych w odniesieniu do oliwy z

– 16 –

oliwek oraz metod analizy właściwości oliwy z oliwek (Dz. Urz. UE L 284 z 04.11.2022, str. 23, z późn. zm.10)). 1d. Wykaz, o którym mowa w art. 4 ust. 5 zdanie pierwsze rozporządzenia 2023/2430, jest udostępniany na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.”;

19) po art. 23 dodaje się art. 23a w brzmieniu:

„Art. 23a. 1. Główny Inspektor, wojewódzcy inspektorzy i upoważnieni przez nich pracownicy Inspekcji w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia kontroli mogą pisemnie wystąpić do podmiotu przetwarzającego dane producenta lub handlowca, którzy wprowadzają do obrotu artykuły rolno-spożywcze za pośrednictwem strony internetowej tego podmiotu przetwarzającego dane, z żądaniem udostępnienia w wyznaczonym terminie przez ten podmiot informacji umożliwiających identyfikację tego producenta lub tego handlowca, w tym imienia i nazwiska, adresu i miejsca zamieszkania albo nazwy oraz adresu i siedziby.

2. Podmiot przetwarzający dane, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany pisemnie i nieodpłatnie udostępnić informacje, o których mowa w ust. 1.”;

20) w art. 24: a)

w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) żądania udostępnienia dokumentów związanych z przedmiotem kontroli oraz ich odpisów i wyciągów, korespondencji przesyłanej pocztą elektroniczną, informatycznych nośników danych, innych urządzeń zawierających dane informatyczne lub systemów teleinformatycznych, w tym także zapewnienia dostępu do systemów teleinformatycznych, które są własnością innego podmiotu i zawierają dane jednostki kontrolowanej w zakresie objętym przedmiotem kontroli i do których jednostka kontrolowana ma dostęp;”,

uchyla się ust. 2;

21) po art. 24c dodaje się art. 24d i art. 24e w brzmieniu:

10)

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 311 z 02.12.2022, str. 199, Dz.

Urz. UE L 2024/2707 z 22.10.2024 oraz Dz. Urz. UE L 2025/90911 z 14.11.2025.

– 17 –

administracji rządowej, z wyłączeniem organów ścigania, od organów administracji samorządowej oraz od państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych wszelkich niezbędnych informacji posiadanych przez te podmioty.

2. Żądanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej oznaczenie treści żądania, w tym wskazanie celu uzyskania informacji oraz określenie terminu ich przekazania, z tym że ten termin nie może być krótszy niż 14 dni od dnia otrzymania żądania.

3. Informacje, o których mowa w ust. 1, mogą być udostępniane za pomocą urządzeń teletransmisji danych, jeżeli organ Inspekcji posiada: 1)

urządzenia lub systemy teleinformatyczne umożliwiające identyfikację osoby uzyskującej informacje;

zabezpieczenia techniczne i organizacyjne właściwe do przetwarzania danych osobowych, w szczególności uniemożliwiające dostęp osób nieuprawnionych do przetwarzania danych osobowych i wykorzystanie danych niezgodnie z celem ich uzyskania.

Art. 24e. W przypadku gdy w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa

określonego w art. 39k postępowanie przygotowawcze jest prowadzone z urzędu lub na podstawie zawiadomienia podmiotu innego niż organ Inspekcji, prokurator pisemnie zawiadamia o tym Głównego Inspektora, wskazując w tym zawiadomieniu imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę podmiotu, w związku z którego działalnością jest prowadzone to postępowanie.”;

22) w art. 25 w ust. 2 po pkt 4 dodaje się pkt 4a i 4b w brzmieniu:

„4a) przeprowadzić kontrolę jakości handlowej produktów sektora owoców i warzyw będących przedmiotem interwencji, o której mowa w art. 47 ust. 2 lit. f rozporządzenia 2021/2115, oraz objętych środkami wyjątkowymi, o których mowa w art. 219 ust. 1 i art. 222 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013,

4b) przeprowadzić kontrolę wykonania czynności mających na celu uniemożliwienie wprowadzenia do obrotu lub bezpośredniej konsumpcji produktów sektora owoców i warzyw wycofanych z obrotu w ramach interwencji, o której mowa w art. 47 ust. 2 lit. f rozporządzenia 2021/2115, oraz objętych środkami wyjątkowymi, o których mowa w art. 219 ust. 1 i art. 222 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013,”;

23) art. 27a otrzymuje brzmienie:

„Art. 27a. Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy i handlowca, którzy nie prowadzą działalności gospodarczej w zakresie obrotu produktami sektora owoców i

– 18 –

warzyw objętymi normami jakości handlowej w zakresie nieuregulowanym w art. 25 ust. 1–5a, art. 26 i art. 27 oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 7 stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.”;

24) w art. 29: a)

w ust. 1: –

uchyla się pkt 1,

–

pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2) nakazać poddanie artykułu rolno-spożywczego niespełniającego wymagań jakości handlowej lub wymagań w zakresie transportu lub składowania określonym zabiegom, a jeżeli nie jest możliwe poddanie tego artykułu takim zabiegom – zakazać wprowadzania tego artykułu rolnospożywczego do obrotu;”,

–

pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5) nakazać

zniszczenie

artykułu

rolno-spożywczego

niespełniającego

wymagań jakości handlowej lub wymagań w zakresie transportu lub składowania na koszt jego posiadacza;”, b)

w ust. 2 i 3 wyrazy „pkt 1–3” zastępuje się wyrazami „pkt 2, 3”;

25) w art. 30 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. W przypadku stwierdzenia w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. b, że artykuł rolno-spożywczy nie spełnia wymagań jakości handlowej organ Inspekcji, w drodze decyzji, nakazuje poddanie tego artykułu rolnospożywczego określonym zabiegom mającym na celu spełnienie przez ten artykuł rolnospożywczy wymagań jakości handlowej, a jeżeli nie jest możliwe poddanie tego artykułu rolno-spożywczego takim zabiegom – zakazuje jego wprowadzania do obrotu.”;

26) w art. 31 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Ocena nie jest dokonywana w odniesieniu do produktów sektora owoców i warzyw oraz bananów.”;

27) w art. 32: a)

w ust. 1 wyrazy „rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych

przeprowadzanych

celu

zapewnienia

stosowania

prawa

żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu

– 19 –

Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy

Rady

98/58/WE,

1999/74/WE,

2007/43/WE,

2008/119/WE

2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych)” zastępuje się wyrazami „rozporządzenia 2017/625”,

b) po ust. 3a dodaje się ust. 3b–3h w brzmieniu:

„3b. Badania laboratoryjne związane z: 1)

kontrolami urzędowymi w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia 2017/625 przeprowadzanymi przez podmioty wskazane w tym przepisie,

realizacją zadań ustawowych przez sądy, prokuraturę, organy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4, lub jednostki, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7

– zwane dalej „podmiotami wnioskującymi o przeprowadzenie badań”, są przeprowadzane na pisemny wniosek podmiotu wnioskującego o przeprowadzenie badań w laboratoriach Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych. 3c. Podmiot wnioskujący o przeprowadzenie badań jest obowiązany do zwrotu kosztów przeprowadzenia badań, o których mowa w ust. 3b. 3d. Przepisu ust. 3c nie stosuje się do sądów i prokuratury w zakresie postępowań prowadzonych w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa albo popełnieniem przestępstwa, o którym mowa w art. 39k. 3e. Wysokość kwoty stanowiącej zwrot kosztów, o których mowa w ust. 3c, jest przekazywana podmiotowi wnioskującemu o przeprowadzenie badań przez Głównego Inspektora w formie informacji zawierającej sposób obliczenia wysokości tych kosztów w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 3b. 3f. Kwotę stanowiącą zwrot kosztów, o których mowa w ust. 3c, podmiot wnioskujący o przeprowadzenie badań uiszcza w terminie 7 dni od dnia doręczenia informacji o wysokości tej kwoty na rachunek bankowy wskazany przez Głównego Inspektora w tej informacji.

– 20 –

3g. Wyniki badań, o których mowa w ust. 3b, są pisemnie przekazywane podmiotowi wnioskującemu o przeprowadzenie badań niezwłocznie, niepóźniej niż w terminie 14 dni od dnia przekazania przez podmiot wnioskujący dowodu uiszczenia kwoty stanowiącej zwrot kosztów, o których mowa w ust. 3c. 3h. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość kosztów przeprowadzenia badań, o których mowa w ust. 3b, mając na względzie koszty przeprowadzonych badań laboratoryjnych.”;

28) w art. 35: a)

w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) klasy jakości produktów sektora owoców i warzyw oraz bananów mogą ustalać również osoby, które odbyły szkolenie w zakresie zasad ustalania klas jakości tych produktów przeprowadzone przez wojewódzkiego inspektora lub przez podmiot upoważniony przez Głównego Inspektora,”,

w ust. 2d wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Wniosek o wydanie upoważnienia do prowadzenia szkoleń, poza elementami podania określonymi w art. 63 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, zawiera:”;

29) w art. 39 w ust. 1 w pkt 1 po wyrazach „rolno-spożywczych” skreśla się wyrazy „ – w wyniku której stwierdzono, że artykuły rolno-spożywcze nie odpowiadają wymaganiom w zakresie jakości handlowej wynikającym z przepisów o jakości handlowej lub wymaganiom dodatkowym zadeklarowanym przez producenta”;

30) po rozdziale 4a dodaje się rozdział 4b w brzmieniu:

„Rozdział 4b Postępowanie wyjaśniające dotyczące udostępnianych informacji na temat jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

Art. 39f. 1. Wojewódzki inspektor wszczyna z urzędu, w drodze postanowienia, postępowanie wyjaśniające, jeżeli istnieje uzasadnione podejrzenie naruszenia przez podmiot wprowadzający do obrotu artykuły rolno-spożywcze przepisów określających zakres i sposób udostępniania informacji na temat jakości handlowej artykułów rolnospożywczych wprowadzanych do obrotu. 2.

Postępowanie

wyjaśniające

może

być

wszczęte

przeprowadzenia kontroli, o których mowa w rozdziale 4 lub 4a.

bez

wcześniejszego

– 21 –

3. Postępowanie wyjaśniające ma na celu ustalenie, czy nastąpiło naruszenie przepisów określających zakres i sposób udostępniania informacji na temat artykułów rolno-spożywczych oraz ustalenie podmiotu odpowiedzialnego za to naruszenie.

4. Postępowanie wyjaśniające trwa nie dłużej niż 30 dni od dnia jego wszczęcia.

5. W toku postępowania wyjaśniającego wojewódzki inspektor i upoważnieni przez niego pracownicy Inspekcji w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia kontroli mogą pisemnie wystąpić do podmiotu przetwarzającego dane podmiotu wprowadzającego do obrotu artykuły rolno-spożywcze za pośrednictwem strony internetowej podmiotu przetwarzającego te dane z żądaniem udostępnienia przez ten podmiot w wyznaczonym terminie informacji umożliwiających identyfikację podmiotu wprowadzającego do obrotu artykuły rolno-spożywcze, w tym jego imienia i nazwiska, adresu i miejsca zamieszkania albo nazwy oraz adresu i siedziby.

6. Podmiot przetwarzający dane, o którym mowa w ust. 5, jest obowiązany pisemnie i nieodpłatnie udostępnić informacje, o których mowa w tym przepisie.

Art. 39g. W postanowieniu, o którym mowa w art. 39f ust. 1, wojewódzki inspektor informuje podmiot potencjalnie odpowiedzialny za ewentualne naruszenie przepisów dotyczących zakresu lub sposobu udostępniania informacji na temat jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych o możliwości naruszenia tych przepisów oraz wzywa ten podmiot do złożenia wyjaśnień, przedstawienia dokumentów lub udostępnienia informacji mających znaczenie dla oceny ewentualnego naruszenia przepisów dotyczących zakresu lub sposobu udostępniania informacji na temat jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w terminie określonym w tym wezwaniu.

Art. 39h. W terminie 14 dni od dnia otrzymania wyjaśnień, o których mowa w art. 39g, lub upływu terminu określonego do ich złożenia wojewódzki inspektor wydaje postanowienie o zakończeniu postępowania wyjaśniającego.

Art. 39i. Do postępowania wyjaśniającego w zakresie nieuregulowanym w art. 39f– 39h stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Art. 39j. Po zakończeniu postępowania wyjaśniającego, w przypadku stwierdzenia w toku tego postępowania naruszenia przepisów dotyczących zakresu lub sposobu udostępniania informacji na temat jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, wojewódzki inspektor nakazuje, w drodze decyzji, zaniechania naruszania tych przepisów przez:

– 22 –

dokonanie w określonym terminie zmiany treści udostępnianych informacji na temat jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych lub

opublikowanie w określony sposób i w określonym terminie sprostowania udostępnianych informacji na temat jakości handlowej artykułów rolnospożywczych.”;

31) w rozdziale 5 dodaje się art. 39k w brzmieniu:

„Art. 39k. 1. Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

2. Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane znacznej wartości, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”;

32) w art. 40: a)

w ust. 1 w pkt 7 w lit. b dodaje się przecinek i dodaje się pkt 8 w brzmieniu:

„8) nie przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi informacji, o której mowa w art. 17d ust. 6 pkt 1 lit. b, w terminie lub w sposób, które są określone w tym przepisie”,

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Kto: 1)

nie prowadzi klasyfikacji jaj zgodnie z art. 5 rozporządzenia 2023/2465 i pkt II w części VI załącznika VII do rozporządzenia nr 1308/2013 albo prowadzi ją niezgodnie z tymi przepisami,

nie klasyfikuje, nie pakuje lub nie znakuje jaj zgodnie z art. 6 rozporządzenia 2023/2465,

nie znakuje opakowań transportowych zgodnie z art. 7 rozporządzenia 2023/2465,

nie znakuje jaj kodem producenta zgodnie z art. 4 akapit pierwszy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2023/2466 z dnia 17 sierpnia 2023 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących jaj (Dz. Urz. UE L 2023/2466 z 08.11.2023, z późn. zm.11)),

11)

Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 2024/1270 z 08.05.2024.

– 23 –

zwanego dalej „rozporządzeniem 2023/2466”, lub wprowadza do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jaja nieoznakowane zgodnie z art. 8 ust. 5 rozporządzenia 2023/2465, 5)

będąc producentem, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 5 rozporządzenia 2023/2466,

prowadząc punkt odbioru, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 6 rozporządzenia 2023/2466,

prowadząc zakład pakowania, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 7 rozporządzenia 2023/2466

– podlega karze grzywny.”. c)

w ust. 4c w pkt 3 wyrazy „decyzją Komisji 2005/240/WE z dnia 11 marca 2005 r. zatwierdzającą metody klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce (Dz. Urz. UE L 74 z 19.03.2005, str. 62, z późn. zm.)” zastępuje się wyrazami „decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2024/1434 z dnia 24 maja 2024 r. zatwierdzającą techniki klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce i uchylającą decyzję 2005/240/WE (Dz. Urz. UE 2024/1434 z 28.05.2024, z późn. zm.).”,

po ust. 4e dodaje się ust. 4f w brzmieniu:

„4f. Karze, o której mowa w ust. 2 pkt 4, nie podlega podmiot, który uzyskał zwolnienie określone w art. 17d ust. 1 pkt 1.”;

33) w art. 40a: a)

w ust. 1: –

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:

„3a) będąc handlowcem, wprowadza do obrotu produkty sektora owoców i warzyw lub banany, w odniesieniu do których zostało wydane orzeczenie o niezgodności, o którym mowa w art. 10 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia 2023/2430, lub w odniesieniu do których handlowiec nie podjął działań lub nie zrealizował zaleceń określonych w tym orzeczeniu, podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie produktów sektora owoców i warzyw lub bananów do obrotu, nieniższej jednak niż 500 zł;”,

–

po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu:

– 24 –

„6a) wbrew obowiązkowi określonemu w art. 23a ust. 2 nie udostępnia informacji, o których mowa w art. 23a ust. 1, w sposób określony w art. 23a ust. 2 albo nie udostępnia tych informacji w wyznaczonym terminie, o którym mowa w art. 23a ust. 1, podlega karze pieniężnej w wysokości do dwukrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary, nieniższej jednak niż 500 zł;”, –

po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu:

„7a) nie wykonuje decyzji, o której mowa w art. 30 ust. 1, podlega karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie do obrotu artykułów rolno-spożywczych będących przedmiotem tej decyzji, nieniższej jednak niż 500 zł;”,

–

w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9–12 w brzmieniu:

„9) wbrew obowiązkowi określonemu w art. 39f ust. 6 nie udostępnia informacji, o których mowa w art. 39f ust. 5, w sposób określony w art. 39f ust. 6 albo nie udostępnia tych informacji w wyznaczonym terminie, o którym mowa w art. 39f ust. 5, podlega karze pieniężnej w wysokości do dwukrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary, nieniższej jednak niż 500 zł;

10) wbrew obowiązkowi określonemu w art. 39g nie składa wyjaśnień, nie przedstawia dokumentów lub nie udostępnia informacji, o których mowa w tym przepisie, albo nie składa tych wyjaśnień, nie przedstawia tych dokumentów lub nie udostępnia tych informacji w terminie wyznaczonym w wezwaniu, o którym mowa w art. 39g, podlega karze pieniężnej w wysokości

trzykrotnego

przeciętnego

wynagrodzenia

rok

poprzedzający rok nałożenia kary, nieniższej jednak niż 500 zł;

11) nie wykonuje decyzji, o których mowa w art. 39j, podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary, nieniższej jednak niż 500 zł;

– 25 –

informacje, podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary, nieniższej jednak niż 1000 zł.”,

b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Kto ponownie wprowadza do obrotu produkt tego samego rodzaju, który nie odpowiada jakości handlowej ze względu na tę samą wadę, podlega karze pieniężnej ustalonej – w zależności od stwierdzonej wady – zgodnie z ust. 1 pkt 3 lub 4, podwyższonej o wysokość kar nałożonych w okresie 24 miesięcy poprzedzających dzień rozpoczęcia kontroli przez wojewódzkiego inspektora wymierzającego karę.”, c)

po ust. 3a dodaje się ust. 3b–3d w brzmieniu:

„3b. W stosunku do wprowadzającego do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane będącego osobą fizyczną, skazanego prawomocnym wyrokiem za przestępstwo wskazane w art. 39k ust. 1 lub 2, kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 4, za ten sam czyn nie wymierza się. 3c. W razie wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo wskazane w art. 39k ust. 1 lub 2 postępowania o wymierzenie kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 4, osobie fizycznej za ten sam czyn nie wszczyna się, a wszczęte zawiesza się do dnia zakończenia postępowania w sprawie o przestępstwo. 3d. W razie prawomocnego skazania wprowadzającego do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane będącego osobą fizyczną za przestępstwo wskazane w art. 39k ust. 1 lub 2: 1)

wszczęte postępowanie o wymierzenie kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 4, za ten sam czyn umarza się z urzędu;

decyzję o wymierzeniu kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 4, za ten sam czyn uchyla się z urzędu, a pobraną karę pieniężną zwraca się niezwłocznie wraz z odsetkami w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego od dnia wpłacenia kary pieniężnej.”,

ust. 5 i 5a otrzymują brzmienie:

– 26 –

wielkość jego przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolnospożywczych. 5a. Przed ustaleniem wysokości kary pieniężnej Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor może żądać okazania dokumentów związanych z ustaleniem okoliczności, o których mowa w ust. 5, w szczególności dotyczących wielkości przychodu i wartości kontrolowanych artykułów rolno-spożywczych.”;

34) w art. 40b wyrazy „ust. 1 pkt 3 lub 4” zastępuje się wyrazami „ust. 1 pkt 3, 3a lub 4”.

Art. 2. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622) w art. 299 w § 3 pkt 17 otrzymuje brzmienie:

U. z 2023 r. poz. 1980 oraz z 2026 r. poz. …), w związku z kontrolami i postępowaniami dotyczącymi czynów, o których mowa w art. 39k tej ustawy, oraz w zakresie prowadzonych postępowań w sprawie wymierzenia kar pieniężnych na podstawie art. 40a ust. 1–3a tej ustawy.”.

Art. 3. W ustawie z dnia 30 marca 2001 r. o rolniczych badaniach rynkowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1160) wprowadza się następujące zmiany: 1)

w art. 8: a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, zwany dalej „Głównym Inspektorem”, w celu przedstawienia wyników kontroli, o której mowa w ust. 1, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych kopię protokołu kontroli w terminie 14 dni od dnia podpisania tego protokołu.”,

po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

„3a. Kopię protokołu kontroli, o której mowa w ust. 1, przechowuje się przez okres niezbędny do analizy wyników tej kontroli, niedłuższy niż 5 lat.”;

w art. 10 uchyla się pkt 2;

w art. 11 wyrazy „art. 10” zastępuje się wyrazami „art. 10 pkt 1 i 3”;

po art. 11 dodaje się art. 11a w brzmieniu:

„Art. 11a. 1. Kto wbrew obowiązkowi określonemu w art. 4 ust. 1 nie przekazuje danych rynkowych, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1,

– 27 –

lub nie przekazuje tych danych w terminach określonych w tych przepisach, lub przekazuje je niezgodnie z formą lub zakresem określonym w tych przepisach, lub przekazuje dane rynkowe zawierające nieprawdziwe lub niekompletne informacje, podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1749 oraz z 2026 r. poz. 26 i 425), za rok poprzedzający rok nałożenia kary, nieniższej jednak niż 1000 zł.

2. Administracyjną karę pieniężną wymierza, w drodze decyzji, Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, zwany dalej „wojewódzkim inspektorem”, właściwy ze względu na miejsce przeprowadzenia kontroli.

3. Ustalając wysokość administracyjnej kary pieniężnej, Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor uwzględnia stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność kontrolowanego przedsiębiorcy i wielkość jego przychodu.

4. Przed ustaleniem wysokości administracyjnej kary pieniężnej Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor może żądać okazania dokumentów związanych z ustaleniem okoliczności, o których mowa w ust. 3, w szczególności dotyczących przychodu kontrolowanego przedsiębiorcy.

5. W przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu naruszenia lub braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności kontrolowanego przedsiębiorcy można odstąpić od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej.

6. O odstąpieniu od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej rozstrzyga, w drodze decyzji, Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor.

7. Termin zapłaty administracyjnej kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna.

8. Administracyjna kara pieniężna jest wpłacana na rachunek bankowy odpowiednio Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych albo wojewódzkiego inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

– 28 –

dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622 i …), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują Głównemu Inspektorowi albo wojewódzkiemu inspektorowi właściwemu ze względu na miejsce przeprowadzenia kontroli.”.

Art. 4. W ustawie z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U. z 2023 r. poz. 1318) wprowadza się następujące zmiany: 1)

w art. 2: a)

w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Oprócz przypadków, o których mowa w art. 59 ust. 1 zdanie pierwsze, ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i ust. 5 zdanie pierwsze rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/891 z dnia 13 marca 2017 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw, uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do kar, które mają być stosowane w tych sektorach, a także zmieniającego rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 (Dz. Urz. UE L 138 z 25.05.2017, str. 4, z późn. zm.12)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/891”, dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje decyzję o zawieszeniu uznania albo wstępnego uznania także w przypadku, gdy:”,

po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a. Oprócz przypadków, o których mowa w art. 59 ust. 3 zdanie pierwsze i ust. 6 akapit pierwszy zdanie pierwsze rozporządzenia 2017/891, dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje decyzję o cofnięciu uznania organizacji producentów albo zrzeszeniu organizacji producentów w przypadku, gdy organizacja producentów albo zrzeszenie organizacji producentów nie przekazuje informacji, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 2–5, w okresie zawieszenia wskazanym w decyzji o zawieszeniu uznania.”;

12)

w art. 2a uchyla się ust. 2;

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 208 z 17.08.2018, str. 1, Dz. Urz.

UE L 179 z 03.07.2019, str. 27, Dz. Urz. UE L 176 z 05.06.2020, str. 1, Dz. Urz. UE L 135 z 21.04.2021, str. 4, Dz. Urz. UE L 453 z 17.12.2021, str. 3, Dz. Urz. UE L 281 z 31.10.2022, str. 18, Dz. Urz. UE L 326 z 21.12.2022, str. 6, Dz. Urz. UE L 328 z 22.12.2022, str.70, Dz. Urz. UE L 2024/2508 z 24.09.2024 oraz Dz.

Urz. UE L 2025/2184 z 04.12.2025.

– 29 –

uchyla się art. 3b;

w art. 8 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Prezes Agencji jest organem właściwym w sprawach, o których mowa w art. 5 ust. 1 i ust. 2 lit. a oraz c rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/232 z dnia 15 grudnia 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do niektórych aspektów współpracy producentów (Dz. Urz.

UE L 44 z 19.02.2016, str. 1, z późn. zm.13)).”;

w art. 9a: a)

w ust. 1 w pkt 5 wyrazy „rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/891 z dnia 13 marca 2017 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw, uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do kar, które mają być stosowane w tych sektorach, a także zmieniającego rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 (Dz. Urz. UE L 138 z 25.05.2017, str. 4, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2017/891” ” zastępuje się wyrazami „rozporządzenia 2017/891”,

w ust. 2 w pkt 1 w lit. b, w ust. 2a i w ust. 3 po wyrazie „rozporządzenia” skreśla się wyraz „nr”;

w art. 9b w ust. 3, w art. 9c, w art. 9d i w art. 12 w ust. 1 w pkt 6 w lit. c po wyrazie „rozporządzenia” skreśla się wyraz „nr”;

w art. 10 uchyla się pkt 3;

w art. 13 w ust. 1: a)

we wprowadzeniu do wyliczenia po wyrazie „przekazuje” dodaje się wyrazy „na piśmie”,

pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) informacje o każdej zmianie danych zawartych w rejestrze, o których mowa w art. 2b ust. 2 pkt 1, 4 i 5, w terminie 30 dni od dnia dokonania zmiany;”;

w art. 15: a)

13)

w ust. 1 uchyla się pkt 1, 2 i 5,

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 281 z 31.10.2022, str. 18, Dz. Urz.

UE L 2023/2896 z 22.12.2023 oraz Dz. Urz. UE L 2025/2184 z 04.12.2025.

– 30 –

uchyla się ust. 1c i 2,

w ust. 3 wyrazy „pkt 3–5” zastępuje się wyrazami „pkt 3 i 4”,

uchyla się ust. 7;

10) uchyla się art. 16–18a;

11) w art. 19: a)

w ust. 2 uchyla się pkt 20,

uchyla się ust. 6;

12) w art. 40:

a) uchyla się ust. 4b,

b) w ust. 5 wyrazy „ust. 1, 4 i 4b” zastępuje się wyrazami „ust. 1 i 4”;

13) uchyla się art. 40a i art. 40b.

Art. 5. Produkty wytworzone w ramach systemów określonych w art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, które zostały oznakowane znakiem jakości na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1 przed dniem wejściem w życie niniejszej ustawy, mogą pozostawać w obrocie przez dwa lata od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 6. Do kontroli artykułów rolno-spożywczych przeprowadzanych przez organy Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 7. Do naruszeń popełnionych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy w zakresie ustalania wysokości kary pieniężnej na podstawie art. 40a ust. 5 i 5a ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się przepisy art. 40a ust. 5 i 5a ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 8. Do postępowań w sprawach, o których mowa w art. 2 ust. 2 i art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 4: 1)

wszczętych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 4 i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

zakończonych ostateczną decyzją wydaną na podstawie dotychczasowych przepisów, które zostały wznowione od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy

– stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 9. Zezwolenia, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 4, wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują ważność przez okres, na jaki zostały wydane.

– 31 –

Art. 10. 1. W latach 2026–2037 maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań wynikających z ustawy wynosi 209,13 mln zł, w tym w: 1)

2026 r. – 14,19 mln zł;

2027 r. – 15,69 mln zł;

2028 r. – 16,07 mln zł;

2029 r. – 16,44 mln zł;

2030 r. – 16,84 mln zł;

2031 r. – 17,25 mln zł;

2032 r. – 17,67 mln zł;

2033 r. – 18,09 mln zł;

2034 r. – 18,53 mln zł;

10) 2035 r. – 18,99 mln zł;

11) 2036 r. – 19,45 mln zł;

12) 2037 r. – 19,92 mln zł.

2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych na podstawie przeprowadzonej przez Głównego

Inspektora

Jakości

Handlowej

Artykułów

Rolno-Spożywczych

oceny

wykorzystania limitu wydatków Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych określonych w ust. 1 na wykonywanie zadań wynikających z ustawy na dany rok monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1.

3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych w przypadku zagrożenia przekroczeniem lub przekroczenia limitu wydatków w: 1)

danym województwie – zaleca wojewodzie wdrożenie mechanizmu korygującego;

Głównym Inspektoracie Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych – wdraża mechanizm korygujący.

4. Mechanizm korygujący, o którym mowa w ust. 3, polega na ograniczeniu przez

Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych odpowiednio w danym województwie lub w Głównym Inspektoracie Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych wydatków związanych z realizacją zadań wynikających z ustawy.

Art. 11. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

UZASADNIENIE

Projektowana ustawa o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw ma na celu wdrożenie nowych przepisów UE dotyczących jakości handlowej produktów sektora owoców i warzyw, bananów i niektórych suszonych owoców oraz zwiększenie efektywności nadzoru nad artykułami rolno-spożywczymi, w tym przede wszystkim nad ich jakością handlową w produkcji i obrocie. W projekcie ustawy zaproponowano również przepisy, które doprecyzowują zasady przeprowadzania przez Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, zwaną dalej „IJHARS”, kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz postępowań prowadzonych przez IJHARS.

Projekt ustawy o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw ma na celu wdrożenie do krajowego porządku prawnego przepisów rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2429 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących sektora owoców i warzyw, niektórych przetworów owocowych i warzywnych oraz sektora bananów oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 1666/1999 oraz rozporządzenia wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 i (UE) nr 1333/2011 (Dz. Urz. UE L 2023/2429 z 03.11.2023, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2023/2429”, oraz rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2023/2430 z dnia 17 sierpnia 2023 r. ustanawiającego przepisy dotyczące kontroli zgodności norm handlowych w odniesieniu do sektora owoców i warzyw, niektórych przetworów owocowych i warzywnych oraz sektora bananów (Dz. Urz. UE L 2023/2430 z 03.11.2023), zwanego dalej „rozporządzeniem 2023/2430”.

Przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1308/2013”, uprawniają Komisję Europejską do wprowadzenia norm handlowych odpowiednio dla owoców i warzyw, przetworzonych produktów z owoców i warzyw oraz dla bananów. Dotychczas kwestie jakości handlowej ww. produktów były uregulowane w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców

i warzyw (Dz. Urz. UE L 157 z 15.06.2011, str. 1, z późn. zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 543/2011”, dotyczącym norm handlowych w sektorze owoców i warzyw, rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 1333/2011 z dnia 19 grudnia 2011 r. ustanawiającym normy handlowe dotyczące bananów, zasady weryfikacji zgodności z tymi normami handlowymi i wymogi dotyczące powiadomień w sektorze bananów (Dz. Urz. UE L 336 z 20.12.2011, str. 3) dotyczącym norm handlowych w sektorze bananów oraz rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1666/1999 z dnia 28 lipca 1999 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/96 w odniesieniu do minimalnych cech handlowych niektórych odmian suszonych winogron (Dz. Urz. UE L 197 z 29.07.1999, str. 32).

Ww. przepisy UE zostały połączone w jeden zestaw przepisów i zastąpione przez rozporządzenie 2023/2429 i rozporządzenie 2023/2430, które są stosowane od dnia 1 stycznia 2025 r.

Rozporządzenie 2023/2429 i rozporządzenie 2023/2430 rozszerzyły zakres uregulowań w odniesieniu do jakości handlowej produktów sektora owoców i warzyw oraz objęły kwestie jakości handlowej bananów oraz niektórych suszonych owoców, co wymaga transpozycji na grunt przepisów krajowych.

Obecnie kwestie dotyczące jakości handlowej owoców i warzyw wynikające z przepisów Unii Europejskiej (UE) są ujęte w ustawie z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U. z 2023 r. poz. 1318), zwanej dalej „ustawą o owocach i warzywach”. Ustawa o owocach i warzywach przede wszystkim zapewnia prawidłowe stosowanie uregulowań UE w zakresie funkcjonowania i wspierania organizacji producentów w sektorze owoców i warzyw obowiązujących w poprzedniej perspektywie finansowej, a także określa kompetencje organów IJHARS w zakresie rynku chmielu i certyfikacji produktów chmielowych.

Biorąc pod uwagę zakres tematyczny przepisów UE, którym należy zapewnić prawidłowe stosowanie, nowe przepisy powinny być wprowadzone w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1980), zwanej dalej „ustawą o jhars”, której obecnie nie stosuje się do jakości handlowej owoców i warzyw w zakresie uregulowanym w przepisach UE.

W związku z tym wprowadzono zmiany do ustawy o jhars, które polegają na przeniesieniu do niej z ustawy o owocach i warzywach przepisów dotyczących jakości handlowej owoców i warzyw oraz uzupełnieniu jej o nowe przepisy UE obejmujące także kwestie jakości handlowej 2

bananów oraz owoców suszonych. Jednocześnie w ustawie o owocach i warzywach wprowadzono zmiany będące konsekwencją przeniesienia części przepisów do ustawy o jhars, a także zmiany polegające na uaktualnieniu odesłań do przepisów UE w związku z utratą mocy przez rozporządzenie nr 543/2011.

W związku z tym, że przepisy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2464 z dnia 17 sierpnia 2023 r. zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących jaj (Dz. Urz. UE L 2023/2464 z 08.11.2023), zwanego dalej „rozporządzeniem 2023/2464”, dały państwom członkowskim możliwość zwalniania podmiotów ze znakowania jaj w miejscu produkcji – pod warunkiem, że znakowanie jaj odbywa się w pierwszym zakładzie pakowania – w projektowanej ustawie zaproponowano regulacje przewidujące zwolnienia w tym zakresie na krajowym rynku jaj.

W projekcie ustawy przewidziano również wprowadzenie do ustawy o jhars sankcji karnej za oszustwa żywnościowe oraz określono zasady współpracy IJHARS z organami prowadzącymi postępowania w sprawach o wykroczenia, wykroczenia skarbowe lub postępowania karne o przestępstwa i przestępstwa skarbowe oraz z organami, które są uprawnione do wykrywania i ścigania sprawców przestępstw, przestępstw skarbowych, wykroczeń lub wykroczeń skarbowych oraz do zapobiegania przestępczości i jej zwalczania, w związku z nowymi zadaniami Inspekcji dotyczącymi wykrywania oszustw żywnościowych.

Dodatkowo w celu zapewnienia skutecznego nadzoru Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nad używaniem znaku „Poznaj Dobrą Żywność” (PDŻ) w ustawie o jhars proponuje się wykreślenie wprowadzonego z dniem 19 listopada 2022 r. w art. 13 ust. 1 pkt 2 przepisu, który daje możliwość używania znaku PDŻ na produktach wytwarzanych w ramach unijnych systemów jakości żywności oraz systemów jakości żywności uznanych za krajowe.

W projektowanej ustawie wprowadza się również regulację przewidującą obciążanie importerów kosztami kontroli granicznej niezależnie od tego, czy w trakcie tej kontroli stwierdzono nieprawidłowości czy też nie. Koszty będą miały charakter stałej opłaty.

W projektowanej ustawie wprowadza się także zmiany w zakresie: czynności kontrolnych w odniesieniu do artykułów rolno-spożywczych przywożonych z państw niebędących członkami UE, zasad korzystania przez organy IJHARS z informacji będących w posiadaniu innych organów administracji rządowej, z wyłączeniem organów ścigania, organów administracji samorządowej oraz państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych, umożliwienia organom IJHARS wydania w toku kontroli granicznej decyzji nakazującej poddanie artykułu rolno-spożywczego określonym zabiegom, uregulowania kwestii 3

przeprowadzania w laboratoriach Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych badań laboratoryjnych na wniosek innych organów, w tym organów innych państw członkowskich, prokuratury, sądów i organów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4, lub jednostek, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7, i uregulowania nadzoru IJHARS nad informacjami przekazywanymi w sposób inny niż w oznakowaniu artykułów rolnospożywczych (w folderach reklamowych, ulotkach czy na stronach sklepów internetowych).

Projektowaną ustawą wprowadza się również zmiany w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622) mające na celu umożliwienie organom IJHARS korzystania z informacji zgromadzonych w aktach podatkowych na potrzeby kontroli artykułów rolno-spożywczych przeprowadzanych w produkcji i w obrocie oraz kontroli granicznych.

W celu zmobilizowania podmiotów objętych obowiązkiem raportowania danych rynkowych do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi w ustawie z dnia 30 marca 2001 r. o rolniczych badaniach rynkowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1160) wprowadzono kary pieniężne za nieprzekazywanie danych rynkowych lub przekazywanie tych danych niezgodnych ze stanem faktycznym, a także za ich nieterminowe przekazywanie.

Zmiany w ustawie o jhars W art. 1 w pkt 1 projektu ustawy uaktualnia się odnośnik do ustawy, wprowadzając odwołania do obecnie obowiązujących przepisów UE, których stosowaniu służy ustawa o jhars.

W art. 1 w pkt 2 projektu ustawy uchyla się pkt 5 w art. 2 ustawy o jhars, który wyłącza stosowanie jej przepisów do jakości handlowej owoców i warzyw w zakresie uregulowanym w przepisach UE. W ten sposób ustawa o jhars obejmie swym zakresem sprawy jakości handlowej wszystkich artykułów rolno-spożywczych, do których zaliczają się owoce i warzywa, banany oraz suszone owoce, również te, których jakość handlowa jest uregulowana w przepisach UE.

W art. 1 w pkt 3 w lit. a projektu ustawy w słowniczku określeń w art. 3 ustawy o jhars dodaje się pkt 9a zawierający definicję handlowca w rozumieniu art. 3 ust. 2 rozporządzenia 2023/2430. Definicja producenta określona w pkt 9 tego przepisu jest szersza pod względem podmiotowym i przedmiotowym, tzn. obejmuje podmioty produkujące i paczkujące wszystkie artykuły rolno-spożywcze, a handlowiec w rozumieniu art. 3 ust. 2 rozporządzenia 2023/2430 prowadzi działalność tylko w zakresie wprowadzania do obrotu konkretnych produktów określonych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia 2023/2429, tj. owoców i warzyw (należących do sektora, o którym mowa w części IX załącznika I do rozporządzenia nr 1308/2013, tj. owoców 4

i warzyw świeżych lub schłodzonych), owoców suszonych objętych kodami CN 0804 20 90, 0806 20 i ex 0813 oraz bananów objętych kodem CN 0803 90 10.

W art. 1 w pkt 3 w lit. b projektu ustawy uzupełnia się definicję artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego, o którym mowa w art. 3 pkt 10 ustawy o jhars, o produkt, w oznakowaniu którego nie podano żadnych informacji, tj. informacji o jego nazwie, składzie czy producencie.

Obecne brzmienie definicji nie pozwala na zastosowanie surowszej sankcji wobec producentów, którzy

wprowadzają do obrotu

produkty

bez

żadnych informacji.

Doprecyzowano również, że artykułem rolno-spożywczym zafałszowanym będzie produkt, którego nazwa lub skład będą niezgodne z przepisami, a także produkt, w oznakowaniu którego podano niezgodne z prawdą informacje odnośnie do pochodzenia, terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości.

W przypadku innych zmian mających na celu ukrycie rzeczywistego składu lub innych właściwości do uznania za artykuł rolno-spożywczy zafałszowany niezbędne będzie wykazanie przez organ, że niezgodności te w istotny sposób naruszają interesy konsumentów finalnych.

W art. 1 w pkt 3 w lit. c projektu ustawy wprowadza się w art. 3 pkt 12 ustawy o jhars skrót tytułu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz. Urz.

UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm.), tj. „rozporządzenie 2017/625”.

W art. 1 w pkt 4 projektowanej ustawy dodaje się ust. 3–5 w art. 4 ustawy o jhars, w których wprowadza się trzy upoważnienia ustawowe dla ministra właściwego do spraw rynków rolnych do wydania aktów wykonawczych.

Przepisy art. 5 ust. 1 lit. a (ii) rozporządzenia 2023/2429 dają możliwość zastosowania wyjątków od stosowania norm jakości handlowej owoców i warzyw, a w państwach członkowskich, w których produkowane są banany – także bananów, sprzedawanych przez 5

producenta bezpośrednio konsumentowi na własny użytek na określonym przez właściwy organ obszarze produkcji. Takie wyjątki będą możliwe do zastosowania na lokalnym rynku w miejscu zastrzeżonym wyłącznie dla producentów lub w drodze dostawy bezpośredniej.

Rozwiązanie to pozwoli m.in. na ograniczenie strat i marnowania żywności w przypadku produktów, które nie spełniają wymogów norm jakości handlowej, ale są nadal jadalne.

W związku z tym zgodnie z dodanym ust. 3 w art. 4 ustawy o jhars minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, obszary produkcji, na których nie wymaga się przestrzegania norm handlowych w odniesieniu do produktów sektora owoców i warzyw wprowadzanych do obrotu w sposób określony w ww. przepisie UE.

Projektowane w ust. 4 art. 4 ustawy o jhars upoważnienie ustawowe odnosi się do określenia obszarów produkcji, na których nie wymaga się zgodności produktów sektora owoców i warzyw z normami handlowymi przed ich wprowadzeniem do obrotu, np. podczas transportu owoców z sadu do magazynu. Taki obowiązek wynika z art. 5 ust. 2 lit. a oraz b rozporządzenia 2023/2429.

Natomiast upoważnienie ustawowe projektowane w ust. 5 art. 4 ustawy o jhars dotyczy sytuacji, gdy produkty, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. c rozporządzenia 2023/2429, nie spełniają norm handlowych ze względu na wystąpienie zjawisk określnych jako siła wyższa.

W rozporządzeniu wydanym na podstawie tego upoważnienia ustawowego minister właściwy do spraw rynków rolnych określi obszary produkcji, na których wystąpiła siła wyższa, a także warunki, na jakich te produkty na tych obszarach mogą być wprowadzane do obrotu.

W art. 1 w pkt 5 projektowanej ustawy dodaje się ust. 2b po ust. 2a w art. 10 ustawy o jhars, w którym dodaje się regulację mającą umożliwić organom IJHARS przeprowadzanie kontroli artykułów rolno-spożywczych przywożonych z państw niebędących członkami UE, z wyłączeniem państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)

– stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym:

1) niewymienionych w rozporządzeniu w sprawie wykazu artykułów rolno-spożywczych przywożonych z zagranicy oraz ich minimalnych ilości podlegających kontroli jakości handlowej,

2) przywożonych w ilościach mniejszych niż ilości wynikające z ww. rozporządzenia.

Powyższe kontrole miałyby charakter wyjątkowy, w szczególności w sytuacji, gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie, że przywożone artykuły nie odpowiadają wymaganiom jakości handlowej.

Zaproponowane rozwiązanie wynika z konieczności umożliwienia IJHARS reagowania na sytuacje, w których następuje próba przywiezienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej artykułów rolno-spożywczych deklarowanych niezgodnie z prawdą jako niebędące żywnością albo produktów, które z racji przywozu w ilościach mniejszych niż określone w ww. rozporządzeniu nie podlegają obecnie kontrolom IJHARS, a co do których istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że będą wprowadzane do obrotu (nie są przeznaczone np. na użytek własny).

W art. 1 w pkt 6 projektowanej ustawy wprowadza się w art. 12 ustawy o jhars skrót nazwy organu wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, tj.

„wojewódzki inspektor”.

W art. 1 w pkt 7 w lit. a projektowanej ustawy wprowadza się w art. 12a ustawy o jhars skrót nazwy organu Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, tj.

„Główny Inspektor”.

W art. 1 w pkt 7 w lit. b projektowanej ustawy zmienia się brzmienie pkt 7–9 w art. 12a ust. 2 ustawy o jhars. W pkt 7 i 8 zmienia się brzmienie przepisów przez określenie zakresu informacji gromadzonych w centralnym rejestrze podmiotów działających na rynku artykułów rolno-spożywczych, zwanym „centralnym rejestrem”, i wyraźne wskazanie, z jakich przepisów wynika obowiązek gromadzenia informacji w centralnym rejestrze. W pkt 9 zmienia się brzmienie przepisu, pozostawiając w nim jedynie wymóg gromadzenia przez organy IJHARS w centralnym rejestrze informacji, o których mowa w pkt 4 załącznika III do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1185 z dnia 20 kwietnia 2017 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do przekazywanych Komisji powiadomień o informacjach i dokumentach oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia Komisji (Dz. Urz.

UE L 171 z 04.07.2017, str. 116, z późn. zm.), tj. informacji dotyczących produkcji chmielu.

W art. 1 w pkt 7 w lit. c projektowanej ustawy wskazuje się, że centralny rejestr obejmuje bazę danych handlowców, o której mowa w art. 3 rozporządzenia 2023/2430.

W art. 1 w pkt 7 w lit. d projektowanej ustawy doprecyzowuje się przepisy w zakresie dostępu jednostki certyfikującej do centralnego rejestru. Taki dostęp w zakresie wynikającym z realizacji zadań ustawowych mieszczących się w upoważnieniu do działania jako jednostka certyfikująca zapewni skuteczność realizacji zadań przez te jednostki.

W art. 1 w pkt 7 w lit. e projektowanej ustawy zmienia się brzmienie wprowadzenia do wyliczenia w ust. 10 w art. 12a ustawy o jhars ze względu na wprowadzone wcześniej skróty Główny Inspektor i wojewódzki inspektor.

W art. 1 w pkt 7 w lit. f projektowanej ustawy wprowadza się zmianę porządkową w art. 12a ust. 11 ustawy o jhars wynikającą z wprowadzonego wcześniej skrótu Główny Inspektor.

Zmiana zaproponowana w art. 1 w pkt 8 w lit. a projektowanej ustawy przywraca stan prawny sprzed dnia 19 listopada 2022 r. i polega na uchyleniu pkt 2 w ust. 1 w art. 13 ustawy o jhars, który obecnie daje możliwość używania znaku jakości PDŻ na produktach wytwarzanych w ramach unijnych systemów jakości żywności i systemów jakości żywności uznanych za krajowe. Znak jakości PDŻ jest określony w ustawie jhars od 2004 r. Wieloletnie funkcjonowanie pozwoliło na stworzenie jego silnej marki, co przełożyło się na duże zainteresowanie producentów uzyskaniem prawa używania tego znaku. Po wprowadzeniu pkt 2 w ust. 1 w art. 13 producenci nadal wyrażali zainteresowanie uzyskaniem znaku jakości, tj. składali wnioski o jego przyznanie. Jednak w sytuacji, gdy taki wniosek wpłynął w odniesieniu do artykułów produkowanych już w ramach unijnych i krajowych systemów jakości żywności, odmawiano wszczęcia postępowania o przyznanie znaku jakości takiemu produktowi.

Spowodowało to zmniejszenie zainteresowania stosowaniem ww. znaku wśród producentów.

Potrzeba wprowadzenia zmiany w art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o jhars wynika z odmienności przekazu komunikacyjnego dla konsumentów w przypadku poszczególnych znaków i systemów jakości. W przypadku każdego znaku inaczej jest ujęte pojęcie jakości. Istotną kwestią znaku jakości przyznawanego na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 1 jest potwierdzenie wysokiej jakości i specyficznych cech lub wymagań jakości handlowej artykułu rolnospożywczego, w szczególności w zakresie sposobu produkcji, składu lub właściwości organoleptycznych. Znak jest przyznawany po zasięgnięciu opinii Głównego Inspektora.

Natomiast specyficzna jakość produktów wytwarzanych w unijnych i krajowych systemach jakości żywności uwzględnia konkretne założenia wynikające z zasad poszczególnych systemów jakości. W przypadku produktów oznakowanych jako Chroniona Nazwa Pochodzenia, Chronione Oznaczenie Geograficzne lub Gwarantowana Tradycyjna Specjalność ta jakość wynika z pochodzenia produktu lub podkreśla tradycyjne aspekty produktu, w systemie rolnictwa ekologicznego wynika ze stosowania ekologicznych metod produkcji, a w krajowych systemach jakości żywności – z założeń opisanych w dokumentacji systemu opracowanych przez zarządzających danym systemem.

Zmiana w art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o jhars pozwoli na zapewnienie prawidłowego odrębnego znaczenia komunikacyjnego w przypadku stosowania poszczególnych znaków i systemów jakości oraz poprawi jakość przekazu i nie będzie wprowadzać w błąd konsumentów.

Dodatkowo znak jakości PDŻ jest przyznawany na 3 lata. Natomiast prawo do oznaczenia w ramach unijnych systemów jakości żywności i systemów jakości żywności uznanych za krajowe, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 2, jest przyznawane na różne okresy, w zależności od systemu jakości. Co do zasady kontrola jakości kończąca się przyznaniem certyfikatu jest przeprowadzana co rok i nie rzadziej niż co 3 lata. Projektowana zmiana pozwoli na usunięcie rozbieżności i zachowanie jednego stałego okresu ważności znaku jakości PDŻ.

Projektowana regulacja pozwoli również na pozyskanie pełnych danych na temat używania znaku jakości przez producentów. Obecnie producenci wymienieni w art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o jhars mogą z mocy ustawy używać znaku jakości PDŻ, jednak minister właściwy do spraw rynków rolnych nie ma informacji na temat artykułów rolno-spożywczych faktycznie oznaczonych tym znakiem. Posługiwanie się znakiem jakości PDŻ jest dobrowolne, tj. producenci wymienieni w art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o jhars mogą znakować znakiem jakości artykuły rolno-spożywcze, ale nie mają obowiązku informować o tym ministra. W konsekwencji nie wiadomo, które produkty na rynku są oznakowane znakiem jakości. Minister do spraw rynków rolnych jako organ przyznający znak jakości powinien mieć pełną informację na temat produktów oznakowanych znakiem jakości PDŻ. Zmiana w art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o jhars pozwoli na uzyskanie pełnej informacji w tym zakresie.

W celu usprawnienia wejścia w życie zmienionego brzmienia ww. przepisu wprowadza się okres przejściowy dla producentów produktów wytwarzanych w ramach unijnych systemów jakości żywności i systemów jakości żywności uznanych za krajowe. W przypadku braku decyzji, o której mowa w art. 13 ust. 3, te produkty mogą być oznakowane znakiem jakości PDŻ i mogą pozostawać w obrocie przez dwa lata od dnia wejścia w życie projektowanej ustawy.

W art. 1 w pkt 8 w lit. b i w pkt 9 projektowanej ustawy wprowadza się zmiany porządkowe w art. 13 ust. 3 i art. 14 ust. 2 ustawy o jhars wynikające z wprowadzonego wcześniej skrótu Główny Inspektor.

W art. 1 w pkt 10 projektowanej ustawy wprowadza się zmianę w art. 15a ust. 1 ustawy o jhars, która polega na zastąpieniu odesłania do decyzji Komisji 2005/240/WE z dnia 11 marca 2005 r. zatwierdzającej metody klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce odesłaniem do decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2024/1434 z dnia 24 maja 2024 r. zatwierdzającej techniki 9

klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce i uchylającej decyzję 2005/240/WE (Dz. Urz. UE L 2024/1434 z 28.05.2024).

W art. 1 w pkt 11 i 12 projektowanej ustawy wprowadza się w art. 15b w ust. 3, 4 i 8 oraz w art. 15d w ust. 2 w pkt 1 ustawy o jhars zmiany porządkowe wynikające z wprowadzonego wcześniej skrótu Główny Inspektor.

W art. 1 w pkt 13 w lit. a projektowanej ustawy przewiduje się nowe zadania dla IJHARS:

1) w tiret pierwsze – działalność o charakterze edukacyjnym, gdyż obecnie organy IJHARS nie mogą prowadzić szerszej działalności edukacyjnej i informacyjnej w zakresie jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, a ze względu na potrzebę podnoszenia świadomości konsumentów i producentów w ww. zakresie jest niezbędne wprowadzenie przepisów dających wyraźną podstawę do prowadzenia działań edukacyjnych,

2) w tiret drugie – współpraca z organami prowadzącymi postępowania w sprawach o wykroczenia, wykroczenia skarbowe lub postępowania karne o przestępstwa, przestępstwa skarbowe oraz z organami, które są uprawnione do wykrywania i ścigania sprawców przestępstw, przestępstw skarbowych, wykroczeń lub wykroczeń skarbowych oraz do zapobiegania przestępczości i jej zwalczania w zakresie zadań wykonywanych przez Inspekcję dotyczących oszustw żywnościowych, gdyż brak jest przepisu, który ułatwiałby tę współpracę.

Współpraca z organami wymienionymi w pkt 2 ułatwi organom IJHARS skuteczne i szybkie reagowanie na pojawiające się zagrożenia, a doświadczenie pracowników IJHARS oraz posiadane zaplecze laboratoryjne będą istotnym wsparciem dla tych organów w prowadzonych przez nie postępowaniach.

W art. 1 w pkt 13 w lit. b projektowanej ustawy wskazuje się, że współpraca między Głównym Inspektorem Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych a ww. organami będzie się odbywać na podstawie zawartych porozumień, w których zostanie określony sposób tej współpracy.

Zmiana w art. 1 w pkt 13 w lit. c projektowanej ustawy jest zmianą porządkową w art. 17 w ust. 2b ustawy o jhars wynikającą z wprowadzonego wcześniej skrótu tytułu rozporządzenia 2017/625.

Zmiana w art. 1 w pkt 13 w lit. d projektowanej ustawy jest zmianą porządkową polegającą na wprowadzeniu w art. 17 w ust. 3a w pkt 1 ustawy o jhars skrótu nazwy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, tj. „Agencja”. 10

Zmiana w art. 1 w pkt 13 w lit. e projektowanej ustawy jest zmianą porządkową w art. 17 w ust. 3b w pkt 1 ustawy o jhars wynikającą z wprowadzonego wcześniej skrótu Główny Inspektor.

W art. 1 w pkt 14 projektowanej ustawy zmienia się w art. 17a ust. 1 ustawy o jhars przez dodanie pkt 7–9, aby doprecyzować, że organy IJHARS sprawują również nadzór na rynkach oliwy z oliwek, produktów sektora owoców i warzyw oraz bananów w zakresie jakości handlowej tych produktów określonej w przepisach UE.

Od dnia 8 listopada 2024 r. obowiązują przepisy rozporządzenia 2023/2464 ustanawiające obowiązek znakowania jaj w miejscu produkcji. Dotychczas znakowanie jaj było możliwe w miejscu produkcji lub w pierwszym zakładzie pakowania, do którego są dostarczane jaja.

W rozporządzeniu 2023/2464 prawodawca unijny umożliwił państwom członkowskim zwalnianie podmiotów ze znakowania jaj w miejscu ich produkcji na podstawie obiektywnych i niedyskryminujących kryteriów, jeżeli odbywa się ono w pierwszym zakładzie pakowania.

Biorąc pod uwagę specyfikę sektora jaj w Polsce, wprowadza się takie zwolnienie.

W związku z tym w art. 1 w pkt 15 projektu nadano nowe brzmienie art. 17d.

W art. 17d w ust. 1 projektowanej ustawy zaktualizowano podstawę prawną zwolnienia ze znakowania jaj przeznaczonych do wywozu i wskazano wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych jako organ właściwy do ustanawiania zwolnienia ze znakowania jaj w miejscu ich produkcji. Powyższa zmiana wynika z konieczności sprecyzowania w ustawie, jaki organ jest właściwym organem do ustanawiania zwolnienia, o którym mowa w pkt 2a w części VI w pkt III załącznika VII do rozporządzenia nr 1308/2013.

W ust. 2 określa się, po spełnieniu jakich warunków podmioty mogą być zwolnione ze znakowania jaj w miejscu produkcji. W ust. 3 określa się, w jaki sposób należy ubiegać się o uzyskanie zwolnienia ze znakowania jaj. W ust. 4 i 5 określa się elementy, jakie powinien zawierać wniosek o zwolnienie. W ust. 6 określa się obowiązki informacyjne podmiotu, który uzyskał zwolnienie ze znakowania jaj, oraz termin zgłaszania tych informacji. W ust. 7 wskazuje się obowiązki informacyjne właściwego wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w celu realizacji przez te organy obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2465 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących jaj oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 589/2008 (Dz. Urz. UE L 2023/2465 z 08.11.2023, z późn. zm.). W ust. 8 ustanawia 11

się formę prawną i warunki cofnięcia zwolnienia ze znakowania jaj w miejscu produkcji. W ust. 9 i 10 wprowadza się obowiązek informowania przez powiatowego lekarza weterynarii właściwego wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych o wydaniu decyzji ograniczającej produkcję jaj lub zakazującej produkcji jaj dotyczącej podmiotu, który uzyskał zwolnienie, oraz obowiązek informowania przez tego inspektora właściwego powiatowego lekarza weterynarii o zwolnieniu oraz o cofnięciu takiego zwolnienia. W ust. 11 wskazuje się organ, który informuje właściwe organy zainteresowanych państw członkowskich Unii Europejskiej o podmiotach, które uzyskały zwolnienie określone w ust. 1 pkt 1 tego artykułu.

W art. 1 w pkt 16 projektowanej ustawy w ustawie o jhars dodano art. 17e. W art. 17e w ust. 1 określa się kompetencje wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolnospożywczych do prowadzenia działań i wykonywania czynności w odniesieniu do handlowców i produktów, o których mowa w rozporządzeniu 2023/2430. Kompetencje wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przenosi się z art. 15 ustawy o owocach i warzywach i uzupełnia je o dwie nowe dotyczące wydawania decyzji zezwalających na podpisywanie świadectw zgodności z normami handlowymi przez handlowców oraz wydawania świadectw wyłączenia w odniesieniu do bananów. Kompetencje do wydawania i cofania ww. zezwoleń i świadectw wyłączenia określa się w pkt 2 i 3 w art. 17e ust. 1 ustawy o jhars.

Przepis art. 4 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2023/2430 wprowadził możliwość podpisywania przez handlowców świadectwa zgodności pod warunkiem spełnienia przez nich wymagań, o których mowa w art. 4 ust. 3 rozporządzenia 2023/2430. Takie rozwiązanie z jednej strony ułatwi prowadzenie działalności zatwierdzonym handlowcom wprowadzającym do obrotu produkty sektora owoców i warzyw, a z drugiej zmniejszy obciążenie administracyjne organów IJHARS.

Takie zezwolenia są wydawane w drodze decyzji, co wynika z ust. 6 w art. 17e ustawy o jhars.

W ust. 7 określa się, że świadectwo wyłączenia dla bananów uznaje się za zaświadczenie, o którym mowa w art. 217 § 2 pkt 2 ustawy dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), zwanej dalej „Kpa”, co wiąże się z koniecznością uiszczenia opłaty skarbowej za wydanie tego zaświadczenia.

Świadectwa wyłączenia w odniesieniu do bananów są wydawane przez wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych na wniosek handlowca (podmiotu importującego) po przeprowadzeniu kontroli. Takie świadectwo jest wydawane przynajmniej

na rok i pozwala na wprowadzanie bananów do obrotu bez konieczności weryfikacji ich zgodności z normą handlową.

W odniesieniu do kontroli jakości handlowej owoców i warzyw będących przedmiotem interwencji wycofania z obrotu oraz do czynności z tym związanych zostały uaktualnione odesłania do przepisów, na podstawie których organizacje producentów owoców i warzyw mogą takiego wycofania dokonać. Obecnie jest to art. 47 ust. 2 lit. f rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 z dnia 2 grudnia 2021 r. ustanawiającego przepisy dotyczące wsparcia planów strategicznych sporządzanych przez państwa członkowskie w ramach wspólnej polityki rolnej (planów strategicznych WPR) i finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) i z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz uchylającego rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i (UE) nr 1307/2013 (Dz. Urz. UE L 435 z 06.12.2021, str. 1, z późn. zm.). Ponadto dodaje się, że kontrole produktów wycofanych z obrotu dotyczą również środków wyjątkowych, które mogą być potencjalnie przewidziane w aktach prawnych wydawanych na podstawie art. 219 ust. 1 i art. 222 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013. Przepisy te wprowadza się w art. 17e ust. 2 ustawy o jhars. Te kontrole wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych przeprowadza analogicznie jak dotychczas na wniosek Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwanej dalej „Agencją”, a po przeprowadzeniu kontroli przekazuje protokoły kontroli w sposób i w terminach określonych w ust. 4 tego przepisu. Nowym sposobem na przekazywanie protokołów kontroli jest wymaganie dostarczenia ich na adres do doręczeń elektronicznych w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 3, z późn. zm.) albo na konto w systemie teleinformatycznym.

Przepis wskazujący, że kontrolę zgodności w punkcie sprzedaży detalicznej przeprowadza się w sposób określony w przepisach UE przeniesiono z art. 15 ust. 1c ustawy o owocach i warzywach do art. 17e ust. 5 ustawy o jhars, uaktualniając odesłanie do przepisu unijnego, tj. do załącznika V do rozporządzenia 2023/2430.

W ust. 8 i 9 w art. 17e ustawy o jhars określa się zawartość wniosków o wydanie zezwoleń na podpisywanie przez handlowców świadectw zgodności, stosowanie specjalnego wzoru oznakowania opakowań i wniosku o wydanie świadectwa wyłączenia dla bananów. Formularze wniosków są opracowywane przez IJHARS i udostępniane na stronie internetowej Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, zwanego dalej „Głównym

Inspektoratem”, co wskazuje się w ust. 12, natomiast wykaz wymaganych załączników określa się w ust. 11.

Zezwolenie na stosowanie specjalnego wzoru oznakowania opakowań i na podpisywanie świadectw zgodności oraz świadectwa wyłączenia dla bananów wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych wydaje, jeżeli handlowiec spełnia wymagania określone w przepisie unijnym, tj. w art. 4 ust. 3 rozporządzenia 2023/2430. W ust. 13 w art. 17e ustawy o jhars doprecyzowuje się, że warunek, o którym mowa w art. 4 ust. 3 lit. a rozporządzenia 2023/2430, jest spełniony, jeżeli handlowiec ma doświadczony lub odpowiednio przeszkolony personel, co oznacza, że ten personel ma udokumentowane co najmniej 2-letnie doświadczenie w zakresie obrotu owocami i warzywami lub bananami lub odbycie szkolenia w zakresie zasad ustalania klas jakości tych produktów przeprowadzone przez wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych lub podmiot upoważniony przez Głównego Inspektora.

W przypadku gdy w wyniku kontroli wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolnospożywczych stwierdzi, że kontrolowane towary nie odpowiadają normom handlowym, wystawia orzeczenie o niezgodności. W ust. 14 w art. 17e ustawy o jhars określa się, że orzeczenie o niezgodności jest wydawane w drodze decyzji administracyjnej.

W ust. 15 proponuje się, aby decyzje, o których mowa w ust. 14, podlegały natychmiastowemu wykonaniu. Rygor natychmiastowej wykonalności w przypadku tych decyzji jest szczególnie ważny, gdyż orzeczenie o niezgodności dotyczy świeżych owoców i warzyw, które są produktami nietrwałymi. Zgodnie z art. 10 ust. 3 rozporządzenia 2023/2430 orzeczenie o niezgodności ma na celu zakazanie przemieszczania produktów, w stosunku do których wydano to orzeczenie lub doprowadzenie do ich zgodności z normami handlowymi przez spełnienie warunków określonych w tym orzeczeniu, np. przesortowanie lub zmianę oznakowania. Te czynności powinny być wykonane niezwłocznie, aby zachować jakość i świeżość artykułów rolno-spożywczych, wobec których wydano orzeczenie o niezgodności.

Wpływa na to także specyfika kontroli jakości handlowej w odniesieniu do świeżych owoców i warzyw, która może być przeprowadzana przez IJHARS ad hoc podczas sprzedaży na giełdach i na targowiskach w obrocie hurtowym i detalicznym. Rygor natychmiastowej wykonalności umożliwi uproszczony i szybszy sposób doręczania takich decyzji przewidziany w art. 39 § 4 Kpa, tj. przez pracowników IJHARS.

Zmiana w art. 1 w pkt 17 projektowanej ustawy jest zmianą porządkową w art. 18 ustawy o jhars. 14

W art. 1 w pkt 18 projektowanej ustawy dodano ust. 1c i 1d w art. 20 ustawy o jhars. Do ust. 1c przeniesiono z art. 15 ust. 7 pkt 2 i art. 18 ust. 1 ustawy o owocach i warzywach kompetencje Głównego Inspektora w zakresie koordynacji i opracowywania planów selektywnych kontroli zgodności, powołując przy tym aktualne przepisy UE. Ponadto w pkt 3 tego przepisu wskazuje się, że Główny Inspektor jest właściwy w sprawie zapewnienia przeprowadzania selektywnych kontroli zgodności, co oznacza, że sam nie prowadzi kontroli, ale np. ustanawia kryteria oceny ryzyka czy minimalny odsetek handlowców, partii lub ilości artykułów rolno-spożywczych podlegających kontroli na podstawie tej analizy. Ponadto na podstawie tego przepisu Główny Inspektor jest właściwy w sprawie wydania decyzji o przeprowadzeniu kontroli na etapie eksportu i importu w odniesieniu do produktów sektora owoców i warzyw objętych ogólną normą handlową. Kompetencja, którą określono w pkt 2 lit. a tego przepisu, jest związana z obowiązkiem informacyjnym wobec Komisji Europejskiej, o którym mowa w art. 2 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia 2023/2430, a która do tej pory była przypisana ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych. Z uwagi na to, że informacje, które należy przekazywać Komisji Europejskiej zgodnie z tym przepisem, dotyczą danych teleadresowych i zakresu działania organu koordynującego i organów kontrolnych, tj. organów IJHARS, właściwe jest przeniesienie tego obowiązku na Głównego Inspektora. W pkt 2 lit. b dodanym w ust. 1c nakłada się na Głównego Inspektora obowiązek ustanowienia wykazu zatwierdzonych handlowców, o którym mowa w art. 4 ust. 5 rozporządzenia 2023/2430. Jednocześnie ten przepis zobowiązuje państwa członkowskie do publicznego udostępnienia takiego wykazu. W związku z tym w ust. 1d dodanym w art. 20 ustawy o jhars określa się, że ten wykaz jest publikowany na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat.

W ust. 1c w pkt 5 projektowanej ustawy w dodanym w art. 20 ustawy o jhars wskazano, że Główny Inspektor wykonuje obowiązki określone w art. 14 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/2105 z dnia 29 lipca 2022 r. ustanawiającego przepisy dotyczące kontroli zgodności norm handlowych w odniesieniu do oliwy z oliwek oraz metod analizy właściwości oliwy z oliwek (Dz. Urz. UE L 284 z 04.11.2022, str. 23, z późn. zm.), tj. przekazuje Komisji Europejskiej sprawozdanie zawierające wyniki kontroli zgodności przeprowadzone przez organy IJHARS w odniesieniu do oliwy z oliwek.

W art. 1 w pkt 19 projektowanej ustawy wprowadza się w dodanym art. 23a ustawy o jhars obowiązek udostępnienia przez administratorów stron internetowych (platform handlu elektronicznego czy portali ogłoszeniowych) danych umożliwiających identyfikację podmiotów wprowadzających do obrotu artykuły rolno-spożywcze za pośrednictwem takich 15

stron, na wniosek organów IJHARS. Informacje będą pozyskiwane wyłącznie w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia kontroli. Powszechną praktyką stosowaną na portalach ogłoszeniowych jest występowanie sprzedawcy pod pseudonimem (bez ujawniania imienia i nazwiska lub nazwy oraz adresu lub siedziby). W konsekwencji niemożliwa jest kontrola takiego podmiotu. Niezbędne jest zatem narzędzie pozwalające na uzyskanie danych koniecznych do sporządzenia upoważnienia do kontroli i wykonania czynności kontrolnych.

Przyjęte rozwiązanie nie koliduje z obowiązkiem przeprowadzenia kontroli w sposób niezapowiedziany.

W art. 1 w pkt 20 w lit. a projektowanej ustawy wprowadzono zmianę w art. 24 w ust. 1 w pkt 3 ustawy o jhars dotyczącą żądania przez organy IJHARS udostępnienia dokumentów, ich odpisów i wyciągów, korespondencji przesyłanej pocztą elektroniczną związanych z przedmiotem kontroli i informatycznych nośników danych, o których mowa w przepisach o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, innych urządzeń zawierających dane informatyczne lub systemów informatycznych, w tym także zapewnienia dostępu do systemów informatycznych będących własnością innego podmiotu zawierających dane kontrolowanego podmiotu związane z przedmiotem kontroli, w zakresie, w jakim kontrolowany podmiot ma do nich dostęp. Natomiast w lit. b wprowadzono zmianę polegającą na uchyleniu ust. 2 w art. 24 ustawy o jhars, co jest spowodowane wprowadzeniem w ustawie o jhars art. 24d i art. 24e.

W art. 1 w pkt 21 projektowanej ustawy dodaje się w ustawie o jhars art. 24d regulujący w sposób szczegółowy zasady korzystania przez organy IJHARS z informacji będących w posiadaniu innych organów administracji. Korzystanie z takich informacji, w tym również korzystanie z teletransmisji danych, będzie nieodpłatne i będzie dotyczyć wyłącznie informacji niezbędnych do realizacji ustawowych zadań IJHARS.

Ww. informacje będą obejmowały dane identyfikujące podmioty działające na rynku spożywczym (imiona i nazwiska i adresy albo nazwy i siedziby) podmiotów podlegających kontrolom IJHARS, a także informacje o miejscach prowadzenia działalności przez te podmioty oraz o ewentualnych naruszeniach mających znaczenie dla jakości handlowej wytwarzanych przez te podmioty produktów.

Podstawą prawną dla przetwarzania ww. danych poza projektowanym przepisem będzie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o jhars, który powierza IJHARS nadzór nad jakością handlową żywności w produkcji i w obrocie. Ten przepis stanowi również ograniczenie dla zakresu gromadzonych

danych. Żadne inne dane niż te, które są związane z nadzorem nad jakością handlową nie będą przetwarzane przez organy IJHARS.

Gromadzone dane będą przetwarzane wyłącznie w celu realizacji zadań ustawowych IJHARS i będą objęte ochroną analogiczną, jak inne dane osobowe gromadzone przez organy IJHARS (dostęp wyłącznie uprawnionych pracowników, odpowiednie przechowywanie i archiwizacja).

Planowana regulacja nie stwarza żadnego zagrożenia dla prywatności osób, których dane będą gromadzone. Biorąc pod uwagę, że będą to osoby wpisane do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, tj. prowadzące działalność gospodarczą, wszystkie dane osobowe przetwarzane przez organy IJHARS to dane, które już są dostępne.

Wprowadzając powyższe zmiany w art. 1 w pkt 21 projektowanej ustawy, zaproponowano dodanie w ustawie o jhars również art. 24e, zgodnie z którym Główny Inspektor będzie mógł korzystać z informacji otrzymanych od prokuratora na temat podmiotów, wobec których są prowadzone postępowania przygotowawcze w sprawie podejrzenia popełnienia przestępstwa określonego w art. 39k, w przypadku gdy te postępowania są prowadzone z urzędu lub na podstawie zawiadomienia podmiotu innego niż organ IJHARS.

Powyższe stanowi wykonanie art. 102 ust. 4 rozporządzenia 2017/625, zgodnie z którym państwa członkowskie przyjmują środki służące ułatwieniu przekazywania właściwym organom przez inne organy egzekwowania prawa, prokuratorów i organy wymiaru sprawiedliwości informacji na temat ewentualnej niezgodności z przepisami, o których mowa w art. 1 ust. 2, co ma znaczenie dla stosowania tytułu IV rozporządzenia 2017/625, a te informacje mogą stanowić:

1) ryzyko dla zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin, dobrostanu zwierząt lub – w odniesieniu do GMO i środków ochrony roślin – również dla środowiska lub

2) ewentualne naruszenie przepisów, o których mowa w art. 1 ust. 2, do których dochodzi za sprawą oszukańczych lub nieuczciwych praktyk.

Cel przekazania informacji, o których mowa w projektowanym przepisie, wiąże się wyraźnie z treścią projektowanego art. 40a ust. 3c, zgodnie z którym w razie wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo wskazane w art. 39k ust. 1 lub 2 postępowania o wymierzenie kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 4, osobie fizycznej za ten sam czyn nie wszczyna się, a wszczęte zawiesza się do dnia zakończenia postępowania w sprawie o przestępstwo.

Obowiązek niewszczynania lub zawieszenia postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej przez organ IJHARS jest uzależniony od informacji o toczącym się postępowaniu w sprawie o przestępstwo wskazane w art. 39k ust. 1 lub 2. W celu uzyskania tej informacji jest 17

niezbędne jej przekazanie przez organ ścigania, co przewiduje projektowany art. 24e.

Regulacja przewidziana w art. 40a ust. 3c nie będzie możliwa do zastosowania bez projektowanego art. 24e.

Projektowany art. 24e stanowi ponadto doprecyzowanie projektowanego art. 17 ust. 1 pkt 7a, zgodnie z którym do zadań IJHARS należy m.in. współpraca z organami prowadzącymi postępowania w sprawach o wykroczenia, wykroczenia skarbowe lub postępowania karne o przestępstwa, przestępstwa skarbowe oraz z organami, które są uprawnione do wykrywania i ścigania sprawców przestępstw, przestępstw skarbowych, wykroczeń lub wykroczeń skarbowych oraz do zapobiegania przestępczości i jej zwalczania w zakresie zadań wykonywanych przez IJHARS dotyczących oszustw żywnościowych.

Przekazywanie informacji określonych w projektowanym art. 24e jest formą współpracy, o której mowa w ww. przepisie. W tym też przepisie został określony cel współpracy, tj. wykonywanie zadań IJHARS dotyczących oszustw żywnościowych.

Powyższy cel dotyczy każdej formy współpracy realizowanej między IJHARS a organami ścigania, w tym z prokuratorami, a więc również przekazywania informacji o postępowaniu przygotowawczym w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa określonego w projektowanym art. 39k.

W art. 1 w pkt 22 projektowanej ustawy dodaje się pkt 4a i 4b w ust. 2 w art. 25 ustawy o jhars, które dają pracownikom IJHARS możliwość przeprowadzenia kontroli jakości handlowej

owoców

warzyw

wycofanych

obrotu

oraz

kontroli

czynności

uniemożliwiających wprowadzenia ich do obrotu lub bezpośredniej konsumpcji na podstawie legitymacji służbowej i imiennego okresowego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli. To rozwiązanie zostało przeniesione z art. 15 ust. 3a ustawy o owocach i warzywach i ma na celu umożliwienie

przeprowadzania

kontroli

jakości

handlowej

owoców

i warzyw

nieprzeznaczonych do sprzedaży.

W art. 1 w pkt 23 projektowanej ustawy zmienia się brzmienie art. 27a ustawy o jhars. Zmiana polega na rozszerzeniu zakresu podmiotów, do których kontroli stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480, z późn. zm.) w zakresie nieuregulowanym w art. 25–27, o handlowców, którzy nie prowadzą działalności gospodarczej w zakresie obrotu produktami, o których mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia 2023/2429, objętymi normami handlowymi. Dotyczy to np. rolników, którzy wprowadzają do obrotu duże partie towarów.

Zmiany zaproponowane w art. 1 w pkt 24 projektowanej ustawy mają charakter porządkowy i wynikają z nadania nowego brzemienia art. 30 ust. 1. Nowe brzmienie tego przepisu wskazuje jednoznacznie, że wydanie decyzji o zakazie wprowadzenia produktu do obrotu może nastąpić w sytuacji, gdy doprowadzenie do zgodności tego produktu z przepisami nie jest możliwe.

W art. 1 w pkt 25 projektowanej ustawy wprowadza się zmianę w art. 30 ustawy o jhars polegającą na umożliwieniu organom IJHARS wydania w toku kontroli granicznej decyzji nakazującej poddanie artykułu rolno-spożywczego określonym zabiegom. W obecnym stanie prawnym jedynym możliwym rozstrzygnięciem w przypadku kwestionowania jakości handlowej produktu na granicy jest decyzja zakazująca wprowadzenie do obrotu, co w sytuacjach, gdy chodzi np. o drobne błędy w oznakowaniu, które są możliwe do usunięcia, wydaje się to być sankcją zbyt dotkliwą.

W art. 1 w pkt 26 projektowanej ustawy dodaje się ust. 1a w art. 31 ustawy o jhars wyłączający możliwość dokonywania oceny jakości handlowej produktów sektora owoców i warzyw oraz bananów na wniosek zainteresowanego przedsiębiorcy. Przepis dotyczący dokonywania oceny na wniosek przedsiębiorcy nie powinien dotyczyć owoców i warzyw oraz bananów (zielonych, niedojrzałych), dla których obowiązują normy handlowe i które to produkty podlegają selektywnym kontrolom na podstawie analizy ryzyka. System kontroli wyrywkowych na wszystkich etapach obrotu wynikający z przepisów unijnych nie przewiduje przeprowadzania na wniosek dodatkowych kontroli w ramach oceny. Dla tych produktów unijny system kontroli przewiduje inne mechanizmy, takie jak np. zatwierdzenie handlowca zgodnie z art. 4 rozporządzenia 2023/2430.

W art. 1 w pkt 27 w lit. a projektowanej ustawy wprowadza się zmianę redakcyjną w art. 32 ust. 1 ustawy o jhars. W art. 1 w pkt 27 w lit. b projektowanej ustawy dodaje się ust. 3b–3h w art. 32 ustawy o jhars. Zmiana ta wynika z konieczności uregulowania kwestii przeprowadzania w laboratoriach Głównego Inspektoratu badań laboratoryjnych na wniosek innych organów, w tym organów innych państw członkowskich, prokuratury oraz sądów.

Obowiązujące obecnie brzmienie art. 32 uniemożliwia wykonywanie takich badań. Brak jest również regulacji dotyczącej kosztów przeprowadzenia takich badań. W związku z powyższym wskazuje się organy, które mogą wnioskować o przeprowadzenie w laboratoriach Głównego Inspektoratu badań niezwiązanych z realizacją ustawowych zadań IJHARS. Badania na wniosek ww. podmiotów będą odpłatne, z wyjątkiem sytuacji gdy te badania będą zlecane przez sądy lub prokuraturę w zakresie postępowań prowadzonych w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa albo popełnieniem oszustwa żywnościowego. Koszty wykonania 19

badania będą ustalane na podstawie stawek opłat określonych w rozporządzeniu ministra właściwego do spraw rynków rolnych wydanym na podstawie art. 32 ust. 3h.

Powyższe zwolnienie sądów i prokuratury z obowiązku zwrotu kosztów badań ponoszonych przez laboratoria Głównego Inspektoratu wynika z faktu, że postępowanie karne jest prowadzone w interesie publicznym, a jego celem jest ochrona porządku prawnego i bezpieczeństwa obrotu gospodarczego. Prokuratura i sądy działają w imieniu państwa, a koszty związane z pozyskiwaniem dowodów – w tym ekspertyz – powinny być traktowane jako element realizacji ustawowych zadań instytucji państwowych. W ten sposób eliminuje się barierę finansową, która mogłaby ograniczać skuteczność ścigania sprawców przestępstw.

W sporach cywilnych badania w laboratoriach IJHARS służą przede wszystkim ochronie interesów indywidualnych stron – konsumentów, przedsiębiorców czy instytucji. Koszty związane z przeprowadzeniem dowodów w postępowaniu cywilnym ponoszą co do zasady strony, zgodnie z ogólną zasadą odpłatności za czynności dowodowe w procedurze cywilnej.

Opłaty za badania laboratoryjne stanowią więc naturalny element odpowiedzialności stron za inicjowanie i prowadzenie sporu sądowego. Dodatkowo odpłatność w postępowaniu cywilnym zapobiega nadużywaniu prawa do żądania badań i sprzyja racjonalnemu korzystaniu z zasobów laboratoriów IJHARS.

Takie rozróżnienie – bezpłatne badania w sprawach karnych i odpłatne w cywilnych – znajduje uzasadnienie w charakterze obu rodzajów postępowań oraz w zasadach finansowania działalności organów państwowych.

W art. 1 w pkt 28 w lit. a projektowanej ustawy zmienia się brzmienie pkt 3 w ust. 2 w art. 35 ustawy o jhars dotyczącego rzeczoznawców, którzy mogą ustalać klasy jakości owoców i warzyw oraz bananów. Osoby, które chcą być wpisane do rejestru rzeczoznawców, muszą odbyć szkolenie w zakresie zasad oznaczania klas jakości tych produktów przeprowadzane przez wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych lub przez podmiot upoważniony przez Głównego Inspektora. Zmiana, o której mowa w pkt 28 w lit. b dotycząca ust. 2d w art. 35 ustawy o jhars ma charakter porządkowy i wynika z wprowadzonego w art. 17d ust. 4 ustawy o jhars skrótu tytułu ustawy, tj. „Kodeks postępowania administracyjnego”.

W art. 1 w pkt 29 projektowanej ustawy wprowadza się zmiany w art. 39 w ust. 1 w pkt 1 ustawy o jhars dotyczące pobierania opłat za kontrolę graniczną.

W związku z rozwojem międzynarodowej wymiany handlowej w zakresie artykułów rolnospożywczych oraz z nowymi zadaniami IJHARS zachodzi potrzeba wzmocnienia kadrowego 20

IJHARS. Polska, która jest istotnym eksporterem żywności, ma dobrą markę jako producent żywności i musi minimalizować ryzyko wprowadzenia do obrotu artykułów rolnospożywczych (surowców i wyrobów gotowych), które nie spełniają wspólnotowych wymagań jakości handlowej. Takie ryzyko występuje szczególnie przy imporcie artykułów rolnospożywczych z państw trzecich, w których wymagania dotyczące produkcji rolnej czy też przetwórstwa odbiegają od unijnych standardów. Istnieje realne ryzyko, że brak odpowiednich działań polskich władz może doprowadzić do sytuacji, gdy polska żywność, która jest eksportowana na wiele rynków zagranicznych i cieszy się dobrą opinią, straciłaby swoją pozycję z uwagi na obecność na polskim rynku importowanych surowców wytworzonych bez zachowania europejskich wymogów jakościowych.

Ważną rolę w zapewnieniu, że na polskim rynku rolno-spożywczym nie znajdą się produkty nieodpowiadające wymaganiom jakości handlowej odgrywa graniczna kontrola jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych prowadzona przez organy IJHARS. IJHARS dysponuje bardzo ograniczonymi zasobami kadrowymi, gdy na całe województwo jest w wielu przypadkach jedynie kilkunastu inspektorów przeprowadzających kontrole. W takim stanie rzeczy przeprowadzenie odpowiednich kontroli na rynku wewnętrznym oraz kontroli granicznych jest bardzo utrudnione i może nie gwarantować osiągnięcia celów ochrony rynku i konsumentów przed artykułami rolno-spożywczymi nieodpowiedniej jakości.

Zasadne jest wprowadzenie w ustawie o jhars przepisu przewidującego obligatoryjne opłaty za czynności wykonywane przez organy IJHARS podczas kontroli granicznych. Opłaty te dotyczyłyby kontroli produktów przywożonych z państw niebędących członkami UE, z wyłączeniem państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA)

– stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Przy założeniu, że organy IJHARS przeprowadzałyby rocznie 80 tys. kontroli granicznych, a zryczałtowana opłata za kontrolę wynosiłaby 240 zł (w zależności od liczby kontrolowanych partii), wpływy do budżetu wyniosłyby rocznie ok. 19 mln zł. Przewiduje się, że liczba kontroli granicznych będzie sukcesywnie wzrastać, co jest związane ze wzrostem międzynarodowej wymiany handlowej na rynku rolno-spożywczym. Będzie to również wymagało zwiększenia środków przeznaczanych na badania laboratoryjne kontrolowanych artykułów rolnospożywczych.

Bez tych środków trudno będzie zapewnić skuteczny nadzór nad jakością handlową artykułów rolno-spożywczych na rynku, a w szczególności uchronić rynek przed niespełniającymi wymagań jakości handlowej produktami z importu. W interesie polskich i unijnych 21

konsumentów, ale również producentów artykułów rolno-spożywczych, w tym przede wszystkim producentów żywności, jest zapewnienie, aby na rynku znajdowały się jedynie produkty spełniające wspólnotowe kryteria jakościowe.

Należy zaznaczyć, że wartość importu towarów rolno-spożywczych do Polski w 2023 r. wyniosła 33,2 mld euro (152 mld zł). Oznacza to, że proponowane opłaty za kontrolę graniczną nie będą miały praktycznie wpływu na kondycję finansową importerów.

Warto podkreślić, że kwestie konieczności wzmocnienia kontroli granicznych były wielokrotnie postulowane przez polskich przetwórców i rolników, w tym przez samorząd rolniczy (izby rolnicze). Bez wzmocnienia kadrowego i finansowego IJHARS nawet najlepsze rozwiązania prawne pozostaną martwe.

W art. 1 w pkt 30 projektowanej ustawy dodaje się rozdział 4b regulujący nadzór IJHARS nad informacjami przekazywanymi w sposób inny niż w oznakowaniu artykułów rolnospożywczych (w folderach reklamowych, ulotkach czy na stronach sklepów internetowych).

Specyfika ww. nadzoru nie pozwala na zastosowanie wprost przepisów o kontroli.

Odpowiednikiem kontroli będzie w tym wypadku postępowanie wyjaśniające, które będzie wszczynane z urzędu przez organ IJHARS. Postępowanie to będzie miało na celu wstępne ustalenie, czy nastąpiło naruszenie przepisów w zakresie przekazywania informacji na temat artykułów rolno-spożywczych oraz ustalenie podmiotu odpowiedzialnego za to naruszenie. Na postanowienie o wszczęciu postępowania wyjaśniającego nie służy zażalenie, ponieważ nie ma uzasadnienia dla możliwości zaskarżenia aktu inicjującego postępowanie mające na celu ustalenie, czy doszło do naruszenia prawa.

Stroną postępowania wyjaśniającego będzie podmiot potencjalnie odpowiedzialny za ewentualne naruszenie. Kwestia przypisania odpowiedzialności i stwierdzenia naruszenia będzie ustalana w toku postępowania wyjaśniającego, a swój ostateczny wyraz znajdzie w postępowaniu administracyjnym wszczynanym w następstwie ustaleń dokonanych w toku postępowania wyjaśniającego. Rozwiązanie takie stanowi ścisłą analogię do klasycznego postępowania kontrolnego, w ramach którego są stwierdzane naruszenia i jest ustalany podmiot odpowiedzialny, oraz administracyjnego, w ramach którego są stosowane sankcje lub nakazywane działania prewencyjne i naprawcze.

Po zakończeniu postępowania wyjaśniającego organ IJHARS wyda postanowienie o zakończeniu postępowania wyjaśniającego, a następnie, w drodze decyzji, będzie mógł nakazać zaniechania naruszania przepisów w zakresie przekazywania informacji na temat artykułów rolno-spożywczych przez dokonanie w określonym terminie zmiany treści przekazywanych 22

informacji albo opublikowanie w określony sposób i w określonym terminie sprostowania przekazywanych informacji.

Stroną postępowania administracyjnego wszczynanego w sprawie wydania ww. decyzji będzie podmiot rzeczywiście odpowiedzialny za naruszenie. Oznacza to, że strony postępowania wyjaśniającego i administracyjnego wszczynanego w jego następstwie nie muszą być tożsame.

Taki tryb jest mniej uciążliwy dla uczestnika postępowania niż klasyczna kontrola, która zapewnia IJHARS szerokie uprawnienia wynikające z Kpa, a jednocześnie daje jej możliwość szybkiego i skutecznego reagowania na niezgodne z przepisami informacje przekazywane konsumentom.

Jednocześnie wprowadza się możliwość wystąpienia przez organy IJHARS w toku postępowania wyjaśniającego i przed jego wszczęciem do administratorów stron internetowych o udostępnienie danych umożliwiających identyfikację podmiotów odpowiedzialnych za przekazywanie informacji na temat artykułów rolno-spożywczych za pośrednictwem takich stron. Pozwoli to organom IJHARS na ustalenie danych podmiotu odpowiedzialnego za naruszenie w zakresie przekazywania informacji na temat artykułów rolno-spożywczych na stronach internetowych.

Możliwość wystąpienia o dane podmiotu potencjalnie odpowiedzialnego za naruszenie przed wszczęciem postępowania wyjaśniającego ma na celu umożliwienie organowi skutecznego doręczenia postanowienia o wszczęciu postępowania wyjaśniającego, a tym samym zapewnienie temu podmiotowi możliwości skorzystania z przysługujących mu uprawnień.

W art. 1 w pkt 31 projektowanej ustawy dodaje się art. 39k w ustawie o jhars, w którym wprowadza się sankcje karne za przestępstwo oszustwa żywnościowego. Konieczność wprowadzenia takich sankcji wynika z badania przeprowadzonego w dniach 6–14 września 2021 r. przez Komisję Europejską (Dyrekcję Generalną do spraw Zdrowia i Bezpieczeństwa Żywności), które miało na celu uzyskanie informacji na temat stosowności i skutecznego wdrożenia krajowych rozwiązań służących zwalczaniu zgodnie z rozporządzeniem 2017/625 przypadków fałszowania żywności w łańcuchu rolno-spożywczym. Wnioski z powyższego badania wskazują, że ramy prawne działania organów IJHARS nie pozwalają na faktyczne wyodrębnienie spośród dość powszechnych zafałszowań żywności kategorii zamierzonych oszustw żywnościowych i zapewnienia prawidłowego poziomu ochrony ekonomicznych interesów konsumentów oraz rzetelności obrotu na rynku rolno-spożywczym.

Analiza obowiązujących przepisów, w tym przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2023 r. poz. 1448, z późn. zm.) i ustawy o 23

jhars, w zakresie instrumentów skutecznego zwalczania oszustw żywności w łańcuchu rolnospożywczym oraz przestępstw popełnianych w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wykazała, że w ustawie o jhars zawarto art. 40a ust. 1 pkt 4, który określa delikt administracyjny polegający na wprowadzeniu do obrotu artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego (podlegający karze pieniężnej), a w art. 97 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia stypizowano przestępstwo produkcji lub wprowadzenia do obrotu środka spożywczego zafałszowanego lub zepsutego.

Należy podkreślić, że definicje ustawowe artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego, środka spożywczego zepsutego i środka spożywczego zafałszowanego wskazują na istotne różnice między definiowanymi pojęciami (przy czym zafałszowanie żywności musi wpływać na bezpieczeństwo środka spożywczego, a zafałszowanie artykułów rolno-spożywczych występuje, gdy narusza interesy konsumentów finalnych).

Na wyraźne rozróżnienie ww. czynów uwagę zwracały sądy administracyjne.

Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą czyn polegający na wprowadzeniu do obrotu artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego w rozumieniu art. 3 pkt 10 ustawy o jhars nie jest tożsamy z czynem polegającym na wprowadzeniu do obrotu środka spożywczego zafałszowanego w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 45 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (wyrok NSA z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt II GSK 116/15; wyrok NSA z dnia 20 października 2015 r., sygn. akt II GSK 2001/14; wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1553/10).

W wyroku WSA w Warszawie z dnia 15 grudnia 2010 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1553/10) sąd wyraźnie stwierdza, że „w świetle prawa czym innym jest odpowiedzialność producenta w przypadku zafałszowanych produktów w zakresie dotyczącym bezpieczeństwa – tu chodzi o życie lub zdrowie konsumenta, a czym innym w zakresie jakości handlowej, gdzie chodzi o aspekt ekonomiczny i niewprowadzenie konsumenta w błąd. Są to dwa odrębne postępowania, których przebieg oparty jest na zupełnie innych przepisach prawa.”.

Wprowadzenie do obrotu środka spożywczego zafałszowanego w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 45 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia wiąże się zatem z zagrożeniem dla życia lub zdrowia konsumenta, natomiast wprowadzenie do obrotu artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego w rozumieniu art. 3 pkt 10 ustawy o jhars powoduje naruszenie interesów ekonomicznych konsumenta i nie musi być równoznaczne z zagrożeniem jego zdrowia lub życia.

Ponadto czyny polegające na fałszowaniu artykułów rolno-spożywczych, w tym żywności, są ukierunkowane nie przeciwko zdrowiu i życiu, ale głównie mieniu i mogą przysparzać ich sprawcom korzyści majątkowych, w tym także o znacznej wartości. Z tego względu, w celu zapewnienia ochrony ekonomicznych interesów konsumentów oraz rzetelności obrotu na rynku rolno-spożywczym, należy wyodrębnić przestępstwo wprowadzania do obrotu zafałszowanych artykułów rolno-spożywczych w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Projektowany przepis stanowi ponadto wykonanie obowiązku nałożonego na państwa członkowskie w art. 9 ust. 2 rozporządzenia 2017/625, zgodnie z którym właściwe organy przeprowadzają kontrole urzędowe regularnie, z właściwą częstotliwością i w oparciu o ocenę ryzyka, w celu zidentyfikowania ewentualnych celowych naruszeń przepisów, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynikających ze stosowania nieuczciwych lub oszukańczych praktyk oraz uwzględniając informacje dotyczące takich naruszeń przekazywane w ramach mechanizmów pomocy administracyjnej przewidzianych w art. 102–108 tego rozporządzenia i inne informacje wskazujące na możliwe wystąpienie takich naruszeń.

Organy urzędowej kontroli żywności powinny zatem mieć możliwość identyfikowania celowych naruszeń przepisów prawa żywnościowego.

Jednocześnie, uwzględniając, że w przypadku osób fizycznych przepisy art. 40a ust. 1 pkt 4 oraz projektowanego art. 39k ustawy o jhars mogłyby doprowadzić do ewentualnego podwójnego karania za ten sam czyn stanowiący jednocześnie delikt administracyjny i przestępstwo, przyjęto rozwiązanie polegające na wprowadzeniu przepisów dotyczących wyeliminowania zbiegu odpowiedzialności administracyjnej z karną. Przepis regulujący postępowanie związane z administracyjną karą pieniężną jest zamieszczony w art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jhars i w związku z tym proponowana zmiana znalazła się w regulacjach związanych z tym rygorem odpowiedzialności (art. 1 pkt 33 lit. c projektu ustawy).

Proponowane w art. 1 w pkt 32 w lit. a oraz b projektowanej ustawy zmiany dotyczą kar dla podmiotów niestosujących się do obowiązków informacyjnych na rynku jaj i aktualizacji aktów prawnych, do których odsyła się w tych przepisach. Jednocześnie w lit. d tego przepisu wprowadza się wyłączenie możliwości nakładania kary, o której mowa w art. 40 ust. 2 pkt 4 ustawy o jhars, na podmioty zwolnione z obowiązku znakowania jaj. Zmiana w lit. c tego przepisu polega na wprowadzeniu w art. 40 ust. 4c pkt 3 ustawy o jhars odesłania do aktualnej decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2024/1434 z dnia 24 maja 2024 r. zatwierdzającej techniki klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce i uchylającej decyzję 2005/240/WE.

W art. 1 w pkt 33 w lit. a projektowanej ustawy dodaje się pkt 3a, 6a, 7a oraz 9–12 w ust. 1 w art. 40a ustawy o jhars, które dotyczą kar pieniężnych za nieprzestrzeganie wymagań wynikających z przepisów unijnych lub krajowych.

W dodanym pkt 3a przeniesiono z art. 40a ust. 3 ustawy o owocach i warzywach karę pieniężną za wprowadzanie do obrotu produktów sektora owoców i warzyw, w odniesieniu do których zostało wydane orzeczenie o niezgodności, o którym mowa w przepisach unijnych, lub odnośnie do których nie podjęto środków wynikających z tego orzeczenia. Jednocześnie uaktualniono odesłanie do rozporządzenia 2023/2430, rozszerzając przy tym zakres produktów o banany. Kara ta może wynieść do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów do obrotu, niemniej jednak niż 500 zł.

Kara określona w pkt 6a jest nakładana na osoby, które nie przekazują informacji, o których mowa w art. 23a ust. 1, albo nie przekazują tych informacji w wyznaczonym terminie.

Kara określona w pkt 7a jest nakładana na osoby, które nie wykonują decyzji, o której mowa w art. 30 ust. 1.

W pkt 9–11 tego przepisu dodano sankcje karne w związku z wprowadzeniem w ustawie o jhars przepisów art. 39f ust. 6, art. 39g i art. 39j, które nakładają na administratorów stron internetowych obowiązek udostępnienia danych podmiotów wprowadzających do obrotu artykuły rolno-spożywcze za pośrednictwem takich stron lub podmiotów przekazujących informacje na temat artykułów rolno-spożywczych za pośrednictwem takich stron, i rozdziału 4b, w którym uregulowano nadzór IJHARS nad informacjami przekazywanymi konsumentom w sposób inny niż w oznakowaniu artykułów rolno-spożywczych. W zależności od rodzaju i wagi naruszeń w dodanych przepisach przewiduje się karę pieniężną w wysokości do dwukrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary, jednak nieniższą niż 500 zł za nieprzekazanie danych umożliwiających identyfikację podmiotów wprowadzających do obrotu artykuły rolno-spożywcze za pośrednictwem stron internetowych lub podmiotów przekazujących informacje na temat artykułów rolno-spożywczych za pośrednictwem takich stron (pkt 9), karę pieniężną w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary, jednak nieniższą niż 500 zł za niezłożenie w terminie przez stronę postępowania wyjaśniającego wyjaśnień w zakresie przekazywania informacji na temat artykułów rolno-spożywczych (pkt 10) i karę pieniężną w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok

nałożenia kary, nieniższą niż 500 zł za niewykonanie decyzji, o których mowa w art. 39j (pkt 11).

Kara określona w pkt 12 została przeniesiona z art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o owocach i warzywach i jest nakładana za brak informacji lub za przekazanie nieprawdziwych informacji w fakturach i dokumentach towarzyszących danej partii produktów objętych rozporządzeniem 2023/2429, lub za nieposiadanie takich dokumentów podczas kontroli. Kara ta może wynieść do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający jej nałożenie. Na wniosek IJHARS doprecyzowano, że danej partii produktu powinny towarzyszyć zarówno faktury, jak i dokumenty towarzyszące, ponieważ w poprzednim brzmieniu tego przepisu kara był nakładana jedynie za nieprawidłowości w odniesieniu do dokumentów towarzyszących.

Faktury i dokumenty towarzyszące umożliwiają weryfikację informacji zamieszczonych na opakowaniu produktu. Informacje zawarte w fakturach i dokumentach towarzyszących i informacje umieszczone na opakowaniu produktu, w szczególności odnoszące się do państwa jego pochodzenia, muszą być zgodne. Kontrola faktur i dokumentów towarzyszących pozwala na prześledzenie produktu w łańcuchu dystrybucyjnym.

Zmiana w art. 1 w pkt 33 w lit. b projektowanej ustawy wynika z potrzeby doprecyzowania, że w przypadku tzw. recydywy, tj. ponownego wprowadzenia do obrotu tego samego rodzaju produktu, który nie spełnia wymagań jakości handlowej ze względu na tę samą wadę, kara pieniężna jest podwyższana o wysokość kar nałożonych przez 24 miesiące poprzedzające dzień rozpoczęcia kontroli przez organ IJHARS, który tę karę wymierza. Obecne brzmienie przepisu budzi wątpliwości, czy wymierzana kara powinna być podwyższona o sumę kar wymierzonych przez organ IJHARS, który ją wymierza, czy też o sumę kar wymierzonych danemu podmiotowi przez wszystkie organy IJHARS. Przyjęcie tej drugiej interpretacji może powodować zbyt dużą dolegliwość dla przedsiębiorców posiadających oddziały lub sklepy na terenie całego kraju.

W art. 1 w pkt 33 w lit. c projektowanej ustawy dodaje się ust. 3b–3d w art. 40a ustawy o jhars, tj. przepisy zawierające klauzule wyłączające odpowiedzialność administracyjną wynikającą z art. 40a ust. 1 pkt 4 w przypadku, gdy zaistnieje odpowiedzialność karna za przestępstwo określone w art. 39k. Dodane przepisy wprowadzają mechanizm polegający na tym, że nie będzie się wymierzać kary pieniężnej, o której mowa w art. 40a ust. 1 pkt 4, w stosunku do podmiotu wprowadzającego do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane, który jest osobą fizyczną i który został skazany prawomocnym wyrokiem za przestępstwo określone w art. 39k. Natomiast w przypadku wszczęcia postępowania w sprawie o 27

przestępstwo z art. 39k nie będzie się wszczynać postępowania o wymierzenie kary administracyjnej, a wszczęte postępowanie będzie się zawieszać do czasu zakończenia postępowania karnego. Jeżeli wprowadzający do obrotu produkty zafałszowane, który jest osobą fizyczną, zostanie prawomocnie skazany za przestępstwo z art. 39k, to postępowanie o wymierzenie kary administracyjnej będzie umarzane. W przypadku gdy została wydana decyzja o wymierzeniu kary administracyjnej, ta decyzja zostanie uchylona, a pobrana kara pieniężna zostanie zwrócona przez organ IJHARS z urzędu, bezpośrednio ukaranemu podmiotowi. Proponowana zmiana treści art. 40a ustawy o jhars wyłącza możliwość wymierzenia osobie fizycznej kary pieniężnej, o której mowa w art. 40a ust. 1 pkt 4, w sytuacji, gdy za ten sam czyn ta osoba ponosi odpowiedzialność za przestępstwo określone w art. 39k, co w sposób skuteczny pozwala na wyeliminowanie przypadków ewentualnego podwójnego karania za ten sam czyn.

W art. 1 w pkt 33 w lit. d projektowanej ustawy nadaje się nowe brzmienie ust. 5 i 5a w art. 40a ustawy o jhars w związku z rezygnacją z oceny wielkości obrotu jako jednej z przesłanek wymiaru kary. Wynika to z faktu, że to przychód jest kryterium obrazującym w sposób wyczerpujący skalę działalności podmiotu, któremu jest wymierzana kara.

W art. 1 w pkt 34 projektowanej ustawy uzupełnia się art. 40b ustawy o jhars o karę pieniężną określoną w ust. 3a art. 40a. Art. 40b reguluje kwestie nakładania kar pieniężnych w przypadku, gdy wymienione w nim naruszenia wyczerpują jednocześnie znamiona naruszeń określonych w dwóch ustawach, tj. ustawie z dnia 9 marca 2023 r. o rejestracji i ochronie nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych oraz gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów rolnych i środków spożywczych win lub napojów spirytusowych oraz o produktach tradycyjnych (Dz.

U. poz. 588) i w ustawie z dnia 23 czerwca 2022 r. o rolnictwie ekologicznym i produkcji ekologicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1235). W takich przypadkach nakłada się karę pieniężną na podstawie ustawy o jhars.

Zmiany w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622)

W art. 2 projektu ustawy wprowadza się zmiany w art. 299 w § 3 w pkt 17 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa wynikające z faktu, że od dnia 1 kwietnia 2023 r. kontrole prawidłowości dokonanych transakcji finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (tzw. kontrole ex-post) nie należą do zadań ustawowych IJHARS – art. 17c został uchylony.

Niezależnie od powyższego zasadne jest, aby w związku z przeprowadzanymi kontrolami w produkcji i w obrocie oraz kontrolami granicznymi organy IJHARS miały możliwość korzystania z informacji gromadzonych w aktach podatkowych.

Taka potrzeba wynika przede wszystkim ze stale rosnącej liczby oszustw żywnościowych o charakterze transgranicznym. W takich przypadkach rzetelne prześledzenie łańcucha dostaw i zakresu odpowiedzialności wymaga wglądu w dane zawarte w aktach podatkowych.

Zmiany w ustawie z dnia 30 marca 2001 r. o rolniczych badaniach rynkowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1160)

W art. 3 w pkt 1 w lit. a projektowanej ustawy reguluje się w art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 30 marca 2001 r. o rolniczych badaniach rynkowych kwestię przekazywania przez IJHARS ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych kopii protokołu kontroli w celu umożliwienia zapoznania się z jej wynikami. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi (MRiRW) jako prowadzące badania rynkowe powinno mieć dostęp do wyników przeprowadzonej kontroli przedsiębiorcy w zakresie prawidłowości przekazywania danych rynkowych. Dzięki temu MRiRW będzie mogło dokonać analizy poprawności przekazywania danych rynkowych i zapoznać się z błędami popełnianymi w tym zakresie. Pozwoli to na odpowiednią reakcję ze strony MRiRW i wyjaśnienie przedsiębiorcy, jak należy prawidłowo wyliczać dane rynkowe, które następnie są przekazywane do MRiRW. Ponadto wydłuża się – na wniosek IJHARS – termin na przekazanie przez Głównego Inspektora ministrowi właściwemu

spraw

rynków

rolnych

kopii

protokołu

kontroli

prawidłowości

przekazywanych danych rynkowych z 7 do 14 dni od dnia jego podpisania. W art. 3 w pkt 1 w lit. b projektowanej ustawy określa się czas, przez jaki minister właściwy do spraw rynków rolnych będzie przechowywał kopie protokołów ww. kontroli przekazane przez Głównego Inspektora (nie dłużej niż przez 5 lat). Dzięki temu będzie możliwe porównanie wyników ostatniej kontroli z poprzednimi wynikami oraz analiza tych wyników przez MRiRW.

W art. 3 w pkt 4 projektowanej ustawy wprowadza się możliwość nakładania kar pieniężnych za nieprzekazywanie danych rynkowych (głównie cen produktów rolnych) lub przekazywanie takich danych niezgodnych ze stanem faktycznym, a także za ich nieterminowe przekazywanie przez podmioty, które mają obowiązek je przekazywać. Zmiana ta ma na celu poprawę jakości zbieranych danych rynkowych. Dotychczas najczęściej stosowano postępowanie mandatowe, które pozwalało na nałożenie maksymalnej kary grzywny w wysokości do 500 zł. Dla wielu przedsiębiorców tego rodzaju kara nie była wystarczająco motywująca do rzetelnego i terminowego przekazywania danych rynkowych. 29

Wprowadzenie przepisów umożliwiających nakładanie kar pieniężnych pozwoli na większe zdyscyplinowanie ww. podmiotów do rzetelnego oraz terminowego przekazywania do MRiRW danych rynkowych. Nieterminowe przekazanie lub nieprzesłanie danych rynkowych często powodowały opóźnienia w przekazywaniu informacji o cenach produktów rolnych Komisji Europejskiej i opóźnienia w publikacji biuletynów informacyjnych na stronie internetowej MRiRW. Wpływało to również niekorzystnie na jakość prezentowanych danych rynkowych. Dane zawarte w biuletynach informacyjnych MRiRW stanowią ważne i często jedyne źródło informacji o bieżących cenach produktów rolnych. Z publikowanych przez MRiRW informacji korzystają rolnicy, przedsiębiorcy z branży rolno-spożywczej, instytucje finansowe i analityczne, media, a także konsumenci. Dlatego bardzo ważne jest, aby dane rynkowe były kompletne, tj. przekazywane przez wszystkie podmioty do tego obowiązane i w ustawowo określonych terminach. Powyższe rozwiązania wprowadza się przez zmianę brzmienia art. 10 i art. 11 ustawy z dnia 30 marca 2001 r. o rolniczych badaniach rynkowych (art. 3 pkt 2 i 3 projektowanej ustawy) i dodanie art. 11a (art. 3 pkt 4 projektowanej ustawy).

Wysokość kar pieniężnych i tryb ich nakładania zaprojektowano na podstawie przepisów regulujących kwestie nakładania kar w ustawie o jhars.

Zmiany w ustawie z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U. z 2023 r. poz. 1318)

W art. 4 projektowanej ustawy uchyla się przepisy ustawy o owocach i warzywach dotyczące jakości handlowej owoców i warzyw, które zostały przeniesione do zmienianej ustawy o jhars.

Ponadto uchylono przepisy, w których znajdowały się nieaktualne już odesłania do rozporządzenia nr 543/2011, w tym dotyczące wstępnie uznanych grup producentów owoców i warzyw. Tam, gdzie było to konieczne, uaktualniono odwołania do mających obecnie zastosowanie przepisów unijnych.

Wprowadzono również zmiany wynikające z uchylenia niektórych przepisów UE.

W art. 4 w pkt 1 w lit. a projektowanej ustawy wprowadza się zmianę w przepisie art. 2 ust. 2 ustawy o owocach i warzywach polegającą na wskazaniu aktualnych przepisów unijnych, które stanowią podstawę do zawieszenia uznania organizacji producentów owoców i warzyw, tj. art. 59 ust. 1, 2 i 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/891 z dnia 13 marca 2017 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw, uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do kar, które mają być stosowane w tych sektorach, a także zmieniającego 30

rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 (Dz. Urz. UE L 138 z 25.05.2017, str. 4, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/891”.

W latach 2004–2013 na podstawie przepisów UE, w tym rozporządzenia nr 543/2011, było możliwe w Polsce tworzenie wstępnie uznanych grup producentów owoców i warzyw, które po zrealizowaniu planu dochodzenia do uznania za organizację producentów owoców i warzyw, były uznawane za organizacje producentów. Od 2014 r. przepisy UE nie przewidują tworzenia wstępnie uznanych grup producentów owoców i warzyw oraz współfinansowania ich planów dochodzenia do uznania. W związku z tym w art. 4 w:

1) pkt 2 projektowanej ustawy uchyla się ust. 2 w art. 2a ustawy o owocach i warzywach, w którym został określony 4-miesieczny okres, w którym grupa producentów musiała zostać uznana za organizację producentów;

2) pkt 3 projektu ustawy uchyla się art. 3b w ustawie o owocach i warzywach, zgodnie z którym dyrektor oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wydawał decyzje w sprawie zmian do zatwierdzonego planu dochodzenia do uznania w zakresie zwiększenia wydatków;

3) pkt 7 projektowanej ustawy uchyla się pkt 3 w art. 10 w ustawie o owocach i warzywach, zgodnie z którym Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa miał kompetencje do monitorowania poziomu wykorzystania kwoty wkładu UE w pomoc na realizację planu dochodzenia do uznania zgodnie z art. 47 ust. 4 akapit drugi rozporządzenia nr 543/2011;

4) pkt 11 w lit. a projektowanej ustawy uchyla się pkt 20 w art. 19 ust. 2 ustawy o owocach i warzywach, w którym upoważniono ministra właściwego do spraw rynków rolnych do wydania rozporządzenia w sprawie maksymalnego odsetka, o jaki wstępnie uznana grupa producentów owoców i warzyw może zmniejszyć kwoty wydatków określonych w planie dochodzenia do uznania. System udzielania pomocy wstępnie uznanym grupom producentów owoców i warzyw już nie funkcjonuje, nie ma zatem możliwości wprowadzania zmian do planów dochodzenia do uznania pociągających za sobą ewentualne zmniejszenie kwoty planowanych wydatków o odsetek określony w rozporządzeniu wydanym na podstawie tego upoważnienia. W związku z tym nie ma potrzeby zastąpienia go nowym upoważnieniem i wydania nowego rozporządzenia w tej sprawie.

W art. 19 ust. 2 ustawy o owocach i warzywach były ujęte w punktach odrębne upoważnienia do wydania rozporządzeń. Rozporządzenia wydane na podstawie upoważnień, o których mowa 31

w pkt 1–5, 7, 11, 12 i 14–19, zachowają moc, a nowe rozporządzenia na podstawie tych upoważnień nie będą wydawane. Uchylenie upoważnienia, o którym mowa w pkt 20 art. 19, nie ma wpływu na pozostałe upoważnienia.

W art. 4 w pkt 9 w lit. a, b oraz d, w pkt 10, w pkt 11 w lit. b i w pkt 13 projektowanej ustawy uchyla się przepisy ustawy o owocach i warzywach dotyczące jakości handlowej owoców i warzyw, tj. art. 15 ust. 1 pkt 1, 2 i 5, ust. 1c, ust. 2, ust. 7, art. 16–18a, art. 19 ust. 6, art. 40a i art. 40b w związku z ich przeniesieniem do ustawy o jhars. Przepisy te zostały omówione w uzasadnieniu do art. 1 projektowanej ustawy. W pkt 9 lit. c tego przepisu zmienia się brzmienie ust. 3 w art. 15 ustawy o owocach i warzywach. Ze względu na zmianę zakresu kontroli przeprowadzanych przez wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, do których mają zastosowanie przepisy rozdziału 4 ustawy o jhars, i w związku z uchyleniem pkt 5 w art. 15 ust. 1 ustawy o owocach i warzywach przepisy rozdziału 4 ustawy o jhars mają zastosowanie do kontroli, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4. W art. 4 w pkt 12 w lit. a projektowanej ustawy uchyla się art. 40 ust. 4b ustawy o owocach i warzywach, ponieważ w ustawie o jhars znajduje się przepis nakładający na podmioty obowiązek przekazywania wojewódzkiemu inspektorowi informacji o prowadzonej działalności i przepis karny za niedopełnienie tego obowiązku (art. 40 ust. 5 ustawy o jhars). W związku z uchyleniem ust. 4b w art. 40 ustawy o owocach i warzywach ust. 5 wymagał dostosowania do wprowadzonych zmian (art. 4 pkt 12 lit. b projektowanej ustawy).

W art. 4 w pkt 5 w lit. a projektowanej ustawy wprowadza się zmianę o charakterze redakcyjnym w art. 9a ust. 1 pkt 5 ustawy o owocach i warzywach polegającą na zastąpieniu pełnego tytułu rozporządzenia 2017/891 skrótem, który został wprowadzony w art. 2 ust. 2. W art. 4 w pkt 5 w lit. b i w pkt 6 projektowanej ustawy skreśla się wyraz „nr” w skrócie tytułu rozporządzenia 2017/891 we wskazanych w tym przepisie miejscach.

Dodatkowo na wniosek Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wprowadza się w art. 2 ust. 2a ustawy o owocach i warzywach sankcję polegającą na cofnięciu uznania organizacji producentów owoców i warzyw za nieprzekazywanie informacji dotyczących ich działalności wymaganych do przekazania zgodnie z przepisami UE do końca okresu zawieszenia. Z przepisów UE wynika, że organizacje producentów owoców i warzyw mają obowiązek corocznie przekazywać informacje wskazane w art. 13 ust. 1 pkt 2–5 ustawy o owocach i warzywach w terminie określonym w § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 września 2017 r. w sprawie terminów przekazywania informacji przez grupy producentów owoców i warzyw oraz organizacje producentów owoców i warzyw albo 32

zrzeszenia organizacji producentów owoców i warzyw (Dz. U. z 2024 r. poz. 27).

Niewypełnienie przez organizację producentów owoców i warzyw tego obowiązku może skutkować zawieszeniem uznania tej organizacji przez dyrektora oddziału regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Nie ma jednak przepisów, które przyznawałyby temu organowi kompetencje do wydania decyzji w sprawie cofnięcia uznania organizacji producentów, w przypadku niezłożenia wymaganych informacji do końca okresu zawieszenia. Taki przepis wprowadza się w art. 4 w pkt 1 w lit. b projektowanej ustawy.

W art. 4 w pkt 4 projektowanej ustawy w art. 8 w ust. 3 ustawy o owocach i warzywach wprowadza się zmianę polegającą na uaktualnieniu odesłania do przepisów unijnych dotyczących sprawozdawczości, tj. do art. 5 ust. 1 i ust. 2 lit. a oraz c rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/232 z dnia 15 grudnia 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do niektórych aspektów współpracy producentów (Dz. Urz. UE L 44 z 19.02.2016, str. 1, z późn. zm.).

W art. 4 w pkt 8 projektowanej ustawy wprowadza się zmianę w art. 13 ust. 1 ustawy o owocach i warzywach, która ma na celu uregulowanie zakresu danych, które organizacje producentów owoców i warzyw oraz ich zrzeszenia mają obowiązek przekazywać w celu aktualizacji danych w rejestrze prowadzonym przez Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, oraz wydłużenia terminu na przekazanie tych danych z 14 do 30 dni od dnia, w którym zmiana miała miejsce. Zmiana brzmienia tego przepisu ma też na celu ujednolicenie podejścia do aktualizacji danych w ww. rejestrze przyjętego w art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1145).

Przepisy przejściowe W art. 5–9 projektowanej ustawy wprowadza się przepisy przejściowe.

W art. 5 projektowanej ustawy rozstrzyga się o tym, że produkty wytworzone w ramach systemów, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, które zostały oznakowane znakiem jakości na podstawie z art. 13 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, mogą pozostawać w obrocie przez dwa lata od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

W art. 6 projektowanej ustawy zamieszczono przepis przejściowy, w którym reguluje się kwestię przepisów, na podstawie których są przeprowadzane kontrole, które zostały rozpoczęte i nie zostały zakończone przed dniem wejścia w życie projektowanej ustawy. Zasadne jest, aby

te kontrole były przeprowadzane na podstawie przepisów ustawy o jhars i ustawy o owocach i warzywach w ich dotychczasowym brzmieniu.

W art. 7 projektowanej ustawy zamieszczono przepis przejściowy, zgodnie z którym do ustalania wysokości kary pieniężnej na podstawie art. 40a ust. 5 i 5a ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się przepisy art. 40a ust. 5 i 5a tej ustawy w brzmieniu nadanym projektowaną ustawą.

W art. 8 w pkt 1 projektowanej ustawy wprowadza się przepis przejściowy dotyczący decyzji o zawieszeniu uznania organizacji producentów owoców i warzyw albo decyzji o wstępnym uznaniu grupy producentów owoców i warzyw oraz zezwolenia na korzystanie ze specjalnego wzoru oznakowania opakowań produktów sektora owoców i warzyw wydanych na podstawie przepisów ustawy o owocach i warzywach w ramach postępowań, które zostały wszczęte i nie zostały zakończone przed dniem wejścia w życie projektowanej ustawy, a w pkt 2 – dotyczący postępowań w ww. sprawach zakończonych ostateczną decyzją wydaną na podstawie tych przepisów, które zostały wznowione. Zasadne jest stosowanie do tych decyzji i tych postępowań przepisów dotychczasowych.

W art. 9 projektowanej ustawy wprowadza się przepis przejściowy, zgodnie z którym zezwolenia na stosowanie wzoru oznakowania opakowań określonego w przepisach unijnych wydane na podstawie przepisów dotychczasowych, tj. art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy o owocach i warzywach, zachowują ważność przez okres, na jaki zostały wydane.

W art. 10 projektowanej ustawy zaproponowano przepis określający maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań wynikających z projektowanej ustawy. Wskazane kwoty wynikają ze wzrostu wydatków, a ich szczegółowe oszacowanie zostało zawarte w Ocenie Skutków Regulacji projektowanej ustawy.

Obowiązek monitorowania wykorzystania limitu wydatków będzie realizował minister właściwy do spraw rynków rolnych, który otrzyma od Głównego Inspektora ocenę wykorzystania limitu wydatków IJHARS określonych w ust. 1 na wykonywanie zadań wynikających z projektowanej ustawy na dany rok.

Minister właściwy do spraw rynków rolnych w przypadku zagrożenia przekroczeniem lub przekroczenia limitu wydatków w danym województwie zaleci wojewodzie wdrożenie mechanizmu korygującego, a w razie zagrożenia przekroczeniem lub przekroczenia limitu wydatków w Głównym Inspektoracie wdroży mechanizm korygujący. Mechanizm korygujący będzie polegać na ograniczeniu przez IJHARS odpowiednio w danym województwie lub w Głównym Inspektoracie wydatków związanych z realizacją zadań wynikających z projektowanej ustawy. 34

W art. 11 projektowanej ustawy został określony termin jej wejścia w życie, tj. po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia.

Projekt jest zgodny z prawem Unii Europejskiej.

Projekt ustawy nie zawiera przepisów technicznych, w związku z tym nie podlega notyfikacji w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039, z późn. zm.).

Z uwagi na charakter regulacji przewidzianych w projekcie ustawy nie wymaga on zasięgnięcia opinii, dokonania konsultacji albo uzgodnienia z właściwymi organami i instytucjami Unii Europejskiej, w tym z Europejskim Bankiem Centralnym.

Projekt ustawy został udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. z 2025 r. poz. 677, z późn. zm.) oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Rządowego Centrum Legislacji, w serwisie „Rządowy Proces Legislacyjny”.

Projekt ustawy został wpisany do Wykazu prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów pod numerem UC72.

Nazwa projektu Projekt ustawy o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych oraz niektórych innych ustaw

Data sporządzenia 07.05.2026 r.

Ministerstwo wiodące i ministerstwa współpracujące Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Źródło Prawo UE

Osoba odpowiedzialna za projekt w randze Ministra, Sekretarza Stanu lub Podsekretarza Stanu Małgorzata Gromadzka – Sekretarz Stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Nr w Wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów UC72

Kontakt do opiekuna merytorycznego projektu Joanna Trybus Dyrektor Departamentu Rynków Rolnych i Energii tel. 22 623 18 45, adres e-mail: joanna.trybus@minrol.gov.pl

OCENA SKUTKÓW REGULACJI

1. Jaki problem jest rozwiązywany?

W związku z opublikowaniem przez Komisję Europejską rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2429 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących sektora owoców i warzyw, niektórych przetworów owocowych i warzywnych oraz sektora bananów oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 1666/1999 oraz rozporządzenia wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 i (UE) nr 1333/2011 (Dz. Urz. UE L 2023/2429 z 03.11.2023, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2023/2429”, oraz rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2023/2430 z dnia 17 sierpnia 2023 r. ustanawiającego przepisy dotyczące kontroli zgodności norm handlowych w odniesieniu do sektora owoców i warzyw, niektórych przetworów owocowych i warzywnych oraz sektora bananów (Dz. Urz. UE L 2023/2430 z 03.11.2023), zwanego dalej „rozporządzeniem 2023/2430”, które rozszerzyły zakres uregulowań dotyczących jakości handlowej owoców i warzyw o kwestie jakości handlowej bananów i niektórych suszonych owoców, zaistniała konieczność zapewnienia ich prawidłowego stosowania w krajowym porządku prawnym.

Obecnie kwestie dotyczące jakości handlowej produktów sektora owoców i warzyw wynikające z przepisów Unii Europejskiej (UE) są ujęte w ustawie z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U. z 2023 r. poz. 1318), zwanej dalej „ustawą o owocach i warzywach”. Ustawa o owocach i warzywach przede wszystkim wdraża uregulowania UE w zakresie funkcjonowania i wspierania organizacji producentów w sektorze owoców i warzyw obowiązujące w poprzedniej perspektywie finansowej UE. W związku z tym w jej zakresie przedmiotowym nie mieszczą się kwestie odnoszące się do jakości handlowej produktów sektora owoców i warzyw.

Natomiast obowiązujące przepisy ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1980), zwanej dalej „ustawą o jhars”, nie dotyczą jakości handlowej produktów sektora owoców i warzyw w zakresie uregulowanym w przepisach UE.

Od dnia 8 listopada 2024 r. obowiązują przepisy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2464 z dnia 17 sierpnia 2023 r. zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących jaj oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 589/2008 (Dz. Urz. UE L 2023/2465 z 08.11.2023, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2023/2464”, które ustanawiają obowiązek znakowania jaj w miejscu produkcji. Dotychczas znakowanie jaj było możliwe w miejscu ich produkcji lub w pierwszym zakładzie pakowania, do którego są dostarczane. W przepisach rozporządzenia 2023/2464 prawodawca unijny przewidział dla państw członkowskich możliwość zwalniania podmiotów ze znakowania jaj w miejscu produkcji na podstawie obiektywnych i niedyskryminujących kryteriów, jeżeli znakowanie jaj odbywa się w pierwszym zakładzie pakowania. Biorąc pod uwagę specyfikę sektora jaj w Polsce, podjęto prace nad takim zwolnieniem.

W polskim porządku prawnym nie ma rozwiązań prawnych umożliwiających realizację obowiązku nałożonego na państwa członkowskie w art. 9 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/625”, tj. umożliwiających identyfikowanie ewentualnych celowych naruszeń przepisów prawa żywnościowego wynikających ze stosowania nieuczciwych lub oszukańczych praktyk oraz umożliwiających uwzględnianie informacji dotyczących takich naruszeń przekazywanych w ramach mechanizmów pomocy administracyjnej przewidzianych w art. 102–108 rozporządzenia 2017/625 i innych informacji wskazujących na możliwość wystąpienie takich naruszeń.

Na konieczność rozwiązania powyższych problemów wskazują wyniki przeprowadzonego w dniach 6–14 września 2021 r. przez Komisję Europejską (Dyrekcję Generalną do spraw Zdrowia i Bezpieczeństwa Żywności) badania, które miało na celu uzyskanie informacji na temat prawidłowości i skuteczności wdrożenia krajowych rozwiązań służących zwalczaniu przypadków fałszowania żywności w łańcuchu rolno-spożywczym zgodnie z rozporządzeniem 2017/625.

Wnioski z powyższego badania wskazują, że ramy prawne działania organów Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (IJHARS) nie pozwalają na faktyczne wyodrębnianie spośród dość powszechnych zafałszowań żywności kategorii zamierzonych oszustw żywnościowych i zapewnienia prawidłowego poziomu ochrony zdrowia i życia konsumentów, ich interesów ekonomicznych i rzetelności obrotu na rynku rolno-spożywczym.

Analiza obowiązujących przepisów, w tym ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2023 r. poz. 1448, z późn. zm.) oraz ustawy o jhars, w zakresie instrumentów skutecznego zwalczania oszustw w łańcuchu rolno-spożywczym, zwłaszcza popełnianych w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wykazała, że w ustawie o jhars zawarto art. 40a ust. 1 pkt 4, który określa delikt administracyjny polegający na wprowadzeniu do obrotu artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego (podlegający karze pieniężnej), a w art. 97 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia stypizowano przestępstwo produkcji lub wprowadzenia do obrotu środka spożywczego zafałszowanego lub zepsutego.

Należy podkreślić, że definicje ustawowe artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego, środka spożywczego zepsutego i środka spożywczego zafałszowanego wskazują na istotne różnice między tymi pojęciami, przy czym zafałszowanie żywności wpływa na bezpieczeństwo środka spożywczego, a zafałszowanie artykułów rolno-spożywczych narusza interesy konsumentów finalnych.

Na wyraźne rozróżnienie ww. czynów zwracały uwagę sądy administracyjne.

Na przestrzeni ostatnich pięciu lat IJHARS na stronie internetowej udostępniła ok. 1400 decyzji administracyjnych wydanych na podstawie przepisów ustawy o jhars odnoszących się do artykułów rolno-spożywczych zafałszowanych.

W związku z tym, że obowiązujące przepisy nie przewidują dla organów IJHARS kompetencji do badania winy podmiotów wprowadzających do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane, trudno precyzyjnie wskazać, jaka część spośród ww. artykułów została zafałszowana w sposób celowy. Wydaje się jednak, że nie mniej niż 50 % 2

stwierdzanych przez organy IJHARS zafałszowań to działania umyślne, które mogłyby zostać zakwalifikowane jako oszustwa żywnościowe.

Obowiązująca obecnie definicja artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego nie obejmuje produktów, które nie posiadają żadnego oznakowania, co bez wątpienia jest naruszeniem zdecydowanie poważniejszym niż nawet taka nieprawidłowość jak niezgodność nazwy produktu z przepisami.

Organy IJHARS nie mają obecnie możliwości reagowania na sytuacje, w których następuje próba przywiezienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej artykułów rolno-spożywczych deklarowanych niezgodnie z prawdą jako niebędące żywnością albo produktów, które z racji przywozu w ilościach mniejszych niż określone w przepisach wydanych na podstawie ustawy o jhars, nie podlegają kontrolom IJHARS, a co do których istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że będą wprowadzane do obrotu, tj. nie są przeznaczone np. na użytek własny.

W obecnym stanie prawnym organy IJHARS nie dysponują narzędziami umożliwiającymi nadzór nad informacjami przekazywanymi w sposób inny niż w oznakowaniu artykułów rolno-spożywczych (np. w folderach reklamowych, ulotkach czy na stronach sklepów internetowych). Kontrola rzetelności takich informacji jest właściwie niemożliwa.

Posługiwanie się znakiem jakości na produktach, o których mowa w art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o jhars, tj. wytwarzanych w krajowych systemach jakości żywności, jest dobrowolne. Obecnie producenci mogą z mocy ustawy o jhars używać znaku jakości „Poznaj Dobrą Żywność”, zwanego dalej „PDŻ”, jednak minister właściwy do spraw rynków rolnych nie ma informacji na temat artykułów rolno-spożywczych oznaczonych tym znakiem jakości zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy o jhars.

W związku z wydaniem przez Komisję Europejską decyzji Komisji (UE) 2024/1434 z dnia 24 maja 2024 r. zatwierdzającej techniki klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce i uchylającej decyzję 2005/240/WE (Dz. Urz. UE L 2024/1434 z 28.05.2024), dotychczas obowiązująca decyzja Komisji 2005/240/WE z dnia 11 marca 2005 r. zatwierdzająca metody klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce (Dz. Urz. UE L 74, 19.03.2005, str. 62, z późn. zm.) została uchylona. W aktualnych przepisach ustawy o jhars znajdują się odesłania do ww. uchylonej decyzji Komisji Europejskiej.

Obecnie przepisy prawa nie wskazują, jaki organ przekazuje Komisji Europejskiej sprawozdania z wyników kontroli zgodności przeprowadzonych w odniesieniu do oliwy z oliwek, które przeprowadza IJHARS.

Podmioty przekazujące dane rynkowe na podstawie ustawy z dnia 30 marca 2001 r. o rolniczych badaniach rynkowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1160) często przekazują je nieterminowo lub w ogóle nie wywiązują się z tego obowiązku. Taka sytuacja powoduje opóźnienie nie tylko w przekazywaniu informacji o cenach produktów rolnych Komisji Europejskiej, ale również w publikacji biuletynów informacyjnych na stronie internetowej Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Wpływa to także niekorzystnie na jakość prezentowanych danych rynkowych. Dotychczas najczęściej stosowano postępowanie mandatowe, które pozwalało na nałożenie kary grzywny w wysokości maksymalnie do 500 zł, co nie motywuje przedsiębiorców do rzetelnego i terminowego przekazywania danych rynkowych.

W związku z uchyleniem art. 17c ustawy o jhars kontrole prawidłowości dokonanych transakcji finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (tzw. kontrole ex-post) nie należą do zadań ustawowych IJHARS.

Niemniej zasadne jest, aby w związku z prowadzonymi kontrolami artykułów rolno-spożywczych w produkcji i obrocie oraz kontrolami granicznymi organy IJHARS miały możliwość korzystania z informacji gromadzonych w aktach podatkowych.

2. Rekomendowane rozwiązanie, w tym planowane narzędzia interwencji, i oczekiwany efekt W celu uzupełnienia przepisów dotyczących jakości handlowej produktów sektora owoców i warzyw o rozszerzone uregulowania unijne należy je przenieść z ustawy o owocach i warzywach do ustawy o jhars, która jest właściwa przedmiotowo dla uregulowania kwestii jakości handlowej, i odpowiednio ją zmienić. W związku z przeniesieniem przepisów o jakości handlowej do ustawy o jhars należy je uchylić w ustawie o owocach i warzywach. Ponadto należy uchylić lub zmienić w ustawie o owocach i warzywach przepisy zawierające odesłania do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw 3

(Dz. Urz. UE L 157 z 15.06.2011, z późn. zm.), które utraciło moc z dniem 31 grudnia 2024 r. Dodatkowo na wniosek Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zwanej dalej „Agencją”, wprowadza się sankcję polegającą na cofnięciu uznania organizacji producentów owoców i warzyw za nieprzekazywanie wymaganych przepisami UE informacji dotyczących jej działalności do końca okresu zawieszenia.

W celu wdrożenia przepisów UE dotyczących jakości handlowej owoców i warzyw oraz bananów i niektórych suszonych owoców przyjęto następujące rozwiązania:

1) włączenie kwestii jakości handlowej produktów sektora owoców i warzyw do ustawy o jhars;

2) wprowadzenie definicji handlowca w rozumieniu art. 3 ust. 2 rozporządzenia 2023/2430;

3) wprowadzenie upoważnień dla ministra właściwego do spraw rynków rolnych do określenia, w drodze rozporządzenia, obszarów produkcji, na których będzie możliwe zwolnienie z wymogów norm handlowych produktów sektora owoców i warzyw sprzedawanych przez producentów konsumentom na lokalnym rynku i w drodze dostawy bezpośredniej, przed wprowadzeniem ich do obrotu, np. podczas transportu owoców z sadu do magazynu czy w związku z wystąpieniem siły wyższej;

4) rozszerzenie zakresu informacji gromadzonych w centralnym rejestrze podmiotów działających na rynku artykułów rolno-spożywczych w odniesieniu do handlowców wprowadzających do obrotu produkty sektora owoców i warzyw, banany i niektóre suszone owoce o informacje wynikające z przepisów UE;

5) uzupełnienie kompetencji wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych o dwie nowe dotyczące wydawania decyzji zezwalających na podpisywanie przez handlowców świadectw zgodności owoców i warzyw z normami handlowymi i wydawania świadectw wyłączenia w odniesieniu do bananów, przy czym wskazano sposób, w jaki będzie weryfikowane doświadczenie handlowców w zakresie obrotu owocami i warzywami lub bananami;

6) wprowadzenie kompetencji dla Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych do opracowania i publikowania wykazu zatwierdzonych handlowców zgodnie z przepisami UE;

7) uzupełnienie przepisów karnych o sankcję za naruszenie wymogów dotyczących faktur odnoszących się do produktów objętych nowymi regulacjami UE.

W efekcie wprowadzonych zmian nastąpi włączenie spraw jakości handlowej owoców i warzyw, bananów i niektórych suszonych owoców do ustawy o jhars zgodnie z nowymi przepisami UE, co uporządkuje przepisy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Obecnie zatwierdzonym handlowcem jest handlowiec, co do którego organy IJHARS mają pewność, że wprowadzane przez niego do obrotu produkty sektora owoców i warzyw spełniają wymagania norm jakości handlowej, i któremu w drodze decyzji administracyjnej zezwoliły na stosowanie specjalnego wzoru oznakowania opakowań określonego w przepisach UE. Zatwierdzeni handlowcy to głównie eksporterzy oraz organizacje producentów (według stanu na dzień 6 września 2024 r. jest ich 45).

Przepisy UE wprowadziły możliwość zezwolenia handlowcom na samodzielne podpisywanie przez nich świadectw zgodności z normami handlowymi dla owoców i warzyw (jest to druga kategoria zatwierdzonych handlowców).

Ponadto organy IJHARS wydawały już w odniesieniu do bananów świadectwa wyłączenia spod weryfikacji zgodności z normami handlowymi bezpośrednio na podstawie przepisów UE. Podmioty, którym wydano te świadectwa, są dużymi importerami bananów (jest ich 4). Przepisy w ww. zakresie nie były wdrożone do prawodawstwa krajowego. Zmiana polega na usankcjonowaniu tej kompetencji organów IJHARS w ustawie o jhars.

W zakresie jakości handlowej owoców i warzyw wszystkie wyżej wymienione propozycje zmian transponują przepisy UE. Nie wprowadza się żadnych nowych krajowych uregulowań. Przenosi się jedynie dotychczasowe uregulowania z ustawy o owocach i warzywach do ustawy o jhars, która jest w tym zakresie przedmiotowo właściwa. Te przepisy również wdrażały dotychczas obowiązujące przepisy UE w powyższym zakresie.

W projektowanej ustawie nie zostały zawarte przepisy, które wykraczają poza minimalne regulacje wymagane do realizacji obowiązków wynikających z prawa UE. Na poziomie krajowym zostały jedynie doprecyzowane te przepisy UE, które wymagały np. wskazania trybu czy sposobu załatwienia sprawy administracyjnej w związku z uprawnieniami wynikającymi z tych przepisów lub spełnienia obowiązku informacyjnego na potrzeby UE. 4

W celu umożliwienia zwolnienia ze znakowania jaj spożywczych w miejscu ich produkcji po spełnieniu określonych warunków rekomenduje się wprowadzenie zmian zaproponowanych w projektowanej ustawie.

Waga oraz pilność projektowanej ustawy wynika również z sytuacji na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej będącej następstwem nieprawidłowości związanych z przywozem artykułów rolno-spożywczych z terytorium Ukrainy. W związku z powyższym należy przyjąć w trybie pilnym przepisy umożliwiające organom IJHARS identyfikowanie ewentualnych celowych naruszeń przepisów prawa żywnościowego wynikających ze stosowania nieuczciwych lub oszukańczych praktyk oraz umożliwiające uwzględnianie informacji dotyczących takich naruszeń przekazywanych w ramach mechanizmów pomocy administracyjnej. Proponuje się dodanie w ustawie o jhars przepisów definiujących oszustwo żywnościowe jako przestępstwo i dających wyraźne podstawy do współpracy organów IJHARS z organami prowadzącymi postępowania w sprawach o wykroczenia, wykroczenia skarbowe lub postępowania karne o przestępstwa, przestępstwa skarbowe oraz z organami, które są uprawnione do wykrywania i ścigania sprawców przestępstw, przestępstw skarbowych, wykroczeń lub wykroczeń skarbowych oraz do zapobiegania przestępczości i jej zwalczania.

Przestępstwo oszustwa żywnościowego stanowiłby czyn polegający na wprowadzeniu do obrotu artykułów rolnospożywczych zafałszowanych w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Od czynu zagrożonego sankcją administracyjną odróżniałby go zatem element celowości ukierunkowany na osiągnięcie korzyści majątkowej.

Ww. przestępstwo byłoby zagrożone co do zasady grzywną, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 3 lat.

Jednocześnie jest niezbędne przyjęcie rozwiązania polegającego na wprowadzeniu przepisów dotyczących wyeliminowania zbiegu odpowiedzialności administracyjnej z odpowiedzialnością karną w przypadku osób fizycznych.

Celowe jest również wprowadzenie rozwiązania, na mocy którego Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych będzie mógł korzystać z informacji otrzymanych od prokuratora o podmiotach, wobec których są prowadzone postępowania przygotowawcze w sprawie podejrzenia popełnienia przestępstwa oszustwa żywnościowego.

W celu umożliwienia kwalifikacji produktów, które nie posiadają żadnego oznakowania, proponuje się odpowiednio zmodyfikować definicję artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego.

W celu zapewnienia organom IJHARS możliwości reagowania na sytuacje, w których następuje próba przywiezienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej artykułów rolno-spożywczych deklarowanych niezgodnie z prawdą jako niebędące żywnością albo produktów, które z racji przywozu w ilościach mniejszych niż określone w wydanych przepisach wykonawczych nie podlegają obecnie kontrolom IJHARS, a co do których istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że będą wprowadzane do obrotu (nie są przeznaczone np. na użytek własny), proponuje się wprowadzenie przepisu dającego w wyjątkowych sytuacjach taką możliwość.

W celu przyznania organom IJHARS narzędzi umożliwiających nadzór nad informacjami przekazywanymi w sposób inny niż w oznakowaniu artykułów rolno-spożywczych (np. w folderach reklamowych, ulotkach czy na stronach sklepów internetowych) wprowadza się odrębny tryb nadzoru i kontroli w tym zakresie. Tryb ten jest mniej uciążliwy dla uczestnika postępowania niż klasyczna kontrola, przy zapewnieniu szerokich uprawnień zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego i daje jednocześnie IJHARS możliwość szybkiego i skutecznego reagowania na informacje przekazywane konsumentom niezgodnie z przepisami.

W celu zapewnienia skutecznego nadzoru Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nad używaniem znaku „Poznaj Dobrą Żywność” (PDŻ) w ustawie o jhars proponuje się uchylenie wprowadzonego w dniu 19 listopada 2022 r. w art. 13 ust. 1 pkt 2 przepisu, który daje możliwość używania znaku PDŻ na produktach wytwarzanych w ramach unijnych systemów jakości żywności oraz systemów jakości żywności uznanych za krajowe.

W ustawie o jhars wprowadza się przepis przewidujący obligatoryjne opłaty za czynności wykonywane przez organy IJHARS podczas kontroli granicznych. Opłaty te dotyczyłyby kontroli produktów przywożonych z państw niebędących członkami Unii Europejskiej, z wyłączeniem państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

W konsekwencji wydania nowej decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2024/1434 z dnia 24 maja 2024 r. zatwierdzającej techniki klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce i uchylającej decyzję 2005/240/WE w ustawie o jhars zmienia się odesłanie do ww. decyzji. 5

W związku z tym, że kontrole jakości handlowej oliwy z oliwek przeprowadzają organy IJHARS, informacje o ich wynikach powinien przekazywać Komisji Europejskiej Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych, a nie jak dotychczas Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Efektem będzie uproszczenie i przyspieszenie procesu przekazywania tych informacji Komisji Europejskiej.

Wprowadzenie w ustawie z dnia 30 marca 2001 r. o rolniczych badaniach rynkowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1160) administracyjnych kar pieniężnych za nieprzekazywanie danych rynkowych lub przekazywanie danych niezgodnych ze stanem faktycznym, a także za nieterminowe ich przekazywanie przez podmioty obowiązane do ich przekazywania, zmobilizuje je do rzetelnego i terminowego przesyłania tych danych. Wpłynie to również pozytywnie na poprawę jakości zbieranych danych rynkowych, które stanowią ważne źródło informacji o bieżących cenach produktów rolnych.

W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622) umożliwia się organom IJHARS dostęp do informacji zawartych w aktach spraw podatkowych, które będą wykorzystywane na potrzeby kontroli artykułów rolno-spożywczych prowadzonych w produkcji i w obrocie oraz kontroli granicznych.

Osiągnięcie celu projektu ustawy przez działania inne niż legislacyjne jest niemożliwe.

3. Jak problem został rozwiązany w innych krajach, w szczególności krajach członkowskich OECD/UE?

Przepisy UE regulują jakość handlową owoców i warzyw wprowadzanych do obrotu na terytorium UE. Nowe przepisy UE dotyczące jakości handlowej owoców i warzyw, bananów i niektórych owoców suszonych są przenoszone w państwach członkowskich UE do krajowych przepisów zgodnie z porządkiem prawnym tych państw.

Państwa członkowskie UE będące istotnymi producentami jaj spożywczych (Niemcy, Włochy, Francja) wprowadziły lub wprowadzają przepisy krajowe umożliwiające zwalnianie jaj ze znakowania w miejscu ich produkcji na podobnych warunkach do proponowanych w projektowanej ustawie.

Przepisy UE obligują państwa członkowskie do zorganizowania systemu urzędowej kontroli żywności w sposób umożliwiający identyfikowanie ewentualnych celowych naruszeń przepisów prawa żywnościowego wynikających ze stosowania nieuczciwych lub oszukańczych praktyk oraz umożliwiający uwzględnianie informacji dotyczących takich naruszeń przekazywanych w ramach mechanizmów pomocy administracyjnej przewidzianych w art. 102–108 i innych informacji wskazujących na możliwe wystąpienie takich naruszeń (art. 9 ust. 2 rozporządzenia 2017/625).

Państwa członkowskie UE w ramach swoich systemów zbierania danych rynkowych zapewniają kontrolę prawidłowości przekazywanych danych.

Państwa członkowskie UE zapewniają swoim służbom kontrolnym dostęp do informacji zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym.

4. Podmioty, na które oddziałuje projekt Grupa Handlowcy wprowadzający do obrotu owoce i warzywa, banany i owoce suszone

Wielkość 16 826 handlowców wprowadzających do obrotu owoce i warzywa, w tym 45 zatwierdzonych handlowców

Źródło danych Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

(GIJHARS)

Oddziaływanie Bezpośrednie.

Zmniejszenie obciążeń administracyjnych przy przekazywaniu informacji organom IJHARS. Dla potencjalnych tzw. zatwierdzonych handlowców wprowadza się ułatwienie w prowadzeniu działalności przez zmniejszenie liczby kontroli.

Przetwórcy zajmujący się wytwarzaniem produktów spożywczych

Ok. 135 tys. obiektów produkcji żywności

GUS (Rocznik Statystyczny Rolnictwa 2020)

Rzeźnie prowadzące ubój świń

172 rzeźnie objęte obowiązkiem klasyfikacji tusz i 2 rzeźnie prowadzące poubojową klasyfikację tusz dobrowolnie Ok. 108 tys. placówek handlowych zajmujących się obrotem artykułami rolnospożywczymi Ok. 200 podmiotów

GIHARS

GIJHARS i

Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

Placówki handlowe zajmujące się obrotem artykułami rolnospożywczymi

Producenci nieznakujący jaj spożywczych w miejscu produkcji

Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych

Konsumenci żywności

16 wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów rolnospożywczych

Ludność kraju 37 571 tys. osób

Bezpośrednie.

Usprawnienie nadzoru IJHARS, lepsza ochrona przed nieuczciwą konkurencją.

Bezpośrednie.

Egzekwowanie przez GIHARS obowiązku stosowania zatwierdzonych przez Komisję Europejską metod poubojowej klasyfikacji tusz wieprzowych.

GUS oraz opracowanie Fundacji Republikańskiej z 2016 r. (http://www.pih.org.pl/images/dokumenty/ FR_Raport-Rynek-detalicznegi-handluspoywczego.pdf)

Bezpośrednie.

Usprawnienie nadzoru IJHARS nad wymienionymi podmiotami.

GIJHARS

Bezpośrednie.

Możliwość występowania z wnioskiem o zwolnienie ze znakowania w miejscu produkcji.

Bezpośrednie.

Nałożenie na GIJHARS obowiązku prowadzenia publicznego wykazu zatwierdzonych handlowców.

Usprawnienie czynności kontrolnych.

GUS

Biuletyn Statystyczny 7

Rozszerzenie narzędzi prawnych służących prowadzonemu przez IJHARS nadzorowi nad jakością handlową artykułów rolnospożywczych.

Pośrednie. Bardziej efektywny nadzór nad jakością handlową

Nr 6/2024 z 23.07.2024 r.

Organy ścigania

Prokuratury https://www.gov.pl/web/prokuraturarejonowe – krajowa 342

żywności przełoży się na zwiększenie bezpieczeństwa ekonomicznego konsumentów.

Bezpośrednie. Wzrost liczby rozpatrywanych spraw.

Prokuratury okręgowe – 46

Importerzy artykułów rolnospożywczych

Podmioty przekazujące dane rynkowe do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi (MRiRW)

Prokuratury regionalne – 11 Ok. 1,7 tys. przedsiębior stw

Ok. 400 podmiotów

GIJHARS

Zintegrowany System Rolniczej Informacji Rynkowej MRiRW

Bezpośrednie.

Obowiązek partycypowania w kosztach granicznej kontroli artykułów rolnospożywczych.

Bezpośrednie.

Możliwość nałożenia kary pieniężnej zmotywuje podmioty do przekazywania danych.

5. Informacje na temat zakresu, czasu trwania i podsumowanie wyników konsultacji Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. z 2025 r. poz. 677, z późn. zm.) projekt ustawy został zamieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, a także w Biuletynie Informacji Publicznej Rządowego Centrum Legislacji, zgodnie z § 52 ust. 1 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów (M.P. z 2026 r. poz. 404).

Projekt ustawy został przesłany do zaopiniowania do następujących partnerów społecznych:

1) na podstawie art. 19 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2026 r. poz. 549) do:

1. Forum Związków Zawodowych;

2. Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (Sekretariatu Rolnictwa Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”);

3. Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych.

2) na podstawie art. 16 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o organizacjach pracodawców (Dz. U. z 2025 r. poz. 423) do:

1. Federacji Przedsiębiorców Polskich,

2. Konfederacji Lewiatan,

3. Pracodawców Rzeczypospolitej Polskiej,

4. Związku Pracodawców Business Centre Club,

5. Związku Rzemiosła Polskiego.

3) na podstawie art. 5 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucji dialogu społecznego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2232, z późn. zm.) do Rady Dialogu Społecznego.

4) na podstawie art. 38 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1995 r. o izbach rolniczych (Dz. U. z 2022 r. poz. 183) do Krajowej Rady Izb Rolniczych. 8

5) na podstawie art. 259 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2026 r. poz. 521) do Krajowej Rady Spółdzielczej.

Zgodnie z § 36 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów projekt ustawy został przekazany do konsultacji publicznych z organizacjami społecznymi, zainteresowanymi podmiotami i instytucjami, takimi jak:

1) Augustowsko – Podlaskie Stowarzyszenie Eko-Rolników;

2) Darłowska Grupa Producentów Ryb i Armatorów Łodzi Rybackich;

3) EKOŁAN – Kujawsko Pomorskie Stowarzyszenie Producentów Ekologicznych;

4) Forum Aktywizacji Obszarów Wiejskich;

5) Forum Rolnictwa Ekologicznego im. M. Górnego;

6) Federacja Branżowych Związków Producentów Rolnych;

7) Federacja Gospodarki Żywnościowej RP; Federacja Konsumentów;

8) Federacja Przedsiębiorców Polskich;

9) Federacja Związków Kółek i Organizacji Rolniczych RP;

10) Federacja Związków Pracodawców-Dzierżawców i Właścicieli Rolnych;

11) Federacja Związków Zawodowych;

12) Fundacja „Agrounia”;

13) Instytut Biotechnologii Przemysłu Rolno-Spożywczego im. prof. Wacława Dąbrowskiego – Państwowy Instytut Badawczy;

14) Instytut Gospodarki Rolnej; Instytut Technologiczno-Przyrodniczy – Państwowy Instytut Badawczy;

15) Izba Spożywcza;

16) Izba Zbożowo-Paszowa;

17) Kołobrzeska Grupa Producentów Ryb;

18) Konfederacja Lewiatan;

19) Krajowa Federacja Hodowców Drobiu i Producentów Jaj;

20) Krajowa Federacja Producentów Zbóż;

21) Krajowa Izba Gospodarcza;

22) Krajowa Izba Gospodarcza „Przemysł Rozlewniczy”;

23) Krajowa Izba Gospodarcza Przemysłu Spożywczego i Opakowań;

24) Krajowa Izba Producentów Drobiu i Pasz;

25) Krajowa Izba Producentów Ryb;

26) Krajowa Rada Drobiarstwa – Izba Gospodarcza;

27) Krajowe Stowarzyszenie Mleczarzy;

28) Krajowe Stowarzyszenie Producentów Wiśni;

29) Krajowe Stowarzyszenie Przetwórców Owoców i Warzyw;

30) Krajowe Zrzeszenie Plantatorów Aronii „Aronia Polska”;

31) Krajowe Zrzeszenie Producentów Rzepaku i Roślin Białkowych;

32) Krajowy Sekretariat Przemysłu Spożywczego NSZZ „Solidarność”;

33) Krajowy Związek Grup Producentów Owoców i Warzyw;

34) Krajowy Związek Grup Producentów Rolnych – Izba Gospodarcza;

35) Krajowy Związek Plantatorów Buraka Cukrowego;

36) Krajowy Związek Pracodawców-Producentów Trzody Chlewnej „Polsus”;

37) Krajowy Związek Rewizyjny Rolniczych Spółdzielni Produkcyjnych;

38) Krajowy Związek Rewizyjny Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”;

39) Krajowy Związek Rewizyjny Spółdzielni Spożywców „Społem”;

40) Krajowy Związek Rolników Kółek i Organizacji Rolniczych;

41) Krajowy Związek Spółdzielni Mleczarskich Związek Rewizyjny;

42) Polska Federacja Ziemniaka;

43) Krajowy Związek Zrzeszeń Plantatorów Owoców i Warzyw;

44) Krajowy Sekretariat Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego NSZZ Solidarność '80;

45) NSZZ „Solidarność” Komisja Krajowa;

46) NSZZ Rolników Indywidualnych „Solidarność”;

47) Naczelna Rada Zrzeszeń Handlu i Usług; 9

48) Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych Rolników i Organizacji Rolniczych;

49) Ogólnopolskie Stowarzyszenie Przetwórców i Producentów Produktów Ekologicznych „Polska Ekologia”;

50) Ogólnopolski Związek Producentów Drobiu POLDRÓB;

51) Ogólnopolski Związek Producentów Warzyw;

52) Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych Rolników i Organizacji Rolniczych;

53) Ogólnopolskie Stowarzyszenie Kupców i Drobnej Wytwórczości;

54) Ogólnopolskie Stowarzyszenie „Wieprz Polski”;

55) Organizacja Producentów Ryb „Bałtyk”;

56) Organizacja Producentów Ryb Jesiotrowatych’;

57) Organizacja Producentów Rybnych Władysławowo;

58) Polski Klub Ekologiczny – Koło Miejskie w Gliwicach;

59) Polskie Towarzystwo Rolników Ekologicznych;

60) Polskie Stowarzyszenie Plantatorów Porzeczek;

61) Pomorskie Stowarzyszenie Producentów Ekologicznych BIOPOMORZE;

62) Polska Izba Technologii i Wyrobów Naturalnych;

63) Polska Izba Żywności Ekologicznej;

64) POLBISCO Stowarzyszenie Polskich Producentów Wyrobów Czekoladowych i Cukierniczych;

65) Polska Federacja Hodowców Bydła i Producentów Mleka;

66) Polska Federacja Producentów Żywności – Związek Pracodawców;

67) Polska Federacja Rolna;

68) Polska Izba Gospodarcza Maszyn i Urządzeń Rolniczych;

69) Polska Izba Handlu;

70) Polska Izba Mleka;

71) Polska Izba Miodu;

72) Polska Izba Produktu Regionalnego i Lokalnego;

73) Polska Organizacja Handlu i Dystrybucji;

74) Polska Rada Winiarstwa;

75) Polski Karp Spółka z o.o. – Organizacja Producentów;

76) Polski Klub Ekologiczny;

77) Polski Związek Hodowców i Producentów Bydła Mięsnego;

78) Polski Związek Hodowców i Producentów Gęsi;

79) Polski Związek Hodowców i Producentów Trzody Chlewnej „POLSUS”;

80) Polski Związek Niezależnych Producentów Świń;

81) Polski Związek Ogrodniczy;

82) Polski Związek Owczarski;

83) Polski Związek Plantatorów Chmielu;

84) Polski Związek Pracodawców – Usługodawców Rolnych;

85) Polski Związek Producentów Roślin Zbożowych;

86) Polski Związek Producentów Szparaga;

87) Polski Związek Producentów Ziemniaków i Nasion Rolniczych;

88) Polski Związek Producentów Żywności Roślinnej;

89) Polski Związek Producentów Kukurydzy;

90) Polski Związek Pszczelarski;

91) Polski Związek Zawodowy Rolników;

92) Polski Związek Zrzeszeń Hodowców i Producentów Drobiu;

93) Polskie Stowarzyszenie Producentów Oleju;

94) Polskie Stowarzyszenie Przetwórców Ryb;

95) Polskie Stowarzyszenie Rolnictwa Zrównoważonego „ASAP”;

96) Polskie Towarzystwo Rybackie;

97) Polskie Zrzeszenie Producentów Bydła Mięsnego;

98) Pomorska Organizacja Producentów – Arka;

99) Północnoatlantycka Organizacja Producentów;

100) Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej;

101) Rada Dialogu Społecznego; 10

102) 103) 104) 105) 106) 107) 108) 109) 110) 111) 112) 113) 114) 115) 116) 117) 118) 119) 120) 121) 122) 123) 124) 125) 126) 127) 128) 129) 130) 131) 132) 133) 134) 135) 136) 137) 138) 139) 140) 141) 142) 143) 144) 145) 146) 147) 148) 149) 150) 151) 152) 153) 154) 155)

Stowarzyszenie „EkoLubelszczyzna”;

Stowarzyszenie Gospodarstw Ekologicznych „Truskawka”;

Sekretariat Rolnictwa Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”;

Stowarzyszenie Branży Grzybów Uprawnych;

Stowarzyszenie Importerów Ryb;

Stowarzyszenie „Krajowa Unia Producentów Soków”;

Stowarzyszenie Lubelskich Producentów Malin;

Stowarzyszenie Łącka Droga Owocowa;

Stowarzyszenie Naukowo-Techniczne Inżynierów i Techników Przemysłu Rolno-Spożywczego;

Stowarzyszenie Naukowo-Techniczne Inżynierów i Techników Rolnictwa;

Stowarzyszenie Plantatorów Jagody Kamczackiej;

Stowarzyszenie Plantatorów Truskawki;

Stowarzyszenie Polska Wódka – Polish Vodka Association;

Stowarzyszenie Polski Ziemniak z siedzibą w Jadwisinie;

Stowarzyszenie Polskich Dystrybutorów Owoców i Warzyw „Unia Owocowa”;

Stowarzyszenie Polskich Plantatorów Borówki;

Stowarzyszenie Producentów Owoców i Warzyw „CUIAVIA”;

Stowarzyszenie Producentów Pomidorów i Ogórków pod Osłonami;

Stowarzyszenie Producentów Ryb Łososiowatych w Lęborku;

Stowarzyszenie Producentów Ziemniaka Skrobiowego przy PPZ Trzemeszno Sp. z o. o;

Stowarzyszenie Producentów Żywności Metodami Ekologicznymi „Ekoland”;

Stowarzyszenie Regionalnych Browarów Polskich;

Stowarzyszenie Rozwoju Rynku Rybnego;

Stowarzyszenie Rzeźników i Wędliniarzy Rzeczypospolitej Polskiej;

Stowarzyszenie Sady Grójeckie;

Towarzystwo Rozwoju Sadów Karłowych;

Unia Producentów i Pracodawców Przemysłu Mięsnego;

Związek Stowarzyszeń Podkarpacka Izba Rolnictwa Ekologicznego;

Zarząd Główny Związku Zawodowego Pracowników Rolnictwa RP;

Zrzeszenie Plantatorów i Producentów Ziemniaków w Luboniu;

Zrzeszenie Producentów Branży Nasiennej;

Zrzeszenie Producentów Papryki RP;

Zrzeszenie Producentów Ziemniaka w Pile;

Zrzeszenie Rolników i Producentów Indyk Lubuski;

Związek Gmin Wiejskich; Związek Gorzelni Polskich;

Związek Młodzieży Wiejskiej;

Związek Polskich Plantatorów Chmielu;

Związek Polskich Przetwórców Mleka;

Związek Polskie Mięso;

Związek Pracodawców Polska Rada Winiarstwa;

Związek Powiatów Polskich;

Związek Pracodawców Polski Przemysł Spirytusowy;

Związek Pracodawców Przemysłu Piwowarskiego – Browary Polskie;

Związek Producentów Ryb – Organizacja Producentów;

Związek Przedsiębiorców i Pracodawców;

Związek Rzemiosła Polskiego;

Związek Sadowników Rzeczpospolitej Polskiej;

Związek Szkółkarzy Polskich;

Związek Zawodowy Centrum Narodowe Młodych Rolników;

Związek Zawodowy Pracowników Rolnictwa w RP;

Związek Zawodowy Rolników Rzeczpospolitej „SOLIDARNI”;

Związek Zawodowy Rolników „Ojczyzna”;

Związek Zawodowy Rolnictwa „Samoobrona”;

Związek Zawodowy Wsi i Rolnictwa „Solidarność Wiejska”; 11

156) Związek Zawodowy Rolników Ekologicznych Św. Franciszka z Asyżu;

157) Związek Zawodowy Rolnictwa i Obszarów Wiejskich „Regiony”;

158) #HodowcyRazem.

Konsultacje publiczne trwały od 27 listopada do 18 grudnia 2024 r. Skrócenie czasu na konsultacje społeczne wynikało z konieczności szybkiego procedowania projektu ustawy, który m.in. wdraża do przepisów krajowych uregulowania UE w zakresie jakości handlowej produktów sektora owoców i warzyw, bananów oraz niektórych suszonych owoców.

W ramach konsultacji publicznych uwagi zgłosiły: Konfederacja Lewiatan, Krajowa Federacja Hodowców Drobiu i Producentów Jaj, Krajowa Rada Drobiarstwa – Zespół ds. Drobiarstwa, Polska Federacja Producentów Żywności – Związek Pracodawców, Polska Organizacja Handlu i Dystrybucji oraz Związek Powiatów Polskich. Część uwag zgłoszonych przez ww. podmioty została uwzględniona, natomiast w przypadku uwag nieuwzględnionych przedstawiono wyjaśnienia i przyczyny odmowy ich przyjęcia. Nieuwzględnione uwagi dotyczyły:

1) art. 1 pkt 3 lit. b projektu w zakresie definicji artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego, uwaga zgłoszona przez Polską Organizację Handlu i Dystrybucji, Polską Federację Producentów Żywności – Związek Pracodawców oraz Konfederację Lewiatan,

2) art. 1 pkt 26 projektu w zakresie wyłączenia możliwości dokonywania oceny jakości handlowej owoców i warzyw na wniosek zainteresowanego przedsiębiorcy, uwaga zgłoszona przez Polską Organizację Handlu i Dystrybucji,

3) art. 1 pkt 29 projektu w zakresie obciążania importerów kosztami kontroli granicznych, uwaga zgłoszona przez Polską Federację Producentów Żywności – Związek Pracodawców oraz Konfederację Lewiatan,

4) art. 1 pkt 31 projektu w zakresie wprowadzenia sankcji karnej za oszustwa żywnościowe, uwaga zgłoszona przez Polską Organizację Handlu i Dystrybucji,

5) art. 5 projektu w zakresie wydłużenia okresu przejściowego, w którym produkty wytworzone w ramach systemu jakości PDŻ i oznakowane tym znakiem na podstawie obecnie obowiązujących przepisów mogą być wprowadzane do obrotu po wejściu w życie niniejszej ustawy, uwaga zgłoszona przez Polską Organizację Handlu i Dystrybucji,

6) art. 10 projektu (obecnie art. 11) w zakresie wydłużenia okresu vacatio legis, uwaga zgłoszona przez Polską Organizację Handlu i Dystrybucji.

Wszystkie uwagi zgłoszone w ramach konsultacji publicznych wraz ze stanowiskiem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi zostały zamieszczone w tabeli stanowiącej załącznik nr 1 do Raportu z konsultacji. Raport z konsultacji publicznych (o którym mowa w § 51 Regulaminu pracy Rady Ministrów) wraz z załącznikami został dołączony do niniejszego dokumentu.

Zgodnie z § 38 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów projekt ustawy podlegał również opiniowaniu i został skierowany do:

1. Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej,

2. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów,

3. Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych,

4. Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych,

5. Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa,

6. Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorstw.

6. Wpływ na sektor finansów publicznych (ceny stałe z …… r.) 0

Skutki w okresie 10 lat od wejścia w życie zmian [mln zł] 1

Łącznie (0-10)

Dochody ogółem

23,57 23,85 23,97 24,08 24,20

24,33

24,46

24,59

24,72

24,86

25,00

25,14

292,78

budżet państwa

19,43 19,44 19,44 19,45 19,45

19,46

19,47

19,48

19,49

233,52

JST

1,13

1,28

1,31

1,35

1,38

1,41

1,45

1,49

15,63

1,16

1,19

1,22

1,25

pozostałe jednostki (oddzielnie)

3,01

3,26

3,34

3,42

3,50

3,59

3,68

3,77

3,87

3,96

4,06

4,17

43,63

FUS

1,91

2,12

2,17

2,23

2,28

2,34

2,40

2,46

2,52

2,58

2,65

2,71

28,36

NFZ

0,83

0,86

0,88

0,90

0,92

0,94

0,97

0,99

1,02

1,04

1,07

11,23

0,11

0,12

0,13

0,14

0,15

0,16

1,65

0,16

0,18

0,19

0,20

0,21

0,22

0,23

2,39

Wydatki ogółem

14,19 15,69 16,07 16,44 16,84

17,25

17,67

18,09

18,53

18,99

19,45

19,92

209,12

budżet państwa

14,19 15,69 16,07 16,44 16,84

17,25

17,67

18,09

18,53

18,99

19,45

19,92

209,12

JST

0,00

Saldo ogółem

9,38

8,17

7,90

7,64

7,37

7,08

6,79

6,49

6,19

5,87

5,55

5,22

83,66

budżet państwa

5,24

3,75

3,37

3,00

2,61

2,21

1,80

1,37

0,94

0,49

0,04

-0,43

24,40

JST

1,13

1,16

1,19

1,22

1,25

1,28

1,31

1,35

1,38

1,41

1,45

1,49

15,63

pozostałe jednostki (oddzielnie)

3,01

3,26

3,34

3,42

3,50

3,59

3,68

3,77

3,87

3,96

4,06

4,17

43,63

FUS

1,91

2,12

2,17

2,23

2,28

2,34

2,40

2,46

2,52

2,58

2,65

2,71

28,36

NFZ

0,83

0,86

0,88

0,90

0,92

0,94

0,97

0,99

1,02

1,04

1,07

11,23

0,11

0,12

0,13

0,14

0,15

0,16

1,65

0,16

0,18

0,19

0,20

0,21

0,22

0,23

2,39

Projektowana zmiana będzie wiązała się z koniecznością zwiększenia środków budżetowych określonych w corocznych ustawach budżetowych:

Źródła finansowania

1) • • • • • • • • • • • •

w części 35 – rynki rolne, w kwotach: 2026 r. – 1,58 mln zł 2027 r. – 1,72 mln zł 2028 r. – 1,75 mln zł 2029 r. – 1,79 mln zł 2030 r. – 1,82 mln zł 2031 r. – 1,86 mln zł 2032 r. – 1,90 mln zł 2033 r. – 1,94 mln zł 2034 r. – 1,98 mln zł 2035 r. – 2,02 mln zł 2036 r. – 2,06 mln zł 2037 r. – 2,10 mln zł

2) • • •

w części 85 – budżety wojewodów, w kwotach: 2026 r. – 12,60 mln zł 2027 r. – 13,97 mln zł 2028 r. – 14,31 mln zł 13

• • • • • • • • •

2029 r. – 14,65 mln zł 2030 r. – 15,02 mln zł 2031 r. – 15,39 mln zł 2032 r. – 15,77 mln zł 2033 r. – 16,16 mln zł 2034 r. – 16,56 mln zł 2035 r. – 16,97 mln zł 2036 r. – 17,39 mln zł 2037 r. – 17,82 mln zł

3) Na zwiększenie środków budżetowych dla GIJHARS będą się składały:

Etaty: 8 nowych etatów: • • • • • • • • • • • •

2026 r. – 1,24 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne) 2027 r. – 1,38 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne) 2028 r. – 1,42 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne) 2029 r. – 1,45 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne) 2030 r. – 1,49 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne) 2031 r. – 1,52 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne) 2032 r. – 1,56 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne) 2033 r. – 1,60 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne) 2034 r. – 1,64 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne) 2035 r. – 1,68 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne) 2036 r. – 1,72 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne) 2037 r. – 1,77 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne)

Wydatki w laboratoriach GIJHARS w związku z nowymi zadaniami – 327 000 zł/rok Wydatki związane z nowymi zadaniami dotyczącymi komunikacji i edukacji: 10 000 zł/rok Liczba etatów w GIJHARS w związku z realizacją nowych zadań będzie zwiększana sukcesywnie i proporcjonalnie do liczby zwiększonych lub zrealizowanych odpowiednio: kontroli, badań laboratoryjnych i postępowań odwoławczych, po przedstawieniu odpowiednich informacji przez poszczególnych dysponentów.

4) Na zwiększenie wydatków budżetowych dla wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (wijhars) będą się składały:

Etaty: łącznie 80 nowych etatów (5 etatów x 16 wijhars) • • • • •

2026 r. – 12,44 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne) 2027 r. – 13,81 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne) 2028 r. – 14,15 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne) 2029 r. – 14,49 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne) 2030 r. – 14,86 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne) 14

• • • • • • •

2031 r. – 15,23 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne) 2032 r. – 15,61 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne) 2033 r. – 16,00 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne) 2034 r. – 16,40 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne) 2035 r. – 16,81 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne) 2036 r. – 17,23 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne) 2037 r. – 17,66 mln zł (wynagrodzenia zasadnicze + pochodne)

Wydatki związane z nowymi zadaniami dot. komunikacji i edukacji: 160 000 zł/rok (10 000 zł x 16 wijhars)

Liczba etatów w poszczególnych jednostkach IJHARS w związku z realizacją nowych zadań będzie zwiększana sukcesywnie i proporcjonalnie do liczby zwiększonych lub zrealizowanych odpowiednio: kontroli, badań laboratoryjnych i postępowań odwoławczych po przedstawieniu informacji przez poszczególnych dysponentów.

5) Dochody Na dochody będę składały się wpływy:

Wynikające z opłat za kontrole graniczne Wartość 240 zł zryczałtowanej opłaty to kwota przewidziana za kontrolę graniczną więcej niż 5 partii produkcyjnych artykułów rolno-spożywczych ujętych w aktualnie obowiązującym rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie stawek opłat za czynności przeprowadzone w ramach kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz prawidłowości wprowadzania do obrotu i oznakowania materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością.

Przy założeniu, że organy IJHARS przeprowadzałyby rocznie ok. 80 tys. kontroli granicznych, a zryczałtowana opłata za kontrolę wynosiłaby 240 zł (w zależności od liczby kontrolowanych partii), wpływy do budżetu wynosiłyby rocznie ok. 19,2 mln zł.

Podatkowo-składkowe z tytułu wynagrodzeń nowych pracowników IJHARS: • • • • • • • • • • • •

2026 r.: US – 1,33 mln zł, ZUS – 1,91 mln zł 2027 r.: US – 1,37 mln zł, ZUS – 2,12 mln zł 2028 r.: US – 1,4 mln zł, ZUS – 2,17 mln zł 2029 r.: US – 1,43 mln zł, ZUS – 2,23 mln zł 2030 r.: US – 1,47 mln zł, ZUS – 2,28 mln zł 2031 r.: US – 1,51 mln zł, ZUS – 2,34 mln zł 2032 r.: US – 1,55 mln zł, ZUS – 2,40 mln zł 2033 r.: US – 1,58 mln zł, ZUS – 2,46 mln zł 2034 r.: US – 1,62 mln zł, ZUS – 2,52 mln zł 2035 r.: US – 1,66 mln zł, ZUS – 2,58 mln zł 2036 r.: US – 1,71 mln zł, ZUS – 2,65 mln zł 2037 r.: US – 1,75 mln zł, ZUS – 2,71 mln zł

Z badań laboratoryjnych na rzecz innych organów (wielkość znikoma).

Precyzyjnie wskazanie wpływów opłat za badania laboratoryjne wykonywane na zlecenie innych organów, w tym m.in. organów urzędowej kontroli żywności, organów administracji celno-skarbowej, nie jest możliwe z uwagi na brak w dotychczasowym stanie prawnym regulacji odnoszących się do tego typu badań. Na potrzeby tej oceny przyjmuje się, że laboratoria GIJHARS wykonają rocznie 20 takich badań, a koszt każdego z nich wyniesie średnio 1500 zł, co w sumie daje kwotę 30 000 zł rocznie.

Dodatkowe informacje, w tym wskazanie źródeł danych i przyjętych do obliczeń założeń

1) Wydatki Na wydatki będą składały się:

Wynagrodzenia zasadnicze nowych pracowników IJHARS: • • • • • • • • • • • •

2026 r. – 11,10 mln zł 2027 r. – 11,39 mln zł 2028 r. – 11,68 mln zł 2029 r. – 11,96 mln zł 2030 r. – 12,26 mln zł 2031 r. – 12,56 mln zł 2032 r. – 12,88 mln zł 2033 r. – 13,20 mln zł 2034 r. – 13,53 mln zł 2035 r. – 13,87 mln zł 2036 r. – 14,21 mln zł 2037 r. – 14,57 mln zł

Wydatki w laboratoriach GIJHARS w związku ze zwiększoną liczbą kontroli – w kwocie 327 000 zł/rok Wydatki związane z nowymi zadaniami dotyczącymi komunikacji i edukacji IJHARS – w kwocie 170 000 zł/rok (GIJHARS + 16 x wijhars x 10 000 zł)

Wszystkie ww. kategorie wydatków wynikają wprost z nowych zadań nakładanych na IJHARS w projektowanej ustawie, tj. przede wszystkim:

2) wzrostu liczby kontroli granicznych w związku z objęciem nimi przesyłek innych niż wskazane w obowiązującym rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi,

3) kontroli związanych z wykrywaniem oszustw żywnościowych,

4) nadzoru i kontroli informacji przekazywanych za pośrednictwem stron internetowych,

5) prowadzeniem działalności informacyjnej i edukacyjnej.

Powyższe zadania nie były dotychczas realizowane przez organy IJHARS i są obowiązkami nowymi, które poza stworzeniem ram prawnych wymagają zapewnienia odpowiednich środków, szczególnie osobowych.

I. Oszustwa żywnościowe 16

Procentowy udział spraw związanych z oszustwami żywnościowymi we wszystkich sprawach prowadzonych przez sądy i organy ścigania w skali kraju będzie znikomy i nieodczuwalny dla tych organów.

Biorąc pod uwagę, że liczba upublicznionych decyzji dotyczących zafałszowań w okresie ostatnich 5 lat wyniosła 1400 (średnio 280 rocznie), liczba potencjalnych oszustw może wynieść maksymalnie 280 rocznie. Na potrzeby projektowanej ustawy szacuje się, że zawinione zafałszowania stanowią około 50 % ogółu zafałszowań, tj. 140 rocznie. Liczba spraw w sądach i organach ściągania wzrośnie zatem o ok. 140 w skali roku.

Szacuje się, że liczba skierowanych do sądów aktów oskarżenia i wydanych w ich konsekwencji wyroków sądowych może wynieść 140 rocznie.

Uwzględnić przy tym należy, że z uwagi na czas potrzebny organom ścigania na prowadzenie dochodzenia, a także znaczne obciążenie sądów powszechnych, pierwsze wyroki sądów w sprawach dotyczących przestępstwa oszustwa żywnościowego mogą być wydawane dopiero w 2026 r., a nawet w 2027 r.

Należy zaznaczyć, że już samo zdefiniowanie oszustwa żywnościowego jako przestępstwa może mieć walor odstraszający i w dalszej perspektywie zmniejszyć liczbę postępowań prowadzonych przez organy ścigania i sądy. Niezależnie od powyższego organy wijhars będą prowadziły kontrole pod kątem wykrywania oszustw żywnościowych.

II. Nadzór nad informacjami w sklepach internetowych W związku z powierzeniem IJHARS nowego zadania ustawowego, jakim jest nadzór nad informacjami przekazywanymi w sposób inny niż w oznakowaniu artykułów rolno-spożywczych (tj. np. w folderach reklamowych, ulotkach czy na stronach sklepów internetowych) oraz obowiązek współdziałania IJHARS z organami ścigania w celu wykrywania oszustw żywnościowych, jest konieczne zapewnienie dostatecznej liczby pracowników w celu skutecznej realizacji ww. zadań. Realizacja ww. zadań będzie wiązała się ze wzrostem liczby czynności kontrolnych (objęcie nimi m.in. podmiotów, które nie prowadzą działalności zarejestrowanej w sposób zorganizowany i stały, ale sprzedają żywność za pośrednictwem platform elektronicznych), w tym liczby wykonywanych badań laboratoryjnych.

III. Dodatkowe kontrole graniczne Umożliwienie IJHARS reagowania na sytuacje, w których następuje próba przywiezienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej artykułów rolno-spożywczych deklarowanych niezgodnie z prawdą jako niebędące żywnością albo produktów, które z racji przywozu w ilościach mniejszych niż określone w rozporządzeniu wydawanym na podstawie ustawy o jhars nie podlegają obecnie kontrolom IJHARS, a co do których istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że będą wprowadzane do obrotu (nie są przeznaczone np. na użytek własny), będzie wiązało się ze znacznym wzrostem liczby przeprowadzanych kontroli granicznych.

IV. Działalność informacyjna i edukacyjna Nałożenie na organy IJHARS obowiązku prowadzenia określonych w ustawie o jhars działań o charakterze informacyjnym i edukacyjnym będzie wiązało się z wydatkami związanymi 17

z wydawaniem publikacji, broszur czy ulotek. Wymaga to zapewnienia środków na organizację spotkań z konsumentami czy producentami.

6) Kalkulacja wydatków Przewiduje się, że projektowane zmiany będą wiązały się ze wzrostem liczby kontroli i działań pokontrolnych prowadzonych przez IJHARS. Przyjmuje się, że liczba kontroli granicznych w związku z objęciem nimi innych przypadków niż wynikające z obowiązującego rozporządzenia wydawanego na podstawie ustawy o jhars wzrośnie co najmniej o 10 %, tj. o ok. 8000 rocznie. Dotychczasowa praktyka organów IJHARS i współpraca z organami celnymi wskazują na duży udział w przywożonej do Polski żywności produktów deklarowanych jako przeznaczonych na cele inne niż konsumpcyjne lub przywożonych w ilościach nieznacznie mniejszych niż podlegające obligatoryjnym kontrolom granicznym IJHARS.

Powyższe szacunki mogą okazać się bardzo zaniżone, gdyż z danych posiadanych przez GIJHARS wynika, że tylko od 15 lipca 2024 r. do 9 września 2024 r. liczba wniosków do wijhars kierowanych przez Krajową Administrację Skarbową o konsultację odnośnie do produktów niepodlegających w obecnym stanie prawnym kontrolom granicznym IJHARS wynosiła 2363.

Także nowe zadania w postaci nadzoru nad informacjami przekazywanymi m.in. na stronach internetowych, współpracy z organami ścigania czy wykrywaniem oszustw żywnościowych spowodują wzrost liczby kontroli o co najmniej 1600 rocznie (100 w każdym z wijhars). Powyższe wynika z faktu, że elektroniczny handel żywnością rozwija się w sposób niezwykle dynamiczny, a liczba kontroli związana z informacjami o potencjalnych oszustwach stale wzrasta. Łączna liczba kontroli powinna wzrosnąć o ok. 9600 rocznie.

W Polsce funkcjonuje ok. 135 tys. obiektów produkcji żywności i ok. 108 tys. placówek handlowych zajmujących się obrotem artykułami rolno-spożywczymi. Z uwagi na niewielką liczbę inspektorów i bardzo szeroki asortyment kontrolowanych produktów, inspektorzy nie mogą wyspecjalizować się w jednej (kilku) określonych branżach. Każdy z nich kontroluje właściwie wszystkie kategorie produktów zarówno w produkcji, jak i w handlu detalicznym. Obecnie ww. podmioty oraz produkty na granicy są kontrolowane przez 347 inspektorów wijhars, co przy liczbie 82 268 kontroli rocznie, daje w przeliczeniu na jednego pracownika 237 kontroli na rok.

Biorąc powyższe pod uwagę oraz wzrost liczby kontroli wynikających z nowych zadań (ok. 9600 rocznie), przyjęto liczbę 120 kontroli rocznie na nowego pracownika (w zakresie dodatkowych zadań nakładanych ustawą, tj. 9600 kontroli: 80 etatów = 120 kontroli / etat). Jest to maksymalna liczba kontroli na jednego pracownika możliwych do rzetelnego przeprowadzenia. Wynika to z faktu, że na podstawie projektowanych przepisów poza liczbą kontroli granicznych wzrośnie również liczba kontroli związanych z wykrywaniem oszustw żywnościowych. O ile kontrole graniczne to zazwyczaj kontrole stosunkowo krótkie i niewymagające gromadzenia większej ilości dowodów, to w przypadku kontroli związanych z oszustwami żywnościowymi, czy nadzorem nad informacjami przekazywanymi konsumentom w sposób inny niż w oznakowaniu, nakład pracy, w tym czasu, inspektorów IJHARS będzie o wiele większy. Kontrole te będą wymagały szczegółowej i wnikliwej dokumentacji produkcyjnej, a także często księgowej. Konieczne będzie śledzenie i analiza łańcucha dostawców i odbiorców. Niezbędnym elementem takich kontroli będzie pobieranie i przebadanie próbek w laboratoriach GIJHARS. W toku kontroli często konieczna będzie współpraca i wymiana informacji z organami kontrolnymi w Polsce i w państwach członkowskich UE. 18

Łączna liczba kontroli wynikających z nowych zadań powinna wzrosnąć o ok. 9600 rocznie, w tym:

a) kontrole na granicy – szacowany wzrost o ok. 8000 kontroli:

Na potrzeby wyliczeń przyjęto, że: • liczba dni pracy w roku wynosi 250. • ilość czasu potrzebnego na przeprowadzenie nowych kontroli wyniesie średnio ok. 2 dni (na czas składa się zarówno faktyczne wykonywanie czynności kontrolnych w miejscu kontroli, jak i czynności związane z przygotowaniem do kontroli oraz działania pokontrolne, w tym skierowanie zaleceń pokontrolnych, czynności techniczne czy ewidencyjne). • ww. czas nie uwzględnia czynności związanych ze wszczęciem i prowadzeniem postępowań administracyjnych oraz przygotowaniem i wydaniem decyzji administracyjnej (w praktyce czynności te zazwyczaj wykonuje osoba prowadząca kontrolę).

W 2023 r. 347 inspektorów IJHARS przeprowadziło łącznie 72 692 kontroli granicznych, co przy 250 dniach pracy daje średnio ok. 290 kontroli dziennie (72 692 kontroli: 250 dni = 290 kontroli).

Z powyższego wynika, że 1 inspektor przeprowadza średnio 1,2 kontroli granicznej dziennie (347 inspektorów / 290 kontroli).

Wzrost liczby kontroli granicznych o 8000 rocznie oznacza, że każdego dnia będą przeprowadzone dodatkowo 32 kontrole graniczne (8000 kontroli / 250 dni pracy). Do przeprowadzenia tych kontroli jest niezbędne zapewnienie 27 dodatkowych etatów w skali kraju (32 kontrole / 1,2 kontroli dziennie).

b) wykrywanie oszustw żywnościowych – szacowany wzrost ok. 1600 kontroli rocznie:

W kontrolach związanych z wykrywaniem oszustw żywnościowych oraz sprawdzaniem informacji przekazywanych konsumentom w sposób inny niż w oznakowaniu IJHARS nie dysponuje precyzyjnymi danymi wynikającymi z dotychczasowej praktyki, gdyż ww. kontrole będą zadaniami nowymi. W związku z powyższym przyjęto następujące szacunkowe dane: • minimum czasu na przygotowanie ww. kontroli (analogicznie jak każdej na rynku krajowym) jest 1 dzień (merytoryczne przygotowanie inspektora, zapoznanie się z dotychczasową działalnością wytypowanego podmiotu, wystawienie upoważnienia czy przygotowanie zagadnień do sprawdzenia). • czynności kontrolne prowadzone na miejscu w przypadku kontroli o tak złożonym charakterze mogą trwać 5 dni. Obejmą sprawdzenie dokumentacji i procesu produkcji, pobranie próbek w celu przeprowadzenia badań laboratoryjnych, ocenę organoleptyczną czy kontrolę oznakowania. • minimalny czas na przeprowadzenie czynności pokontrolnych to 2 dni. Złożą się na nie czynności o charakterze administracyjno-technicznym, ewidencyjnym, a przede wszystkim sformułowanie i skierowanie zaleceń pokontrolnych, analiza wyników kontroli pod kątem zasadności wszczęcia postępowania administracyjnego w celu ewentualnego zastosowania sankcji.

Biorąc powyższe pod uwagę, średni czas na przeprowadzenie kontroli związanych z wykrywaniem oszustw żywnościowych oraz sprawdzaniem informacji przekazywanych konsumentom w sposób inny niż w oznakowaniu to co najmniej 8 dni (1 dzień przygotowania, 5 dni kontroli fizycznej, 2 dni

– czynności pokontrolne).

Przyjmując, że liczba dni pracy w roku wynosi 250, jeden pracownik IJHARS będzie w stanie przeprowadzić 31 ww. kontroli rocznie (250 dni pracujących / 8 dni na kontrolę). Z uwagi na przyjęte założenie wzrostu ww. kontroli o 1600 rocznie, do ich przeprowadzenia niezbędnych będzie 52 dodatkowych inspektorów (1600 kontroli / 31 kontroli rocznie na jednego pracownika).

W związku z tym, że IJHARS nie dysponuje precyzyjnymi danymi wynikającymi z dotychczasowej praktyki, gdyż ww. kontrole będą zadaniami nowymi, w ocenie podwyższa się liczbę o 1 dodatkowy etat z uwagi na możliwość niedoszacowania czasu niezbędnego na ww. kontrole oraz czasochłonności nowych zadań.

Reasumując, proponowana nowelizacja ustawy wiąże się z koniecznością zapewnienia 80 dodatkowych etatów dla WIJHARS, w tym: 27 etatów w związku ze wzrostem liczby kontroli granicznych oraz 53 etaty w związku ze wzrostem liczby pozostałych kontroli.

Niezbędne jest także zwiększenie liczby etatów w GIJHARS o 8, w celu sprawnej realizacji nowo nakładanych zadań.

Wzrost zatrudnienia w GIJHARS będzie dotyczył laboratoriów (6 etatów) oraz centrali GIJHARS (2 etaty).

Zapewnienie dodatkowych etatów w laboratoriach będzie wiązało się ze spodziewanym wzrostem liczby wykonywanych badań laboratoryjnych w związku ze zwiększoną liczba kontroli o ok. 10 %, tj. o 2500. Do wykonania takiej liczby badań szacunkowo niezbędnych jest 6 nowych pracowników.

W przypadku centrali IJHARS niezbędne są 2 dodatkowe etaty w celu zapewnienia planowania i organizacji dodatkowych kontroli oraz prowadzenia zwiększonej liczby postępowań odwoławczych o ok. 40–50 rocznie (wzrost liczby kontroli będzie powodował wzrost liczby wydawanych decyzji administracyjnych, a w konsekwencji odwołań od tych decyzji i skarg do sądów administracyjnych).

Bez wzmocnienia kadrowego IJHARS nie będzie możliwe przeprowadzenie kontroli u nawet niewielkiego odsetka spośród ww. podmiotów, a czas trwania kontroli granicznych może ulec znacznemu wydłużeniu.

Podkreślenia wymaga również fakt, że dodatkowe zadania wynikające z projektowanej ustawy to efekt wyraźnych zastrzeżeń Komisji Europejskiej (oszustwa żywnościowe, współpraca z organami ścigania) oraz postulatów organizacji rolniczych (objęcie kontrolami granicznymi produktów deklarowanych niezgodnie z prawdą jako niebędące żywnością).

Stworzenie jedynie ram prawnych do wykonywania ww. zadań bez zabezpieczenia na ten cel środków negatywnie wpłynie na wizerunek polskich organów urzędowej kontroli żywności, polskiej żywności, a w konsekwencji na wiarygodność Polski jako członka UE.

Wydatki na laboratoria Szacunkowy wzrost wydatków rzeczowych, związanych z funkcjonowaniem każdego z laboratoriów, w ciągu roku, wyniesie średnio ok. 46 700 zł (łącznie dla 7 laboratoriów daje to w ciągu roku kwotę 327 tys. zł). Przy założeniu, że liczba badań zwiększy się w ciągu roku o ok. 2540, to szacunkowo każde z laboratoriów zwiększy ilość wykonywanych badań o ok. 363. Wzrost liczby realizowanych 20

badań laboratoryjnych będzie skutkował wyższymi kosztami eksploatacji, a co za tym idzie wzrostem wydatków rzeczowych w laboratoriach GIJHARS: • większe zużycie mediów (większa liczba badań laboratoryjnych skutkuje większym zużyciem energii, wody, ciepła, gazu); • większe zużycie i wykorzystanie wyposażenia pomiarowego i pomocniczego, co spowoduje konieczność zwiększenia liczby przeglądów, konserwacji i ewentualnych napraw. Dla przykładu szacunkowy koszt przeglądu jednego chromatografu wykorzystywanego w badaniach instrumentalnych żywności, waha się między 4000 a 18 000 zł brutto, w zależności od typu urządzenia, posiadanych detektorów czy liczby części zużywalnych niezbędnych do wymiany). Szacunkowy koszt przeglądu i konserwacji aparatu do oznaczania zawartości białka wynosi ok. 5000,00 zł; • konieczność zwiększenia zakupu materiałów eksploatacyjnych wykorzystywanych do badań w tym: odczynników chemicznych, materiałów pomocniczych i drobnego sprzętu laboratoryjnego zużywalnego. Dla przykładu koszt zakupu samych wzorców (bez uwzględnienia kosztów odczynników chemicznych wykorzystywanych podczas analizy chromatograficznej) do oznaczania barwników metodą HPLC w żywności wynosi ok. 3300 zł (jest to szacunkowy koszt zakupu 12 wzorców). Jest to zakup realizowany w ramach corocznych postępowań przetargowych, w celu realizacji badań w ramach kontroli urzędowych. Koszt zakupu odczynników czy materiałów pomocniczych zużywalnych zwiększy się proporcjonalnie do liczby wykonywanych badań; • konieczność zwiększenia nadzoru nad metodami badawczymi, zakupu certyfikowanych materiałów odniesienia, materiałów kontrolnych, badań biegłości w celu potwierdzenia kompetencji laboratoriów akredytowanych. Jest to niezbędne do utrzymania akredytacji przez laboratoria GIJHARS, będące laboratoriami urzędowymi zgodnie z rozporządzeniem 2017/625. Szacunkowe koszty badań biegłości pozwalających na potwierdzenie kompetencji technicznych laboratorium akredytowanego w zakresie oznaczania przykładowych grup związków kształtują się następująco:

– oznaczanie barwników w napoju – koszt ok. 2 000 zł brutto za próbkę,

– oznaczanie konserwantów w przetworze owocowo-warzywnym – koszt ok. 2000 zł za próbkę,

– oznaczanie kofeiny w kawie – koszt ok. 2000 zł za próbkę,

– oznaczanie laktozy w czekoladzie – koszt ok. 2500 zł brutto za próbkę.

Są to jedynie przykłady badań biegłości, w których laboratoria GIJHARS uczestniczą w poszczególnych latach cyklu akredytacyjnego. Badań biegłości jest znacznie więcej, co wynika z posiadanych możliwości analitycznych laboratoriów GIJHARS. Udział w badaniach biegłości przez laboratoria akredytowane to stały i niezbędny element utrzymania akredytacji przez laboratoria

GIJHARS;

• wykonywanie badań w ramach wykrywania zafałszowań żywności wymaga wdrażania nowych metod badawczych, w tym m.in. metod instrumentalnych (chromatograficznych HPLC, GC, spektrofotometrycznych), enzymatycznych, metod biologii molekularnej (PCR), elektroforetycznych.

Stałe rozszerzanie możliwości analitycznych laboratoriów o wykrywanie i oznaczanie nowych związków, dodatków, identyfikację surowców znajdujących się w żywności, pociąga za sobą koszty związane z wdrażaniem nowych metod lub rozszerzaniem zakresu metod już posiadanych (weryfikacja lub walidacja metody, zakup nowych odczynników, materiałów zużywalnych, wzorców, potwierdzanie metody w badaniach biegłości, akredytacja metody przez Polskie Centrum Akredytacji). Dla przykładu szacunkowy koszt wdrożenia metody spektrofotometryczno-enzymatycznej w laboratorium akredytowanym wynosi ok. 6000 zł, szacunkowy koszt wdrożenia metody chromatograficznej w zależności od ilości i rodzaju oznaczanych związków (barwniki, konserwanty, słodziki) oraz złożoności matrycy (badanego produktu), może wahać się w granicach od 1000 do 10 000 zł (i więcej), w zależności od złożoności matrycy, metod posiadanych już w zakresie akredytacji, czy też dostępności 21

metod znormalizowanych lub też konieczności opracowania i zwalidowania nowych metod badawczych.

Wydatki na działalność informacyjną i edukacyjną:

Wydatki związane z realizacją zadań z zakresu edukacji i promocji będą dotyczyły: w GIJHARS • przygotowanie materiałów informacyjnych (biuletyn, sprawozdanie, raporty) oraz druk niektórych wydawnictw na potrzeby kampanii informacyjnych – 5000 zł • przygotowanie i produkcja materiałów audiowizualnych na potrzeby social mediów, z uwzględnieniem rocznych opłat licencyjnych, amortyzacja sprzętu – 2500 zł • udział przedstawicieli GIJHARS w targach, wystawach piknikach i innych wydarzeniach wraz ze stoiskiem promocyjnym z uwzględnieniem wyposażenia stoisk – 2500 zł w WIJHARS (16 jednostek) • przygotowanie i druk materiałów na własne potrzeby spotkań i prezentacji popularyzujących wiedzę

– konsumenci, młodzież, przedsiębiorcy – 2500 zł • zakup i bieżące wyposażenie stoisk mobilnych na potrzeby działań edukacyjnych – 2500 zł • przygotowanie i produkcja materiałów audiowizualnych na potrzeby social mediów, z uwzględnieniem rocznych opłat licencyjnych, amortyzacja sprzętu – 2500 zł • udział przedstawicieli WIJHARS w wydarzeniach na poziomie regionalnym (wystawy, pikniki) – 2500 zł.

Minimalna liczba dodatkowych etatów, które powinny zostać utworzone w IJHARS, to 88.

1. Zwiększenie liczby etatów w GIJHARS – 8;

2. Zwiększenie liczby etatów w WIJHARS – 80;

3. Przeciętne miesięczne wynagrodzenie całkowite w IJHARS w 2026 r. – ok. 10 500 zł (w kolejnych latach wynagrodzenie to będzie sukcesywnie rosnąć);

4. Wydatki w laboratoriach GIJHARS w związku z nowymi zadaniami – 327 000 zł rocznie;

5. Dane dotyczące dochodów z tytułu kar pieniężnych i opłat oraz opłat za badania laboratoryjne w latach 2019–2023:

Dochód uzyskany z tytułu kar (zł)

Dochód uzyskany z tytułu opłat (zł)

Dochód z opłat za badania laboratoryjne (zł)

SUMA (zł)

2019

2020

2021

2022

2023

1 715 000,08

1 565 738,02

2 271 120,91

2 937 131,11

4 459 652,27

342 976,66

356 357,98

5 904 153,15

9 106 997,43

622 858,71

281 278,44

246 209,61

465 210,92

409 625,76

225 050,05

2 339 255,18

2 168 305,61

8 640 484,98

12 453 754,30

5 307 561,03

6. Dane dotyczące stanu zatrudnienia, liczby kontroli i czynności około kontrolnych, czasu realizacji kontroli oraz maksymalnej liczby kontroli, jaką mogą rocznie wykonać inspektorzy (stan zatrudnienia na dzień 13.09.2024 r.)

Wyszczególnienie

Liczba Liczba pracowników zajmujących się kontroli/postępowań/ kontrolą/sprawa badań średniorocznie -mi dot.

– ogółem kontroli*

GIJHARS – centrala

431 (postępowania adm. i sądowo65 administracyjne)

GIJHARS – laboratoria

130

25 428 badań

195

237 (obejmuje zarówno mniej czasochłonne kontrole graniczne, jak i bardzo skomplikowane kontrole na rynku krajowym)

WIJHARS

347

82 268 kontroli

Razem/średnio 485

Średni czas na przeprowadzenie kontroli i sprawy związane z kontrolą/badaniami /postępowaniami

Maksymalna liczba kontroli/spraw dot. kontroli/badań możliwych do przeprowadzenia przez jedną osobę rocznie przy obecnym stanie kadrowym

88 261

7. Wykaz nowych zadań wynikających z nowelizacji ustawy oraz wzrost liczby kontroli i badań laboratoryjnych oraz zapotrzebowanie na nowe etaty:

Nowe zadania:

1. Wykrywanie oszustw żywnościowych,

2. Współpraca z organami ścigania,

3. Kontrola graniczna produktów innych niż wskazane w rozporządzeniu (deklarowanych jako nieprzeznaczone do spożycia),

4. Nadzór nad informacjami przekazywanymi w sposób inny niż w oznakowaniu artykułów rolnospożywczych (w folderach reklamowych, ulotkach czy na stronach sklepów internetowych).

Wyszczególnienie

Wzrost liczby kontroli/postępowań/badań wynikający z nowych zadań

Niezbędna liczba osób do sprawnego przeprowadzenia kontroli/postępowań/badań wynikających z nowo nałożonych obowiązków w jak najkrótszym czasie

GIJHARS – centrala

43 (postępowania administracyjne i sądowoadministracyjne)

(1 + 1 osoba do czynności związanych z planowaniem i organizacją kontroli w tym obsługa komunikacji z KE w ramach i RASFF)

GIJHARS – laboratoria

ok. 2 540 badań

WIJHARS

9600 kontroli

Razem 12 183

7. Wpływ na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym funkcjonowanie przedsiębiorców oraz na rodzinę, obywateli i gospodarstwa domowe Skutki Czas w latach od wejścia w życie zmian W ujęciu pieniężnym (w mln zł, ceny stałe z …… r.)

Łącznie (0-10)

duże przedsię biorstwa

-10

-110

sektor mikro-, małych i średnich przedsię biorstw

-9

-99

rodzina, obywate -le oraz gospodar -stwa domowe

10,68

11,93

12,23

12,53

12,84

13,16

159,52

(dodaj/u suń)

W ujęciu niepieniężnym

Niemierzalne

duże przedsię biorstwa

System urzędowej kontroli żywności stanie się bardziej efektywny. Wejście w życie projektowanej ustawy nie będzie miało wpływu na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym na funkcjonowanie dużych przedsiębiorstw.

sektor mikro-, małych i średnich przedsię biorstw rodzina, obywatel e oraz gospodar stwa domowe osoby starsze i osoby niepełno sprawne (dodaj/u suń) (dodaj/u suń)

Brak wpływu na rodzinę, obywateli oraz gospodarstwa domowe.

Brak wpływu na osoby starsze i osoby niepełnosprawne.

Nie dotyczy.

Dodatkowe informacje, w tym wskazanie źródeł danych i przyjętych do obliczeń założeń

Dochody netto nowych pracowników IJHARS: 2026 r.: 10,68 mln zł, 2027 r.: 11,93 mln zł, 2028 r.: 12,23 mln zł, 2029 r.: 12,53 mln zł, 2030 r.: 12,84 mln zł, 2031 r.: 13,16 mln zł, 2032 r.: 13,49 mln zł, 2033 r.: 13,82 mln zł, 2034 r.: 14,17 mln zł, 2035 r.: 14,52 mln zł, 2036 r.: 14,89 mln zł, 2037 r.: 15,26 mln zł.

Przewidywane dodatkowe roczne koszty ponoszone przez przedsiębiorców wyniosą 19,2 mln zł (opłaty za graniczne kontrole importowanych artykułów rolno-spożywczych). Biorąc pod uwagę liczbę importerów żywności (ok. 1,7 tys.) oraz wartość importowanych towarów rolno-spożywczych do Polski (w 2023 r. 33,2 mld euro (152 mld zł)), koszty te nie będą w żaden sposób wpływały na konkurencyjność gospodarki.

Przyjęto, że skutki pieniężne związane z opłatami za kontrole graniczne rozłożą się między dużych przedsiębiorców (10 mln zł rocznie) i pozostałych przedsiębiorców (9 mln zł rocznie).

Projekt nie przewiduje dodatkowych obciążeń o charakterze administracyjnym w związku z importem żywności. Zryczałtowane i stosunkowo niskie opłaty nie wpłyną negatywnie na konkurencyjność oraz nie zwiększą czasu trwania kontroli granicznych.

8. Zmiana obciążeń regulacyjnych (w tym obowiązków informacyjnych) wynikających z projektu nie dotyczy Wprowadzane są obciążenia poza bezwzględnie wymaganymi przez UE (szczegóły w odwróconej tabeli zgodności).

tak X nie nie dotyczy

zmniejszenie liczby dokumentów

zwiększenie liczby dokumentów

zmniejszenie liczby procedur

zwiększenie liczby procedur

skrócenie czasu na załatwienie sprawy

wydłużenie czasu na załatwienie sprawy

inne:

Wprowadzane obciążenia są przystosowane do ich elektronizacji.

tak nie

X nie dotyczy Projekt nie przewiduje dodatkowych obciążeń regulacyjnych, w tym obowiązków informacyjnych, wykraczających poza bezwzględnie wymagane przez przepisy UE.

Obowiązek prowadzenia publicznego wykazu zatwierdzonych handlowców nie pociąga za sobą dodatkowych obciążeń administracyjnych dla GIJHARS. Obecnie GIJHARS dysponuje informacjami na temat zatwierdzonych handlowców, którym wydano decyzje zezwalające na stosowanie specjalnego wzoru oznakowania opakowań na podstawie

dotychczasowych przepisów (45) oraz podmiotów, którym organy IJHARS wydały świadectwa wyłączenia dla bananów (4).

Przepisy UE nakładają na państwa członkowskie obowiązek zebrania tych informacji w jeden wykaz i ich publicznego udostępnienia. Ponadto ten wykaz może być rozszerzony o zatwierdzonych handlowców, jeżeli będą wydane decyzje zezwalające na samodzielne podpisywanie przez nich świadectw zgodności z normami handlowymi dla owoców i warzyw.

To zadanie będzie realizowane w ramach dotychczasowych obowiązków pracowników GIJHARS.

Projekt zawiera również przepisy, które nie wdrażają prawa UE i które zostały zamieszczone w odwróconej tabeli zgodności. Przepisy te mają na celu m.in. zwiększenie efektywności nadzoru nad wszystkimi artykułami rolnospożywczymi, w tym przede wszystkim nad ich jakością handlową w produkcji i obrocie, a także umożliwiają doprecyzowanie zasad kontroli jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych i postępowania IHARS w związku z realizacją jej ustawowych zadań.

9. Wpływ na rynek pracy Brak wpływu.

10. Wpływ na pozostałe obszary środowisko naturalne sytuacja i rozwój regionalny

demografia

informatyzacja

mienie państwowe zdrowie X sądy powszechne, inne: administracyjne lub wojskowe Możliwe zwiększenie obciążenia pracy sądów z uwagi na rozpatrywanie spraw związanych z oszustwami żywnościowymi.

Zwiększone zaangażowanie Policji oraz prokuratur w związku z postępowaniami prowadzonymi w sprawach oszustw żywnościowych.

Omówienie wpływu

Procentowy udział spraw związanych z oszustwami żywnościowymi we wszystkich sprawach prowadzonych przez sądy i organy ścigania w skali kraju będzie znikomy i nieodczuwalny dla tych organów.

Biorąc pod uwagę, że liczba upublicznionych decyzji dotyczących zafałszowań w okresie ostatnich 5 lat wyniosła 1400 (średnio 280 rocznie), liczba potencjalnych oszustw może wynieść maksymalnie 280 rocznie. Na potrzeby projektu szacuje się, że zawinione zafałszowania stanowią około 50 % ogółu zafałszowań, tj. 140 rocznie. Liczba spraw w sądach i organach ściągania wzrośnie zatem o ok. 140 w skali roku.

11. Planowane wykonanie przepisów aktu prawnego Planuje się, że ustawa wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Jednocześnie planuje się wydanie przepisów wykonawczych dotyczących jakości handlowej produktów sektora owoców i warzyw na podstawie nowo wprowadzonych upoważnień ustawowych.

12. W jaki sposób i kiedy nastąpi ewaluacja efektów projektu oraz jakie mierniki zostaną zastosowane?

Dokonanie ewaluacji w zakresie wprowadzenia sankcji karnej za oszustwa żywnościowe planowane jest po 3 latach obowiązywania przepisów. Zostanie ona dokonana przez analizę liczby przekazanych do organów ścigania zawiadomień o 26

możliwości popełnienia przestępstwa oszustwa żywnościowego i wszczętych na ich podstawie postępowań, w tym zakończonych wyrokiem skazującym.

Ponadto analizie może zostać poddana liczba działań podjętych przez organy IJHARS w ramach nadzoru nad informacjami przekazywanymi w sposób inny niż w oznakowaniu artykułów rolno-spożywczych (w folderach reklamowych, ulotkach czy na stronach sklepów internetowych).

W zakresie wdrożenia unijnych uregulowań dotyczących jakości handlowej produktów sektora owoców i warzyw oraz bananów po 3 latach obowiązywania przepisów można przeprowadzić ewaluację w odniesieniu do dwóch nowych kompetencji wijhars dotyczących zatwierdzonych handlowców. Zostanie ona dokonana przez analizę liczby decyzji wydanych przez wijhars zezwalających na podpisywanie świadectw zgodności z normami handlowymi przez handlowców oraz liczby wydanych świadectw wyłączenia w odniesieniu do bananów. W pozostałym zakresie dotyczącym jakości handlowej owoców i warzyw oraz bananów wykonywanie przepisów nie wymaga ewaluacji.

W pozostałym zakresie wykonywanie przepisów również nie wymaga ewaluacji.

13. Załączniki (istotne dokumenty źródłowe, badania, analizy itp.)

1. Wpływ na sektor finansów publicznych (ceny stałe z …… r.)

Skutki w okresie 10 lat od wejścia w życie zmian [mln zł] 5

Łącznie (0-10)

23,85 23,97 24,08 24,20

24,33

24,46

24,59

24,72

24,86

25,00

25,14

292,78

19,43

19,44 19,44 19,45 19,45

19,46

19,47

19,48

19,49

233,52

1,13

1,16

1,19

1,22

1,25

1,28

1,31

1,35

1,38

1,41

1,45

1,49

15,63

pozostałe jednostki 3,01 (oddzielnie)

3,26

3,34

3,42

3,50

3,59

3,68

3,77

3,87

3,96

4,06

4,17

43,63

FUS

1,91

2,12

2,17

2,23

2,28

2,34

2,40

2,46

2,52

2,58

2,65

2,71

28,36

NFZ

0,83

0,86

0,88

0,90

0,92

0,94

0,97

0,99

1,02

1,04

1,07

11,23

0,11

0,12

0,13

0,14

0,15

0,16

1,65

0,16

0,18

0,19

0,20

0,21

0,22

0,23

2,39

Wydatki ogółem

14,19

15,69 16,07 16,44 16,84

17,25

17,67

18,09

18,53

18,99

19,45

19,92

209,12

budżet państwa

14,19

15,69 16,07 16,44 16,84

17,25

17,67

18,09

18,53

18,99

19,45

19,92

209,12

JST

0,00

Saldo ogółem budżet państwa

9,38

8,17

7,90

7,64

7,37

7,08

6,79

6,49

6,19

5,87

5,55

5,22

83,66

5,24

3,75

3,37

3,00

2,61

2,21

1,80

1,37

0,94

0,49

0,04

-0,43

24,40

JST

1,13

1,16

1,19

1,22

1,25

1,28

1,31

1,35

1,38

1,41

1,45

1,49

15,63

pozostałe jednostki 3,01 (oddzielnie)

3,26

3,34

3,42

3,50

3,59

3,68

3,77

3,87

3,96

4,06

4,17

43,63

FUS

1,9085 2,12

2,17

2,23

2,28

2,34

2,40

2,46

2,52

2,58

2,65

2,71

28,36

NFZ

0,8275 0,83

0,86

0,88

0,90

0,92

0,94

0,97

0,99

1,02

1,04

1,07

11,23

0,111

0,12

0,13

0,14

0,15

0,16

1,65

0,16

0,18

0,19

0,20

0,21

0,22

0,23

2,39

Dochody ogółem

23,57

budżet państwa

JST

Koszty

%, zł

wynagrodzenie zasadnicze

2026

liczba etatów

liczba m-cy

kwota

2028

2029

2030

2031

2032

2033

2034

2035

2036

2037

kwota

11 956 188,32 zł

12 255 093,03 zł

12 561 470,36 zł

12 875 507,11 zł

13 197 394,79 zł

13 527 329,66 zł

13 865 512,90 zł

14 212 150,73 zł

14 567 454,49 zł

153 187 772,08 zł

8,50%

zł

943 714,20 zł

968 250,77 zł

992 457,04 zł

1 016 276,01 zł

1 041 682,91 zł

1 067 724,98 zł

1 094 418,10 zł

1 121 778,56 zł

1 149 823,02 zł

1 178 568,60 zł

1 208 032,81 zł

11 782 726,99 zł

ZUS

17,19%

1 908 523,19 zł

2 120 369,26 zł

2 173 540,72 zł

2 225 872,14 zł

2 281 348,34 zł

2 338 382,05 zł

2 396 841,60 zł

2 456 762,64 zł

2 518 181,70 zł

2 581 136,25 zł

2 645 664,65 zł

2 711 806,27 zł

28 358 428,79 zł

1,00%

111 025,20 zł

123 349,00 zł

126 442,16 zł

129 486,45 zł

132 713,69 zł

136 031,53 zł

139 432,32 zł

142 918,13 zł

146 491,08 zł

150 153,36 zł

153 907,19 zł

157 754,87 zł

1 649 704,99 zł

1,45%

160 986,54 zł

178 856,05 zł

183 341,13 zł

187 755,36 zł

192 434,85 zł

197 245,72 zł

202 176,87 zł

207 231,29 zł

212 412,07 zł

217 722,37 zł

223 165,43 zł

228 744,57 zł

2 392 072,24 zł

PPK

1,50%

166 537,80 zł

185 023,50 zł

189 663,24 zł

194 229,68 zł

199 070,54 zł

204 047,30 zł

209 148,48 zł

214 377,19 zł

219 736,62 zł

225 230,04 zł

230 860,79 zł

236 632,31 zł

2 474 557,49 zł

FGŚP

0,10%

NFZ

9,00%

827 459,71 zł

834 373,46 zł

855 218,20 zł

875 728,46 zł

897 637,02 zł

920 077,95 zł

943 079,90 zł

966 656,89 zł

990 823,32 zł

1 015 593,90 zł

1 040 983,75 zł

1 067 008,34 zł

11 234 640,90 zł

Wydatki laboratoria Wydatki na komunikację i edukację

SUMA

11 391 185,52 zł

zł

11 675 965,16 zł

SUMA

DWR

ZFŚS

11 102 520,00 zł

2027

zł

2 723,40 zł

239 659,20 zł

245 890,34 zł

252 037,60 zł

258 086,50 zł

264 538,66 zł

271 152,13 zł

277 930,93 zł

284 879,21 zł

292 001,19 zł

299 301,22 zł

306 783,75 zł

314 453,34 zł

3 306 714,05 zł

327 000,00 zł

3 924 000,00 zł

10 000,00 zł

170 000,00 zł

2 040 000,00 zł

14 186 251,93 zł

15 685 387,86 zł

16 066 240,77 zł

16 441 075,49 zł

16 838 475,11 zł

17 247 011,99 zł

17 665 762,29 zł

18 094 981,35 zł

18 534 930,88 zł

18 985 879,15 zł

19 448 101,13 zł

19 921 878,66 zł

175 007 846,04 zł

2026

2027

2029

2030

2031

2032

2033

2034

2035

2036

2037

Inflacja (CPI przeciętne miesięczne wynagrodzenie w

WIJHARS

(z uwzględnieniem funduszu nagród) wraz z

2028

103,0

102,6

102,5

102,4

102,5

10 513,75

10 787,11

11 056,79

11 322,15

11 605,20

11 895,33

12 192,72

12 497,53

12 809,97

13 130,22

13 458,48

13 794,94

14,89

15,26

Wskaźnik przyjęte zgodnie z "Wytycznymi dotyczącymi stosowania jednolitych wskaźników makroekonomicznych będących podstawą oszacowania skutków finansowych projektowanych ustaw - Aktualizacja maj 2025 r. (https://www.gov.pl/web/finanse/zalozenia-wieloletnie)

Dochód netto gospodarstwo domowe (Tabela pkt 7)

10,68

11,93

12,23

12,53

12,84

13,16

13,49

13,82

14,17

14,52

159,52

Koszty

%, zł

wynagrodzenie zasadnicze

2026

liczba etatów

liczba m-cy

DWR

8,50%

ZUS

17,19%

1,00%

PPK

ZFŚS

Wydatki laboratorium Wydatki na komunikację i edukację

SUMA

kwota

2028

2029

2030

2031

2032

2033

2034

2035

2036

2037

kwota

SUMA

1 035 562,32 zł

1 061 451,38 zł

1 086 926,21 zł

1 114 099,37 zł

1 141 951,85 zł

1 170 500,65 zł

1 199 763,16 zł

1 229 757,24 zł

1 260 501,17 zł

1 292 013,70 zł

1 324 314,04 zł

13 926 161,10 zł

zł

85 792,20 zł

88 022,80 zł

90 223,37 zł

92 388,73 zł

94 698,45 zł

97 065,91 zł

99 492,55 zł

101 979,87 zł

104 529,37 zł

107 142,60 zł

109 821,16 zł

1 071 157,00 zł

173 502,11 zł

192 760,84 zł

197 594,61 zł

202 352,01 zł

207 395,30 zł

212 580,19 zł

217 894,69 zł

223 342,06 zł

228 925,61 zł

234 648,75 zł

240 514,97 zł

246 527,84 zł

2 578 038,98 zł

10 093,20 zł

11 213,55 zł

11 494,74 zł

11 771,50 zł

12 064,88 zł

12 366,50 zł

12 675,67 zł

12 992,56 zł

13 317,37 zł

13 650,31 zł

13 991,56 zł

14 341,35 zł

149 973,18 zł

1,45%

14 635,14 zł

16 259,64 zł

16 667,38 zł

17 068,67 zł

17 494,08 zł

17 931,43 zł

18 379,72 zł

18 839,21 zł

19 310,19 zł

19 792,94 zł

20 287,77 zł

20 794,96 zł

217 461,11 zł

1,50%

15 139,80 zł

16 820,32 zł

17 242,11 zł

17 657,24 zł

18 097,32 zł

18 549,75 zł

19 013,50 zł

19 488,84 zł

19 976,06 zł

20 475,46 zł

20 987,34 zł

21 512,03 zł

224 959,77 zł

2 723,40 zł

21 787,20 zł

22 353,67 zł

22 912,51 zł

23 462,41 zł

24 048,97 zł

24 650,19 zł

25 266,45 zł

25 898,11 zł

26 545,56 zł

27 209,20 zł

27 889,43 zł

28 586,67 zł

300 610,37 zł

327 000,00 zł

3 924 000,00 zł

10 000,00 zł

Inflacja (CPI przeciętne miesięczne

1 009 320,00 zł

2027

10 000,00 zł

1 581 477,45 zł 1,24 zł 2026 103,0 10 513,75

10 000,00 zł

1 717 762,53 zł 1,38 zł 2027 102,6 10 787,11

10 000,00 zł

1 752 385,52 zł 1,42 zł 2028 102,5 11 056,79

10 000,00 zł

1 786 461,41 zł 1,45 zł 2029 102,4 11 322,15

10 000,00 zł

1 822 588,65 zł 1,49 zł 2030 102,5 11 605,20

10 000,00 zł

1 859 728,36 zł 1,52 zł 2031 102,5 11 895,33

10 000,00 zł

1 897 796,57 zł 1,56 zł 2032 102,5 12 192,72

10 000,00 zł

1 936 816,49 zł 1,60 zł 2033 102,5 12 497,53

10 000,00 zł

1 976 811,90 zł 1,64 zł 2034 102,5 12 809,97

10 000,00 zł

2 017 807,20 zł 1,68 zł 2035 102,5 13 130,22

10 000,00 zł

2 059 827,38 zł 1,72 zł 2036 102,5 13 458,48

10 000,00 zł

2 102 898,06 zł 1,77 zł 2037 102,5 13 794,94

120 000,00 zł

22 512 361,51 zł

Koszty

%, zł

wynagrodzenie zasadnicze

liczba etatów

2026 liczba m-cy

2027 kwota

kwota

10 093 200,00 zł

2028 kwota

10 614 513,78 zł

2029 kwota

10 869 262,11 zł

2030 kwota

11 140 993,66 zł

2031 kwota

11 419 518,51 zł

2032 kwota

11 705 006,47 zł

2033 kwota

2034 kwota

2035 kwota

2036 kwota

2037

SUMA

kwota

11 997 631,63 zł

12 297 572,42 zł

12 605 011,73 zł

12 920 137,02 zł

13 243 140,45 zł

139 261 610,98 zł

DWR

8,50%

zł

857 922,00 zł

880 227,97 zł

902 233,67 zł

923 887,28 zł

946 984,46 zł

970 659,07 zł

994 925,55 zł

1 019 798,69 zł

1 045 293,66 zł

1 071 426,00 zł

1 098 211,65 zł

10 711 570,00 zł

ZUS

17,19%

1 735 021,08 zł

1 927 608,42 zł

1 975 946,11 zł

2 023 520,12 zł

2 073 953,03 zł

2 125 801,86 zł

2 178 946,91 zł

2 233 420,58 zł

2 289 256,09 zł

2 346 487,50 zł

2 405 149,68 zł

2 465 278,43 zł

25 780 389,81 zł

1,00%

100 932,00 zł

112 135,45 zł

114 947,42 zł

117 714,96 zł

120 648,81 zł

123 665,03 zł

126 756,66 zł

129 925,57 zł

133 173,71 zł

136 503,05 zł

139 915,63 zł

143 413,52 zł

1 499 731,81 zł

1,45%

146 351,40 zł

162 596,41 zł

166 673,76 zł

170 686,69 zł

174 940,77 zł

179 314,29 zł

183 797,15 zł

188 392,08 zł

193 101,88 zł

197 929,43 zł

202 877,66 zł

207 949,61 zł

2 174 611,12 zł

PPK

1,50%

151 398,00 zł

168 203,18 zł

172 421,13 zł

176 572,44 zł

180 973,21 zł

185 497,54 zł

190 134,98 zł

194 888,36 zł

199 760,57 zł

204 754,58 zł

209 873,45 zł

215 120,28 zł

2 249 597,71 zł

2 723,40 zł

217 872,00 zł

223 536,67 zł

229 125,09 zł

234 624,09 zł

240 489,69 zł

246 501,94 zł

252 664,48 zł

258 981,10 zł

265 455,62 zł

272 092,01 zł

278 894,31 zł

285 866,67 zł

3 006 103,68 zł

160 000,00 zł

1 920 000,00 zł

12 604 774,48 zł 12,44 zł 2026 103,0 10 513,75

13 967 625,33 zł 13,81 zł 2027 102,6 10 787,11

14 313 855,25 zł 14,15 zł 2028 102,5 11 056,79

14 654 614,08 zł 14,49 zł 2029 102,4 11 322,15

15 015 886,47 zł 14,86 zł 2030 102,5 11 605,20

15 387 283,63 zł 15,23 zł 2031 102,5 11 895,33

15 767 965,72 zł 15,61 zł 2032 102,5 12 192,72

16 158 164,86 zł 16,00 zł 2033 102,5 12 497,53

16 558 118,98 zł 16,40 zł 2034 102,5 12 809,97

16 968 071,96 zł 16,81 zł 2035 102,5 13 130,22

17 388 273,76 zł 17,23 zł 2036 102,5 13 458,48

17 818 980,60 zł 17,66 zł 2037 102,5 13 794,94

186 603 615,12 zł

ZFŚS

Wydatki na komunikację i edukację

SUMA

160 000,00 zł

Inflacja (CPI przeciętne miesięczne

10 355 623,20 zł

Raport z konsultacji publicznych (§ 51 Regulaminu pracy Rady Ministrów)

1. Omówienie wyników przeprowadzonych konsultacji publicznych i opiniowania:

Projekt ustawy o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw (UC72) został przedłożony do konsultacji następującym organizacjom:

Augustowsko – Podlaskie Stowarzyszenie Eko-Rolników; Biuro Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorstw; Darłowska Grupa Producentów Ryb i Armatorów Łodzi Rybackich;

EKOŁAN – Kujawsko Pomorskie Stowarzyszenie Producentów Ekologicznych; Forum Aktywizacji Obszarów Wiejskich; Forum Rolnictwa Ekologicznego im. M. Górnego;

Federacja

Branżowych

Związków

Producentów

Rolnych;

Federacja

Gospodarki

Żywnościowej RP; Federacja Konsumentów; Federacja Przedsiębiorców Polskich; Federacja Związków Kółek i Organizacji Rolniczych RP; Federacja Związków PracodawcówDzierżawców i Właścicieli Rolnych; Federacja Związków Zawodowych; Fundacja „Agrounia”; Instytut Biotechnologii Przemysłu Rolno-Spożywczego im. prof. Wacława Dąbrowskiego– Państwowy Instytut Badawczy; Instytut Gospodarki Rolnej; Instytut Technologiczno – Przyrodniczy – PIB; Izba Spożywcza; Izba Zbożowo-Paszowa; Kołobrzeska Grupa Producentów Ryb; Konfederacja Lewiatan; Krajowa Federacja Hodowców Drobiu i Producentów Jaj; Krajowa Federacja Producentów Zbóż; Krajowa Izba Gospodarcza; Krajowa Izba Gospodarcza „Przemysł Rozlewniczy”; Krajowa Izba Gospodarcza Przemysłu Spożywczego i Opakowań; Krajowa Izba Producentów Drobiu i Pasz; Krajowa Izba Producentów Ryb; Krajowa Rada Drobiarstwa – Izba Gospodarcza; Krajowe Stowarzyszenie Mleczarzy; Krajowe Stowarzyszenie Producentów Wiśni; Krajowe Stowarzyszenie Przetwórców Owoców i Warzyw; Krajowe Zrzeszenie Plantatorów Aronii „Aronia Polska”;

Krajowe Zrzeszenie Producentów Rzepaku i Roślin Białkowych; Krajowy Sekretariat Przemysłu Spożywczego NSZZ „Solidarność”; Krajowy Związek Grup Producentów Owoców i Warzyw; Krajowy Związek Grup Producentów Rolnych – Izba Gospodarcza; Krajowy Związek Plantatorów Buraka Cukrowego; Krajowy Związek Pracodawców-Producentów Trzody Chlewnej „Polsus”; Krajowy Związek

Rewizyjny Rolniczych Spółdzielni

Produkcyjnych; Krajowy Związek Rewizyjny Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”; Krajowy Związek Rewizyjny Spółdzielni Spożywców „Społem”; Krajowy Związek Rolników Kółek i Organizacji Rolniczych; Krajowy Związek Spółdzielni Mleczarskich Związek Rewizyjny;

Polska Federacja Ziemniaka; Krajowy Związek Zrzeszeń Plantatorów Owoców i Warzyw;

Krajowy Sekretariat Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego NSZZ Solidarność '80; NSZZ

„Solidarność” Komisja Krajowa; NSZZ Rolników Indywidualnych „Solidarność”; Naczelna Rada Zrzeszeń Handlu i Usług; Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych Rolników i Organizacji Rolniczych; Ogólnopolskie Stowarzyszenie Przetwórców i Producentów Produktów Ekologicznych „Polska Ekologia”; Ogólnopolski Związek Producentów

Drobiu

POLDRÓB;

Ogólnopolski

Związek

Producentów

Warzyw;

Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych Rolników i Organizacji Rolniczych;

Ogólnopolskie

Stowarzyszenie

Kupców

Drobnej

Wytwórczości;

Ogólnopolskie

Stowarzyszenie „Wieprz Polski”; Organizacja Producentów Ryb „Bałtyk”; Organizacja Producentów Ryb Jesiotrowatych’; Organizacja Producentów Rybnych Władysławowo; Polski Klub Ekologiczny - Koło Miejskie w Gliwicach; Polskie Towarzystwo Rolników Ekologicznych; Polskie Stowarzyszenie Plantatorów Porzeczek; Pomorskie Stowarzyszenie Producentów Ekologicznych BIOPOMORZE; Polska Izba Technologii i Wyrobów Naturalnych; Polska Izba Żywności Ekologicznej; POLBISCO Stowarzyszenie Polskich Producentów Wyrobów Czekoladowych i Cukierniczych; Polska Federacja Hodowców Bydła i Producentów Mleka; Polska Federacja Producentów Żywności - Związek Pracodawców;

Polska Federacja Rolna; Polska Izba Gospodarcza Maszyn i Urządzeń Rolniczych; Polska Izba Handlu; Polska Izba Mleka; Polska Izba Miodu; Polska Izba Produktu Regionalnego i Lokalnego; Polska Organizacja Handlu i Dystrybucji; Polska Rada Winiarstwa; Polski Karp Spółka z o. o. – Organizacja Producentów; Polski Klub Ekologiczny; Polski Związek Hodowców i Producentów Bydła Mięsnego; Polski Związek Hodowców i Producentów Gęsi;

Polski Związek Hodowców i Producentów Trzody Chlewnej „POLSUS”; Polski Związek Niezależnych Producentów Świń; Polski Związek Ogrodniczy; Polski Związek Owczarski;

Polski Związek Plantatorów Chmielu; Polski Związek Pracodawców – Usługodawców Rolnych; Polski Związek Producentów Roślin Zbożowych; Polski Związek Producentów Szparaga; Polski Związek Producentów Ziemniaków i Nasion Rolniczych; Polski Związek Producentów Żywności Roślinnej; Polski Związek producentów Kukurydzy; Polski Związek Pszczelarski; Polski Związek Zawodowy Rolników; Polski Związek Zrzeszeń Hodowców i Producentów Drobiu; Polskie Stowarzyszenie Producentów Oleju; Polskie Stowarzyszenie Przetwórców Ryb; Polskie Stowarzyszenie Rolnictwa Zrównoważonego „ASAP”; Polskie Towarzystwo Rybackie; Polskie Zrzeszenie Producentów Bydła Mięsnego; Pomorska Organizacja Producentów – Arka; Północnoatlantycka Organizacja Producentów; Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej; Rada Dialogu Społecznego; Stowarzyszenie „EkoLubelszczyzna”;

Stowarzyszenie Gospodarstw Ekologicznych „Truskawka”; Sekretariat Rolnictwa Komisji Krajowej NSZZ „Solidarność”; Stowarzyszenie Branży Grzybów Uprawnych; Stowarzyszenie 2

Importerów Ryb; Stowarzyszenie „Krajowa Unia Producentów Soków”; Stowarzyszenie Lubelskich Producentów Malin; Stowarzyszenie Łącka Droga Owocowa; Stowarzyszenie Naukowo-Techniczne

Inżynierów

Techników

Przemysłu

Rolno-Spożywczego;

Stowarzyszenie Naukowo-Techniczne Inżynierów i Techników Rolnictwa; Stowarzyszenie Plantatorów Jagody Kamczackiej; Stowarzyszenie Plantatorów Truskawki; Stowarzyszenie Polska Wódka – Polish Vodka Association; Stowarzyszenie Polski Ziemniak z siedzibą w Jadwisinie; Stowarzyszenie Polskich Dystrybutorów Owoców i Warzyw „Unia Owocowa”;

Stowarzyszenie Polskich Plantatorów Borówki; Stowarzyszenie Producentów Owoców i Warzyw „CUIAVIA”; Stowarzyszenie Producentów Pomidorów i Ogórków pod Osłonami;

Stowarzyszenie Producentów Ryb Łososiowatych w Lęborku; Stowarzyszenie Producentów Ziemniaka Skrobiowego przy PPZ Trzemeszno Sp. z o. o; Stowarzyszenie Producentów Żywności Metodami Ekologicznymi „Ekoland”; Stowarzyszenie Regionalnych Browarów Polskich; Stowarzyszenie Rozwoju Rynku Rybnego; Stowarzyszenie Rzeźników i Wędliniarzy Rzeczypospolitej Polskiej; Stowarzyszenie Sady Grójeckie; Towarzystwo Rozwoju Sadów Karłowych; Unia Producentów i Pracodawców Przemysłu Mięsnego; Związek Stowarzyszeń Podkarpacka Izba Rolnictwa Ekologicznego; Zarząd Główny Związku Zawodowego Pracowników Rolnictwa RP; Zrzeszenie Plantatorów i Producentów Ziemniaków w Luboniu;

Zrzeszenie Producentów Branży Nasiennej; Zrzeszenie Producentów Papryki RP; Zrzeszenie Producentów Ziemniaka w Pile; Zrzeszenie Rolników i Producentów Indyk Lubuski; Związek Gmin Wiejskich; Związek Gorzelni Polskich; Związek Młodzieży Wiejskiej; Związek Polskich Plantatorów Chmielu; Związek Polskich Przetwórców Mleka; Związek Polskie Mięso;

Związek Pracodawców Polska Rada Winiarstwa; Związek Powiatów Polskich; Związek Pracodawców

Polski

Przemysł

Spirytusowy;

Związek

Pracodawców

Przemysłu

Piwowarskiego - Browary Polskie; Związek Producentów Ryb – Organizacja Producentów;

Związek Przedsiębiorców i Pracodawców; związek rzemiosła Polskiego; Związek Sadowników Rzeczpospolitej Polskiej; Związek Szkółkarzy Polskich; Związek Zawodowy Centrum Narodowe Młodych Rolników; Związek Zawodowy Pracowników Rolnictwa w RP;

Związek Zawodowy Rolników Rzeczpospolitej „SOLIDARNI”; Związek Zawodowy Rolników „Ojczyzna”; Związek Zawodowy Rolnictwa „Samoobrona”; Związek Zawodowy Wsi i Rolnictwa „Solidarność Wiejska”; Związek Zawodowy Rolników Ekologicznych Św.

Franciszka z Asyżu; Związek Zawodowy Rolnictwa i Obszarów Wiejskich „Regiony”; #HodowcyRazem.

Projekt ustawy został również przedłożony do zaopiniowania przez Prokuratorię Generalną Rzeczpospolitej Polskiej, Urząd Ochrony Danych Osobowych, Urząd Ochrony 3

Konkurencji i Konsumentów, Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych, Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz Biuro Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców.

Konsultacje publiczne i opiniowanie odbyły się w dniach 27 listopada – 18 grudnia 2024 r. Skrócenie czasu na konsultacje społeczne wynikało z konieczności szybkiego procedowania projektu ustawy, który m.in. wdraża do przepisów krajowych uregulowania UE w zakresie jakości handlowej produktów sektora owoców i warzyw, bananów oraz niektórych suszonych owoców.

W ramach konsultacji publicznych uwagi zgłosiły: Konfederacja Lewiatan, Krajowa Federacja Hodowców Drobiu i Producentów Jaj, Krajowa Rada Drobiarstwa – Zespół ds.

Drobiarstwa, Polska Federacja Producentów Żywności - Związek Pracodawców, Polska Organizacja Handlu i Dystrybucji oraz Związek Powiatów Polskich.

Część uwag zgłoszonych przez ww. podmioty została uwzględniona (uwagi: Krajowej Federacji Hodowców Drobiu i Producentów Jaj oraz Krajowej Rady Drobiarstwa – Zespołu ds.

Drobiarstwa – dot. art. 1 pkt 15 projektu, Polskiej Organizacji Handlu i Dystrybucji – dot. art. 1 pkt 30 i pkt 33 projektu, Związku Powiatów Polskich – dot. art. 1 pkt 21 i pkt 27 lit. b projektu), natomiast w przypadku uwag nieuwzględnionych przedstawiono stosowne wyjaśnienia i przyczyny odmowy ich przyjęcia.

Uwagi ww. podmiotów wraz ze stanowiskiem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi zostały zamieszczone w tabeli stanowiącej załącznik nr 1 do przedmiotowego raportu z konsultacji.

W ramach opiniowania uwagi zgłosiły: Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców oraz Urząd Ochrony Danych Osobowych.

Uwzględniono uwagi zgłoszone przez Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (dot. art. 1 pkt 15, pkt 16 i pkt 33 projektu) i Urząd Ochrony Danych Osobowych (dot. art. 1 pkt 15 i pkt 16 oraz art. 2 – obecnie art. 3), a w odniesieniu do uwag nieuwzględnionych przedstawiono stosowne wyjaśnienia.

Wszystkie uwagi ww. podmiotów wraz ze stanowiskiem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi zostały zamieszczone w tabeli stanowiącej załącznik nr 2 do przedmiotowego raportu z konsultacji.

W odniesieniu do uwag Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dot. art. 1 pkt 13 lit. a tiret drugie projektu) oraz Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców (dot. art. 1 pkt 4

23 projektu) nie wypracowano wspólnego stanowiska, co znalazło odzwierciedlenie w Zestawieniu uwag nieuwzględnionych w ramach opiniowania.

2. Przedstawienie wyników zasięgnięcia opinii, dokonania konsultacji albo uzgodnienia projektu z właściwymi organami i instytucjami Unii Europejskiej, w tym Europejskim Bankiem Centralnym:

Projekt ustawy nie podlegał zasięgnięciu opinii, dokonaniu konsultacji oraz uzgodnieniu z organami i instytucjami Unii Europejskiej, w tym Europejskim Bankiem Centralnym.

3. Wskazanie podmiotów, które zgłosiły zainteresowanie pracami nad projektem w trybie przepisów o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa, wraz ze wskazaniem kolejności dokonania zgłoszeń albo informację o ich braku:

Projekt ustawy został umieszczony na stronie internetowej Rządowego Centrum Legislacji w zakładce „Rządowy Proces Legislacyjny” w celu zgłaszania w trakcie trwania prac legislacyjnych zainteresowania w trybie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. z 2025 r. poz. 677, z późn. zm.). Nie otrzymano zgłoszenia zainteresowania pracami nad niniejszym projektem.

Lp. 1.

Jedn.

Redakcyjna

Art. 1 pkt 3 lit. b (art. 3 pkt 10 ustawy)

Załącznik nr 1 – Tabela uwag zgłoszonych w ramach konsultacji społecznych Projekt ustawy o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw (UC72)

Uwaga Zgłaszający uwagę Stanowisko MRiRW [Zatarcie różnic między typem podstawowym i kwalifikowanym naruszenia] Przepisy UJHARS przewidują dwa zasadnicze typy naruszenia przepisów ustawy w odniesieniu do jakości bądź oznakowania środków spożywczych. Pierwszym z nich jest tzw.

„niewłaściwa jakość handlowa” – jest to „zwykła” postać naruszenia prawa, także w zakresie oznakowania żywności (jedną z form niewłaściwej jakości produktu jest oznakowanie mogące wprowadzić konsumenta w błąd). Drugą postacią naruszenia prawa – postacią kwalifikowaną – jest tzw. „zafałszowanie produktu” (art. 3 pkt 10 UJHARS), jest to szczególny typ naruszenia, odrębnie zdefiniowany i wiążący się z istotnym naruszeniem interesów konsumentów. Oba typy naruszenia prawa są zagrożone administracyjnymi karami pieniężnymi w różnej wysokości, przy czym kara przewidziana za zafałszowanie żywności jest znacznie surowsza – może wynieść aż do 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary. W obecnym brzmieniu przepisów aby artykuł rolno-spożywczy mógł być uznany za zafałszowany, musi zostać spełniona co najmniej jedna z tzw. przesłanek wstępnych, tj.:

a) skład produktu musi być niezgodny z właściwymi dla tego produktu przepisami dotyczącymi jakości handlowej, albo

b) do produktu wprowadzono zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, a nadto należy wykazać, że ww. niezgodności lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów finalnych (przepis posługuje się zwrotem „jeżeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów finalnych”).

Konieczność spełnienia ww. przesłanek odróżnia zafałszowanie produktu od „zwykłej” postaci naruszenia prawa jaką jest tzw. niewłaściwa jakość handlowa artykułu rolno-spożywczego.

Praktyka pokazuje tendencję organów inspekcji jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych do nadużywania instytucji zafałszowania artykułu rolno-spożywczego w rozumieniu UJHARS i „podciągania” pod tę kategorię przypadków, które w rzeczywistości są co najwyżej

Polska Organizacja Handlu i Dystrybucji

Uwaga nieuwzględniona.

Zafałszowanie nadal pozostanie kwalifikowaną formą niewłaściwej jakości. Przesłanka w postaci istotnego naruszenia interesów konsumenta finalnego nadal jest obecna w definicji (lit. d).

Zmiana definicji służy zarówno lepszej ochronie konsumentów, jak i interesom samych producentów. Zmieniona definicja jest bardziej czytelna i stwarzać będzie mniej wątpliwości interpretacyjnych, na które uwagę zwracali sami producenci żywności.

Najistotniejszym celem zmian w definicji jest uwzględnienie w niej produktów wprowadzanych do obrotu bez żadnego oznakowania. Działania takie stanowią niewątpliwie praktykę w sposób szczególny godzącą w bezpieczeństwo obrotu, a do tej pory stanowiącą jedynie niekwalifikowaną formę niewłaściwej jakości.

Postulowana przez zgłaszającego uwagę „umyślność” jako wyróżnik zafałszowania nie zasługuje na uwzględnienie. Przepisy ustawy o jhars stanowią element prawa administracyjnego, a badanie winy i jej stopnia pozostaje poza domeną tej dziedziny prawa. Kwestia stopnia zawinienia będzie badana w przypadku wprowadzanego w projekcie przestępstwa oszustwa żywnościowego.

przykładami niewłaściwej jakości handlowej produktu spożywczego (co potwierdzają przykłady z orzecznictwa, np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 lipca 2023 r., sygn. V SA/Wa 2110/22).

Projekt zakłada usunięcie ww. przesłanek wstępnych i przesłanki istotnego naruszenia interesów konsumentów i uczynienie z nich jednego z typów zafałszowania produktu. Taka zmiana będzie skutkować zatarciem różnic między zafałszowaniem produktu a niewłaściwą jego jakością handlową i istotnie utrudni, jeżeli nie uniemożliwi, rozróżnienie tych dwóch typów naruszenia prawa.

W prawodawstwie UE i poszczególnych państw UE obserwowana jest tendencja do zastrzegania instytucji zafałszowania produktu do przypadków, w których sprawca zafałszowania działa w premedytacją, celowo aby wprowadzić nabywców w błąd i oferować im produkt niepełnowartościowy. Tymczasem zmiana definicji produktu rolnospożywczego zafałszowanego zmierza w kierunku odwrotnym projektodawca rezygnuje z dwóch kluczowych cech żywności zafałszowanej: celowości (intencji) ukrycia rzeczywistych właściwości produktu przy wprowadzaniu w nim zmian oraz naruszenia interesu konsumenta w sposób istotny. W obecnie obowiązującym stanie prawnym, wyszczególnienie powyższych przesłanek wskazuje, że zafałszowanie żywności powinno być rozumiane jako kwalifikowana postać niespełniania wymogów jakości handlowej i wiązane z poważnymi przypadkami naruszenia przepisów prawa żywnościowego zagrażającymi bezpieczeństwu ekonomicznemu konsumentów. W konsekwencji, naruszenia pozbawione tych cech, w szczególności istotnego naruszenia interesu konsumenta, czyli nienoszące znamion „oszustwa żywnościowego” mogą być kwalifikowane jako zwykła postać produktu nieodpowiadającego jakości handlowej na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 UJHARS. Przedsiębiorcy dopuszczający się drobniejszych uchybień jakościowych żywności, o znikomym lub niskim kalibrze, są pociągani do odpowiedzialności administracyjnej na podstawie łagodniejszych przepisów, legislacyjnie adekwatnych do stopnia szkodliwości czynu.

Proponowana zmiana umożliwi uznanie za zafałszowanie produktu większości możliwych typów naruszenia prawa żywnościowego bez względu na to, czy są one nakierowane na oszukiwanie konsumentów, czy też stanowią jedynie błąd w etykietowaniu, który nie ma potencjału do oszukańczego skuszenia nabywcy do kupna produktu. W dodatku, w

świetle dotychczasowego orzecznictwa organów IJHARS, kary za zafałszowanie produktu mogą być wymierzane każdemu uczestnikowi łańcucha dostawy, w tym także sprzedawcy detalicznemu, choćby nie miał on świadomości naruszenia prawa ani nawet możliwości jego zidentyfikowania, co prowadzi do karania za naruszenie prawa podmiotu, który nie jest jego rzeczywistym sprawcą. W efekcie każdy uczestnik łańcucha dostaw produktu jest podmiotem wprowadzającym tę żywność do obrotu.

W efekcie, projekt nowelizacji UJHARS w zakresie zmiany definicji artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego zmierza w niewłaściwym kierunku – umożliwia uznanie za zafałszowanie większości postaci naruszenia prawa żywnościowego, co nie spełnia celu i nie odpowiada koncepcji zafałszowania produktu. W ten sposób czyni zafałszowanie produktu nieodróżnialnym od „zwykłej” postaci naruszenia prawa w postaci tzw. niewłaściwej jakości handlowej.

Zmiany te należy ocenić negatywnie – definicja artykułu rolnospożywczego zafałszowanego powinna zostać zmieniona tak, aby była bardziej jasna i przejrzysta, a proponowana zmiana doprowadzi do skutku odwrotnego. [Zbyt ogólne i nieostre brzmienie nowych przesłanek żywności zafałszowanej] Zaproponowana przez projektodawcę definicja w istotny sposób zmienia przesłanki kwalifikacji produktu jako artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego. Dotychczas, kwalifikacja ta wiązała się z koniecznością spełnienia jednej z dwóch przesłanek wstępnych określonych w przepisie oraz wykazania, że naruszenie to w istotny sposób narusza interesy konsumentów finalnych. Tymczasem projektodawca zakłada, że warunek związany z istotnym naruszeniem interesów konsumentów końcowych wiązać się będzie jedynie tylko z jednym przejawem naruszenia, tj. opisanym w lit. d) proponowanej regulacji, a pozostałe rodzaje zafałszowania produktu nie muszą już wiązać się z istotnym naruszeniem interesów konsumentów, co należy ocenić negatywnie, gdyż cztery pozostałe proponowane przesłanki „żywności zafałszowanej” (lit. a-c), zredagowane zbyt ogólnie, są pozbawione jakichkolwiek kryteriów stopniujących naruszenia związane z jakością handlową środka spożywczego. Ponadto, w porównaniu z aktualnie obowiązującą definicją zafałszowania projektodawca zamierza rozszerzyć jej zakres o nowy typ naruszenia, wprowadzony w lit. a) nowego przepisu, zgodnie z którym produkt bez

wymaganego oznakowania ma być również rozumiany jako zafałszowany. [Ryzyko nieadekwatnego do wagi naruszenia karania wobec równolegle obowiązujących dwóch sankcji] Zaproponowane brzmienie przepisu budzi poważne wątpliwości z punktu widzenia granicy między zwykłym naruszeniem jakim jest niewłaściwa jakość handlowa, a zafałszowaniem. Brak propozycji w projekcie UJHARS kryteriów pozwalających odróżnić od siebie powyższe dwie różne kwalifikacje, pozostawia organom IJHARS zbyt dużą swobodę w ocenie i wykładni przesłanek typowych dla produktu zafałszowanego i ryzyko nieadekwatnego karania przedsiębiorców z sektora spożywczego w stosunku do czynu.

Jeśli nowelizacja UJHARS wejdzie w życie w brzmieniu zaproponowanym przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, drobne, nieistotne z perspektywy konsumenckiej przewinienie takie jak brak wskazania kraju pochodzenia produktu albo brak wskazania przy wyrobie winiarskim informacji o stopniu jego słodkości w bezpośrednim sąsiedztwie nazwy produktu mogą zostać zinterpretowane jako „brak wymaganego zgodnie z przepisami oznakowania” (art. 3 pkt 10 lit. a) projektowanej definicji), a wskazanie na etykiecie produktu masy netto niższej niż w rzeczywistości (czyli przypadek omyłki korzystnej dla konsumenta) jako „niezgodne z prawdą dane w zakresie jego zawartości netto” (art. 3 pkt 10 lit. c tiret drugie projektowanej definicji), uznając każdą z tych nieprawidłowości jako zafałszowanie.

Tymczasem, te same uchybienia można zakwalifikować także jako przejaw “zwykłej” (nie kwalifikowanej) postaci naruszenia prawa żywnościowego, czyli tzw. nieodpowiedniej jakości handlowej artykułu rolno-spożywczego. Wówczas prowadzi to do sytuacji, w której każde błędne oznakowanie produktu, niezgodne z przepisami, może być dwojako kwalifikowane, pociągając za sobą dwa różne rodzaje sankcji.

W praktyce administracyjnej już teraz obserwuje się nadużywanie instytucji zafałszowania żywności przy kwalifikacji uchybień w zakresie jakości artykułów spożywczych. Ze względu na dużo wyższą karę pieniężną grożącą za wprowadzenie do obrotu żywności zafałszowanej (do 10% przychodu podmiotu wprowadzającego) niż w przypadku żywności nieodpowiadającej wymogom jakości handlowej (do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej) i zwiększenie

wpływów do skarbu państwa, z dużym prawdopodobieństwem należy spodziewać się wzrostu sięgania przez organy inspekcji po najdolegliwszą sankcję.

Szerokie i nieostre ujęcie naruszeń uznanych w świetle proponowanej definicji za przejaw zafałszowania żywności może prowadzić do wykształcenia się niejednolitej praktyki kwalifikacji uchybień nieistotnych z punktu widzenia bezpieczeństwa ekonomicznego konsumenta. Pokrywanie się przepisów zagrożonych sankcjami o odmiennej dolegliwości dla podmiotu pociągniętego do odpowiedzialności i ryzyko nadużywania surowszej kary w stosunku do nieprawidłowości o znikomym znaczeniu w konsekwencji może zachwiać zasadą sprawiedliwości społecznej wywodzoną z zasady demokratycznego państwa prawa (art. 2 Konstytucji RP) poprzez zalegalizowanie przez ustawodawcę wymierzenia kar nieproporcjonalnych do wagi naruszenia. Nieokreślenie wyraźnych okoliczności aktualizacji przesłanek poszczególnych kwalifikacji prawnych naruszenia skutkuje ponadto naruszeniem zasady pewności prawa – każda jednostka ma prawo znać nie tylko zakres swoich obowiązków, ale przede wszystkim konsekwencje najpóźniej w chwili ich naruszenia. Aktualne brzmienie zaproponowanej nowej definicji produktu zafałszowanego nie gwarantuje zachowania równowagi między przedsiębiorcą a państwem. [Niezgodność z przepisami UE, przyjętym rozumieniem „zafałszowania” oraz przepisami międzynarodowymi, pozaunijnymi - konieczność doprecyzowania przesłanek proponowanej definicji artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego] Oprócz wyżej wskazanego braku kryterium istotnego naruszenia interesu konsumenta w stosunku do każdego ze wskazanych naruszeń, zaproponowana definicja nie uwzględnia ponadto innego istotnego aspektu zafałszowania żywności – umyślnego charakteru takiego naruszenia. Mimo braku wspólnej definicji dla żywności zafałszowanej w prawie UE, rozporządzenie Komisji (UE) 2019/1715 wprowadza pojęcie „powiadomienia o fałszowaniu” w systemie iRASFF, które wskazuje kluczowe elementy rozpoznawania takich przypadków.

Zaproponowane w projekcie ustawy rozumienie zafałszowania jest sprzeczne z regulacjami unijnymi i powszechnym rozumieniem zafałszowania żywności przyjętym także w innych państwach unijnych.

W oparciu o definicję „powiadomienia o fałszowaniu”, wskazać należy, że zafałszowanie to niezgodność wynikająca z celowego (umyślnego) działania przedsiębiorstw lub osób fizycznych, mającego na celu wprowadzenie w błąd nabywców i uzyskanie nienależnych korzyści, z naruszeniem przepisów określonych w artykule 1(2) rozporządzenia (UE) 2017/625.

Przyjęte w innych państwach UE definicje „żywności zafałszowanej” / „oszustwa żywnościowego” łączy przesłanka celowości. Przykładowo wskazać można na następujące definicje legalne: − oszustwo - zastąpienie, modyfikacja lub wprowadzenie w błąd dotyczące środka spożywczego lub materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi lub jakichkolwiek istotnych informacji z nimi związanych, jak również wszelkich nieprawdziwych informacji lub oświadczeń dotyczących środków spożywczych lub materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu ze środkami spożywczymi, które mają charakter umyślny, w celu wprowadzenia w błąd podmiotu gospodarczego lub konsumenta końcowego i osiągnięcia zysku ekonomicznego (Luksemburg) − zafałszowana żywność - każda żywność, do której dodano lub odjęto jakąkolwiek substancję w celu zmiany jej składu, wagi lub objętości, w celach oszukańczych lub w celu ukrycia lub skorygowania jakiejkolwiek wady wynikającej z gorszej lub zmienionej jakości, będzie uważana za zafałszowaną (Hiszpania) − zafałszowanie żywności to celowe działanie polegające na umyślnym wprowadzeniu w błąd konsumenta lub podmiotu gospodarczego, w celu osiągnięcia korzyści ekonomicznych lub innych, polegające na zastąpieniu w środku spożywczym składnika(ów) naturalnie występującego(-ych) lub zwykle używanego(-ych) innym składnikiem(-ami), bez wskazania tego faktu na opakowaniu i/lub opakowaniu jednostkowym, usuwanie lub wprowadzanie w błąd lub zastępowanie informacji opisujących żywność na wszelkiego rodzaju opakowaniach i/lub opakowaniach jednostkowych, etykietach i/lub dokumentach towarzyszących, lub wszelkie inne działania wprowadzające w błąd w odniesieniu do prezentacji innych informacji identyfikujących żywność (Litwa).

Także na arenie międzynarodowej poza państwami unijnymi wskazuje się, że każdy przypadek uznania żywności za zafałszowaną jest uwarunkowany wystąpieniem „intencji” po stronie podmiotu

wprowadzającego taki produkt na rynek. W wydanym przez Organizację Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (Food and Agriculture Organization of the United Nations) przewodniku technicznym w zakresie bezpieczeństwa żywności dla Azji i Pacyfiku podkreślono, że kryterium „intencji” (zamiaru) oddziela oszustwo żywnościowe od pomyłki lub błędu4, dlatego wykazanie zamiaru zafałszowania żywności po stronie przedsiębiorcy jest tak kluczowe, aby odróżnić przypadek istotnego naruszenia przepisów prawa żywnościowego od zwykłego uchybienia przepisom, nierzadko o charakterze czysto formalnym.

Brak uwzględnienia tego aspektu naruszenia w zaproponowanym przez projektodawcę brzmieniu przepisu jest niezrozumiały, a także niespójny z rozumieniem pojęcia zafałszowania w Unii Europejskiej. Ponadto, proponowany przepis istotnie różni się od typowego rozumienia zafałszowanej żywności przez państwa pozaunijne na całym świecie, stawiając w ten sposób polskich przedsiębiorców w niezasadnie trudniejszej sytuacji prawno-ekonomicznej. [Dotychczasowa intencja ustawodawcy] Ustawodawca przyjmując ustawę z dnia 24 października 2008 r. o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw, na mocy której wprowadzono definicję “artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego”, w jej uzasadnieniu wskazał, że naruszenie w postaci zafałszowania swoim zakresem objąć miało praktyki narażające interesy konsumentów w sposób zamierzony, wykraczające poza zakres zwykłych niedociągnięć, które jakkolwiek mogą nawet wykazywać niezgodność z przepisami, to jednak nie wprowadzają konsumenta w błąd i nie nadają produktowi cech sugerujących jego wyższe walory organoleptyczne czy pochodzenie.

Projekt ustawy niezasadnie od tego aspektu odchodzi.

Wobec powyższego postulujemy o zmianę brzmienia omawianego przepisu i proponujemy jego treść:

Art. 1 pkt 3) lit. b) pkt 10 otrzymuje brzmienie: “10) artykuł rolno-spożywczy zafałszowany – produkt w odniesieniu do którego konsument finalny jest celowo wprowadzany w błąd co do rzeczywistych właściwości tego artykułu, sposobu jego produkcji bądź jego pochodzenia w taki sposób, że to wprowadzenie w błąd w istotny sposób narusza interesy konsumenta finalnego, w szczególności zaś

Art. 1 pkt 3 lit. b (art. 3 pkt 10 ustawy)

produkt:

a) bez wymaganego przepisami dotyczącymi jakości handlowej oznakowania lub

b) którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spożywczych, lub

c) w którego oznakowaniu podano: – nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolnospożywczych albo niezgodną z prawdą lub – niezgodne z prawdą dane w zakresie jego pochodzenia, terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości, jego zawartości netto, klasy jakości handlowej, odmiany lub jego typu handlowego, lub

d) w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące jego oznakowania, powodujące ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości”.

W uzasadnieniu do projektu ustawy podano, że w pewnych przypadkach dla uznania produktu za artykuł rolno-spożywczy zafałszowany niezbędne będzie wykazanie przez organ, że stwierdzone nieprawidłowości w istotny sposób naruszają interesy konsumentów finalnych.

Jednak zapis zawarty w art. 1 pkt 3 lit. b) projektu ustawy nie gwarantuje takiego podejścia organów i naszym zdaniem powinien zostać doprecyzowany o powyższe brzmienie zawarte w uzasadnieniu. Zapis o brzmieniu „w istotny sposób naruszają interesy konsumentów finalnych” istnieje już w obecnie obowiązującej ustawie o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych w definicji artykułu rolnospożywczego zafałszowanego i nie skutkuje w praktyce wykazywaniem przez organy kontrolne takiego istotnego naruszenia interesów konsumentów. Warto byłoby określić, kiedy mamy do czynienia z istotnym naruszeniem interesów konsumentów finalnych kwalifikującym produkt do kategorii artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego, a tym samym do określonych w ustawie kar nakładanych na przedsiębiorcę.

W art. art. 1 pkt 3 lit. b wnosimy o uzupełnienie definicji artykułu rolnospożywczego zafałszowanego, o którym mowa w art. 3 pkt 10 zmienianej ustawy poprzez dodanie w art. 1 pkt 3 lit. a, b oraz c projektu ustawy warunku nadrzędnego, jakim jest wymóg, aby niezgodności lub zmiany w istotny sposób naruszały interesy konsumentów finalnych.

Polska Federacja Producentów Żywności Związek Pracodawców

Uwaga nieuwzględniona.

Kwestia „istotności” zawsze pozostanie zagadnieniem ocennym.

Nie jest możliwe stworzenie zamkniętego katalogu konkretnych uchybień, które zawsze w istotny sposób naruszałyby interesy konsumentów.

Kwalifikując daną nieprawidłowość organ zawsze będzie działał w granicach uznania administracyjnego, ale jego rozstrzygnięcie może być weryfikowane w postępowaniu odwoławczym i sądowym.

Konfederacja Lewiatan

Uwaga nieuwzględniona.

Stanowisko jak w pkt 1 i 2.

W lit. a – c wskazane zostały nieprawidłowości, które ze swej istoty zawsze w istotny sposób naruszają interesy konsumentów.

Po zmianie definicji artykułu rolno-spożywczego zafałszowane, zafałszowanie nadal pozostanie kwalifikowana postacią

Art. 1 pkt 15 (art. 17d ustawy)

Zgodnie z doktryną: „Zafałszowanie stanowi kwalifikowaną formę niewłaściwej jakości handlowej. W związku z powyższym nie każdy produkt o niewłaściwej jakości handlowej będzie produktem zafałszowanym,” (A. Jaczyńska [w:] Ustawa o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Komentarz, LEX/el. 2023, art. 3.). W odniesieniu do ustawy o jakości handlowej to właśnie istotność naruszenia interesu konsumenta wyróżnia artykuły zafałszowane spośród innych artykułów o niewłaściwej jakości handlowej. Zatem warunek istotności naruszenia interesu konsumenta powinien mieć zastosowanie we wszystkich przypadkach oceny zafałszowania artykułu rolno-spożywczego na gruncie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Zgodnie z Rozporządzeniem Delegowanym Komisji Europejskiej 2023/2464 z dnia 17 sierpnia 2023 r. zmieniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących jaj, państwa członkowskie mogą umożliwić znakowanie jaj w pierwszym zakładzie pakowania zamiast w miejscu produkcji, pod warunkiem spełnienia określonych kryteriów. W związku z tym wnosimy o wprowadzenie w projekcie ustawy o inspekcji jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych stosownej regulacji pozwalającej na wprowadzenie tego typy derogacji w Polsce.

Obowiązek znakowania jaj wyłącznie w miejscu produkcji znacząco utrudnia funkcjonowanie wielu podmiotów na rynku, w szczególności w kontekście dużej skali produkcji, wymogów sanitarnych oraz specyfiki logistyki. Producenci jaj w Polsce od lat z powodzeniem stosują praktykę znakowania w pierwszym zakładzie pakowania, zapewniając pełną identyfikowalność produktów oraz zgodność z najwyższymi standardami.

Krajowa Federacja Hodowców Drobiu i Producentów Jaj proponuje wprowadzenie następujących zapisów do ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1980), w punkcie 17d:

niewłaściwej jakości. Zmieniona definicja pojawiające się wątpliwości interpretacyjne.

Krajowa Federacja Hodowców Drobiu i Producentów Jaj

wyeliminuje

Uwaga uwzględniona.

Brzmienie przepisu art. 1 pkt 15 projektu (art. 17d ustawy) uwzględnia propozycję Krajowej Federacji Hodowców Drobiu i Producentów Jaj.

rozporządzenie Komisji (WE) nr 589/2008 (Dz. Urz. UE L 2023/2465 z 8.11.2023 oraz Dz. Urz. UE L 2024/90278 z 03.05.2024), jest organem właściwym w sprawie zwolnień z obowiązku znakowania jaj w miejscu produkcji i umożliwienia znakowania w pierwszym zakładzie pakowania, do którego dostarcza się jaja.

- Zwolnienia są dokonywane w drodze decyzji na wniosek podmiotu ubiegającego się o zwolnienie.

- Zwolnienia udziela się, jeżeli znakowanie jaj odbywa się w pierwszym zakładzie pakowania jaj w rozumieniu art. 2 lit. p rozporządzenia 2023/2465, zwanym dalej „zakładem pakowania”, do którego dostarcza się jaja oraz jest spełniony co najmniej jeden z warunków:

1) miejsce prowadzenia produkcji jaj w rozumieniu art. 2 lit. o rozporządzenia nr 2023/2465, zwane dalej „miejscem prowadzenia produkcji” i zakład pakowania znajdują się na obszarze tego samego:

a) powiatu lub na obszarze powiatów sąsiadujących z tym powiatem, a wszystkie jaja objęte wymogiem znakowania, pochodzące z tego miejsca prowadzenia produkcji, są znakowane wyłącznie w tym zakładzie pakowania lub

b) województwa, lub na obszarze województw sąsiadujących z tym województwem, oraz podmioty te należą, w sposób bezpośredni lub pośredni, do tego samego właściciela, właścicieli albo co najmniej jednego ze współwłaścicieli, a wszystkie jaja objęte wymogiem znakowania, pochodzące z tego miejsca prowadzenia produkcji jaj, są znakowane wyłącznie w tym zakładzie pakowania;

Wprowadzenie tej regulacji pozwoli dostosować przepisy do realiów rynkowych oraz zapewnić zgodność z unijnym prawodawstwem, jednocześnie utrzymując wysoki poziom kontroli i identyfikowalności jaj.

Krajowa Federacja Hodowców Drobiu i Producentów Jaj wnosi również o uwzględnienie w projekcie ustawy o zmianie ustawy o inspekcji jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych i niektórych innych ustaw postulatów dotyczących procedur eksportowych jaj nieoznakowanych do krajów Unii Europejskiej.

Obecny zapis w art. 17d ust. 4 pkt 2 ustawy o inspekcji jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych i niektórych innych ustaw, wymagający zgłoszenia zamiaru eksportu jaj nieoznakowanych z 14dniowym wyprzedzeniem, w praktyce znacząco utrudnia

funkcjonowanie producentów jaj i stoi w sprzeczności z rynkowymi realiami branży.

Obecne przepisy nie uwzględniają specyfiki rynku jaj, który charakteryzuje się określonym terminem przydatności jaj do spożycia – wynoszącym 28 dni – co powoduje, że wymóg zgłoszenia eksportu z 14dniowym wyprzedzeniem jest trudny do pogodzenia z zachowaniem świeżości produktu. Dodatkowo przepisy regulujące znakowanie jaja nakładają obowiązek ich oznakowania w ciągu 10 dni od zniesienia, co sprawia, że relatywnie długi okres zgłoszenia przed transportem są niepraktyczne – zamówienia na jaja składane są z wyprzedzeniem wynoszącym 3-5 dni, co czyni 14-dniowy okres oczekiwania nierealnym w rynkowych warunkach funkcjonowania branży.

Procedura zgłaszania transportu jaj nieoznakowanych do krajów UE do WIJHARS, mimo swej szczegółowości, nie gwarantuje faktycznej kontroli realizacji zgłoszeń. W praktyce oznacza to, że nawet jeśli transport nie dochodzi do skutku lub odbywa się w mniejszej skali niż pierwotnie zadeklarowano, informacje te nie są weryfikowane.

Jednocześnie producenci, zgodnie z ustawą, już prowadzą szczegółową ewidencję jaj nieoznakowanych, co zapewnia pełną identyfikowalność produktów i czyni dodatkowe zgłoszenie zbędnym formalizmem.

Narzut administracyjny, który generują obecne przepisy, niepotrzebnie obciąża WIJHARS, GIJHARS oraz producentów, bez wyraźnej korzyści dla systemu kontroli.

W związku z powyższym sugerujemy wprowadzenie zmiany treści art. 17d ust. 4 pkt 2 ustawy o inspekcji jakości handlowej artykułów rolnospożywczych, który obliguje do pisemnego informowania wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolnospożywczych o zamiarze dostawy jaj do odbiorców w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej na 14 dni przed każdą wysyłką.

Proponowane nowe brzmienie art. 17d ust. 4 pkt 2 :

„informować pisemnie właściwego wojewódzkiego inspektora jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych o zamiarze dostawy jaj do odbiorców w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, na 3 dni przed każdą wysyłką jaj, podając:

a) nazwę albo imię i nazwisko oraz adres odbiorcy jaj,

b) miejsce przeznaczenia jaj,

c) masę lub liczbę wysyłanych jaj.

Art. 1 pkt 15 (art. 17d ustawy)

Proponowana zmiana uprości procedury, zmniejszy obciążenia administracyjne i pozwoli producentom działać w sposób zgodny z realiami rynkowymi, nie naruszając przy tym identyfikowalności produktów.

Zespół ds. Drobiarstwa wnosi o uzupełnienie projektu ustawy o zmianę przepisów dotyczących jakości handlowej dla jaj w skorupkach w zakresie wprowadzenia przez Polskę wyłączenia w odniesieniu do obowiązku znakowania jaj wyłącznie w miejscu produkcji i umożliwienie znakowania w pierwszym zakładzie pakowania, do którego dostarcza się jaja z uwagi na konieczność implementacji do krajowego prawa przepisów Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) 2023/2464 z dnia 17 sierpnia 2023 r. zmieniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących jaj.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17.12.2013 ustanawiające wspólną organizację produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 2134/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007, w części VI pkt III dotyczący znakowania jaj, w ppkt 2 stanowiło dotychczas, że „Znakowanie jaj zgodnie z pkt 1 odbywa się w miejscu produkcji lub w pierwszym zakładzie pakowania, do którego dostarcza się jaja.”

Rozporządzeniem Delegowanym Komisji (UE) 2023/2464 z dnia 17 sierpnia 2023 r. zmieniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących jaj zmieniono w/w pkt w sposób następujący:

„Znakowanie jaj zgodnie z pkt 1 odbywa się w miejscu produkcji.”

Jednocześnie pkt 2 tego rozporządzenia stanowi, że: „Państwa członkowskie mogą w oparciu o obiektywne kryteria, zwolnić jaja z wymogu ustanowionego w pkt 2, jeżeli znakowanie odbywa się w pierwszym zakładzie pakowania, do którego dostarcza się jaja.”.

W związku z powyższym, producenci oraz dystrybutorzy jaj uważają za bezwzględnie konieczne wprowadzenie przez Polskę wyłączenia w odniesieniu do obowiązku znakowania jaj wyłącznie w miejscu produkcji i umożliwienie znakowania w pierwszym zakładzie pakowania, do którego dostarcza się jaja. Zdaniem Zespołu, odstępstwo nie powinno polegać na zwolnieniu wszystkich podmiotów, a powinno być warunkowane wypełnieniem określonych kryteriów na jakich podmioty mogą być zwolnione ze znakowania jaja w miejscu produkcji

Krajowa Rada Drobiarska – Zespół ds.

Drobiarstwa

Uwaga uwzględniona.

Brzmienie przepisu art. 1 pkt 15 projektu (art. 17d ustawy) uwzględnia propozycję Krajowej Rady Drobiarskiej – Zespołu ds.

Drobiarstwa

oraz jakie warunki musi spełniać zakład pakowania, w którym odbywa się znakowanie jaj.

W tym celu należy w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1980) wprowadzić następujące zmiany (art. 17d):

- Wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolnospożywczych właściwy ze względu na miejsce prowadzenia produkcji jaj, w rozumieniu art. 2 lit. o rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2465 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i rady (UE) nr 1308/ 2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących jaj oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 589/2008 (Dz. Urz. UE L 2023/2465 z 8.11.2023 oraz Dz. Urz. UE L 2024/90278 z 03.05.2024), jest organem właściwym w sprawie zwolnień z obowiązku znakowania jaj w miejscu produkcji i umożliwienia znakowania w pierwszym zakładzie pakowania, do którego dostarcza się jaja.

- Zwolnienia są dokonywane w drodze decyzji na wniosek podmiotu ubiegającego się o zwolnienie.

1) miejsce prowadzenia produkcji jaj w rozumieniu art. 2 lit. o rozporządzenia 2023/2465, zwane dalej „miejscem prowadzenia produkcji”, i zakład pakowania znajdują się na obszarze tego samego:

b) województwa lub na obszarze województw sąsiadujących z tym województwem oraz podmioty te należą w sposób bezpośredni lub pośredni do tego samego właściciela, właścicieli albo co najmniej jednego ze współwłaścicieli, a wszystkie jaja objęte wymogiem znakowania pochodzące z tego miejsca prowadzenia produkcji jaj, są znakowane wyłącznie w tym zakładzie pakowania;

2) w miejscu prowadzenia produkcji jaj, z którego jaja będą dostarczane do pierwszego zakładu pakowania jaj, odbywa się zbiór ręczny jaj. (…)

Art. 1 pkt 21 (art. 24d ustawy)

Art. 1 pkt 26 (art. 31 ustawy)

W art. 1 pkt 21 wprowadzającego do głównej, nowelizowanej ustawy art. 24d, przewiduje się udzielanie informacji Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych m.in. przez organy samorządu oraz samorządowe jednostki organizacyjne. W proponowanym art. 24d ust. 2 zawiera się stwierdzenie, że „sporządzone na piśmie wystąpienie organu Inspekcji o dostarczenie informacji zawiera co najmniej oznaczenie treści żądania oraz termin dostarczenia informacji”. Sama formuła wystąpienia jest akceptowalna, natomiast proponujemy, by projektodawcy określili minimalny termin na odpowiedź np. 14 dni, gdyż sformułowany w obecnej wersji przepis powoduje, że pracownicy Inspekcji mogliby żądać informacji nawet z dnia na dzień. Z oczywistych przyczyn organizacyjnych lub merytorycznych nie jest to możliwe. Dlatego proponujemy następujące brzmienie przepisu:

2. Sporządzone na piśmie wystąpienie organu Inspekcji o dostarczenie informacji zawiera co najmniej oznaczenie treści żądania oraz termin dostarczenia informacji, nie krótszy niż 14 dni od otrzymania wystąpienia organu Inspekcji.

Sądzimy, że ta drobna, ale ważna organizacyjnie poprawka, znajdzie zrozumienie także wśród innych adresatów tego przepisu jak np. prokuratur, sądów czy organów administracji rządowej.

Całkowite usunięcie możliwości zawnioskowania przez zainteresowanego przedsiębiorcę o przeprowadzenie oceny jakości handlowej wskazanych artykułów rolno-spożywczych jest zmianą niekorzystną dla przedsiębiorców (nawet mimo wprowadzenia dla tych produktów np. systemu zatwierdzenia handlowca określonego przepisami unijnymi w rozporządzeniu 2023/2430). W zasadzie jedyną przesłanką uzasadniającą wprowadzenie proponowanego przepisu, wskazaną przez ustawodawcę, jest według ustawodawcy brak obowiązku unijnego w tym zakresie oraz nadmierne obciążenie organu.

Należy stwierdzić, że przedsiębiorcy aktywnie korzystają z możliwości zawnioskowania o przeprowadzenie oceny jakości, przepis jest więc potrzebny uczestnikom obrotu gospodarczego. Samo obciążenie organu nie jest wystarczającą przesłanką do całkowitego usunięcia możliwości wnioskowania przez zainteresowanych przedsiębiorców o dokonanie oceny.

Wobec powyższego postulujemy o całkowitą rezygnację z wprowadzenia komentowanego przepisu.

Związek Polskich

Powiatów

Uwaga uwzględniona.

Zaproponowano poniższe brzmienie tego przepisu:

„2. Sporządzone na piśmie wystąpienie organu Inspekcji o przekazanie informacji zawiera co najmniej oznaczenie treści żądania oraz termin przekazania informacji, nie krótszy niż 14 dni od dnia otrzymania żądania.”

Polska Organizacja Handlu i Dystrybucji

Uwaga nieuwzględniona.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że omawiany przepis nie wprowadza zmian merytorycznych, lecz ma charakter techniczny, porządkowy. Jest to rozwiązanie funkcjonujące od lat, do którego nie było zastrzeżeń.

Obecnie przepis art. 31 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych nie przewiduje możliwości dokonywania oceny jakości handlowej owoców i warzyw na wniosek zainteresowanego przedsiębiorcy (tu: handlowca).

Wynika to z faktu, że aktualnie zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawa ta wyłącza kwestie jakości handlowej owoców i warzyw w zakresie uregulowanym w przepisach Unii Europejskiej. Stąd też zapis zaproponowany w art. 1 pkt 26 projektu ustawy nie jest zmianą, a jedynie utrzymaniem istniejącego stanu prawnego.

Kontrole zgodności owoców i warzyw oraz bananów z normami handlowymi realizowane są przez państwa członkowskie na zasadach określonych w rozporządzeniu wykonawczym Komisji

(UE) 2023/2430. Zgodnie z art. 5 ww. rozporządzenia państwa członkowskie zapewniają przeprowadzanie selektywnych, opartych na analizie ryzyka i odpowiednio częstych kontroli zgodności z odnośnymi normami handlowymi, aby zapewnić zgodność z normami handlowymi określonymi w art. 75 i 76 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2023/2429, a także zidentyfikować ewentualne nieuczciwe lub wprowadzające w błąd praktyki.

Dodatkowo na mocy art. 7 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2023/2430 dokumentem potwierdzającym, że dane produkty są zgodne z odpowiednią normą handlową jest „Świadectwo zgodności z normami handlowymi UE dotyczące świeżych owoców i warzyw oraz bananów” określone w Załączniku III do tego rozporządzenia. Natomiast w ramach oceny na wniosek wydaje się Świadectwa jakości handlowej, którego wzór został opracowany przez MRiRW.

System kontroli wyrywkowych na wszystkich etapach obrotu wynikający z przepisów unijnych nie przewiduje realizacji dodatkowych kontroli w ramach oceny na wniosek. Należy podkreślić, że dla świeżych owoców i warzyw oraz dla bananów unijny system kontroli przewiduje inne mechanizmy, takie jak np. realizacja samokontroli przez zatwierdzonych handlowców, na mocy art. 4 rozporządzenia 2023/2430. Zatwierdzeni handlowcy powinni posiadać personel przeprowadzający kontrolę, co zostało uwzględnione w projekcie ustawy i znajduje odzwierciedlenie w obowiązku zatrudnienia rzeczoznawców przez takich handlowców.

Dodatkowo należy podkreślić, że system selektywnych kontroli świeżych owoców i warzyw oraz bananów, na wszystkich etapach obrotu handlowego, w tym na etapie importu i eksportu – stanowi ważne zadanie realizowane przez IJHARS, które w wysokim stopniu angażuje do pracy inspektorów WIJHARS. Realizacja dodatkowego zadania w postaci oceny jakości handlowej owoców i warzyw po pierwsze nie wynika z przepisów unijnych w tym zakresie, a poza tym stanowiłaby nadmierne obciążenie administracyjne, niezasadne w świetle możliwości zastosowania innych mechanizmów przewidzianych w przepisach.

Art. 1 pkt 27 lit. b (art. 32 ustawy)

Art. 1 pkt 29 (art. 39 w ust. 1 w pkt 1 ustawy)

10.

Art. 1 pkt 29 (art. 39 ustawy)

11.

Art. 1 pkt 30 (art. 39f-j ustawy)

Jednocześnie apelujemy, by ewentualne określone koszty za badania laboratoryjne przeprowadzane w laboratoriach Głównego Inspektoratu z inicjatywy „podmiotów wnioskujących o przeprowadzenie badań” (wprowadzany art. 32 ust. 3b-3h), wśród których znajdują się jednostki samorządu terytorialnego, były stosunkowo niskie, gdyż i tak będzie to działanie odbywające się w ramach współpracy „wewnętrznej” administracji publicznej, finansowane ze środków publicznych i w ramach realizacji celu publicznego jakim jest bezpieczeństwo żywnościowe. Stąd również potrzeba skierowania do Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego późniejszego projektu rozporządzenia, o którym mowa w ustępie h.

Nasze wątpliwości budzi planowane obciążanie importerów kosztami kontroli granicznej niezależnie od tego czy stwierdzono nieprawidłowości w trakcie takiej kontroli, czy też nie. Koszty te mają mieć charakter stałej opłaty, jednak kluczowe jest, jak w praktyce będzie kształtować się wysokość tej opłaty.

Związek Polskich

Powiatów

Uwaga uwzględniona.

Koszty będą odzwierciedlały faktyczne koszty badań ponoszone przez laboratoria GIJHARS.

Polska Federacja Producentów Żywności Związek Pracodawców

Uwaga nieuwzględniona.

Uzasadnienie dla projektowanych zmian szczegółowo wskazane zostało w uzasadnieniu do projektu oraz w OSR.

Kwestia wysokości stawek opłat będzie przedmiotem uzgodnień i opiniowania po opracowaniu projektu rozporządzenia w tym zakresie.

Uwaga nieuwzględniona.

W uzasadnieniu do projektu w sposób szczegółowy wskazane zostały przyczyny wprowadzenia takiego rozwiązania. Należy mieć przy tym na uwadze, że opłaty za kontrole graniczne to będą kwoty niewielkie, biorąc pod uwagę wielkości kontrolowanych partii i rzeczywiste koszty związane z kontrolą.

Uważamy także, że wykreśleniu powinien ulec art. 1 pkt 30 projektowanej ustawy, na mocy którego proponuje się zmiany w art. 39 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych dotyczącym pobierania opłat za kontrolę graniczną. Niekorzystnym dla przedsiębiorców jest przerzucanie na podmioty kontrolowane obowiązku ponoszenia opłat za kontrolę graniczną niezależnie od wyników kontroli. Aktualne brzmienie art. 39 ust. 1 pkt 1 niniejszej ustawy powinno zostać zachowane, tj. obowiązek ponoszenia przez podmiot kontrolowany opłaty za kontrole graniczną powstaje jeżeli w wyniku tej kontroli stwierdzono, że artykuły rolno-spożywcze nie odpowiadają wymaganiom w zakresie jakości handlowej wynikającym z przepisów o jakości handlowej lub wymaganiom dodatkowym zadeklarowanym przez producenta.

W proponowanym brzmieniu przepisu wydaje się, że ustawodawca wprowadził błędną numerację. W ust. 6 nie ma mowy o informacjach jakie należy udostępnić a jedynie o sposobie ich udostępnienia. Zapis dotyczący informacji jakie należy podać wskazany jest w ust. 5, zatem wskazany przepis wymaga zmiany w zakresie oczywistej omyłki pisarskiej.

Wobec powyższego postulujemy o zmianę brzmienia omawianego przepisu i proponujemy jego treść:

Konfederacja Lewiatan

Polska Organizacja Handlu i Dystrybucji

Uwaga uwzględniona.

Proponowane brzmienie ust. 6:

„6. Podmiot przetwarzający dane, o którym mowa w ust. 5, jest obowiązany udostępnić informacje, o których mowa w tym przepisie, na piśmie nieodpłatnie.”

12.

Art. 1 pkt 33 (art. 40a ustawy)

31) po rozdziale 4a dodaje się rozdział 4b w brzmieniu:

„Rozdział 4b Postępowanie wyjaśniające dotyczące udostępnianych informacji na temat jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

Art. 39f. 1. Wojewódzki Inspektor wszczyna z urzędu, w drodze postanowienia, postępowanie wyjaśniające, jeżeli istnieje uzasadnione podejrzenie naruszenia przez podmiot wprowadzający do obrotu artykuły rolno-spożywcze przepisów określających zakres oraz sposób udostępniania informacji na temat jakości handlowej wprowadzanych do obrotu artykułów rolno-spożywczych.

2. Postępowanie wyjaśniające może być wszczęte bez wcześniejszego przeprowadzenia kontroli, o której mowa w rozdziale 4 lub 4a.

3. Postępowanie wyjaśniające ma na celu ustalenie, czy nastąpiło naruszenie przez podmiot wprowadzający do obrotu artykuły rolnospożywcze przepisów określających zakres oraz sposób udostępniania informacji na temat artykułów rolno-spożywczych oraz ustalenie podmiotu odpowiedzialnego za to naruszenie.

4. Postępowanie wyjaśniające trwa 30 dni od dnia jego wszczęcia.

5. W toku postępowania wyjaśniającego wojewódzki inspektor oraz upoważnieni przez niego pracownicy Inspekcji w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia kontroli mogą wystąpić na piśmie do podmiotu przetwarzającego dane podmiotu wprowadzającego do obrotu artykuły rolno-spożywcze za pośrednictwem strony internetowej podmiotu przetwarzającego dane, z żądaniem udostępnienia przez podmiot przetwarzający dane, w wyznaczonym terminie, informacji umożliwiających identyfikację podmiotu wprowadzającego do obrotu artykuły rolno-spożywcze.

6. Podmiot przetwarzający dane, o którym mowa w ust. 5, jest obowiązany udostępnić informacje, o których mowa w ust. 5, na piśmie nieodpłatnie.”

W związku z powyższym punktem (nr 4 niniejszego zestawienia) omyłka pisarska zdaje się również występować w projektowanym art. 40a ust. 1 pkt 9, zawierającym następującą treść: […] będąc do tego obowiązanym nie udostępnia informacji, o których mowa w art. 39f ust. 6, w sposób określony w art. 39f ust. 7 albo nie udostępnia tych informacji w wyznaczonym terminie, o którym mowa w art. 39f ust. 6, podlega karze pieniężnej w wysokości do dwukrotnego

Polska Organizacja Handlu i Dystrybucji

Uwaga uwzględniona.

13.

Art. 1 pkt 35 (art. 40c ustawy)

Obecnie art. 1 pkt 31 (art. 39k ustawy)

przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 500 zł;

Mając na uwadze treść projektowanego art. 39f ust. 6 należałoby przyjąć, że właściwym będzie zapis: […] będąc do tego obowiązanym nie udostępnia informacji, o których mowa w art. 39f ust. 5, w sposób określony w art. 39f ust. 6 albo nie udostępnia tych informacji w wyznaczonym terminie, o którym mowa w art. 39f ust. 5, podlega karze pieniężnej w wysokości do dwukrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 500 zł; bowiem jak wskazano powyżej ust. 5 mówi o zakresie informacji oraz o terminie, natomiast ust. 6 o sposobie udostępnienia informacji.

Wobec powyższego postulujemy o zmianę brzmienia omawianego przepisu i proponujemy jego treść: w art. 40a w ust. 1:

– w pkt 8 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 9–12 w brzmieniu:

„9) będąc do tego obowiązanym nie udostępnia informacji, o których mowa w art. 39f ust. 5, w sposób określony w art. 39f ust. 6 albo nie udostępnia tych informacji w wyznaczonym terminie, o którym mowa w art. 39f ust. 6, podlega karze pieniężnej w wysokości do dwukrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 500 zł; [Zastosowanie normy karnej] Projekt zakłada, że wprowadzenie do obrotu zafałszowanej żywności stanie się przestępstwem (zgodnie z projektowanym art. 40c ust. 1 UJHARS: „Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku”.)

Wprowadzenie tak nieostrych kryteriów zafałszowania produktu do normy prawno-karnej nie wypełnia wymogu określoności znamion czynu zabronionego pod groźbą kary. Przesłanki zastosowania normy karnej powinny być ściśle określone, a nowa definicja zafałszowania artykułu rolno-spożywczego nie spełnia tego kryterium.

Dotychczasowa sankcja administracyjna za wprowadzenie do obrotu żywności zafałszowanej (tj. kara pieniężna wynosząca do 10% przychodu podmiotu, nie niższą niż 1000 zł) oraz dyrektywy wymiaru kary nie ulegają przy tym zmianie.

Polska Organizacja Handlu i Dystrybucji

Uwaga nieuwzględniona.

Motywy wprowadzenia do polskiego porządku prawnego przestępstwa oszustwa żywnościowego zostały w sposób obszerny wskazane w uzasadnieniu do projektu ustawy i pozostają one w pełni nadal aktualne.

Należy zauważyć, że to m. in. potrzeba wyodrębnienia czynów o charakterze intencjonalnym jest jedną z przyczyn projektowanych zmian. Przepisy o karach pieniężnych zawarte w ustawie o jhar-s stanowią element prawa administracyjnego, a badanie winy i jej stopnia pozostaje poza domeną tej dziedziny prawa. Kwestia stopnia zawinienia będzie badana właśnie w przypadku wprowadzanego w projekcie przestępstwa oszustwa żywnościowego.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że projektowana zmiana stanowi skrajne i nieproporcjonalną dolegliwość, a sankcje w zakresie wprowadzenia do obrotu produktu zafałszowanego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej winny ograniczać się do administracyjnych kar pieniężnych aby zachować proporcjonalność kary do naruszenia.

Obecnie funkcjonujące sankcje administracyjne dotyczące artykułów rolno-spożywczych zafałszowanych wypełniają swoją funkcję chroniąc konsumenta przed wprowadzeniem produktów zafałszowanych, bowiem już w obecnym stanie prawnym sankcje administracyjne są skrajnie wysokie, sięgając nawet 10% przychodu, co w przypadku dużych przedsiębiorców oznacza dolegliwe kary, mające ogromny wpływ na funkcjonowanie przedsiębiorstwa.

Dalsze zaostrzenie obowiązujących przepisów przez dołożenie do już obowiązujących sankcji administracyjnych, dodatkowych sankcji karnych w przypadku celowości działania ukierunkowanej na osiągnięcie korzyści majątkowej stoi w rażącej dysproporcji do wagi naruszenia. Ustawodawca winien projektować kary z uwzględnieniem zasady proporcjonalności kary do celów jakie ma spełniać.

Przestępstwo od czynu zagrożonego sankcja administracyjną ma odróżniać element celowości ukierunkowany na osiągnięcie korzyści majątkowej. Jednak już samo „zafałszowanie” produktu winno być rozpatrywane jedynie w przypadku działania celowego.

Mając na uwadze projektowane zmiany dotyczące definicji artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego, w szczególności przy nieostrych kryteriach zafałszowania produktu istnieje poważne ryzyko nadużyć w zakresie nakładania sankcji karnych w tym zakresie. Wprowadzenie proponowanych sankcji karnych doprowadzi do naruszenia podstawowej zasady prawa karnego tj. nullum crimen sine lege certa zakazującej tworzenia niedookreślonych i nieostrych typów przestępstw i nieokreślonych kar grożących za przestępstwo, a zatem będzie niezgodne z art. 42 ust. 1 Konstytucji i w konsekwencji nieważne. Nadto doprowadzi również do znaczącego naruszenia zasady pewności prawa i rażącego naruszenia równowagi między sytuacją przedsiębiorców względem państwa.

Wobec powyższego postulujemy o całkowitą rezygnację z wprowadzenia komentowanego przepisu.

14.

Art. 5

15.

Art. 10 (obecnie art. 11 projektu)

Postulujemy o wydłużenie do dwóch lat czasu przez jaki produkty wytworzone w ramach systemów określonych w art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1 które zostały oznakowane znakiem jakości na podstawie z art. 13 ust. 1 pkt 2, mogą być oznakowane tym znakiem.

Etykiety i opakowania do produktów rolno-spożywczych przygotowywane są z wielomiesięcznym wyprzedzeniem. Dłuższy okres przejściowy umożliwi uniknięcie poniesienia przez numer z wykazu RCL: UC72, data publikacji 27.11.2024 r. („projekt nowelizacji UJHARS”) przedsiębiorców strat finansowych wynikających z wcześniej przygotowanych już opakowań i etykiet.

Wobec powyższego postulujemy o zmianę brzmienia omawianego przepisu i proponujemy jego treść:

„Art. 5. Produkty wytworzone w ramach systemów określonych w art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, które zostały oznakowane znakiem jakości na podstawie z art. 13 ust. 1 pkt 2, mogą być oznakowane tym znakiem przez dwa lata od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.”

Postulujemy o wydłużenie vacatio legis. Obecnie proponowane 14 dni, nawet przy zaproponowanych przepisach przejściowych, jest zbyt krótkim czasem uniemożliwiającym przedsiębiorcom możliwość stosownego przygotowania się do zaproponowanych zmian i wdrożenia obowiązków wynikających z ustawy zmieniającej.

Mając na uwadze, że niniejszy projekt zmiany ustawy procedowany jest równolegle z komisyjnym projektem ustawy o ograniczeniu biurokracji i barier prawnych, będącego obecnie na etapie prac sejmowych, prawdopodobnym jest, iż przy wprowadzaniu zmian wynikających z niniejszego projektu ustawy, zmiany dotyczące przepisów prawa gospodarczego będą wchodzić w życie już wyłącznie dwa razy w roku (1 stycznia i 1 czerwca) jeżeli projektowana ustawa o ograniczeniu biurokracji i barier prawnych wejdzie do tego czasu w życie. Stąd data 1 stycznia 2026 r. na wejście w życie ustawy jest również właściwa w tym zakresie.

Wobec powyższego postulujemy o zmianę brzmienia omawianego przepisu i proponujemy jego treść:

„Art. 10. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.”

Polska Organizacja Handlu i Dystrybucji

Uwaga nieuwzględniona.

Okres 1 roku jest okresem wystarczającym, który godzi ochronę interesów konsumentów z potrzebą zapewnienia poczucia stabilizacji i pewności prawa przedsiębiorców

Polska Organizacja Handlu i Dystrybucji

Uwaga nieuwzględniona.

Okres vacatio legis powinien być jak najkrótszy, ponieważ przepisy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2429 i rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2023/2430 dotyczące jakości handlowej owoców i warzyw oraz bananów, są stosowane od 1 stycznia 2025 r. Niektóre przepisy unijne obowiązują wprost i przedsiębiorcy już muszą się do nich stosować. Konieczne jest jak najszybsze wejście w życie przepisów krajowych, wdrażających pozostałe uregulowania UE.

Należy ponadto zauważyć, że projekt zawiera przepisy przejściowe.

Lp. 1.

Jedn.

Redakcyjna

Art. 1 pkt 7 lit. d (art. 12a ust. 9 ustawy)

Art. 1 pkt 13 lit. a tiret drugie i lit. b (art. 17 ust. 1 pkt 7a ustawy)

Załącznik nr 2 – Tabela z uwagami zgłoszonymi w ramach opiniowania Projekt ustawy o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw (UC72)

Uwaga Zgłaszający uwagę Stanowisko MRiRW W art. 1 ust. 7 lit. d projektu, który dodaje art. 12a ust. 9 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1980) (dalej: „u.j.h.a.r.s.”) wskazano podmioty mające dostęp do informacji zawartych w centralnym rejestrze. W ustawie określony powinien zostać sposób w jaki podmioty te mają mieć dostęp do centralnego rejestru, tak aby przetwarzanie w nim danych odbywało się w sposób przejrzysty i bezpieczny (art. 5 ust. 1 lit. a oraz f rozporządzenia 2016/679), w szczególności czy dostęp do informacji zawartych w centralnym rejestrze odbywać się będzie na wniosek wskazanych w przepisie podmiotów. Należy zwrócić uwagę, że rejestry prowadzone są w konkretnych celach i dane w nich zgromadzone mogą być przetwarzane tylko w tych celach, na co wskazuje motyw 31 rozporządzenia 2016/679.

W art. 1 ust. 13 lit. a projektu zawarto propozycję art. 17 ust. 1 pkt 7a u.j.h.a.r.s., który dodaje do zadań Inspekcji obowiązek współpracy ze wskazanymi organami, obejmującej również wymianę informacji z tymi organami. Organy wskazane w tym przepisie przetwarzają dane dotyczące wyroków skazujących i czynów zabronionych, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2016/6795.

Przetwarzanie takich danych objęte jest szczególnym reżimem. Organy publiczne związane są konstytucyjną zasadą legalizmu, co powinno być odzwierciedlone w regulacjach prawnych je wiążących. Dlatego też wątpliwości organu nadzorczego budzi bliżej nieokreślona „wymiana informacji” między organami. W szczególności czy Inspekcja na tej podstawie przetwarzać będzie dane związane z postępowaniami w sprawach o wykroczenia, postępowania karne, w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe – jeżeli dochodziłoby do tego, to ustawa powinna wskazywać dokładny zakres udostępnianych informacji, tryb oraz sposób ich udostępniania, a także okres retencji udostępnionych danych. Uregulowanie tych kwestii powinno znaleźć odzwierciedlenie w ustawie, a nie w drodze porozumienia, co wskazano w propozycji art. 17 ust. 1a u.j.h.a.r.s. (art. 1 ust. 13 lit. b projektu).

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych

Uwaga nieuwzględniona, wyjaśniona.

Katalog podmiotów mających dostęp do rejestru względem obecnego stanu prawnego poszerzony został jedynie o upoważnione jednostki certyfikujące. Zarówno ww. jednostki jak i pozostałe organy IJHAR-S wskazane w już obowiązującym przepisie, zgodnie z art. 12a ust. 3 ustawy dokonują wpisów do rejestru oraz ich aktualizacji. Logiczna konsekwencją jest zatem dostęp ww. podmiotów do danych zawartych w rejestrze.

Projektowany przepis wyraźnie wskazuje, że warunkiem niezbędnym do wglądu do gromadzonych danych jest posiadanie stosownego upoważnienia przez pracowników uprawnionych podmiotów.

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych

Uwaga nieuwzględniona.

Projektowany przepis wyraźnie wskazuje zakres informacji podlegających wymianie („w zakresie wykonywania zadań Inspekcji dotyczących oszustw żywnościowych”).

Należy mieć przy tym na uwadze, że wymiana informacji będzie się odbywała z uwzględnieniem ewentualnych przepisów szczególnych dot. tajemnicy postępowania karnego.

Podczas konferencji uzgodnieniowej w dniu 17 marca 2025 r. brzmienie tego przepisu nie zostało uzgodnione. Przedstawiciel Urzędu Ochrony Danych Osobowych nie przyjął wyjaśnień projektodawcy i podtrzymał swoje stanowisko, co zostało uwzględnione w zestawieniu uwag nieuwzględnionych.

Art. 1 pkt 15 (art. 17d ustawy)

Art. 1 pkt 16 (art. 17e ustawy)

W art. 1 pkt 15 uwzględnienia wymaga fakt uchylenia rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie norm handlowych w odniesieniu do jaj i zastąpienia go rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2465 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących jaj oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 589/2008 (Dz. Urz. UE L 2023/2465 z 8.11.2023 oraz Dz. Urz.

UE L 2024/90278 z 03.05.2024).

W art. 17d ust. 5 u.j.h.a.r.s. (art. 1 ust. 15 projektu) wskazano, że wojewódzki inspektor niezwłocznie przekazuje informacje, o których mowa w ust. 4 pkt 2 Głównemu Inspektorowi. Jako że wśród przekazywanych danych będą także dane osobowe, w przepisach powinien być wskazany cel, w jakim informacje te mają być przekazywane.

W art. 17d ust. 9 u.j.h.a.r.s. (art. 1 ust. 15 projektu) wskazano, że wojewódzki inspektor niezwłocznie powiadamia o zwolnieniu oraz o cofnięciu zwolnienia właściwego powiatowego lekarza weterynarii oraz Głównego Inspektora. Prawodawca określić powinien w jaki sposób wojewódzki inspektor posługujący się danymi osobowymi osoby zainteresowanej dla wypełnienia tego obowiązku ma dokonywać tego powiadomienia.

Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych

Uwaga uwzględniona.

W art. 1 pkt 15 projektu ustawy (art. 17d ustawy) wprowadzono odwołanie do aktualnych przepisów unijnych, tj. rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2465 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących jaj oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 589/2008 (Dz. Urz. UE L 2023/2465 z 8.11.2023 oraz Dz. Urz.

UE L 2024/90278 z 03.05.2024).

Urząd Ochrony Danych Osobowych

W art. 1 pkt 16 w projektowanym art. 17e po ust. 13 proponuję dodać ust. 14 w brzmieniu:

„14. Decyzja, o której mowa w ust. 13, podlega natychmiastowemu wykonaniu.”

Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych

Uwaga uwzględniona.

W związku z uwagami jakie wpłynęły od strony społecznej, art. 17d ustawy (art. 1 pkt 15 projektu) nadano nowe brzmienie, co spowodowało zmianę numeracji ustępów w tym artykule.

W art. 17d ust. 7 (poprzednio ust. 5) ustawy wskazano, że informacje, o których mowa w ust. 4 pkt 2 tego przepisu (po zmianach jest to ust. 6 pkt 1 lit. b), są przekazywane w celu realizacji obowiązku wynikającego z przepisów unijnych, tj. art. 10 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2465.

Zaproponowane następujące brzmienie tego przepisu:

„7. Wojewódzki inspektor niezwłocznie przekazuje informacje, o których mowa w ust. 6 pkt 1 lit. b, Głównemu Inspektorowi w celu realizacji przez niego obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia 2023/2465.”.

W art. 17d ust. 10 (poprzednio ust. 9) ustawy doprecyzowano, że informacje o zwolnieniu oraz o cofnięciu zwolnienia będą przekazywane właściwemu powiatowemu lekarzowi weterynarii oraz Głównemu Inspektorowi na piśmie.

Proponowane brzmienie tego przepisu:

„10. Wojewódzki inspektor niezwłocznie powiadamia na piśmie o zwolnieniu, o którym mowa w ust. 1, oraz o cofnięciu takiego zwolnienia powiatowego lekarza weterynarii właściwego ze względu na miejsce produkcji jaj oraz Głównego Inspektora, który prowadzi wykaz podmiotów, które posiadają zwolnienie.”

Uwaga uwzględniona.

W art. 17e ustawy (art. 1 pkt 16 projektu) wprowadzono dodatkowy ustęp w brzmieniu zaproponowanym przez GIJHARS, tj.:

Art. 1 pkt 16 (art. 17e ustawy)

Art. 1 pkt 19 (art. 23a ust. 1 ustawy)

W ocenie GIJHARS zasadne jest, aby w przypadku decyzji stanowiących orzeczenie o niezgodności, o którym mowa w art. 10 ust. 3 rozporządzenia 2023/2430, zastosowanie znajdował tryb analogiczny z rozwiązaniem przewidzianym, dla decyzji wydawanych na podstawie art. 29 oraz art. 30 ustawy, tj. aby podlegały one natychmiastowemu wykonaniu. Należy przy tym zauważyć, że powyższe rozwiązanie umożliwi uproszczony i szybszy sposób doręczania takich decyzji przewidziany w art. 39 § 4 Kpa, tj. przez pracowników organu.

W art. 17e ust. 10 u.j.h.a.r.s. (art. 1 ust. 16 projektu) określono obowiązek dołączania do wniosku dokumentów, których wykaz znajduje się na stronie internetowej prowadzonej przez Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych. W ust. 11 wskazano, że wnioski składa się na formularzach udostępnionych na stronie internetowej. Jeżeli wśród żądanych dokumentów będą takie, w których treści zawarte będą dane osobowe, wówczas prawodawca określić powinien cel ich przetwarzania wyznaczający okres retencji tych danych. W ustawie wskazany powinien być również zakres danych, których podania wymaga się w formularzu.

Proponowany art. 23a ust. 1 u.j.h.a.r.s. (art. 1 ust. 19 projektu) wskazuje, że przed rozpoczęciem kontroli Główny Inspektor, wojewódzcy inspektorzy oraz upoważnieni przez nich pracownicy Inspekcji w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia kontroli mogą wystąpić na piśmie do podmiotu przetwarzającego dane producenta lub handlowca z żądaniem udostępnienia przez ten podmiot informacji umożliwiających identyfikację tego producenta lub handlowca. Wystąpienie z żądaniem informacji umożliwiających identyfikację producenta lub handlowca, odbywać się ma przed rozpoczęciem kontroli, a nie w jej trakcie. Może zatem dojść do sytuacji, w której żądane dane identyfikacyjne zostaną przekazane, natomiast kontrola nie zostanie przeprowadzona. Dla takiej sytuacji Prawodawca określić powinien sposób postępowania z uzyskanymi w ten sposób danymi. Po drugie, Prawodawca dookreślić powinien, który podmiot przetwarzający dane producenta lub handlowca, który wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze za pośrednictwem strony internetowej tego podmiotu przetwarzającego dane, będzie odpowiedzialny za przekazanie danych identyfikacyjnych w sytuacji, gdy producent lub handlowiec wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze za pośrednictwem kilku stron internetowych prowadzonych przez różne podmioty. Żądanie spełnienia przekazania

„14. Decyzja, o której mowa w ust. 13, podlega natychmiastowemu wykonaniu.”

Urząd Ochrony Danych Osobowych

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych

Uwaga uwzględniona.

Dane zgromadzone w wyniku rozpatrzenia wniosku będą gromadzone i przetwarzane w Centralnym Rejestrze.

Zasady dotyczące ochrony danych osobowych gromadzonych i przetwarzanych w Centralnym Rejestrze są już kompleksowo uregulowane zgodnie z sugestiami Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych zgłaszanymi na etapie tworzenia Centralnego Rejestru.

Zakres danych do podania we wnioskach znajduje się w ust. 8 i 9 w art. 17e ustawy, a wykaz załączników w ust. 11 tego przepisu.

Uwaga częściowo uwzględniona.

To organ będzie decydował, do którego podmiotu zwróci się o udostepnienie danych, w zależności od tego, z której strony internetowej organy prowadzący kontrolę będzie chciał korzystać prowadząc czynności kontrolne. Niemniej jednak przepis został przeredagowany, aktualne brzmienie przepisu jest następujące:

„Art. 23a. 1. Główny Inspektor, wojewódzcy inspektorzy oraz upoważnieni przez nich pracownicy Inspekcji w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia kontroli mogą wystąpić na piśmie do podmiotu przetwarzającego dane producenta lub handlowca, który wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze za pośrednictwem strony internetowej tego podmiotu przetwarzającego dane, z żądaniem udostępnienia przez ten podmiot, w wyznaczonym terminie, informacji umożliwiających identyfikację tego producenta lub handlowca.”

Zasady dot. danych osobowych gromadzonych i przetwarzanych w Centralnym Rejestrze są już kompleksowo uregulowane zgodnie z sugestiami PUODO zgłaszanym na etapie tworzenia Centralnego Rejestru.

Art. 1 pkt 20 (art. 24 ust. 1 pkt 3 ustawy)

Art. 1 pkt 21 (art. 24d ustawy)

informacji od wszystkich tych podmiotów mogłoby doprowadzić do nadmiernego pozyskiwania danych, sprzecznego z zasadą minimalizmu (art. 5 ust. 1 lit. c rozporządzenia 2016/6796). Tym bardziej, że w przepisie nie wskazano jakie informacje mają być tymi identyfikującymi producenta lub handlowca. Zakres tych danych powinien zostać doprecyzowany ze względu na zasadę minimalizacji danych oraz przejrzystości przetwarzania (art. 5 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2016/679).

Uwagę tę należy odnieść także do art. 39f ust. 5 u.j.h.a.r.s. (art. 1 ust. 31 projektu).

W art. 24 ust. 1 pkt 3 u.j.h.a.r.s. (art. 1 ust. 20 projektu) wskazano na uprawnienia kontrolne Inspekcji. Jest wśród nich żądanie „udostępnienia dokumentów związanych z przedmiotem kontroli”. W dotychczas obowiązującym brzmieniu art. 24 ust. 1 pkt 3 u.j.h.a.r.s. przyjęto możliwość żądania „okazania” dokumentów. Projektodawca powinien uzasadnić czym motywowana jest taka zmiana. Udostępnienie dokumentów zawierających także dane osobowe wiąże się z utratą przez administratora władztwa nad takimi dokumentami oraz większą ingerencją w wolność jednostki, wprowadzenie takiej zmiany wymaga więc stosownego uzasadnienia i przyjęcia regulacji dotyczącej zwrotu dokumentacji należącej do podmiotu objętego kontrolą (administratora).

W art. 24d ust. 1 u.j.h.a.r.s. (art. 1 ust. 21 projektu) wskazano, że w celu realizacji zadań Inspekcji, organy Inspekcji uprawnione są do żądania od sądów, prokuratury, Policji, Straży Granicznej, organów celnych, organów administracji rządowej i samorządowej oraz państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych wszelkich niezbędnych informacji. Ustawa wskazywać powinna dokładny zakres niezbędnych informacji, których Inspekcja może żądać w trybie wnioskowym do konkretnej sprawy, tym bardziej, że wśród nich mogą znajdować się dane, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2016/679, co do których przetwarzania stosuje się szczególne zasady. Przepis określać powinien również w jakim trybie Inspekcja może żądać niezbędnych informacji.

W ust. 4 określono sposób udostępniania tych informacji, który uwzględnia również przekazywanie informacji za pomocą urządzeń teletransmisji danych, o ile organ inspekcji posiada m.in. odpowiednie zabezpieczenia techniczne i organizacyjne. Rozważenia wymaga

Podczas konferencji uzgodnieniowej w dniu 17 marca 2025 r. ustalono, że zostanie doprecyzowany zakres danych identyfikujących producenta lub handlowca (imię, nazwisko, adres itp.)

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych

Uwaga nieuwzględniona, wyjaśniona.

Zastąpienie wyrażenia „okazania” sformułowaniem „udostępnienia” wynika z faktu, że udostepnienie w odniesieniu do systemów teleinformatycznych wydaje się bardziej trafne niż okazanie.

Udostepnienie w żadnym wypadku nie wiąże się z utratą władztwa nad dokumentami i nie ingeruje w wolność jednostki w sposób większy niż inne czynności kontrolne (np. pobranie próbki, które rzeczywiście pozbawia władztwa).

Udostępnienie nie jest tożsame z zabezpieczeniem dokumentów, uregulowanym w obowiązującym już art. 26 ustawy. Przepis ten oraz art. 27 regulują kwestię zwrotu zabezpieczonych dokumentów.

Uwaga nieuwzględniona, wyjaśniona.

Projektowany przepis określa zakres informacji, o które mogą wnioskować organy IJHARS („W celu realizacji zadań Inspekcji, o których mowa w art. 17 ust. 1”).

Udostępnianie informacji będzie odbywało się z uwzględnieniem przepisów szczególnych dot. określonych kategorii informacji (np. tajemnicy skarbowej, czy tajemnicy postępowania karnego).

W ust. 4 wprowadzone zostały szczegółowe i rygorystyczne rozwiązania mające zapewnić odpowiednią ochronę informacji, w tym danych osobowych, przekazywanych za pomocą teletransmisji.

Podczas konferencji uzgodnieniowej w dniu 17 marca 2025 r. ustalono, że uzasadnienie do wprowadzenia tego przepisu zostanie

10.

Art. 1 pkt 23 (art. 27a ustawy)

analiza przepisów wiążących „sądy, prokuratury, Policję, Straż Graniczną, organy celne, organy administracji rządowej i samorządowej oraz państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne” pod kątem istnienia (braku) podstaw prawnych dla udostępniania danych osobowych organom inspekcji. Celowym byłoby przeprowadzenie przez projektodawcę testu prywatności wraz z oceną skutków dla ochrony danych (art. 25 ust. 1 i 35 ust. 1 rozporządzenia 2016/679), które pozwoliłyby na precyzyjne wskazanie ryzyk związanych z przetwarzaniem danych przy użyciu nowych technologii.

Należy zwrócić uwagę, iż w wyniku dokonanej analizy dostrzeżono, ze niektóre projektowane uregulowania dotyczą ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, dalej: ,,Prawo przedsiębiorców") (,,Konstytucja Biznesu"), wobec czego zasadne jest rozważenie, przy okazji bieżącej nowelizacji, rozszerzenia jej zakresu poprzez dostosowanie treści art. 25 ust. 3 - 4 i 27a ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych, do wymogów wynikających z Rozdziału 5 - Ograniczenia kontroli działalności gospodarczej - ustawy Prawo przedsiębiorców.

Warto zaznaczyć, iż ograniczenia w zakresie kontroli przedsiębiorców nie mogą zostać skutecznie zmodyfikowane w ustawie stanowiącej uregulowanie krajowe, o czym mowa wart. 45 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, który stanowi, ze kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorców jest przeprowadzana na zasadach określonych w tej ustawie, chyba ze zasady i tryb kontroli wynikają z ratyfikowanych umów międzynarodowych albo bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej. Naruszenia ww. przepisu są sankcjonowane w art. 46 ust. 1 i 3 ustawy Prawo przedsiębiorców, które stanowią, ze przedsiębiorcy, który poniósł szkody na skutek wykonania czynności kontrolnych z naruszeniem przepisów prawa, przysługuje odszkodowanie, zaś dowody przeprowadzone w toku kontroli przez organ kontroli z naruszeniem przepis6w ustawy lub z naruszeniem innych przepis6w prawa w zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, jeżeli miały istotny wpływ na wyniki kontroli, nie mogą stanowić dowodu w postepowaniu administracyjnym, podatkowym, karnym lub karnym skarbowym dotyczycącym przedsiębiorcy.

Z powyższego wynika niewątpliwie, że imienne upoważnienie do przeprowadzenia kontroli pracowników organów Inspekcji Jakości

uzupełnione o ocenę skutków dla ochrony danych / ocenę skutków prywatności.

Biuro Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców

Uwaga nieuwzględniona.

Uwagi wykraczają poza zakres nowelizacji ustawy oraz jej cel.

Kwestie przepisów regulujących imienne okresowe upoważnienie do przeprowadzenia kontroli były przedmiotem konsultacji i uzgodnień na etapie ich tworzenia oraz kilkukrotnych zmian.

Zmiany w art. 25 ust. 2-4 były wprowadzane również w okresie obowiązywania ustawy Prawo przedsiębiorców. Należy również zauważyć, że ustalenia kontroli prowadzonych zgodnie z ww. przepisami wielokrotnie były przedmiotem rozstrzygnięć sądów administracyjnych, które ani razu nie wskazywały na niedopuszczalność wyłączeni określonych przepisów Prawa przedsiębiorców ani nie podważały możliwości wykorzystania dowodów zebranych w toku kontroli przeprowadzonych w oparciu o upoważnienie wydane na podstawie art. 25 ust. 2 ustawy o jhars.

Przepis art. 27a nie wprowadza zmian merytorycznych, natomiast ma charakter porządkowy. Zmiana jego brzmienia jest konsekwencją przeniesienia obowiązujących od lat rozwiązań dotyczących kontroli handlowców (tj. podmiotów wprowadzających do obrotu owoce i warzywa) nieprowadzących działalności gospodarczej w zakresie obrotu owocami i warzywami objętymi normami jakości handlowej z ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu do nowelizowanej ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Podczas konferencji uzgodnieniowej w dniu 17 marca 2025 r. brzmienie tego przepisu nie zostało uzgodnione. Przedstawiciel Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców nie przyjął

11.

12.

Art. 1 pkt 30 (art. 39f ust. 5 ustawy)

Art. 1 pkt. 33 (art. 40a ustawy)

Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, o którym mowa w art. 25 ust. 3 i 4 ustawy zmienianej, powinno być zgodne z art. 49 ust. 7 ustawy Prawa przedsiębiorców, a wyłączenie stosowania jego pkt. 5, 7 i 9 uznać za niedopuszczalne.

Z kolei art. 27a w obecnym brzmieniu może dawać złudne wrażenie prymatu uregulowań Ustawy w zakresie reguł kontroli przedsiębiorców, nad uregulowaniami zawartymi w Rozdziale 5 - Ograniczenia kontroli działalności gospodarczej - ustawy Prawo przedsiębiorców, podczas gdy opiniowany przepis powinien zawierać odwrotne wskazanie priorytetowych przepisów. Gwarancje i prawa przyznane przedsiębiorcom może istotnie naruszać ograniczenie stosowania postanowień ustawy Prawo przedsiębiorców w art. 27a Ustawy, poprzez zastrzeżenie, że do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy w zakresie nieuregulowanym w art. 25-27 stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, natomiast w rzeczywistości nie jest dozwolone modyfikowanie przepisami prawa krajowego przepis6w Prawa przedsiębiorców zawartych w Rozdziale 5 - Ograniczenia kontroli działalności gospodarczej - Prawa przedsiębiorców.

Mając na względzie, iż omawiane regulacje mogą w dużej mierze dotyczyć szerokiego kręgu podmiotów (wytwórców, w tym producent6w oraz ich zrzeszeń, grup i organizacji), dostrzeżone wątpliwości w zakresie ograniczeń stosowania ustawy Prawo przedsiębiorców są w pełni zasadne. W związku z powyższym zwracam się z uprzejmą prośbą o zajęcie merytorycznego stanowiska w odniesieniu do konieczności zapewniania przedsiębiorcom gwarancji ich praw oraz uznanie w tym zakresie za uzasadnione, dodatkową zmianę w Projekcie, dotyczącą aktualnego brzmienia obowiązujących przepisów ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Uwaga jak w pkt 7 zestawienia

W art. 1 pkt 33 po lit. a proponuję dodać lit. b w brzmieniu:

„b) w ust. 3 po wyrazie „kontroli” dodaje się wyrazy „przez organ Inspekcji wymierzający karę”;” oraz zmienić dalszą numerację.

Proponowana zmiana ma na celu doprecyzowanie, że w przypadku tzw. recydywy, tj. ponownego wprowadzenia do obrotu tego samego rodzaju

wyjaśnień projektodawcy i podtrzymał swoje stanowisko, co zostało uwzględnione w zestawieniu uwag nieuwzględnionych.

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych

Uwaga nieuwzględniona, wyjaśniona.

Stanowisko jak w pkt 7.

Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych

Uwaga uwzględniona.

Nowe brzmienie przepisu jest następujące:

„3.

Kto wprowadza ponownie do obrotu produkt tego samego rodzaju, który nie odpowiada jakości handlowej ze względu na tę samą wadę, podlega karze pieniężnej ustalonej – w zależności od

13.

Art. 2 (Obecnie art. 3)

14.

Art. 3 (Obecnie art. 4)

produktu, który nie spełnia wymogów jakości handlowej ze względu na tę samą wadę, kara pieniężna podwyższana jest o wysokość kar nałożonych w okresie 24 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli przez organ IJHAR-S, który tę karę wymierza. Obecne brzmienie przepisu budzi wątpliwości czy wymierzana kara powinna być podwyższona o sumę kar wymierzonych przez organ, który ją wymierza, czy też o sumę kar wymierzonych danemu podmiotowi przez wszystkie organy IJHAR-S. Przyjęcie tej drugiej interpretacji wiązać się może ze zbyt dużą dolegliwością dla przedsiębiorców posiadających oddziały/ sklepy na terenie całego kraju.

W art. 2 projektu zawarto propozycję zmiany art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 30 marca 2001 r. o rolniczych badaniach rynkowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1160), zgodnie z którą Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych kopię protokołu z kontroli. W ustawie wskazany powinien być cel tego przekazania oraz okres retencji danych znajdujących się w kopii protokołu, stosowny do celu przetwarzania.

Uwaga nr 1 ARiMR proponuje usunięcie wszystkich przepisów zawartych w ustawa z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U. z 2023 r. poz. 1318), które odnoszą się do wstępnego uznawania/cofania wstępnego uznania grupom producentów owoców i warzyw i zatwierdzania planu dochodzenia do uznania oraz jego zmian.

Uwaga nr 2

stwierdzonej wady – zgodnie z ust. 1 pkt 3 lub 4, podwyższonej o wysokość kar nałożonych w okresie 24 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli przez wojewódzkiego inspektora wymierzającego karę.”

Urząd Ochrony Danych Osobowych

Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa

Uwaga uwzględniona Stosownie do zgłoszonej uwagi zmieniono brzmienie przepisu art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 30 marca 2001 r. o rolniczych badaniach rynkowych wskazując cel przekazywania ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych kopii protokołu z kontroli, jak również okres przechowywania tych dokumentów.

Zaproponowano następujące brzmienie tego przepisu:

„1) w art. 8: a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych, zwany dalej „Głównym Inspektorem”, w celu przedstawienia wyników kontroli, o której mowa w ust. 1, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych kopię protokołu z kontroli w terminie 14 dni od dnia podpisania tego protokołu.”, b) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

„3a. Kopie protokołów z kontroli, o której mowa w ust. 1, przechowuje się przez okres niezbędny do analizy wyników tej kontroli nie dłuższy niż 5 lat.”;

Uwagi nieuwzględnione, wyjaśniona.

Dotyczy uwagi nr 1:

W art. 3 projektu ustawy uchylono jedynie te przepisy ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu, w których znajdowały się nieaktualne już odwołania do uchylonego rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011, w tym dotyczące wstępnie uznanych grup producentów owoców i warzyw. Tam, gdzie było to konieczne,

Projektowane brzmienie art. 2 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 3 pkt 1 lit.

a) projektu ustawy:

„2. Oprócz przypadków, o których mowa w art. 59 ust. 1, 2 i 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/891 z dnia 13 marca 2017 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw, uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do kar, które mają być stosowane w tych sektorach, a także zmieniającego rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 (Dz. Urz. UE L 138 z 25.05.2017, str. 4, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/891”, dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje decyzję o zawieszeniu uznania także w przypadku, gdy: (…)”

Proponowane przez ARiMR brzmienie art. 2 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 3 pkt 1 lit. a) projektu ustawy:

„2. Oprócz przypadków, o których mowa w art. 59 ust. 1, 2 i 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/891 z dnia 13 marca 2017 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw, uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do kar, które mają być stosowane w tych sektorach, a także zmieniającego rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 (Dz. Urz. UE L 138 z 25.05.2017, str. 4, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/891”, dyrektor oddziału regionalnego Agencji, w przypadku, gdy organizacja producentów albo zrzeszenie organizacji producentów, mimo wezwania, o którym mowa w art. 13 ust. 1b, nie wypełniła obowiązku określonego w art. 13 ust. 1 pkt 2-5, wydaje decyzję o zawieszeniu uznania także w przypadku, gdy: (…)”

Propozycja zmiany projektowanego brzmienia art. 2 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 3 pkt 1 lit. a) projektu ustawy jest wynikiem zgłaszanych przez ARiMR uwag do przedmiotowego projektu ustawy (uwaga nr 1 i nr 4).

Uwaga nr 3 Wprowadzenie dodatkowych przepisów do ustawy zmienianej w art. 3 projektu ustawy (dodanie ust. 5 do art. 2b)

Proponowane brzmienie przepisu:

uaktualniono odwołania do mających obecnie zastosowanie przepisów unijnych.

Uchylenie pozostałych przepisów ww. ustawy dotyczących wstępnego uznania/cofania wstępnego uznania grupom producentów owoców i warzyw i zatwierdzania planu dochodzenia do uznania oraz jego zmian wykracza poza zakres procedowanej nowelizacji ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych, której celem jest wdrożenie przepisów UE dotyczących jakości handlowej owoców i warzyw oraz bananów.

W ramach procedowanego projektu ustawy o niektórych rynkach rolnych oraz o zmianie innych ustaw zaplanowane jest uchylenie całej ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu.

Dotyczy uwag nr 2-4:

Proponowane zmiany wykraczają poza zakres merytoryczny projektowanej ustawy, tj. jakości handlowej artykułów rolnospożywczych, bowiem dotyczą trybu działania Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w postępowaniach dotyczących organizacji producentów owoców i warzyw.

Proponowane zmiany wykraczają również poza zakres projektu ustawy przekazany Zespołowi ds. Programowania Prac Rządu w celu uzyskania wpisu do Wykazu Prac Legislacyjnych i Programowych Rady Ministrów. Dalsze rozszerzanie tego zakresu może spowodować konieczność ponownego złożenia wniosku o wpis do ww. wykazu.

Rozwiązanie problemu wskazanego w uwadze nr 2 i 4 nie wymaga wprowadzenia zapisów ustawowych. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego organ może wzywać stronę do przekazania informacji czy złożenia wyjaśnień na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

„5. Agencja może dokonać zmian w rejestrze, o którym mowa w ust. 1, również z urzędu, na podstawie informacji pochodzących z ewidencji lub rejestrów publicznych prowadzonych przez organy lub podmioty wykonujące zadania publiczne, do których Agencja ma dostęp z mocy prawa.”

ARiMR proponuje wprowadzenie do ustawy zmienianej w art. 3 opiniowanego projektu w zakresie wprowadzania analogicznego do stosowanego w ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, uprawnienia ARiMR do dokonywania z urzędu, zmian do rejestru wstępnie uznanych grup producentów, uznanych organizacji producentów i ich zrzeszeń oraz ponadnarodowych organizacji producentów i ich zrzeszeń rozwiązania.

Uwaga nr 4 Wprowadzenie dodatkowych przepisów do ustawy zmienianej w art. 3 projektu ustawy (dodanie ust. 1b do art. 13).

Proponowane brzmienie przepisu:

„1b. W przypadku, gdy organizacja producentów albo zrzeszenie organizacji producentów nie wypełnia obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2-5, dyrektor oddziału regionalnego Agencji wzywa organizację producentów albo zrzeszenie organizacji producentów do wypełnienia tego obowiązku, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania przez organizację albo zrzeszenie.”

Proponowane rozwiązanie umożliwi dyrektorowi oddziału regionalnego wezwanie organizacji producentów albo zrzeszenia organizacji producentów do wypełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 2-5.

W ocenie ARiMR, istnieje duże prawdopodobieństwo, że skierowanie do organizacji producentów albo zrzeszenia organizacji producentów, która nie wypełniają obowiązku, o którym mowa w art. 13 ust. 1 pkt 25, przedmiotowego wezwania, przyniesie pożądany rezultat, tj. przekazanie przez taki podmiot wymaganych dokumentów. Pozwoli to uniknąć sankcji w postaci wszczęcia postępowania w sprawie zawieszenia uznania, a w dalszej kolejności w sprawie cofnięcia uznania.

ZESTAWIENIE UWAG NIEUWZGLĘDNIONYCH W RAMACH OPINIOWANIA

do projektu ustawy o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw Lp. 1.

Przepis

Art. 1 pkt 13 lit. a tiret drugie i lit. b (art. 17 ust. 1 pkt 7a ustawy)

Instytucja Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych

Art. 1 pkt 23 (art. 27a ustawy)

Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców

Treść uwagi W art. 1 ust. 13 lit. a projektu zawarto propozycję art. 17 ust. 1 pkt 7a u.j.h.a.r.s., który dodaje do zadań Inspekcji obowiązek współpracy ze wskazanymi organami, obejmującej również wymianę informacji z tymi organami. Organy wskazane w tym przepisie przetwarzają dane dotyczące wyroków skazujących i czynów zabronionych, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2016/6795.

Przetwarzanie takich danych objęte jest szczególnym reżimem.

Organy publiczne związane są konstytucyjną zasadą legalizmu, co powinno być odzwierciedlone w regulacjach prawnych je wiążących. Dlatego też wątpliwości organu nadzorczego budzi bliżej nieokreślona „wymiana informacji” między organami. W szczególności czy Inspekcja na tej podstawie przetwarzać będzie dane związane z postępowaniami w sprawach o wykroczenia, postępowania karne, w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe – jeżeli dochodziłoby do tego, to ustawa powinna wskazywać dokładny zakres udostępnianych informacji, tryb oraz sposób ich udostępniania, a także okres retencji udostępnionych danych. Uregulowanie tych kwestii powinno znaleźć odzwierciedlenie w ustawie, a nie w drodze porozumienia, co wskazano w propozycji art. 17 ust. 1a u.j.h.a.r.s. (art. 1 ust. 13 lit. b projektu).

Należy zwrócić uwagę, iż w wyniku dokonanej analizy dostrzeżono, ze niektóre projektowane uregulowania dotyczą ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, dalej: ,,Prawo przedsiębiorców") (,,Konstytucja Biznesu"), wobec czego zasadne jest rozważenie, przy okazji bieżącej nowelizacji, rozszerzenia jej zakresu poprzez dostosowanie treści art. 25 ust. 3 - 4 i 27a ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, do wymogów wynikających z Rozdziału 5 - Ograniczenia kontroli działalności gospodarczej - ustawy Prawo przedsiębiorców.

Warto zaznaczyć, iż ograniczenia w zakresie kontroli

Stanowisko MRiRW Uwaga nieuwzględniona.

Projektowany przepis wyraźnie wskazuje zakres informacji podlegających wymianie („w zakresie wykonywania zadań Inspekcji dotyczących oszustw żywnościowych”).

Należy mieć przy tym na uwadze, że wymiana informacji będzie się odbywała z uwzględnieniem ewentualnych przepisów szczególnych dot. tajemnicy postępowania karnego.

Uwaga nieuwzględniona.

Uwagi wykraczają poza zakres nowelizacji ustawy oraz jej cel. Kwestie przepisów regulujących imienne okresowe upoważnienie do przeprowadzenia kontroli były przedmiotem konsultacji i uzgodnień na etapie ich tworzenia oraz kilkukrotnych zmian. Zmiany w art. 25 ust. 2-4 były wprowadzane również w okresie obowiązywania ustawy Prawo przedsiębiorców. Należy również zauważyć, że ustalenia kontroli prowadzonych zgodnie z ww. przepisami wielokrotnie były przedmiotem rozstrzygnięć sądów administracyjnych, które ani razu nie Strona 1 z 3

ZESTAWIENIE UWAG NIEUWZGLĘDNIONYCH W RAMACH OPINIOWANIA

do projektu ustawy o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw przedsiębiorców nie mogą zostać skutecznie zmodyfikowane w ustawie stanowiącej uregulowanie krajowe, o czym mowa wart. 45 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, który stanowi, ze kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorców jest przeprowadzana na zasadach określonych w tej ustawie, chyba ze zasady i tryb kontroli wynikają z ratyfikowanych umów międzynarodowych albo bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej. Naruszenia ww. przepisu są sankcjonowane w art. 46 ust. 1 i 3 ustawy Prawo przedsiębiorców, które stanowią, ze przedsiębiorcy, który poniósł szkody na skutek wykonania czynności kontrolnych z naruszeniem przepisów prawa, przysługuje odszkodowanie, zaś dowody przeprowadzone w toku kontroli przez organ kontroli z naruszeniem przepis6w ustawy lub z naruszeniem innych przepis6w prawa w zakresie kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy, jeżeli miały istotny wpływ na wyniki kontroli, nie mogą stanowić dowodu w postepowaniu administracyjnym, podatkowym, karnym lub karnym skarbowym dotyczycącym przedsiębiorcy.

Z powyższego wynika niewątpliwie, że imienne upoważnienie do przeprowadzenia kontroli pracowników organów Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, o którym mowa w art. 25 ust. 3 i 4 ustawy zmienianej, powinno być zgodne z art. 49 ust. 7 ustawy Prawa przedsiębiorców, a wyłączenie stosowania jego pkt. 5, 7 i 9 uznać za niedopuszczalne.

Gwarancje i prawa przyznane przedsiębiorcom może istotnie naruszać ograniczenie stosowania postanowień ustawy Prawo przedsiębiorców w art. 27a Ustawy, poprzez zastrzeżenie, że

wskazywały na niedopuszczalność wyłączeni określonych przepisów Prawa przedsiębiorców ani nie podważały możliwości wykorzystania dowodów zebranych w toku kontroli przeprowadzonych w oparciu o upoważnienie wydane na podstawie art. 25 ust. 2 ustawy o jhars.

Strona 2 z 3

ZESTAWIENIE UWAG NIEUWZGLĘDNIONYCH W RAMACH OPINIOWANIA

do projektu ustawy o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy w zakresie nieuregulowanym w art. 25-27 stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, natomiast w rzeczywistości nie jest dozwolone modyfikowanie przepisami prawa krajowego przepis6w Prawa przedsiębiorców zawartych w Rozdziale 5 - Ograniczenia kontroli działalności gospodarczej Prawa przedsiębiorców.

Strona 3 z 3

Wersja z 07.05.2026 r.

TABELA ZGODNOŚCI projektu ustawy o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw (UC72) Z PRAWEM UE

TYTUŁ PROJEKTU:

WYJAŚNIENIE TERMINU WEJŚCIA W ŻYCIE

Projekt ustawy o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw (UC72)

Ustawa wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Termin wejścia ustawy w życie powinien być jak najkrótszy, ponieważ przepisy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2429 i rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2023/2430 dotyczące jakości handlowej owoców i warzyw oraz bananów są stosowane od 1 stycznia 2025 r.

W art. 1 pkt 1 projektu ustawy o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw uaktualniono odnośnik do ustawy wprowadzając odwołania do obecnie obowiązujących przepisów UE, których stosowaniu służy ta ustawa.

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO/

WDRAŻANYCH AKTÓW PRAWNYCH

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2023/2429 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących sektora owoców i warzyw, niektórych przetworów owocowych i warzywnych oraz sektora bananów oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 1666/1999 oraz rozporządzenia wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 i (UE) nr 1333/2011 (Dz. Urz. UE L 2023/2429 z 03.11.2023, z późn. zm.)

PRZEPISY UNII EUROPEJSKIEJ

Jedn. red.

Treść przepisu UE

Koniecz ność wdrożen ia T/N

Jedn. red. (*)

Treść przepisu/ów projektu(*)

Uzasadnie nie uwzględni enia w projekcie przepisów wykraczaj ących poza minimalne wymogi prawa UE (**)

Art. 1 ust. 2 lit. a

„Art. 1. 2. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do następujących sektorów i produktów:

a) sektor owoców i warzyw, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. i) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013);”

Art. 1 pkt 14 projektu (art. 17a ust. 1 pkt 8 ustawy)

Art. 1 ust. 2 lit. c

„Art. 1. 2. Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do następujących sektorów i produktów: (…)

c) banany objęte kodem CN 0803 90 10 , wymienione w części XI załącznika I do wyżej wymienionego rozporządzenia.”

„Art. 5. 1. W drodze odstępstwa od art. 76 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013:

a) nie jest wymagane przestrzeganie norm handlowych w odniesieniu do następujących produktów: (…) (ii) produkty sprzedawane przez producenta bezpośrednio konsumentom na własny użytek w ich gospodarstwie lub na danym obszarze określonym przez właściwy organ:

- na lokalnym rynku w miejscu zastrzeżonym wyłącznie dla producentów lub

- w drodze dostawy bezpośredniej.”

Art. 1 pkt 14 projektu (art. 17a ust. 1 pkt 9 ustawy)

Art. 1 pkt 4 projektu (art. 4 ust. 3 ustawy)

Art. 5 ust. 1 lit. a pkt (ii)

14) w art. 17a w ust. 1 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7–9 w brzmieniu:

„(…) 8) produktów sektora owoców i warzyw wymienionych w części IX załącznika I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1308/2013”; (…)” 14) w art. 17a w ust. 1 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7–9 w brzmieniu:

„(…) 9) bananów objętych kodem CN 0803 90 10 wymienionych w części XI załącznika I do rozporządzenia nr 1308/2013, zwanych dalej „bananami”.” 4) w art. 4 dodaje się ust. 3–5 w brzmieniu:

„3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, obszary produkcji, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a pkt (ii) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2429 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących sektora owoców i warzyw, niektórych przetworów owocowych i warzywnych oraz sektora bananów oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 1666/1999 oraz rozporządzenia wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 i (UE) nr 1333/2011 (Dz. Urz. UE L 2023/2429 z 03.11.2023, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2023/2429”, w odniesieniu do produktów, o których mowa w tym przepisie, mając na względzie zapewnienie dostępności na tym obszarze produkcji tych produktów zdatnych do spożycia przez ludzi, przeciwdziałanie marnowaniu

Art. 5 ust. 2 lit. aib

Art. 5 ust. 2 lit. c

„Art. 5. 2. Na zasadzie odstępstwa od art. 76 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 nie wymaga się, aby następujące produkty były zgodne z normami handlowymi na danym obszarze produkcji określonym przez dane państwo członkowskie, w tym w przypadku gdy ten obszar produkcji jest obszarem transnarodowym określonym przez zainteresowane państwa członkowskie:

a) produkty sprzedane lub dostarczone przez producenta do punktów przygotowania i pakowania lub do magazynów lub wysłane z jego gospodarstwa do tego rodzaju punktów;

b) produkty wysłane z magazynów do punktów przygotowania i pakowania;”

Art. 1 pkt 4 projektu (art. 4 ust. 4 ustawy)

Art. 1 pkt 4 projektu (art. 4 ust. 5 ustawy)

żywności oraz zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla handlowców. (…)” 4) w art. 4 dodaje się ust. 3–5 w brzmieniu:

„(…)

4) w art. 4 dodaje się ust. 3–5 w brzmieniu:

„(…)

c) produkty pochodzenia unijnego, które nie spełniają norm handlowych określonych w niniejszym rozporządzeniu ze względu na „siłę wyższą”, która umożliwia państwom członkowskim podjęcie decyzji, ze produkty te mogą być wprowadzane do obrotu na ich terytorium na warunkach przez nie określonych.”

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO/

WDRAŻANYCH AKTÓW PRAWNYCH

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2023/2430 z dnia 17 sierpnia 2023 r. ustanawiające przepisy dotyczące kontroli zgodności norm handlowych w odniesieniu do sektora owoców i warzyw, niektórych przetworów owocowych i warzywnych oraz sektora bananów (Dz. Urz. UE L 2023/2430 z 03.11.2023)

PRZEPISY UNII EUROPEJSKIEJ

Jedn. red.

Art. 2 ust. 1 lit. a

Treść przepisu UE

„Art. 2. 1. Każde państwo członkowskie wyznacza:

a) jeden właściwy organ odpowiedzialny za koordynację i kontakty w dziedzinach objętych niniejszym rozporządzeniem, zwany dalej „organem koordynującym; oraz (…)”

Koniecz ność wdrożen ia T/N

Jedn. red. (*)

Treść przepisu/ów projektu(*)

Art. 1 pkt 18 projektu (art. 20 ust. 1c pkt 1 ustawy)

18) w art. 20 po ust. 1b dodaje się ust. 1c i 1d w brzmieniu:

„1c. Główny Inspektor: 1) jest organem, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. a rozporządzenia 2023/2430; (…)”

Uzasadnie nie uwzględni enia w projekcie przepisów wykraczaj ących poza minimalne wymogi prawa UE (**)

Art. 2 ust. 1 lit. b

Art. 2 ust. 2 akapit 2

Art. 3 ust. 1

Art. 3 ust. 2 akapit pierwsz y

„Art. 2. 1. Każde państwo członkowskie wyznacza: (…)

b) organ kontrolny lub organy kontrolne odpowiedzialne za stosowanie niniejszego rozporządzenia, zwane dalej „organami kontrolnymi.”

„Art. 2. 2.Państwa członkowskie zgłaszają Komisji:

a) nazwę oraz pocztowy i elektroniczny adres organu koordynującego, który wyznaczyły na podstawie ust. 1 lit. a);

b) nazwę oraz pocztowy i elektroniczny adres organów kontrolnych, które wyznaczyły na podstawie ust. 1 lit. b);

c) dokładny opis odpowiednich zakresów działalności organów kontrolnych, które wyznaczyły.”

„Art. 3. 1 Państwa członkowskie tworzą bazę danych obejmującą handlowców, których działalność dotyczy sektorów i produktów, o których mowa w art. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2023/2429 (zwanej dalej „bazą danych obejmującą handlowców”), na warunkach określonych w niniejszym artykule.”

„Art. 3. 2. Na potrzeby niniejszego rozporządzenia „handlowiec” oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która:

a) posiada produkty, o których mowa w art. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2023/2429, w celu: (i) ich prezentowania lub wystawiania na sprzedaż;

Art. 1 pkt 16 projektu (art. 17e ust. 1 pkt 1 ustawy)

16) po art. 17d dodaje się art. 17e w brzmieniu:

„Art. 17e. 1. Wojewódzki inspektor: 1) jest organem, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. b rozporządzenia 2023/2430; (…)”

Art. 1 pkt 18 projektu (art. 20 ust. 1c pkt 2 lit. a ustawy)

18) w art. 20 po ust. 1b dodaje się ust. 1c i 1d w brzmieniu:

„1c. Główny Inspektor: (…) 2) jest właściwy w zakresie: a) dokonywania zgłoszeń, o których mowa w art. 2 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia 2023/2430, (…)”

Art. 1 pkt 7 lit. c projektu (art. 12a ust. 2a ustawy)

7) w art. 12a: (…) c) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a. Centralny rejestr obejmuje bazę danych, o której mowa w art. 3 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia 2023/2430. (…)”

Art. 1 pkt 3 lit. a projektu (art. 3 pkt 9a ustawy)

3) w art. 3: a) po pkt 9 dodaje się pkt 9a w brzmieniu:

Art. 3 ust. 3 i ust. 6

(ii) ich sprzedaży; (iii) jakiejkolwiek innej formy obrotu; lub

b) faktycznie prowadzi którąkolwiek z działalności, o których mowa w lit. a), w odniesieniu do sektorów i produktów objętych normami handlowymi.

„Art. 3. 3. Państwa członkowskie określają warunki regulujące włączenie poniższych handlowców do bazy danych obejmującej handlowców:

a) handlowcy, których działalność obejmuje produkty, o których mowa w art. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2023/2429, lub produkty zwolnione z obowiązku przestrzegania norm handlowych zgodnie z art. 5 tego samego rozporządzenia;

b) osoby fizyczne lub prawne, których działalność ogranicza się do transportu towarów;

c) handlowcy, których działalność ogranicza się do sprzedaży detalicznej. (…)

6. Bez uszczerbku dla ust. 3 wszystkie podmioty gospodarcze są rejestrowane i przekazują informacje, które państwa członkowskie uznają za niezbędne do utworzenia i aktualizacji bazy danych obejmującej handlowców. Państwa członkowskie określają warunki, na których handlowcy nieposiadający siedziby na ich terytorium, ale prowadzący działalność handlową na tym

sektora bananów (Dz. Urz. UE L 2023/2430 z 03.11.2023), zwanego dalej „rozporządzeniem 2023/2430”;”,

Art. 12 ustawy

„Art. 12. 1. Podjęcie działalności w zakresie produkcji, składowania, konfekcjonowania i obrotu artykułami rolno-spożywczymi podlega zgłoszeniu wojewódzkiemu inspektorowi jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, zwanemu dalej „wojewódzkim inspektorem”, właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę zgłaszającego, z zastrzeżeniem ust. 2.

2. Przepis ust. 1 nie dotyczy: 1) rolników, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, w zakresie prowadzonej działalności rolniczej, z wyłączeniem działalności polegającej na znakowaniu i pakowaniu jaj; 1a) producentów wina, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o wyrobach winiarskich (Dz. U. z 2022 r. poz. 24), którzy wyrabiają wino lub moszcz z winogron pozyskanych wyłącznie z upraw winorośli wpisanych do ewidencji winnic położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 2) podjęcia działalności gospodarczej w zakresie obrotu detalicznego artykułami rolno-spożywczymi.

3. Zgłoszenia dokonuje się niepóźniej niż w dniu rozpoczęcia działalności, o której mowa w ust. 1; zgłoszenie zawiera: 1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę zgłaszającego; 1a) numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym lub numer REGON, o ile zgłaszający takie numery posiada; 2) określenie przedmiotu działalności, o której mowa w ust. 1, w tym informację o działalności eksportowej lub importowej; 3) wskazanie adresów miejsc produkcji, składowania lub konfekcjonowania artykułów rolno-spożywczych.

terytorium, uwzględniani są w bazie danych tych państw.”

Art. 4 ust. 1 i 4

„Art. 4. 1. Państwa członkowskie mogą zezwolić handlowcom zaklasyfikowanym do grupy najmniejszego ryzyka na podstawie kontroli zgodności, o których mowa w art. 5, na ich wniosek i z zastrzeżeniem specjalnych gwarancji zgodności z normami handlowymi na:

a) podpisywanie świadectw zgodności, o których mowa w art. 7; opakowania na etapie wysyłki wzoru określonego w załączniku I w odniesieniu do świeżych owoców i warzyw oraz bananów wyprodukowanych w Unii; lub

c) stosowanie świadectwa wyłączenia określonego w załączniku II w odniesieniu do bananów produkowanych w państwach trzecich. (…)

4. Gdy zatwierdzony handlowiec przestaje spełniać warunki zezwolenia, państwo członkowskie cofa je.”

3a. (uchylony)

4. Wojewódzkiemu inspektorowi należy zgłosić: 1) zmianę danych, o których mowa w ust. 3, w terminie 7 dni od dnia jej dokonania; 2) zaprzestanie prowadzenia działalności, o której mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od dnia jej zaprzestania.” 16) po art. 17d dodaje się art. 17e w brzmieniu:

„Art. 17e. 1. Wojewódzki inspektor: (…) 2) wykonuje uprawnienia państwa członkowskiego w sprawach, o których mowa w art. 4 ust. 1 akapit pierwszy i drugi i ust. 4 rozporządzenia 2023/2430; (…)

6. W sprawach zezwoleń, o których mowa w art. 4 ust. 1 akapit pierwszy lit. a oraz b i ust. 4 rozporządzenia 2023/2430, wydaje się decyzje.

8. Wnioski o wydanie zezwoleń, o których mowa w art. 4 ust. 1 akapit pierwszy lit. a oraz b rozporządzenia 2023/2430, poza elementami podania określonymi w art. 63 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, zawierają wskazanie kategorii produktów sektora owoców i warzyw, ze względu na które handlowiec wnioskuje o wydanie danego zezwolenia, oraz oświadczenia handlowca o: 1) spełnieniu przez niego warunku określonego w art. 4 ust. 3 lit. c rozporządzenia 2023/2430; 2) zgodności wprowadzanych przez niego do obrotu produktów sektora owoców i warzyw z normami, o których mowa w części A oraz w częściach 1–10 w części B załącznika I do rozporządzenia 2023/2429.

9. Wniosek o wydanie zezwolenia na stosowanie świadectwa, o którym mowa w art. 4 ust. 1 akapit pierwszy lit. c rozporządzenia 2023/2430,

Art. 1 pkt 16 projektu (art. 17e ust. 1 pkt 2 oraz pkt 6– 12 ustawy)

poza elementami podania określonymi w art. 63 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, zawiera oświadczenia handlowca o: 1) spełnieniu przez niego warunku określonego w art. 4 ust. 3 lit. c rozporządzenia 2023/2430; 2) zgodności wprowadzanych przez niego do obrotu bananów z normą, o której mowa w części 11 w części B załącznika I do rozporządzenia 2023/2429.

10. Oświadczenia, o których mowa w ust. 8 i 9, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

11. Do wniosków, o których mowa w ust. 8 i 9, dołącza się: 1) kopię zaświadczenia o którym mowa w art. 35 ust. 5, potwierdzającego, że handlowiec lub osoba przez niego zatrudniona są rzeczoznawcami w zakresie ustalania klas jakości produktów sektora owoców i warzyw lub bananów albo kopie dokumentów poświadczających co najmniej 2-letnie doświadczenie handlowca lub osoby przez niego zatrudnionej w zakresie ustalania klas jakości produktów sektora owoców i warzyw lub bananów; 2) czytelne odwzorowanie imiennej pieczęci rzeczoznawcy, o której mowa w art. 35 ust. 5; 3) dowód uiszczenia opłaty skarbowej; 4) kopie dowodów zakupu przez handlowca sprzętu, o którym mowa w art. 4 ust. 3 lit. b rozporządzenia 2023/2430, a w przypadku gdy dowodem zakupu jest faktura ustrukturyzowana w rozumieniu art. 2 pkt 32a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, z późn. zm.) – kopię tej fakturę oznaczonej kodem, o którym mowa w art. 106gb ust. 5 tej ustawy; 5) kopie umów lub innych dokumentów potwierdzających posiadanie przez handlowca sprzętu, o którym mowa w art. 4 ust. 3 lit. b rozporządzenia 2023/2430.

Art. 4 ust. 3 lit. a

„Art. 4. 3. Handlowcy korzystający z możliwości, o której mowa w ust. 1:

a) mają personel przeprowadzający kontrole, który przeszedł szkolenie lub posiada odpowiednie doświadczenie; (…)”

Art. 1 pkt 16 projektu (art. 17e ust. 13 ustawy)

Art. 4 ust. 5

„Art. 4. 5. Państwa członkowskie ustanawiają wykaz zatwierdzonych handlowców, wskazując numer rejestracyjny, o którym mowa w art. 3 ust. 5 akapit pierwszy lit. a), jak również produkty i okres, na który udzielono zezwolenia. Państwa członkowskie podejmują odpowiednie kroki w celu publicznego udostepnienia takich informacji.”

Art. 1 pkt 18 projektu (art. 20 ust. 1c pkt 2 lit. b i ust. 1d ustawy)

Art. 5 ust. 1 i ust. 3 akapit 2

„Art. 5. 1. Państwa członkowskie zapewniają przeprowadzanie selektywnych, opartych na analizie ryzyka i odpowiednio częstych kontroli zgodności z odnośnymi normami handlowymi, aby zapewnić zgodność z normami handlowymi określonymi w art. 75 i 76 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i w rozporządzeniu

Art. 1 pkt 18 projektu (art. 20 ust. 1c pkt 3 ustawy)

12. Wnioski, o których mowa w ust. 8 i 9, składa się na formularzach opracowanych przez Inspekcję i udostępnionych na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych. (…)” 16) po art. 17d dodaje się art. 17e w brzmieniu:

„(…) 13.Warunek określony w art. 4 ust. 3 lit. a rozporządzenia 2023/2430 uznaje się za spełniony, jeżeli personel, o którym mowa w tym przepisie, odbył szkolenie, o którym mowa w art. 35 ust. 2 pkt 3, lub posiada udokumentowane co najmniej 2-letnie doświadczenie w zakresie obrotu produktami sektora owoców i warzyw lub bananami. (…)” 18) w art. 20 po ust. 1b dodaje się ust. 1c i 1d w brzmieniu:

„1c. Główny Inspektor: (…) 2) jest właściwy w zakresie: (…) b) sporządzania wykazu, o którym mowa w art. 4 ust. 5 zdanie pierwsze rozporządzenia 2023/2430, (…) 1d. Wykaz, o którym mowa w art. 4 ust. 5 zdanie pierwsze rozporządzenia 2023/2430, jest udostępniany na stronie internetowej administrowanej przez Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.” 18) w art. 20 po ust. 1b dodaje się ust. 1c i 1d w brzmieniu:

„1c. Główny Inspektor: (…) 3) wykonuje uprawnienia państwa członkowskiego określone w art. 5 ust. 1 akapit pierwszy i ust. 3 akapit drugi oraz art. 6 ust. 2 rozporządzenia 2023/2430; (…)”

Art. 6 ust. 2

Art. 7 ust. 1 i 2

delegowanym (UE) 2023/2429, a także zidentyfikować ewentualne nieuczciwe lub wprowadzające w błąd praktyki. (…)

3. (…)

Państwa członkowskie z wyprzedzeniem ustanawiają:

a) kryteria oceny ryzyka wystąpienia niezgodności partii; minimalny odsetek handlowców, partii lub ilości podlegających kontroli zgodności, na podstawie analizy ryzyka dla każdej grupy ryzyka.”

„Art. 6. 2. Państwa członkowskie mogą również stosować ust. 1 do produktów podlegających ogólnej normie handlowej określonej w części A załącznika do rozporządzenia delegowanego (UE) 2023/2429 oraz produktów, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a) pkt (i) tego rozporządzenia delegowanego, jeżeli dane państwo członkowskie uzna to za konieczne w świetle analizy ryzyka, o której mowa w art. 5 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.”

„Art. 7. 1. Świadectwa zgodności dotyczące świeżych owoców i warzyw lub bananów podlegających normom handlowym oraz świadectwa wyłączenia bananów mogą być wydawane przez właściwy organ.

Świadectwo zgodności wydaje się w celu potwierdzenia, że dane produkty są zgodne z odpowiednią normą handlową.

Art. 1 pkt 18 projektu (art. 20 ust. 1c pkt 3 ustawy)

18) w art. 20 po ust. 1b dodaje się ust. 1c i 1d w brzmieniu:

Art. 1 pkt 16 projektu (art. 17e ust. 1 pkt 3 ustawy)

16) po art. 17d dodaje się art. 17e w brzmieniu:

„Art. 17e. 1. Wojewódzki inspektor: (…) 3) jest organem właściwym w sprawach, o których mowa w art. 7 ust. 1 akapit pierwszy i ust. 2 zdanie pierwsze rozporządzenia 2023/2430. (…)”

Art. 10 ust. 1 akapit drugi

Art. 10 ust. 3 akapit

Świadectwo zgodności do użytku właściwych organów w Unii zamieszczono w załączniku III.

W odniesieniu do świeżych owoców i warzyw, zamiast świadectw zgodności wydawanych przez właściwe organy w Unii, państwa trzecie, o których mowa w art. 8 ust. 2, mogą stosować własne świadectwa zgodności, pod warunkiem że zawierają one co najmniej informacje równoważne w porównaniu ze świadectwem unijnym. Komisja udostępnia publicznie wzory takich świadectw z państw trzecich na stronie internetowej Europa.

2. Świadectwo wyłączenia może zostać wydane przez właściwy organ w celu potwierdzenia, że dany zatwierdzony handlowiec jest w stanie zapewnić zgodność przywożonych bananów z odpowiednią normą handlową.

Świadectwo wyłączenia jest określone w załączniku II.”

„Art. 10. 1. (…)

Państwa członkowskie ustanawiają przepisy szczegółowe dotyczące kontroli zgodności w punkcie detalicznej sprzedaży konsumentowi końcowemu.”

„Art. 10. 3. W przypadku gdy organ kontrolny stwierdza, że towary nie odpowiadają normom handlowym, organ kontrolny wystawia orzeczenie

Art. 1 pkt 16 projektu (art. 17e ust. 5 ustawy)

Art. 1 pkt 16 projektu (art. 17e ust. 14 i 15 ustawy)

16) po art. 17d dodaje się art. 17e w brzmieniu:

„(…)

5. Kontrolę zgodności, o której mowa w art. 10 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia 2023/2430, produktów sektora owoców i warzyw przeprowadza się w sposób określony w załączniku V do rozporządzenia 2023/2430. (…)” 16) po art. 17d dodaje się art. 17e w brzmieniu:

„(…)

pierwsz y

o niezgodności do wiadomości handlowca lub jego przedstawiciela.

Towary, w odniesieniu do których zostało wystawione orzeczenie o niezgodności, nie mogą być przemieszczane bez zezwolenia organu kontrolnego, który wydał takie orzeczenie. Wydanie takiego zezwolenia może wymagać spełnienia warunków określonych przez organ kontrolny.”

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO/

WDRAŻANYCH AKTÓW PRAWNYCH

14. Wojewódzki inspektor wydaje orzeczenie o niezgodności, o którym mowa w art. 10 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia 2023/2430, w drodze decyzji.

15. Decyzja, o której mowa w ust. 14, podlega natychmiastowemu wykonaniu.”

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.)

PRZEPISY UNII EUROPEJSKIEJ

Jedn. red.

Art. 90a

Treść przepisu UE

3. Państwa członkowskie przeprowadzają kontrole na podstawie analizy ryzyka w celu sprawdzenia, czy produkty, o których mowa w art. 1 ust. 2, są zgodne z przepisami ustanowionymi w niniejszej

Koniecz ność wdrożen ia T/N

Jedn. red. (*)

Art. 1 pkt 32 lit. a, b oraz d oraz

Treść przepisu/ów projektu(*)

32)

w art. 40:

a) w ust. 1 w pkt 7 w lit. b dodaje się przecinek i dodaje się pkt 8 w brzmieniu:

„8) nie przekazuje wojewódzkiemu inspektorowi informacji, o której mowa w art. 17d ust. 6 pkt 1 lit. b, w

Uzasadnie nie uwzględni enia w projekcie przepisów wykraczaj ących poza minimalne wymogi prawa UE (**)

sekcji, i w odpowiednich przypadkach nakładają kary administracyjne.

pkt 33 lit. a tiret pierwsze i tiret czwarte projektu (art. 40a ust. 1 pkt 3a i pkt 12 ustawy)

terminie lub w sposób, które są określone w tym przepisie”,

b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. Kto: 1) nie prowadzi klasyfikacji jaj zgodnie z art. 5 rozporządzenia 2023/2465 i pkt II w części VI załącznika VII do rozporządzenia nr 1308/2013 albo prowadzi ją niezgodnie z tymi przepisami, 2) nie klasyfikuje, nie pakuje lub nie znakuje jaj zgodnie z art. 6 rozporządzenia 2023/2465, 3) nie znakuje opakowań transportowych zgodnie z art. 7 rozporządzenia 2023/2465, 4) nie znakuje jaj kodem producenta zgodnie z art. 4 akapit pierwszy rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2023/2466 z dnia 17 sierpnia 2023 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących jaj (Dz. Urz. UE L 2023/2466 z 08.11.2023, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2023/2466”, lub wprowadza do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jaj nieoznakowane zgodnie z art. 8 ust. 5 rozporządzenia 2023/2465, 5) będąc producentem, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 5 rozporządzenia 2023/2466, 6) prowadząc punkt odbioru, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 6 rozporządzenia 2023/2466, 7) prowadząc zakład pakowania, nie prowadzi ewidencji zgodnie z art. 7 rozporządzenia 2023/2466

– podlega karze grzywny. (…)

d) po ust. 4e dodaje się ust. 4f w brzmieniu:

„4f. Karze, o której mowa w ust. 2 pkt 4, nie podlega podmiot, który uzyskał zwolnienie określone w art. 17d ust. 1 pkt 1.”;

33)

w art. 40a: a) w ust. 1: – po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:

12) będąc handlowcem, nie posiada faktur lub dokumentów towarzyszących, o których mowa w art. 6 ust. 4 rozporządzenia 2023/2429, albo posiada faktury lub dokumenty towarzyszące, które nie spełniają wymagań określonych w tym przepisie lub zawierają nieprawdziwe lub niekompletne informacje, podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudziestokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary, nieniższej jednak niż 1000 zł.”,

pkt 2a pkt III części VI załączni ka VII do rozporzą dzenia nr 1308/20 13

„2a) Państwa członkowskie mogą, w oparciu o obiektywne kryteria, zwolnić jaja z wymogu ustanowionego w pkt 2, jeżeli znakowanie odbywa się w pierwszym zakładzie pakowania, do którego dostarcza się jaja.”

Art. 1 pkt 15 projektu (art. 17d ust. 1 pkt 2, ust. 2–6 i ust. 8–10 projektu)

15) art. 17d otrzymuje brzmienie:

„Art. 17d. 1. Wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce produkcji w rozumieniu art. 2 akapit drugi lit. o rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2465 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących jaj oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 589/2008 (Dz. Urz. UE L 2023/2465 z 08.11.2023, z późn. zm.), zwanego dalej ,,rozporządzeniem 2023/2465”, jaj wykonuje uprawnienia państwa członkowskiego w sprawach zwolnień, o których mowa w: (…) 2) pkt 2a w pkt III w części VI załącznika VII do rozporządzenia nr 1308/2013.

2. Zwolnienie określone w ust. 1 pkt 2 jest dokonywane, jeżeli: 1) jaja dostarczone do zakładu pakowania w rozumieniu art. 2 akapit drugi lit. p rozporządzenia 2023/2465, zwanego dalej „zakładem pakowania jaj”, są znakowane wyłącznie w tym zakładzie; 2) miejsce produkcji w rozumieniu art. 2 akapit drugi lit. o rozporządzenia 2023/2465 jaj, zwane dalej „miejscem produkcji jaj”, oraz zakład pakowania jaj znajdują się na obszarze tego samego:

a) powiatu lub na obszarze powiatów sąsiadujących z tym powiatem albo

b) województwa lub na obszarze województw sąsiadujących z tym województwem, jeżeli znakowanie jaj odbywa się w zakładzie pakowania jaj prowadzonym przez producenta, który ubiega się o to zwolnienie.

4. Wniosek o zwolnienie określone w ust. 1: (…) 2)

pkt 2, poza elementami podania określonymi w art. 63 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, zawiera: a) kod producenta, b) adres miejsca produkcji jaj, c) adres zakładu pakowania jaj, w którym odbywa się znakowanie jaj, d) oświadczenie producenta o spełnieniu warunków, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a albo b.

Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

6. Producent, który uzyskał zwolnienie określone w ust. 1: (…) 2) pkt 2, jest obowiązany informować pisemnie właściwego wojewódzkiego inspektora o zmianie: a) miejsca produkcji jaj, b) adresu zakładu pakowania jaj, w którym odbywa się znakowanie jaj

– w terminie 7 dni od dnia dokonania zmiany . (…)

8. Wojewódzki inspektor cofa, w drodze decyzji, zwolnienie określone w ust. 1, jeżeli producent, który uzyskał zwolnienie określone w ust. 1: (…) 2) pkt 2, nie spełnia warunków, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a albo b lub nie wypełnia obowiązków, o których mowa w ust. 6 pkt 2.

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO/

WDRAŻANYCH AKTÓW PRAWNYCH

9. Właściwy powiatowy lekarz weterynarii niezwłocznie informuje właściwego wojewódzkiego inspektora o wydaniu decyzji ograniczającej produkcję jaj lub decyzji zakazującej produkcji jaj dotyczącej producenta, który uzyskał zwolnienie określone w ust. 1.

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/232 z dnia 15 grudnia 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do niektórych aspektów współpracy producentów (Dz. Urz. UE L 44 z 19.02.2016, str. 1, z późn. zm.)

PRZEPISY UNII EUROPEJSKIEJ

Jedn. red.

Treść przepisu UE

Koniecz ność wdrożen ia T/N

Jedn. red. (*)

Treść przepisu/ów projektu(*)

Uzasadnie nie uwzględni enia w projekcie przepisów wykraczaj ących poza minimalne wymogi prawa UE (**)

Art. 5 ust. 1 i ust. 2 lit. a i c

„Art. 5. 1. Do dnia 31 marca każdego roku państwa członkowskie przekazują Komisji następujące informacje dotyczące organizacji producentów, zrzeszeń organizacji producentów i organizacji międzybranżowych, zarówno krajowych, jak i transnarodowych, uznanych przez te państwa członkowskie (uznane podmioty”) w poprzednim roku, pogrupowanych według poszczególnych sektorów produktów rolnych wymienionych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013:

a) nazwę, ewentualny numer identyfikacyjny oraz datę uznania uznanych podmiotów, jak również odpowiedni przepis rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, na podstawie którego każdy podmiot został uznany;

b) łączną liczbę członków każdego podmiotu;

c) wskazanie, które z tych podmiotów wdrażały w poprzednim roku budżetowym program operacyjny zgodnie z art. 42 rozporządzenia (UE) 2021/2115;

d) w przypadku organizacji producentów

– liczbę ich członków niebędących producentami;

Art. 4 pkt 4 projektu (art. 8 ust. 3 ustawy o organizacji rynków owoców warzyw oraz rynku chmielu)

4) w art. 8 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

Urz. UE L 44 z 19.02.2016, str. 1, z późn. zm.).”;

e) nazwy podmiotów, w przypadku których odmówiono uznania, zawieszono uznanie lub je cofnięto, w tym datę podjęcia decyzji oraz, w stosownych przypadkach, ich numer identyfikacyjny;

f) nazwę uznanych podmiotów, które połączyły się z innymi uznanymi podmiotami, w tym datę połączenia, łączną liczbę i nazwy uznanych podmiotów będących wynikiem połączenia oraz, w stosownych przypadkach, ich numer identyfikacyjny.

Do dnia 31 marca każdego roku państwa członkowskie przekazują również Komisji pełny i zaktualizowany wykaz wszystkich uznanych podmiotów posiadających ten status na dzień 31 grudnia poprzedniego roku, wraz z odpowiednimi informacjami wymienionymi w akapicie pierwszym.

2. Do dnia 15 listopada każdego roku państwa członkowskie przekazują Komisji następujące dane za poprzedni rok dotyczące uznanych krajowych i transnarodowych organizacji producentów i uznanych zrzeszeń takich organizacji, pogrupowanych według poszczególnych sektorów produktów rolnych wymienionych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013:

a) wartość produkcji sprzedanej w podziale na podmioty, określoną zgodnie z art. 31 i 32 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2022/126 ( 5 ) oraz, w stosownych przypadkach, dla każdego produktu lub wykazu produktów, w odniesieniu do których dokonano uznania. Jeżeli dane dotyczące produkcji sprzedanej nie są dostępne, przekazuje się wartość „0”; (…)

c) w odniesieniu do uznanych podmiotów w sektorze owoców i warzyw – część produkcji przeznaczoną na rynek świeżych produktów oraz część produkcji przeznaczoną do przetworzenia, ze wskazaniem wartości i wielkości.”

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO/

WDRAŻANYCH AKTÓW PRAWNYCH

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1185 z dnia 20 kwietnia 2017 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do przekazywanych komisji powiadomień o informacjach i dokumentach oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia Komisji (Dz. Urz. UE L 171 z 04.07.2017, str. 113, z późn. zm.)

PRZEPISY UNII EUROPEJSKIEJ

Jedn. red.

Art. 12 lit. b

Treść przepisu UE

„Art. 12. Państwa członkowskie i, w stosownych przypadkach, podmioty gospodarcze zgłaszają Komisji w określonych terminach: (…)

b) informacje dotyczące produkcji i rynku, o których mowa w załączniku III.”

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO/

WDRAŻANYCH AKTÓW PRAWNYCH

Art. 1

Art. 1. W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się następujące przepisy dotyczące:

a) właściwości kategorii oliw z oliwek, o których mowa w części VIII pkt 1–6

Koniecz ność wdrożen ia T/N

Jedn. red. (*)

Treść przepisu/ów projektu(*)

Art. 1 pkt 7 lit. b projektu (art. 12a ust. 2 pkt 9 ustawy)

Uzasadnie nie uwzględni enia w projekcie przepisów wykraczaj ących poza minimalne wymogi prawa UE (**)

7) w art. 12a: (…) b) w ust. 2:

– pkt 7–9 otrzymują brzmienie:

„(…) 9) których mowa w pkt 4 załącznika III do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1185 z dnia 20 kwietnia 2017 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 i (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do przekazywanych Komisji powiadomień o informacjach i dokumentach oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia Komisji (Dz. Urz. UE L 171 z 04.07.2017, str. 113, z późn. zm.);”, Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/2104 z dnia 29 lipca 2022 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących oliwy z oliwek oraz uchylające rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2568/91 i rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 29/2012 (Dz. Urz. UE L 284 z 04.11.2022, z późn. zm.)

Art. 1 pkt 14 14) w art. 17a w ust. 1 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i (art. 17a ust. dodaje się pkt 7–9 w brzmieniu: 1 pkt 7 „7) oliwy z oliwek; ustawy) (…)”

załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;

b) szczegółowych norm handlowych w odniesieniu do oliw z oliwek, o których mowa w części VIII pkt 1 lit. a) i b) oraz pkt 3 i 6 załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, sprzedawanej konsumentowi końcowemu, prezentowanej w stanie naturalnym lub w środku spożywczym.

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO/

WDRAŻANYCH AKTÓW PRAWNYCH

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/2105 z dnia 29 lipca 2022 r. ustanawiające przepisy dotyczące kontroli zgodności norm handlowych w odniesieniu do oliwy z oliwek oraz metod analizy właściwości oliwy z oliwek (Dz. Urz. UE L 284 z 04.11.2022, str. 23, z późn. zm.)

PRZEPISY UNII EUROPEJSKIEJ

Jedn. red.

Art. 1

Treść przepisu UE

Artykuł 1 Zakres stosowania W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się przepisy dotyczące:

a) kontroli zgodności z normami handlowymi w odniesieniu do oliwy

Koniecz ność wdrożen ia T/N

Jedn. red. (*)

Art. 1 pkt 14 (art. 17a ust. 1 pkt 7 ustawy)

Treść przepisu/ów projektu(*)

14) w art. 17a w ust. 1 w pkt 6 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 7–9 w brzmieniu:

„7) oliwy z oliwek; (…)”

Uzasadnie nie uwzględni enia w projekcie przepisów wykraczaj ących poza minimalne wymogi prawa UE (**)

Art. 14

z oliwek, o których mowa w art. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2022/2104, oraz ich wdrażania przez podmioty;

b) współpracy i wzajemnej pomocy między właściwymi organami w odniesieniu do kontroli zgodności, o których mowa w lit. a);

c) dokumentacji prowadzonej przez podmioty, które produkują lub przechowują oliwę z oliwek, oraz zatwierdzania zakładów pakujących;

d) metod analizy w celu określenia właściwości oliwy z oliwek.

„Art. 14. Do 31 maja każdego roku państwa członkowskie przedkładają Komisji sprawozdanie zgodnie z rozporządzeniem delegowanym (UE) 2017/1183 w sprawie wykonania niniejszego rozporządzenia w poprzednim roku kalendarzowym.

Sprawozdanie zawiera przynajmniej wyniki kontroli zgodności przeprowadzonych w odniesieniu do oliwy z oliwek zgodnie z formularzem określonym w załączniku V do niniejszego rozporządzenia.”

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO/

WDRAŻANYCH AKTÓW PRAWNYCH

Art. 1 pkt 18 projektu (art. 20 ust. 1c pkt 5 ustawy)

18) w art. 20 po ust. 1b dodaje się ust. 1c i 1d w brzmieniu:

„1c. Główny Inspektor: (…) 5) wykonuje obowiązki określone w art. 14 zdanie pierwsze rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/2105 z dnia 29 lipca 2022 r. ustanawiającego przepisy dotyczące kontroli zgodności norm handlowych w odniesieniu do oliwy z oliwek oraz metod analizy właściwości oliwy z oliwek (Dz. Urz. UE L 284 z 04.11.2022, str. 23, z późn. zm.).”

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2023/2465 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących jaj oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 589/2008 (Dz. Urz. UE L 2023/2465 z 08.11.2023, z późn. zm.3))

PRZEPISY UNII EUROPEJSKIEJ

Jedn. red.

Art. 10 ust. 1

Treść przepisu UE

„1. O ile przepisy sanitarne nie stanowią inaczej, państwa członkowskie mogą zwolnić przedsiębiorstwa z obowiązku znakowania jaj ustanowionego w części VI pkt III ppkt 1 akapit drugi załącznika VII do rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w przypadku gdy jaja są dostarczane do przemysłu spożywczego bezpośrednio z miejsca produkcji.

Dostawa podlega całkowicie odpowiedzialności przedsiębiorstwa przemysłu spożywczego, które w związku z tym zobowiązuje się do wykorzystania jaj wyłącznie w celu przetworzenia.”

Koniecz ność wdrożen ia T/N

Jedn. red. (*)

Treść przepisu/ów projektu(*)

Art. 1 pkt 15 projektu (art. 17d ust. 1 pkt 1, ust. 3–4 i ust. 6–10 projektu)

15) art. 17d otrzymuje brzmienie:

„Art. 17d. 1. Wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce produkcji w rozumieniu art. 2 akapit drugi lit. o rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2465 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących jaj oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 589/2008 (Dz. Urz. UE L 2023/2465 z 08.11.2023, z późn. zm.), zwanego dalej ,,rozporządzeniem 2023/2465”, jaj wykonuje uprawnienia państwa członkowskiego w sprawach zwolnień, o których mowa w: 1) art. 10 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia 2023/2465; (…)

4. Wniosek o zwolnienie określone w ust. 1: 1)

pkt 1, poza elementami podania określonymi w art. 63 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), zwanej

Uzasadnie nie uwzględni enia w projekcie przepisów wykraczaj ących poza minimalne wymogi prawa UE (**)

dalej „Kodeksem postępowania zawiera kod producenta;

administracyjnego”,

(…)

6. Producent, który uzyskał zwolnienie określone w ust. 1: 1) pkt 1, jest obowiązany: a) prowadzić ewidencję jaj nieoznakowanych zawierającą:

– nazwę albo imię i nazwisko oraz adres odbiorcy jaj,

– miejsce przeznaczenia jaj,

– liczbę lub masę jaj z podaniem daty ich wysłania, b) informować pisemnie właściwego wojewódzkiego inspektora o zamiarze dostawy jaj do odbiorców w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, na 7 dni przed każdą wysyłką jaj, podając:

– nazwę albo imię i nazwisko oraz adres odbiorcy jaj,

– miejsce przeznaczenia jaj,

– masę lub liczbę wysyłanych jaj; (…)

8. Wojewódzki inspektor cofa, w drodze decyzji, zwolnienie określone w ust. 1, jeżeli producent, który uzyskał zwolnienie określone w ust. 1: 1) pkt 1, nie wypełnia obowiązków, o których mowa w ust. 6 pkt 1; (…)

Art. 10 ust. 2

„2. Jeżeli w przypadkach, o których mowa w ust. 1, jaja są dostarczane z miejsca produkcji w jednym państwie członkowskim do przemysłu spożywczego w innym państwie członkowskim, państwo członkowskie, w którym miejsce produkcji ma siedzibę, odpowiednio informuje przed pierwszą dostawą właściwe organy drugiego państwa członkowskiego o przyznaniu odstępstwa dotyczącego znakowania.”

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO/

WDRAŻANYCH AKTÓW PRAWNYCH

Art. 1 pkt 15 projektu (art. 17d ust. 11 projektu)

15) art. 17d otrzymuje brzmienie:

„(…)

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2024/1434 z dnia 24 maja 2024 r. zatwierdzająca techniki klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce i uchylająca decyzję 2005/240/WE (Dz. Urz. UE 2024/1434 z 28.05.2024, z późn. zm.)

PRZEPISY UNII EUROPEJSKIEJ

Jedn. red.

Treść przepisu UE

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2024/1434 z dnia 24 maja 2024 r. zatwierdzająca techniki klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce i uchylająca decyzję 2005/240WE (Dz. Urz. UE

Koniecz ność wdrożen ia T/N

Jedn. red. (*)

Art. 1 pkt 10 (art. 15a ust. 1 odnośnik pkt 4 ustawy)

Treść przepisu/ów projektu(*)

10) w art. 15a w ust. 1 w odnośniku pkt 4 otrzymuje brzmienie:

Uzasadnie nie uwzględni enia w projekcie przepisów wykraczaj ących poza minimalne wymogi prawa UE (**)

2024/1434 z 28.05.2024 oraz Dz. Urz.

UE L 2024/90432 z 25.07.2024)

Wersja z 07.05.2026 r.

ODWRÓCONA TABELA ZGODNOŚCI

TYTUŁ PROJEKTU

Lp. 1.

Projekt ustawy o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw

Jedn. red.

Art. 1 pkt 2 projektu ustawy (art. 2 pkt 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

Art. 1 pkt 3 lit. b oraz c projektu ustawy (art. 3 pkt 10 i 12 ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

Treść przepisu projektu 2)

w art. 2 uchyla się pkt 5;

3) w art. 3: (…)

b) pkt 10 otrzymuje brzmienie:

„10) artykuł rolno-spożywczy zafałszowany – produkt: a) bez oznakowania wymaganego w przepisach dotyczących jakości handlowej lub b) którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej, lub c) w którego oznakowaniu podano: – nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej albo niezgodną z prawdą lub – niezgodne z prawdą dane w zakresie jego pochodzenia, terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto, klasy jakości handlowej, odmiany lub typu handlowego, lub d) w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące jego oznakowania, powodujące ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości – jeżeli te

Uzasadnienie wprowadzenia przepisu Uchylenie przepisu w związku z włączeniem kwestii jakości handlowej owoców i warzyw do ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Doprecyzowanie definicji artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego (lit. b), a także zmiana techniczna związana z wprowadzeniem skrótu (lit. c).

Definicję artykułu rolno-spożywczego zafałszowanego uzupełniono o produkt, w oznakowaniu którego nie podano żadnych informacji w oznakowaniu. Wskazano także, że artykułem rolno-spożywczym zafałszowanym każdorazowo będzie produkt, którego nazwa lub skład będą niezgodne z przepisami, a także produkt, w którym podano niezgodne z prawdą informacje odnośnie do pochodzenia, terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości.

W przypadku innych zmian mających na celu ukrycie rzeczywistego składu lub innych właściwości, dla uznania za artykuł rolno-spożywczy zafałszowany niezbędne będzie wykazanie przez organ, że niezgodności te w istotny sposób naruszają interesy konsumentów finalnych.

Art. 1 pkt 5 projektu ustawy (art. 10 ust. 2b ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

Art. 1 pkt 6 projektu ustawy (art. 12 ust. 1 i 4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

Art. 1 pkt 7 lit. a, b, d-f projektu ustawy (art. 12a ust. 1, ust. 2 pkt 7–8, ust. 9–11 ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów finalnych;”,

c) w pkt 12 po wyrazach „(Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm.)” dodaje się wyrazy „ , zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/625” ”;

5) w art. 10 po ust. 2a dodaje się ust. 2b w brzmieniu:

„2b. Organ Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych przeprowadza z urzędu albo na wniosek organu celnego kontrolę jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych:

1) nieobjętych wykazem artykułów rolno-spożywczych określonym w przepisach wydanych na podstawie ust. 3,

2) przywożonych w ilościach mniejszych niż minimalne ilości podlegające kontroli jakości handlowej, które zostały określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 3

– w przypadku gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie, że nie spełniają wymagań w zakresie jakości handlowej.”;

6) w art. 12:

a) w ust. 1 po wyrazach „rolno-spożywczych” dodaje się wyrazy „ , zwanemu dalej „wojewódzkim inspektorem”,”,

b) w ust. 4 we wprowadzeniu do wyliczenia po wyrazie „inspektorowi” skreśla się wyrazy „jakości handlowej artykułów rolnospożywczych”; 7)

w art. 12a:

a) w ust. 1 po wyrazach „Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych” dodaje się wyrazy „ , zwany dalej „Głównym Inspektorem”,”,

b) w ust. 2: – pkt 7–9 otrzymują brzmienie:

Dodanie regulacji umożliwiającej organom IJHARS podejmowanie czynności kontrolnych artykułów rolnospożywczych przywożonych z zagranicy (spoza UE), bez ograniczeń, jakie w aktualnym stanie prawnym wynikają z rozporządzenia w sprawie wykazu artykułów rolnospożywczych przywożonych z zagranicy oraz ich minimalnych ilości podlegających kontroli jakości handlowej. Takie kontrole będą miały charakter wyjątkowy, gdyż będą mogły być podejmowane w szczególności w przypadku podejrzenia, że przywożone artykuły są niegodne z wymaganiami jakości handlowej.

Zmiany techniczne związane z wprowadzeniem lub zastosowaniem skrótu.

Zmiany polegają na:

- wprowadzeniu skrótu (lit. a, e, f),

- określeniu zakresu informacji gromadzonych i przetwarzanych w centralnym rejestrze (lit. b),

- doprecyzowaniu przepisów regulujących kwestie dostępu do centralnego rejestru dla jednostki certyfikującej (lit. d).

Urz. UE L 150 z 14.06.2018, str. 1, z późn. zm.) oraz w art. 5 ust. 3 i art. 17 ust. 5 ustawy z dnia 23 czerwca 2022 r. o rolnictwie ekologicznym i produkcji ekologicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1235); których mowa w art. 36 ust. 1 i art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o rejestracji i ochronie nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych oraz gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów rolnych i środków spożywczych, win lub napojów spirytusowych oraz o produktach tradycyjnych (Dz. U. poz. 588);

(…)

d) ust. 9 otrzymuje brzmienie:

„9. Dostęp do informacji zawartych w centralnym rejestrze w zakresie niezbędnym do realizacji zadań ustawowych mają:

1) organy Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych i pracownicy tych organów posiadający imienne upoważnienie wystawione przez te organy w zakresie określonym w tym upoważnieniu;

2) podmioty, o których mowa w ust. 3 pkt 2, i pracownicy tych podmiotów posiadający imienne upoważnienie wystawione przez te podmioty w zakresie określonym w tym upoważnieniu;

3) jednostki upoważnione, o których mowa w art. 31 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o rejestracji i ochronie nazw pochodzenia, oznaczeń geograficznych oraz gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów rolnych i środków spożywczych, win lub napojów spirytusowych oraz o produktach tradycyjnych, i pracownicy tych jednostek posiadający imienne upoważnienie wystawione przez te jednostki upoważnione w zakresie określonym w upoważnieniu.”,

e) w ust. 10 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Informacje zawarte w centralnym rejestrze są udostępniane przez Głównego Inspektora i wojewódzkich inspektorów, na wniosek:”,

Art. 1 pkt 8 projektu ustawy (art. 13 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

Art. 1 pkt 9

9) w art. 14 w ust. 2 po wyrazie „Inspektora” skreśla się wyrazy „Jakości projektu ustawy Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych”; (art. 14 ust. 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

Art. 1 pkt 11

11) w art. 15b: projektu ustawy

a) w ust. 3 we wprowadzeniu do wyliczenia i w ust. 8 po wyrazie (art. 15b ust. 3, 4 „Inspektorowi” skreśla się wyrazy „Jakości Handlowej Artykułów i 8 ustawy o Rolno-Spożywczych”, jakości handlowej

b) w ust. 4 po wyrazie „Inspektor” skreśla się wyrazy „Jakości artykułów rolnoHandlowej Artykułów Rolno-Spożywczych”; spożywczych)

Art. 1 pkt 12

12) w art. 15d w ust. 2 w pkt 1 po wyrazie „Inspektora” skreśla się wyrazy projektu ustawy „Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych”; (art. 15d ust. 2 pkt 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

Art. 1 pkt 13

13) w art. 17: projektu ustawy

a) w ust. 1:

10.

w ust. 11 po wyrazie „Inspektor” skreśla się wyrazy „Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych”; w art. 13:

a) w ust. 1 uchyla się pkt 2,

b) w ust. 3 po wyrazie „Inspektora” skreśla się wyrazy „Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych”;

Uchylenie przepisu dającego możliwość używania znaku jakości PDŻ na produktach wytwarzanych w ramach unijnych systemów jakości żywności oraz systemów jakości żywności uznanych za krajowe, celem zapewnienia prawidłowego rozróżnienia komunikatów w przypadku stosowania poszczególnych znaków i systemów jakości, poprawy jakość przekazu i uniknięcia wprowadzania w błąd (lit. a), a także zmiany techniczne wynikające z zastosowania skrótu (lit. b).

Zmiana porządkowa wynikająca z zastosowania skrótu.

Zmiany porządkowe wynikające z zastosowania skrótu.

Zmiana porządkowa wynikająca z zastosowania skrótu.

Rozszerzenie zakresu zadań organów IJHARS poprzez określenie narzędzi umożliwiających podejmowanie

(art. 17 ust. 1 pkt 6a–6c i 7a, ust. 1a, ust. 2b, ust. 3a pkt 1 i ust. 3b ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

–

po pkt 6 dodaje się pkt 6a–6c w brzmieniu:

„6a) opracowywanie i wydawanie publikacji oraz realizowanie programów edukacyjnych popularyzujących wiedzę o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych;

6b) prowadzenie działalności edukacyjnej polegającej na upowszechnianiu i popularyzowaniu wiedzy na rzecz świadomego nabywania artykułów rolno-spożywczych;

– po pkt 7 dodaje się pkt 7a w brzmieniu:

„7a) współpraca z organami prowadzącymi postępowania w sprawach o wykroczenia, wykroczenia skarbowe lub postępowania karne o przestępstwa, przestępstwa skarbowe oraz z organami, które są uprawnione do wykrywania i ścigania sprawców przestępstw, przestępstw skarbowych, wykroczeń lub wykroczeń skarbowych oraz do zapobiegania przestępczości i jej zwalczania w zakresie zadań wykonywanych przez Inspekcję dotyczących oszustw żywnościowych;”, po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Sposób współpracy, o której mowa w ust. 1 pkt 7a, określa porozumienie zawarte między Głównym Inspektorem a:

1) Prokuratorem Krajowym;

2) Komendantem Głównym Policji;

3) Szefem Krajowej Administracji Skarbowej;

4) Komendantem Głównym Straży Granicznej.”, w ust. 2b w części wspólnej wyrazy „rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin,

szerszej działalności edukacyjnej i informacyjnej w zakresie jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz zasad współpracy z organami prowadzącymi postępowania w sprawach o wykroczenia, wykroczenia skarbowe lub postępowania karne o przestępstwa i przestępstwa skarbowe oraz z organami, które są uprawnione do wykrywania i ścigania sprawców przestępstw, przestępstw skarbowych, wykroczeń lub wykroczeń skarbowych oraz do zapobiegania przestępczości i jej zwalczania, w związku z nowymi zadaniami Inspekcji dotyczącymi wykrywania oszustw żywnościowych (lit. a, b), a także zmiany techniczne wynikające z wprowadzenia lub zastosowania skrótu (lit. c, d).

11.

Art. 1 pkt 16 projektu ustawy (art. 17e ust. 2–4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych)” zastępuje się wyrazami „rozporządzenia 2017/625”, d) w ust. 3a w pkt 1 po wyrazach „Modernizacji Rolnictwa” dodaje się wyrazy „ , zwaną dalej „Agencją”;

e) w ust. 3b po wyrazie „Inspektorem” skreśla się wyrazy „Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych”;

16) po art. 17d dodaje się art. 17e w brzmieniu: (…)

2. Wojewódzki inspektor przeprowadza kontrole:

1) jakości handlowej produktów sektora owoców i warzyw wymienionych w części IX załącznika I do rozporządzenia nr 1308/2013, zwanych dalej „produktami sektora owoców i warzyw”:

a) będących przedmiotem interwencji, o której mowa w art. 47 ust. 2 lit. f rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2115 z dnia 2 grudnia 2021 r. ustanawiającego przepisy dotyczące wsparcia planów strategicznych sporządzanych przez państwa członkowskie w ramach wspólnej polityki rolnej (planów strategicznych WPR) i finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) i z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz uchylającego rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i (UE) nr 1307/2013 (Dz. Urz. UE L 435 z 06.12.2021, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2021/2115”,

b) objętych środkami wyjątkowymi, o których mowa w art. 219 ust. 1 i art. 222 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013;

Przepisy przeniesione z ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U. 2023 r. poz. 1318). Dotyczą kontroli jakości handlowej owoców i warzyw wycofanych z rynku i przeznaczonych np. na bezpłatną dystrybucję.

W odniesieniu do kontroli jakości handlowej owoców i warzyw będących przedmiotem interwencji wycofania z obrotu oraz czynności z tym związanych uaktualniono przepisy, na podstawie których organizacje producentów owoców i warzyw mogą takie wycofania przeprowadzać.

Aktualnie jest to art. 47 ust. 2 lit. f rozporządzenia 2021/2115. Ponadto dodano, że kontrole produktów wycofanych z obrotu dotyczą również środków wyjątkowych, które mogą być potencjalnie przewidziane w aktach prawnych wydawanych na podstawie art. 219 ust. 1 i art. 222 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013.

Analogicznie jak dotychczas kontrole te wojewódzki inspektor przeprowadza na wniosek Prezesa Agencji, a po kontroli przekazuje mu stosowne protokoły w sposób

12.

13.

wykonania czynności mających na celu uniemożliwienie wprowadzenia do obrotu lub bezpośredniej konsumpcji produktów sektora owoców i warzyw wycofanych z obrotu w ramach interwencji, o której mowa w art. 47 ust. 2 lit. f rozporządzenia 2021/2115, oraz objętych środkami wyjątkowymi, o których mowa w art. 219 ust. 1 i art. 222 ust. 1 rozporządzenia nr 1308/2013.

3. Kontrole, o których mowa w ust. 2, przeprowadza się na wniosek Prezesa Agencji.

4. Wojewódzki inspektor przekazuje Prezesowi Agencji na adres do doręczeń elektronicznych w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2026 r. poz. 3 i 507), albo za pomocą systemu teleinformatycznego Agencji w sposób określony w przepisach o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa protokół kontroli, o której mowa w ust. 2:

1) pkt 1 – w terminie 24 godzin od dnia jej zakończenia;

2) pkt 2 – w terminie 5 dni od dnia jej zakończenia. (…)

Art. 1 pkt 17

17) art. 18 otrzymuje brzmienie: projektu ustawy „Art. 18. Zadania Inspekcji wykonują następujące organy: (art. 18 ustawy o

1) Główny Inspektor; jakości handlowej

2) wojewoda przy pomocy wojewódzkiego inspektora, jako kierownika artykułów rolnowojewódzkiej inspekcji jakości handlowej artykułów rolnospożywczych) spożywczych, wchodzącej w skład zespolonej administracji wojewódzkiej.”;

Art. 1 pkt 19

19) po art. 23 dodaje się art. 23a w brzmieniu: projektu ustawy „Art. 23a. 1. Główny Inspektor, wojewódzcy inspektorzy i (art. 23a ustawy o upoważnieni przez nich pracownicy Inspekcji w zakresie niezbędnym do jakości handlowej przeprowadzenia kontroli mogą pisemnie wystąpić do podmiotu artykułów rolnoprzetwarzającego dane producenta lub handlowca, którzy wprowadzają do spożywczych) obrotu artykuły rolno-spożywcze za pośrednictwem strony internetowej tego podmiotu przetwarzającego dane, z żądaniem udostępnienia w wyznaczonym terminie przez ten podmiot informacji umożliwiających identyfikację tego producenta lub tego handlowca, w tym imienia i

i w terminach określonych ustawowo. Nowym sposobem na przekazywanie protokołów kontroli jest wymóg ich dostarczenia na adres do doręczeń elektronicznych albo na konto w systemie teleinformatycznym Agencji.

Zmiany porządkowe wynikające z zastosowania skrótu.

Wprowadzenie obowiązku udostępnienia przez administratorów stron internetowych (np. platform handlu elektronicznego, portali ogłoszeniowych) danych umożliwiających identyfikację podmiotów wprowadzających do obrotu artykuły rolno-spożywcze za pośrednictwem takich stron, na wniosek organów IJHARS.

Nowe narzędzie pozwoli na uzyskanie danych koniecznych do sporządzenia upoważnienia do kontroli i jej realizacji.

Przyjęte rozwiązanie nie koliduje z obowiązkiem prowadzenia kontroli w sposób niezapowiedziany.

14.

15.

nazwiska, adresu i miejsca zamieszkania albo nazwy oraz adresu i siedziby.

2. Podmiot przetwarzający dane, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany pisemnie i nieodpłatnie udostępnić informacje, o których mowa w ust. 1.”;

Art. 1 pkt 20

20) w art. 24: projektu ustawy

a) w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie: (art. 24 ust. 1 pkt „3) żądania udostępnienia dokumentów związanych z przedmiotem 3 i ust. 2 ustawy o kontroli oraz ich odpisów i wyciągów, korespondencji przesyłanej jakości handlowej pocztą elektroniczną, informatycznych nośników danych, innych artykułów rolnourządzeń zawierających dane informatyczne lub systemów spożywczych) teleinformatycznych, w tym także zapewnienia dostępu do systemów teleinformatycznych, które są własnością innego podmiotu i zawierają dane jednostki kontrolowanej w zakresie objętym przedmiotem kontroli i do których jednostka kontrolowana ma dostęp;”,

b) uchyla się ust. 2;

Art. 1 pkt 21 projektu ustawy (art. 24d i art. 24e ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

21)

po art. 24c dodaje się art. 24d i art. 24e w brzmieniu:

„Art. 24d. 1. W celu realizacji zadań Inspekcji, o których mowa w art. 17 ust. 1, w zakresie niezbędnym do przeprowadzania kontroli oraz do wydawania decyzji administracyjnych organy Inspekcji są uprawnione do pisemnego żądania od organów administracji rządowej, z wyłączeniem organów ścigania, od organów administracji samorządowej oraz od państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych wszelkich niezbędnych informacji posiadanych przez te podmioty.

3. Informacje, o których mowa w ust. 1, mogą być udostępniane za pomocą urządzeń teletransmisji danych, jeżeli organ Inspekcji posiada:

Wprowadzenie zmiany dotyczącej żądania przez organy IJHARS udostępnienia związanych z przedmiotem kontroli dokumentów oraz ich odpisów i wyciągów, korespondencji przesyłanej pocztą elektroniczną, informatycznych nośników danych w rozumieniu przepisów o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zdania publiczne, innych urządzeń zawierających dane informatyczne lub systemów teleinformatycznych, w tym także zapewnienia dostępu do systemów teleinformatycznych będących własnością innego podmiotu zawierających dane jednostki kontrolowanej (lit. a).

Uchylenie przepisów regulujących zasady korzystania przez organy IJHARS z informacji będących w posiadaniu innych organów, w związku z wprowadzeniem w ustawie nowego przepisu art. 24d, regulującego tę kwestię (lit. b).

Dodanie przepisów regulujących w sposób szczegółowy zasady korzystania przez organy IJHARS z informacji będących w posiadaniu innych organów administracyjnych.

Korzystanie z takich informacji, w tym również z wykorzystaniem teletransmisji danych, będzie nieodpłatne i będzie dotyczyć wyłącznie informacji niezbędnych do realizacji zadań ustawowych Inspekcji.

Podstawą prawną dla przetwarzania ww. danych, poza projektowanym przepisem, będzie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy, który powierza IJHARS nadzór nad jakością handlowa żywności w produkcji i w obrocie. Powyższy przepis stanowi również ograniczenie dla zakresu gromadzonych danych. Żadne inne dane niż te, związane z nadzorem nad jakością handlową, nie będą przetwarzane.

16.

Art. 1 pkt 22 projektu ustawy (art. 25 ust. 2 pkt 4a i 4b ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

17.

Art. 1 pkt 23 projektu ustawy (art. 27a ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

urządzenia lub systemy teleinformatyczne umożliwiające identyfikację osoby uzyskującej informacje;

2) zabezpieczenia techniczne i organizacyjne właściwe do przetwarzania danych osobowych, w szczególności uniemożliwiające dostęp osób nieuprawnionych do przetwarzania danych osobowych i wykorzystanie danych niezgodnie z celem ich uzyskania.

Art. 24e. W przypadku gdy w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa określonego w art. 39k postępowanie przygotowawcze jest prowadzone z urzędu lub na podstawie zawiadomienia podmiotu innego niż organ Inspekcji, prokurator pisemnie zawiadamia o tym Głównego Inspektora, wskazując w tym zawiadomieniu imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę podmiotu, w związku z którego działalnością jest prowadzone to postępowanie.”;

„22) w art. 25 w ust. 2 po pkt 4 dodaje się pkt 4a i 4b w brzmieniu:

23) art. 27a otrzymuje brzmienie:

„Art. 27a. Do kontroli działalności gospodarczej przedsiębiorcy i handlowca, którzy nie prowadzą działalności gospodarczej w zakresie obrotu produktami sektora owoców i warzyw objętymi normami jakości handlowej w zakresie nieuregulowanym w art. 25 ust. 1–5a, art. 26 i art. 27 oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 25 ust. 7 stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.”;

Ponadto zaproponowano dodanie przepisu umożliwiającego Głównemu Inspektorowi JHARS korzystanie z informacji otrzymanych od prokuratora na temat podmiotów, względem których prowadzone są postępowania przygotowawcze w sprawie podejrzenia popełnienia przestępstwa określonego w art. 39k, w przypadku gdy postępowania te są prowadzone z urzędu lub na podstawie zawiadomienia podmiotu innego niż organ IJHARS.

Umożliwienie pracownikom IJHARS prowadzenia stosownych kontroli w odniesieniu do owoców i warzyw wycofanych z obrotu, na podstawie legitymacji służbowej oraz imiennego okresowego upoważnienia do przeprowadzenia kontroli.

Rozszerzenie zakresu podmiotów, do kontroli których stosuje się przepisy rozdziału 5 ustawy – Prawo przedsiębiorców, o handlowców. Przepis w tej części został przeniesiony z ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu.

18.

Art. 1 pkt 24 projektu ustawy (art. 29 ust. 1 pkt 1, 2 i 5 oraz ust. 2 i 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

19.

Art. 1 pkt 25 projektu ustawy (art. 30 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

20.

Art. 1 pkt 26 projektu ustawy (art. 31 ust. 1a ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

Art. 1 pkt 27 projektu ustawy (art. 32 ust. 1 i ust. 3b–3h ustawy

21.

24) w art. 29:

a) w ust. 1:

– uchyla się pkt 1,

– pkt 2 otrzymuje brzmienie:

– pkt 5 otrzymuje brzmienie:

„5) nakazać zniszczenie artykułu rolno-spożywczego niespełniającego wymagań jakości handlowej lub wymagań w zakresie transportu lub składowania na koszt jego posiadacza;”, b) w ust. 2 i 3 wyrazy „pkt 1–3” zastępuje się wyrazami „pkt 2, 3”;

25) w art. 30 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. W przypadku stwierdzenia w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. b, że artykuł rolno-spożywczy nie spełnia wymagań jakości handlowej organ Inspekcji, w drodze decyzji, nakazuje poddanie tego artykułu rolno-spożywczego określonym zabiegom mającym na celu spełnienie przez ten artykuł rolno-spożywczy wymagań jakości handlowej, a jeżeli nie jest możliwe poddanie tego artykułu rolno-spożywczego takim zabiegom – zakazuje jego wprowadzania do obrotu.”;

26) w art. 31 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Ocena nie jest dokonywana w odniesieniu do produktów sektora owoców i warzyw oraz bananów.”;

27)

w art. 32:

a) w ust. 1 wyrazy „rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w

Zmiany mają charakter porządkowy i dotyczą kwestii związanych z uprawnieniami organów IJHARS do wydawania w toku kontroli decyzji w sprawie nakazu poddania artykułu rolno-spożywczego niespełniającego wymagań jakości handlowej lub wymagań w zakresie transportu lub składowania określonym zabiegom, zakazu wprowadzania go do obrotu, bądź nakazu zniszczenia takiego artykułu na koszt jego posiadacza.

Zmiany polegają na umożliwieniu organom IJHARS wydania w wyniku przeprowadzonej kontroli granicznej decyzji nakazującej poddanie artykułu rolno-spożywczego określonym zabiegom, a dopiero w przypadku braku możliwości poddania go takim zabiegom – decyzji o zakazie wprowadzani go do obrotu. W obecnym stanie prawnym, niezależnie od stwierdzonych przypadków, jedynym możliwym rozstrzygnięciem jest decyzja o zakazie wprowadzania do obrotu, co wymaga zmiany.

Wyłączenie możliwości dokonywania oceny jakości owoców i warzyw oraz bananów na wniosek przedsiębiorcy ze względu na istnienie innych wynikających z przepisów UE instrumentów kontroli jakości świeżych owoców i warzyw oraz bananów.

Oprócz zmiany technicznej wynikającej z wprowadzenia skrótu (lit. a), wprowadzono zmianę polegającą na uregulowaniu kwestii przeprowadzania w laboratoriach Głównego Inspektoratu badań laboratoryjnych na wniosek

o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych)” zastępuje się wyrazami „rozporządzenia 2017/625”, po ust. 3a dodaje się ust. 3b–3h w brzmieniu:

„3b. Badania laboratoryjne związane z:

1) kontrolami urzędowymi w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia 2017/625 przeprowadzanymi przez podmioty wskazane w tym przepisie,

2) realizacją zadań ustawowych przez sądy, prokuraturę, organy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4, lub jednostki, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7

innych organów, w tym organów z innych państw członkowskich, organów ścigania oraz sądów (lit. b).

Jednocześnie wskazano organy, które mogą wnioskować o przeprowadzenie w laboratoriach Głównego Inspektoratu badań niezwiązanych z realizacją ustawowych zadań IJHARS. Przedmiotowe badania będą odpłatne i ich koszty wykonania będą ustalane w oparciu o kwoty obejmujące rzeczywiste koszty wykonywanych analiz laboratoryjnych określone w rozporządzeniu ministra właściwego do spraw rynków rolnych wydanym na podstawie art. 32 ust. 3h.

Jednocześnie projektowane przepisy zwalniają z ww. opłat sądy i prokuraturę, w sytuacji gdy badania te będą zlecane przez te podmioty w sprawach dotyczących postępowań prowadzonych w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa albo popełnieniem przestępstwa z art. 39k.

22.

Art. 1 pkt 28 projektu ustawy (art. 35 ust. 2 pkt 3 i ust. 2d ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

popełnienia przestępstwa albo popełnieniem przestępstwa, o którym mowa w art. 39k. 3e. Wysokość kwoty stanowiącej zwrot kosztów, o których mowa w ust. 3c, jest przekazywana podmiotowi wnioskującemu o przeprowadzenie badań przez Głównego Inspektora w formie informacji zawierającej sposób obliczenia wysokości tych kosztów w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 3b. 3f. Kwotę stanowiącą zwrot kosztów, o których mowa w ust. 3c, podmiot wnioskujący o przeprowadzenie badań uiszcza w terminie 7 dni od dnia doręczenia informacji o wysokości tej kwoty na rachunek bankowy wskazany przez Głównego Inspektora w tej informacji. 3g. Wyniki badań, o których mowa w ust. 3b, są pisemnie przekazywane podmiotowi wnioskującemu o przeprowadzenie badań niezwłocznie, niepóźniej niż w terminie 14 dni od dnia przekazania przez podmiot wnioskujący dowodu uiszczenia kwoty stanowiącej zwrot kosztów, o których mowa w ust. 3c. 3h. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, wysokość kosztów przeprowadzenia badań, o których mowa w ust. 3b, mając na względzie koszty przeprowadzonych badań laboratoryjnych.”;

28) w art. 35:

a) w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

b) w ust. 2d wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

„Wniosek o wydanie upoważnienia do prowadzenia szkoleń, poza elementami podania określonymi w art. 63 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, zawiera:”;

Zmiana brzmienia przepisu dotyczącego rzeczoznawców, którzy mogą ustalać klasy jakości owoców i warzyw oraz bananów (lit. a), a także zmiana porządkowa wynikająca z zastosowania wprowadzonego uprzednio skrótu (lit. b).

23.

Art. 1 pkt 29 projektu ustawy (art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

24.

Art. 1 pkt 30 projektu ustawy (rozdział 4b ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

30) po rozdziale 4a dodaje się rozdział 4b w brzmieniu:

„Rozdział 4b Postępowanie wyjaśniające dotyczące udostępnianych informacji na temat jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych

2. Postępowanie wyjaśniające może być wszczęte bez wcześniejszego przeprowadzenia kontroli, o których mowa w rozdziale 4 lub 4a.

4. Postępowanie wyjaśniające trwa nie dłużej niż 30 dni od dnia jego wszczęcia.

Wprowadzenie obligatoryjnej opłaty za czynności wykonywane przez organy IJHARS podczas kontroli granicznych w zakresie jakości handlowej artykułów rolnospożywczych. Opłaty te będą dotyczyły kontroli produktów przywożonych z państw niebędących członkami UE, z wyłączeniem państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Dodano przepisy regulujące nadzór IJHARS nad informacjami przekazywanymi w sposób inny niż w oznakowaniu artykułów rolno-spożywczych (w folderach reklamowych, ulotkach czy na stronach sklepów internetowych). Specyfika ww. nadzoru nie pozwala na zastosowanie wprost przepisów o kontroli.

Odpowiednikiem kontroli będzie w tym wypadku postępowanie wyjaśniające, wszczynane z urzędu przez organ IJHARS. Postępowanie to będzie miało na celu wstępne ustalenie, czy nastąpiło naruszenie przepisów w zakresie przekazywania informacji na temat artykułów rolno-spożywczych oraz ustalenie podmiotu odpowiedzialnego za to naruszenie.

Po zakończeniu postępowania wyjaśniającego organ IJHARS wyda postanowienie o zakończeniu postępowania wyjaśniającego, a następnie, w drodze decyzji, będzie mógł nakazać zaniechania naruszania przepisów w zakresie przekazywania informacji na temat artykułów rolnospożywczych, poprzez dokonanie w określonym terminie zmiany treści przekazywanych informacji, albo opublikowanie w określony sposób i w określonym terminie sprostowania przekazywanych informacji.

Taki tryb jest zdecydowanie mniej uciążliwy dla uczestnika postępowania niż klasyczna kontrola, przy zapewnieniu szerokich uprawnień zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego, dając jednocześnie Inspekcji możliwość

25.

Art. 1 pkt 31 projektu ustawy (art. 39k ustawy o jakości handlowej

obrotu artykuły rolno-spożywcze, w tym jego imienia i nazwiska, adresu i miejsca zamieszkania albo nazwy oraz adresu i siedziby.

6. Podmiot przetwarzający dane, o którym mowa w ust. 5, jest obowiązany pisemnie i nieodpłatnie udostępnić informacje, o których mowa w tym przepisie.

Art. 39i. Do postępowania wyjaśniającego w zakresie nieuregulowanym w art. 39f–39h stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

1) dokonanie w określonym terminie zmiany treści udostępnianych informacji na temat jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych lub

2) opublikowanie w określony sposób i w określonym terminie sprostowania udostępnianych informacji na temat jakości handlowej artykułów rolnospożywczych.”;

31) w rozdziale 5 dodaje się art. 39k w brzmieniu:

szybkiego i skutecznego reagowania na niezgodne z przepisami informacje przekazywane konsumentom.

Jednocześnie wprowadza się możliwość dla organów IJHARS do wystąpienia w toku postępowania wyjaśniającego do administratorów stron internetowych o udostępnienie danych umożliwiających identyfikację podmiotów odpowiedzialnych za przekazywanie informacji na temat artykułów rolno-spożywczych za pośrednictwem takich stron, co pozwoli im na ustalenie danych podmiotu odpowiedzialnego za naruszenie w zakresie przekazywania informacji na temat artykułów rolno-spożywczych na stronach internetowych.

Dodanie przepisów regulujących sankcje karne za przestępstwo oszustwa żywnościowego, tj. czyn polegający na wprowadzeniu do obrotu artykułów rolno-spożywczych zafałszowanych w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

artykułów rolnospożywczych)

2. Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane znacznej wartości, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”

26.

Art. 1 pkt 32 lit. c projektu ustawy (art. 40 ust. 4c pkt 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

27.

Art. 1 pkt 33 lit. a tiret drugie, trzecie i czwarte i lit. b–d projektu ustawy (art. 40a ust. 1 pkt 6a, 7a i 9–11, ust. 3, ust. 3b–3d oraz ust. 5 i 5a ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

32) w art. 40: (…)

c) w ust. 4c w pkt 3 wyrazy „decyzją Komisji 2005/240/WE z dnia 11 marca 2005 r. zatwierdzającą metody klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce (Dz. Urz. UE L 74 z 19.03.2005, str. 62, z późn. zm.)” zastępuje się wyrazami „decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2024/1434 z dnia 24 maja 2024 r. zatwierdzającą techniki klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce i uchylającą decyzję 2005/240/WE (Dz. Urz. UE 2024/1434 z 28.05.2024, z późn. zm.).”,

33) w art. 40a:

a) w ust. 1: (…) – po pkt 6 dodaje się pkt 6a w brzmieniu:

Od czynu zagrożonego sankcją administracyjną z art. 40a odróżnia go element celowości ukierunkowany na osiągnięcie korzyści majątkowej.

Przestępstwo to zagrożone jest grzywną, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Uaktualnienie odesłania do aktualnej decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2024/1434 z dnia 24 maja 2024 r. zatwierdzającej techniki klasyfikacji tusz wieprzowych w Polsce i uchylającej decyzję 2005/240/WE.

Dodanie przepisów regulujących sankcje karne za czynny o charakterze deliktów administracyjnych w związku z wprowadzeniem nowych obowiązków wynikających z przepisów unijnych lub krajowych (lit. a).

Wprowadzenie zmian polegających na doprecyzowaniu, że w przypadku tzw. recydywy, tj. ponownego wprowadzenia do obrotu tego samego rodzaju produktu, który nie spełnia wymogów jakości handlowej ze względu na tę samą wadę, kara pieniężna ustalona – w zależności od stwierdzonej wady – zgodnie z art. 40a ust. 1 pkt 3 lub 4, podwyższana jest o wysokość kar nałożonych w okresie 24 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli przez organ IJHARS, który tę karę wymierza (lit. b).

Powyższe zmiany są konieczne w związku z wątpliwościami, czy wymierzana kara powinna być podwyższona o sumę kar wymierzonych przez organ, który ją wymierza, czy też o sumę kar wymierzonych danemu podmiotowi przez wszystkie organy IJHARS. Przyjęcie tej drugiej interpretacji wiązać się może ze zbyt dużą

„3b. W stosunku do wprowadzającego do obrotu artykuły rolnospożywcze zafałszowane będącego osobą fizyczną, skazanego prawomocnym wyrokiem za przestępstwo wskazane w art. 39k ust. 1 lub 2, kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 4, za ten sam czyn nie wymierza się.

dolegliwością dla przedsiębiorców posiadających oddziały/ sklepy na terenie całego kraju.

Wprowadzenie przepisów zawierających klauzule wyłączające odpowiedzialność administracyjną z art. 40a ust. 1 pkt 4 w przypadku zaistnienia odpowiedzialności karnej za przestępstwo wskazane w art. 39k (lit. c).

Proponowana zmiana wyłącza możliwość wymierzenia osobie fizycznej kary pieniężnej, o której mowa w art. 40a ust. 1 pkt 4 w sytuacji, gdy za ten sam czyn ponosi ona odpowiedzialność za przestępstwo z art. 39k, co w sposób skuteczny pozwala na wyeliminowanie przypadków ewentualnego podwójnego karania za ten sam czyn.

Ponadto zmianie ulegają przepisy określające przesłanki miarkowania wysokości kary pieniężnej w związku z rezygnacją z oceny wielkości obrotu jako jednej z przesłanek wymiaru kary (lit. d).

Wynika to z faktu, że to przychód jest kryterium obrazującym w sposób wyczerpujący skalę działalności podmiotu, któremu wymierzana jest kara.

28.

Art. 1 pkt 34 projektu ustawy (art. 40b ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych)

34)

3c. W razie wszczęcia postępowania w sprawie o przestępstwo wskazane w art. 39k ust. 1 lub 2 postępowania o wymierzenie kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 4, osobie fizycznej za ten sam czyn nie wszczyna się, a wszczęte zawiesza się do dnia zakończenia postępowania w sprawie o przestępstwo. 3d. W razie prawomocnego skazania wprowadzającego do obrotu artykuły rolno-spożywcze zafałszowane będącego osobą fizyczną za przestępstwo wskazane w art. 39k ust. 1 lub 2:

1) wszczęte postępowanie o wymierzenie kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 4, za ten sam czyn umarza się z urzędu;

2) decyzję o wymierzeniu kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 pkt 4, za ten sam czyn uchyla się z urzędu, a pobraną karę pieniężną zwraca się niezwłocznie wraz z odsetkami w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego od dnia wpłacenia kary pieniężnej.”,

d) ust. 5 i 5a otrzymują brzmienie:

„5. Ustalając wysokość kary pieniężnej, Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor uwzględnia stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych i wielkość jego przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolnospożywczych. 5a. Przed ustaleniem wysokości kary pieniężnej Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor może żądać okazania dokumentów związanych z ustaleniem okoliczności, o których mowa w ust. 5, w szczególności dotyczących wielkości przychodu i wartości kontrolowanych artykułów rolno-spożywczych.”; w art. 40b wyrazy „ust. 1 pkt 3 lub 4” zastępuje się wyrazami „ust. 1 pkt 3, 3a lub 4”;”

Przepis przeniesiony z ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz.U. 2023 r. poz. 1318).

Zmiana polega na wprowadzeniu możliwości nakładania kar pieniężnych za naruszenie, o którym mowa w art. 40a ust. 3a, na podstawie ustawy o jakości handlowej artykułów

29.

Art. 2 projektu ustawy (art. 299 w § 3 pkt 17 ustawy Ordynacja podatkowa)

Art. 2. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622) w art. 299 w § 3 pkt 17 otrzymuje brzmienie:

„17) organom Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w związku z kontrolami przeprowadzanymi na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a oraz b ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1980 oraz z 2026 r. poz. …), w związku z kontrolami i postępowaniami dotyczącymi czynów, o których mowa w art. 39k tej ustawy, oraz w zakresie prowadzonych postępowań w sprawie wymierzenia kar pieniężnych na podstawie art. 40a ust. 1–3a tej ustawy.”.

30.

Art. 3 pkt 1 projektu ustawy (art. 8 ust. 3 i ust. 3a ustawy o rolniczych badaniach rynkowych)

31.

Art. 3 pkt 2 projektu ustawy (art. 10 pkt 2

Art. 3. W ustawie z dnia 30 marca 2001 r. o rolniczych badaniach rynkowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1160) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 8:

a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych, zwany dalej „Głównym Inspektorem”, w celu przedstawienia wyników kontroli, o której mowa w ust. 1, przekazuje ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych kopię protokołu kontroli w terminie 14 dni od dnia podpisania tego protokołu.”,

b) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

„3a. Kopię protokołu kontroli, o której mowa w ust. 1, przechowuje się przez okres niezbędny do analizy wyników tej kontroli, niedłuższy niż 5 lat.”;

2) w art. 10 uchyla się pkt 2;

rolno-spożywczych, także w przypadku, gdy to naruszenie wyczerpuje znamiona naruszeń określonych w dwóch innych ustawach, o których mowa w art. 40b.

Wprowadzenie zmian wynikających z faktu, że przywołany w art. 299 w § 3 pkt 17 Ordynacji podatkowej – art. 17c ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych dotyczący uprawnień organów IJHARS do kontroli prawidłowości dokonanych transakcji finansowanych z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (tzw. kontrole ex-post) został uchylony i od 1 kwietnia 2023 r. nie obowiązuje. Zasadnym jest jednak, aby w związku z prowadzonymi kontrolami w produkcji i w obrocie oraz kontrolami granicznymi, organy IJHARS miały możliwość korzystania z informacji gromadzonych w aktach podatkowych. Takie informacje posłużą m.in. w celu identyfikacji przepływu produktów w łańcuchu dostaw, co ma istotne znaczenie przy stale rozwijającym się procederze oszustw żywnościowych o charakterze transgranicznym.

Uregulowanie kwestii przekazywania przez IJHARS ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych kopii protokołu kontroli prawidłowości przekazywanych danych rynkowych w celu umożliwienia zapoznania się z jej wynikami.

Ponadto wydłuża się termin na przekazanie przez Głównego Inspektora ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych kopii protokołu kontroli z 7 do 14 dni od dnia jego podpisania oraz określa się okres przechowywania protokołów.

Uchylenie tego przepisu w związku z wprowadzeniem możliwości nakładania kar pieniężnych za nieprzekazywanie danych rynkowych (głównie cen

32.

33.

ustawy o rolniczych badaniach rynkowych)

Art. 3 pkt 3 projektu ustawy (art. 11 ustawy o rolniczych badaniach rynkowych)

Art. 3 pkt 4 projektu ustawy (art. 11a ustawy o rolniczych badaniach rynkowych)

w art. 11 wyrazy „art.10” zastępuje się wyrazami „art. 10 pkt 1 i 3”;

4) po art. 11 dodaje się art. 11a w brzmieniu:

„Art. 11a. 1. Kto wbrew obowiązkowi określonemu w art. 4 ust. 1 nie przekazuje danych rynkowych, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1, lub nie przekazuje tych danych w terminach określonych w tych przepisach, lub przekazuje je niezgodnie z formą lub zakresem określonym w tych przepisach, lub przekazuje dane rynkowe zawierające nieprawdziwe lub niekompletne informacje, podlega administracyjnej karze pieniężnej w wysokości do trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” na podstawie art. 20 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1749 oraz z 2026 r. poz. 26 i 425), za rok poprzedzający rok nałożenia kary, nieniższej jednak niż 1000 zł.

2. Administracyjną karę pieniężną wymierza, w drodze decyzji, Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor jakości handlowej artykułów rolnospożywczych, zwany dalej „wojewódzkim inspektorem”, właściwy ze względu na miejsce przeprowadzenia kontroli.

4. Przed ustaleniem wysokości administracyjnej kary pieniężnej Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor może żądać okazania dokumentów

produktów rolnych) lub przekazywanie danych niezgodnych ze stanem faktycznym, a także za nieterminowe ich przekazywanie przez podmioty objęte obowiązkiem ich raportowania.

Zmiana techniczno-redakcyjna związana z wprowadzeniem w art. 11a administracyjnej kary pieniężnej za nieprzekazywanie danych rynkowych lub przekazywanie danych niezgodnych ze stanem faktycznym, a także za nieterminowe ich przekazywanie przez podmioty objęte obowiązkiem ich raportowania.

Zmiana polega na wprowadzeniu możliwości nakładania kar pieniężnych za nieprzekazywanie danych rynkowych (głównie cen produktów rolnych) lub przekazywanie danych niezgodnych ze stanem faktycznym, a także za nieterminowe ich przekazywanie przez podmioty objęte obowiązkiem ich raportowania.

34.

Art. 4 pkt 1 projektu ustawy (art. 2 ust. 2 i 2a ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu)

związanych z ustaleniem okoliczności, o których mowa w ust. 3, w szczególności dotyczących przychodu kontrolowanego przedsiębiorcy.

6. O odstąpieniu od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej rozstrzyga, w drodze decyzji, Główny Inspektor albo wojewódzki inspektor.

7. Termin zapłaty administracyjnej kary pieniężnej wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna.

8. Administracyjna kara pieniężna jest wpłacana na rachunek bankowy odpowiednio Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych albo wojewódzkiego inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

9. W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie i w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691) do administracyjnych kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 poz. 622 i …), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują Głównemu Inspektorowi albo wojewódzkiemu inspektorowi właściwemu ze względu na miejsce przeprowadzenia kontroli.”.

Art. 4. W ustawie z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U. z 2023 r. poz. 1318) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2:

a) w ust. 2 wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:

Zmiana polega na wskazaniu aktualnych przepisów unijnych, które stanowią podstawę do zawieszenia uznania organizacji producentów owoców i warzyw (lit. a).

Zmiana dotyczy wprowadzenia sankcji polegającej na cofnięciu uznania organizacji producentów owoców i warzyw za nieprzekazywanie wymaganych przepisami UE informacji dotyczących ich działalności do końca okresu zawieszenia (lit. b).

35.

36.

37.

Art. 4 pkt 2 projektu ustawy (art. 2a ust. 2 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu)

Art. 4 pkt 3 projektu ustawy (art. 3b ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu)

Art. 4 pkt 5 projektu ustawy (art. 9a ust. 1 pkt 5, ust. 2 pkt 1 lit.

w tych sektorach, a także zmieniającego rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 (Dz. Urz. UE L 138 z 25.05.2017, str. 4, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2017/891”, dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje decyzję o zawieszeniu uznania albo wstępnego uznania także w przypadku, gdy:”,

b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

uchyla się art. 3b;

w art. 9a: a) w ust. 1 w pkt 5 wyrazy „rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/891 z dnia 13 marca 2017 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr

Zmiana porządkowa.

Uchylenie przepisów dotyczących wstępnie uznanych grup producentów owoców i warzyw oraz współfinansowania ich planów dochodzenia do uznania. Od 2014 r. przepisy UE nie przewidują tworzenia wstępnie uznanych grup producentów owoców i warzyw oraz współfinansowania ich planów dochodzenia do uznania.

Zmiana porządkowa.

Zmiana techniczna wynikająca z wprowadzenia skrótu.

b, ust. 2a i ust. 3 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu)

38.

39.

40.

Art. 4 pkt 6 projektu ustawy (art. 9b ust. 3, art. 9c, art. 9d i art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. c ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu)

Art. 4 pkt 7 projektu ustawy (art. 10 pkt 3 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu)

Art. 4 pkt 8 projektu ustawy (art. 13 ust. 1 ustawy o organizacji rynków owoców i

1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw, uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do kar, które mają być stosowane w tych sektorach, a także zmieniającego rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 (Dz. Urz. UE L 138 z 25.05.2017, str. 4, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 2017/891” ” zastępuje się wyrazami „rozporządzenia 2017/891”, b) w ust. 2 w pkt 1 w lit. b, w ust. 2a i w ust. 3 po wyrazie „rozporządzenia” skreśla się wyraz „nr”; w art. 9b w ust. 3, w art. 9c, w art. 9d i w art. 12 w ust. 1 w pkt 6 w lit. c po wyrazie „rozporządzenia” skreśla się wyraz „nr”;

Zmiana techniczna wynikająca z wprowadzenia skrótu.

w art. 10 uchyla się pkt 3;

Zmiana porządkowa.

w art. 13 w ust. 1:

a) we wprowadzeniu do wyliczenia po wyrazie „przekazuje” dodaje się wyrazy „na piśmie”,

b) pkt 3 otrzymuje brzmienie:

Uregulowanie trybu i zakresu danych, jakie organizacje producentów owoców i warzyw oraz ich zrzeszenia muszą podawać w celu aktualizacji danych w rejestrze prowadzonym przez ARiMR oraz wydłużenia terminu przekazywania tych danych z 14 do 30 dni od dnia dokonania zmiany.

warzyw oraz rynku chmielu) 41.

42.

43.

44.

„3) informacje o każdej zmianie danych zawartych w rejestrze, o których mowa w art. 2b ust. 2 pkt 1, 4 i 5, w terminie 30 dni od dnia dokonania zmiany;”; w art. 15:

a) w ust. 1 uchyla się pkt 1, 2 i 5,

b) uchyla się ust. 1c i 2,

c) w ust. 3 wyrazy „pkt 3–5” zastępuje się wyrazami „pkt 3 i 4”,

d) uchyla się ust. 7;

Art. 4 pkt 9 9) projektu ustawy (art. 15 ust. 1 pkt 1, 2 i 5, ust. 1c, ust. 2, ust. 3 i ust. 7 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu)

Art. 4 pkt 10

10) uchyla się art. 16–18a; projektu ustawy (art. 16 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu)

Art. 4 pkt 11

11) w art. 19: projektu ustawy

a) w ust. 2 uchyla się pkt 20, (art. 19 ust. 2 pkt

b) uchyla się ust. 6; 20 i ust. 6 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu)

Art. 4 pkt 12 projektu ustawy (art. 40 ust. 4b i ust. 5 ustawy o

12)

Zmiany porządkowe wynikające z przeniesienia wymienionych przepisów do ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

Zmiana porządkowa wynikająca z przeniesienia wymienionych przepisów do ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

w art. 40:

a) uchyla się ust. 4b,

b) w ust. 5 wyrazy „ust. 1, 4 i 4b” zastępuje się wyrazami „ust. 1 i 4”;

Uchylenie przepisów dotyczących jakości handlowej świeżych owoców i warzyw w związku z ich przeniesieniem do ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (lit. b).

Uchylany przepis znajduje się już w ustawie o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (lit. a).

Zmiana jest konsekwencją zmiany wprowadzonej w lit. a omawianego przepisu (lit. b)

45.

46.

47.

48.

49.

organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu)

Art. 4 pkt 13

13) uchyla się art. 40a i art. 40b; projektu ustawy (art. 40a i art. 40b ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu)

Art. 5 projektu

Art. 5. Produkty wytworzone w ramach systemów określonych w art. 13 ust. 1 ustawy pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, które zostały oznakowane znakiem jakości na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1 przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, mogą pozostawać w obrocie przez dwa lata od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 6 projektu

Art. 6. Do kontroli artykułów rolno-spożywczych przeprowadzanych przez ustawy organy Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

Art. 7 projektu

Art. 7. Do naruszeń popełnionych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ustawy w zakresie ustalania wysokości kary pieniężnej na podstawie art. 40a ust. 5 i 5a ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się przepisy art. 40a ust. 5 i 5a ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Art. 8 projektu ustawy

Art. 8. Do postępowań w sprawach, o których mowa w art. 2 ust. 2 i art. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 4:

1) wszczętych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 4 i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy,

Zmiana porządkowa wynikająca z przeniesienia przepisów do ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych, niektóre z uchylanych przepisów znajdują się już w ustawie o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych.

Wprowadzenie okresów przejściowych dla produktów wytworzonych w ramach unijnych systemów jakości żywności oraz systemów jakości żywności uznanych za krajowe, które zostały opatrzone znakiem jakości PDŻ przed dniem wejścia w życie ustawy.

Określenie sposobu postępowania w sprawach dotyczących kontroli artykułów rolno-spożywczych, w tym także owoców i warzyw oraz bananów, rozpoczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy.

Określenie sposobu postępowania w sprawach dotyczących ustalania wysokości kary pieniężnej na podstawie art. 40a ust. 5 i 5a w związku z usunięciem oceny wielkości obrotu jako jednej z przesłanek wymiaru kary. Przepis odnosi się do wszystkich artykułów rolno-spożywczych, w tym także do owoców i warzyw oraz bananów.

Określenie sposobu postępowania w sprawach dotyczących: wydania decyzji o zawieszeniu uznania organizacji producentów owoców i warzyw albo wstępnego uznania grupy producentów owoców i warzyw na podstawie przepisów ustawy owocowo-warzywnej oraz zezwoleń na stosowanie specjalnego wzoru oznakowania opakowań owoców i warzyw w ramach postępowań wszczętych

50.

Art. 9 projektu ustawy

51.

Art. 10 projektu ustawy

zakończonych ostateczną decyzją wydaną na podstawie dotychczasowych przepisów, które zostały wznowione od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy

– stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu dotychczasowym.

Art. 10. 1. W latach 2026–2037 maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na wykonywanie zadań wynikających z ustawy wynosi 209,13 mln zł, w tym w:

1) 2026 r. – 14,19 mln zł;

2) 2027 r. – 15,69 mln zł;

3) 2028 r. – 16,07 mln zł;

4) 2029 r. – 16,44 mln zł;

5) 2030 r. – 16,84 mln zł;

6) 2031 r. – 17,25 mln zł;

7) 2032 r. – 17,67 mln zł;

8) 2033 r. – 18,09 mln zł;

9) 2034 r. – 18,53 mln zł;

10) 2035 r. – 18,99 mln zł;

11) 2036 r. – 19,45 mln zł;

12) 2037 r. – 19,92 mln zł.

2. Minister właściwy do spraw rynków rolnych na podstawie przeprowadzonej przez Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych oceny wykorzystania limitu wydatków Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych określonych w ust. 1 na wykonywanie zadań wynikających z ustawy na dany rok monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1.

3. Minister właściwy do spraw rynków rolnych w przypadku zagrożenia przekroczeniem lub przekroczenia limitu wydatków w:

1) danym województwie – zaleca wojewodzie wdrożenie mechanizmu korygującego;

i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a także zakończonych ostateczną decyzją na podstawie przepisów dotychczasowych i wznowionych po dacie wejścia w życie ustawy.

Określenie ważności zezwoleń na stosowanie specjalnego wzoru oznakowania opakowań owoców i warzyw wydanych na podstawie przepisów ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu.

W tym artykule zaproponowano przepis:

- określający maksymalne limit wydatków z budżetu państwa przeznaczone na wykonywanie zadań wynikających z nowelizowanej ustawy,

- nakładający obowiązek monitorowania wykorzystania limitu wydatków, który powierzony został ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych,

- wdrażający mechanizm korygujący w przypadku zagrożenia przekroczeniem lub przekroczenia limitu wydatków.

52.

Art. 11 projektu ustawy

2) Głównym Inspektoracie Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

– wdraża mechanizm korygujący.

4. Mechanizm korygujący, o którym mowa w ust. 3, polega na ograniczeniu przez Inspekcję Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych odpowiednio w danym województwie lub w Głównym Inspektoracie Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych wydatków związanych z realizacją zadań wynikających z ustawy.

Art. 11. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Określenie terminu wejścia w życie ustawy.

Projekt

ROZPORZĄDZENIE

M I N I S T R A R O L N I C T W A I R O Z W O J U W S I 1)

z dnia w sprawie określenia obszarów produkcji, na których nie jest wymagane przestrzeganie norm jakości handlowej owoców i warzyw wprowadzanych do obrotu Na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1980 oraz z 2026 r. poz. …) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa obszary produkcji, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a pkt (ii) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2429 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących sektora owoców i warzyw, niektórych przetworów owocowych i warzywnych oraz sektora bananów oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 1666/1999 oraz rozporządzenia wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 i (UE) nr 1333/2011 (Dz. Urz. UE L 2023/2429 z 03.11.2023, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2023/2429”, w odniesieniu do produktów, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a pkt (ii) tego rozporządzenia.

§ 2. Obszarem produkcji określonym w § 1 w odniesieniu do produktów, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a pkt (ii): 1)

tiret pierwsze rozporządzenia 2023/2429, są miejsca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wyznaczone do prowadzenia handlu przez rolników i ich domowników w drodze uchwały rady gminy, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o ułatwieniach w prowadzeniu handlu w piątki i soboty przez rolników i ich domowników (Dz. U. poz. 2290),

tiret drugie rozporządzenia 2023/2429, są obszary województw, w których jest prowadzona produkcja tych produktów i obszary województw graniczące z tymi województwami.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej – rynki rolne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 25 lipca 2025 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. poz. 1000).

–2–

§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

MINISTER ROLNICTWA I ROZWOJU

WSI

–3–

UZASADNIENIE

Projektowane rozporządzenie stanowi wykonanie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1980, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 74 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 1308/2013”, produkty, dla których ustanowiono normy handlowe mogą być wprowadzane do obrotu w Unii tylko jeżeli są zgodne z tymi normami. Dodatkowo zgodnie z art. 76 ust. 2 i 3 ww. rozporządzenia normy handlowe mające zastosowanie do sektora owoców i warzyw mają zastosowanie do wszystkich etapów wprowadzania do obrotu, w tym przywozu i wywozu, i mogą dotyczyć jakości, klasyfikacji, masy, wielkości, pakowania, opakowań, przechowywania, transportu, prezentacji i działań marketingowych. Posiadacz produktów sektora owoców i warzyw objętych normami handlowymi może wystawiać te produkty, oferować je na sprzedaż, dostarczać i wprowadzać do obrotu w Unii wyłącznie zgodnie z tymi normami i jest odpowiedzialny za zapewnienie takiej zgodności.

Jednocześnie przepisy art. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2429 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących sektora owoców i warzyw, niektórych przetworów owocowych i warzywnych oraz sektora bananów oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 1666/1999 oraz rozporządzenia wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 i (UE) nr 1333/2011 (Dz. Urz. UE L 2023/2429 z 03.11.2023, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2023/2429”, przewidują wyjątki od stosowania norm handlowych produktów sektora owoców i warzyw. Między innymi nie jest wymagane przestrzeganie norm handlowych w odniesieniu do produktów sektora owoców i warzyw wprowadzanych do obrotu w sposób określony w przepisach UE. Zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. a (ii) ww. rozporządzenia, w drodze odstępstwa od art. 76 ust. 2 i 3 rozporządzenia 1308/2013, nie jest wymagane przestrzeganie norm handlowych w odniesieniu do produktów sprzedawanych przez producenta bezpośrednio konsumentom na własny użytek w ich gospodarstwie lub na danym obszarze produkcyjnym określonym przez właściwy organ:

1) na lokalnym rynku w miejscu zastrzeżonym wyłącznie dla producentów lub

2) w drodze dostawy bezpośredniej.

–4–

Oznacza to, że w kompetencji państwa członkowskiego pozostawiono określenie obszarów produkcji, na terenie których produkty sektora owoców i warzyw nie muszą spełnić norm jakości handlowej w ww. przypadkach.

Zastosowanie takiego rozwiązania pozwoli m.in. na zapewnienie dostępności na tych obszarach produkcji owoców i warzyw zdatnych do spożycia (często po niższych cenach) oraz ograniczenie strat i marnowania żywności w przypadku produktów, które nie spełniają wymogów norm jakości handlowej, ale nadal są jadalne. Ponieważ niektóre produkty ulegają naturalnemu dojrzewaniu i wykazują tendencję do psucia się, należy dopuścić w ich przypadku nieznaczne obniżenie świeżości i jędrności. Należy podkreślić, że marnowanie żywności niesie za sobą niezwykle negatywne skutki środowiskowe, społeczne i ekonomiczne, a w Polsce wytwarza się prawie 5 mln ton świeżej masy odpadów żywnościowych, w tym owoce i warzywa.

Zaproponowane rozwiązania przyczynią się również do zwiększenia dochodów w gospodarstwach rolnych, a także będą sprzyjać upowszechnianiu produktów lokalnych, skracaniu i dywersyfikacji kanałów dystrybucji przez tworzenie miejsc bezpośredniej sprzedaży spożywczych produktów lokalnych. Ważnym aspektem proponowanych rozwiązań jest również kwestia zmniejszenia obciążeń administracyjnych zarówno dla handlowców, jak i organów Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

Dotychczas kwestie objęte projektem rozporządzenia nie były uregulowane w prawie krajowym.

W § 1 projektowanego rozporządzenia wskazano, że określa ono obszary produkcji, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a pkt (ii) rozporządzenia 2023/2429, w odniesieniu do produktów, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a pkt (ii) rozporządzenia 2023/2429, tj. obszary, na których nie jest wymagane przestrzeganie norm jakości handlowej w odniesieniu do produktów sektora owoców i warzyw.

W związku z tym, że w Polsce owoce i warzywa są uprawiane na terenie całego kraju, w

§ 2 pkt 1 projektowanego rozporządzenia określono, że obszarem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 lit. a pkt (ii) tiret pierwsze rozporządzenia 2023/2429, jest obszar Rzeczypospolitej Polskiej, precyzując jednocześnie, że chodzi o miejsca wyznaczone do prowadzenia handlu przez rolników i ich domowników w drodze uchwały rady gminy, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o ułatwieniach w prowadzeniu handlu w piątki i soboty przez rolników i ich domowników (Dz. U. poz. 2290).

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

–5–

(Dz. U. z 2025 r. poz. 707) wszelkie miejsca, w których jest prowadzona sprzedaż są targowiskami. Natomiast w świetle art. 7 ust. l pkt 11 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2026 r. poz. 662) sprawy targowisk i hal targowych to zadania własne gminy.

W § 2 pkt 2 projektowanego rozporządzenia określono, że obszarem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 lit. a pkt (ii) tiret drugie rozporządzenia 2023/2429, jest obszar województwa, w którym jest prowadzona produkcja tych produktów, oraz obszary województw graniczące z takim województwem. Mowa jest tutaj o produktach sektora owoców i warzyw, które są sprzedawane przez producenta bezpośrednio konsumentom na własny użytek w drodze dostawy bezpośredniej.

Należy wskazać, że kwestia dostaw bezpośrednich środków spożywczych została uregulowana w rozrządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 6 czerwca 2007 r. w sprawie dostaw bezpośrednich środków spożywczych (Dz. U. poz. 774). Wskazano w nim m.in., że dostawy bezpośrednie mogą obejmować produkty produkcji pierwotnej pochodzenia roślinnego, w tym owoce i warzywa, pochodzące wyłącznie z własnych upraw producentów, są realizowane bezpośrednio przez producentów, a wielkość obrotu w ramach dostaw bezpośrednich nie może przekraczać wielkości plonów uzyskanych przez tych producentów w ich gospodarstwie w skali roku. Jednocześnie w § 4 ww. rozporządzenia Ministra Zdrowia wskazano, że działalność w ramach dostaw bezpośrednich może być prowadzona na terenie województwa, w którym jest prowadzona produkcja pierwotna lub na terenie województw przyległych. Skoro więc działalność w ramach dostaw bezpośrednich jest prowadzona na ww. obszarach, to – w celu zachowania spójności przepisów krajowych – również zwolnienie z wymogu przestrzegania norm jakości handlowej dla owoców i warzyw wprowadzanych do obrotu w drodze dostaw bezpośrednich powinno być realizowane na takich samych obszarach.

W przepisie § 3 określono termin wejścia w życie projektowanego rozporządzenia, tj. po upływie 14 dni od dnia jego ogłoszenia.

Wprowadzenie przepisów nie będzie miało wpływu na działalność mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich przedsiębiorców.

Projekt rozporządzenia jest zgodny z prawem Unii Europejskiej.

Projektowane rozporządzenia nie zawiera przepisów technicznych, w związku z tym jego projekt nie podlega notyfikacji w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039, z późn. zm.).

–6–

Z uwagi na charakter regulacji przewidzianych w projekcie rozporządzenia nie wymaga on zasięgnięcia opinii, dokonania konsultacji albo uzgodnienia z właściwymi organami i instytucjami Unii Europejskiej, w tym Europejskim Bankiem Centralnym.

Projekt rozporządzenia zostanie udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. z 2025 r. poz. 677, z późn. zm.) oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Rządowego Centrum Legislacji.

–7–

Nazwa projektu Projekt rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie określenia obszarów produkcji, na których nie jest wymagane przestrzeganie norm jakości handlowej w odniesieniu do owoców i warzyw Ministerstwo wiodące i ministerstwa współpracujące Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi Osoba odpowiedzialna za projekt w randze Ministra, Sekretarza Stanu lub Podsekretarza Stanu Małgorzata Gromadzka Sekretarz Stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Data sporządzenia

Źródło:

Upoważnienie ustawowe – art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1980, z późn. zm.)

Nr w Wykazie prac legislacyjnych Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi –

Kontakt do opiekuna merytorycznego projektu Joanna Trybus, Dyrektor Departamentu Rynków Rolnych i Energii tel. 22 623 18 45, adres e-mail: joanna.trybus@minrol.gov.pl

OCENA SKUTKÓW REGULACJI

1. Jaki problem jest rozwiązywany?

Przepisy art. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2429 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących sektora owoców i warzyw, niektórych przetworów owocowych i warzywnych oraz sektora bananów oraz uchylające rozporządzenie Komisji (WE) nr 1666/1999 oraz rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 i (UE) nr 1333/2011 (Dz. Urz. UE L 2023/2429 z 03.11.2023, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2023/2429”, przewidują wyjątki od stosowania norm handlowych produktów sektora owoców i warzyw.

Ww. przepisy UE w kompetencji państwa członkowskiego pozostawiły rozstrzygnięcie w sprawie określenia obszaru produkcji, na którym nie wymaga się zgodności z normami handlowymi produktów, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a pkt (ii) rozporządzenia 2023/2429, tj. produktów sektora owoców i warzyw sprzedawanych przez producenta bezpośrednio konsumentom na własny użytek na lokalnym rynku w miejscu zastrzeżonym wyłącznie dla producentów lub w drodze dostawy bezpośredniej.

Do tej pory w przepisach krajowych taki obszar nie był określony. W związku z tym zaistniała konieczność uregulowania tej kwestii w przepisach krajowych.

2. Rekomendowane rozwiązanie, w tym planowane narzędzia interwencji, i oczekiwany efekt

–8–

Nowe przepisy UE dotyczące jakości handlowej produktów sektora owoców i warzyw, bananów i niektórych suszonych owoców, tj. rozporządzenia 2023/2429, zostały wdrożone w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1980, z późn. zm.).

W art. 4 ust. 3 tej ustawy zawarto upoważnienie ustawowe, zgodnie z którym minister do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, obszary produkcji, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a pkt (ii) rozporządzenia 2023/2429 w odniesieniu do produktów, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. a pkt (ii) rozporządzenia 2023/2429.

W § 1 projektu rozporządzenia wskazano, że ww. obszarem będzie obszar, na którym nie jest wymagane przestrzeganie norm jakości handlowej w odniesieniu do produktów sektora owoców i warzyw sprzedawanych przez producenta bezpośrednio konsumentom na własny użytek na lokalnym rynku w miejscu zastrzeżonym wyłącznie dla producentów lub w drodze dostawy bezpośredniej.

W przypadku, o którym mowa w § 2 pkt 1, określono, że obszarem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 lit. a pkt (ii) tiret pierwsze rozporządzenia 2023/2429 (na którym będzie możliwe zwolnienie z wymogów przestrzegania norm jakości handlowej w odniesieniu do produktów sektora owoców i warzyw) jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednocześnie doprecyzowano, że sprzedaż tych produktów może odbywać się w miejscach wyznaczonych do prowadzenia handlu przez rolników i ich domowników w drodze uchwały rady gminy, o której mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o ułatwieniach wprowadzeniu handlu w piątki i soboty przez rolników i ich domowników.

W przypadku, o którym mowa w § 2 pkt 2, określono, że tym obszarem będzie teren województwa, w którym jest prowadzona produkcja owoców i warzyw i tereny województw graniczących z tym województwem. Takie rozwiązanie przyjęto w celu zachowania spójności z przepisami rozrządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 czerwca 2007 r. w sprawie dostaw bezpośrednich środków spożywczych, w którym określono, że działalność w ramach dostaw bezpośrednich może być prowadzona na terenie województwa, w którym prowadzona jest produkcja pierwotna lub na terenie województw przyległych.

W efekcie wprowadzonych rozwiązań owoce i warzywa nie będą musiały spełniać wymogów norm handlowych w przypadkach, o których mowa w projektowanej regulacji, co zwiększy dostępność produktów sektora owoców i warzyw zdatnych do spożycia, przyczyni się do niemarnowania żywności oraz zmniejszy obciążenia administracyjne zarówno dla handlowców, jak i organów Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

3. Jak problem został rozwiązany w innych krajach, w szczególności krajach członkowskich OECD/UE?

Przepisy unijne regulują jakość handlową owoców i warzyw wprowadzanych do obrotu na terenie UE.

Nowe przepisy UE dotyczące jakości handlowej owoców i warzyw, bananów oraz niektórych owoców suszonych, w tym w zakresie określania obszarów produkcji, na których będzie możliwe zwolnienie z wymogów przestrzeganie norm jakości handlowej w odniesieniu do produktów sektora owoców i warzyw, są wdrażane w państwach członkowskich UE do krajowych przepisów zgodnie z porządkiem prawnym tych państw.

4. Podmioty, na które oddziałuje projekt Grupa Producenci owoców i warzyw

Wielkość

XXXXX

producentów owoców i warzyw

Źródło danych

GUS

Oddziaływanie Bezpośrednie.

Ułatwienie w prowadzeniu działalności przez

–9–

Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych

Konsumenci żywności

Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych i 16 wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów rolnospożywczych Ludność kraju 37 314 tys. osób

Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych

GUS

Biuletyn Statystyczny Nr 2/2026 z 24.03.2026 r.

zmniejszenie obciążeń administracyjnych polegających na zmniejszeniu liczby kontroli.

Skracanie łańcucha dostaw Przeciwdziałanie marnowaniu żywności Bezpośrednie.

Zmniejszenie obciążeń administracyjnych polegających na braku kontroli.

Pośrednie.

Większy i łatwiejszy dostęp do produktów rolnych Pogłębianie powiązań z konsumentów z producentami (oferowanie produktów znanego pochodzenia, często po niższych cenach).

5. Informacje na temat zakresu, czasu trwania i podsumowanie wyników konsultacji Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. z 2025 r. poz. 677, z późn. zm.) projekt rozporządzenia zostanie zamieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, a także w Biuletynie Informacji Publicznej Rządowego Centrum Legislacji, zgodnie z § 52 ust. 1 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów (M.P. z 2026 r. poz. 404).

Zgodnie z § 36 Regulaminu pracy Rady Ministrów projekt rozporządzenia zostanie przekazany do konsultacji publicznych z organizacjami społecznymi, zainteresowanymi podmiotami i instytucjami takimi jak:

– 10 –

Gospodarki Rolnej; Krajowa Izba Gospodarcza; Krajowe Stowarzyszenie Producentów Wiśni; Krajowe Stowarzyszenie Przetwórców Owoców i Warzyw; Krajowe Zrzeszenie Plantatorów Aronii „Aronia Polska”;

Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych Rolników i Organizacji Rolniczych; Ogólnopolskie Stowarzyszenie Przetwórców i Producentów Produktów Ekologicznych „Polska Ekologia”; Ogólnopolski Związek Producentów Warzyw; Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych Rolników i Organizacji Rolniczych; Polskie Stowarzyszenie Plantatorów Porzeczek; Polska Izba Żywności Ekologicznej; Polska Federacja Producentów Żywności – Związek Pracodawców; Polska Izba Handlu; Polska Organizacja Handlu i Dystrybucji; Polski Klub Ekologiczny; Polski Związek Ogrodniczy; Polski Związek Pracodawców – Usługodawców Rolnych; Polski Związek Producentów Szparaga; Polski Związek Zawodowy Rolników; Polska Ekologia; Stowarzyszenie Branży Grzybów Uprawnych; Stowarzyszenie „Grupy Wielkopolskie”;

Stowarzyszenie „Krajowa Unia Producentów Soków”; Stowarzyszenie Lubelskich Producentów Malin;

Stowarzyszenie Plantatorów Truskawki; Stowarzyszenie Polskich Dystrybutorów Owoców i Warzyw „Unia Owocowa”; Stowarzyszenie Polskich Plantatorów Borówki; Stowarzyszenie Producentów Owoców i Warzyw „CUIAVIA”; Stowarzyszenie Producentów Pomidorów i Ogórków pod Osłonami; Stowarzyszenie Sady Grójeckie; Towarzystwo Rozwoju Sadów Karłowych; Zarząd Główny Związku Zawodowego Pracowników Rolnictwa RP; Zrzeszenie Producentów Papryki RP; Związek Młodzieży Wiejskiej; Związek Przedsiębiorców i Pracodawców; Związek Sadowników Rzeczpospolitej Polskiej; Związek Zawodowy Centrum Narodowe Młodych Rolników; Związek Zawodowy Pracowników Rolnictwa w RP; Związek Zawodowy Rolników Rzeczpospolitej „SOLIDARNI”; Związek Zawodowy Rolników „Ojczyzna”; Związek Zawodowy Rolnictwa „Samoobrona”; Związek Zawodowy Wsi i Rolnictwa „Solidarność Wiejska”; Związek Zawodowy Rolników Ekologicznych Św. Franciszka z Asyżu; Związek Zawodowy Rolnictwa i Obszarów Wiejskich „Regiony”.

Przewidywany czas konsultacji społecznych to 30 dni, z możliwością składania uwag pisemnych.

Raport z konsultacji publicznych zostanie dołączony do projektowanego dokumentu.

Zgodnie z § 38 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów projekt rozporządzenia będzie podlegał również opiniowaniu i zostanie skierowany do:

1. Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej,

2. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów,

3. Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych,

4. Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych,

5. Biura Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorstw.

6. Wpływ na sektor finansów publicznych (ceny stałe z …… r.)

Skutki w okresie 10 lat od wejścia w życie zmian [mln zł] 0

Dochody ogółem

1 0

2 0

3 0

4 0

5 0

6 0

7 0

8 0

9 0

10 0

Łącznie (0-10) 0

– 11 –

budżet państwa

JST

pozostałe jednostki (oddzielnie)

Wydatki ogółem

budżet państwa

JST

pozostałe jednostki (oddzielnie)

Saldo ogółem

budżet państwa

JST

pozostałe jednostki (oddzielnie)

Źródła finansowania

Brak wpływu na sektor finansów publicznych.

Dodatkowe informacje, w tym wskazanie źródeł danych i przyjętych do obliczeń założeń

7. Wpływ na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym funkcjonowanie przedsiębiorców oraz na rodzinę, obywateli i gospodarstwa domowe Czas w latach od wejścia w życie zmian W ujęciu duże przedsiębior pieniężnym stwa (w mln zł, sektor ceny stałe z …… r.) mikro-, małych i średnich przedsiębior stw rodzina, obywatele oraz gospodarst wa domowe (dodaj/usuń )

W ujęciu duże niepieniężnym przedsiębior stwa sektor

Skutki 2

Łącznie (0-10)

– 12 –

Niemierzalne

mikro-, małych i średnich przedsiębior stw rodzina, obywatele oraz gospodarst wa domowe (dodaj/usuń ) (dodaj/usuń ) (dodaj/usuń )

Pozytywny wpływ na gospodarstwa domowe. Zapewnienie większej dostępności owoców i warzyw zdatnych do spożycia, często po niższych cenach.

Nie dotyczy Nie dotyczy

Dodatkowe informacje, w tym wskazanie źródeł danych i przyjętych do obliczeń założeń

8. Zmiana obciążeń regulacyjnych (w tym obowiązków informacyjnych) wynikających z projektu

X nie dotyczy Wprowadzane są obciążenia poza bezwzględnie wymaganymi przez UE (szczegóły w odwróconej tabeli zgodności). zmniejszenie liczby dokumentów zmniejszenie liczby procedur skrócenie czasu na załatwienie sprawy inne:

Wprowadzane obciążenia są przystosowane do ich elektronizacji.

tak nie X nie dotyczy zwiększenie liczby dokumentów zwiększenie liczby procedur wydłużenie czasu na załatwienie sprawy inne: tak nie X nie dotyczy

9. Wpływ na rynek pracy Brak wpływu

10. Wpływ na pozostałe obszary środowisko naturalne sytuacja i rozwój regionalny sądy powszechne, administracyjne lub wojskowe

demografia mienie państwowe inne:

informatyzacja zdrowie

– 13 –

Omówienie wpływu

11. Planowane wykonanie przepisów aktu prawnego Planuje się, że wykonanie przepisów projektowanego rozporządzenia nastąpi z dniem jego wejścia w życie.

12. W jaki sposób i kiedy nastąpi ewaluacja efektów projektu oraz jakie mierniki zostaną zastosowane?

Wykonywanie przepisów nie wymaga ewaluacji.

13. Załączniki (istotne dokumenty źródłowe, badania, analizy itp.)

Brak

Projekt

ROZPORZĄDZENIE

M I N I S T R A R O L N I C T W A I R O Z W O J U W S I 1)

z dnia w sprawie określenia obszaru produkcji, na którym nie jest wymagane przestrzeganie norm jakości handlowej owoców i warzyw przed wprowadzaniem ich do obrotu Na podstawie art. 4 ust. 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1980 oraz z 2026 r. poz. …) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa obszar produkcji, o którym mowa w art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2429 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących sektora owoców i warzyw, niektórych przetworów owocowych i warzywnych oraz sektora bananów oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 1666/1999 oraz rozporządzenia wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 i (UE) nr 1333/2011 (Dz. Urz. UE L 2023/2429 z 03.11.2023, z późn. zm.), w odniesieniu do produktów, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. a oraz b tego rozporządzenia.

§ 2. Obszarem produkcji, o którym mowa w § 1, jest obszar Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

MINISTER ROLNICTWA I ROZWOJU

WSI

UZASADNIENIE

Projektowane rozporządzenie stanowi wykonanie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 4 ust. 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1980, z późn. zm.)

Zgodnie z art. 74 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 671, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1308/2013”, produkty, dla których ustanowiono normy handlowe mogą być wprowadzane do obrotu w Unii tylko jeżeli są zgodne z tymi normami. Dodatkowo zgodnie z art. 76 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 1308/2013 normy handlowe mające zastosowanie do sektora owoców i warzyw są stosowane do wszystkich etapów wprowadzania do obrotu, w tym przywozu i wywozu, i mogą dotyczyć jakości, klasyfikacji, masy, wielkości, pakowania, opakowań, przechowywania, transportu, prezentacji i działań marketingowych. Posiadacz produktów sektora owoców i warzyw objętych normami handlowymi może wystawiać te produkty, oferować je na sprzedaż, dostarczać i wprowadzać do obrotu w Unii wyłącznie zgodnie z tymi normami i jest odpowiedzialny za zapewnienie takiej zgodności.

Jednocześnie przepisy art. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2429 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących sektora owoców i warzyw, niektórych przetworów owocowych i warzywnych oraz sektora bananów oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 1666/1999 oraz rozporządzenia wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 i (UE) nr 1333/2011 (Dz. Urz. UE L 2023/2429 z 03.11.2023, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2023/2429”, przewidują wyjątki od stosowania norm handlowych produktów sektora owoców i warzyw. Między innymi zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. a oraz b rozporządzenia 2023/2429, w drodze odstępstwa od art. 76 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 1308/2013, nie wymaga się, aby następujące produkty były zgodne z normami handlowymi na danym obszarze produkcji określonym przez dane państwo członkowskie:

1) produkty sprzedane lub dostarczone przez producenta do punktów przygotowania i pakowania lub do magazynów lub wysłane z jego gospodarstwa do tego rodzaju punktów;

2) produkty wysłane z magazynów do punktów przygotowania i pakowania.

Oznacza to, że w kompetencji państwa członkowskiego pozostawiono określenie obszaru

–3–

produkcji, na którym nie wymaga się zgodności produktów sektora owoców i warzyw z normami handlowymi przed ich wprowadzeniem do obrotu, np. podczas transportu owoców z sadu do magazynu.

Dotychczas te kwestie wynikały wprost z przepisów unijnych, tj. rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L 157 z 15.06.2011, str. 1, z późn. zm.), które zostało uchylone i zastąpione rozporządzeniem 2023/2429 oraz rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2023/2430 z dnia 17 sierpnia 2023 r. ustanawiającym przepisy dotyczące kontroli zgodności norm handlowych w odniesieniu do sektora owoców i warzyw, niektórych przetworów owocowych i warzywnych oraz sektora bananów (Dz. Urz. UE L 2023/2430 z 03.11.2023).

W § 1 projektowanego rozporządzenia wskazano, że określa ono obszar produkcji, o którym mowa w art. 5 ust. 2 rozporządzenia 2023/2429, w odniesieniu do produktów, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. a oraz b rozporządzenia 2023/2429, tj. obszar, na którym nie jest wymagane przestrzeganie norm jakości handlowej.

Działania w odniesieniu do produktów, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. a oraz b rozporządzenia 2023/2429, należą do działań początkowych w łańcuchu dystrybucji, jeszcze przed wprowadzeniem owoców i warzyw do obrotu, a zatem na etapie, na którym nie muszą jeszcze spełniać wymogów norm handlowych. W praktyce często zdarza się, że owoce prosto z sadu lub warzywa prosto z pola są transportowane do magazynu czy punktu pakowania w celu ich przygotowania do sprzedaży, np. do sieci detalicznej. Produkty te są wówczas myte, sortowane, pakowane w opakowania detaliczne i dopiero tak przygotowane trafiają na rynek.

W taki sposób funkcjonują np. organizacje producentów owoców i warzyw. Ich członkowie – rolnicy – zbierają owoce i warzywa z własnych sadów czy pól, a następnie sprzedają je do organizacji. Organizacja producentów jako podmiot, którego zadaniem jest skupowanie towarów od swoich członków, posiada własne magazyny czy sortownie i w nich przygotowuje duże partie towaru, które dopiero wówczas kieruje do sprzedaży. Z tych powodów na etapie transportu z pola czy sadu do magazynu lub z magazynu do punktu pakowania owoce i warzywa nie muszą spełniać wymogów norm handlowych.

–4–

odniesieniu do produktów, o którym mowa w art. 5 ust. 2 lit. a oraz b rozporządzenia 2023/2429, jest całe terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zaproponowane rozwiązanie pozwoli na zmniejszenie obciążeń administracyjnych związanych z przeprowadzaniem kontroli zgodności owoców i warzyw z normami handlowymi zarówno dla podmiotów przygotowujących te produkty do obrotu, jak i organów Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

W § 3 określono termin wejścia w życie projektowanego rozporządzenia, tj. po upływie 14 dni od dnia jego ogłoszenia.

Wprowadzenie przepisów nie będzie miało wpływu na działalność mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich przedsiębiorców.

Projekt rozporządzenia jest zgodny z prawem Unii Europejskiej.

Projektowane rozporządzenie nie zawiera przepisów technicznych, w związku z tym jego projekt nie podlega notyfikacji w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039, z późn. zm.).

–5–

Nazwa projektu Projekt rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie określenia obszaru produkcji, na którym nie jest wymagane przestrzeganie norm jakości handlowej owoców i warzyw przed wprowadzaniem ich do obrotu Ministerstwo wiodące i ministerstwa współpracujące Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi Osoba odpowiedzialna za projekt w randze Ministra, Sekretarza Stanu lub Podsekretarza Stanu Małgorzata Gromadzka Sekretarz Stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Data sporządzenia

Źródło:

Upoważnienie ustawowe – art. 4 ust. 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1980 oraz z 2026 r. poz. …)

Nr w Wykazie prac legislacyjnych Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi –

Kontakt do opiekuna merytorycznego projektu Joanna Trybus Dyrektor Departamentu Rynków Rolnych i Energii tel. 22 623 18 45, adres e-mail: joanna.trybus@minrol.gov.pl

OCENA SKUTKÓW REGULACJI

1. Jaki problem jest rozwiązywany?

Przepisy art. 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2023/2429 z dnia 17 sierpnia 2023 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do norm handlowych dotyczących sektora owoców i warzyw, niektórych przetworów owocowych i warzywnych oraz sektora bananów oraz uchylającego rozporządzenie Komisji (WE) nr 1666/1999 oraz rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 i (UE) nr 1333/2011 (Dz. Urz. UE L 2023/2429 z 03.11.2023), zwanego dalej „rozporządzeniem 2023/2429”, przewidują wyjątki od stosowania norm handlowych produktów sektora owoców i warzyw.

Ww. przepisy UE w kompetencji państwa członkowskiego pozostawiły określenie obszaru produkcji, na którym nie wymaga się zgodności z normami handlowymi produktów, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. a oraz b rozporządzenia 2023/2429, tj. owoców i warzyw przed wprowadzeniem ich do obrotu, np. podczas transportu owoców z sadu do magazynu.

Do tej pory w przepisach krajowych taki obszar nie był określony.

W związku z tym zaistniała konieczność uregulowania tej kwestii w przepisach krajowych.

2. Rekomendowane rozwiązanie, w tym planowane narzędzia interwencji, i oczekiwany efekt Ww. nowe przepisy UE dotyczące jakości handlowej produktów sektora owoców i warzyw, bananów i niektórych suszonych owoców zostały wdrożone w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1980, z późn. zm.).

W celu wdrożenia przepisów unijnych w art. 4 ust. 4 ww. ustawy zawarto upoważnienie ustawowe, zgodnie z którym minister do spraw rynków rolnych określi, w drodze rozporządzenia, obszar produkcji, o którym mowa w art. 5 ust. 2 rozporządzenia 2023/2429, w odniesieniu do produktów, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. a oraz b rozporządzenia 2023/2429, tj. obszar, na którym nie jest wymagane przestrzeganie norm jakości

–6–

handlowej tych produktów na początkowym etapie ich dystrybucji, przed wprowadzeniem do obrotu.

W związku z tym, że owoce i warzywa produkuje się na całym terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w § 2 projektowanego rozporządzenia określono, że obszarem, na którym będzie możliwe zwolnienie z wymogów przestrzeganie norm jakości handlowej w odniesieniu do produktów, o których mowa w art. 5 ust. 2 lit. a i b rozporządzenia 2023/2429, jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W efekcie wprowadzonych rozwiązań owoce i warzywa wyprodukowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie będą musiały spełniać wymogów norm handlowych na etapie przed ich wprowadzeniem do obrotu, np. podczas transportu owoców z sadu do magazynu.

3. Jak problem został rozwiązany w innych krajach, w szczególności krajach członkowskich OECD/UE?

Przepisy unijne regulują jakość handlową owoców i warzyw wprowadzanych do obrotu na terytorium UE.

Nowe przepisy UE dotyczące jakości handlowej owoców i warzyw, bananów oraz niektórych owoców suszonych, w tym w zakresie określania obszarów produkcji, na których będzie możliwe zwolnienie z wymogów przestrzegania norm jakości handlowej w odniesieniu do produktów sektora owoców i warzyw, są wdrażane w państwach członkowskich UE do krajowych przepisów zgodnie z porządkiem prawnym tych państw.

4. Podmioty, na które oddziałuje projekt Grupa Producenci wprowadzający do obrotu owoce i warzywa

Wielkość

XXXXX

producentów owoców i warzyw

Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych

Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych i 16 wojewódzkich inspektoratów jakości handlowej artykułów rolnospożywczych 106

Organizacje producentów owoców i warzyw

Źródło danych

GUS

Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych

Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa

Oddziaływanie Bezpośrednie.

Ułatwienie w prowadzeniu działalności przez zmniejszenie obciążeń administracyjnych polegających na zmniejszeniu liczby kontroli.

Bezpośrednie.

Zmniejszenie obciążeń administracyjnych polegających na braku kontroli.

Bezpośrednie.

Ułatwienie w prowadzeniu działalności przez

–7–

zmniejszenie obciążeń administracyjnych polegających na zmniejszeniu liczby kontroli.

5. Informacje na temat zakresu, czasu trwania i podsumowanie wyników konsultacji Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. z 2025 r. poz. 677, z późn. zm.) projekt rozporządzenia zostanie zamieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, a także w Biuletynie Informacji Publicznej Rządowego Centrum Legislacji, zgodnie z § 52 ust. 1 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów (M.P. z 2026 r. poz. 404).

Zgodnie z § 36 Regulaminu pracy Rady Ministrów projekt ustawy zostanie przekazany do konsultacji publicznych z organizacjami społecznymi, zainteresowanymi podmiotami i instytucjami takimi jak:

Forum Aktywizacji Obszarów Wiejskich; Federacja Branżowych Związków Producentów Rolnych; Federacja Gospodarki Żywnościowej RP; Federacja Konsumentów; Federacja Związków Kółek i Organizacji Rolniczych RP; Federacja Związków Pracodawców-Dzierżawców i Właścicieli Rolnych; Fundacja „Agrounia”; Instytut Gospodarki Rolnej; Krajowa Izba Gospodarcza; Krajowe Stowarzyszenie Producentów Wiśni; Krajowe Stowarzyszenie Przetwórców Owoców i Warzyw; Krajowe Zrzeszenie Plantatorów Aronii „Aronia Polska”;

Krajowy Związek Grup Producentów Owoców i Warzyw; Krajowy Związek Rewizyjny Rolniczych Spółdzielni Produkcyjnych; Krajowy Związek Rewizyjny Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”; Krajowy Związek Rolników Kółek i Organizacji Rolniczych; Krajowy Związek Spółdzielni Mleczarskich Związek Rewizyjny; Krajowy Związek Zrzeszeń Plantatorów Owoców i Warzyw; Krajowy Sekretariat Rolnictwa i Przemysłu RolnoSpożywczego NSZZ Solidarność '80; NSZZ „Solidarność” Komisja Krajowa; NSZZ Rolników Indywidualnych „Solidarność”; Naczelna Rada Zrzeszeń Handlu i Usług; Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych Rolników i Organizacji Rolniczych; Ogólnopolskie Stowarzyszenie Przetwórców i Producentów Produktów Ekologicznych „Polska Ekologia”; Ogólnopolski Związek Producentów Warzyw; Ogólnopolskie Porozumienie Związków Zawodowych Rolników i Organizacji Rolniczych; Polskie Stowarzyszenie Plantatorów Porzeczek;

Polska Izba Żywności Ekologicznej; Polska Federacja Producentów Żywności – Związek Pracodawców; Polska Izba Handlu; Polska Organizacja Handlu i Dystrybucji; Polski Klub Ekologiczny; Polski Związek Ogrodniczy;

Polski Związek Pracodawców – Usługodawców Rolnych; Polski Związek Producentów Szparaga; Polski Związek Zawodowy Rolników; Polska Ekologia; Stowarzyszenie Branży Grzybów Uprawnych; Stowarzyszenie „Grupy Wielkopolskie”; Stowarzyszenie „Krajowa Unia Producentów Soków”; Stowarzyszenie Lubelskich Producentów Malin; Stowarzyszenie Plantatorów Truskawki; Stowarzyszenie Polskich Dystrybutorów Owoców i Warzyw „Unia Owocowa”; Stowarzyszenie Polskich Plantatorów Borówki; Stowarzyszenie Producentów Owoców i Warzyw „CUIAVIA”; Stowarzyszenie Producentów Pomidorów i Ogórków pod Osłonami;

Stowarzyszenie Sady Grójeckie; Towarzystwo Rozwoju Sadów Karłowych; Zarząd Główny Związku Zawodowego Pracowników Rolnictwa RP; Zrzeszenie Producentów Papryki RP; Związek Młodzieży Wiejskiej;

Związek Przedsiębiorców i Pracodawców; Związek Sadowników Rzeczpospolitej Polskiej; Związek Zawodowy Centrum Narodowe Młodych Rolników; Związek Zawodowy Pracowników Rolnictwa w RP; Związek Zawodowy Rolników Rzeczpospolitej „SOLIDARNI”; Związek Zawodowy Rolników „Ojczyzna”; Związek Zawodowy Rolnictwa „Samoobrona”; Związek Zawodowy Wsi i Rolnictwa „Solidarność Wiejska”; Związek Zawodowy Rolników Ekologicznych Św. Franciszka z Asyżu; Związek Zawodowy Rolnictwa i Obszarów

–8–

Wiejskich „Regiony”.

Przewidywany czas konsultacji społecznych to 30 dni, z możliwością składania uwag pisemnych.

Raport z konsultacji publicznych zostanie dołączony do niniejszego dokumentu.

1. Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej,

2. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów,

3. Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych,

4. Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

5. Biuro Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorstw.

6. Wpływ na sektor finansów publicznych (ceny stałe z …… r.)

Skutki w okresie 10 lat od wejścia w życie zmian [mln zł] 0

Łącznie (0-10)

Dochody ogółem

budżet państwa

JST

pozostałe jednostki (oddzielnie)

Wydatki ogółem

budżet państwa

JST

pozostałe jednostki (oddzielnie)

Saldo ogółem

budżet państwa

JST

pozostałe jednostki (oddzielnie)

Źródła finansowania

Brak wpływu na sektor finansów publicznych.

Dodatkowe informacje, w tym wskazanie źródeł danych i przyjętych do obliczeń założeń

7. Wpływ na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym funkcjonowanie przedsiębiorców oraz na rodzinę, obywateli i gospodarstwa domowe

–9–

Czas w latach od wejścia w życie zmian W ujęciu duże przedsiębior pieniężnym stwa (w mln zł, sektor ceny stałe z …… r.) mikro-, małych i średnich przedsiębior stw rodzina, obywatele oraz gospodarst wa domowe (dodaj/usuń )

W ujęciu duże niepieniężnym przedsiębior stwa sektor mikro-, małych i średnich przedsiębior stw rodzina, obywatele oraz gospodarst wa domowe (dodaj/usuń )

Niemierzalne (dodaj/usuń ) (dodaj/usuń )

Dodatkowe informacje, w tym wskazanie źródeł danych i przyjętych do obliczeń założeń

Skutki 2

Łącznie (0-10)

Nie dotyczy Nie dotyczy

8. Zmiana obciążeń regulacyjnych (w tym obowiązków informacyjnych) wynikających z projektu

X nie dotyczy Wprowadzane są obciążenia poza bezwzględnie wymaganymi przez UE (szczegóły w odwróconej tabeli zgodności).

tak nie X nie dotyczy

– 10 –

zmniejszenie liczby dokumentów zmniejszenie liczby procedur skrócenie czasu na załatwienie sprawy inne:

Wprowadzane obciążenia są przystosowane do ich elektronizacji.

zwiększenie liczby dokumentów zwiększenie liczby procedur wydłużenie czasu na załatwienie sprawy inne: tak nie X nie dotyczy

Projekt nie przewiduje dodatkowych obciążeń regulacyjnych, w tym obowiązków informacyjnych.

9. Wpływ na rynek pracy Brak wpływu

10. Wpływ na pozostałe obszary środowisko naturalne sytuacja i rozwój regionalny sądy powszechne, administracyjne lub wojskowe

demografia mienie państwowe inne:

informatyzacja zdrowie

Omówienie wpływu

11. Planowane wykonanie przepisów aktu prawnego Planuje się, że wykonanie przepisów projektowanego rozporządzenia nastąpi z dniem jego wejścia w życie.

12. W jaki sposób i kiedy nastąpi ewaluacja efektów projektu oraz jakie mierniki zostaną zastosowane?

Wykonywanie przepisów nie wymaga ewaluacji.

13. Załączniki (istotne dokumenty źródłowe, badania, analizy itp.)

Brak

Projekt

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA ROLNICTWA I ROZWOJU WSI1)

z dnia w sprawie wysokości kosztów badań laboratoryjnych przeprowadzanych na wniosek podmiotów realizujących zadania publiczne w laboratoriach Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

Na podstawie art. 32 ust. 3h ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1980 oraz z 2026 r. poz. …) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa wysokość kosztów badań laboratoryjnych przeprowadzanych w związku z: 1)

kontrolami urzędowymi w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylającego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm.), przeprowadzanymi przez podmioty wskazane w art. 32 ust. 3b pkt 1 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

-22)

realizacją zadań ustawowych przez sądy, prokuraturę, organy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, lub jednostki, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 tej ustawy

– w laboratoriach Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

§ 2. Wysokość kosztów badań laboratoryjnych przeprowadzanych w związku z: 1)

kontrolami, o których mowa w § 1 pkt 1,

realizacją zadań, o których mowa w § 1 pkt 2

– jest określona w załączniku do rozporządzenia.

§ 3. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem … 2026 r.

MINISTER ROLNICTWA I ROZWOJU

WSI

-3Załącznik do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia … (Dz. U. poz. …)

Wysokość kosztów badań laboratoryjnych przeprowadzanych w związku z kontrolami, o których mowa w § 1 pkt 1 oraz realizacją zadań, których mowa w § 1 pkt 2 Lp.

Rodzaj badania

Kwota w zł

Czynności ogólne 1

Badanie organoleptyczne

33,00

Badanie sensoryczne

198,00

Badanie sensoryczne oliwy z oliwek

312,00

Oznaczenia fizykochemiczne 4

Aktywność fosfatazy

133,00

Aktywność enzymatyczna – obecność peroksydazy

47,00

Obecność aldehydu epihydrynowego (próba Kreisa)

26,00

Zawartość aldehydu (związki karbonylowe)

86,00

Zawartość aldehydów metodą GC

Alkaliczność popiołu

44,00

Alkaliczność (zawartość mydeł)

78,00

Zawartość alkoholu etylowego metodą aerometryczną, oscylacyjną lub densymetryczną

23,00

Zawartość alkoholu etylowego metodą aerometryczną, oscylacyjną lub densymetryczną po destylacji

62,00

Zawartość alkoholu metodą miareczkową

Zawartość alkoholu etylowego metodą piknometryczną

Zawartość alkoholu etylowego metodą enzymatyczną

Zawartość alkoholu etylowego metodą GC

44,00

Zawartość alkoholu izopropylowego metodą GC

45,00

Zawartość alkoholu metylowego metodą GC

44,00

Analiza makroskopowa

86,00

Analiza sitowa

40,00

312,00

105,00 86,00 126,00

-421

Zawartość alfa-kwasów metodą HPLC

362,00

Zawartość anionów metodą IC

Zawartość antocyjanów i betacyjanin metodą HPLC

Obecność antocyjanów w artykułach żywnościowych metodą reakcji barwnej

Zawartość azotanów lub azotynów metodą IC

150,00

Zawartość azotanów lub azotynów metodą spektrofotometryczną (po reakcji enzymatycznej)

175,00

Zawartość azotanów i azotynów metodą HPLC

156,00

Zawartość całkowitego azotu lotnych zasad amonowych (N-LZA)

156,00

Zawartość azotu metodą Kjeldahla

103,00

Zawartość azotu niezdenaturowanych białek serwatkowych w

OMP

86,00

Barwa metodą spektrofotometryczną

40,00

Barwa cukru

86,00

Barwa w skali jodowej w oleju

78,00

Obecność barwników sztucznych (syntetycznych) metodą wybarwiania

86,00

Zawartość syntetycznych barwników metodą HPLC

87,00

Zawartość barwników z grupy Sudan I-IV oraz Para Red

Obecność barwników w pieczywie metodą reakcji barwnej

Obecność lub identyfikacja syntetycznych barwników metodą TLC (jakościowo)

156,00

Zawartość błonnika pokarmowego metodą enzymatyczną

225,00

Obecność białek sarkoplazmatycznych identyfikowanego gatunku ryby

550,00

Zawartość celulozy

133,00

Ciemnienie ciasta

57,00

Badania amylograficzne

40,00

Obecność dekstryn skrobiowych w miodzie

47,00

Czas scukrzania

23,00

Zawartość chlorków metodą Mohra

44,00

Zawartość chlorków metodą Volharda

65,00

78,00 181,00 78,00

612,00 78,00

-548

Zawartość chlorków metodą potencjometryczną

45,00

Obecność ciał obcych metodą jakościową

78,00

Ciężar nasypowy

29,00

Zawartość cukru ekstraktywnego

134,00

Zawartość cukrów metodą HPLC/RI

156,00

Zawartość cukru (glukoza, fruktoza lub sacharoza) metodą enzymatyczną

201,00

Zawartość cukrów ogółem metodą miareczkową

113,00

Zawartość cukrów redukujących metodą miareczkową

66,00

Zawartość cukru metodą refraktometryczną

39,00

Zawartość cyklaminianu sodu metodą HPLC

236,00

Zawartość chrzanu

75,00

Zawartość części nierozpuszczalnych

47,00

Zawartość dodatków w wyrobach cukierniczych i ciastkarskich

78,00

Zawartość dwutlenku siarki metodą destylacyjną

133,00

Zawartość dwutlenku siarki metodą miareczkową

66,00

Zawartość dwutlenku węgla

23,00

Zawartość ditiokarbaminianów metodą spektrofotometryczną

150,00

Różnica między HPLC ECN 42 a teoretycznym ECN 42 w oliwach

217,00

Zawartość ekstraktu brzeczki podstawowej

86,00

Zawartość ekstraktu w napojach spirytusowych

66,00

Zawartość ekstraktu ogólnego metodą densymetryczną (z gęstości)

23,00

Zawartość ekstraktu refraktometrycznego

23,00

Zawartość ekstraktu resztkowego

23,00

Zawartość ekstraktu w winie

40,00

Zawartość ekstraktu ogólnego po destylacji metodą oscylacyjną

63,00

Zawartość ekstraktu rzeczywistego

63,00

Zawartość ekstraktu pozornego

40,00

Zawartość ekstraktów mąki albo śruty w słodzie

44,00

Energia i zdolność kiełkowania

62,00

Zawartość estru etylowego kwasu b-apo-8’-karotenowego w maśle i maśle skoncentrowanym

86,00

-678

Zawartość estrów metylowych i etylowych kwasów tłuszczowych

255,00

Zawartość estrów (octanu etylu) metodą GC

312,00

Zawartość farszu lub składników stałych (zawartość lub udział) metodą wagową (do 6 opakowań jednostkowych)

79,00

Zawartość farszu lub składników stałych (zawartość lub udział) metodą wagową (powyżej 6 opakowań jednostkowych)

157,00

Zawartość fosfatydyloseryny i fosfatydyloetanolaminy (wykrywanie obecności maślanki w OMP)

225,00

Zawartość fosforu ogólnego lub fosforanów metodą wagową

201,00

Zawartość fosforu ogólnego metodą spektrofotometryczną

Obecność i identyfikacja związków fosforu metodą TLC

157,00

Zawartość ftalanu di-n-butylu

259,00

Obecność lub zawartość furfuralu metodą wizualną

Zawartość furfuralu metodą HPLC/GC

312,00

Zawartość fuzli metodą GC

105,00

Zawartość jednej z form postaci handlowej tuńczyka konserwowego

79,00

Gęstość w stanie zsypnym

25,00

Gęstość nasypowa

29,00

Zawartość galarety i wytopionego tłuszczu

79,00

Zawartość glazury, masa netto ryby bez glazury (próbka do 5 kg)

46,00

Zawartość glazury, masa netto ryby bez glazury (próbka powyżej 5 kg)

92,00

Zawartość glikozydów stewiolowych metodą HPLC

Zawartość glukozynolanów metodą wskaźnikową

Zawartość glukozynolanów metodą HPLC

Ilość glutenu

100 Ilość i rozpływalność glutenu

74,00

47,00

236,00 44,00 198,00 44,00 50,00

101 Zawartość glutenu metodą immunoenzymatyczną

471,00

102 Obecność glutenu metodą immunochromatograficzną (jakościowo)

156,00

103 Zawartość goryczki w piwie metodą spektrofotometryczną

44,00

104 Granulacja lub stopień rozdrobnienia lub stopień przemiału

44,00

-7-

105

Aktywność dehydrogenazy beta-hydroksyacyl-koenzymu A

(HADH)

312,00

106

Zawartość histaminy w rybach i przetworach rybnych metodą

HPLC

234,00

107 Zawartość hesperydyny i narynginy metodą HPLC

201,00

108 Zawartość 5-hydroksymetylofurfuralu (HMF) metodą HPLC

133,00

Zawartość 5-hydroksymetylofurfuralu (HMF) metodą spektrofotometryczną

86,00

109

110 Zawartość hydroksyproliny w mięsie i przetworach mięsnych

225,00

111 Zawartość inuliny

133,00

112 Zawartość izomerów trans kwasów tłuszczowych

260,00

113 Zawartość jodanu potasu

175,00

114 Zawartość jodku potasu

175,00

115 Zawartość kationów metodą IC

156,00

116 Obecność karagenu metodą reakcji barwnej 117 Obecność karagenu metodą HPLC 118 Obecność karmelu metodą jakościową

23,00 323,00 23,00

119 Zawartość β-karotenu

175,00

120 Zawartość karotenoidów i β-karotenu

224,00

121 Zawartość kolagenu

225,00

122 Stabilność komory powietrznej metodą jakościową (jaja świeże)

78,00

Wysokość komory powietrznej metodą bezpośredniego pomiaru (jaja świeże)

78,00

123

124 Klarowność

26,00

125

Zawartość kwasu benzoesowego, kwasu sorbowego i ich soli metodą HPLC

201,00

126

Zawartość kwasu benzoesowego, sorbowego metodą spektrofotometryczną

167,00

127 Zawartość kwasu cytrynowego metodą enzymatyczną

122,00

128 Zawartość kwasu erukowego metodą GC

209,00

129 Zawartość kwasu fumarowego metodą GC lub HPLC

261,00

130

Zawartość kwasu glutaminowego metodą spektrofotometryczną (po reakcji enzymatycznej)

131 Zawartość kwasu D-izocytrynowego metodą enzymatyczną

236,00 220,00

-8132 Zawartość kwasu D-jabłkowego metodą enzymatyczną

121,00

133 Zawartość kwasu L-jabłkowego metodą enzymatyczną

133,00

134 Zawartość kwasu masłowego metodą GC

171,00

135 Zawartość kwasu D, L-mlekowego metodą enzymatyczną

220,00

136 Zawartość kwasu octowego metodą enzymatyczną

175,00

137 Zawartość kwasu propionowego i jego soli metodą GC

156,00

138 Obecność kwasu szczawiowego

20,00

139 Zawartość kwasu winowego metodą HPLC

236,00

140 Zawartość kwasów organicznych metodą HPLC

156,00

141 Zawartość kumaryny metodą GC

133,00

142 Zawartość kumaryny metodą HPLC

134,00

143 Zawartość kurkuminy metodą HPLC

117,00

144 Obecność kurkumy w makaronie metodą HPLC 145

Obecność kurkumy w artykułach żywnościowych metodą spektrofotometryczną

146 Kwasowość lotna

99,00 78,00 133,00

147 Kwasowość ogólna metodą miareczkową

47,00

148 Kwasowość plazmy

86,00

149 Kwasowość tłuszczu

47,00

150 Kwasowość stała metodą miareczkowania potencjometrycznego

390,00

151 Kwasowość tłuszczowa przetworów zbożowych

47,00

152 Kwasowość wolna lub zawartość wolnych kwasów

67,00

153 Skład kwasów tłuszczowych metodą GC

257,00

154

Zawartość kwasów tłuszczowych nasyconych w pozycji 2 triacylogliceroli metodą GC

304,00

155

Zawartość kwasów tłuszczowych nasyconych, jednonienasyconych i wielonienasyconych, w tym omega-3 i omega-6

260,00

156 Zawartość kwasów tłuszczowych w tłuszczu mlecznym

188,00

157 Zawartość kwaśnej serwatki w mleku w proszku

150,00

158 Zawartość kuwertury w czekoladzie i wyrobach czekoladowych

79,00

159 Zawartość laktozy metodą grawimetryczną

261,00

160 Zawartość laktozy metodą spektrofotometryczną

261,00

-9161 Zawartość laktozy metodą HPLC

156,00

162 Zawartość laktozy metodą miareczkową

156,00

163 Lepkość brzeczki słodowej 164 Lepkość dekstryn 165 Liczba anizydynowa

20,00 175,00 78,00

166 Liczba diastazowa

133,00

167 Liczba formolowa

66,00

168 Liczba Hartonga 169 Liczba jodowa metodą miareczkową 170

Liczba jodowa w olejach roślinnych metodą obliczeniową na podstawie analizy składu kwasów tłuszczowych

128,00 86,00 260,00

171 Liczba Kolbacha

133,00

172 Liczba kwasowa

44,00

173 Liczba kwasowa wyekstrahowanego tłuszczu

86,00

174 Liczba nadtlenkowa

86,00

175 Liczba nadtlenkowa w olejach

66,00

176 Liczba opadania

47,00

177 Liczba Reichert-Meissla

156,00

178 Liczba zmydlania

44,00

179 Oznaczanie masy właściwej aerometrycznie

25,00

180 Masa właściwa (gęstość) metodą oscylacyjną (densymetryczną)

23,00

181 Masa właściwa (gęstość) metodą piknometryczną

86,00

182

Masa odciekniętego produktu masy zalewy, masy produktu w stosunku do deklarowanej masy netto (do 6 opakowań)

23,00

183

Masa odciekniętego produktu masy zalewy lub masy produktu w stosunku do deklarowanej masy netto (powyżej 6 opakowań)

46,00

184 Obecność mąki z pszenicy zwyczajnej w makaronie metodą TLC

181,00

185

Obecność mąki innej niż z pszenicy durum metodą immunochemiczną (Durotest S)

234,00

186 Zawartość makaronu zdeformowanego przed ugotowaniem

40,00

187 Zawartość makaronu niewłaściwej długości przed ugotowaniem

40,00

188 Obecność melasy w miodzie

47,00

- 10 Obecność lub zawartość mleka krowiego w serach owczych, serach 189 kozich lub w serach z mleka owczego, koziego i krowiego metodą ogniskowania izoelektrycznego

785,00

Obecność mleka krowiego w serach owczych, serach kozich lub w 190 serach z mleka owczego, koziego i krowiego metodą immunoenzymatyczną

314,00

191 Obecność mleka krowiego metodą immunochromatograficzną 192

Zawartość 4(5) metyloimidazolu w artykułach żywnościowych oraz dodatkach do żywności metodą HPLC

193 Obecność MOM 194

Zawartość MOM w przeliczeniu na MOM o zawartości wapnia 0,2 %

78,00 133,00 123,00 176,00

195 Oznaczanie pozostałości monomeru chlorku winylu (MCV)

363,00

196 Zawartość mocznika

111,00

Oznaczanie makro- i mikroelementów występujących w artykułach 197 rolno-spożywczych za jeden jon metodą ASA techniką płomieniową

40,00

198

Oznaczanie mikroelementów występujących w artykułach rolnospożywczych metodą ASA w kuwecie grafitowej

163,00

199

Oznaczanie makro- i mikroelementów występujących w artykułach rolno-spożywczych za jeden jon metodą generacji wodorków

183,00

Oznaczanie makro- i mikroelementów występujących w artykułach 200 rolno-spożywczych za jeden jon metodą FES emisyjnej spektrofotometrii

40,00

201

Zawartość mikotoksyn w żywności metodą HPLC na kolumnie powinowactwa immunologicznego

225,00

202 Zawartość mleczanów

220,00

203 Zawartość 2-monopalmitynianu glicerolu w oliwach metodą GC

307,00

Zawartość netto towarów paczkowanych – badanie zgodnie z 204 ustawą z dnia 7 maja 2009 r. o towarach paczkowanych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2255, z późn. zm.)

79,00

205 Zawartość netto produktu (do 6 opakowań)

23,00

206 Zawartość netto (powyżej 6 opakowań)

46,00

207 Metody z obliczeń

39,00

208 Zawartość olejków eterycznych

133,00

209 Zawartość oleju w nasionach oleistych metodą Soxhleta

150,00

- 11 -

210

Zawartość OMP w mieszankach paszowych metodą enzymatycznej koagulacji parakazeiny

175,00

211

Obecność lub zawartość odpowiedników tłuszczu kakaowego (CBE) i tłuszczu mlecznego (MF) w wyrobach czekoladowych

314,00

212 Zawartość owoców i warzyw z wadami (do 6 opakowań)

79,00

213 Zawartość owoców i warzyw z wadami (powyżej 6 opakowań)

158,00

214 Identyfikacja olejków eterycznych metodą GC

234,00

215

Stosunek procentowej zawartości olejków eterycznych z podaniem zawartości metodą GC

216 Zawartość patuliny metodą HPLC

234,00 224,00

217 Obecność pektyn

23,00

218 Zawartość pektyn test turbidymetryczny

47,00

219 Pektyny rozpuszczalne w wodzie 220

Zawartość pestycydów (karbendazym lub tiabendazol) metodą

HPLC

314,00 169,00

221 Oznaczanie pH

23,00

222 Pienistość białka

44,00

223 Zawartość piperyny metodą spektrofotometryczną lub HPLC

156,00

224 Zawartość polioli metodą HPLC

181,00

225 Zawartość popiołu, popiołu całkowitego lub popiołu ogólnego 226

Zawartość popiołu nierozpuszczalnego w HCl (kwas chlorowodorowy)

44,00 99,00

227 Zawartość popiołu po usunięciu fosforanów

66,00

228 Zawartość popiołu rozpuszczalnego w wodzie

26,00

229 Zawartość popiołu siarczanowego

67,00

230 Zawartość popiołu konduktometrycznego

36,00

231 Pozorna sucha masa

47,00

232 Pozostałość po prażeniu lub odparowywaniu

66,00

233 Zawartość proliny

175,00

234 Zawartość przeciwutleniaczy

330,00

235 Zawartość przeciwzbrylacza

236,00

236 Przepuszczalność

23,00

237 Przewodność właściwa

47,00

- 12 238 Przezroczystość

23,00

239 Zawartość pulpy wirówkowo

23,00

240

Udział pyłku przewodniego w miodzie pszczelim metodą mikroskopową

241 Udział pyłków w miodzie pszczelim metodą mikroskopową

197,00 314,00

242 Zawartość ryby z wadami

79,00

243 Rozpraszalność

44,00

244 Rozpuszczalność

44,00

245 Równoważnik glukozowy w syropie ziemniaczanym

44,00

246 Obecność rozkruszka w miodzie

79,00

247 Zawartość sacharozy metodą chemiczną

165,00

248 Zawartość sacharozy metodą polarymetryczną

86,00

249 Sedymentacja

47,00

250 Zawartość siarczanów

66,00

251 Obecność siarczanów (jakościowo)

20,00

252

Zawartość siarczynów będących SO2 metodą spektrofotometryczną (po reakcji enzymatycznej)

234,00

253 Siła diastatyczna

357,00

254 Zawartość soi metodą immunoenzymatyczną

471,00

255 Obecność soi metodą HPLC

114,00

256 Zawartość skrobi

304,00

257 Zawartość skrobi metodą Eversa

86,00

258 Obecność skrobi (jakościowo)

23,00

259 Zawartość sodu lub soli metodą potencjometryczną

78,00

260 Zawartość sodu lub soli metodą ASA

40,00

261 Zawartość sodu lub soli metodą IC 262 Skuteczność pasteryzacji 263 Zawartość D-sorbitolu metodą enzymatyczną

156,00 47,00 175,00

264 Spływ brzeczki słodowej

23,00

265 Stabilność koloidalna

86,00

266 Zawartość steroli w olejach i tłuszczach roślinnych metodą GC

304,00

267 Identyfikacja składników w herbatkach owocowych mikroskopowo

156,00

- 13 -

268

Zawartość słodzików metodą HPLC (aspartam, acesulfam K i sacharyna)

269 Zawartość słodzików (neohesperydyna, neotam i sukraloza)

134,00 197,00

Zawartość stigmasterolu i sitosterolu w maśle lub maśle skoncentrowanym

245,00

271 Zawartość stigmastadienów w olejach roślinnych metodą GC

253,00

270

Obecność steroli roślinnych w tłuszczu mlecznym metodą GC 272 (metoda odwoławcza wymagająca przygotowania digitonianów steroli) 273 Zawartość suchej masy beztłuszczowej w maśle 274

Zawartość suchej masy beztłuszczowej w maśle metodą odwoławczą

275 Zawartość suchej masy serwatki podpuszczkowej w OMP 276 Zawartość substancji nierozpuszczalnych w boraksie 277 Zawartość substancji niezmydlających się

1522,00 74,00 390,00 209,00 86,00 177,00

278 Zawartość substancji rozpuszczalnych w wodzie

66,00

279 Zawartość suchej pozostałości po odparowaniu

54,00

280 Zawartość szczawianów

47,00

281 Szklistość ziarna

47,00

282 Skuteczność homogenizacji

64,00

283

Identyfikacja surowca pochodzenia zwierzęcego metodą immunoenzymatyczną (1 gatunek)

471,00

284 Zawartość szkodników (ilościowo)

31,00

285 Zawartość szkodników (ilościowo z identyfikacją)

62,00

286 Obecność szkodników

12,00

287 Temperatura mięknięcia

86,00

288 Temperatura topnienia

86,00

289

Oznaczenie temperatury w mrożonych artykułach rolnospożywczych (sonda kalibrowana)

40,00

290 Zawartość tauryny metodą HPLC

156,00

291 Zawartość teobrominy metodą HPLC

156,00

292 Zawartość trans-2-heksen-1-al metodą GC

44,00

293 Zawartość tłuszczu metodą Rose-Gottlieba

175,00

294 Zawartość tłuszczu metodą refraktometryczną

66,00

- 14 295 Zawartość tłuszczu metodą Soxhleta wprost 296 Zawartość tłuszczu metodą Soxhleta z hydrolizą 297 Zawartość tłuszczu metodą ekstrakcyjno-wirówkową

66,00 113,00 79,00

298 Zawartość tłuszczu w makaronie

157,00

299 Zawartość tłuszczu całkowitego metodą Randalla

195,00

300 Zawartość tłuszczu metodą butyrometryczną

78,00

301 Zawartość tłuszczu metodą grawimetryczną (Mojonniera)

312,00

302 Obecność tłuszczów obcych metodą GC

345,00

303 Zawartość tokoferoli i lub tokotrienoli metodą HPLC

333,00

304 Oznaczanie tożsamości mikroskopowej ziół i przypraw

64,00

305 Tożsamość przypraw metodą TLC

156,00

306 Zawartość triglicerydów kwasu enantowego

224,00

307 Zawartość trójlinoleiny metodą HPLC

215,00

308 Zawartość uvaolu i erytrodiolu metodą GC

291,00

309 Uzysk cukru surowego 310 Zawartość lub obecność waniliny lub etylowaniliny metodą HPLC 311 Zawartość węglanów lub wodorowęglanów

10,00 171,00 86,00

312

Oznaczanie straty wody podczas rozmrażania mrożonych artykułów rolno-spożywczych

72,00

313

Oznaczanie całkowitej zawartości wody w kurczętach mrożonych metodą ociekania

50,00

314

Oznaczanie całkowitej zawartości wody w kurczętach mrożonych metodą chemiczną

59,00

315

Oznaczanie chłonięcia wody mrożonych artykułów rolnospożywczych

59,00

316

Wilgotność (zawartość wody) lub zawartość suchej masy lub ubytek masy metodą wagową

47,00

317 Zawartość wody w miodzie metodą refraktometryczną

23,00

318 Wartość energetyczna brutto metodą kalorymetryczną

79,00

319 Wartość kaloryczna wyznaczona metodą rachunkową

20,00

320 Wilgotność destylacyjnie

133,00

321 Wilgotność metodą Karla Fischera

133,00

- 15 -

322

Wielkość owoców i warzyw lub składników metodą pomiaru bezpośredniego

79,00

323 Zawartość wapnia metodą miareczkową

74,00

324 Zawartość warstwy wodnej w konserwach w zalewie olejowej

78,00

Zawartość witaminy B3 (niacyny i amidu kwasu nikotynowego) metodą HPLC

156,00

326 Zawartość witaminy C metodą miareczkową lub enzymatyczną

121,00

327 Zawartość witaminy C metodą HPLC

234,00

328 Zawartość włókna surowego

201,00

325

329 Zawartość wody i substancji lotnych w olejach

47,00

330 Zawartość wody w maśle metodą techniczną

78,00

331 Zawartość wody w maśle metodą odwoławczą

156,00

Zawartość wolnych kwasów tłuszczowych WKT albo kwasowość w olejach

47,00

333 Zawartość wolnych kwasów tłuszczowych WKT albo kwasowość

86,00

334 Zawartość wolnego tłuszczu

66,00

335 Zawartość wolnych cukrów metodą HPLC w kawie

99,00

332

336

Zawartość wosków i estrów alkilowych kwasów tłuszczowych w olejach roślinnych metodą GC

337 Zawartość wysuszki w rybie mrożonej

314,00 115,00

338 Wskaźnik bezpieczeństwa cukru

10,00

339 Wskaźnik rozpuszczalności

47,00

340 Wskaźnik nierozpuszczalności w mleku w proszku

26,00

341 Wskaźnik trwałości piany

47,00

342 Wskaźnik sedymentacyjny – test Zeleny’ego

86,00

343 Współczynnik ekstynkcji

133,00

344 Współczynnik załamania światła

23,00

345 Wyciąg wodny herbaty

86,00

346 Wykrywanie zafałszowania (rozwodnienia) mleka

29,00

347 Wyrównanie ziarna

35,00

348

Oznaczanie ilościowe i jakościowe związków organicznych i nieorganicznych występujących w artykułach rolno-spożywczych

263,00

- 16 Oznaczenie ilościowe lub jakościowe związków organicznych 349 występujących w artykułach rolno-spożywczych metodą spektrometrii masowej

407,00

350 Obecność zafałszowań kawy mielonej

64,00

351 Zawartość zanieczyszczeń i wad kawy zielonej

83,00

352 Zawartość ziaren wadliwych w kawie palonej

79,00

353 Zawartość zanieczyszczeń w kawie palonej

66,00

354 Zawartość zanieczyszczeń w chmielu

62,00

355 Zaziarnienie chmielu

101,00

356 Zawartość zanieczyszczeń mineralnych metodą flotacyjną

86,00

357 Zawartość zanieczyszczeń pozostałych – ferromagnetycznych

44,00

358

Zawartość zanieczyszczeń pozostałych – mechanicznych i cząstek przypalonych

47,00

359

Zawartość zanieczyszczeń pozostałych – mechanicznych i cząstek przypalonych w mleku

26,00

360

Zawartość zanieczyszczeń pozostałych – mechanicznych nierozpuszczalnych w eterze

175,00

361 Zawartość zanieczyszczeń organicznych

86,00

362 Zawartość zanieczyszczeń użytecznych i nieużytecznych

59,00

363 Obecność zanieczyszczeń organicznych lub nieorganicznych

12,00

364

Zawartość zanieczyszczeń organicznych lub nieorganicznych w mące

42,00

365

Obecność zanieczyszczeń (substancji pochodzenia zewnętrznego i substancji obcych)

39,00

366 Zawartość zanieczyszczeń nierozpuszczalnych w olejach

175,00

367 Zawartość ziaren nieobłuszczonych metodą wybierania

59,00

368 Zawartość ziaren z wadami w ryżu

86,00

369 Zawartość zanieczyszczeń metodą wybierania z identyfikacją

86,00

370 Porażenie ziarna przez zarodki śnieci

23,00

371 Zdolność pochłaniania wody

44,00

372 Zmętnienie (NTU lub FNU)

26,00

373 Zawartość związków nierozpuszczalnych w alkoholu

86,00

374 Zawartość związków polarnych metodą wagową 375 Zwilżalność

936,00 47,00

- 17 376 Zdolność chłonięcia wody

26,00

377 Obecność żelatyny

47,00

378

Zawartość żelatyny w przetworach mlecznych metodą spektrofotometryczną

225,00

379 Zawartość żółtka jaja kurzego

202,00

380 Zawartość żółtka jaja w napojach spirytusowych (likier jajeczny)

314,00

381

Inne oznaczenia fizykochemiczne (za każdą rozpoczętą godzinę pracy)

78,00

Metody PCR 382 Obecność specyficznego DNA techniką PCR-MSSCP

312,00

383 Obecność specyficznego DNA – PCR jakościowy (end point)

296,00

mięso i przetwory – własne zestawy 384 PCR jakościowy (1 próbka, 1 gatunek)

296,00

385 PCR jakościowy (2 próbki, 1 gatunek)

359,00

386 PCR jakościowy (3 próbki, 1 gatunek)

422,00

387 PCR ilościowy (1 próbka, 1 gatunek)

482,00

388 PCR ilościowy (2 próbki, 1 gatunek)

691,00

389 PCR ilościowy (3 próbki, 1 gatunek)

900,00

390 Identyfikacja gatunku zwierząt metodą PCR-RFLP

312,00

mięso i przetwory – zestawy komercyjne 391 PCR jakościowy (do 4 gatunków)

422,00

392 PCR jakościowy (powyżej 4 gatunków)

500,00

soja w przetworach mięsnych – własne zestawy 393 PCR jakościowy

379,00

GMO

394 PCR jakościowy – własne zestawy 395 PCR jakościowy – zestawy komercyjne 396 PCR ilościowy – zestawy komercyjne

505,00 1000,00 844,00

rośliny i produkty roślinne 397 Identyfikacja gatunku roślin metodą PCR-RFLP

546,00

mleko i przetwory mleczne 398 PCR jakościowy

312,00

- 18 ryby 399 Identyfikacja gatunku ryb metodą PCR-RFLP

312,00

400 PCR jakościowy

452,00 Oznaczenia mikrobiologiczne

401 Obecność bakterii fermentacji mlekowej w pieczywie 402 Oznaczanie flory charakterystycznej w jogurtach 403 Liczba mezofilnych bakterii fermentacji mlekowej

59,00 101,00 59,00

404

Liczba przetrwalników bakterii beztlenowych redukujących siarczany IV

59,00

405

Oznaczanie ogólnej liczby drobnoustrojów mezofilnych lub termofilnych

59,00

406 Oznaczanie liczby drożdży i pleśni

59,00

407 Obecność drożdży w piwie

59,00

408 Liczba przypuszczalnego Lactobacillus acidophilus

78,00

409 Liczba przypuszczalnych bifidobakterii

156,00

410 Liczba przypuszczalnych Lactobacillus casei

78,00

411 Obliczanie strzępków pleśni – liczba Howarda

63,00

412 Szczelność opakowań hermetycznie zamkniętych

26,00

413 Trwałość konserw metodą próby termostatowej

26,00

414

Inne oznaczenia mikrobiologiczne (za każdą rozpoczętą godzinę pracy)

78,00

- 19 UZASADNIENIE

Projekt

rozporządzenia

sprawie

wysokości

kosztów

badan

laboratoryjnych

przeprowadzanych w laboratoriach Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych na wniosek podmiotów realizujących zadania publiczne stanowi wykonanie upoważnienia zawartego w art. 32 ust. 3h ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1980, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych”.

Rozporządzenie określa wysokość kosztów badań laboratoryjnych przeprowadzanych w związku z:

1) kontrolami urzędowymi w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz

dyrektywy

Rady

98/58/WE,

1999/74/WE,

2007/43/WE,

2008/119/WE

i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych) (Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, z późn. zm.) przeprowadzanymi przez podmioty wskazane w art. 32 ust. 3b pkt 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych,

2) realizacją zadań ustawowych przez sądy, prokuraturę, organy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, lub jednostki, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o jakości handlowej artykułów rolnospożywczych

– przeprowadzane na pisemny wniosek podmiotu wnioskującego o przeprowadzenie badań w laboratoriach Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, zwanych dalej „laboratoriami GIJHARS”.

Kwoty określające wysokość kosztów za przeprowadzone badania obejmują rzeczywiste koszty wykonywanych analiz w laboratoriach GIJHARS.

Wysokość kosztów została zaokrąglona do pełnych złotych.

- 20 Pobierane kwoty z tytułu zwrotu kosztów za przeprowadzone badania będą stanowiły dochód budżetu państwa.

Rozporządzenie nie jest objęte prawem Unii Europejskiej.

Projekt rozporządzenia nie podlega procedurze notyfikacji w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039, z późn. zm.).

Stosownie do art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. z 2025 r. poz. 677, z późn. zm.), projekt rozporządzenia zostanie udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz w Biuletynie Informacji Publicznej Rządowego Centrum Legislacji.

Projektowane rozporządzenie zostanie zamieszczone w Wykazie prac legislacyjnych Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

- 21 Nazwa projektu Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie wysokości kosztów badań laboratoryjnych przeprowadzanych na wniosek podmiotów realizujących zadania publiczne w laboratoriach Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych Ministerstwo wiodące i ministerstwa współpracujące Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi Osoba odpowiedzialna za projekt w randze Ministra, Sekretarza Stanu lub Podsekretarza Stanu Małgorzata Gromadzka, Sekretarz Stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Data sporządzenia

Źródło:

Upoważnienie ustawowe – art. 32 ust. 3h ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1980 oraz z 2026 r. poz. …)

Nr w Wykazie prac legislacyjnych Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi – …

Kontakt do opiekuna merytorycznego projektu Joanna Markowska, Naczelnik Wydziału Jakości Żywności i Normalizacji Departament Rolnictwa Ekologicznego i Jakości Żywności tel. 22 623 22 69, adres e-mail: joanna.markowska@minrol.gov.pl

OCENA SKUTKÓW REGULACJI

1. Jaki problem jest rozwiązywany?

Projekt rozporządzenia określa wysokość kosztów badań laboratoryjnych przeprowadzanych w laboratoriach Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych na pisemny wniosek podmiotów realizujących zadania publiczne.

2. Rekomendowane rozwiązanie, w tym planowane narzędzia interwencji, i oczekiwany efekt Wydanie projektowanego rozporządzenia stanowi wykonanie upoważnienia zawartego w art. art. 32 ust. 3h ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Celem rozporządzenia jest określenie wysokości kosztów badań laboratoryjnych przeprowadzanych w laboratoriach Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych na pisemny wniosek podmiotów realizujących zadania publiczne. Są to badania laboratoryjne związane z: kontrolami, o których mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli urzędowych), a także z realizacją zadań, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 lub pkt 7 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. O przeprowadzenie takich badań będą mogły wnioskować podmioty realizujące zadania publiczne niezwiązane z ustawowymi zdaniami Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych, czyli inne organy, w tym organy z innych państw członkowskich, organy ścigania oraz sądy. Kwoty stanowiące zwrot kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych będą stanowiły dochód budżetu państwa.

Osiągnięcie celu projektu przez działania inne niż legislacyjne nie jest możliwe.

3. Jak problem został rozwiązany w innych krajach, w szczególności krajach członkowskich OECD/UE?

Nie dotyczy. Każdy kraj wprowadza własne regulacje w zakresie wysokości kosztów za badania laboratoryjne.

4. Podmioty, na które oddziałuje projekt

- 22 Grupa

Źródło danych

Wielkość

Oddziaływanie

Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych

(IHARS)

Główny Inspektorat Jakości Handlowej Artykułów RolnoSpożywczych

(GIHARS)

Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Wprowadzenie przepisów w zakresie wysokości kosztów za badania laboratoryjne

Inne organy realizujące zadania publiczne, w tym sądy i organy ścigania

…

Wprowadzenie przepisów w zakresie wysokości kosztów za badania laboratoryjne

5. Informacje na temat zakresu, czasu trwania i podsumowanie wyników konsultacji Projektowane rozporządzenie będzie przedmiotem konsultacji z:

1. …

2. …

3. … Projekt rozporządzenia zostanie udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. z 2025 r. poz. 677, z późn. zm.), a także w Biuletynie Informacji Publicznej Rządowego Centrum Legislacji.

6. Wpływ na sektor finansów publicznych (ceny stałe z …… r.) 0

Skutki w okresie 10 lat od wejścia w życie zmian [mln zł] 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Łącznie (0-10)

Dochody ogółem budżet państwa

JST

pozostałe jednostki (oddzielnie)

Wydatki ogółem budżet państwa

JST

pozostałe jednostki (oddzielnie)

Saldo ogółem budżet państwa

JST

pozostałe jednostki (oddzielnie)

Źródła finansowania Dodatkowe informacje, w tym wskazanie źródeł danych i przyjętych do obliczeń założeń

Wejście w życie projektowanego rozporządzenia nie będzie miało znaczącego wpływu na sektor finansów publicznych, w tym budżet państwa i budżet jednostek samorządu terytorialnego.

Projekt rozporządzenia określa wysokość kosztów badań laboratoryjnych przeprowadzanych na pisemny wniosek innych organów, w tym organów z innych państw członkowskich, sądów oraz organów ścigania. Badania będą przeprowadzane w laboratoriach GIJHARS, natomiast określone podmioty wnioskujące o ich przeprowadzenie będą zobowiązane do zwrotu kosztów poniesionych z tytułu przeprowadzonych badań. Wysokość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych będzie ustalana na podstawie kwot obejmujących rzeczywiste koszty wykonywanych analiz

- 23 laboratoryjnych. Wniesione opłaty będą zatem stanowiły w praktyce zwrot środków wydanych w związku z badaniami wykonanymi w laboratoriach GIJHARS. Nie wpłyną zatem zarówno na wydatki budżetu państwa, jak i na jego dochody.

W ujęciu niepieniężnym

Niemierzalne

Łącznie (010)

duże przedsiębiorstwa sektor mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw rodzina, obywatele oraz gospodarstwa domowe duże przedsiębiorstwa

Wejście w życie projektowanego rozporządzenia nie będzie miało wpływu na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym na funkcjonowanie dużych przedsiębiorstw.

sektor mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw

Wejście w życie projektowanego rozporządzenia nie będzie miało wpływu na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym na funkcjonowanie sektora mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw.

rodzina, obywatele oraz gospodarstwa domowe

Przyjęcie projektowanego rozporządzenia nie będzie miało wpływu na obywateli, rodzinę oraz gospodarstwa domowe, w tym na ich sytuację materialną i społeczną.

(dodaj/usuń) (dodaj/usuń)

Dodatkowe informacje, w tym wskazanie źródeł danych i przyjętych do obliczeń założeń

Projektowane rozporządzenie nie określa zasad podejmowania, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej, zatem nie wymaga odrębnej oceny w tym zakresie.

tak nie nie dotyczy

zmniejszenie liczby dokumentów

zwiększenie liczby dokumentów

zmniejszenie liczby procedur

zwiększenie liczby procedur

skrócenie czasu na załatwienie sprawy

wydłużenie czasu na załatwienie sprawy

inne:

- 24 Wprowadzane obciążenia są przystosowane do ich elektronizacji.

tak nie nie dotyczy

Komentarz:

Projektowane rozwiązania będą sprzyjały redukcji obciążeń regulacyjnych poprzez zmniejszenie liczby dokumentów i procedur oraz usprawnienie procesu ustalania kosztów badań laboratoryjnych przez organ IJHARS.

9. Wpływ na rynek pracy Brak wpływu na rynek pracy.

10. Wpływ na pozostałe obszary środowisko naturalne

demografia

informatyzacja

sytuacja i rozwój regionalny

mienie państwowe

zdrowie

sądy powszechne, administracyjne lub wojskowe Omówienie wpływu

inne:

Brak wpływu na pozostałe obszary.

11. Planowane wykonanie przepisów aktu prawnego Rozwiązanie problemu wskazanego w punkcie 1 nastąpi z dniem wejścia w życie projektowanego rozporządzenia.

Powinno to nastąpić jednocześnie z dniem wejścia w życie przepisów znowelizowanej ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych.

12. W jaki sposób i kiedy nastąpi ewaluacja efektów projektu oraz jakie mierniki zostaną zastosowane?

Ewaluacja efektów projektu rozporządzenia nie jest wymagana, z uwagi na zakres wprowadzonych rozwiązań związanych z technicznymi aspektami określania wysokości kosztów za badania laboratoryjne.

13. Załączniki (istotne dokumenty źródłowe, badania, analizy itp.)

Brak załączników.

DPUE.950.477.2026 / 6

DK Warszawa, /elektroniczny znacznik czasu/ Dot.: RM-0610-82-26 z 03.06.2026 r.

Pani Joanna Knapińska Sekretarz Rady Ministrów

Opinia o zgodności z prawem Unii Europejskiej projektu ustawy o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz niektórych innych ustaw, wyrażona przez ministra właściwego do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej Szanowna Pani Minister, w związku z przedłożonym projektem ustawy pozwalam sobie wyrazić poniższą opinię.

Projekt ustawy jest zgodny z prawem Unii Europejskiej.

Z wyrazami szacunku

Do wiadomości:

Pan Stefan Krajewski Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Tel.: +48 22 523 8788 iniemczycki.sekretariat@msz.gov.pl www.gov.pl/dyplomacja

Al. J. Ch. Szucha 23 00-580 Warszawa

Pozostałe załączniki tego druku

2695-ustawa.docx (DOCX)
2695-uzasadnienie.docx (DOCX)

Inne druki w tej sprawie

Tekst druku nr 2791

Źródło: Kancelaria Sejmu RP, plik druku nr 2695. Odczyt automatyczny z 2026-08-05.

Wróć do przebiegu prac nad projektem

Treść druku

SEJM

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

U S T AWA

UZASADNIENIE

OCENA SKUTKÓW REGULACJI

(GIJHARS)

GIHARS

GIJHARS

GUS

GIJHARS

JST

FUS

NFZ

JST

JST

FUS

NFZ

GIJHARS;

WIJHARS

WIJHARS

FUS

NFZ

JST

JST

FUS

NFZ

JST

ZUS

PPK

FGŚP

NFZ

SUMA

SUMA

DWR

ZFŚS

WIJHARS

DWR

ZUS

PPK

ZFŚS

SUMA

SUMA

SUMA

DWR

ZUS

PPK

ZFŚS

SUMA

POLDRÓB;

ZESTAWIENIE UWAG NIEUWZGLĘDNIONYCH W RAMACH OPINIOWANIA

ZESTAWIENIE UWAG NIEUWZGLĘDNIONYCH W RAMACH OPINIOWANIA

ZESTAWIENIE UWAG NIEUWZGLĘDNIONYCH W RAMACH OPINIOWANIA

TYTUŁ PROJEKTU:

WYJAŚNIENIE TERMINU WEJŚCIA W ŻYCIE

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO/

WDRAŻANYCH AKTÓW PRAWNYCH

PRZEPISY UNII EUROPEJSKIEJ

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO/

WDRAŻANYCH AKTÓW PRAWNYCH

PRZEPISY UNII EUROPEJSKIEJ

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO/

WDRAŻANYCH AKTÓW PRAWNYCH

PRZEPISY UNII EUROPEJSKIEJ

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO/

WDRAŻANYCH AKTÓW PRAWNYCH

PRZEPISY UNII EUROPEJSKIEJ

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO/

WDRAŻANYCH AKTÓW PRAWNYCH

PRZEPISY UNII EUROPEJSKIEJ

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO/

WDRAŻANYCH AKTÓW PRAWNYCH

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO/

WDRAŻANYCH AKTÓW PRAWNYCH

PRZEPISY UNII EUROPEJSKIEJ

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO/

WDRAŻANYCH AKTÓW PRAWNYCH

PRZEPISY UNII EUROPEJSKIEJ

TYTUŁ WDRAŻANEGO AKTU PRAWNEGO/

WDRAŻANYCH AKTÓW PRAWNYCH