Tekst druku sejmowego nr 2578

Rządowy projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu dokonania deregulacji w zakresie energetyki

8 maja 2026 r. · druk sejmowy · PDF · 292 stron · 695 897 znaków · 3,1 MB

Tekst został odczytany automatycznie z pliku opublikowanego przez Kancelarię Sejmu. Odczyt może różnić się od oryginału układem, podziałem wierszy i formatowaniem tabel. Wersją rozstrzygającą jest plik źródłowy. Pobierz oryginał (PDF).

Druk nr 2578

Warszawa, 8 maja 2026 r.

SEJM

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

X kadencja Prezes Rady Ministrów RM-0610-49-26 Pan

Włodzimierz Czarzasty Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

Szanowny Panie Marszałku, na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przedstawiam Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej projekt ustawy

- o zmianie niektórych ustaw w celu dokonania deregulacji w zakresie energetyki.

Projekt ma charakter deregulacyjny.

Do prezentowania stanowiska Rządu w tej sprawie w toku prac parlamentarnych został upoważniony Minister Energii.

Z poważaniem Donald Tusk /podpisano kwalifikowanym podpisem elektronicznym/

Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

Projekt

U S T AWA

z dnia o zmianie niektórych ustaw w celu dokonania deregulacji w zakresie energetyki1)

Art. 1. W ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2026 r. poz. 43 i 516) wprowadza się następujące zmiany: 1)

w art. 3: a)

w pkt 10ka średnik zastępuje się przecinkiem i po wyrazach „energii elektrycznej” dodaje się wyrazy „magazyn ciepła lub magazyn chłodu;”,

po pkt 10ka dodaje się pkt 10kb w brzmieniu:

„10kb)

magazyn ciepła lub magazyn chłodu – instalację umożliwiającą

magazynowanie ciepła lub chłodu w postaci energii cieplnej w celu późniejszego wprowadzenia jej do sieci ciepłowniczej lub chłodniczej;”; 2)

art. 3a otrzymuje brzmienie:

„Art. 3a. 1. Korespondencja między przedsiębiorstwami energetycznymi, odbiorcami, organami administracji publicznej oraz innymi podmiotami, w tym wnioski, oświadczenia, informacje i powiadomienia, jest prowadzona – jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej – za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513) lub w przeznaczonym do obsługi odbiorców portalu internetowym, chyba że odbiorca zażąda, aby korespondencja była prowadzona w postaci papierowej.

2. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, w momencie zawierania umowy informuje odbiorcę o możliwości żądania prowadzenia korespondencji w postaci papierowej.

3. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, umożliwia odbiorcy wystąpienie z żądaniem, o którym mowa w ust. 2, w formie pisemnej, w postaci elektronicznej lub dokumentowej, w szczególności z wykorzystaniem poczty

Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, ustawę z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym, ustawę z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, ustawę z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, ustawę z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw, ustawę z dnia 17 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw oraz ustawę z dnia 13 marca 2026 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw.

–2– elektronicznej lub innego środka komunikacji elektronicznej wskazanego przez tego przedsiębiorcę.”; 3)

w art. 4j: a)

ust. 3b otrzymuje brzmienie:

„3b. Sprzedawca energii elektrycznej lub paliw gazowych wskazuje, w umowie sprzedaży energii elektrycznej lub umowie sprzedaży paliw gazowych lub umowie kompleksowej z odbiorcą w gospodarstwie domowym oraz odbiorcą końcowym będącym mikroprzedsiębiorcą lub małym lub średnim przedsiębiorcą w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 1–3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców, sposób wyliczenia strat ekonomicznych, o których mowa w ust. 3a, poniesionych przez sprzedawcę.”,

po ust. 3b dodaje się ust. 3c w brzmieniu:

„3c. W przypadku umów na czas oznaczony z gwarancją stałej ceny sprzedawca energii elektrycznej wskazuje odbiorcy, o którym mowa w ust. 3b, maksymalną wysokość odszkodowań, o których mowa w ust. 3a zdanie drugie.”;

w art. 5 po ust. 6h dodaje się ust. 6i w brzmieniu:

„6i. Sprzedawca energii elektrycznej, który wystawia odbiorcy energii elektrycznej w gospodarstwie domowym fakturę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, 894, 896, 1203, 1541 i 1811), przekazuje wraz z tą fakturą przejrzyste i zrozumiałe podsumowanie informacji w niej zawartych, wyrażone w języku niespecjalistycznym, zawierające łączną kwotę do zapłaty, kwotę do zapłaty za obrót energią elektryczną, kwotę do zapłaty za usługi dystrybucji tej energii oraz okres obowiązywania umowy. Podsumowanie nie stanowi integralnej części faktury ani nie jest załącznikiem do faktury w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.”;

w art. 7: a)

po ust. 1d dodaje się ust. 1d1 w brzmieniu:

„1d1. Umowy o przyłączenie do sieci nie zawiera się w przypadku, gdy do sieci przesyłowej gazowej ma być przyłączona instalacja skroplonego gazu ziemnego, jeżeli operatorem tej instalacji wyznaczono przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem paliw gazowych.”,

po ust. 24 dodaje się ust. 25 w brzmieniu:

„25. Przedsiębiorstwo energetyczne prowadzące działalność w zakresie przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, niezwłocznie po otrzymaniu

–3– od przedsiębiorstwa energetycznego prowadzącego działalność w zakresie obrotu energią elektryczną informacji o zawarciu umowy sprzedaży lub kompleksowej umowy sprzedaży energii elektrycznej, podejmuje kontakt z odbiorcą energii elektrycznej w celu ustalenia daty instalacji u niego układu pomiaroworozliczeniowego, która powinna nastąpić w terminie niedłuższym niż 21 dni od daty otrzymania informacji.”; 6)

w art. 7b: a)

po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:

„4a. Na potrzeby uznania systemu ciepłowniczego lub chłodniczego za efektywny energetycznie system ciepłowniczy lub chłodniczy, w rozumieniu ust. 4 pkt 1, za energię z odnawialnych źródeł energii w przypadku kotłów elektrycznych uznaje się ilość ciepła wytworzonego w kotle elektrycznym z energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, określoną zgodnie z art. 116 ust. 1c ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.”,

w ust. 5 w pkt 1 we wprowadzeniu do wyliczenia skreśla się wyrazy „oraz ministrowi właściwemu do spraw energii”,

dodaje się ust. 9 w brzmieniu:

„9. Prezes URE, na wniosek ministra właściwego do spraw energii, przekazuje gromadzone sprawozdania, o których mowa w ust. 5 pkt 1, oraz ich zestawienie zawierające w szczególności udział efektywnych systemów ciepłowniczych w łącznej liczbie systemów ciepłowniczych, w terminie miesiąca od dnia złożenia wniosku.”;

w art. 32 po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu:

„4a. Uzyskania koncesji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania ciepła w źródle, z którego całość wytworzonego ciepła jest dostarczana do jednego odbiorcy lub grupy odbiorców, na potrzeby przemysłowych procesów technologicznych, z uwzględnieniem zabezpieczenia w

ciepło

potrzeb

niezbędnych,

towarzyszących

przemysłowym

procesom

technologicznym. 4b. Uzyskania koncesji, o której mowa w ust. 1 pkt 3, nie wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przesyłania i dystrybucji ciepła między źródłem a odbiorcami i na potrzeby, o których mowa w ust. 4a, pod warunkiem braku zaopatrzenia w ciepło lokali mieszkalnych.”;

–4– 8)

w art. 33 w ust. 1b w pkt 3 skreśla się wyrazy „(Dz. U. z 2025 r. 775, 894, 896, 1203 i 1541)”;

w art. 43: a)

w ust. 9: –

pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1) premii gwarantowanej – w odniesieniu do: a)

nowej małej jednostki kogeneracji, zmodernizowanej małej jednostki kogeneracji

lub

znacznie

zmodernizowanej

małej

jednostki

kogeneracji, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy wymienionej w ust. 7, b)

zmodernizowanej jednostki kogeneracji o mocy zainstalowanej elektrycznej niemniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wymienionej w ust. 7;”,

–

w pkt 2 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 3 w brzmieniu:

„3) premii gwarantowanej indywidualnej – w odniesieniu do jednostki, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w ust. 7.”,

ust. 10 otrzymuje brzmienie:

„10. Wytwórca energii elektrycznej, który nie uzyska stwierdzenia, o którym mowa w ust. 9, dla inwestycji, o której mowa w ust. 7, nie może złożyć wniosku do Prezesa URE o dopuszczenie do: 1)

systemu premii gwarantowanej, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy wymienionej w ust. 7 – w przypadku: a)

nowej małej jednostki kogeneracji, zmodernizowanej małej jednostki kogeneracji i znacznie zmodernizowanej małej jednostki kogeneracji, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy wymienionej w ust. 7, oraz jednostki kogeneracji, o której mowa w art. 5 ust. 7 ustawy wymienionej w ust. 7 – dla energii elektrycznej wytworzonej w tych jednostkach,

zmodernizowanej

jednostki

kogeneracji

mocy

zainstalowanej

elektrycznej niemniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wymienionej w ust. 7, dla energii elektrycznej wytworzonej, wprowadzonej do sieci i sprzedanej z tej jednostki; 2)

udziału w naborze – w przypadku jednostki, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy wymienionej w ust. 7, dla energii elektrycznej wytworzonej, wprowadzonej do sieci i sprzedanej z tej jednostki;

–5– 3)

systemu premii gwarantowanej indywidualnej – w przypadku jednostki, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy wymienionej w ust. 7, dla energii elektrycznej wytworzonej, wprowadzonej do sieci i sprzedanej z tej jednostki.”;

10) w art. 45: a)

w ust. 1: –

pkt 1b otrzymuje brzmienie:

„1b) pokrycie

kosztów

uzasadnionych

działalności

gospodarczej

przedsiębiorstw energetycznych w zakresie wytwarzania, przetwarzania, przesyłania, dystrybucji lub obrotu ciepłem, jego magazynowania oraz zagospodarowania ciepła odpadowego, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału zaangażowanego w tę działalność w odniesieniu do wartości księgowej poszczególnych rzeczowych aktywów trwałych netto, który dla działalności z zakresu budowy, modernizacji i przyłączania jednostek wytwórczych będących instalacjami odnawialnego źródła energii, w których jest wytwarzane ciepło, oraz instalacji, w których jest zagospodarowywane ciepło odpadowe, będzie niemniejszy niż 7 %;”, –

po pkt 1b dodaje się pkt 1c w brzmieniu:

„1c) uwzględnienie w kosztach uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych w zakresie wytwarzania ciepła wartości 30 % uprawnień do emisji przydzielanych zgodnie z art. 22b ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/331 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na podstawie art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 59 z 27.02.2019, str. 8, z późn. zm.2) na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 5 i 6;”,

po ust. 1l dodaje się ust. 1la w brzmieniu:

„1la. Na uzasadniony zwrot z kapitału, o którym mowa w ust. 1 pkt 1b, składają się: 1)

stopa wolna od ryzyka, której sposób ustalania określa minister właściwy do spraw energii,

Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 2024/873 z 04.04.2024 oraz Dz. Urz. UE L 2024/90242 z 17.04.2024.

–6– 2)

premia za ryzyko, której procentową wysokość określa minister właściwy do spraw energii

– w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 5 i 6.”;

11) w art. 46: a)

w ust. 5 wyrazy „oraz przejrzystość cen i stawek opłat” zastępuje się wyrazami „ , przejrzystość cen i stawek opłat oraz udział ciepła odpadowego i ciepła z odnawialnych źródeł energii w systemach ciepłowniczych, a także uwzględniając dążenie do osiągnięcia neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 (Europejskie prawo o klimacie) (Dz. Urz. UE L 243 z 09.07.2021, str. 1, z późn. zm.3)”,

w ust. 6: –

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:

„3a) sposób ustalania stopy wolnej od ryzyka oraz rzeczowe aktywa trwałe netto, dla których uwzględnia się premię za ryzyko i procentową wysokość tej premii dla poszczególnych rzeczowych aktywów trwałych netto zaangażowanych

prowadzenie

działalności

gospodarczej,

z uwzględnieniem planowanych w okresie pierwszego roku stosowania taryfy nakładów inwestycyjnych w te aktywa, z których środki trwałe zostaną przekazane w tym okresie do eksploatacji;”, –

w pkt 10 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 11 w brzmieniu:

„11) sposób uwzględniania w taryfach wartości 30 % uprawnień do emisji, o których mowa w art. 45 ust. 1 pkt 1c.”;

12) w art. 47 po ust. 1c dodaje się ust. 1d w brzmieniu:

„1d. Zatwierdzeniu przez Prezesa URE nie podlegają również taryfy ustalane przez przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na wytwarzanie ciepła – w części spełniającej łącznie następujące warunki: 1)

dostarczanie ciepła przez przedsiębiorstwo energetyczne odbywa się bez pośrednictwa sieci do odbiorcy lub grupy odbiorców, którzy prowadzą działalność gospodarczą;

Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 2026/667 z 18.03.2026.

–7– 2)

występuje brak uprawnienia lub zobowiązania każdego z tych odbiorców do zapewnienia ciepła w lokalach mieszkalnych na potrzeby gospodarstw domowych;

zachodzi zgodna wola stron na sprzedaż i zakup ciepła na podstawie umowy, z pominięciem cen i stawek opłat zawartych w taryfie dla ciepła.”;

13) w art. 54 po ust. 4a dodaje się ust. 4b w brzmieniu:

„4b. Nie pobiera się opłat za sprawdzenie kwalifikacji, o których mowa w ust. 1, przez komisje kwalifikacyjne powołane przez Ministra Sprawiedliwości, jeżeli następuje ono na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej podległej temu ministrowi lub przez niego nadzorowanej.”;

14) użyte w art. 62c w ust. 4 i w ust. 5 w pkt 2 wyrazy „2020 r.” zastępuje się wyrazami „2015 r.”.

Art. 2. W ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1281, z 2025 r. poz. 1168 i 1303 oraz z 2026 r. poz. 415) w art. 70c wprowadza się następujące zmiany: 1)

po ust. 1b dodaje się ust. 1c w brzmieniu:

„1c. W terminie do dnia 30 września 2026 r., w odniesieniu do okresu, o którym mowa w ust. 2 pkt 6, przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą i podmiot dokonujący przywozu gazu ziemnego, z wyjątkiem przedsiębiorstw lub podmiotów, które zleciły w całości utrzymywanie zapasów obowiązkowych gazu ziemnego innemu podmiotowi na podstawie art. 24b, mogą zlecić Agencji, na podstawie umowy, wykonywanie zadań w zakresie utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego. Przepisy art. 24b ust. 1a–5 i 9–11 stosuje się odpowiednio.”;

w ust. 2 w pkt 5 na końcu kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 6 w brzmieniu:

„6) od dnia 1 października 2026 r. do dnia 30 września 2027 r. – w terminie do dnia 1 września 2026 r., a umowa powinna zostać zawarta do dnia 15 września tego roku.”;

w ust. 6 wyrazy „ust. 1–1b” zastępuje się wyrazami „ust. 1–1c”.

–8–

Art. 3. W ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2026 r. poz. 68 i 516) wprowadza się następujące zmiany: 1)

w art. 116: a)

w ust. 1 w pkt 2 na końcu dodaje się przecinek i pkt 3 w brzmieniu:

„3) ciepła wytworzonego w kotłach elektrycznych konwertujących energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii na ciepło”,

po ust. 1b dodaje się ust. 1c–1e w brzmieniu:

podstawie

umowy

sprzedaży

energii

elektrycznej

wytworzonej

z odnawialnego źródła energii, o której mowa w art. 5 ust. 2d ustawy – Prawo energetyczne, w której wytwórca zobowiązał się dostarczać energię elektryczną wytworzoną z odnawialnych źródeł energii w indywidualnie wskazanej instalacji, lub 2)

przez krajowy system elektroenergetyczny z uwzględnieniem procentowego udziału energii elektrycznej z instalacji odnawialnych źródeł energii w roku poprzednim określonego zgodnie z ust. 1d,

bezpośrednio z instalacji odnawialnego źródła energii

– przy czym warunkiem objęcia wytworzonego ciepła obowiązkiem zakupu jest opomiarowanie energii elektrycznej dostarczanej do kotła elektrycznego w sposób umożliwiający określenie ilości energii elektrycznej dostarczonej zgodnie z pkt 1–3. 1d. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego do dnia 28 lutego każdego roku udostępnia na swojej stronie internetowej informację o procentowym udziale energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w krajowym systemie elektroenergetycznym

roku

poprzednim,

wyznaczonym

jako

stosunek

sumarycznej ilości energii elektrycznej wytworzonej i wprowadzonej do sieci z odnawialnych źródeł energii w roku poprzednim do ilości sumarycznej energii elektrycznej wytworzonej i wprowadzonej do sieci przez wszystkie źródła energii elektrycznej w roku poprzednim. 1e. Operatorzy systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, na potrzeby wyznaczenia udziału energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, o którym mowa

ust.

1d,

przekazują

operatorowi

systemu

przesyłowego

–9– elektroenergetycznego, w terminie do dnia 15 lutego każdego roku, informacje o ilości energii elektrycznej wytworzonej i wprowadzonej do sieci przez odnawialne źródła energii przyłączone do sieci dystrybucyjnej w roku poprzednim oraz informacje o ilości energii elektrycznej wytworzonej i wprowadzonej do sieci przez wszystkie źródła energii przyłączone do sieci dystrybucyjnej w roku poprzednim.

W zakresie realizacji obowiązku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, stosuje się przepis art. 9c ust. 3a ustawy – Prawo energetyczne, a operatorzy systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, których sieć dystrybucyjna nie posiada bezpośrednich połączeń z siecią przesyłową, przekazują te informacje do operatorów systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego, których sieć dystrybucyjna posiada bezpośrednie połączenia z siecią przesyłową, w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku.”, c)

w ust. 3 we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „właściwy do spraw klimatu” zastępuje się wyrazami „właściwy do spraw energii”;

w art. 135 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:

„2. Ciepła wytworzonego w urządzeniach, o których mowa w art. 116 ust. 1c, nie uwzględnia się do krajowego celu OZE.”;

w art. 152 we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „właściwy do spraw energii” zastępuje się wyrazami „właściwy do spraw klimatu”.

Art. 4. W ustawie z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej

z wysokosprawnej kogeneracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 602 oraz z 2026 r. poz. 516) wprowadza się następujące zmiany: 1)

w art. 5 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. W przypadku gdy w danej lokalizacji przez wytwórcę energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji zostało wybudowane kolejne źródło o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 1 MW, jednostki kogeneracji wchodzące w skład tego źródła mogą uzyskać dopuszczenie do systemu wsparcia w formie premii gwarantowanej dla nowej małej jednostki kogeneracji, jeżeli: 1)

wybudowanie tego źródła nastąpiło po upływie 3 lat od wydania ostatniego dopuszczenia dla nowej małej jednostki kogeneracji, znacznie zmodernizowanej małej jednostki kogeneracji, istniejącej małej jednostki kogeneracji lub zmodernizowanej małej jednostki kogeneracji wchodzących w skład istniejącego źródła;

– 10 – 2)

brak jest połączeń między jednostkami kogeneracji wchodzącymi w skład poszczególnych źródeł;

budowa nowego źródła jest uzasadniona zwiększeniem zapotrzebowania na energię.”;

art. 9 otrzymuje brzmienie:

„Art. 9. Wsparcie, o którym mowa w rozdziałach 3–5, nie przysługuje dla nowej jednostki kogeneracji lub nowej małej jednostki kogeneracji, jeżeli ciepło wytworzone w tej jednostce będzie wprowadzane do publicznej sieci ciepłowniczej zasilanej przez istniejącą jednostkę kogeneracji, z wyłączeniem przypadku, gdy nowa jednostka kogeneracji lub nowa mała jednostka kogeneracji zastępuje jedną lub więcej jednostek wytwórczych lub stanowi niezbędną rozbudowę jednostek wytwórczych w celu zapewnienia dostarczania ciepła do tej sieci ciepłowniczej.”;

w art. 16 w ust. 3: a)

w pkt 1 wyrazy „48 miesięcy” zastępuje się wyrazami „60 miesięcy”,

w pkt 2 wyrazy „60 miesięcy” zastępuje się wyrazami „72 miesięcy”;

w art. 18 w ust. 4 uchyla się pkt 4;

w art. 21 w ust. 3: a)

po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:

„3a) wskazanie planowanej daty rozpoczęcia okresu, w którym wytwórca, w przypadku wygrania aukcji, będzie korzystać z systemu wsparcia, o którym mowa w rozdziale 3;”,

w pkt 7 w lit. b: –

w tiret pierwszym wyrazy „48 miesięcy” zastępuje się wyrazami „60 miesięcy”,

–

w tiret drugim wyrazy „60 miesięcy” zastępuje się wyrazami „72 miesięcy”;

w art. 27: a)

w ust. 1 w pkt 3 wyrazy „12 miesięcy” zastępuje się wyrazami „24 miesiące”,

w ust. 2 w pkt 2 wyrazy „12 miesięcy” zastępuje się wyrazami „24 miesięcy”,

dodaje się ust. 4–7 w brzmieniu:

„4. Dopuszczalne jest dokonanie jednokrotnej aktualizacji danych zawartych w ofercie, która wygrała aukcję, na etapie pozyskiwania potwierdzenia uprawnienia wytwórcy do wypłaty premii kogeneracyjnej, w zakresie: 1)

planowanej daty rozpoczęcia okresu korzystania z systemu wsparcia, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 3a, z uwzględnieniem art. 21 ust. 3 pkt 7 lit. b, lub ilości energii elektrycznej, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 3, z zastrzeżeniem

– 11 – że łączna ilość energii, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 3, oraz długość okresu, o którym mowa w art. 21 ust. 3 pkt 3a, z uwzględnieniem art. 4 ust. 2, określone w ofercie nie mogą ulec zmianie; 2)

mocy zainstalowanej elektrycznej jednostki kogeneracji, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2, z zastrzeżeniem że łączna zaktualizowana moc tej jednostki nie zmieni pierwotnej kwalifikacji określonej zgodnie z art. 2 pkt 14 lit. a, art. 2 pkt 46 lit. a lub art. 4 ust. 1, właściwej dla tej jednostki w dniu złożenia oferty;

rodzaju jednostki kogeneracji, w której będzie wytwarzana energia elektryczna przez uczestnika aukcji, z zastrzeżeniem braku możliwości zmiany rodzaju paliwa.

5. Aktualizacja danych zawartych w ofercie następuje przez złożenie Prezesowi

URE wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 1, oświadczenia wytwórcy zawierającego informacje o zakresie i treści aktualizacji, o której mowa w ust. 4.

6. W przypadku gdy aktualizacja danych zawartych w ofercie dokonana przez wytwórcę nie spełnia warunków określonych w ust. 4, dane nie podlegają aktualizacji.

7. O dokonaniu albo braku dokonania aktualizacji danych zawartych w ofercie zgodnie z ust. 4 i 5 Prezes URE informuje: 1)

wytwórcę – w decyzji, o której mowa w ust. 2;

operatora rozliczeń – w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji, o której mowa w ust. 2.”;

w art. 30: a)

w ust. 3 pkt 7 otrzymuje brzmienie:

„7) ilość energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji, w podziale na kolejne następujące po sobie lata kalendarzowe, wyrażoną w MWh, jaką wytwórca zobowiązuje się wytworzyć, wprowadzić do sieci i sprzedać, z uwzględnieniem art. 29 ust. 2, lub – w przypadku wytwórców energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w jednostkach kogeneracji, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 lub art. 5 ust. 7 i 8 – wyłącznie wytworzyć tę energię;”,

b) 8)

w ust. 7 wyrazy „ust. 2” zastępuje się wyrazami „ust. 3”;

w art. 43: a)

w ust. 1 skreśla się wyrazy „ , organizuje i przeprowadza”,

– 12 – b)

w ust. 2: –

w pkt 1 wyrazy „48 miesięcy” zastępuje się wyrazami „60 miesięcy”,

–

w pkt 2 wyrazy „60 miesięcy” zastępuje się wyrazami „72 miesięcy”;

w art. 44 w ust. 4 uchyla się pkt 4;

10) w art. 47 w ust. 3: a)

uchyla się pkt 3,

po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu:

„4a) wskazanie planowanej daty rozpoczęcia okresu, w którym wytwórca, w przypadku wygrania naboru, będzie korzystać z systemu wsparcia, o którym mowa w rozdziale 5;”,

w pkt 9: –

w lit. a wyrazy „48 miesięcy” zastępuje się wyrazami „60 miesięcy”,

–

w lit. b wyrazy „60 miesięcy” zastępuje się wyrazami „72 miesięcy”,

w pkt 13 po wyrazach „kosztów inwestycyjnych” dodaje się wyrazy „znacznej modernizacji”;

11) w art. 51: a)

w ust. 1 w pkt 3 wyrazy „12 miesięcy” zastępuje się wyrazami „24 miesiące”,

w ust. 2 w pkt 2 wyrazy „12 miesięcy” zastępuje się wyrazami „24 miesięcy”,

dodaje się ust. 4–7 w brzmieniu:

„4. Dopuszczalne jest dokonanie jednokrotnej aktualizacji danych zawartych w ofercie, która wygrała nabór, na etapie pozyskiwania potwierdzenia uprawnienia wytwórcy do wypłaty premii kogeneracyjnej indywidualnej w zakresie: 1)

planowanej daty rozpoczęcia okresu korzystania z systemu wsparcia, o której mowa w art. 47 ust. 3 pkt 4a, z uwzględnieniem art. 47 ust. 3 pkt 9, lub ilości energii elektrycznej, o której mowa w art. 47 ust. 3 pkt 4, z zastrzeżeniem że łączna ilość energii, o której mowa w art. 47 ust. 3 pkt 4, oraz długość okresu, o którym mowa w art. 47 ust. 3 pkt 4a, z uwzględnieniem art. 6 ust. 2, określone w ofercie nie mogą ulec zmianie;

mocy zainstalowanej elektrycznej jednostki kogeneracji, o której mowa w art. 47 ust. 3 pkt 2, z zastrzeżeniem że łączna zaktualizowana moc tej jednostki nie zmieni pierwotnej kwalifikacji określonej zgodnie z art. 2 pkt 14 lit. b, art. 2 pkt 46 lit. b lub art. 6 ust. 1 pkt 1, właściwej dla tej jednostki w dniu złożenia oferty;

– 13 – 3)

rodzaju jednostki kogeneracji, w której będzie wytwarzana energia elektryczna przez uczestnika naboru, z zastrzeżeniem braku możliwości zmiany rodzaju paliwa.

5. Aktualizacja danych zawartych w ofercie następuje przez złożenie Prezesowi

URE wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 1, oświadczenia wytwórcy zawierającego informacje o zakresie i treści aktualizacji, o której mowa w ust. 4.

6. W przypadku gdy aktualizacja danych zawartych w ofercie dokonana przez wytwórcę nie spełnia warunków określonych w ust. 4, dane nie podlegają aktualizacji.

7. O dokonaniu albo braku dokonania aktualizacji danych zawartych w ofercie zgodnie z ust. 4 i 5 Prezes URE informuje: 1)

wytwórcę – w decyzji, o której mowa w ust. 2;

operatora rozliczeń – w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji, o której mowa w ust. 2.”;

12) w art. 69 w ust. 3 we wprowadzeniu do wyliczenia wyrazy „Prezesowi URE” zastępuje się wyrazami „ministrowi właściwemu do spraw energii”;

13) uchyla się art. 76;

14) w art. 77 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5. Obowiązek złożenia sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wytwórcy energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji, który nie uczestniczy w systemie wsparcia, o którym mowa w rozdziałach 3–5 i 9, oraz wytwórcy, dla którego wysokość premii gwarantowanej indywidualnej w okresie poprzedniego roku kalendarzowego wynosiła 0 złotych za 1 MWh.”;

15) w art. 83 uchyla się ust. 6;

16) w art. 85 uchyla się ust. 4–6;

17) w art. 87 w ust. 1 uchyla się pkt 3 i 4;

18) w art. 89 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach określonych w art. 87 ust. 1 pkt 2 wynosi od 1 000 do 10 000 zł.”;

19) w art. 90 w ust. 1 po wyrazach „art. 89” skreśla się wyrazy „ust. 2”.

Art. 5. W ustawie z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1681, z 2024 r. poz. 859 oraz z 2025 r. poz. 759) w art. 47: 1)

w ust. 1 skreśla się wyrazy „art. 9 ust. 3 i 4, art. 11 ust. 6 i 6a, art. 11zh ust. 1,”;

– 14 – 2)

po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 9 ust. 3 i 4, art. 11 ust. 6 i 6a oraz art. 11zh ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych odpowiednio na podstawie art. 9 ust. 3 i 4, art. 11 ust. 6 i 6a oraz art. 11zh ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak niedłużej niż przez 60 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, i mogą być zmieniane.”.

Art. 6. W ustawie z dnia 17 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach

energii oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1762, z 2024 r. poz. 859 i 1847 oraz z 2025 r. poz. 303, 759 i 1535) w art. 47 w pkt 6 wyrazy „36 miesięcy” zastępuje się wyrazami „48 miesięcy”.

Art. 7. W ustawie z dnia 13 marca 2026 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 516) w art. 23 wyrazy „art. 7 ust. 8i3” zastępuje się wyrazami „art. 7 ust. 8i2”.

Art. 8. 1. Korespondencja z odbiorcą, o którym mowa w art. 3 pkt 13 ustawy zmienianej w art. 1, zwanym dalej „odbiorcą”, który miał zawartą umowę z przedsiębiorstwem energetycznym, o którym mowa w art. 3 pkt 12 ustawy zmienianej w art. 1, zwanym dalej „przedsiębiorstwem energetycznym”, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i która była prowadzona z tym odbiorcą w postaci papierowej, odbywa się na dotychczasowych zasadach.

2. Przedsiębiorstwo energetyczne informuje odbiorcę o możliwości udzielenia przez niego zgody na prowadzenie korespondencji za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513) lub w przeznaczonym do obsługi odbiorców portalu internetowym, wraz z korespondencją kierowaną do tego odbiorcy, jednak niepóźniej niż w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie art. 1 pkt 2 niniejszej ustawy.

3. Do informacji, o której mowa w ust. 2, przedsiębiorstwo energetyczne dołącza formularz, który zawiera: 1)

dane odbiorcy: a)

imię (imiona) i nazwisko,

miejsce dostarczania paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła przez przedsiębiorstwo energetyczne,

numer umowy zawartej przez odbiorcę z przedsiębiorstwem energetycznym,

– 15 –

numer klienta, jeżeli został nadany,

adres poczty elektronicznej,

numer telefonu, jeżeli odbiorca wyraża na to zgodę;

listę oferowanych przez przedsiębiorstwo energetyczne sposobów komunikowania się z odbiorcą, zawierającą wskazanie rodzajów dostępnych środków komunikacji elektronicznej oraz informację o przeznaczonym do obsługi odbiorców portalu internetowym, jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne taki portal posiada.

4. Odbiorca, udzielając zgody przedsiębiorstwu energetycznemu, przekazuje wypełniony

formularz, o którym mowa w ust. 3.

Art. 9. Przepis art. 32 ust. 4a ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się do źródeł wytwarzających ciepło, które zostały oddane do użytkowania po wejściu w życie niniejszej ustawy.

Art. 10. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 46 ust. 5 i 6 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 46 ust. 5 i 6 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak niedłużej niż przez 18 miesięcy od dnia wejścia w życie art. 1 pkt 10 lit. a tiret pierwsze i lit. b oraz pkt 11 lit. a i lit. b tiret pierwsze niniejszej ustawy, i mogą być zmieniane.

Art. 11. 1. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego udostępnia po raz pierwszy informację, o której mowa w art. 116 ust. 1d ustawy zmienianej w art. 3, za rok poprzedzający rok wejścia w życie niniejszej ustawy w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Operatorzy systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego przekazują po raz pierwszy informacje, o których mowa w art. 116 ust. 1e ustawy zmienianej w art. 3, za rok poprzedzający rok wejścia w życie niniejszej ustawy w terminie 45 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy. W zakresie realizacji obowiązku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, stosuje się przepis art. 9c ust. 3a ustawy zmienianej w art. 1, a operatorzy systemu dystrybucyjnego, których sieć dystrybucyjna nie posiada bezpośrednich połączeń z siecią przesyłową,

przekazują

informacje

operatorów

systemu

dystrybucyjnego

elektroenergetycznego, których sieć dystrybucyjna posiada bezpośrednie połączenia z siecią przesyłową, w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

– 16 –

Art. 12. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 116 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu dotychczasowym zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 116 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 3 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jednak niedłużej niż 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 13. Do postępowań wszczętych na wniosek, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 4, i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art. 5 ust. 1a ustawy zmienianej w art. 4.

Art. 14. Przepisy art. 16 ust. 3 oraz art. 27 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 4 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się również do aukcji, które zostały rozstrzygnięte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 15. Przepisy o dopuszczalnej jednokrotnej aktualizacji danych zawartych w ofercie, o których mowa w art. 27 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 4, stosuje się również do aukcji, które zostały rozstrzygnięte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 16. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem: 1)

art. 1 pkt 2 i 4 i art. 8, które wchodzą w życie z dniem 30 czerwca 2027 r.;

art. 1 pkt 10 lit. a tiret pierwsze i lit. b oraz pkt 11 lit. a i lit. b tiret pierwsze, które wchodzą w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia.

UZASADNIENIE

1. Potrzeba i cel ustawy Celem projektu ustawy jest przede wszystkim wdrożenie zmian legislacyjnych w kierunku uproszczenia regulacji i lepszego ich dostosowania do potrzeb obywateli i przedsiębiorców.

Proponowane zmiany są m.in. efektem pracy: 1)

Zespołu do spraw koordynacji procesu legislacyjnego wdrażającego deregulację, utworzonego uchwałą nr 20 Rady Ministrów z dnia 4 marca 2025 r. w sprawie koordynacji procesu legislacyjnego wdrażającego deregulację (M.P. poz. 1053), zwanego także Rządowym Zespołem ds. Deregulacji;

Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła, powołanego zarządzeniem Ministra Energii z dnia 19 września 2025 r. w sprawie powołania Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła (Dz. Urz. Min. Ener. poz. 3).

W przygotowanym projekcie ustawy zostały zaadresowane konkretne zmiany w zakresie odbiorców energii elektrycznej oraz transformacji ciepłownictwa, które wpłyną pozytywnie na rynek energii elektrycznej i cieplnej. W przypadku rozwiązań objętych działaniami Rządowego Zespołu ds. Deregulacji zmiany oznaczono dodatkowo numerami fiszek deregulacyjnych.

Projekt wprowadza zmiany w: 1)

ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2026 r. poz. 43 i 516), zwanej dalej „ustawą – Prawo energetyczne”;

ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1281, z 2025 r. poz. 1168 i 1303 oraz z 2026 r. poz. 415), zwanej dalej „ustawą o zapasach”;

ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2026 r. poz. 68 i 516), zwanej dalej „ustawą OZE”;

ustawie z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 602 oraz z 2026 r. poz. 516), zwanej dalej „ustawą

CHP”;

ustawie z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1681, z 2024 r. poz. 859 oraz z 2025 r. poz. 759);

ustawie z dnia 17 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1762, z 2024 r. poz. 859 i 1847 oraz z 2025 r. poz. 303, 759 i 1535);

ustawie z dnia 13 marca 2026 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 516).

Proponowane rozwiązania realizują następujące cele: 1)

uproszczenie rachunków za energię elektryczną (fiszka nr MKiŚ-2-46);

zmiana podstawowej formy wymiany korespondencji między przedsiębiorstwami energetycznymi, odbiorcami, organami administracji publicznej oraz innymi podmiotami na

postać

elektroniczną

(za

pomocą

środków

komunikacji

elektronicznej)

z umożliwieniem złożenia oświadczenia przez jedną ze stron, skutkującego obowiązkiem zachowania postaci papierowej (lub tradycyjnej formy pisemnej) (fiszka nr MKiŚ-9-88); 3)

eliminacja problemów związanych z niejasnym pojęciem bezpośrednich strat ekonomicznych (fiszka nr MKiŚ-16-144);

określenie

terminu

instalowania

układów

pomiarowo-rozliczeniowych

energii

elektrycznej (fiszka nr MKiŚ-58-439); 5)

liberalizacja rozliczeń za ciepło dostarczone bezpośrednio do przemysłu (zagadnienie zgłaszane na spotkaniach Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła);

wprowadzenie definicji magazynu ciepła lub chłodu (zagadnienie zgłaszane na spotkaniach Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła);

ograniczenie liczby przekazywanych sprawozdań, o których mowa w art. 7b ust. 5 ustawy

– Prawo energetyczne (fiszka nr MKiŚ-44-401);

uproszczenie zasad ustalania wysokości zwrotu z kapitału zaangażowanego w działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania ciepła, jego przesyłania i dystrybucji oraz obrotu ciepłem (zagadnienie zgłaszane na spotkaniach Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła);

umożliwienie uwzględnienia w planowanych przychodach z działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych w zakresie wytwarzania ciepła wartości 30 % dodatkowych, darmowych uprawnień do emisji;

10) określenie warunków uznania kotłów elektrycznych za źródła, z których ciepło jest objęte obowiązkiem zakupu, oraz określenie, kiedy ciepło z tych jednostek może być zaliczone jako pochodzące z odnawialnego źródła energii na potrzeby spełnienia statusu 2

efektywnego systemu ciepłowniczego zgodnie z dyrektywą EED, tj. dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1791 z dnia 13 września 2023 r. w sprawie efektywności energetycznej oraz zmieniającą rozporządzenie (UE) 2023/955 (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 231 z 20.09.2023, str. 1), zwaną dalej „dyrektywą EED” (zagadnienie zgłaszane na spotkaniach Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła);

11) promowanie rozwoju kogeneracji (zagadnienie zgłaszane na spotkaniach Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła);

12) zniesienie obowiązku zawierania umów o przyłączenie w przypadku, gdy do sieci przesyłowej gazowej ma być przyłączona instalacja skroplonego gazu ziemnego, jeżeli operatorem tej instalacji wyznaczono przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem paliw gazowych;

13) wydłużenie okresu utrzymania w mocy niektórych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie ustawy – Prawo energetyczne;

14) stworzenie możliwości utrzymywania przez Rządową Agencję Rezerw Strategicznych zapasów obowiązkowych gazu ziemnego w formule tzw. umowy biletowej również w roku gazowym 2026/2027;

15) eliminacja niepoprawnych przypadków powołania ustawy OZE;

16) rezygnacja z pobierania opłat za sprawdzanie przez Ministra Sprawiedliwości kwalifikacji osób zajmujących się eksploatacją sieci oraz urządzeń i instalacji energetycznych; 17)

dostosowanie upoważnienia w ustawie OZE w zakresie organu właściwego do wydania rozporządzenia dotyczącego akredytacji organizatorów szkoleń dla instalatorów instalacji odnawialnego źródła energii do podziału kompetencji określonego w ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1275, z późn. zm.) oraz powiązane z nim wydłużenie okresu utrzymania w mocy dotychczasowych przepisów wykonawczych wydanych w tym zakresie;

18) eliminacja niepoprawnego odesłania w jednym z przepisów przejściowych tegorocznej nowelizacji ustawy – Prawo energetyczne.

2. Szczegółowe uzasadnienie poszczególnych propozycji (określenie potrzeby zmiany, omówienie aktualnego stanu prawnego w dziedzinie, której dotyczy projekt ustawy, a także omówienie różnicy między dotychczasowym a projektowanym stanem prawnym) 2.1. Uproszczenie rachunków za energię elektryczną (fiszka nr MKiŚ-2-46)

Znaczna część odbiorców energii elektrycznej w gospodarstwach domowych napotyka spore 3

trudności ze zrozumieniem poszczególnych pozycji na rachunku za energię elektryczną.

Istnieje zatem potrzeba dokonania odpowiedniego podsumowania rachunku, na którym byłyby widoczne tylko najważniejsze składniki kosztowe, na podstawie których w czytelny sposób każdy odbiorca energii elektrycznej w gospodarstwie domowym będzie wiedział, ile wynosi koszt obrotu energią elektryczną, koszt jej dystrybucji oraz łączna kwota do zapłaty, a także okres obowiązywania zawartej umowy.

Są one określone w przepisach ustawy – Prawo energetyczne (art. 5 ust. 6–6d), przepisach rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 29 listopada 2022 r. w sprawie sposobu kształtowania i kalkulacji taryf oraz sposobu rozliczeń w obrocie energią elektryczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 904 i 1814 oraz z 2025 r. poz. 1772) oraz § 44 rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 22 marca 2023 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu elektroenergetycznego (Dz. U. z 2025 r. poz. 919). Dodatkowo wymagania dotyczące elementów faktur są określone w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, z późn. zm.) oraz przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 października 2021 r. w sprawie wystawiania faktur (Dz. U. poz. 1979, z 2024 r. poz. 1938 oraz z 2025 r. poz. 1742). Wskazują one jednak wyłącznie niezbędne dane, pozycje i sposób ich wyszczególnienia, które powinny zostać zawarte na fakturach, dla prawidłowości rozliczeń fiskalnych. Z tego powodu faktury przekazywane do odbiorców końcowych energii elektrycznej są zróżnicowane pod względem stopnia czytelności, co ma odzwierciedlenie w skargach i zapytaniach konsumentów. Brak wystarczającej czytelności rachunków jest więc wyzwaniem dla odbiorców energii elektrycznej. Ze względu na brak jednolitych przepisów regulujących wygląd rachunków, przedsiębiorstwa energetyczne stosują wzory przygotowywane przez zespoły eksperckie, które subiektywnie wskazują, jakie informacje powinny znajdować się w poszczególnych częściach tego rachunku. Często na pierwszych stronach rachunków, zamiast umieszczenia tam jedynie najważniejszych pozycji istotnych dla klienta, takich jak łączna kwota na rachunku, wysokość opłaty za obrót energią elektryczną, wysokość opłaty za jej dystrybucję czy okres obowiązywania umowy, są umieszczane wszystkie składowe rachunku, w tym również takie, na których wysokość odbiorca nie ma wpływu, z dodatkowym rozbiciem na każdej z pozycji jej wartości netto oraz brutto (po opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług). W tej sytuacji odbiorcy energii elektrycznej mają trudności z ustaleniem łącznych kosztów części rachunku 4

odnoszącej się do obrotu energią elektryczną, a zatem tej części rachunku, na którą odbiorca ma wpływ m.in. przez skorzystanie z prawa do zmiany sprzedawcy energii elektrycznej.

W projektowanych rozwiązaniach (dodawany art. 5 ust. 6i ustawy – Prawo energetyczne) proponuje się wprowadzenie przepisu dotyczącego przekazywania wraz z fakturą przejrzystego i zrozumiałego podsumowania informacji w niej zawartych, wyrażonego w języku niespecjalistycznym, co znacząco poprawi czytelność tej faktury i nie będzie stwarzało niepewności i niezrozumienia wśród odbiorców w gospodarstwach domowych.

Proponowane uproszczenie, przez przedstawianie w podsumowaniu najważniejszych informacji zawierających łączną kwotę do zapłaty, kwotę do zapłaty za obrót energią elektryczną, kwotę do zapłaty za usługi dystrybucji tej energii oraz okres obowiązywania umowy, będzie miało wpływ na odbiorców końcowych energii elektrycznej. Zapewni to klarowność otrzymywanych informacji, co wpłynie pozytywnie na odbiór społeczeństwa.

Przepis wejdzie w życie z dniem 30 czerwca 2027 r., co umożliwi przedsiębiorstwom energetycznym wywiązanie się z nałożonego obowiązku w wyznaczonym terminie, ze względu na wystarczającą ilość czasu, aby przygotować niezbędne podsumowania, tak aby dołączać je do faktur już po dniu 30 czerwca 2027 r., bez względu na okresy rozliczeniowe odbiorców. 2.2. Zmiana podstawowej formy wymiany korespondencji między przedsiębiorstwami energetycznymi, odbiorcami, organami administracji publicznej oraz innymi podmiotami na

postać

elektroniczną

(za

pomocą

środków

komunikacji

elektronicznej)

z umożliwieniem złożenia oświadczenia przez jedną ze stron, skutkującego obowiązkiem zachowania postaci papierowej (lub tradycyjnej formy pisemnej) (fiszka nr MKiŚ-9-88)

W dobie postępu cywilizacyjnego oraz szerokiego dostępu do usług cyfrowych korespondencja papierowa zaczyna tracić na znaczeniu na rzecz elektronicznej formy kontaktu, przesyłania dokumentów czy informacji. Taka forma wymiany elektronicznej korespondencji została również upowszechniona między obywatelami a instytucjami publicznymi przez platformę ePUAP lub system e-Doręczeń. Zasadne jest więc wprowadzenie rozwiązania (nowe brzmienie art. 3a ustawy – Prawo energetyczne) na potrzeby wymiany korespondencji, w tym przekazywania faktur czy potwierdzenia salda, między przedsiębiorstwami energetycznymi, odbiorcami, organami administracji publicznej oraz innymi podmiotami, co znacząco usprawni i skróci czas tego procesu. Wprowadzona zmiana powinna również przyczynić do obniżenia kosztów działalności przedsiębiorstw energetycznych, a także wpłynąć pozytywnie na środowisko,

przez

zmniejszenie

liczby

drukowanych

stron

papieru.

Istotne

jest,

że wprowadzone regulacje będą obligowały przedsiębiorstwa energetyczne do skutecznego 5

poinformowania swoich klientów o zmianie sposobu komunikacji oraz do uzyskania od nich jasnej zgody na przejście na taką formę korespondencji. Taki przepis zabezpieczy obie strony przed niepożądanymi nieporozumieniami i brakiem obopólnej zgody oraz zapewni bezpieczeństwo rozliczeń. Przepisy te zabezpieczą też osoby wykluczone cyfrowo, starsze i niebędące biegłe w obsłudze elektronicznych dokumentów, przez zagwarantowanie im możliwości pozostania przy tradycyjnej (papierowej) formie komunikacji.

Należy wskazać, że tożsamy przepis znajdował się w ustawie z dnia 25 lipca 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu dokonania deregulacji w zakresie energetyki (UDER29; projekt ustawy: druk sejmowy nr 1310), wobec której został złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie (druk sejmowy nr 1643). W uzasadnieniu odmowy podpisania ustawy zakwestionowano przepis dotyczący stosowania zachęt finansowych do przechodzenia na korespondencję elektroniczną, uzasadniając, że koszty tych zachęt byłyby przenoszone na wszystkich odbiorców, w tym na osoby, które nie zdecydowałyby się na przejście na komunikację elektroniczną. W obecnym brzmieniu projektu nie wprowadzono więc takiego mechanizmu.

Obecnie zasady prowadzenia korespondencji między przedsiębiorstwami energetycznymi, odbiorcami, organami administracji publicznej oraz innymi podmiotami reguluje art. 3a ustawy

– Prawo energetyczne. Zgodnie z tym przepisem korespondencja między wymienionymi podmiotami jest prowadzona zarówno w postaci papierowej, jak i elektronicznej, z zastrzeżeniem, że odbiorcy mogą wyrazić zgodę na przekazywanie korespondencji za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Przepisy te w żaden sposób nie motywują, aby przechodzić na rozliczenia w formie elektronicznej.

Proponuje się zmianę istniejących przepisów w ustawie – Prawo energetyczne tak, aby obligowały przedsiębiorstwa energetyczne do stosowania komunikacji elektronicznej w korespondencji z odbiorcami, w tym do przekazywania faktur czy potwierdzeń salda. Projekt zakłada zatem, aby w przypadku umów zawieranych po dniu wejścia w życie nowych przepisów przedsiębiorstwa energetyczne proponowały wszystkim odbiorcom przejście na komunikację drogą elektroniczną. Komunikacja odbywałaby się zatem za pomocą dostępnych u danego przedsiębiorstwa środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz.

1513) lub w przeznaczonym do obsługi odbiorców portalu internetowym.

Jednocześnie projekt wprowadza przepisy pozwalające odbiorcom zachować tradycyjną formę korespondencji. Zabezpieczone zostaną zatem interesy odbiorców, w szczególności odbiorców wykluczonych cyfrowo. W przypadku nowo zawieranych umów odbiorcy będą informowani – w momencie zawierania umowy – o możliwości żądania przez nich prowadzenia 6

korespondencji w formie papierowej. Żądanie takie odbiorca będzie mógł złożyć w formie pisemnej, w postaci elektronicznej lub dokumentowej, w tym w szczególności przy wykorzystaniu poczty elektronicznej lub innego środka komunikacji elektronicznej wskazanego przez tego przedsiębiorcę.

Natomiast w przypadku odbiorców, którzy będą mieli zawarte umowy przed dniem wejścia w życie proponowanych przepisów, korespondencja z nimi będzie odbywała się na dotychczasowych

zasadach.

Jednocześnie

przedsiębiorstwa

energetyczne

dokonają

poinformowania odbiorców o możliwości udzielenia przez nich zgody na prowadzenie korespondencji za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną lub w przeznaczonym do obsługi odbiorców portalu internetowym. Do informacji przedsiębiorstwa energetyczne dołączą formularz, w którym odbiorca zaznaczy dane identyfikujące go oraz zapozna się z listą oferowanych przez przedsiębiorstwo energetyczne kanałów komunikacji elektronicznej.

Dopiero

przesłanie

przez

odbiorcę

wypełnionego

formularza

przedsiębiorstwa energetycznego będzie równoznaczne z udzieleniem zgody na przejście komunikacji między nim a przedsiębiorstwem energetycznym z tradycyjnej na elektroniczną.

Zatem brak jakiejkolwiek aktywności tego odbiorcy będzie oznaczać, że prowadzenie z nim korespondencji pozostanie w formie papierowej.

Zmiana sposobu komunikacji z formy papierowej (tradycyjnej) na formę elektroniczną skróci czas tego procesu do minimum, a tym samym pozwoli na szybszą i skuteczniejszą wymianę korespondencji między odbiorcami końcowymi a przedsiębiorstwami energetycznymi. Zmiana pozytywnie wpłynie na wszystkich obywateli, zwłaszcza że gospodarstwa domowe, w tym osoby wykluczone cyfrowo, zostaną zabezpieczone przez zagwarantowanie im tradycyjnej formy komunikacji (osoby te będą mogły w dalszym ciągu korzystać z komunikacji papierowej). Regulacja wpłynie więc pozytywnie na społeczeństwo i przedsiębiorstwa energetyczne, przez skrócenie czasu komunikacji, oraz na środowisko, ze względu na zmniejszenie ilości zużywanego papieru, a także zmniejszy koszty po stronie przedsiębiorstw energetycznych. 2.3. Eliminacja problemów związanych z niejasnym pojęciem bezpośrednich strat ekonomicznych (fiszka nr MKiŚ-16-144)

Zgodnie z art. 4j ust. 3a ustawy – Prawo energetyczne, odbiorca końcowy może wypowiedzieć umowę zawartą na czas oznaczony, na podstawie której przedsiębiorstwo energetyczne dostarcza temu odbiorcy paliwa gazowe lub energię, bez ponoszenia kosztów i odszkodowań 7

innych niż wynikające z treści umowy, składając do przedsiębiorstwa energetycznego oświadczenie o jej wypowiedzeniu. W przypadku odbiorcy energii elektrycznej lub paliw gazowych w gospodarstwie domowym oraz odbiorcy końcowego energii elektrycznej lub paliw gazowych będących mikroprzedsiębiorcą lub małym przedsiębiorcą w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480, 1795 i 1826 oraz z 2026 r. poz. 507) w zakresie, w jakim zużywają energię elektryczną lub paliwa gazowe na potrzeby podstawowej działalności, wysokość tych kosztów i odszkodowań nie może przekraczać wysokości bezpośrednich strat ekonomicznych, jakie poniosło przedsiębiorstwo energetyczne w wyniku rozwiązania umowy zawartej na czas oznaczony przez odbiorcę.

Odbiorcy w gospodarstwie domowym oraz odbiorcy końcowi będący mikroprzedsiębiorcą lub małym lub średnim przedsiębiorcą w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 1–3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców powinni mieć zapewniony odpowiedni poziom wiedzy w dniu zawierania ze sprzedawcą energii elektrycznej i paliw gazowych umowy na czas oznaczony bądź aneksu do tej umowy w zakresie wysokości kosztów i odszkodowań w wyniku rozwiązania tej umowy przed upływem jej terminu.

Art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 marca 2026 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw dodaje w art. 4j ustawy – Prawo energetyczne ust. 3b, który stanowi, że sprzedawca energii elektrycznej lub paliw gazowych wskazuje odbiorcy, o którym mowa w ust. 3a, maksymalną wysokość kary umownej, która nie może przekroczyć wartości bezpośrednich strat ekonomicznych poniesionych przez sprzedawcę oraz sposób wyliczenia tych strat.

W obecnym stanie prawnym nie ma przepisów definiujących „bezpośrednie straty ekonomiczne”, o których mowa w art. 4j ust. 3a ustawy – Prawo energetyczne oraz dodawanym w art. 4j tej ustawy ust. 3b. Definicja taka nie uwzględniałaby zresztą zróżnicowania stanów faktycznych, w których pojęcie to miałoby być stosowane. Próba jego ujednolicenia w formie definicji legalnej prowadziłaby do oderwania od realiów rynkowych i praktyki obrotu energią elektryczną, czyniąc ją nieadekwatną względem rzeczywistości regulacyjnej i gospodarczej.

Projektowana regulacja (zmieniany ust. 3b w art. 4j ustawy – Prawo energetyczne) ma na celu wprowadzenie

elastycznego

rozwiązania

przez

zobligowanie

sprzedawców

energii

elektrycznej i paliw gazowych do każdorazowego wskazania w umowach sprzedaży energii elektrycznej, umowach sprzedaży paliw gazowych lub umowach kompleksowych z odbiorcą w gospodarstwie domowym oraz odbiorcą końcowym będącym mikroprzedsiębiorcą lub małym lub średnim przedsiębiorcą oraz aneksach do tych umów sposobu wyliczenia 8

bezpośrednich strat ekonomicznych. Wskazane przez sprzedawców wyliczenia bezpośrednich strat ekonomicznych będą odpowiednio dostosowywane do zmieniającej się sytuacji rynkowej.

Ponadto dodawany w art. 4j ustawy – Prawo energetyczne ust. 3c wprowadza dodatkowy obowiązek informacyjny w odniesieniu do umów na czas oznaczony z gwarancją stałej ceny, zobowiązując sprzedawcę energii elektrycznej do jednoznacznego wskazania maksymalnej wysokości odszkodowań, jakie mogą zostać naliczone w przypadku rozwiązania takiej umowy przed upływem jej obowiązywania. Rozwiązanie to zwiększa transparentność relacji umownych, wzmacnia pozycję odbiorców końcowych oraz umożliwia im świadome podejmowanie decyzji kontraktowych, przy jednoczesnym zachowaniu elastyczności po stronie sprzedawców w zakresie dostosowywania sposobu kalkulacji strat do warunków rynkowych. 2.4. Określenie terminu instalowania układów pomiarowo-rozliczeniowych energii elektrycznej (fiszka nr MKiŚ-58-439)

W odpowiedzi na propozycję deregulacyjną zaprojektowano przepis, który ma na celu zwiększenie przewidywalności terminu instalacji układu pomiarowo-rozliczeniowego u odbiorcy energii elektrycznej. W aktualnym stanie prawnym nie ma bowiem określonego obligatoryjnego terminu instalowania liczników u odbiorców energii elektrycznej. Procedury z tym związane są opisane w wewnętrznych dokumentach operatorów, takich jak instrukcja ruchu i eksploatacji sieci dystrybucyjnej czy instrukcja ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej.

Brak informacji o przewidywanym terminie instalacji układu pomiarowo-rozliczeniowego może budzić niepewność u odbiorcy.

Projektowany art. 7 ust. 25 ustawy – Prawo energetyczne ma na celu usprawnienie trybu określenia terminu instalacji układu pomiarowo-rozliczeniowego u odbiorcy. Jako początek terminu wskazano moment, w którym sprzedawca poinformuje operatora przesyłu lub dystrybucji o zawarciu umowy z odbiorcą. Od uzyskania tej informacji operator, po uprzednim skontaktowaniu się z odbiorcą w celu ustalenia dogodnego terminu na instalację układu pomiarowo-rozliczeniowego, będzie miał 21 dni na zainstalowanie tego układu. 2.5. Liberalizacja rozliczeń za ciepło dostarczone bezpośrednio do przemysłu (zagadnienie zgłaszane na spotkaniach Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła)

Od dawna do administracji rządowej były wysyłane sygnały o potrzebie uelastycznienia relacji biznesowych między wytwórcami ciepła a odbiorcami, którzy nie są zobowiązani do 9

zaopatrzenia w ciepło gospodarstw domowych. Sygnały wysyłały zarówno organizacje zrzeszające przedsiębiorstwa energetyczne prowadzące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania ciepła, jego przesyłania i dystrybucji oraz obrotu ciepłem, jak i odbiorcy przemysłowi, którzy mieli trudności przy zakupie ciepła po cenach i stawkach opłat obowiązujących w taryfach dla ciepła. Sygnały o potrzebie uelastycznienia opisanych relacji przekazywał również Prezes Urzędu Regulacji Energetyki, zwany dalej „Prezesem URE”.

Odstępując od reżimu taryfowego, a w przyszłości od obowiązku koncesyjnego dla szczególnych przypadków, będzie możliwe uwzględnienie zindywidualizowanego, stałego zapotrzebowania na zaopatrzenie w ciepło.

Powyższa

propozycja

przede

wszystkim

wprowadzenie

deregulacji

procedur

uniemożliwiających biznesowe podejście w sytuacjach, gdy ciepło jest sprzedawane na potrzeby odbiorcy przemysłowego. Zaproponowane zmiany mają zapewnić uelastycznienie stosowania opłat za dostarczone ciepło na potrzeby przemysłu, pod warunkiem bezpośredniego dostarczania ciepła ze źródła do odbiorcy, który prowadzi działalność gospodarczą oraz nie ma uprawnienia lub zobowiązania do zapewnienia ciepła w lokalach mieszkalnych na potrzeby gospodarstw domowych, a także wyrażenia zgody obu stron na takie rozwiązanie.

Deregulacja idzie dalej, bowiem w przypadkach źródeł dedykowanych tylko jednemu odbiorcy lub grupie odbiorców ciepła dostarczanego na potrzeby przemysłu, które aktualnie podlegają obowiązkowi koncesyjnemu, a co za tym idzie – konieczności zatwierdzenia taryfy dla ciepła przez Prezesa URE, proponuje się rozszerzenie o brak wymogu uzyskania koncesji dla nowego źródła w zakresie wytwarzania ciepła dostarczanego przez to jedno źródło do takich odbiorców, wyłącznie na potrzeby przemysłowych procesów technologicznych oraz na zaopatrzenie w ciepło potrzeb niezbędnych, towarzyszących przemysłowym procesom technologicznym.

Przepisy ustawy – Prawo energetyczne rygorystycznie określają obowiązek uzyskania koncesji (art. 32 ust. 1 pkt 1, 3 i 4) i zatwierdzenia taryfy przez Prezesa URE (art. 47 ust. 1 i 2) w sposób określony w art. 45 ust. 1 pkt 1 i 3. W aktualnym stanie prawnym odbiorcy kupujący ciepło na potrzeby przemysłowych procesów technologicznych, tak jak wszyscy inni odbiorcy ciepła, nie mają możliwości stosowania cen i stawek opłat innych niż zatwierdzone przez Prezesa URE.

Uniemożliwia to negocjacje cen ciepła, w tym ciepła na potrzeby technologiczne, przez odbiorców przemysłowych, niezależnie od tego, czy negocjacje mają doprowadzić do zmniejszenia opłat za ciepło, czy do ich wzrostu. Skutkiem takiego stanu rzeczy są przypadki odłączania się przez niezadowolonych odbiorców od zasilających ich źródeł przedsiębiorstw energetycznych i budowania własnych źródeł ciepła. Jest to sytuacja niekorzystna z ekonomicznego i środowiskowego punktu widzenia, zarówno dla wytwórcy ciepła, jak i jego 10

odbiorcy przemysłowego (koszty inwestycyjne, budowa nowego źródła ciepła przez przedsiębiorstwo przemysłowe).

Dzięki zaproponowanej w dodawanym ust. 1d w art. 47 ustawy – Prawo energetyczne możliwości uniknięcia sztywnego reżimu taryfowania ciepła dostarczanego na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej, a dodatkowo odstąpienia w ust. 4a i 4b w art. 32 ustawy

– Prawo energetyczne od obowiązku koncesyjnego dla źródeł, z których w całości dostarczane ciepło będzie przeznaczone na potrzeby przemysłowych procesów technologicznych oraz będzie służyć niezbędnym potrzebom towarzyszącym tym procesom, zostaną zlikwidowane bariery, przez co zwiększy się zainteresowanie zakupem ciepła od jego wytwórców.

Rozwiązanie to umożliwi podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą, w szczególności zaangażowaną w procesy technologiczne, do elastycznego korzystania z możliwości rozliczania kosztów ciepła dostarczanego przez przedsiębiorstwa energetyczne.

Przepisy będą dużym ułatwieniem dla relacji biznesowych między wytwórcami ciepła a odbiorcami przemysłowymi, przy czym nie wpłynie to na zmianę podejścia do równoważenia interesów przedsiębiorstw energetycznych i odbiorców ciepła dostarczających ciepło na potrzeby gospodarstw domowych. Regulacje wpłyną pozytywnie na środowisko ze względu na zlikwidowanie zagrożenia odłączania się od sieci ciepła systemowego odbiorców przemysłowych, którzy budując własne źródła przyczynialiby się do dodatkowej emisji.

Należy podkreślić, że odstąpienie od obowiązku koncesyjnego dla przypadków dostarczania ciepła na potrzeby przemysłowych procesów technologicznych nie będzie działać wstecz.

Możliwość ta powstanie dopiero po wejściu w życie ustawy, o czym jednoznacznie stanowi art. 9 projektu. Należy także wskazać, że umożliwienie odstąpienia od stosowania taryf dla ciepła zatwierdzonych przez Prezesa URE dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą przewiduje się wyłącznie za obopólną zgodą stron oraz w przypadku braku dostarczania ciepła przy udziale sieci ciepłowniczej. Przy czym nie należy traktować przyłącza jako sieci ciepłowniczej, niezależnie od jego długości. 2.6. Wprowadzenie definicji magazynu ciepła lub chłodu (zagadnienie zgłaszane na spotkaniach Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła)

Aktualnie brak jest w przepisach zdefiniowanego pojęcia magazynu ciepła oraz pojęcia magazynu chłodu. Przy zakładanym kierunku elektryfikacji ciepłownictwa jest zatem niezbędne uzupełnienie przepisów o jednoznaczną definicję tych pojęć. Proponuje się zatem dodanie w art. 3 ustawy – Prawo energetyczne nowego przepisu, definiującego magazyn ciepła 11

lub chłodu. W nowym art. 3 pkt 10kb ustawy – Prawo energetyczne zaproponowano konstrukcję analogiczną do definicji magazynu energii elektrycznej zawartej w art. 3 pkt 10k tej ustawy. Ponadto uzupełniono szeroką definicję magazynu energii w art. 3 pkt 10ka tej ustawy, wskazując, że magazyn energii to instalacja umożliwiająca magazynowanie energii, w tym magazyn energii elektrycznej, magazyn ciepła lub magazyn chłodu.

Regulacja wpłynie pozytywnie na środowisko ze względu na możliwość korzystania z energii elektrycznej do jej konwersji na magazynowane ciepło oraz możliwość magazynowania ciepła wytworzonego w jednostkach kogeneracji w czasie niedoboru energii elektrycznej.

Wprowadzona definicja umożliwi projektowanie przepisów związanych z magazynowaniem ciepła, w tym uwzględnienie kosztów magazynów ciepła i chłodu w taryfie wytwórcy ciepła lub w taryfie dystrybutora ciepła.

Definicja jest niezbędna do projektowania przepisów dotyczących elektryfikacji ciepłownictwa (sector coupling), co przy jej braku jest niemożliwe. 2.7. Ograniczenie liczby przekazywanych sprawozdań, o których mowa w art. 7b ust. 5 ustawy – Prawo energetyczne (fiszka nr MKiŚ-44-401)

W zgłoszeniu deregulacyjnym wskazano, że brak jest uzasadnienia do przekazywania przez przedsiębiorstwa energetyczne sprawozdań zarówno do Prezesa URE, jak i do ministra właściwego do spraw energii.

Aktualnie przepis art. 7b ust. 5 ustawy – Prawo energetyczne zobowiązuje przedsiębiorstwa energetyczne posiadające koncesję na przesyłanie lub dystrybucję ciepła w danej sieci ciepłowniczej do przekazywania zarówno do Prezesa URE, jak i do ministra właściwego do spraw energii, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, sprawozdania z działań mających na celu osiągnięcie efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego, o którym mowa w art. 7b ust. 4 tej ustawy, za poprzedni rok kalendarzowy, zawierające: 1)

procentowe udziały energii z odnawialnych źródeł energii, z podaniem rodzaju odnawialnego źródła energii, ciepła odpadowego i ciepła pochodzącego z kogeneracji, w łącznej ilości ciepła dostarczonego do tego systemu ciepłowniczego w poprzednim roku kalendarzowym;

wartości współczynnika nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej obliczonego na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 29 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 711);

sumę końcowego zużycia energii cieplnej brutto, o której mowa w art. 2 pkt 16 ustawy OZE, wytworzonej przez wszystkich wytwórców ciepła w danym systemie 12

ciepłowniczym wraz z ilością oraz udziałem ciepła wytworzonego z odnawialnych źródeł energii i ciepła odpadowego; 4)

nazwę oraz adres siedziby i miejsca prowadzenia działalności przedsiębiorstwa energetycznego;

numer identyfikacji podatkowej (NIP) przedsiębiorstwa energetycznego i numery posiadanych przez to przedsiębiorstwo koncesji;

dane dotyczące lokalizacji systemu ciepłowniczego, którego dotyczy sprawozdanie, liczby przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się w tym systemie przesyłaniem i dystrybucją ciepła zakupionego od innego przedsiębiorstwa energetycznego oraz liczby źródeł ciepła w tym systemie;

podpis osoby upoważnionej.

Uwzględniając

zgłoszenie

deregulacyjne,

ograniczono

przekazywanie

przez

przedsiębiorstwa energetyczne tych corocznych sprawozdań wyłącznie do Prezesa URE.

Jednocześnie zobowiązano ten organ do przekazywania tych gromadzonych sprawozdań oraz ich zestawień zawierających w szczególności udział efektywnych systemów ciepłowniczych w łącznej liczbie systemów ciepłowniczych ministrowi właściwemu do spraw energii, ale jedynie na jego wniosek w terminie miesiąca od dnia jego złożenia. 2.8. Uproszczenie zasad ustalania wysokości zwrotu z kapitału zaangażowanego w działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania ciepła, jego przesyłania i dystrybucji oraz obrotu ciepłem (zagadnienie zgłaszane na spotkaniach Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła)

Proponuje się ustawowe określenie ogólnych zasad ustalania wysokości zwrotu z kapitału bazującego na stopie wolnej od ryzyka, powiększonej o premię za ryzyko, której wysokość ma zależeć od rodzaju majątku i inwestycji podejmowanej przez przedsiębiorstwo. Przy czym do wartości regulacyjnej aktywów będzie uwzględniana wartość księgowa rzeczowego majątku trwałego, faktycznie zaangażowanego w działalność w zakresie wytwarzania ciepła, jego przesyłania i dystrybucji oraz obrotu ciepłem, a także magazynowania ciepła oraz zagospodarowania ciepła odpadowego. Tego rodzaju podejście będzie także istotne dla realizacji postulatu zawartego w fiszce nr MKiŚ-66-464, dotyczącej stworzenia warunków sprzyjających zaangażowaniu kapitału prywatnego w procesie dekarbonizacji ciepłownictwa oraz uwolnieniu lokalnego potencjału zapewniającego bezpieczeństwo (niezależność od cen dostawców paliw kopalnych) i stabilność zaspokojenia potrzeb zaopatrzenia w ciepło społeczności lokalnych. Dzięki proponowanemu podejściu do zwrotu z kapitału, w oparciu 13

o dotychczasowe rozpoznanie lokalizacji i zasobów wód geotermalnych na terenie Polski, umożliwiony będzie m.in. rozwój geotermii.

Dodatkowo proponuje się (art. 46 ust. 6 pkt 3a ustawy – Prawo energetyczne) uwzględnienie planowanych nakładów inwestycyjnych w rzeczowe aktywa trwałe netto zaangażowane w prowadzenie działalności gospodarczej, które zostaną uruchomione w okresie pierwszego roku obowiązywania taryfy dla ciepła. Zostało doprecyzowane, że uwzględnia się planowane w okresie pierwszego roku stosowania taryfy nakłady inwestycyjne w te aktywa, z których środki trwałe zostaną przekazane w tym okresie do eksploatacji. Ocena majątku, od którego będzie obliczany zwrot z kapitału, ocena inwestycji w toku, które będą uwzględniane przy obliczaniu zwrotu z kapitału, oraz prawidłowość obliczeń pozostaną w gestii Prezesa URE.

Szczegółowy sposób ustalania stopy wolnej od ryzyka, zróżnicowanie składników aktywów w odniesieniu do wysokości premii za ryzyko oraz szczegółowe określenie wysokości premii za ryzyko, zróżnicowanej w zależności od rodzaju majątku, którego dotyczy, oraz realizacji polityki energetycznej, z uwzględnieniem udziału ciepła odpadowego i ciepła z odnawialnych źródeł energii w systemach ciepłowniczych, przy dążeniu do osiągnięcia neutralności klimatycznej, określi minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE, w rozporządzeniu wydawanym na podstawie art. 46 ust. 5 i 6 ustawy – Prawo energetyczne.

Temu celowi służy rozszerzenie zakresu delegacji ustawowej do wydania tego rozporządzenia (dodawany pkt 3a w art. 46 ust. 6 tej ustawy).

Pozostawiony zostanie minimalny poziom stopy zwrotu z kapitału na poziomie 7 %, który będzie zaangażowany w zakresie budowy, modernizacji i przyłączania jednostek wytwórczych będących instalacjami odnawialnego źródła energii, w których jest wytwarzane ciepło, oraz instalacji, w których jest zagospodarowywane ciepło odpadowe.

Podstawowe przepisy dotyczące uwzględnienia zwrotu z kapitału w planowanych przychodach będących podstawą kalkulacji cen i stawek opłat są zawarte w art. 45 ust. 1 ustawy – Prawo energetyczne. Przepis art. 23 ust. 2 pkt 3 lit. c tej ustawy przyznaje Prezesowi URE kompetencję do ustalania wysokości uzasadnionego zwrotu z kapitału, o którym mowa w art. 45 ust. 1 pkt 1, dla przedsiębiorstw energetycznych przedkładających taryfy do zatwierdzenia. Rozporządzenie Ministra Klimatu z dnia 7 kwietnia 2020 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło (Dz. U. poz. 718, z późn. zm.), wydane na podstawie art. 46 ust. 5 i 6 ustawy – Prawo energetyczne, w § 26 wskazuje szczegółowe zasady ustalania zwrotu z kapitału. Dodatkowo Prezes URE corocznie ustala na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 3 lit. c ustawy – Prawo energetyczne, z uwzględnieniem przepisów tego rozporządzenia i publikuje na swojej stronie internetowej tzw. model regulacyjny – 14

informację w sprawie zasad i sposobu ustalania oraz uwzględniania w taryfach dla ciepła zwrotu z kapitału (kosztu kapitału).

Wypowiedzi przedstawicieli sektora ciepłowniczego wskazują, że obecne regulacje nie zapewniają jasnych wytycznych dla przedsiębiorstw energetycznych dotyczących określenia wysokości zwrotu z kapitału. Ponadto nie ma możliwości precyzyjnej oceny przyszłego zwrotu z kapitału przy analizie różnych wariantów inwestycji związanych z elektryfikacją ciepłownictwa, które są konieczne do skutecznej transformacji ciepłownictwa.

Zaproponowane w nowym brzmieniu art. 45 ust. 1 pkt 1b ustawy – Prawo energetyczne oraz w powiązanym z nim, dodawanym ust. 1la w art. 45 tej ustawy, zmiany doprowadzą do stworzenia transparentnych zasad ustalania zwrotu z kapitału, a co najistotniejsze – dadzą impuls do inwestycji w źródła optymalne ze względu na transformację ciepłownictwa, np. źródła ciepła będące odnawialnymi źródłami energii, magazyny ciepła, geotermię itp.

Regulacje uruchomią odpowiednie mechanizmy zachęcające do inwestycji w transformację, w tym elektryfikację ciepłownictwa systemowego, co przyczyni się również do stabilizacji systemu elektroenergetycznego.

Ze względu na konieczność przygotowania się do nowych zasad regulacji, zarówno przez przedsiębiorstwa energetyczne, jak i Prezesa URE, przepis końcowy ustanawia vacatio legis dla przepisów wprowadzających nowe zasady ustalania zwrotu z kapitału na 18 miesięcy od dnia ich ogłoszenia. Proponuje się także, żeby aktualne rozporządzenie Ministra Klimatu z dnia 7 kwietnia 2020 r. w sprawie szczegółowego sposobu kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło obowiązywało przez okres niedłuższy niż 18 miesięcy od dnia wejścia w życie art. 1 pkt 10 lit. a tiret pierwsze i lit. b oraz pkt 11 lit. a i lit. b tiret pierwsze projektowanej ustawy (tj. niektórych zmian w art. 45 i art. 46 ustawy – Prawo energetyczne),

możliwością

ich

zmiany.

Taka

inercja

przepisów

dotyczących

znowelizowanego podejścia do zwrotu z kapitału zaangażowanego w prowadzenie działalności gospodarczej wytwarzania ciepła i jego dystrybucji oraz obrotu ciepłem jest nieodzowna do przygotowania z należytą starannością nowych przepisów rozporządzenia, uwzględniając proces konsultacji, przy newralgicznym charakterze projektowanych zmian. 2.9. Umożliwienie uwzględnienia w kosztach uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych w zakresie wytwarzania ciepła wartości 30 % dodatkowych, darmowych uprawnień do emisji Na podstawie art. 22b rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/331 z dnia 19 grudnia 2018 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego 15

przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na podstawie art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 59 z 27.02.2019, str. 8 oraz Dz. Urz. UE L 2024/873 z 04.04.2024) jest możliwie dla wytwórców ciepła uzyskanie dodatkowej puli 30 % darmowych uprawnień do emisji. Możliwość taka jest warunkowana przedłożeniem planu neutralności klimatycznej do dnia 30 maja 2024 r. oraz wywiązaniem się z planowanego dążenia do neutralności klimatycznej – dokonaniem inwestycji o wolumenie co najmniej równym wartości ekonomicznej dodatkowej liczby bezpłatnych uprawnień w okresie od 2026 r. do 2030 r.

Wartość dodatkowych 30 % uprawnień obejmuje okres od 2026 r. do 2030 r. W pierwszym etapie jest możliwe uzyskanie dodatkowych darmowych uprawnień już w 2026 r. W tym celu jest niezbędne wskazanie w art. 45 ustawy – Prawo energetyczne (dodawany pkt 1c w ust. 1) możliwości

uwzględnienia

darmowych

uprawnień

planowanych

przychodach

przedsiębiorstw energetycznych kształtujących taryfy dla ciepła. Przychód wynikający z zakwalifikowania w taryfie dla ciepła darmowych uprawnień będzie umożliwiać transformację ciepłownictwa systemowego.

W związku z powyższym jest niezbędne także rozszerzenie zakresu upoważnienia do wydania rozporządzenia na podstawie art. 46 ust. 5 i 6 ustawy – Prawo energetyczne o wskazanie sposobu uwzględniania w taryfach dla ciepła wartości 30 % uprawnień do emisji. 2.10. Określenie warunków uznania kotłów elektrycznych za źródła, z których ciepło jest objęte obowiązkiem zakupu, oraz określenie, kiedy ciepło z tych jednostek może być zaliczone jako pochodzące z odnawialnego źródła energii na potrzeby spełnienia statusu efektywnego systemu ciepłowniczego zgodnie z dyrektywą EED (zagadnienie zgłaszane na spotkaniach Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła)

W aktualnym stanie prawnym brak jest przepisów określających warunki uznania kotłów elektrycznych za źródła, z których ciepło jest objęte obowiązkiem zakupu, oraz określenie, kiedy ciepło z tych jednostek może być zaliczone jako pochodzące z odnawialnego źródła energii na potrzeby spełnienia kryterium efektywnego systemu ciepłowniczego zgodnie z dyrektywą EED.

Proponuje się rozszerzenie zakresu regulacji art. 116 ustawy OZE o przepis stanowiący, że ciepło z kotłów elektrycznych jest objęte obowiązkiem zakupu, pod warunkiem, że jest zasilane energią elektryczną z odnawialnego źródła energii, dostarczoną bezpośrednio lub z sieci, której pochodzenie jest potwierdzone umową PPA z dostawcą tej energii. W przypadku 16

zasilania kotła elektrycznego konwertującego energię elektryczną na ciepło z Krajowego Systemu Elektroenergetycznego (KSE), udział ciepła z OZE przyjmuje się jako równy udziałowi energii elektrycznej w KSE w roku poprzednim.

Do publikacji procentowego udziału energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w KSE został zobligowany operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego, który posiadane dane uzupełni o niezbędne dane pozyskane od operatorów systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych. Możliwość określenia oczekiwanej danej oraz okresy, w których dane będą

udostępniane,

zostały

skonsultowane

operatorem

systemu

przesyłowego

elektroenergetycznego oraz z Polskim Towarzystwem Przesyłu i Dystrybucji Energii Elektrycznej.

Przepisy przejściowe (art. 11 projektu) określają terminy publikacji procentowego udziału energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w KSE po wejściu w życie przepisów procedowanego projektu. Terminy wskazane zarówno w przepisie zmieniającym ustawę OZE, jak i w przepisie przejściowym, są terminami granicznymi, wskazującymi ostateczny dzień, do którego powinno nastąpić opublikowanie danej przez operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego lub przekazanie danych przez operatorów systemów dystrybucyjnych elektroenergetycznych w celu dokonania obliczeń. W przepisach przejściowych projektu wskazano, że na potrzeby uznania ciepła konwertowanego z energii elektrycznej dostarczonej z KSE operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego opublikuje procentowy udział energii elektrycznej w tym systemie, niepóźniej niż 60 dni od dnia wejścia w życie ustawy, a operatorzy systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego przekażą dane konieczne do obliczeń niepóźniej niż 45 dni od dnia wejścia w życie ustawy.

W celu umożliwienia zakwalifikowania ciepła z kotłów elektrycznych jako ciepła z odnawialnych źródeł energii na potrzeby spełnienia kryterium efektywnego systemu ciepłowniczego proponuje się dodanie w art. 7b ustawy – Prawo energetyczne ust. 4a, który będzie stanowił o charakterze ciepła z kotłów elektrycznych spełniających warunki określone w art. 116 ustawy OZE. Z kolei dodanie ust. 2 w art. 135 ustawy OZE będzie miało na celu zastrzeżenie, że ciepło z kotłów elektrycznych nie będzie liczone do wypełnienia krajowego celu OZE, o którym mowa w art. 127a ustawy OZE. Możliwość takiego rozwiązania potwierdzają rozważane zmiany, na podstawie komunikatu Komisji – Wytyczne w zakresie aspektów dotyczących ogrzewania i chłodzenia, o których mowa w art. 15a, 22a, 23 i 24 dyrektywy (UE) 2018/2001 w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych, zmienionej dyrektywą (UE) 2023/2413 (Dz. Urz. UE C 2025/2238 z 15.04.2025). Nowe przepisy nie będą miały jednak zastosowania do statystyki potwierdzającej spełnienie celu 17

ogólnego określonego w art. 23 dyrektywy RED III, tj. dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2413 z dnia 18 października 2023 r. zmieniającej dyrektywę (UE) 2018/2001, rozporządzenie (UE) 2018/1999 i dyrektywę 98/70/WE w odniesieniu do promowania energii ze źródeł odnawialnych oraz uchylającej dyrektywę Rady (UE) 2015/652 (Dz. Urz. UE L 2023/2413 z 31.10.2023).

Proponowane przepisy umożliwią uznanie ciepła z kotłów elektrycznych konwertujących energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii za ciepło objęte obowiązkiem zakupu oraz doprecyzują zasady uznawania ciepła z kotłów elektrycznych za ciepło z OZE, co umożliwi zakwalifikowanie tego ciepła jako ciepła na potrzeby uznania systemu ciepłowniczego za efektywny system ciepłowniczy. Uzupełnienie wskazanych przepisów da impuls do inwestycji w źródła ciepła bazujące na kotłach elektrycznych, co ułatwi transformację ciepłownictwa w kierunku elektryfikacji systemów ciepłowniczych.

Dodatkową zmianą przewidzianą w art. 116 ustawy OZE jest przeniesienie w ust. 3 z ministra właściwego do spraw klimatu na ministra właściwego do spraw energii upoważnienia do wydania rozporządzenia określającego: 1)

warunki techniczne i szczegółowy zakres realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 116 ust. 1 ustawy OZE,

sposób ustalania rzeczywistej ilości ciepła i chłodu oraz ciepła odpadowego w rozumieniu art. 3 pkt 20i ustawy – Prawo energetyczne objętych obowiązkiem, o którym mowa w art. 116 ust. 1 ustawy OZE,

sposób prowadzenia przez Prezesa URE kontroli warunków technicznych określonych w pkt 1,

sposób uwzględniania w kalkulacji cen ciepła ustalanych w taryfach przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 116 ust. 1 ustawy OZE, kosztów realizacji obowiązku zakupu ciepła, o którym mowa w art. 116 ust. 1 ustawy OZE,

sposób załatwiania reklamacji w zakresie przyłączania do sieci ciepłowniczej

– biorąc pod uwagę politykę energetyczną państwa, bezpieczeństwo pracy sieci ciepłowniczych, potrzebę ochrony środowiska naturalnego, cele gospodarcze i społeczne, w tym ochronę interesów odbiorców ciepła lub chłodu, a także udział wykorzystywanych technologii do wytwarzania ciepła lub chłodu z odnawialnych źródeł energii w tworzeniu nowych miejsc pracy, jak również potrzebę efektywnego wykorzystania energii pierwotnej uzyskanej w wyniku jednoczesnego wytwarzania energii elektrycznej, ciepła lub chłodu lub paliw pochodzących ze źródeł odnawialnych.

Aktualnie upoważnienie to jest wykonane rozporządzeniem Ministra Klimatu i Środowiska 18

z dnia 15 lipca 2024 r. w sprawie obowiązku zakupu ciepła lub chłodu oraz ciepła odpadowego oraz sposobu załatwiania reklamacji w zakresie przyłączania do sieci ciepłowniczej (Dz. U. poz. 1084). W świetle art. 7a ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej zagadnienia objęte przedmiotem regulacji art. 116 ust. 3 i powołanego rozporządzenia mieszczą się w zakresie spraw należących do ministra właściwego do spraw energii. 2.11. Promowanie rozwoju kogeneracji (zagadnienie zgłaszane na spotkaniach Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła)

Stosowana od ponad sześciu lat ustawa CHP ma niedoskonałości, do których należą zbyt rygorystyczne terminy, brak możliwości zmiany wybranych parametrów jednostek kogeneracji w sposób jak najbardziej odzwierciedlający realizowane inwestycje, czy nadmiarowy obowiązek przekazywania informacji o stanie realizacji harmonogramu rzeczowego i finansowego realizacji budowy nowej jednostki kogeneracji lub znacznie zmodernizowanej jednostki kogeneracji, a także brak zasadności przedstawiania sprawozdania w zakresie wolumenu energii wprowadzonej do sieci przy wsparciu wynoszącym 0 zł/MWh i nakładania kary za brak tego sprawozdania.

Zachodzi potrzeba dokonania zmian mających na celu usprawnienie funkcjonowania ustawy CHP. Konieczność usprawnienia wynika z problemów, które w głównej mierze stwarzają: 1)

zbyt krótkie i trudne do utrzymania terminy na wytworzenie po raz pierwszy energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji;

nieprecyzyjnie określone obowiązki, np. brak wymogu wskazania planowanej daty rozpoczęcia korzystania z systemu wsparcia w ofercie aukcyjnej;

zbyt krótki termin dla wytwórcy na przedstawienie pozwolenia na budowę, który aktualnie wynosi 12 miesięcy od dnia rozstrzygnięcia aukcji albo naboru;

nadmiarowo określony obowiązek informacyjny o stanie realizacji harmonogramu rzeczowego i finansowego realizacji budowy nowej jednostki kogeneracji lub znacznie zmodernizowanej jednostki kogeneracji;

obowiązek przedstawiania sprawozdania w zakresie wolumenu energii wprowadzonej do sieci także w przypadku braku wsparcia;

nakładanie kary pieniężnej za brak sprawozdania, które dotyczy energii elektrycznej z zerowym wsparciem;

brak możliwości zmiany wybranych parametrów jednostek kogeneracji w sposób najbardziej odzwierciedlający realizowane inwestycje. 19

Konieczne są także korekty wynikające z zaobserwowanych niedoskonałości przepisów, którymi są w szczególności: 1)

brak określenia zasad dopuszczenia do systemu wsparcia w formie premii gwarantowanej dla kolejnej nowej małej jednostki kogeneracji, gdy w danej lokalizacji zostało wybudowane przez wytwórcę źródło o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 1 MW;

brak ograniczenia wsparcia dla nowej jednostki kogeneracji lub nowej małej jednostki kogeneracji, jeżeli ciepło wytworzone w tej jednostce będzie wprowadzane do publicznej sieci ciepłowniczej zasilanej przez istniejącą jednostkę kogeneracji, z wyłączeniem przypadku, gdy nowa jednostka kogeneracji lub nowa mała jednostka kogeneracji zastępuje jedną lub więcej jednostek wytwórczych lub stanowi niezbędną rozbudowę jednostek wytwórczych, w celu zapewnienia dostarczania ciepła do tej sieci ciepłowniczej;

zbędny harmonogram rzeczowy i finansowy realizacji budowy nowej jednostki kogeneracji lub znacznej modernizacji jednostki kogeneracji.

Realizując cele usprawnienia i uproszczenia procedur, zmniejsza się ryzyka inwestycyjne w jednostki kogeneracji. Uzupełnienie przepisów da impuls do inwestycji w źródła ciepła bazujące na jednostkach kogeneracji. Przepisy ułatwią transformację ciepłownictwa w kierunku elektryfikacji systemów ciepłowniczych.

Do najistotniejszych zmian ustawy CHP w tym zakresie należą: 1)

wydłużenie terminów na sprzedaż energii wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji, co pozwoli na urealnienie możliwości dochowania tych terminów (art. 16 ust. 3 oraz art. 43 ust. 2);

urealnienie możliwości dochowania terminu na wytworzenie po raz pierwszy energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w nowej jednostce kogeneracji lub znacznie zmodernizowanej jednostce kogeneracji od dnia rozstrzygnięcia aukcji albo naboru przez wydłużenie tego terminu z 48 albo 60 miesięcy do odpowiednio 60 albo 72 miesięcy (art. 21 ust. 3 pkt 7 lit. b oraz art. 47 ust. 3 pkt 9);

zobligowanie wytwórcy do wskazania planowanej daty rozpoczęcia okresu, w którym wytwórca, w przypadku wygrania aukcji, będzie korzystać z systemu wsparcia (dodawany pkt 3a w art. 21 ust. 3);

wydłużenie terminu na uzyskanie ostatecznego pozwolenia na budowę z 12 do 24 miesięcy (art. 27 ust. 1 i 2) oraz z 60 do 72 miesięcy (art. 43 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz art. 51

ust. 1 i 2), co zmniejszy ryzyko utraty otrzymanego wsparcia w przypadku zmian harmonogramu realizacji inwestycji; 5)

umożliwienie jednorazowej aktualizacji danych (dodanie ust. 4–7 w art. 27 i ust. 4–7 w art. 51), przy czym nie przewiduje się procedury odwoławczej, a ewentualne przypadki negatywnego ustosunkowania się Prezesa URE do tej aktualizacji będą uwzględniane w decyzji, od której służy odwołanie;

uchylenie nadmiarowych obowiązków nałożonych na wytwórców (art. 76), co spowoduje spójność z ustawą OZE;

nowe brzmienie przepisów art. 77 ust. 5 i uchylenie w art. 87 ust. 1 pkt 3 wyeliminuje konieczność ponoszenia kosztów przez wytwórcę nie uzyskującego wsparcia, a to pozwoli na uniknięcie kary za brak informacji o generacji energii elektrycznej w przypadku braku wsparcia.

Dokonane powinny być także zmiany porządkujące dotychczasowe regulacje, zarówno w ustawie CHP, jak i w ustawie – Prawo energetyczne.

W zakresie uporządkowania przepisów w ustawie CHP zaproponowano: 1)

dodanie w art. 5 ust. 1a, którego celem jest doprecyzowanie zasad budowy kolejnego źródła obejmującego jedną lub więcej małych jednostek kogeneracji, w tej samej lokalizacji, co już funkcjonujące źródło;

nadanie nowego brzmienia art. 9, ze względu na potrzebę ochrony funkcjonujących w danym systemie ciepłowniczym jednostek kogeneracji;

uchylenie art. 18 ust. 4 pkt 4 oraz art. 44 ust. 4 pkt 4, ze względu na konieczność wyeliminowania zbędnego dokumentu w postępowaniach administracyjnych – harmonogramu rzeczowego i finansowego realizacji budowy nowej jednostki kogeneracji lub znacznie zmodernizowanej jednostki kogeneracji;

nadanie nowego brzmienia art. 30 ust. 3 pkt 7 i wprowadzenie zmiany w ust. 7, ze względu na potrzebę uszczegółowienia i uporządkowania warunków uwzględnianych we wniosku o dopuszczenie do systemu premii gwarantowanej;

skreślenie wyrazów „organizuje i przeprowadza” w art. 43 ust. 1, ze względu na potrzebę doprecyzowania przepisu, zgodnie z którym Prezes URE w jednym czasie miałby ogłaszać, organizować i przeprowadzać nabór na premię kogeneracyjną indywidualną, co jest faktycznie niemożliwe ze względu na terminy ustawowe;

uchylenie w art. 47 ust. 3 pkt 3 i wprowadzenie zmiany w pkt 13, ze względu na potrzebę uproszczenia przez usunięcie z oferty schematu, który już został przekazany w prekwalifikacji jednostki kogeneracji do udziału w naborze; 21

zmiany w art. 83, art. 85, art. 87 ust. 1 (w zakresie pkt 4), art. 89 ust. 1 i art. 90 uchylające albo zmieniające niektóre przepisy mają charakter wynikowy lub porządkowy.

Zasadne jest ponadto uporządkowanie art. 43 ustawy – Prawo energetyczne przez: 1)

nadanie nowego brzmienia ust. 9 pkt 1 i dodanie w ust. 9 pkt 3,

nadanie nowego brzmienia ust. 10.

Celem proponowanych zmian jest dostosowanie prawa krajowego do zobowiązań Polski z 2019 r., złożonych w czasie notyfikacji systemu wsparcia dla wysokosprawnej kogeneracji w zakresie modernizacji, przez objęcie obowiązkiem potwierdzenia tzw. „efektu zachęty” modernizowanych jednostek kogeneracji. 2.12. Zniesienie obowiązku zawierania umów o przyłączenie w przypadku, gdy do sieci przesyłowej gazowej ma być przyłączona instalacja skroplonego gazu ziemnego, jeżeli operatorem tej instalacji wyznaczono przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem paliw gazowych Zaproponowano wprowadzenie w ustawie – Prawo energetyczne (art. 7 ust. 1d1) przepisu znoszącego obowiązek zawierania umów o przyłączenie w przypadku, gdy do sieci przesyłowej gazowej ma być przyłączona instalacja skroplonego gazu ziemnego, jeżeli operatorem tej instalacji wyznaczono przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem paliw gazowych. Wprowadzenie zmiany wynika z konieczności uregulowania zasad przyłączenia planowanej jednostki FSRU (ang. Floating Storage Regasification Unit) w Zatoce Gdańskiej.

Stosownie do zasad określonych w ustawie – Prawo energetyczne (art. 7 ust. 1), przyłączenie powinno odbyć się przez zawarcie umowy o przyłączenie. Ponieważ jednak projekt jest realizowany przez Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. z siedzibą w Warszawie, który jest jednocześnie operatorem systemu gazociągów przesyłowych w Polsce, zawarcie umowy o przyłączenie w takim przypadku wymagałoby wystąpienia tego samego przedsiębiorstwa energetycznego po obu stronach stosunku obligacyjnego, co jest konstrukcyjnie niedopuszczalne na gruncie prawa cywilnego, wobec czego zachodzi potrzeba wyłączenia obowiązku zawierania takiej umowy.

Należy przy tym podkreślić, że ustawa – Prawo energetyczne przewiduje już dwa podobne wyjątki od obowiązku zawarcia umowy o przyłączenie, zlokalizowane w „sąsiadujących” przepisach ustawy. Pierwszy z nich dotyczy realizacji przyłączeń między Krajowym Systemem Przesyłowym a Systemem Gazociągów Tranzytowych, obejmującym polski odcinek gazociągu jamalskiego (art. 7 ust. 1d). Drugi natomiast odnosi się do sytuacji, w której dochodzi do przyłączenia sieci wodorowej do innej sieci wodorowej, a operatorem obu tych sieci jest ten 22

sam podmiot (art. 7 ust. 1da). 2.13. Wydłużenie okresu utrzymania w mocy niektórych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie ustawy – Prawo energetyczne Ze względu na potrzebę przygotowania przepisów wykonawczych z uwzględnieniem aktualnie toczących się zmian regulacyjnych, w tym na poziomie prawa Unii Europejskiej, zaproponowano wydłużenie o dodatkowe 24 miesiące (z 36 miesięcy do 60 miesięcy) okresu utrzymania w mocy przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 i 4, art. 11 ust. 6 i 6a oraz art. 11zh ust. 1 ustawy – Prawo energetyczne, tj. przepisów: 1)

rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 22 marca 2023 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu elektroenergetycznego;

rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 listopada 2021 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu wprowadzania ograniczeń w sprzedaży paliw stałych oraz w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej lub ciepła (Dz. U. poz. 2209);

rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 10 stycznia 2022 r. w sprawie procesów rynku energii (Dz. U. poz. 234).

Zmiany te są wprowadzane w art. 47 ustawy z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw. 2.14.

Stworzenie

możliwości

utrzymywania

przez

Rządową

Agencję

Rezerw

Strategicznych zapasów obowiązkowych gazu ziemnego w formule tzw. umowy biletowej również w roku gazowym 2026/2027 W projekcie wprowadzono zmianę ustawy o zapasach, która umożliwi Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych utrzymywanie zapasów obowiązkowych gazu ziemnego w formule tzw. umowy biletowej również w roku gazowym 2026/2027. Przedmiotowa zmiana umożliwi przedsiębiorstwom energetycznym lub podmiotom dokonującym przywozu gazu ziemnego zlecenie utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego wyspecjalizowanej w tym zakresie Agencji, zmniejszając obciążenia administracyjne nałożone na tzw. przedsiębiorstwa zobowiązane, tj. przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą i podmioty dokonujące przywozu gazu ziemnego, zobowiązane do wykonywania zadań w zakresie utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego.

2.15. Eliminacja niepoprawnych przypadków powołania ustawy OZE W art. 62c ust. 4 oraz ust. 5 pkt 2 ustawy – Prawo energetyczne zidentyfikowano błąd w oznaczeniu daty ustawy OZE. Projektowana regulacja przewiduje jej skorygowanie przez wskazanie prawidłowej daty przywoływanej ustawy (zastąpienie wyrazów „2020 r.” wyrazami „2015 r.”), co jest motywowane umożliwieniem właściwej identyfikacji aktu prawnego. 2.16. Rezygnacja z pobierania opłat za sprawdzanie przez Ministra Sprawiedliwości kwalifikacji osób zajmujących się eksploatacją sieci oraz urządzeń i instalacji energetycznych Ustawa – Prawo energetyczne w art. 54 ust. 4 przewiduje obowiązek pobierania opłat od osób kierujących wnioski o stwierdzenie kwalifikacji zawodowych w zakresie eksploatacji sieci oraz urządzeń i instalacji energetycznych.

Zgodnie z tą regulacją za sprawdzenie przedmiotowych kwalifikacji pobiera się opłatę od osoby kierującej wniosek o stwierdzenie kwalifikacji, niewyższą niż 10 % minimalnego wynagrodzenia za pracę pracowników, obowiązującego w dniu złożenia tego wniosku.

Wyjątek od powyższej reguły obowiązuje w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej. Jest on uregulowany w art. 54 ust. 4a ustawy – Prawo energetyczne, stanowiącym, że nie pobiera się opłat za sprawdzenie kwalifikacji, o których mowa w ust. 1, przez komisje kwalifikacyjne powołane przez Ministra Obrony Narodowej, jeżeli następuje ono na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej podległej temu ministrowi lub przez niego nadzorowanej.

W roku 2025 komisje te przeegzaminowały ponad 800 osób (funkcjonariuszy i pracowników cywilnych formacji oraz osób osadzonych) i wystawiły 1666 świadectw kwalifikacyjnych.

Projektowana nowelizacja wprowadza wobec jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Sprawiedliwości zasadę analogiczną do przyjętej wobec jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, stosownie do której nie będzie się w nich pobierać opłat za sprawdzenie kwalifikacji do eksploatacji sieci oraz urządzeń i instalacji energetycznych, o ile sprawdzenie to następuje na wniosek kierownika tej jednostki organizacyjnej. Mając bowiem na uwadze, że koszty funkcjonowania Energetycznych Komisji Kwalifikacyjnych Służby Więziennej, to jest: podróże służbowe, organizacja egzaminów i szkoleń już obecnie w całości są pokrywane 24

z budżetu więziennictwa, ponoszenie po raz kolejny kosztu egzaminów przez kierowników jednostek organizacyjnych Służby Więziennej kierujących wniosek o ich przeprowadzenie w ocenie projektodawcy nie znajduje uzasadnienia. Zauważenia wymaga, że działalność Energetycznych Komisji Kwalifikacyjnych działających przy Centralnym Zarządzie Służby Więziennej dotyczy tylko osób zajmujących się eksploatacją i dozorem urządzeń, instalacji i sieci eksploatowanych w jednostkach organizacyjnych podległych Dyrektorowi Generalnemu Służby Więziennej, a wydawane przez nie świadectwa kwalifikacyjne dotyczą urządzeń i instalacji eksploatowanych w jednostkach organizacyjnych Służby Więziennej. Działalność Energetycznych Komisji Kwalifikacyjnych działających przy Centralnym Zarządzie Służby Więziennej nie wpływa więc na działalność komisji powołanych przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. 2.17. Dostosowanie upoważnienia w ustawie OZE w zakresie organu właściwego do wydania rozporządzenia dotyczącego akredytacji organizatorów szkoleń dla instalatorów instalacji odnawialnego źródła energii do podziału kompetencji określonego w ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej oraz powiązane z nim wydłużenie okresu utrzymania w mocy dotychczasowych przepisów wykonawczych wydanych w tym zakresie W art. 152 ustawy OZE zidentyfikowano niespójne z ustawą z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej wskazanie ministra właściwego do spraw energii jako organu zobowiązanego do wydania rozporządzenia dotyczącego akredytacji organizatorów szkoleń dla instalatorów instalacji odnawialnego źródła energii. Przepis ten stanowi, że minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia: 1)

szczegółowe warunki udzielania akredytacji organizatorowi szkoleń oraz sposób jej okresowej weryfikacji, wzór wniosku o udzielenie akredytacji, wzór zgłoszenia, o którym mowa w art. 153 ust. 1 pkt 1 ustawy OZE (tj. wzór zgłoszenia Prezesowi Urzędu Dozoru Technicznego, zwanego dalej „Prezesem UDT”, zamiaru rozpoczęcia szkoleń), oraz wzór zaświadczenia potwierdzającego ukończenie szkolenia,

zakres programowy szkoleń podstawowych i przypominających, części teoretycznej i praktycznej, obejmujący minimalny zakres wiedzy i umiejętności odpowiednio dla danego rodzaju instalacji, o których mowa w art. 136 ust. 2 ustawy OZE (tj. kotłów i pieców na biomasę lub systemów fotowoltaicznych, lub słonecznych systemów grzewczych, lub pomp ciepła, lub płytkich systemów geotermalnych), dla osób ubiegających się o wydanie lub przedłużenie ważności certyfikatu (tj. dokumentu 25

potwierdzającego posiadanie przez instalatora kwalifikacji do instalowania danego rodzaju instalacji odnawialnego źródła energii – art. 136 ust. 1 ustawy OZE), 3)

wymagania kwalifikacyjne dla kandydata na członka Komisji (tj. komisji egzaminacyjnej przeprowadzającej egzamin dla instalatorów dla danego rodzaju instalacji – art. 137 ust. 2 ustawy OZE), tryb powoływania, okresowej weryfikacji i odwoływania członków Komisji, sposób działania Komisji oraz sposób i wysokość wynagrodzenia członków Komisji za przeprowadzenie egzaminu na instalatorów,

sposób opracowywania, weryfikacji i przechowywania pytań egzaminacyjnych,

warunki i formę przeprowadzania egzaminu oraz kryteria jego oceny,

wzory wniosków o wydanie certyfikatu, o przedłużenie ważności certyfikatu oraz o zmianę danych certyfikatu, wzór graficzny certyfikatu i jego wtórnika oraz wzór zgłoszenia, o którym mowa w art. 145 ust. 1 pkt 1 ustawy OZE (tj. wzór zgłoszenia Prezesowi UDT – przez osoby będące obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej oraz osoby będące obywatelami innych państw, którym na podstawie umów międzynarodowych lub przepisów prawa Unii Europejskiej przysługuje prawo podjęcia zatrudnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, i które posiadają ważny certyfikat lub równoważny dokument wydany w tym państwie zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku IV dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającą i w następstwie uchylającą dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (Dz. Urz. UE L 140 z 05.06.2009, str. 16, z późn. zm.) – zamiaru rozpoczęcia instalacji mikroinstalacji, małej instalacji, której łączna moc zainstalowana elektryczna jest mniejsza niż 500 kW, albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu niewiększej niż 900 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest mniejsza niż 500 kW albo instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej niewiększej niż 600 kW),

sposób prowadzenia rejestrów, o których mowa w art. 158 ust. 1 ustawy OZE (tj. prowadzonych przez Prezesa UDT rejestrów: (a) certyfikowanych instalatorów, wydanych certyfikatów i ich wtórników, (b) akredytowanych organizatorów szkoleń), oraz warunki i sposób przechowywania dokumentacji dotyczącej udzielonej akredytacji i wydania certyfikatu

– biorąc pod uwagę zapewnienie bezstronnego i niezależnego przebiegu postępowań w sprawie akredytacji organizatorów szkoleń oraz certyfikacji instalatorów danego rodzaju instalacji, zapewnienie odpowiednich kompetencji instalatorów mikroinstalacji, małych instalacji, 26

których łączna moc zainstalowana elektryczna jest mniejsza niż 500 kW, albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu niewiększej niż 900 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest mniejsza niż 500 kW lub instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej cieplnej niewiększej niż 600 kW, a także odpowiedniego sposobu dokumentowania, ewidencjonowania oraz przechowywania dokumentacji dotyczącej tych postępowań.

Jednakże zgodnie z art. 13a ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej, to dział klimat, a nie dział energia, obejmuje sprawy rozwoju i wykorzystania odnawialnych źródeł energii, w tym rozwoju energetyki prosumenckiej i rozproszonej. Projektowana regulacja przewiduje zatem skorygowanie tego przez wskazanie w upoważnieniu ministra właściwego do spraw klimatu. Aktualnie upoważnienie to jest wykonane przez rozporządzenie Ministra Aktywów Państwowych z dnia 25 lutego 2020 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania akredytacji organizatorom szkoleń w zakresie odnawialnych źródeł energii oraz szkoleń i egzaminów dla osób ubiegających się o wydanie lub przedłużenie ważności certyfikatu (Dz. U. poz. 348).

Upoważnienie do wydania rozporządzenia na podstawie art. 152 ustawy OZE było dwukrotnie zmieniane po wejściu w życie powołanego rozporządzenia Ministra Aktywów Państwowych: 1)

ustawą z dnia 17 września 2021 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1873), której art. 21 stanowi, że dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 152 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy OZE), w brzmieniu dotychczasowym, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 152 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy OZE), w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, jednak niedłużej niż 36 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej (tj. 30 października 2021 r.);

ustawą z dnia 17 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw, której art. 47 pkt 6 stanowi, że dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 152 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy OZE) w brzmieniu dotychczasowym zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie art. 152 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy OZE) w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, jednak niedłużej niż przez 36 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej (tj. 1 października 2023 r.).

W projekcie ustawy zaproponowano wydłużenie okresu utrzymania w mocy przepisów wykonawczych wydanych na podstawie ustawy art. 152 OZE o dodatkowe 12 miesięcy (tj. z 36 miesięcy do 48 miesięcy). Kierowano się w tym zakresie względami ekonomiki 27

legislacyjnej. Aktualnie bowiem trwają prace nad projektem ustawy o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (UC118), której celem jest wdrożenie dyrektywy RED III, tj. dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2413 z dnia 18 października 2023 r. zmieniającej dyrektywę (UE) 2018/2001, rozporządzenie (UE) 2018/1999 i dyrektywę 98/70/WE w odniesieniu do promowania energii ze źródeł odnawialnych oraz uchylającej dyrektywę Rady (UE) 2015/652. Jednym z elementów zmian jest obszar szkolenia i certyfikacji instalatorów instalacji odnawialnego źródła energii.

W konsekwencji zmian w prawie Unii Europejskiej także w ustawie OZE do katalogu instalacji objętych certyfikacją zostaną dodane instalacje systemów magazynowania energii oraz instalacje punktów ładowania, a w konsekwencji certyfikacja zostanie rozszerzona na instalatorów tych systemów i punktów. Zostaną także opracowane programy szkoleniowe w zakresie instalowania powyższych instalacji. Zmiany te, wprowadzane m.in. przez przepisy wydane (docelowo: przez ministra właściwego do spraw klimatu) na podstawie zmienianego po raz kolejny art. 152 ustawy OZE, będą bardzo istotne z punktu widzenia wdrożenia dyrektywy RED III oraz transformacji energetycznej i wymagają szybkiego wdrożenia.

Projektowana w niniejszym projekcie zmiana jest zatem podyktowana ekonomiką procesu legislacyjnego oraz zapewnieniem czytelności regulacji dla odbiorców, gdyż projekt UC118 będzie zawierać zmiany powodujące konieczność wydania nowego rozporządzenia na podstawie art. 152 ustawy OZE. Mając to na względzie, wydawanie w niewielkim odstępie czasu kolejnych rozporządzeń na tej samej podstawie prawnej nie byłoby rozwiązaniem czytelnym dla adresatów tych przepisów.

System certyfikacji instalatorów instalacji odnawialnych źródeł energii działa aktualnie w pełni poprawnie, także w okresie po wejściu w życie ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw. Działanie to odbywa się m.in. przy zastosowaniu utrzymanego czasowo w mocy rozporządzenia wydanego na podstawie art. 152 ustawy OZE. Mając to na względzie, dalsze utrzymanie w aktu w mocy, przez kolejne 12 miesięcy, nie będzie budzić zastrzeżeń organu stosującego te przepisy (Prezesa UDT) oraz interesariuszy. Wydłużenie okresu czasowego utrzymania w mocy obowiązującego rozporządzenia jest zmianą techniczną i nie będzie wywoływało negatywnych skutków dla adresatów aktu. 2.18. Eliminacja niepoprawnego odesłania w jednym z przepisów przejściowych tegorocznej nowelizacji ustawy – Prawo energetyczne

Art. 23 ustawy z dnia 13 marca 2026 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych 28

innych ustaw, która wejdzie w życie z dniem 30 kwietnia 2026 r., stanowi, że ograniczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 8i3 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy – Prawo energetyczne), stosuje się do wniosków o dokonanie zmiany warunków przyłączenia w zakresie lokalizacji obiektu przyłączanego, złożonych po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej.

Dodawany z dniem 30 kwietnia 2026 r. art. 7 ust. 8i3 ustawy – Prawo energetyczne stanowi, że zmiana lokalizacji planowanej inwestycji dokonywana jest pod warunkiem złożenia przez podmiot przyłączany oświadczeń, o których mowa w art. 7 ust. 8d pkt 1 i 4 tej ustawy, a ponadto że stosuje się przepisy art. 7 ust. 8da tej ustawy. Formuła tego przepisu nie wskazuje na „ograniczenie”, ale na „warunek”. O „ograniczeniu” jest natomiast mowa w art. 7 ust. 8i2 ustawy – Prawo energetyczne (także dodawanego z dniem 30 kwietnia 2026 r.), który stanowi, że dopuszcza się zmianę warunków przyłączenia na wniosek podmiotu ubiegającego się o przyłączenie, a uprawnienie to w zakresie lokalizacji planowanej inwestycji ogranicza się wyłącznie do obszaru gminy, na terenie której obiekt przyłączany ma zostać zlokalizowany, lub gmin bezpośrednio sąsiadujących z tą gminą, przy czym ograniczenie to nie dotyczy lokalizacji stacji elektroenergetycznej wchodzącej w skład obiektu przyłączanego.

W konsekwencji jest zasadne zastąpienie w art. 23 ustawy z dnia 13 marca 2026 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw wyrazów „art. 7 ust. 8i3” wyrazami „art. 7 ust. 8i2”.

3. Wejście w życie oraz przepisy przejściowe Proponuje się, aby ustawa weszła w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem przepisów odnoszących się do prowadzenia korespondencji drogą elektroniczną oraz podsumowania rachunków za energię elektryczną, które wejdą w życie z dniem 30 czerwca 2027 r., a także części przepisów wprowadzających zmiany dotyczące taryf dla ciepła, które wejdą w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia.

Odsunięcie w czasie wejścia w życie przepisów wprowadzających zmiany w taryfowaniu ciepła ma na celu umożliwienie przygotowanie się Prezesa URE i przedsiębiorstw energetycznych do realizacji zadań na nowych zasadach.

Przepisy przejściowe dotyczące ustawy CHP (art. 14 i art. 15) mają na celu umożliwienie skorzystania z wydłużonych terminów przygotowania jednostki kogeneracji do pracy oraz danie możliwości dokonania jednokrotnej zmiany warunków w okresie przygotowawczym również dla tych podmiotów, które są w trakcie realizacji inwestycji po wygranej aukcji.

W innym przypadku, po wejściu w życie ustawy, powstałyby dwie grupy podmiotów, które 29

miałyby różne warunki umożliwiające uzyskanie wsparcia w trakcie budowy jednostek kogeneracji. Dzięki tym przepisom, z dniem wejścia w życie ustawy, wszystkie podmioty korzystające ze wsparcia wytwarzania energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji będą miały umożliwione przygotowanie inwestycji na takich samych warunkach.

Przepisy przejściowe będą dotyczyć tylko tych aukcji, których realizacja w rozumieniu budowy jednostki kogeneracji jest w trakcie. Przepisy przejściowe nie obejmą przypadków rozstrzygniętych aukcji, które zostały sfinalizowane uruchomieniem jednostki i wytworzeniem po raz pierwszy energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w nowej jednostce kogeneracji lub znacznie zmodernizowanej jednostce kogeneracji.

Dla przepisów dotyczących zwrotu z kapitału (art. 45 ust. 1 pkt 1b ustawy – Prawo energetyczne) proponuje się 18-miesięczne vacatio legis, ze względu na konieczność przygotowania przepisów dotyczących sposobu ustalania stopy wolnej od ryzyka oraz określenia procentowej wysokości premii za ryzyko w rozporządzeniu wydawanym na podstawie art. 46 ust. 5 i 6 ustawy – Prawo energetyczne. Określono także 18-miesięczny okres obowiązywania aktualnego rozporządzenia wydanego na podstawie art. 46 ust. 5 i 6 ustawy – Prawo energetyczne, tj. rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 7 kwietnia 2020 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło, liczony od dnia wejścia w życie przepisu art. 45 ust. 1 pkt 1b ustawy – Prawo energetyczne (będzie to zatem okres liczony od przesuniętego o 18 miesięcy dnia wejścia w życie niektórych zmian w art. 45 i art. 46 ustawy – Prawo energetyczne), z możliwością dokonywania zmian przepisów tego rozporządzenia w tym okresie, np. zmian dotyczących wskazania sposobu uwzględniania w taryfach dla ciepła wartości 30 % uprawnień do emisji.

4. Ocena zgodności projektu z prawem Unii Europejskiej Projekt ustawy nie jest objęty prawem Unii Europejskiej.

5. Dodatkowe informacje Projekt ustawy nie podlega procedurze notyfikacji aktów prawnych, określonej w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597).

Projekt ustawy nie podlega obowiązkowi, o którym mowa w § 39 ust. 1 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów (M.P. z 2026 r. poz. 404), obejmującemu przedstawienie go instytucjom i organom Unii Europejskiej, w tym 30

Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w celu uzyskania opinii, dokonania powiadomienia, konsultacji albo uzgodnienia.

Projekt ustawy nie zawiera wymogów nakładanych na usługodawców, podlegających notyfikacji, o której mowa w art. 15 ust. 7 i art. 39 ust. 5 dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym (Dz. Urz. UE L 376 z 27.12.2006, str. 36).

Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. z 2025 r. poz. 677 oraz z 2026 r. poz. 160) oraz § 52 ust. 1 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów, projekt został udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Rządowego Centrum Legislacji, w serwisie Rządowy Proces Legislacyjny.

Nie dokonano zgłoszenia zainteresowania pracami nad projektem w trybie określonym w ustawie z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa.

Nazwa projektu Ustawa o zmianie niektórych ustaw w celu dokonania deregulacji w zakresie energetyki Ministerstwo wiodące i ministerstwa współpracujące Ministerstwo Energii Osoba odpowiedzialna za projekt w randze Ministra, Sekretarza Stanu lub Podsekretarza Stanu Miłosz Motyka – Minister Energii Kontakt do opiekuna merytorycznego projektu Sandra Kalińska, Departament Elektroenergetyki i Gazu, Ministerstwo Energii, sandra.kalinska@me.gov.pl Paweł Bogusławski, Departament Ciepłownictwa, Ministerstwo Energii, pawel.boguslawski@me.gov.pl; tel. 691 985 561

Data sporządzenia 2026-04-22 Źródło Decyzja PRM/RM Decyzja Rządowego Zespołu ds. Deregulacji Wytyczne Premiera dotyczące deregulacji Transformacja ciepłownictwa Nr w Wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów

UDER92

OCENA SKUTKÓW REGULACJI

1. Jaki problem jest rozwiązywany?

W I połowie 2025 r. został powołany przez Radę Ministrów w ramach planu gospodarczego „Polska – Rok Przełomu”

Rządowy Zespół ds. Deregulacji. Główne zadania zespołu polegały na rekomendacji zmian legislacyjnych w kierunku uproszczenia regulacji i lepszego ich dostosowania do potrzeb obywateli oraz przedsiębiorców. W ramach jego działań uzgodniono potrzebę przygotowania konkretnych zmian w obszarze energetyki i środowiska, które zostały zaadresowane w przygotowanym projekcie ustawy. Część proponowanych zmian jest efektem pracy Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła, powołanego w 2025 r. przez Ministra Energii.

Proponowane regulacje rozwiązują następujące problemy: • brak wystarczającej przejrzystości rachunków za energię elektryczną (fiszka nr MKiŚ-2-46); • niedostosowana do aktualnych potrzeb podstawowa forma wymiany korespondencji między przedsiębiorstwami energetycznymi, odbiorcami, organami administracji publicznej oraz innymi podmiotami (fiszka nr MKiŚ-9-88); • niejasne pojęcie bezpośrednich strat ekonomicznych (fiszka nr MKiŚ-16-144); • brak określenia obligatoryjnego terminu instalowania układów pomiarowo-rozliczeniowych u odbiorców energii elektrycznej (fiszka nr MKiŚ-58-439); • zbyt rygorystyczne regulacje dotyczące rozliczeń za ciepło dostarczone bezpośrednio do przemysłu (zagadnienie zgłaszane na spotkaniach Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła); • brak definicji magazynu ciepła lub chłodu (zagadnienie zgłaszane na spotkaniach Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła); • nadmierna liczba przekazywanych sprawozdań, o których mowa w art. 7b ust. 5 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2026 r. poz. 43 i 516), dalej „ustawa – Prawo energetyczne” (fiszka nr MKiŚ-44-401); • zbyt skomplikowane zasady ustalania wysokości zwrotu z kapitału zaangażowanego w działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania ciepła, jego przesyłania i dystrybucji oraz obrotu ciepłem (zagadnienie zgłaszane na spotkaniach Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła); • brak możliwości uwzględnienia w kosztach uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych w zakresie wytwarzania ciepła wartości 30 % dodatkowych, darmowych uprawnień do emisji; • brak określenia warunków uznania kotłów elektrycznych za źródła, z których ciepło jest objęte obowiązkiem zakupu, oraz określenia, kiedy ciepło z tych jednostek może być zaliczone jako pochodzące z odnawialnego źródła energii na potrzeby spełnienia statusu efektywnego systemu ciepłowniczego zgodnie z dyrektywą EED, tj. dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1791 z dnia 13 września 2023 r. w sprawie efektywności energetycznej oraz zmieniającą rozporządzenie (UE) 2023/955 (wersja przekształcona) (Dz. Urz. UE L 231 z 20.09.2023, str. 1), dalej „dyrektywa EED” (zagadnienie zgłaszane na spotkaniach Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła); • niewystarczający poziom regulacyjnego promowania rozwoju kogeneracji (zagadnienie zgłaszane na spotkaniach Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła); • niezasadny obowiązek zawierania umów o przyłączenie w przypadku, gdy do sieci przesyłowej gazowej ma być przyłączona instalacja skroplonego gazu ziemnego, jeżeli operatorem tej instalacji wyznaczono przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem paliw gazowych; • zbyt krótki okres utrzymania w mocy niektórych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie ustawy – Prawo energetyczne; • brak możliwości utrzymywania przez Rządową Agencję Rezerw Strategicznych zapasów obowiązkowych gazu ziemnego w formule tzw. umowy biletowej również w roku gazowym 2026/2027;

•

identyfikacja niepoprawnych przypadków powołania ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2026 r. poz. 68 i 516), dalej „ustawa OZE”; • niezasadność pobierania opłat za sprawdzanie przez Ministra Sprawiedliwości kwalifikacji osób zajmujących się eksploatacją sieci oraz urządzeń i instalacji energetycznych; • niespójność upoważnienia w ustawie OZE w zakresie organu właściwego do wydania rozporządzenia dotyczącego akredytacji organizatorów szkoleń dla instalatorów instalacji odnawialnego źródła energii do podziału kompetencji określonego w ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1275, z późn. zm.) oraz powiązany z nim zbyt krótki okres utrzymania w mocy wydanych w tym zakresie przepisów wykonawczych; • niepoprawność odesłania w jednym z przepisów przejściowych tegorocznej nowelizacji ustawy – Prawo energetyczne.

Dwie fiszki deregulacyjne: Niejasne pojęcie bezpośrednich strat ekonomicznych (fiszka nr MKiŚ-16-144) oraz Określenie terminu instalowania układów pomiarowo-rozliczeniowych energii elektrycznej (fiszka nr MKiŚ-58-439) zostały uwzględnione podczas procesu konsultacji publicznych w wyniku omówienia przez przedstawicieli Rządowego Zespołu ds. Deregulacji. Kwestia obu tych fiszek była wielokrotnie podnoszona przez stronę społeczną, stąd powstała konieczność uwzględnienia ich w projekcie.

Uproszczenie rachunków za energię elektryczną (fiszka nr MKiŚ-2-46)

W obecnym stanie prawnym nie ma przepisów regulujących wygląd otrzymywanych przez odbiorców końcowych rachunków za zużytą energię elektryczną. Obowiązujące przepisy dotyczą wyłącznie zakresu informacji przedstawianych w rozliczeniu za energię elektryczną. Są one określone w przepisach ustawy – Prawo energetyczne (art. 5 ust. 6–6d), przepisach rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 29 listopada 2022 r. w sprawie sposobu kształtowania i kalkulacji taryf oraz sposobu rozliczeń w obrocie energią elektryczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 904 i 1814 oraz z 2025 r. poz. 1772) oraz § 44 rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 22 marca 2023 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu elektroenergetycznego (Dz. U. z 2025 r. poz. 919). Dodatkowo wymagania dotyczące elementów faktur są określone w przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, z późn. zm.) oraz przepisach rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 października 2021 r. w sprawie wystawiania faktur (Dz. U. poz. 1979, z 2024 r. poz. 1938 oraz z 2025 r. poz. 1742). Wskazują one jednak wyłącznie niezbędne dane, pozycje i sposób ich wyszczególnienia, które powinny zostać zawarte na fakturach, dla prawidłowości rozliczeń fiskalnych. Z tego powodu faktury przekazywane do odbiorców końcowych energii elektrycznej są zróżnicowane pod względem stopnia czytelności, co ma odzwierciedlenie w skargach i zapytaniach konsumentów. Brak wystarczającej czytelności rachunków jest więc wyzwaniem dla odbiorców energii elektrycznej. Ze względu na brak jednolitych przepisów regulujących wygląd rachunków, przedsiębiorstwa energetyczne stosują wzory przygotowywane przez zespoły eksperckie, które subiektywnie wskazują, jakie informacje powinny znajdować się w poszczególnych częściach tego rachunku. Zasadne jest więc przygotowanie regulacji mającej na celu ujednolicenie podsumowań najważniejszych informacji, znajdujących się na pierwszych stronach tych rachunków, tak aby odbiorca końcowy, otrzymując rachunek, już na pierwszej stronie podsumowania mógł zobaczyć, jaka jest łączna kwota na rachunku, ile wynosi opłata za część obrotową, ile wynosi opłata za część dystrybucyjną oraz jaki jest okres obowiązywania zawartej umowy. Te cztery informacje są kluczowe z punktu widzenia płatnika, dlatego istotne jest przedstawienie tych informacji w pierwszej kolejności. W szczególności czytelne wyodrębnienie kwoty obrotu energią elektryczną pozwoli klientowi podjąć właściwą decyzję odnośnie do ewentualnej zmiany sprzedawcy energii elektrycznej, gdyż wybór odpowiedniego sprzedawcy energii elektrycznej wpływa tylko na wysokość opłaty za część obrotową rachunku.

Zmiana podstawowej formy wymiany korespondencji pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi, odbiorcami, organami administracji publicznej oraz innymi podmiotami na postać elektroniczną (za pomocą środków komunikacji elektronicznej) z umożliwieniem złożenia oświadczenia przez jedną ze stron, skutkującego obowiązkiem zachowania postaci papierowej (lub tradycyjnej formy pisemnej) (fiszka nr MKiŚ-9-88)

W dobie postępu cywilizacyjnego oraz szerokiego dostępu do usług cyfrowych korespondencja papierowa zaczyna tracić na znaczeniu na rzecz elektronicznej formy kontaktu, przesyłania dokumentów czy informacji. Taka forma wymiany elektronicznej korespondencji została również upowszechniona między obywatelami a instytucjami publicznymi przez platformę ePUAP lub system e-Doręczeń. Zasadne jest więc wprowadzenie rozwiązania na potrzeby wymiany korespondencji, w tym przekazywania faktur czy potwierdzeń salda, między przedsiębiorstwami energetycznymi, odbiorcami, organami administracji publicznej oraz innymi podmiotami, co znacząco usprawni i skróci czas tego procesu.

Zasadne jest ponadto, aby wprowadzona zmiana przyczyniła się do obniżenia kosztów działalności przedsiębiorstw energetycznych, a także wpłynęła pozytywnie na środowisko, przez zmniejszenie liczby drukowanych stron papieru.

Istotne jest, aby wprowadzone regulacje obligowały przedsiębiorstwa energetyczne do skutecznego poinformowania swoich klientów o zmianie sposobu komunikacji oraz do uzyskania od nich jasnej zgody na przejście na taką formę korespondencji. Taki przepis zabezpieczyłby obie strony i zapewniłby bezpieczeństwo rozliczeń, w szczególności zabezpieczone byłyby interesy osób wykluczonych cyfrowo, starszych i niebędących biegłymi w obsłudze elektronicznych dokumentów, przez zagwarantowanie im możliwości pozostania przy tradycyjnej (papierowej) formie komunikacji. 2

Niejasne pojęcie bezpośrednich strat ekonomicznych (fiszka nr MKiŚ-16-144)

W obecnym stanie prawnym nie ma przepisów definiujących „bezpośrednie straty ekonomiczne”. Definicja taka nie uwzględniałaby zresztą zróżnicowania stanów faktycznych, w których pojęcie to miałoby być stosowane. Próba jego ujednolicenia prowadziłaby do oderwania od realiów rynkowych i praktyki obrotu energią elektryczną, czyniąc ją nieadekwatną względem rzeczywistości regulacyjnej i gospodarczej. Odbiorcy w gospodarstwie domowym oraz odbiorcy końcowi będący mikroprzedsiębiorcą lub małym lub średnim przedsiębiorcą w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 1–3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480, 1795 i 1826 oraz z 2026 r. poz. 507) powinni mieć zapewniony odpowiedni poziom wiedzy w dniu zawierania z sprzedawcą energii elektrycznej i paliw gazowych umowy, bądź aneksu do tej umowy w zakresie wysokości kosztów i odszkodowań w wyniku rozwiązania tej umowy przed upływem jej terminu.

Projektowane zmiany mają na celu zwiększenie przejrzystości warunków umów sprzedaży energii elektrycznej i paliw gazowych oraz wzmocnienie ochrony odbiorców w gospodarstwach domowych oraz mikro-, małych i średnich przedsiębiorców. Nałożenie na sprzedawców obowiązku wskazywania w umowie sposobu obliczania strat ekonomicznych pozwoliłoby odbiorcom na świadome oszacowanie potencjalnych kosztów wcześniejszego rozwiązania umowy, ograniczając asymetrię informacyjną. Jednocześnie wprowadzenie wymogu określenia maksymalnej wysokości odszkodowań w umowach na czas oznaczony z gwarancją stałej ceny zwiększyłoby przewidywalność zobowiązań finansowych odbiorców i zapobiegałoby nakładaniu nieproporcjonalnych obciążeń, przy jednoczesnym zachowaniu ochrony uzasadnionych interesów sprzedawców energii.

Określenie terminu instalowania układów pomiarowo-rozliczeniowych energii elektrycznej (fiszka nr MKiŚ-58-439)

W aktualnym stanie prawnym nie jest określony obligatoryjny termin instalowania układów pomiarowo-rozliczeniowych u odbiorców energii elektrycznej. Procedury z tym związane są opisane w wewnętrznych dokumentach operatorów, takich jak instrukcja ruchu i eksploatacji sieci dystrybucyjnej czy instrukcja ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej. Brak informacji o przewidywanym terminie instalacji układu pomiarowo-rozliczeniowego może budzić niepewność u odbiorcy.

Liberalizacja rozliczeń za ciepło dostarczone bezpośrednio do przemysłu (zagadnienie zgłaszane na spotkaniach Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła)

Obecnie odbiorcy kupujący ciepło na potrzeby przemysłowych procesów technologicznych, tak jak wszyscy inni odbiorcy, są uwzględnieni w odpowiedniej grupie taryfowej, wnioskowanej do zatwierdzenia przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, dalej „Prezes URE”, taryfy dla ciepła. W konsekwencji przedsiębiorstwa mają obowiązek stosowania cen i stawek opłat z zatwierdzonej przez Prezesa URE taryfy. Uniemożliwia to negocjację cen ciepła, w tym ciepła na potrzeby technologiczne, przez odbiorców przemysłowych. Skutkiem takiego stanu rzeczy są przypadki odłączania się przez niezadowolonych odbiorców od zasilających ich źródeł i budowanie własnych źródeł ciepła. Jest to sytuacja niekorzystna z ekonomicznego i środowiskowego punktu widzenia, zarówno dla wytwórcy ciepła, jak i jego odbiorcy przemysłowego (koszty inwestycyjne, budowa nowego źródła ciepła przez przedsiębiorstwo przemysłowe).

Deregulacja ma szczególne znaczenie w przypadkach źródeł dedykowanych jednemu odbiorcy lub grupie odbiorców ciepła dostarczanego na potrzeby przemysłu, które aktualnie podlegają obowiązkowi koncesyjnemu, a co za tym idzie konieczności zatwierdzenia taryfy dla ciepła przez Prezesa URE.

Wprowadzenie definicji magazynu ciepła lub chłodu (zagadnienie zgłaszane na spotkaniach Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła)

Przy zakładanym kierunku elektryfikacji ciepłownictwa jest niezbędne uzupełnienie przepisów o jednoznaczną definicję magazynu ciepła lub chłodu.

Ograniczenie liczby przekazywanych sprawozdań, o których mowa w art. 7b ust. 5 ustawy – Prawo energetyczne (fiszka nr MKiŚ-44-401)

Brak jest uzasadnienia do przekazywania przez przedsiębiorstwa energetyczne sprawozdań z działań mających na celu osiągnięcie efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego zarówno do Prezesa URE, jak i do ministra właściwego do spraw energii. Ograniczenie adresatów tych sprawozdań dla przedsiębiorstw energetycznych prowadzących działalność dystrybucji ciepła spowoduje zmniejszenie ich obciążeń.

Uproszczenie zasad ustalania wysokości zwrotu z kapitału zaangażowanego w działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania ciepła, jego przesyłania i dystrybucji oraz obrotu ciepłem (zagadnienie zgłaszane na spotkaniach Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła)

Podstawowe przepisy dotyczące uwzględnienia zwrotu z kapitału w planowanych przychodach będących podstawą kalkulacji cen i stawek opłat są zawarte w art. 45 ust. 1 ustawy – Prawo energetyczne. Przepis art. 23 ust. 2 pkt 3 lit. c tej ustawy przyznaje Prezesowi URE kompetencję do ustalania wysokości uzasadnionego zwrotu z kapitału. Rozporządzenie Ministra Klimatu z dnia 7 kwietnia 2020 r. w sprawie szczegółowego sposobu kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło (Dz. U. z 2020 r. poz. 718, z późn. zm.), dalej „rozporządzenie taryfowe”, w § 26 wskazuje szczegółowe zasady ustalania zwrotu z kapitału. Dodatkowo Prezes URE publikuje tzw. model regulacyjny – informację w sprawie zasad i sposobu ustalania oraz uwzględniania w taryfach dla ciepła zwrotu z kapitału. 3

Obecne regulacje nie zapewniają jasnych wytycznych dla przedsiębiorstw energetycznych dotyczących określenia wysokości zwrotu z kapitału, zwłaszcza w odniesieniu do brakujących odpowiednich mechanizmów zachęcających do inwestycji w transformację, w tym elektryfikację ciepłownictwa systemowego, co mogłoby przyczynić się do stabilizacji systemu elektroenergetycznego. Ponadto nie ma możliwości precyzyjnej oceny przyszłego zwrotu z kapitału przy analizie różnych wariantów inwestycji związanych z transformacją i elektryfikacją ciepłownictwa. Proponowane podejście do ustalania wysokości zwrotu z kapitału, a w szczególności możliwość zróżnicowania premii za ryzyko, będzie motywacją do inwestycji w te składniki infrastruktury systemów ciepłowniczych, które będą przyczyniać się do transformacji ciepłownictwa systemowego w kierunku jego dekarbonizacji i neutralności klimatycznej.

Umożliwienie uwzględnienia w kosztach uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych w zakresie wytwarzania ciepła wartości 30 % dodatkowych, darmowych uprawnień do emisji Problemem wymagającym rozwiązania jest brak przepisów dotyczących uwzględnienia 30 % dodatkowych, darmowych uprawnień do emisji w planowanym przychodzie przy kształtowaniu taryf dla ciepła, zarówno w przepisach ustawy – Prawo energetyczne, jak i w przepisach rozporządzenia taryfowego.

Aktualne przepisy uwzględniają niewielkie zróżnicowanie rodzajów źródeł ciepła, dzieląc je tylko na źródła konwencjonalne, z podziałem na stosowane paliwa, i źródła stanowiące odnawialne źródła energii, przy zrównaniu z nimi instalacji termicznego przekształcania odpadów na potrzeby obowiązku zakupu ciepła. Przy planowanym kierunku elektryfikacji ciepłownictwa będzie konieczne odniesienie się do różnych technologii, jakimi będą na przykład kotły elektryczne, pompy ciepła lub kolektory słoneczne.

Promowanie rozwoju kogeneracji (zagadnienie zgłaszane na spotkaniach Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła)

Potrzeba dokonania zmian w ustawie z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 602 oraz z 2026 r. poz. 516), dalej „ustawa CHP”, ma na celu usprawnienie funkcjonowania tej ustawy, a wynika z problemów, które w głównej mierze stwarzają: • zbyt krótkie i trudne do utrzymania terminy na wytworzenie po raz pierwszy energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji; • brak wymogu wskazania planowanej daty rozpoczęcia korzystania z systemu wsparcia w ofercie aukcyjnej; • zbyt krótki termin dla wytwórcy, który ma obowiązek posiadania ostatecznego pozwolenia na budowę w terminie 12 miesięcy od dnia rozstrzygnięcia aukcji albo naboru; • brak możliwości zmiany wybranych parametrów jednostek kogeneracji w sposób najbardziej odzwierciedlający realizowane inwestycje; • nadmiarowy obowiązek przekazywania informacji o stanie realizacji harmonogramu rzeczowego i finansowego realizacji budowy nowej jednostki kogeneracji lub znacznie zmodernizowanej jednostki kogeneracji, przedstawiania sprawozdania w zakresie wolumenu energii wprowadzonej do sieci przy wsparciu wynoszącym 0 zł/MWh i nakładania kary za brak tego sprawozdania.

Konieczne są także korekty wynikające z zaobserwowanych niedoskonałości przepisów, którymi są w szczególności: • brak określenia zasad dopuszczenia do systemu wsparcia w formie premii gwarantowanej dla kolejnej nowej małej jednostki kogeneracji, gdy w danej lokalizacji zostało wybudowane przez wytwórcę źródło o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 1 MW; • brak ograniczenia wsparcia dla nowej jednostki kogeneracji lub nowej małej jednostki kogeneracji, jeżeli ciepło wytworzone w tej jednostce będzie wprowadzane do publicznej sieci ciepłowniczej zasilanej przez istniejącą jednostkę kogeneracji, z wyłączeniem przypadku, gdy nowa jednostka kogeneracji lub nowa mała jednostka kogeneracji zastępuje jedną lub więcej jednostek wytwórczych lub stanowi niezbędną rozbudowę jednostek wytwórczych, w celu zapewnienia dostarczania ciepła do tej sieci ciepłowniczej; • zbędny harmonogram rzeczowy i finansowy realizacji budowy nowej jednostki kogeneracji lub znacznej modernizacji jednostki kogeneracji.

Zniesienie obowiązku zawierania umów o przyłączenie w przypadku, gdy do sieci przesyłowej gazowej ma być przyłączona instalacja skroplonego gazu ziemnego, jeżeli operatorem tej instalacji wyznaczono przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem paliw gazowych Uznano za konieczne uregulowanie zasad przyłączenia planowanej jednostki FSRU (ang. Floating Storage Regasification Unit) w Zatoce Gdańskiej. Stosownie do zasad określonych w ustawie – Prawo energetyczne (art. 7 ust. 1) przyłączenie powinno odbyć się przez zawarcie umowy o przyłączenie. Ponieważ jednak projekt jest realizowany przez Operatora Gazociągów Przesyłowych GAZ-SYSTEM S.A. z siedzibą w Warszawie, który jest jednocześnie operatorem systemu 4

gazociągów przesyłowych w Polsce, zawarcie umowy o przyłączenie w takim przypadku wymagałoby wystąpienia tego samego przedsiębiorstwa energetycznego po obu stronach stosunku obligacyjnego, co jest konstrukcyjnie niedopuszczalne na gruncie prawa cywilnego, wobec czego zachodzi potrzeba wyłączenia obowiązku zawierania takiej umowy.

Wydłużenie okresu utrzymania w mocy niektórych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie ustawy – Prawo energetyczne Ze względu na potrzebę przygotowania przepisów wykonawczych z uwzględnieniem aktualnie toczących się zmian regulacyjnych, w tym na poziomie prawa Unii Europejskiej, konieczne jest wydłużenie okresu utrzymania w mocy przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 i 4, art. 11 ust. 6 i 6a oraz art. 11zh ust. 1 ustawy – Prawo energetyczne, dotyczących: (1) szczegółowych warunków funkcjonowania systemu elektroenergetycznego, (2) szczegółowych zasad i trybu wprowadzania ograniczeń w sprzedaży paliw stałych oraz w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej lub ciepła oraz (3) procesów rynku energii.

Stworzenie możliwości utrzymywania przez Rządową Agencję Rezerw Strategicznych zapasów obowiązkowych gazu ziemnego w formule tzw. umowy biletowej również w roku gazowym 2026/2027 Istnieje potrzeba umożliwienia Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego w formule tzw. umowy biletowej również w roku gazowym 2026/2027. Przedmiotowa zmiana umożliwiłaby przedsiębiorstwom energetycznym lub podmiotom dokonującym przywozu gazu ziemnego zlecenie utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego wyspecjalizowanej w tym zakresie Agencji, zmniejszając obciążenia administracyjne nałożone na tzw. przedsiębiorstwa zobowiązane, tj. przedsiębiorstwa energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą i podmioty dokonujące przywozu gazu ziemnego, zobowiązane do wykonywania zadań w zakresie utrzymywania zapasów obowiązkowych gazu ziemnego.

Eliminacja niepoprawnych przypadków powołania ustawy OZE W art. 62c ust. 4 oraz ust. 5 pkt 2 ustawy – Prawo energetyczne zidentyfikowano błąd w oznaczeniu daty ustawy OZE (zamiast 2015 r. wskazano 2020 r.). Istnieje zatem potrzeba korekty tej nieścisłości.

Rezygnacja z pobierania opłat za sprawdzanie przez Ministra Sprawiedliwości kwalifikacji osób zajmujących się eksploatacją sieci oraz urządzeń i instalacji energetycznych Ustawa – Prawo energetyczne w art. 54 ust. 4 przewiduje obowiązek pobierania opłat od osób kierujących wnioski o stwierdzenie kwalifikacji zawodowych w zakresie eksploatacji sieci oraz urządzeń i instalacji energetycznych. Zgodnie z tą regulacją za sprawdzenie tych kwalifikacji pobiera się opłatę od osoby kierującej wniosek o stwierdzenie kwalifikacji, niewyższą niż 10 % minimalnego wynagrodzenia za pracę pracowników, obowiązującego w dniu złożenia tego wniosku.

Wyjątek od powyższej reguły obowiązuje w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej. Jest on uregulowany w art. 54 ust. 4a ustawy – Prawo energetyczne, stanowiącym, że nie pobiera się opłat za sprawdzenie kwalifikacji, o których mowa w art. 54 ust. 1 tej ustawy, przez komisje kwalifikacyjne powołane przez Ministra Obrony Narodowej, jeżeli następuje ono na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej podległej temu ministrowi lub przez niego nadzorowanej.

W Służbie Więziennej funkcjonują trzy Energetyczne Komisje Kwalifikacyjne działające przy Centralnym Zarządzie Służby Więziennej, powołane na podstawie zarządzeń Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 listopada 2023 r. W roku 2025 komisje te przeegzaminowały ponad 800 osób (funkcjonariuszy i pracowników cywilnych formacji oraz osób osadzonych) i wystawiły 1666 świadectw kwalifikacyjnych.

Wskazać należy, że koszty funkcjonowania Energetycznych Komisji Kwalifikacyjnych Służby Więziennej w całości są pokrywane z budżetu więziennictwa. W tej sytuacji obowiązek ponoszenia opłat z tytułu kosztu egzaminów przez kierowników jednostek organizacyjnych Służby Więziennej występujących z wnioskiem o ich przeprowadzenie w ocenie projektodawcy nie znajduje uzasadnienia.

Mając na uwadze powyższe, a także potrzebę wprowadzenia wobec jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Sprawiedliwości analogicznej zasady do przyjętej wobec jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej, stosownie do której nie będzie się w nich pobierać opłat za sprawdzenie kwalifikacji do eksploatacji sieci oraz urządzeń i instalacji energetycznych, o ile sprawdzenie to następuje na wniosek kierownika tej jednostki organizacyjnej, konieczna jest nowelizacja ustawy, która zagwarantuje brak obowiązku ponoszenia przedmiotowej opłaty w wyżej opisanych przypadkach.

Ponadto ze względu na potrzebę przygotowania przepisów wykonawczych z uwzględnieniem aktualnie toczących się prac legislacyjnych mających na celu wdrożenie tzw. dyrektywy RED III konieczne jest wydłużenie okresu utrzymania w mocy przepisów wykonawczych powołanych w art. 47 pkt 6 ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1762, z 2024 r. poz. 859 i 1847 oraz z 2025 r. poz. 303, 759 i 1535), tj. przepisów w sprawie akredytacji organizatorów szkoleń dla instalatorów instalacji odnawialnego źródła energii (art. 152 ustawy OZE).

Eliminacja niepoprawnego odesłania w jednym z przepisów przejściowych tegorocznej nowelizacji ustawy – Prawo energetyczne

Art. 23 ust. 4 ustawy z dnia 13 marca 2026 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 516), która wejdzie w życie z dniem 30 kwietnia 2026 r., stanowi, że ograniczenie, o którym mowa w art. 7 ust. 8i3 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy – Prawo energetyczne), stosuje się do wniosków o dokonanie zmiany warunków przyłączenia w zakresie lokalizacji obiektu przyłączanego, złożonych po upływie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy nowelizującej. Dodawany z dniem 30 kwietnia 2026 r. art. 7 ust. 8i3 ustawy – Prawo energetyczne stanowi, że zmiana lokalizacji planowanej inwestycji dokonywana jest pod warunkiem złożenia przez podmiot przyłączany oświadczeń, o których mowa w art. 7 ust. 8d pkt 1 i 4 tej ustawy, a ponadto że stosuje się przepisy art. 7 ust. 8da tej ustawy. Formuła tego przepisu nie wskazuje na „ograniczenie”, ale na „warunek”. O „ograniczeniu” jest natomiast mowa w art. 7 ust. 8i2 ustawy – Prawo energetyczne (także dodawanego z dniem 30 kwietnia 2026 r.), który stanowi, że dopuszcza się zmianę warunków przyłączenia na wniosek podmiotu ubiegającego się o przyłączenie, a uprawnienie to w zakresie lokalizacji planowanej inwestycji ogranicza się wyłącznie do obszaru gminy, na terenie której obiekt przyłączany ma zostać zlokalizowany, lub gmin bezpośrednio sąsiadujących z tą gminą, przy czym ograniczenie to nie dotyczy lokalizacji stacji elektroenergetycznej wchodzącej w skład obiektu przyłączanego.

2. Rekomendowane rozwiązanie, w tym planowane narzędzia interwencji, i oczekiwany efekt Uproszczenie rachunków za energię elektryczną (fiszka nr MKiŚ-2-46)

W projektowanych rozwiązaniach proponuje się wprowadzenie przepisu dotyczącego przekazywania wraz z fakturą przejrzystego i zrozumiałego podsumowania informacji w niej zawartych, wyrażonego w języku niespecjalistycznym, co znacząco poprawi czytelność tej faktury i nie będzie stwarzało niepewności i niezrozumienia wśród odbiorców w gospodarstwach domowych. Proponowane uproszczenie przez przedstawianie w podsumowaniu najważniejszych informacji zawierających łączną kwotę do zapłaty, kwotę do zapłaty za obrót energią elektryczną, kwotę do zapłaty za dystrybucję tej energii oraz okres obowiązywania umowy, będzie miało wpływ na odbiorców końcowych energii elektrycznej. Zapewni to klarowność otrzymywanych informacji, co wpłynie pozytywnie na odbiór społeczeństwa.

Proponuje się również wprowadzenie przepisów przejściowych precyzujących, że obowiązek dołączenia podsumowania najważniejszych informacji o rachunku będzie dotyczył faktur wystawionych po dniu wejścia w życie proponowanych przepisów.

Proponuje się zmianę istniejących przepisów w ustawie – Prawo energetyczne tak, aby obligowały przedsiębiorstwa energetyczne do stosowania komunikacji elektronicznej z odbiorcami w przypadku zawierania umów po dniu wejścia w życie proponowanych przepisów. Dodatkowo zostaną zabezpieczone interesy tych odbiorców, w szczególności gospodarstw domowych, w tym odbiorców wykluczonych cyfrowo, którzy w momencie zawierania umowy będą poinformowani o możliwości żądania prowadzenia korespondencji za pomocą tradycyjnych form przekazu, a więc drogą komunikacji papierowej.

Natomiast w przypadku odbiorców mających zawarte umowy przed dniem wejścia w życie proponowanych przepisów korespondencja będzie odbywała się na dotychczasowych zasadach. Jednocześnie odbiorcy ci zostaną poinformowani przez przedsiębiorstwo energetyczne o możliwości udzielenia zgody na przejście na elektroniczny sposób wymiany korespondencji. W tym celu przedsiębiorstwo energetyczne wyśle do tych odbiorców formularz celem wypełnienia odpowiednich danych i zapoznania się z dostępnymi formami elektronicznego kanału komunikacji. Przesłanie przedsiębiorstwu energetycznemu wypełnionego formularza będzie równoznaczne z udzieleniem zgody na zmianę sposobu komunikacji z odbiorcą.

Zmiana sposobu komunikacji z formy papierowej (tradycyjnej) na formę elektroniczną skróci czas tego procesu do minimum, a tym samym pozwoli na szybszą i skuteczniejszą wymianę korespondencji pomiędzy odbiorcami końcowymi a przedsiębiorstwami energetycznymi, a także na szybsze dostarczanie faktur czy potwierdzeń salda. Zmiana pozytywnie wpłynie na wszystkich obywateli, zwłaszcza że osoby wykluczone cyfrowo zostaną zabezpieczone przez zagwarantowanie im możliwości korzystania z tradycyjnej formy komunikacji – osoby te będą mogły w dalszym ciągu korzystać z komunikacji papierowej, podobnie jak inne osoby, które zdecydują się na pozostanie przy takiej formie komunikacji.

Regulacja wpłynie więc pozytywnie na społeczeństwo i przedsiębiorstwa energetyczne, przez skrócenie czasu komunikacji, 6

oraz na środowisko, ze względu na zmniejszenie ilości zużywanego papieru, a także zmniejszy koszty po stronie przedsiębiorstw energetycznych.

Niejasne pojęcie bezpośrednich strat ekonomicznych (fiszka nr MKiŚ-16-144)

Projektowana regulacja (zmieniany ust. 3b w art. 4j ustawy – Prawo energetyczne) ma na celu wprowadzenie elastycznego rozwiązania przez zobligowanie sprzedawców energii elektrycznej i paliw gazowych do każdorazowego wskazania w umowach sprzedaży energii elektrycznej, umowach sprzedaży paliw gazowych lub umowach kompleksowych z odbiorcą w gospodarstwie domowym oraz odbiorcą końcowym będącym mikroprzedsiębiorcą lub małym lub średnim przedsiębiorcą oraz aneksach do tych umów, sposobu wyliczenia bezpośrednich strat ekonomicznych.

Wskazane przez sprzedawców wyliczenia bezpośrednich strat ekonomicznych będą odpowiednio dostosowywane do zmieniającej się sytuacji rynkowej.

Ponadto dodawany do art. 4j ustawy – Prawo energetyczne ust. 3c wprowadza dodatkowy obowiązek informacyjny w odniesieniu do umów na czas oznaczony z gwarancją stałej ceny, zobowiązując sprzedawcę energii elektrycznej do jednoznacznego wskazania maksymalnej wysokości odszkodowań, jakie mogą zostać naliczone w przypadku rozwiązania takiej umowy przed upływem jej obowiązywania. Rozwiązanie to zwiększa transparentność relacji umownych, wzmacnia pozycję odbiorców końcowych oraz umożliwia im świadome podejmowanie decyzji kontraktowych, przy jednoczesnym zachowaniu elastyczności po stronie sprzedawców w zakresie dostosowywania sposobu kalkulacji strat do warunków rynkowych.

Określenie terminu instalowania układów pomiarowo-rozliczeniowych energii elektrycznej (fiszka nr MKiŚ-58-439)

Wprowadzono przepis, który ma na celu usprawnienie określenia terminu instalacji układu pomiarowo-rozliczeniowego u odbiorcy. Jako początek tego terminu wskazano moment, w którym sprzedawca poinformuje operatora przesyłu lub dystrybucji o zawarciu umowy z odbiorcą. Od uzyskania tej informacji operator, po uprzednim skontaktowaniu się z odbiorcą w celu ustalenia dogodnego terminu na instalację układu pomiarowo-rozliczeniowego, będzie miał 21 dni na zainstalowanie tego układu.

Propozycja polega na dodaniu w art. 47 ustawy – Prawo energetyczne przepisu stanowiącego, że nie podlegają zatwierdzeniu przez Prezesa URE taryfy ustalane przez przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na wytwarzanie ciepła w części spełniającej łącznie warunki: • dostarczanie ciepła przez przedsiębiorstwo energetyczne odbywa się bez pośrednictwa sieci do odbiorcy lub grupy odbiorców, którzy prowadzą działalność gospodarczą; • występuje brak uprawnienia lub zobowiązania każdego z tych odbiorców do zapewnienia ciepła w lokalach mieszkalnych na potrzeby gospodarstw domowych; • zachodzi zgodna wola stron na sprzedaż i zakup ciepła na podstawie umowy, z pominięciem cen i stawek opłat zawartych w taryfie dla ciepła.

Dodatkowo proponuje się rozszerzenie art. 32 ustawy – Prawo energetyczne o brak wymogu uzyskania koncesji dla wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania ciepła w źródle, z którego całość wytworzonego ciepła jest dostarczana do jednego odbiorcy lub grupy odbiorców, na potrzeby przemysłowych procesów technologicznych, z uwzględnieniem zabezpieczenia w ciepło potrzeb niezbędnych, towarzyszących przemysłowym procesom technologicznym. Wyłącza się z obowiązku posiadania koncesji także wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przesyłania i dystrybucji ciepła między źródłem a odbiorcami i na potrzeby przemysłowych procesów technologicznych, z uwzględnieniem zabezpieczenia w ciepło potrzeb niezbędnych, towarzyszących przemysłowym procesom technologicznym, pod warunkiem braku zaopatrzenia w ciepło lokali mieszkalnych.

Przepis będzie stosowany do źródeł oddanych do użytkowania po wejściu w życie ustawy. Będzie on dużym ułatwieniem dla relacji biznesowych pomiędzy wytwórcami ciepła a odbiorcami przemysłowymi.

Wprowadzenie definicji magazynu ciepła lub chłodu (zagadnienie zgłaszane na spotkaniach Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła)

W ustawie – Prawo energetyczne proponuje się w art. 3 po pkt 10ka dodanie pkt 10kb w brzmieniu: „10kb) magazyn ciepła lub magazyn chłodu – instalację umożliwiającą magazynowanie ciepła lub chłodu w postaci energii cieplnej, w celu późniejszego wprowadzenia jej do sieci ciepłowniczej lub chłodniczej;”, a w art. 3 pkt 10ka po wyrazach „energii elektrycznej” zastąpienie średnika przecinkiem i dodanie wyrazów „magazyn ciepła lub magazyn chłodu;”. Definicja będzie analogiczną do definicji magazynu energii elektrycznej zawartej w art. 3 pkt 10k ustawy – Prawo energetyczne.

Ograniczenie liczby przekazywanych sprawozdań, o których mowa w art. 7b ust. 5 ustawy – Prawo energetyczne (fiszka nr MKiŚ-44-401)

Ograniczono przekazywanie przez przedsiębiorstwa energetyczne corocznych sprawozdań z działań mających na celu osiągnięcie efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego wyłącznie do Prezesa URE. Jednocześnie zobowiązano ten organ do przekazywania tych gromadzonych sprawozdań oraz ich zestawień zawierających w szczególności udział 7

efektywnych systemów ciepłowniczych w łącznej liczbie systemów ciepłowniczych ministrowi właściwemu do spraw energii, ale jedynie na jego wniosek w terminie miesiąca od dnia jego złożenia.

Zaproponowano ustawowe określenie ogólnych zasad ustalania wysokości zwrotu z kapitału bazującego na stopie wolnej od ryzyka, powiększonej o premię za ryzyko, której wysokość ma zależeć od rodzaju majątku i inwestycji podejmowanej przez przedsiębiorstwo. Szczegółowy sposób ustalania stopy wolnej od ryzyka, zróżnicowanie składników aktywów w odniesieniu do wysokości premii za ryzyko oraz szczegółowe określenie procentowej wysokości premii za ryzyko, zróżnicowanej w zależności od rodzaju majątku, którego dotyczy, oraz realizacji polityki energetycznej, z uwzględnieniem udziału ciepła odpadowego i ciepła z odnawialnych źródeł energii w systemach ciepłowniczych, przy dążeniu do osiągnięcia neutralności klimatycznej, określi w rozporządzeniu minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE.

Zmiana doprowadzi do transparentnych zasad ustalania zwrotu z kapitału oraz da impuls do inwestycji w źródła optymalne ze względu na transformację ciepłownictwa, np. źródła ciepła będące odnawialnymi źródłami energii w tym źródła geotermalne, magazyny ciepła, itp.

Wprowadzenie nowych zasad ustalania zwrotu z kapitału nie usuwa dotychczasowego minimalnego poziomu 7 % zwrotu z kapitału dla inwestycji w zakresie budowy, modernizacji i przyłączania jednostek wytwórczych będących instalacjami odnawialnego źródła energii, w których jest wytwarzane ciepło, oraz instalacji, w których jest zagospodarowywane ciepło odpadowe.

Umożliwienie uwzględnienia w kosztach uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych w zakresie wytwarzania ciepła wartości 30 % dodatkowych, darmowych uprawnień do emisji W związku z koniecznością umożliwienia przedsiębiorstwom energetycznym skorzystania z dodatkowych, bezpłatnych uprawnień do emisji, których wartość będzie przeznaczona na transformację ciepłownictwa, do propozycji zmian w ustawie – Prawo energetyczne włączono przepisy umożliwiające uwzględnienie w planowanym przychodzie działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych w zakresie wytwarzania ciepła wartości 30 % dodatkowych, darmowych uprawnień do emisji, przez dodanie pkt 1c w art. 45 ust. 1 oraz rozszerzenie zakresu upoważnienia do wydania rozporządzenia taryfowego (dodanie pkt 11 w art. 46 ust. 6).

Zaproponowano rozszerzenie art. 116 ustawy OZE o przepis stanowiący, że ciepło z kotłów elektrycznych jest objęte obowiązkiem zakupu, pod warunkiem, że jest zasilane energią elektryczną pochodzącą z odnawialnego źródła energii, dostarczoną bezpośrednio lub z sieci, której pochodzenie jest potwierdzone umową PPA z dostawcą tej energii.

W przypadku zasilania kotła elektrycznego konwertującego energię elektryczną na ciepło z Krajowego Systemu Elektroenergetycznego przewidziano uwzględnienie procentowego udziału energii odnawialnej w Krajowym Systemie Elektroenergetycznym w roku poprzednim. Do publikacji tej danej został zobowiązany operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego przy udziale operatorów systemu dystrybucyjnego.

W konsekwencji powyższej zmiany: • w art. 7b ustawy – Prawo energetyczne zaproponowano dodanie ust. 4a, który przesądza, że na potrzeby uznania systemu ciepłowniczego lub chłodniczego za efektywny energetycznie system ciepłowniczy lub chłodniczy, w rozumieniu art. 7 ust. 4 pkt 1, za energię z odnawialnych źródeł energii w przypadku kotłów elektrycznych uznaje się ilość ciepła wytworzonego w kotle elektrycznym z energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, określaną zgodnie z art. 116 ust. 1c ustawy OZE; • doprecyzowano w art. 135 ustawy OZE, że ciepła wytworzonego w kotłach elektrycznych nie uwzględnia się do krajowego celu OZE określonego w art. 127a ustawy OZE, tj. krajowego celu w zakresie udziału energii ze źródeł odnawialnych w końcowym zużyciu energii brutto.

Promowanie rozwoju kogeneracji (zagadnienie zgłaszane na spotkaniach Zespołu do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła)

W ustawie CHP, realizując cele usprawnienia i uproszczenia procedur oraz zmniejszenia ryzyka inwestycyjnego, zaproponowano wprowadzenie zmian obejmujących: • wydłużenie terminów na sprzedaż energii wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji, co pozwoli na urealnienie możliwości dochowania tych terminów (art. 16 ust. 3 oraz art. 43 ust. 2); • urealnienie możliwości dochowania terminu na wytworzenie po raz pierwszy energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w nowej jednostce kogeneracji lub znacznie zmodernizowanej jednostce kogeneracji od dnia 8

rozstrzygnięcia aukcji albo naboru przez wydłużenie tego terminu z 48 albo 60 miesięcy do odpowiednio 60 albo 72 miesięcy (art. 21 ust. 3 pkt 7 lit. b oraz art. 47 ust. 3 pkt 9); • zobligowanie wytwórcy do wskazania planowanej daty rozpoczęcia okresu, w którym wytwórca, w przypadku wygrania aukcji, będzie korzystać z systemu wsparcia (dodawany pkt 3a w art. 21 ust. 3); • wydłużenie terminu na uzyskanie ostatecznego pozwolenia na budowę z 12 do 24 miesięcy (art. 27 ust. 1 i 2) oraz z 60 do 72 miesięcy (art. 43 ust. 2 pkt 1 i 2 oraz art. 51 ust. 1 i 2), co zmniejszy ryzyko utraty otrzymanego wsparcia w przypadku zmian harmonogramu realizacji inwestycji; • umożliwienie jednorazowej aktualizacji danych (dodanie ust. 4–7 w art. 27 i ust. 4–7 w art. 51), przy czym nie przewiduje się procedury odwoławczej, a ewentualne przypadki negatywnego ustosunkowania się Prezesa URE do tej aktualizacji będą uwzględniane w decyzji, od której służy odwołanie; • uchylenie nadmiarowych obowiązków nałożonych na wytwórców (art. 76), co spowoduje spójność z ustawą OZE; • nowe brzmienie przepisów art. 77 ust. 5 i uchylenie w art. 87 ust. 1 pkt 3, co wyeliminuje konieczność ponoszenia kosztów przez wytwórcę nie uzyskującego wsparcia, a to pozwoli na uniknięcie kary za brak informacji o generacji energii elektrycznej w przypadku braku wsparcia.

W zakresie uporządkowania przepisów w ustawie CHP zaproponowano: • dodanie w art. 5 ust. 1a, którego celem jest doprecyzowanie zasad budowy kolejnego źródła obejmującego jedną lub więcej małych jednostek kogeneracji, w tej samej lokalizacji, co już funkcjonujące źródło; • nadanie nowego brzmienia art. 9, ze względu na potrzebę ochrony funkcjonujących w danym systemie ciepłowniczym jednostek kogeneracji; • uchylenie art. 18 ust. 4 pkt 4 oraz art. 44 ust. 4 pkt 4, ze względu na konieczność wyeliminowania zbędnego dokumentu w postępowaniach administracyjnych – harmonogramu rzeczowego i finansowego realizacji budowy nowej jednostki kogeneracji lub znacznie zmodernizowanej jednostki kogeneracji; • nadanie nowego brzmienia art. 30 ust. 3 pkt 7 i wprowadzenie zmiany w ust. 7, ze względu na potrzebę uszczegółowienia i uporządkowania warunków uwzględnianych we wniosku o dopuszczenie do systemu premii gwarantowanej; • skreślenie wyrazów „organizuje i przeprowadza” w art. 43 ust. 1, ze względu na potrzebę doprecyzowania przepisu, zgodnie z którym Prezes URE w jednym czasie miałby ogłaszać, organizować i przeprowadzać nabór na premię kogeneracyjną indywidualną, co jest faktycznie niemożliwe ze względu na terminy ustawowe; • uchylenie w art. 47 ust. 3 pkt 3 i wprowadzenie zmiany w pkt 13, ze względu na potrzebę uproszczenia przez usunięcie z oferty schematu, który już został przekazany w prekwalifikacji jednostki kogeneracji do udziału w naborze; • zmiany w art. 83, art. 85, art. 87 (w zakresie ust. 1 pkt 4), art. 89 i art. 90 o charakterze wynikowym lub porządkowym.

Ponadto w art. 43 ustawy – Prawo energetyczne zaproponowano: • nadanie nowego brzmienia ust. 9 pkt 1 i dodanie w ust. 9 pkt 3, • nadanie nowego brzmienia ust. 10, a celem tych zmian jest dostosowanie prawa krajowego do zobowiązań Polski z 2019 r., złożonych w czasie notyfikacji systemu wsparcia dla wysokosprawnej kogeneracji w zakresie modernizacji, przez objęcie obowiązkiem potwierdzenia tzw. „efektu zachęty” modernizowanych jednostek kogeneracji.

Brak jest możliwości osiągnięcia celu projektu za pomocą innych środków.

Zniesienie obowiązku zawierania umów o przyłączenie w przypadku, gdy do sieci przesyłowej gazowej ma być przyłączona instalacja skroplonego gazu ziemnego, jeżeli operatorem tej instalacji wyznaczono przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem paliw gazowych Zaproponowano wprowadzenie w ustawie – Prawo energetyczne przepisu znoszącego obowiązek zawierania umów o przyłączenie w przypadku, gdy do sieci przesyłowej gazowej ma być przyłączona instalacja skroplonego gazu ziemnego, jeżeli operatorem tej instalacji wyznaczono przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem paliw gazowych.

Wydłużenie okresu utrzymania w mocy niektórych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie ustawy – Prawo energetyczne W projekcie zaproponowano zmiany w ustawie z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1681, z 2024 r. poz. 859 oraz z 2025 r. poz. 759), które mają na celu wydłużenie o dodatkowe 24 miesiące (z 36 miesięcy do 60 miesięcy) okresu utrzymania w mocy przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 9 ust. 3 i 4, art. 11 ust. 6 i 6a, art. 11zh ust. 1 ustawy – Prawo energetyczne, tj. przepisów: • rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 22 marca 2023 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu elektroenergetycznego; • rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 listopada 2021 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu wprowadzania ograniczeń w sprzedaży paliw stałych oraz w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej lub ciepła (Dz. U. poz. 2209); • rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 10 stycznia 2022 r. w sprawie procesów rynku energii (Dz. U. poz. 234). 9

Przedłużenie jest konieczne, aby zapewnić przygotowanie przepisów wykonawczych z uwzględnieniem aktualnie toczących się zmian regulacyjnych, w tym na poziomie prawa Unii Europejskiej.

Stworzenie możliwości utrzymywania przez Rządową Agencję Rezerw Strategicznych zapasów obowiązkowych gazu ziemnego w formule tzw. umowy biletowej również w roku gazowym 2026/2027 W ustawie z dnia 16 lutego 2007 r. o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1281, z 2025 r. poz. 1168 i 1303 oraz z 2026 r. poz. 415) zaproponowano wprowadzenie przepisów, które umożliwią Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych utrzymywanie zapasów obowiązkowych gazu ziemnego w imieniu podmiotów dokonujących przywozu tego gazu w formule tzw. umowy biletowej, również w roku gazowym 2026/2027.

Eliminacja niepoprawnych przypadków powołania ustawy OZE W art. 62c ust. 4 oraz ust. 5 pkt 2 ustawy – Prawo energetyczne przewidziano wskazanie prawidłowej daty przywoływanej ustawy (zamiast „2020 r.” – „2015 r.”), co jest motywowane umożliwieniem właściwej identyfikacji aktu prawnego.

Wydłużenie okresu utrzymania w mocy niektórych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie ustawy OZE Zmiana jest związana ze zmianą organu właściwego do wydania rozporządzenia w zakresie akredytacji (art. 152 ustawy OZE). Zaproponowano więc wydłużenie o dodatkowe 12 miesięcy (z 36 miesięcy do 48 miesięcy) okresu utrzymania w mocy przepisów wykonawczych powołanych w art. 47 pkt 6 ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw, tj. rozporządzenia Ministra Aktywów Państwowych z dnia 25 lutego 2020 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania akredytacji organizatorom szkoleń w zakresie odnawialnych źródeł energii oraz szkoleń i egzaminów dla osób ubiegających się o wydanie lub przedłużenie ważności certyfikatu (Dz. U. poz. 348).

Rezygnacja z pobierania opłat za sprawdzanie przez Ministra Sprawiedliwości kwalifikacji osób zajmujących się eksploatacją sieci oraz urządzeń i instalacji energetycznych Wobec kwestii przedstawionych w pkt 1 OSR zaproponowano nowelizację ustawy – Prawo energetyczne przez dodanie w art. 54 ust. 4b w brzmieniu: „4b. Nie pobiera się opłat za sprawdzenie kwalifikacji, o których mowa w ust. 1, przez komisje kwalifikacyjne powołane przez Ministra Sprawiedliwości, jeżeli następuje ono na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej podległej temu ministrowi lub przez niego nadzorowanej.”.

Zauważenia wymaga, że działalność Energetycznych Komisji Kwalifikacyjnych działających przy Centralnym Zarządzie Służby Więziennej dotyczy tylko osób zajmujących się eksploatacją i dozorem urządzeń, instalacji i sieci eksploatowanych w jednostkach organizacyjnych podległych Dyrektorowi Generalnemu Służby Więziennej, a wydawane przez nie świadectwa kwalifikacyjne dotyczą urządzeń i instalacji eksploatowanych w jednostkach organizacyjnych Służby Więziennej.

Działalność Energetycznych Komisji Kwalifikacyjnych działających przy Centralnym Zarządzie Służby Więziennej nie wpływa więc na działalność komisji powołanych przez Prezesa URE.

Nie istnieją alternatywne środki prawne pozwalające osiągnąć zamierzony cel regulacji, ponieważ obecny obowiązek pobierania opłat wynika wprost z ustawy – Prawo energetyczne i może zostać zniesiony wyłącznie przez jej nowelizację.

Dostosowanie upoważnienia w ustawie OZE w zakresie organu właściwego do wydania rozporządzenia dotyczącego akredytacji organizatorów szkoleń dla instalatorów instalacji odnawialnego źródła energii do podziału kompetencji określonego w ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej oraz powiązane z nim wydłużenie okresu utrzymania w mocy wydanych w tym zakresie przepisów wykonawczych Projektowana regulacja przewiduje wskazanie w upoważnieniu do wydania rozporządzenia na podstawie art. 152 ustawy OZE ministra właściwego do spraw klimatu (zamiast ministra właściwego do spraw energii). W powiązaniu z tą zmianą zaproponowano także wydłużenie o dodatkowe 12 miesięcy (z 36 miesięcy do 48 miesięcy) okresu utrzymania w mocy przepisów wykonawczych powołanych w art. 47 pkt 6 ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw, tj. rozporządzenia Ministra Aktywów Państwowych z dnia 25 lutego 2020 r. w sprawie szczegółowych warunków udzielania akredytacji organizatorom szkoleń w zakresie odnawialnych źródeł energii oraz szkoleń i egzaminów dla osób ubiegających się o wydanie lub przedłużenie ważności certyfikatu.

Kierowano się w tym zakresie względami ekonomiki legislacyjnej. Aktualnie bowiem trwają prace nad projektem ustawy o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (UC118), której celem jest wdrożenie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2413 z dnia 18 października 2023 r. zmieniającej dyrektywę (UE) 2018/2001, rozporządzenie (UE) 2018/1999 i dyrektywę 98/70/WE w odniesieniu do promowania energii ze źródeł odnawialnych oraz uchylającej dyrektywę Rady (UE) 2015/652 (Dz. Urz. UE L 2023/2413 z 31.10.2023), tzw. dyrektywy RED III. Jednym z elementów zmian jest obszar szkolenia i certyfikacji instalatorów instalacji odnawialnego źródła energii. W konsekwencji zmian w prawie Unii Europejskiej także w ustawie OZE do katalogu instalacji objętych certyfikacją zostaną dodane instalacje systemów magazynowania energii oraz instalacje punktów ładowania, a w konsekwencji certyfikacja zostanie rozszerzona na instalatorów tych systemów i punktów. Zostaną także opracowane programy szkoleniowe w zakresie instalowania powyższych instalacji. Zmiany te, wprowadzane m.in. przez przepisy wydane (docelowo: przez ministra właściwego do spraw klimatu) na podstawie zmienianego po raz kolejny art. 152 10

ustawy OZE, będą bardzo istotne z punktu widzenia wdrożenia dyrektywy RED III oraz transformacji energetycznej i wymagają szybkiego wdrożenia.

Eliminacja niepoprawnego odesłania w jednym z przepisów przejściowych tegorocznej nowelizacji ustawy – Prawo energetyczne W celu eliminacji niepoprawnego odesłania w art. 23 ustawy z dnia 13 marca 2026 r. o zmianie ustawy – Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw jest zasadne zastąpienie w tym przepisie wyrazów „art. 7 ust. 8i3” (w przepisie tym wskazuje się „warunek”, a nie „ograniczenie”) wyrazami „art. 7 ust. 8i2” (w przepisie tym wskazuje się „ograniczenie”), co zapewni spójność ze zmienianym z dniem 30 kwietnia 2026 r. brzmieniem ustawy – Prawo energetyczne.

3. Jak problem został rozwiązany w innych krajach, w szczególności krajach członkowskich OECD/UE?

Uproszczenie rachunków za energię elektryczną (fiszka nr MKiŚ-2-46) • Wielka Brytania: obowiązuje standardowy format rachunków, zawierający porównanie zużycia z poprzednimi okresami oraz prognozy przyszłych kosztów. Rachunki często zawierają kod QR do łatwego porównywania taryf. • Niemcy: konsumenci otrzymują przejrzyste informacje o kosztach i zużyciu energii oraz wskazówki dotyczące oszczędności. • Francja: dostawcy energii są zobowiązani do informowania konsumentów o dostępnych tańszych taryfach i możliwościach zmiany dostawcy.

Wprowadzenie definicji magazynu ciepła lub chłodu Niemcy: magazyn cieplny jest zdefiniowany w ustawie o planowaniu cieplnym i dekarbonizacji sieci ciepłowniczych (Wärmeplanungsgesetz – WPG). Według definicji jest to urządzenie służące do tymczasowego magazynowania ciepła, obejmujące wszystkie urządzenia techniczne służące do ładowania i rozładowywania magazynu ciepła.

Określenie warunków uznania kotłów elektrycznych za źródła, z których ciepło jest objęte obowiązkiem zakupu, oraz określenie, kiedy ciepło z tych jednostek może być zaliczone jako pochodzące z odnawialnego źródła energii na potrzeby spełnienia statusu efektywnego systemu ciepłowniczego zgodnie z dyrektywą EED Niemcy: ustawa o planowaniu cieplnym i dekarbonizacji sieci ciepłowniczych (Wärmeplanungsgesetz – WPG) określa udział energii elektrycznej, którą można zaklasyfikować jako energię odnawialną przy produkcji ciepła w źródłach Power-to-heat jako średni udział energii odnawialnej w krajowym zużyciu energii elektrycznej brutto z poprzedniego roku kalendarzowego.

W pozostałych regulacjach w zakresie ciepłownictwa nie są znane podobne problemy w innych krajach, a co za tym idzie

– brak jest znanych rozwiązań w tym zakresie.

4. Podmioty, na które oddziałuje projekt Grupa

Wielkość

Źródło danych

Oddziaływanie

Prezes URE

Ustawa – Prawo energetyczne

Uproszczenie zasad ustalania wielkości zwrotu z kapitału.

Uwzględnienie w taryfach dla ciepła 30 % wartości dodatkowych, darmowych uprawnień do emisji.

Odbiorcy końcowi energii elektrycznej

ok. 17,5 mln

Sprawozdanie Prezesa URE za 2024 r.

Skrócenie czasu na komunikację z przedsiębiorstwem energetycznym przez ustanowienie komunikacji elektronicznej wiodącej formy.

Odbiorcy w gospodarstwach domowych

ok. 16,5 mln

Sprawozdanie Prezesa URE za 2024 r.

Poprawa czytelności rachunków za energię elektryczną wzmocni pozycję konsumentów i wpłynie na ich aktywizację.

Sprzedawcy energii elektrycznej

ok. 400

Rejestr Prezesa

URE

Konieczność przygotowywania podsumowania rachunków za energię elektryczną przez zastosowanie nowych przepisów oraz poinformowanie tych odbiorców o zmianie sposobu komunikacji.

Przedsiębiorstwa energetyczne wytwarzające ciepło w jednostkach kogeneracji

140 podmiotów

Publikacja Prezesa URE – Energetyka cieplna w liczbach 2024

Osiągnięcie transparentności i ułatwień w procesie postępowań dotyczących składania wniosków.

Odbiorcy ciepła i gospodarstwa domowe zaopatrywane w ciepło przez wspólnoty mieszkaniowe i spółdzielnie mieszkaniowe

15 mln osób korzystających z ciepła systemowego

Główny Urząd Statystyczny – Warunki mieszkaniowe w Polsce w świetle wyników Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań 2021

Odbiorcy przemysłowi

Koncesjonowane przedsiębiorstwa energetyczne wytwarzające ciepło, zajmujące się dystrybucją oraz obrotem

398 podmiotów

Przedsiębiorstwa energetyczne planujące udział w aukcjach lub naborach CHP

Energetyczne Komisje Kwalifikacyjne

Centralny Zarząd Służby Więziennej

Jednostki organizacyjne Służby Więziennej

191, w tym:

Centralny Zarząd Służby Więziennej – 1 okręgowe inspektoraty Służby Więziennej – 11 zakłady karne i areszty śledcze (łącznie z oddziałami zewnętrznymi) – 171 uczelnia Służby Więziennej

– Akademia Wymiaru Sprawiedliwości – 1 Centralny Ośrodek Szkolenia Służby Więziennej oraz Ośrodki Szkolenia Służby Więziennej (łącznie z oddziałami zamiejscowymi) –7

Centralny Zarząd Służby Więziennej

Zwiększenie roli niskoi bezemisyjnych źródeł ciepła w systemach ciepłowniczych.

Możliwość liberalizacji kształtowania cen i stawek opłat.

Publikacja Prezesa URE – Energetyka cieplna w liczbach 2023

Uproszczenie zasad ustalania wielkości zwrotu z kapitału.

Umożliwienie korzystania z wartości 30 % dodatkowych, darmowych uprawnień do emisji przy realizacji inwestycji w transformację infrastruktury ciepłowniczej.

Osiągnięcie transparentności i ułatwień w procesie postępowań dotyczących składania wniosków.

Wprowadzenie wobec jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Sprawiedliwości zasady, stosownie do której nie będzie się w nich pobierać opłat za sprawdzenie kwalifikacji do eksploatacji sieci oraz urządzeń i instalacji energetycznych, o ile sprawdzenie to następuje na wniosek kierownika tej jednostki organizacyjnej.

5. Informacje na temat zakresu, czasu trwania i podsumowanie wyników konsultacji Projekt nie był przedmiotem pre-konsultacji.

Projekt, zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. z 2025 r. poz. 677 oraz z 2026 r. poz. 160) i § 52 ust. 1 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów (M.P. z 2026 r. poz. 404), został udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Rządowego Centrum Legislacji, w serwisie Rządowy Proces Legislacyjny.

Ze względu na bardzo ważny interes społeczny regulacji wprowadzanych projektowaną ustawą okres uzgodnień, konsultacji publicznych i opiniowania wyniósł 14 dni.

Projekt został przekazany do konsultacji do następujących podmiotów (14 dni):

1. Agencja Rynku Energii S.A.;

2. Federacja Konsumentów;

3. Forum Energii; 12

4. Forum Odbiorców Energii Elektrycznej i Gazu;

5. Fundacja Instrat;

6. Instytut Energetyki Odnawialnej;

7. Instytut Energetyki – Państwowy Instytut Badawczy;

8. Instytut Ochrony Środowiska;

9. Instytut Reform;

10. Izba Energetyki Przemysłowej i Odbiorców Energii;

11. Izba Gospodarcza Gazownictwa;

12. Izba Gospodarcza Energetyki i Ochrony Środowiska;

13. Izba Gospodarcza Ciepłownictwo Polskie;

14. Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.;

15. Krajowa Izba Gospodarcza;

16. Krajowa Izba Gospodarcza Elektroniki i Telekomunikacji;

17. Narodowe Centrum Badań i Rozwoju;

18. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej;

19. Ogólnopolskie Stowarzyszenie Dystrybutorów niezależnych Energii Elektrycznej;

20. Polska Izba Magazynów Energii;

21. Polski Komitet Energii Elektrycznej;

22. Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A.;

23. Polskie Towarzystwo Przesyłu i Rozdziału Energii Elektrycznej;

24. Polskie Towarzystwo Energetyki Cieplnej;

25. Stowarzyszenie Branży Fotowoltaicznej i Magazynowania Energii;

26. Towarowa Giełda Energii;

27. Towarzystwo Obrotu Energią.

Projekt został przekazany do zaopiniowania następującym podmiotom (14 dni):

1. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych;

2. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów;

3. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki.

Ze względu na zakres projektu, który dotyczy praw i interesów związków pracodawców, projekt podlega opiniowaniu przez reprezentatywne organizacje pracodawców. Projekt został przekazany (14 dni) do następujących reprezentatywnych organizacji pracodawców:

1. Pracodawcy RP;

2. Konfederacja Lewiatan;

3. Związek Przedsiębiorców i Pracodawców;

4. Federacja Przedsiębiorców Polskich;

5. Polskie Towarzystwo Gospodarcze.

Ze względu na zakres projektu, który nie dotyczy zadań związków zawodowych, projekt nie podlega opiniowaniu przez reprezentatywne związki zawodowe.

Projekt nie podlega opiniowaniu przez Komisję Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego, gdyż nie dotyczy spraw związanych z samorządem terytorialnym, o których mowa w ustawie z dnia 6 maja 2005 r. o Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego oraz o przedstawicielach Rzeczypospolitej Polskiej w Komitecie Regionów Unii Europejskiej (Dz. U. z 2024 r. poz. 949).

Projekt nie dotyczy spraw, o których mowa w art. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucji dialogu społecznego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2232, z późn. zm.), wobec czego nie wymaga zaopiniowania przez Radę Dialogu Społecznego.

Projekt nie dotyczy spraw, o których mowa w art. 35 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2025 r. poz. 1338), wobec czego nie wymaga zaopiniowania przez Radę Działalności Pożytku Publicznego.

Projekt nie wymaga przedstawienia właściwym organom i instytucjom Unii Europejskiej, w tym Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w celu uzyskania opinii, dokonania powiadomienia, konsultacji albo uzgodnienia.

Wyniki opiniowania i konsultacji publicznych zostały omówione w raporcie z konsultacji, zawierającym zestawienie przedstawionych stanowisk lub opinii i odniesienie się do nich przez organ wnioskujący, udostępnionym w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Rządowego Centrum Legislacji, w serwisie Rządowy Proces Legislacyjny.

6. Wpływ na sektor finansów publicznych (ceny stałe z 2026 r.) 0 1

Skutki w okresie 10 lat od wejścia w życie zmian [mln zł] 2 3 4 5 6 7 8 9 10 13

Łącznie (0–10)

JST

– – –

pozostałe jednostki (oddzielnie)

–

Wydatki ogółem

–

budżet państwa

–

JST

–

pozostałe jednostki (oddzielnie)

–

Saldo ogółem

–

budżet państwa

–

JST

–

pozostałe jednostki (oddzielnie)

–

Dochody ogółem budżet państwa

Źródła finansowania

Nie dotyczy.

Dodatkowe informacje, w tym wskazanie źródeł danych i przyjętych do obliczeń założeń

Uproszczenie rachunków za energię elektryczną (fiszka nr MKiŚ-2-46)

Zmiana przepisów dotyczących rachunków za energię elektryczną nie wpłynie na sektor finansów publicznych, ponieważ realizacja tego zadania będzie spoczywała na przedsiębiorstwach energetycznych. W przypadku sprzedawców energii elektrycznej ewentualne koszty opracowywania podsumowania zostaną zniwelowane przez dużo większe korzyści związane z obsługą odbiorców ich aktywizacją, zmniejszeniem liczby skarg i zapytań konsumenckich.

Ustanowienie elektronicznej formy komunikacji jako wiodącej nie wpłynie na sektor finansów publicznych, ponieważ realizacja tego zadania będzie spoczywała na przedsiębiorstwach energetycznych.

Liberalizacja rozliczeń za ciepło dostarczone bezpośrednio do przemysłu Regulacje wprowadzają zwolnienie z obowiązku koncesjonowania nowych źródeł ciepła pracujących na potrzeby odbiorcy przemysłowego. Ze względu na fakt, że zwolnienie będzie dotyczyło jedynie nowych źródeł ciepła, które dotyczą niewielkiej liczby źródeł o nieznanej i stosunkowo niewielkiej mocy zainstalowanej, co powoduje nieznaczne, pomijalne przychody

– wpływy pominiętych przychodów w przyszłości z powodu odstąpienia od obowiązku koncesyjnego dla źródeł zasilających wyłącznie odbiorców przemysłowych należy uznać za nieznaczne i pomijalne.

Rezygnacja z pobierania opłat za sprawdzanie przez Ministra Sprawiedliwości kwalifikacji osób zajmujących się eksploatacją sieci oraz urządzeń i instalacji energetycznych Celem projektu jest wprowadzenie wobec jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Sprawiedliwości zasady, stosownie do której nie będzie się pobierać opłat za sprawdzenie kwalifikacji zawodowych w zakresie eksploatacji sieci oraz urządzeń i instalacji energetycznych, o ile sprawdzenie to następuje na wniosek kierownika tej jednostki organizacyjnej.

Projektowana regulacja stanowi usankcjonowanie wieloletniej praktyki, zgodnie z którą koszty funkcjonowania komisji kwalifikacyjnych są finansowane ze środków budżetowych więziennictwa, natomiast opłaty za sprawdzenie kwalifikacji do eksploatacji sieci oraz urządzeń i instalacji energetycznych nie są pobierane, zaś sprawdzenie to następuje wyłącznie na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej Służby Więziennej.

Mając na uwadze powyższe, należy zakładać, że projektowana zmiana nie będzie miała de facto wpływu zarówno na wydatki, jak i dochody sektora finansów publicznych.

7. Wpływ na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym funkcjonowanie przedsiębiorców oraz na rodzinę, obywateli i gospodarstwa domowe Skutki 14

Czas w latach od wejścia w życie zmian

W ujęciu pieniężnym (w mln zł, ceny stałe z 2026 r.)

– –

Łącznie (0–10) – –

–

W ujęciu niepieniężnym

Niemierzalne

duże przedsiębiorstwa sektor mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw rodzina, obywatele oraz gospodarstwa domowe osoby niepełnosprawne oraz osoby starsze duże przedsiębiorstwa sektor mikro-, małych i średnich przedsiębiorstw

rodzina, obywatele oraz gospodarstwa domowe

Umożliwienie dokonania transformacji energetycznej niezbędnej z punktu widzenia polityki klimatycznej Unii Europejskiej.

Poprawa warunków inwestowania w jednostki kogeneracyjne przez optymalizację terminów realizacji inwestycji i dostosowania do czasu niezbędnego do uzyskiwania niezbędnych zgód i pozwoleń.

Wprowadzenie możliwości elastycznego reagowania na zmiany rynku urządzeń wytwórczych z zastrzeżeniem stosowania tego samego paliwa, co powinno przyczynić się do optymalizacji nakładów inwestycyjnych.

Optymalizacja obowiązków przekazywania danych i informacji ograniczająca obciążenia administracyjne przedsiębiorców.

Poprawa jakości powietrza dzięki zwiększaniu inwestycji w nisko- i bezemisyjne źródła ciepła w systemach ciepłowniczych.

osoby niepełnosprawne oraz osoby starsze

Poprawa jakości powietrza dzięki zwiększaniu inwestycji w nisko- i bezemisyjne źródła ciepła w systemach ciepłowniczych.

(dodaj/usuń)

–

Dodatkowe informacje, w tym wskazanie źródeł danych i przyjętych do obliczeń założeń

Uproszczenie rachunków za energię elektryczną (fiszka nr MKiŚ-2-46)

Proponowana zmiana zapewni czytelność i klarowność otrzymywanych rachunków. Dodatkowo wpłynie na przedsiębiorstwa energetyczne, które będą musiały przygotowywać dodatkowo podsumowanie swoich rachunków/faktur.

Zmiana ta skróci czas tego procesu do minimum, a tym samym pozwoli na szybszą i skuteczniejszą wymianę korespondencji pomiędzy odbiorcami końcowymi a przedsiębiorstwami energetycznymi.

Zmiana pozytywnie wpłynie na wszystkich obywateli, zwłaszcza że osoby wykluczone cyfrowo zostaną zabezpieczone przez zagwarantowanie im tradycyjnej formy komunikacji, podobnie jak osoby, które zdecydują się na pozostanie przy tradycyjnych środkach przekazu.

8. Zmiana obciążeń regulacyjnych (w tym obowiązków informacyjnych) wynikających z projektu nie dotyczy Wprowadzane są obciążenia poza bezwzględnie tak wymaganymi przez UE (szczegóły w odwróconej tabeli nie zgodności). nie dotyczy zmniejszenie liczby dokumentów zwiększenie liczby dokumentów zmniejszenie liczby procedur zwiększenie liczby procedur skrócenie czasu na załatwienie sprawy wydłużenie czasu na załatwienie sprawy inne: inne:

Wprowadzane obciążenia są przystosowane do ich tak elektronizacji. nie (w zakresie ciepłownictwa) nie dotyczy (pozostała część projektu)

Uproszczenie rachunków za energię elektryczną (fiszka nr MKiŚ-2-46)

Zmniejszenie liczby skarg i zapytań konsumenckich.

komunikacji elektronicznej) z umożliwieniem złożenia oświadczenia przez jedną ze stron, skutkującego obowiązkiem zachowania postaci papierowej (lub tradycyjnej formy pisemnej) (fiszka nr MKiŚ-9-88)

Zmniejszenie liczby drukowanych rachunków, dokumentów, informacji – wszystko będzie przekazywane elektronicznie.

Liberalizacja rozliczeń za ciepło dostarczone bezpośrednio do przemysłu Zmniejszenie liczby postępowań administracyjnych w sprawie zatwierdzenia taryfy dla ciepła, a także liczby wniosków o udzielenie koncesji w zakresie wytwarzania ciepła na potrzeby przemysłu w sytuacji zasilania przez jedno źródło jednego odbiorcę lub grupę odbiorców przemysłowych. Rozwiązania te odciążą Prezesa URE przez zmniejszenie liczby prowadzonych postępowań.

Uproszczenie zasad ustalania wysokości zwrotu z kapitału zaangażowanego w działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania ciepła, jego przesyłania i dystrybucji oraz obrotu ciepłem Doprowadzenie do transparentnych zasad ustalania zwrotu z kapitału oraz danie impulsu do inwestycji w źródła optymalne ze względu na transformację ciepłownictwa, np. źródła ciepła będące odnawialnymi źródłami energii, magazyny ciepła, itp.

Określenie warunków uznania kotłów elektrycznych za źródła, z których ciepło jest objęte obowiązkiem zakupu, oraz określenie, kiedy ciepło z tych jednostek może być zaliczone jako pochodzące z odnawialnego źródła energii na potrzeby spełnienia statusu efektywnego systemu ciepłowniczego zgodnie z dyrektywą EED Doprowadzenie do umożliwienia zakwalifikowania ciepła wytwarzanego w kotłach elektrycznych zasilanych energią elektryczną z odnawialnych źródeł jako ciepło odnawialne na potrzeby uzyskania statusu efektywnego systemu ciepłowniczego.

Promowanie rozwoju kogeneracji Przedłużenie terminów na wytworzenie po raz pierwszy energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji w nowej jednostce kogeneracji lub znacznie zmodernizowanej jednostce kogeneracji pozwoli na zmniejszenie ryzyka inwestycji w jednostkę kogeneracji dzięki umożliwieniu dochowania terminów ustawowych.

Rezygnacja z opłat za sprawdzanie przez Ministra Sprawiedliwości kwalifikacji osób zajmujących się eksploatacją sieci oraz urządzeń i instalacji energetycznych Wejście w życie projektowanej ustawy może wpłynąć na zmniejszenie liczby procedur ze względu na wprowadzenie wobec jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Sprawiedliwości zasady, stosownie do której nie będzie się w nich pobierać opłat za sprawdzenie kwalifikacji do eksploatacji sieci oraz urządzeń i instalacji energetycznych, o ile sprawdzenie to następuje na wniosek kierownika tej jednostki organizacyjnej.

9. Wpływ na rynek pracy Regulacje zawarte w niniejszym projekcie nie będą miały wpływu na rynek pracy.

10. Wpływ na pozostałe obszary środowisko naturalne demografia informatyzacja sytuacja i rozwój regionalny mienie państwowe zdrowie sądy powszechne, administracyjne inne: lub wojskowe Projektowane zmiany wpłyną pozytywnie na środowisko naturalne i przyczynią się do redukcji emisji CO2. Proponowane zmiany nie mają wpływu na sprawy bezpieczeństwa i obronności państwa.

11. Planowane wykonanie przepisów aktu prawnego Proponuje się, aby ustawa weszła w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia z wyłączeniem przepisów odnoszących się do prowadzenia korespondencji drogą elektroniczną i dołączania podsumowań do faktur za energię elektryczną, które wejdą w życie z dniem 30 czerwca 2027 r.

Planuje się wejście w życie przepisów dotyczących zwrotu z kapitału dla infrastruktury ciepłowniczej z vacatio legis 18 miesięcy od dnia wejścia w życie zmian w tym zakresie wprowadzanych w Prawie energetycznym. Jest to czas potrzebny na wydanie nowego rozporządzenia wykonawczego.

12. W jaki sposób i kiedy nastąpi ewaluacja efektów projektu oraz jakie mierniki zostaną zastosowane?

Nie dotyczy.

13. Załączniki (istotne dokumenty źródłowe, badania, analizy itp.)

Nie dotyczy.

Omówienie wpływu

RAPORT Z KONSULTACJI

Projektu ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu dokonania deregulacji w zakresie energetyki

(UDER92)

1. Omówienie wyników przeprowadzonych konsultacji publicznych i opiniowania Projekt nie był przedmiotem pre-konsultacji.

Projekt, zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa i § 52 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów, został udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej, na stronie podmiotowej Rządowego Centrum Legislacji, w serwisie Rządowy Proces Legislacyjny.

Projekt został przekazany do konsultacji publicznych w dniu 28 listopada 2025 r. z terminem zgłaszania uwag w ciągu 14 dni do następujących podmiotów: 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. 19. 20. 21. 22. 23. 24. 25. 26. 27.

Agencja Rynku Energii S.A.;

Federacja Konsumentów;

Forum Energii;

Forum Odbiorców Energii Elektrycznej i Gazu;

Fundacja Instrat;

Instytut Energetyki Odnawialnej;

Instytut Energetyki – Państwowy Instytut Badawczy;

Instytut Ochrony Środowiska;

Instytut Reform;

Izba Energetyki Przemysłowej i Odbiorców Energii;

Izba Gospodarcza Gazownictwa;

Izba Gospodarcza Energetyki i Ochrony Środowiska;

Izba Gospodarcza Ciepłownictwo Polskie;

Krajowa Agencja Poszanowania Energii S.A.;

Krajowa Izba Gospodarcza;

Krajowa Izba Gospodarcza Elektroniki i Telekomunikacji;

Narodowe Centrum Badań i Rozwoju;

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej;

Ogólnopolskie Stowarzyszenie Dystrybutorów Niezależnych Energii Elektrycznej;

Polska Izba Magazynów Energii;

Polski Komitet Energii Elektrycznej;

Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A.;

Polskie Towarzystwo Przesyłu i Rozdziału Energii Elektrycznej;

Polskie Towarzystwo Energetyki Cieplnej;

Stowarzyszenie Branży Fotowoltaicznej i Magazynowania Energii;

Towarowa Giełda Energii;

Towarzystwo Obrotu Energią.

Projekt został przekazany do zaopiniowania w dniu 28 listopada 2025 r. z terminem zgłaszania uwag w ciągu 14 dni następującym podmiotom: 1. 2. 3.

Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych;

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów;

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki.

Z uwagi na zakres projektu, który dotyczy praw i interesów związków pracodawców, projekt podlegał opiniowaniu przez reprezentatywne organizacje pracodawców. Projekt został przekazany (14 dni) do następujących reprezentatywnych organizacji pracodawców:

1) 2) 3) 4) 5)

Pracodawcy RP, Konfederacja Lewiatan, Związek Przedsiębiorców i Pracodawców, Federacja Przedsiębiorców Polskich, Polskie Towarzystwo Gospodarcze.

Z uwagi na zakres projektu, który nie dotyczy zadań związków zawodowych, projekt nie podlegał opiniowaniu przez reprezentatywne związki zawodowe.

Projekt nie podlegał opiniowaniu przez Komisję Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego, gdyż nie dotyczy spraw związanych z samorządem terytorialnym, o których mowa w ustawie z dnia 6 maja 2005 r. o Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego oraz o przedstawicielach Rzeczypospolitej Polskiej w Komitecie Regionów Unii Europejskiej (Dz.U., poz. 759, z późn. zm.).

Projekt nie dotyczy spraw, o których mowa w art. 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego, wobec czego nie został przekazany do opiniowania przez RDS.

Uwagi do projektu w ramach konsultacji publicznych zgłosiły następujące podmioty: 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 9. 10. 11. 12. 13. 14. 15. 16. 17. 18. 19. 20. 21. 22. 23. 24.

ENEA;

Federacja Przedsiębiorców Polskich;

Harmony Energy Poland sp. z o.o.;

Izba Energetyki Przemysłowej i Odbiorców Energii;

Izba Gospodarcza Ciepłownictwo Polskie;

Izba Gospodarcza Gazownictwa;

Konfederacja Lewiatan;

ORLEN S.A.;

Orlen Termika S.A.;

PGE Polska Grupa Energetyczna S.A.;

Polski Komitet Energii Elektrycznej;

Polska Izba Przemysłu Chemicznego;

Polska Organizacja Przemysłu i Handlu Naftowego;

Polska Organizacja Rozwoju Technologii Pomp Ciepła „PORT PC”;

Polskie Stowarzyszenie Magazynowania Energii;

Polskie Towarzystwo Energetyki Cieplnej;

Polskie Sieci Elektroenergetyczne S.A.;

Polskie Towarzystwo Przesyłu i Rozdziału Energii Elektrycznej;

Stowarzyszenie Branży Fotowoltaicznej i Magazynowania Energii;

Tauron Polska Energia S.A.;

Towarzystwo Obrotu Energią;

Zarządca Rozliczeń S.A.;

Związek Pracodawców Polska Miedź;

Związek Przedsiębiorców i Pracodawców.

Uwagi do projektu w ramach opiniowania zgłosił Prezes Urzędu Regulacji Energetyki.

Szczegółowe uwagi ww. podmiotów oraz stanowisko organu wnioskującego do uwag stanowią załącznik do niniejszego raportu.

2. Przedstawienie wyników zasięgnięcia opinii, dokonania konsultacji albo uzgodnienia projektu z właściwymi organami i instytucjami Unii Europejskiej, w tym Europejskim Bankiem Centralnym 2

Projekt nie wymaga przedstawienia właściwym instytucjom i organom Unii Europejskiej, w tym Europejskiemu Bankowi Centralnemu, celem uzyskania opinii, dokonania powiadomienia, konsultacji albo uzgodnienia projektu.

3. Wskazanie podmiotów, które zgłosiły zainteresowanie pracami nad projektem w trybie przepisów o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa, wraz ze wskazaniem kolejności dokonania zgłoszeń albo informację o ich braku.

Nie odnotowano zgłoszeń zainteresowanych podmiotów w trybie przepisów o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa.

Załącznik/Załączniki:

Tabele uwag z konsultacji publicznych i opiniowania wraz ze stanowiskiem organu wnioskującego.

Tabela uwag – konsultacje publiczne do projektu ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu dokonania deregulacji w zakresie energetyki (nr UDER92 w Wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów)

L.p. 1

Podmiot wnoszący uwagę PGE Polska Grupa Energetyczn a S.A.

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1 pkt 1 lit. b Projektu – dotyczy nowelizowaneg o art. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 266 ze zm.)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Postulujemy doprecyzowanie definicji magazynu ciepła lub chłodu w celu umożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na magazynowaniu ciepła lub magazynowaniu chłodu z jednoznacznym powiązaniem tej działalności z wytwarzaniem lub przesyłem i dystrybucją ciepła lub chłodu.

W aktualnym stanie prawnym brak jest przepisów regulujących ten rodzaj działalności. Wprowadzone przepisy opierają się na konstrukcji definicji magazynu energii oraz magazynowania energii. Z tą jednak różnicą, że inaczej niż w przypadku energii elektrycznej, magazynowanie ciepła lub magazynowanie chłodu nie stanowi samodzielnego przedmiotu działalności, a jedynie działalność uzupełniającą wytwarzanie i przesyłanie lub dystrybucję ciepła lub chłodu. W aktualnych uwarunkowaniach ekonomicznych, magazyny ciepła lub magazyny chłodu nie są bowiem przedsięwzięciami samodzielnymi, a inwestycjami komplementarnymi wobec źródeł ciepła lub chłodu oraz sieci ciepłowniczych lub chłodniczych.

Oprócz doprecyzowania pojęcia magazynu ciepła lub chłodu należy wprowadzić definicję magazynowania ciepła lub chłodu.

Powyższe umożliwi określenie w delegacji ustawowej do

Proponujemy następujące brzmienie przepisów:

a) po pkt 10ka dodaje się pkt 10kb w brzmieniu:

„10kb) magazyn ciepła lub chłodu – instalację stanowiącą wyodrębnioną część jednostki wytwórczej lub wyodrębniony zespół urządzeń sieci ciepłowniczej, do której tytuł prawny posiada odpowiednio przedsiębiorstwo energetyczne prowadzące działalność w zakresie wytwarzania ciepła lub przesyłu i dystrybucji ciepła, umożliwiającą magazynowanie ciepła lub chłodu w celu późniejszego wykorzystania;”

b) po pkt 59a dodaje się pkt. 59b w brzmieniu:

„59b) magazynowanie ciepła lub chłodu – działalność gospodarczą wykonywaną przez przedsiębiorstwo energetyczne

Uwaga nieuwzględniona.

Nie przewiduje się wyodrębnienia działalności gospodarczej magazynowania ciepła/chłodu, nie przewiduje się koncesjonowania tej działalności, nie przewiduje się odrębnego taryfowania tej działalności. Nie ma w związku z powyższym powodów do wskazywania podmiotu, który posiada tytuł prawny do magazynu ciepła. Konsekwentnie nie ma potrzeby uwzględniać cen i

W przypadku aktu nowelizującego należy wskazać jednostkę redakcyjną projektu oraz jednostkę redakcyjną zmienianego aktu prawnego.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

wydania rozporządzenia taryfowego zasad kształtowania taryf w zakresie magazynowania ciepła lub chłodu.

prowadzące działalność w zakresie wytwarzania ciepła lub przesyłu i dystrybucji ciepła polegającą na odroczeniu końcowego zużycia ciepła poprzez zgromadzanie ciepła lub chłodu w magazynie ciepła lub chłodu i późniejsze wprowadzenie go do sieci ciepłowniczej lub chłodniczej;”.

stawek opłat magazynowania ciepła w rozporządzeniu taryfowym dla ciepła.

W art. 46 ust. 6 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) rodzaje cen i stawek opłat dla każdej koncesjonowanej działalności gospodarczej, magazynowania ciepła lub chłodu oraz sposób ich kalkulowania;”. 2

PKEE

Art. 1 pkt 1) b) projektu dot. art. 3 pkt 10kb) PE oraz po pkt 59a nowego pkt. 59b

Doprecyzowanie definicji „magazynu ciepła lub magazynu chłodu” oraz dodanie nowej definicji „magazynowanie ciepła lub magazynowanie chłodu”.

Postulujemy o doprecyzowanie zaproponowanej definicji magazynu ciepła/magazynu chłodu w celu umożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na magazynowaniu ciepła /chłodu z jednoznacznym powiązaniem tej działalności z wytwarzaniem lub przesyłem i dystrybucją ciepła lub chłodu. W aktualnym stanie prawnym brak jest przepisów regulujących ten rodzaj działalności. Wprowadzone przepisy opierają się na konstrukcji definicji magazynu energii oraz magazynowania energii. Z tą jednak różnicą, że inaczej niż w przypadku energii elektrycznej, magazynowanie ciepła/magazynowanie chłodu nie stanowi samodzielnego przedmiotu działalności, a jedynie działalność uzupełniającą

Art. 3 pkt 10kb:

„magazyn ciepła lub magazyn chłodu - instalację stanowiącą wyodrębnioną część jednostki wytwórczej lub wyodrębniony zespół urządzeń sieci ciepłowniczej, do której tytuł prawny posiada odpowiednio przedsiębiorstwo energetyczne prowadzące działalność w zakresie wytwarzania ciepła lub przesyłu i dystrybucji ciepła służącą do magazynowania ciepła lub chłodu w postaci energii cieplnej, w celu późniejszego

Uwaga nieuwzględniona.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1 pkt 1 lit. b Projektu – dotyczy nowelizowaneg o art. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r.

- Prawo

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

wytwarzanie i przesyłanie/dystrybucję ciepła/chłodu. W aktualnych uwarunkowaniach ekonomicznych, magazyny ciepła/ magazyny chłodu nie są bowiem przedsięwzięciami samodzielnymi, a inwestycjami komplementarnymi wobec źródeł ciepła lub chłodu oraz sieci ciepłowniczych lub chłodniczych.

Dodatkowo postulujmy o wprowadzenie definicji „magazynowania ciepła/ magazynowania chłodu”.

Wprowadzenie ww. precyzyjnych definicji umożliwi z kolei określenie w delegacji ustawowej do wydania rozporządzenia taryfowego zasad ustalania taryf dla przedsiębiorców wykorzystujących takie magazyny oraz prowadzących taką działalność.

wykorzystania;” służącą do magazynowania ciepła lub chłodu w postaci energii cieplnej, w celu późniejszego wykorzystania;”

powodów do wskazywania podmiotu, który posiada tytuł prawny do magazynu ciepła.

W aktualnym stanie prawnym brak jest przepisów regulujących ten rodzaj działalności. Wprowadzone przepisy opierają się na

po pkt 59a dodaje się pkt. 59b w brzmieniu: 59b)

„magazynowanie ciepła lub magazynowanie chłodu – działalność gospodarcza wykonywana przez przedsiębiorstwo energetyczne prowadzące działalność w zakresie wytwarzania ciepła lub przesyłu i dystrybucji ciepła polegające na odroczeniu końcowego zużycia ciepła w sieci ciepłowniczej poprzez zgromadzanie ciepła lub chłodu w magazynie ciepła lub chłodu i późniejsze wprowadzenie go do sieci ciepłowniczej lub chłodniczej;”;

Proponujemy następujące brzmienie przepisów:

a) po pkt 10ka dodaje się pkt 10kb w brzmieniu:

„10kb) magazyn ciepła lub chłodu – instalację stanowiącą wyodrębnioną część jednostki wytwórczej lub wyodrębniony zespół urządzeń sieci

Uwaga nieuwzględniona.

Nie przewiduje się wyodrębnienia działalności gospodarczej magazynowania ciepła/chłodu, nie

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) energetyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 266 ze zm.)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

konstrukcji definicji magazynu energii oraz magazynowania energii. Z tą jednak różnicą, że inaczej niż w przypadku energii elektrycznej, magazynowanie ciepła lub magazynowanie chłodu nie stanowi samodzielnego przedmiotu działalności, a jedynie działalność uzupełniającą wytwarzanie i przesyłanie lub dystrybucję ciepła lub chłodu. W aktualnych uwarunkowaniach ekonomicznych, magazyny ciepła lub magazyny chłodu nie są bowiem przedsięwzięciami samodzielnymi, a inwestycjami komplementarnymi wobec źródeł ciepła lub chłodu oraz sieci ciepłowniczych lub chłodniczych.

Oprócz doprecyzowania pojęcia magazynu ciepła lub chłodu należy wprowadzić definicję magazynowania ciepła lub chłodu.

Powyższe umożliwi określenie w delegacji ustawowej do wydania rozporządzenia taryfowego zasad kształtowania taryf w zakresie magazynowania ciepła lub chłodu.

ciepłowniczej, do której tytuł prawny posiada odpowiednio przedsiębiorstwo energetyczne prowadzące działalność w zakresie wytwarzania ciepła lub przesyłu i dystrybucji ciepła, umożliwiającą magazynowanie ciepła lub chłodu w celu późniejszego wykorzystania;”

b) po pkt 59a dodaje się pkt. 59b w brzmieniu:

„59b) magazynowanie ciepła lub chłodu – działalność gospodarczą wykonywaną przez przedsiębiorstwo energetyczne prowadzące działalność w zakresie wytwarzania ciepła lub przesyłu i dystrybucji ciepła polegającą na odroczeniu końcowego zużycia ciepła poprzez zgromadzanie ciepła lub chłodu w magazynie ciepła lub chłodu i późniejsze wprowadzenie go do sieci ciepłowniczej lub chłodniczej;”.

przewiduje się koncesjonowania tej działalności, nie przewiduje się odrębnego taryfowania tej działalności. Nie ma w związku z powyższym powodów do wskazywania podmiotu, który posiada tytuł prawny do magazynu ciepła. Konsekwentnie nie ma potrzeby uwzględniać cen i stawek opłat magazynowania ciepła w rozporządzeniu taryfowym.

W art. 46 ust. 6 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) rodzaje cen i stawek opłat dla każdej koncesjonowanej działalności gospodarczej, magazynowania ciepła lub chłodu oraz sposób ich kalkulowania;”.

L.p. 4

Podmiot wnoszący uwagę

ENEA

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1 pkt 1) b) projektu dot. art. 3 pkt 10kb) PE

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Zgodnie z uzasadnieniem do ustawy, proponowana przez ustawodawcę, regulacja dotycząca wprowadzenia definicji magazynu ciepła /chłodu „wpłynie pozytywnie na środowisko z uwagi na możliwość korzystania z energii elektrycznej do konwersji jej na magazynowane ciepło oraz możliwość magazynowania ciepła wytworzonego w jednostkach kogeneracji w czasie niedoboru energii elektrycznej.

Wprowadzona definicja umożliwi projektowanie przepisów związanych z magazynowaniem ciepła”. Jako uzupełnienie proponowanej zmiany, postulujemy doprecyzowanie definicji magazynu ciepła/magazynu chłodu w celu umożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na magazynowaniu ciepła /chłodu z jednoznacznym powiązaniem tej działalności z wytwarzaniem lub przesyłem i dystrybucją ciepła lub chłodu. W aktualnym stanie prawnym brak jest przepisów regulujących ten rodzaj działalności. Wprowadzone przepisy opierają się na konstrukcji definicji magazynu energii oraz magazynowania energii. Z tą jednak różnicą, że inaczej niż w przypadku energii elektrycznej, magazynowanie ciepła/magazynowanie chłodu nie stanowi samodzielnego przedmiotu działalności, a jedynie działalność uzupełniającą wytwarzanie i przesyłanie/dystrybucję ciepła/chłodu. W aktualnych uwarunkowaniach ekonomicznych, magazyny ciepła/ magazyny chłodu nie są bowiem przedsięwzięciami samodzielnymi, a inwestycjami komplementarnymi wobec źródeł ciepła lub chłodu oraz sieci ciepłowniczych lub chłodniczych.

Prócz doprecyzowania pojęcia magazyn ciepła / magazyn chłodu należy wprowadzić definicję magazynowania ciepła/ magazynowania chłodu.

Wprowadzenie ww. precyzyjnych definicji umożliwi z kolei określenie w delegacji ustawowej do wydania rozporządzenia

W art. 3:

a) po pkt 10ka dodaje się pkt 10kb w brzmieniu:

„10kb) magazyn ciepła lub magazyn chłodu – instalację stanowiącą wyodrębnioną część jednostki wytwórczej lub wyodrębniony zespół urządzeń sieci ciepłowniczej, do której tytuł prawny posiada odpowiednio przedsiębiorstwo energetyczne prowadzące działalność w zakresie wytwarzania ciepła lub przesyłu i dystrybucji ciepła służącą do magazynowania ciepła lub chłodu w postaci energii cieplnej, w celu późniejszego wykorzystania;

b) po pkt 59a dodaje się pkt. 59b w brzmieniu:

„59b) magazynowanie ciepła lub magazynowanie chłodu – działalność gospodarcza wykonywana przez przedsiębiorstwo energetyczne prowadzące działalność w zakresie wytwarzania ciepła lub przesyłu i dystrybucji ciepła polegające na odroczeniu końcowego zużycia ciepła w sieci ciepłowniczej poprzez zgromadzanie ciepła lub chłodu w magazynie ciepła lub chłodu i późniejsze wprowadzenie go do

Uwaga nieuwzględniona.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Konfederacja Lewiatan

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1 pkt 1 Projektu

Art. 3 pkt 10ka i 10kb ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 266, z późn. zm. )

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Art. 1 punkt 1 litera a i b – dotyczy art. 3 ustawy z dnia 17 kwietnia 1997r - Prawo energetyczne

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

taryfowego zasad ustalania taryf dla przedsiębiorców wykorzystujących takie magazyny oraz prowadzących taką działalność.

Ze względu na analogiczne przeznaczenie instalacji magazynów energii oraz magazynów ciepła lub chłodu (jako podkategorii magazynów energii) ich definicje powinny posługiwać się tożsamymi pojęciami, by nie generować wątpliwości co do konieczności nadawania tym pojęciom (a w konsekwencji instalacjom) różnych znaczeń.

Propozycja ujednolicenia pojęć - ze względu na analogiczne przeznaczenie instalacji magazynów energii oraz magazynów ciepła lub chłodu (jako podkategorii magazynów energii) ich definicje powinny posługiwać się tożsamymi pojęciami, by nie generować wątpliwości co do konieczności nadawania tym pojęciom (a w konsekwencji instalacjom) różnych znaczeń – propozycja bezpośrednia.

sieci ciepłowniczej chłodniczej;”.

Stanowisko do uwagi

lub

W art. 3:

a) pkt 10ka otrzymuje brzmienie:

„10ka) magazyn energii – instalację przeznaczoną do magazynowanie energii, w tym magazyn energii elektrycznej, magazyn ciepła lub magazyn chłodu;”;

b) po pkt 10ka dodaje się pkt 10kb w brzmieniu:

„10kb) magazyn ciepła lub magazyn chłodu – instalację przeznaczoną do magazynowania ciepła lub chłodu w postaci energii cieplnej, w celu późniejszego wykorzystania W art. 3: a) pkt 10ka otrzymuje brzmienie:

„10ka) magazyn energii – instalację przeznaczoną do magazynowanie energii, w tym magazyn energii elektrycznej, magazyn ciepła lub magazyn chłodu;”; b) po pkt 10ka dodaje się pkt 10kb w brzmieniu:

„10kb) magazyn ciepła lub magazyn chłodu – instalację przeznaczoną do magazynowania ciepła lub chłodu w postaci energii cieplnej, w celu późniejszego wykorzystania

Uwaga uwzględniona.

Zgodnie z aktualnym brzmieniem pkt 10ka, tj. z użyciem wyrazu “umożliwiającą” zamiast “przeznaczoną”.

Uwaga uwzględniona.

Zgodnie z aktualnym brzmieniem pkt 10ka, tj. z użyciem wyrazu “umożliwiającą” zamiast “przeznaczoną”.

L.p. 7

Podmiot wnoszący uwagę Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Orlen Termika S.A.

Polskie Towarzystw o Energetyki Cieplnej

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1 punkt 1 lit. a i b dotyczy art. 3 ustawy z dnia 17 kwietnia 1997r - Prawo energetyczne

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Propozycja rozszerzająca możliwa do wykorzystania w połączeniu z uwagą 1 - doprecyzowanie definicji magazynu ciepła lub magazynu chłodu zgodnie z uzasadnieniem do ustawy, proponowana przez ustawodawcę, regulacja dotycząca wprowadzenia definicji magazynu ciepła /chłodu „wpłynie pozytywnie na środowisko z uwagi na możliwość korzystania z energii elektrycznej do konwersji jej na magazynowane ciepło oraz możliwość magazynowania ciepła wytworzonego w jednostkach kogeneracji w czasie niedoboru energii elektrycznej.

Wprowadzona definicja umożliwi projektowanie przepisów związanych z magazynowaniem ciepła”.

W art. 3:

a) pkt 10ka otrzymuje brzmienie: 10ka) magazyn energii – instalację przeznaczoną do magazynowanie energii, w tym magazyn energii elektrycznej, magazyn ciepła lub magazyn chłodu;”;

b) dodaje się pkt 10kb w brzmieniu:

„10kb) magazyn ciepła lub magazyn chłodu – instalację stanowiącą wyodrębnioną część jednostki wytwórczej lub wyodrębniony zespół urządzeń sieci ciepłowniczej, do której tytuł prawny posiada odpowiednio przedsiębiorstwo energetyczne prowadzące działalność w zakresie wytwarzania ciepła lub przesyłu i dystrybucji ciepła przeznaczoną do magazynowania ciepła lub chłodu w postaci energii cieplnej, w celu późniejszego wykorzystania;

Uwaga nieuwzględniona.

Przywołany fragment uzasadnienia odnosi się do kosztów magazynowania, które będzie mogło być uwzględnione w taryfie

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Art. 1 pkt 1 dotyczy art. 3 ustawy z dnia 17 kwietnia 1997r – Prawo energetyczne

PTPiREE

Art. 1 pkt 1 lit. b w zakresie dodawanego w

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Jako uzupełnienie proponowanej zmiany, postulujemy doprecyzowanie definicji magazynu ciepła/magazynu chłodu w celu umożliwienia prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na magazynowaniu ciepła /chłodu z jednoznacznym powiązaniem tej działalności z wytwarzaniem lub przesyłem i dystrybucją ciepła lub chłodu. W aktualnym stanie prawnym brak jest przepisów regulujących ten rodzaj działalności. Wprowadzone przepisy opierają się na konstrukcji definicji magazynu energii oraz magazynowania energii. Z tą jednak różnicą, że inaczej niż w przypadku energii elektrycznej, magazynowanie ciepła/magazynowanie chłodu nie stanowi samodzielnego przedmiotu działalności, a jedynie działalność uzupełniającą wytwarzanie i przesyłanie/dystrybucję ciepła/chłodu. W aktualnych uwarunkowaniach ekonomicznych, magazyny ciepła/ magazyny chłodu nie są bowiem przedsięwzięciami samodzielnymi, a inwestycjami komplementarnymi wobec źródeł ciepła lub chłodu oraz sieci ciepłowniczych lub chłodniczych oraz dodanie definicji magazynowania ciepła lub magazynowania chłodu w art. 3 ustawy Prawo energetyczne. Tak więc oprócz doprecyzowania pojęcia magazyn ciepła / magazyn chłodu należy wprowadzić definicję magazynowania ciepła/ magazynowania chłodu.

Uwaga redakcyjna – doprecyzowanie definicji

Stanowisko do uwagi wytwórcy lub w taryfie dystrybutora.

Uwaga nieuwzględniona.

„10kb) magazyn ciepła lub magazyn chłodu – instalację służącą do magazynowania ciepła lub chłodu w

Uwaga nieuwzględniona.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

PKEE

ORLEN S.A.

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) art. 3 pkt 10kb ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r.- Prawo energetyczne

Art. 1 pkt 2) projektu ustawy w zakresie art. 3a ust. 1 ustawy

– Prawo energetyczne

Treść uwagi

Zmieniany przepis art. 3a Prawa energetycznego posługuje się pojęciem „korespondencji”. Wątpliwości budzi, czy w zakresie tej „korespondencji” mieszczą się również faktury, które literalnie nie zostały wymienione w projektowanym przepisie. Jednocześnie aktualne przepisy ustawy o podatku od towarów i usług (art. 106n) wymagają uzyskania od odbiorcy zgody na stosowanie faktur w postaci elektronicznej. W związku z tym pozostaje niejasne, czy przedsiębiorstwo energetyczne, prowadząc korespondencję elektroniczną na gruncie art. 3a (bez odbierania dedykowanej zgody), będzie nadal zobowiązane do pozyskiwania odrębnej zgody na faktury elektroniczne.

Proponujemy zatem uwzględnienie wprost w katalogu „korespondencji”, która ma być wymieniana elektronicznie

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

postaci energii cieplnej, w celu późniejszego jej wykorzystania;”;

Zarówno ciepło, jak i chłód, są pojęciami kolokwialnie odnoszącymi się do wysokiej lub niskiej temperatury (ciepło komfortowo, gorąco - to bardzo ciepło, zimo – bo marznę).

W przypadku magazynowania należy uwzględnić pojęcie energii cieplnej (entalpii), która jest miarą zarówno ciepła, jak i chłodu i którą można wyrazić w jednostkach fizycznych, np. w [Wh].

Uwaga uwzględniona częściowo.

OSR zostanie uzupełniony o kwestie dot. faktury i potwierdzenie salda.

„Art. 3a. 1. Korespondencja między przedsiębiorstwami energetycznymi, odbiorcami, organami administracji publicznej oraz innymi podmiotami, w tym wnioski, faktury, oświadczenia, informacje i powiadomienia, jest prowadzona za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513) lub w dedykowanym do

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

TOE

ENEA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu obsługi odbiorców portalu internetowym, chyba że odbiorca zażąda, aby korespondencja była prowadzona w postaci papierowej.

Art. 1 pkt 2 projektu ustawy w zakresie art. 3a ust. 1 ustawy

– Prawo energetyczne

między przedsiębiorstwami energetycznymi a odbiorcami, również możliwości przesyłania faktur drogą elektroniczną.

Alternatywnie, w przypadku braku wprowadzenia tej zmiany, postulujemy doprecyzowanie w uzasadnieniu do ustawy oraz OSR, że użyte w art. 3a pojęcie „korespondencji” obejmuje również faktury.

Dodatkowo proponujemy wyjaśnić, czy dokument Potwierdzenia Salda, wystawiany na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o rachunkowości, wchodzi w zakres korespondencji, o której mowa w art. 3a ust. 1. Wskazujemy również na potrzebę doprecyzowania sytuacji, gdy klient nie podaje adresu e-mail przy zawieraniu umowy lub wycofuje go w trakcie jej trwania, nie zgłaszając jednocześnie sprzeciwu wobec komunikacji elektronicznej.

Zmieniany przepis art. 3a ustawy – Prawo energetyczne posługuje się pojęciem „korespondencji”. Na gruncie tego przepisu wątpliwości budzi, czy w zakresie „korespondencji” objętej tą regulacją mieszczą się również faktury, które literalnie nie zostały wymienione w projektowanym przepisie.

Jednocześnie aktualne przepisy ustawy o podatku od towarów i usług (art. 106n) wymagają pozyskania od odbiorcy akceptacji (zgody) na stosowanie elektronicznych faktur.

Wobec powyższego pozostaje wątpliwość czy przedsiębiorstwo energetyczne względem odbiorców, z którymi korespondencja elektroniczna będzie prowadzona na gruncie nowelizowanego art. 3a Prawa energetycznego (tj. bez odbierania od odbiorcy dedykowanej zgody na taką korespondencję elektroniczną) będzie musiało pomimo tego pozyskiwać dalej odrębną zgodę na stosowanie faktur elektronicznych, aby spełnić wymogi ustawy o podatku od towarów i usług. Proponujemy zatem uwzględnienie wprost w katalogu „korespondencji”, która ma być wymieniana elektronicznie między przedsiębiorstwami energetycznymi a odbiorcami i innymi podmiotami również możliwości przesyłania

art. 2 pkt 1 w zakresie art. 3a ustawy

– Prawo energetyczne ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„Art. 3a 1. Korespondencja między przedsiębiorstwami energetycznymi, odbiorcami, organami administracji publicznej oraz innymi podmiotami, w tym wnioski, oświadczenia, informacje, powiadomienia i faktury, jest prowadzona za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513)

Stanowisko do uwagi

Uwaga uwzględniona częściowo.

OSR zostanie uzupełniony o kwestie dot. faktury i potwierdzenie salda

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

TAURON

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1 pkt 2 projektu w zakresie zmienianego ust. 1 w art. 3a ustawy PE

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

faktur drogą elektroniczną. Takie uzupełnienie przyczyni się do odciążenia finansowego przedsiębiorstw energetycznych, a także wpłynie pozytywnie na środowisko, poprzez zmniejszenie ilości zużytego papieru.

Alternatywnie, w przypadku braku wprowadzenia ww. zmiany, postulujemy, aby przynajmniej w uzasadnieniu do ustawy oraz OSR zostało wprost doprecyzowane, że użyte w art. 3a pojęcie „korespondencji” obejmuje również faktury.

Literalnie w brzmieniu projektu nowej ustawy w formie elektronicznej będzie prowadzona korespondencja i brak jest wyróżnienia faktur. Faktura może nie być traktowana sensu stricto jako korespondencja tylko dokument rozliczeniowy. Przy czym wysyłka faktury następuje korespondencją. Celowościowo ustawodawca chce wprowadzić domyślną formę komunikowania się drogą elektroniczną lub równorzędnie w dedykowanym do obsługi odbiorców portalu, natomiast interpretacja celowościowa zawsze jest obarczona ryzykiem innego rozumienia zapisu przez organy regulacyjne, w kontekście faktur. Uzupełnienie zapisu o wysyłkę faktur pozwoli na wysyłkę pełnej korespondencji do klienta w formie elektronicznej.

W celu usunięcia wątpliwości interpretacyjnych proponujemy, aby zostało doprecyzowane, czy faktury oraz dokument Potwierdzenie Salda, który jest wystawiany na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o rachunkowości, wchodzi w zakres korespondencji, o której mowa w art. 3a ust. 1. Należy zwrócić uwagę, że art.106n ustawy o podatku od towarów i usług wymaga akceptacji odbiorcy w celu stosowania faktur w postaci elektronicznej.

Doprecyzowania wymaga też sytuacja, gdy klient nie podaje adresu mailowego przy zawieraniu umowy lub wycofuje go w trakcie trwania umowy, nie zgłaszając jednocześnie sprzeciwu na stosowane komunikacji elektronicznej.

lub w dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym, chyba że odbiorca zażąda, aby korespondencja była prowadzona w postaci papierowej.”

Stanowisko do uwagi

Uwaga uwzględniona częściowo.

OSR zostanie uzupełniony o kwestie dot. faktury i potwierdzenie salda

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

PSE S.A.

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1 pkt 2 (art. 3a ust. 1 ustawy - Prawo energetyczne)

Art. 1 pkt 2 dotyczący nowego brzmienia art. 3a

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Przepisy ustawy - Prawo energetyczne - wskazują na inne formy przekazywania informacji przez przedsiębiorstwo energetyczne.

Przykładowo, art. 11 ust. 6a pkt 5 ustawy nakazuje określenie w rozporządzeniu w sprawie szczegółowych zasad i trybu wprowadzania ograniczeń w sprzedaży paliw stałych oraz w dostarczaniu i poborze energii elektrycznej lub ciepła - formy przekazywania informacji (komunikaty radiowe). Również przepisy odrębne wskazują na inne formy np. w art. 38 ust. 4 i 5 rozporządzenia Komisji (UE) 2017/2196 z dnia 24 listopada 2017 r. ustanawiającego kodeks sieci dotyczący stanu zagrożenia i stanu odbudowy systemów elektroenergetycznych (Dz. U. UE. L. z 2017 r. nr 312, str. 54 z późn. zm.) mowa o tym by stosować „jakiekolwiek dostępne środki” przekazywania przez OSP informacji o zawieszeniu i przywracaniu działań rynkowych.

Dlatego, zdaniem PSE, zasadne jest uzupełnienie przepisu o wyłączenia (od reguły ogólnej) na podstawie przepisów odrębnych lub sytuacji, w której przepisy ustawy wskazują inną formę (reguły szczególne).

„1.

Korespondencja między przedsiębiorstwami energetycznymi, odbiorcami, organami administracji publicznej oraz innymi podmiotami, w tym wnioski, oświadczenia, informacje i powiadomienia, z wyłączeniem przypadków dla których przepisy odrębne albo przepisy ustawy wskazują inną formę, jest wymieniana za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344 oraz z 2024 r. poz.

1222) lub w dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym, chyba że odbiorca, o którym mowa w art. 3 pkt 13b, zażąda aby korespondencja odbywała się w postaci papierowej.”

W art. 1 w pkt 2 art. 3a otrzymuje brzmienie:

Uwaga uwzględniona.

Przepis zostanie doprecyzowany.

Uzasadnienie projektowanej ustawy w zakresie zmiany dotyczącej art. 3a stwierdza, że:

„Obecnie zasady prowadzenia korespondencji między przedsiębiorstwami energetycznymi, odbiorcami, organami administracji publicznej oraz innymi podmiotami reguluje art. 3a ustawy – Prawo energetyczne i zgodnie z tym przepisem korespondencja pomiędzy wymienionymi podmiotami jest prowadzona zarówno w postaci papierowej jak i elektronicznej, z zastrzeżeniem, że odbiorcy mogą wyrazić zgodę na przekazywanie korespondencji za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Uwaga nieuwzględniona.

Przepis zostanie doprecyzowany i ograniczy przypadki, w których korespondencję regulują odrębne przepisy prawa.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Polska Izba Przemysłu Chemiczneg o Polska Organizacja Przemysłu i

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1 pkt 2) projektu (dot. art. 3a ustawy – Prawo energetyczne).

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Przepisy te nie motywują w żaden sposób by przechodzić na rozliczenia w formie elektronicznej.”

Jednocześnie propozycja nowego brzmienia art. 3a ust. 1 zakłada, że odbiorca ma prawo zażądać, aby korespondencja była prowadzona w postaci papierowej. Tego rodzaju zapis jest niezrozumiały biorąc pod uwagę wskazany wyżej fragment uzasadnienia.

Co istotne obecnie, zgodnie z IRiESP, który zatwierdza URE, podmiot ubiegający się o przyłączenie do sieci przesyłowej może złożyć wniosek o określenie warunków przyłączenia do sieci przesyłowej wraz z załącznikami jedynie poprzez SWI (System Wymiany Informacji). Dlatego proponowana zmiana jest nieakceptowalna z punktu widzenia działalności operatorskiej w zakresie przesyłu gazu.

W związku z powyższym proponuje się doprecyzowanie proponowanej zmiany i jej zawężenie do odbiorcy paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym tj. odbiorcy końcowego dokonującego zakupu paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła wyłącznie w celu ich zużycia w gospodarstwie domowym (definicja art. 3 pkt 13b ustawy).

elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz.

1513) lub w dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym, z uwzględnieniem ust. 2 i 3.

2. Odbiorca paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła w gospodarstwie domowym może zażądać, aby korespondencja była prowadzona w postaci papierowej.

Przedsiębiorstwo energetyczne w momencie zawierania umowy poucza odbiorcę o możliwości zażądania prowadzenia korespondencji w postaci papierowej.

3. Przedsiębiorstwo energetyczne umożliwia odbiorcy złożenie żądania, o którym mowa w ust. 2, również w formie pisemnego oświadczenia woli.”;

Art. 3a. 1. Korespondencja między przedsiębiorstwami energetycznymi, a odbiorcami końcowymi, organami administracji publicznej oraz innymi podmiotami, w tym wnioski, oświadczenia, informacje i powiadomienia, jest prowadzona za pomocą środków komunikacji elektronicznej w

Proponuje się ograniczenie zastosowania art. 3a prawa energetycznego wyłącznie do korespondencji prowadzonej między przedsiębiorstwami energetycznymi, a odbiorcami końcowymi.

Dopuszczalne formy prowadzenia korespondencji między przedsiębiorstwami energetycznymi, a innymi podmiotami (np. organami administracji publicznej) są uregulowane już w przepisach odrębnych, które często ustanawiają inne zasady wymiany takiej korespondencji niż wynika z art. 3a prawa

Stanowisko do uwagi

Uwaga nieuwzględniona.

Projektowana regulacja ma na celu zaktywizować wszystkich odbiorców, zwłaszcza niebędących gospodarstwami

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę Handlu Naftowego (POPiHN)

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

energetycznego (w brzmieniu zaproponowanym w projekcie).

Nadanie art. 3a brzmienia zaproponowanego w projekcie, w niektórych sytuacjach mogłoby prowadzić więc do sprzeczności między tymi przepisami, prowadząc do wątpliwości interpretacyjnych. W szczególności, ustawa o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1045 z późn. zm.), która reguluje m.in. zasady prowadzenia korespondencji między przedsiębiorcami a organami administracji, w art. 6 przewiduje katalog sytuacji, w których możliwe jest zrezygnowanie z prowadzenia korespondencji za pośrednictwem adresów do doręczeń elektronicznych (np. w przypadku potrzeby doręczenia oryginału dokumentu sporządzonego w postaci papierowej lub w przypadku braku możliwości elektronicznego doręczenia korespondencji z powodów technicznych). Projektowane brzmienie art. 3a prawa energetycznego nie zawiera analogicznego katalogu dopuszczalnych odstępstw. Kolejnym przykładem odmiennego uregulowania formy prowadzenia korespondencji jest ustawa – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024, poz. 1320 z późn. zm.), która w art. 65 przewiduje sytuacje w których może dojść do odstąpienia od wymogu korzystania ze środków komunikacji elektronicznej w prowadzonej korespondencji.

Zastosowanie więc w postępowaniu w sprawie zamówienia (w którym bierze udział przedsiębiorstwo energetyczne) wspomnianego przepisu, prowadziłoby automatycznie do braku zgodności z projektowanym art. 3a prawa energetycznego.

Należy jednocześnie zwrócić uwagę, że ograniczenie zastosowania art. 3a prawa energetycznego wyłącznie do korespondencji prowadzonej przez przedsiębiorstwa energetyczne z odbiorcami końcowymi, nie byłoby jednoznaczne z prowadzeniem pozostałej korespondencji w postaci papierowej.

Poza ww. ustawą o doręczeniach elektronicznych oraz prawem zamówień publicznych (zgodnie z którymi korespondencja powinna co do zasady, acz z pewnymi wyjątkami, być prowadzona elektronicznie), również szereg innych regulacji dopuszcza lub

rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513) lub w dedykowanym do obsługi odbiorców końcowych portalu internetowym, chyba że odbiorca końcowy zażąda, aby korespondencja była prowadzona w postaci papierowej.

2. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, w momencie zawierania umowy poucza odbiorcę końcowego o możliwości zażądania prowadzenia korespondencji w postaci papierowej.

3. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, umożliwia odbiorcy końcowemu złożenie żądania, o którym mowa w ust. 2, również w formie pisemnego oświadczenia woli.

domowymi, czyli organy administracji państwowej czy inne profesjonalne podmioty działające na rynku energii. Dodatkowo przepis zostanie doprecyzowany i ograniczy przypadki, w których korespondencję regulują odrębne przepisy prawa.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

wręcz nakazuje prowadzenie korespondencji w takiej formie.

Przykładem może być choćby art. 43d ust. 1b prawa energetycznego oraz art. 14 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Propozycja ograniczenia zastosowania art. 3a prawa energetycznego wyłącznie do korespondencji z odbiorcami końcowymi (a nie do korespondencji z wszystkimi kategoriami odbiorców) uzasadniona jest szeroką definicją odbiorcy (art. 3 pkt 13 prawa energetycznego). Jak wskazuje m.in. Z. Muras (red.), Komentarz do art. 3 prawa energetycznego (LEX), pod pojęciem odbiorcy mieszczą się nie tylko podmioty zużywające paliwa lub energię na własne potrzeby, ale również inne przedsiębiorstwa energetyczne, pobierające lub otrzymujące paliwa lub energię w celu dalszej odsprzedaży, czy też operatorzy systemów, urządzeń lub instalacji. W przypadku takich kategorii odbiorców (będących profesjonalnymi przedsiębiorcami działającymi w branży energetycznej) niezasadne jest nakładanie obowiązku wysyłania dedykowanych pism, pouczeń i formularzy w sprawie możliwości przejścia na korespondencję elektroniczną (vide art. 4 projektu).

Zasadne wydaje się ograniczenie takiego obowiązku do odbiorców końcowych (tj. podmiotów dokonujących zakupów paliw lub energii na własny użytek, w tym odbiorców w gospodarstwie domowym).

Ewentualnie, chociaż w ocenie autorów niniejszej uwagi nie jest to konieczne, można rozważyć dodanie do art. 3a prawa energetycznego (w brzmieniu zaproponowanym w kolumnie obok), ust. 1a, który określałby (analogicznie do obecnego brzmienia art. 3a ust. 1 prawa energetycznego) dopuszczalne formy prowadzenia korespondencji z podmiotami innymi niż odbiorcy końcowi: 1a. Korespondencja między przedsiębiorstwami energetycznymi, a odbiorcami niebędącymi odbiorcami końcowymi, organami administracji publicznej oraz innymi podmiotami, w tym wnioski, oświadczenia, informacje i powiadomienia, jest

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1 pkt 2) dotyczy Art. 3a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne

Treść uwagi wymieniana w postaci papierowej, dokumentowej, elektronicznej lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513).

Przede wszystkim należy podkreślić, że już aktualnie przedsiębiorstwa energetyczne wprowadzają rozwiązania mające na celu zwiększenie liczby możliwych kanałów komunikacji, celem pozostawienia odbiorcom wyboru tego dla nich odpowiedniego oraz przyspieszenia komunikacji i zmniejszenia jej uciążliwości. Już szeroko stosowana jest korespondencja elektroniczna, której wybór podmiotom nastawionym na zysk dyktuje oszczędność kosztów (papieru, druku, opłat pocztowych i zasobów ludzkich – obsługi kancelaryjnej). Z perspektywy przedsiębiorstw wystarczający jest zatem przepis, który umożliwia im taki sposób kierowania korespondencji, żeby stosowały ją w najszerszym możliwym zakresie. Zatem, o ile pozytywnie należy ocenić każdą propozycję zmiany prowadzącą do rozszerzenia dopuszczalnych metod komunikacji z odbiorcami, to w opinii przedsiębiorstw energetycznych projektowana zmiana wymaga modyfikacji.

W przypadku, gdy odbiorca nie wybierze papierowej formy korespondencji i jednocześnie odmówi podania adresu poczty elektronicznej, to de facto uniemożliwi przedsiębiorstwom wysyłania jakiejkolwiek korespondencji odbiorcy - co jest sytuacją niedopuszczalną. Jednocześnie brak wskazania adresu e-mail wydaje się nie być podstawą do odmowy zawarcia np. umowy dystrybucji i sprzedaży ciepła, bo nie warunkuje możliwości realizacji świadczenia.

Jeszcze więcej wątpliwości budzi kwestia wprowadzenia obliga korespondencji elektronicznej pomiędzy podmiotami z art. 3a i wskazanymi tam organami administracji publicznej – ta bowiem

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Art. 3a ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„Korespondencja między przedsiębiorstwami energetycznymi, odbiorcami, organami administracji publicznej oraz innymi podmiotami, w tym wnioski, oświadczenia, informacje, powiadomienia, jest wymieniana w postaci papierowej, dokumentowej, elektronicznej lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz.U. z 2020 r. poz. 344) lub w dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym.”

Uwaga nieuwzględniona.

Przepis zostanie doprecyzowany i ograniczy przypadki, w których korespondencję regulują odrębne przepisy prawa.

Przepis ma za zadanie zachęcić obywateli do korespondencji elektronicznej. W przypadku braku adresu e-mail zasadnym jest, że korespondencja będzie dalszym ciągu prowadzona papierowo – zaproponowane brzmienie przepisu nie wpłynie w żadnym stopniu na odchodzenie od formy komunikacji papierowej na rzecz tradycyjnej.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

co do zasady przebiega w formie i na warunkach określonych zupełnie inną ustawą – k.p.a. Nie sposób również ustalić zakresu podmiotowego obowiązku prowadzenia korespondencji w formie elektronicznej ze względu na posłużenie się przez projektodawcę generalnym pojęciem „innych podmiotów”.

Dotychczasowe brzmienie art. 3a ustawy Prawo energetyczne pozwala na uwzględnienie przy wyborze metody wysyłki korespondencji właściwej jej formy, jeśli w danym przypadku jest wymagana przepisami prawa lub postanowieniami umowy.

Przepis odnosi się bowiem generalnie do całej korespondencji, w tym oświadczeń, a zatem należy uznać, że także oświadczeń woli.

Jeśli z przepisu lub ustawy wynika zaś forma pisemna zastrzeżona pod rygorem nieważności, to jej zachowanie – przy jednoczesnym spełnieniu wymogu art.3a ustawy Prawo energetyczne w brzmieniu proponowanym Projektem – będzie implikowało konieczność zachowania elektronicznej formy oświadczenia woli w rozumieniu art.78¹ k.c. Co nie jest problematyczne w przypadku przedsiębiorstw energetycznych, bo szeroko stosują podpisy kwalifikowane – ale ustawa i projekt dotyczy w równym stopniu odbiorców, narzucając im elektroniczne metody komunikacji – przepis dotyczy bowiem korespondencji „między” wskazanymi w nim podmiotami, a więc działa w obie strony. Odbiorcy – zwłaszcza osoby fizyczne, nieprowadzące działalności gospodarczej już w znacznie węższym zakresie posługują się kwalifikowanymi podpisami elektronicznymi.

Natomiast proponowane brzmienie powoduje skutek w postaci narzucenia podmiotom w nim wymienionym formy elektronicznej czynności prawnych, dla których ustawa lub umowa przewidują formę pisemną, co nie jest rozwiązaniem prawidłowym i stanowi znaczne obciążenie, a nawet barierę dla odbiorców.

Projektowana zmiana wykluczyłaby także – w przypadku oświadczeń woli (w tym zgodnych oświadczeń woli – jak umowy,

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

TOE

ORLEN S.A.

PKEE

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1, propozycja dodania do tego art. nowego pkt

2a) i 2b)

Treść uwagi aneksy) metodę stosowaną przez przedsiębiorstwa energetyczne dla przyspieszenia osiągnięcia zamierzonych skutków tj. hybrydowego składania oświadczeń dla odbiorców, którzy nie dysponują kwalifikowanymi podpisami. Odbiorca podpisuje oświadczenie/aneks/umowę i przesyła w formie papierowej, a przedsiębiorstwo podpisuje i odsyła w formie elektronicznej.

Zmiana zmierza do wprowadzenia rozwiązania albo korespondencja elektroniczna, albo papierowa – co w konkretnych przypadkach może wykluczać zastosowanie przez podmioty wskazane w art.3a Prawo energetyczne metody, która byłaby jednocześnie zgodna z przepisem i najbardziej efektywna.

Proponowana zmiana rodzi również wątpliwość w sytuacji, gdy korespondencja od odbiorcy – którego w równym stopniu co przedsiębiorców obowiązuje zasada elektronicznej metody korespondencji – okazjonalnie wpływać będzie w formie papierowej. Wydaje się, że brak jest podstaw do pominięcia takiej informacji, wniosku i żądania, jeśli ujawnia wolę/ oczekiwania odbiorcy w sposób dostateczny.

Zatem proponowana treść przepisu nie tylko wprowadza więcej stanu prawnej niepewności, nie uwzględnia regulacji innych ustaw (k.p.a.), stawia pod znakiem zapytania lub wyklucza możliwość dalszego stosowania wypracowanych z odbiorcami efektywnie działających sposobów wymiany korespondencji, ale i nie uzasadnia pomijania korespondencji dostarczonej w sposób sprzeczny z projektowanym – co w konsekwencji podważa zasadność i celowość zmiany w proponowanym brzmieniu.

Proponujemy dostosowanie przepisów prawa energetycznego, które wskazują na wymóg pisemności w korespondencji prowadzonej z odbiorcą, w szczególności art. 5 ust. 5 oraz art. 6b ust. 3.

Celem powyższego dostosowania jest ujednolicenie przepisów względem ogólnej zasady prowadzenia korespondencji z odbiorcą,

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

2a) w art. 5 ust. 5 skreśla się słowo „pisemną”

2b) w art. 6b ust. 3 skreśla się słowo „na piśmie”

Uwaga nieuwzględniona.

W ocenie projektodawcy obecne brzmienie pozwala na przesłanie informacji w zakresie

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

ENEA

TOE

PKEE

Art. 1, propozycja dodania do tego art. nowego pkt 7a

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

która ujęta jest na gruncie art. 3a prawa energetycznego i wskazuje (wg projektowanych zmian) na prowadzenie korespondencji w sposób elektroniczny. Ponadto dostosowanie pozwoli usunąć wątpliwości interpretacyjne, które z przepisów mają pierwszeństwo w stosowaniu (art. 3a czy inne przepisy wskazujące na wymóg pisemności danego rodzaju korespondencji).

Jednocześnie zwracamy uwagę na konieczność analizy i ewentualnego dostosowania innych przepisów ustawowych dot. korespondencji z odbiorcami – pod kątem tego czy przepisy te zastrzegają formę pisemną korespondencji z odbiorcami.

Proponuje się ujęcie w art. 1 projektu ustawy dodatkowego przepisu, który przewiduje dodanie do art. 45 ustawy - Prawo energetycznego nowego ust. 1p w zaproponowanym obok brzmieniu.

Proponowany przepis znajdował się w poprzedniej wersji tzw. ustawy deregulacyjnej (tj. ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu dokonania deregulacji w zakresie energetyki) jako przepis uzupełniający wprowadzane regulacje dot. elektronicznej formy korespondencji z odbiorcami.

W związku z powieleniem w niniejszym projekcie postanowień dot. korespondencji z odbiorcami, zawartych we wcześniejszej ww. wersji ustawy deregulacyjnej, proponowany przepis art. 45 ust. 1p Prawa energetycznego również powinien zostać ujęty w tym projekcie.

Celem tego przepisu jest aktywizacja odbiorcy do przejścia na elektroniczną formę wymiany korespondencji przez uwzględnienie zastosowania zachęt finansowych (np. upustu) dotyczących zmiany sposobu prowadzenia korespondencji w kosztach działalności przedsiębiorstwa energetycznego. Zmiana ta umożliwi oferowanie przez przedsiębiorstwa energetyczne bardziej atrakcyjnych cen i stawek opłat za energię elektryczną

Stanowisko do uwagi art. 5 ust. 5 zarówno w formie papierowej jak i elektronicznie, co jest dotychczasową praktyką.

W kwestii art. 6b konieczne jest aby tak istotna informacja była jednak przekazywana na piśmie.

7a) w art. 45 po ust. 1o dodaje się ust. 1p w brzmieniu:

„1p. W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych uwzględnia się koszty zachęt finansowych dotyczących zmiany sposobu prowadzenia korespondencji na korespondencję prowadzoną za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną lub w dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym.

Wysokość zachęt finansowych nie może przekraczać kosztów, jakie przedsiębiorstwo energetyczne poniosłoby w wyniku kontynuowania korespondencji prowadzonej na dotychczasowych zasadach.

Uwaga nieuwzględniona.

Przepis, który wcześniej uwzględniono w UDER29 oraz który obecnie zaproponowano był jednym z powodów zastosowania przez Pana Prezydenta weta, wobec projektu ustawy UDER29. Przepis ten został oceniony jako dyskryminujący część odbiorców energii elektrycznej przez ponoszenie kosztów zachęt finansowych jednej grupy odbiorców kosztem drugiej odbiorców.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

PGE Polska Grupa Energetyczn a S.A.

TOE

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Konfederacja Lewiatan

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1 pkt 3 Projektu – dodawany przepis art. 5 ust. 6i ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 266 ze zm.)

Art. 1 pkt 3 Projektu

Treść uwagi względem odbiorców, którzy zdecydują się przejść na elektroniczną formę korespondencji.

Zaproponowana zmiana ma zapewnić większą przejrzystość w przekazywanych danych, na podstawie których dokonywana jest płatność za wystawianą fakturę.

Czy pod pojęciem „łączna kwota na rachunku” należy rozumieć wyłącznie sumę opłaty za obrót i dystrybucję, czy również inne

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

w art. 5 dodaje się ust. 6i w brzmieniu:

„6i.

Sprzedawca energii elektrycznej, wystawiając odbiorcy energii elektrycznej w gospodarstwie domowym fakturę, w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, 894, 896, 1203 i 1541), jest obowiązany do przekazania wraz z tą fakturą przejrzystego i zrozumiałego podsumowania informacji zawartych w tej fakturze wraz z wyszczególnieniem i wyczerpującym opisem różnicy pomiędzy łączną kwotą do zapłaty a wartością faktury, wyrażonego w języku niespecjalistycznym, zawierającego łączną kwotę do zapłaty, kwotę do zapłaty za obrót energią elektryczną oraz kwotę do zapłaty za usługi dystrybucji tej energii. Podsumowanie nie stanowi integralnej części faktury oraz nie jest załącznikiem do faktury, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.”;

Zmiana brzmienia

Uwaga nieuwzględniona.

Celem regulacji jest uproszczenie rachunków nie zaś obciążanie ich “wyczerpującymi opisami”.

Uwaga nieuwzględniona.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

należności widoczne na fakturze, takie jak odsetki, zaległości, korekty wynikające z poprzednich okresów rozliczeniowych?

6i. Sprzedawca energii elektrycznej, wystawiając odbiorcy energii elektrycznej w gospodarstwie domowym fakturę, w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, 894, 896, 1203 i 1541), jest obowiązany do przekazania wraz z tą fakturą przejrzystego i zrozumiałego podsumowania informacji zawartych w tej fakturze, wyrażonego w języku niespecjalistycznym, zawierającego łączną kwotę do zapłaty, na którą składa się kwota do zapłaty za obrót energią elektryczną, kwotę do zapłaty za usługi dystrybucji tej energii oraz zaległości odbiorcy wynikające z poprzednich okresów rozliczeniowych. Podsumowanie nie stanowi integralnej części faktury oraz nie jest załącznikiem do faktury, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług”.

W zakresie wyodrębnienia z części dystrybucyjnej pozostałych opłat (jak opłata OZE, kogeneracyjna itp.) informację będą w dalszym ciągu przedstawiane w dotychczasowej formie i nie zostaną wyodrębnione na podsumowaniu z uwagi na zaburzenie idei tego podsumowania – im więcej pozycji tym podsumowanie staje się nieczytelne.

Dodatkowo proponujemy rozważenie, aby z części dystrybucyjnej wyłączyć i pokazać jako oddzielną pozycję koszty dotyczące funkcjonowania systemu (opłata jakościowa) oraz systemów wsparcia (OZE, kogeneracyjna i

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Stowarzysze nie Branży Fotowoltaicz nej i Magazynowa nia Energii (SBFiME)

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1 pkt 3 (dodawany art. 5 ust. 6i ustawy

– Prawo energetyczne)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Wątpliwość co do zasadności uproszczenia faktur dla prosumentów oraz postulat wprowadzenia informacji o "starzeniu się" (agingu) środków i energii.

SBFiME poddaje w wątpliwość skuteczność proponowanego uproszczenia faktury (ograniczenie do 3 kwot) w odniesieniu do właścicieli mikroinstalacji. Dla prosumenta faktura jest raportem z efektywności inwestycji. "Uproszczenie" pozbawi go kluczowych danych do oceny rentowności.

Ponadto, obecny system fakturowania nie ostrzega prosumentów o zbliżającym się terminie przepadku zgromadzonych nadwyżek (zasada 12 miesięcy). Dotyczy to zarówno:

a) Depozytu w PLN (net-billing);

b) Energii w kWh (net-metering/opusty).

Brak tej informacji naraża prosumentów na straty finansowe.

Postulujemy obowiązek raportowania szczegółowego (RCE, wolumeny miesięczne) oraz precyzyjnego wskazywania daty ważności najstarszych transz energii/środków.

mocowa). Taki podział już dziś funkcjonuje w zatwierdzanych przez Prezesa URE taryfach Operatorów Systemów Dystrybucyjnych. Należy wyraźnie podkreślić, że szczególnie ta druga grupa opłat nie stanowi kosztu dystrybucji. OSD są jedynie pośrednikami w pobieraniu i przekazywaniu tych opłat między odbiorcami a innymi podmiotami (PSE S.A., Zarządca Rozliczeń S.A.).

W art. 1 pkt 3, po dodawanym ust. 6i dodaje się ust. 6j w brzmieniu:

„6j. W przypadku odbiorcy końcowego będącego prosumentem energii odnawialnej, sprzedawca, niezależnie od podsumowania, o którym mowa w ust. 6i, zobowiązany jest dołączyć do faktury szczegółowe rozliczenie zawierające: 1) w przypadku rozliczeń wartościowych (net-billing):

a) wskazanie rynkowej ceny energii i wolumenu wprowadzonego dla każdego miesiąca;

b) aktualne saldo depozytu w złotych;

c) wartość środków pieniężnych zagrożonych przepadkiem w

Stanowisko do uwagi

Uwaga nieuwzględniona.

Zmiany dotyczące zwiększenia spójności i transparentności prezentowania informacji na fakturach prosumenckich w zakresie naliczania i rozliczania depozytu prosumenckiego przez spółki obrotu zostały już uwzględnione w projekcie ustawy o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (UD332).

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

najbliższym okresie rozliczeniowym wraz z datą ich wygaśnięcia; 2) w przypadku rozliczeń ilościowych (net-metering):

a) ilość energii wprowadzonej i pobranej w danym okresie;

b) aktualny stan „magazynu energii” w sieci;

c) ilość energii (kWh) zagrożonej przepadkiem ze względu na upływ 12-miesięcznego okresu rozliczeniowego, wraz z datą jej wygaśnięcia.”

TAURON

Uwaga ogólna do art. 1 pkt. 3

Pozytywnie oceniamy proponowane zmiany w zakresie podsumowania faktur. Potrzebę uproszczenia faktur TAURON zauważył już na początku roku, kiedy to przy aktywnym udziale klientów rozpoczęliśmy pracę nad nowym kształtem naszej faktury. Faktura w nowej formie od grudniu 2025 r. będzie trafiała do ponad 6 mln klientów TAURON.

Uwaga - informacja przyjęta.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1 pkt 3

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Uproszczone faktury za energię elektryczną – konieczność wskazywania zużycia energii (kWh).

W projektowanym obowiązku przekazywania odbiorcom uproszczonego podsumowania faktury za energię elektryczną należy uwzględnić również informację o zużyciu energii elektrycznej w okresie rozliczeniowym (kWh). Podanie wyłącznie danych kosztowych nie pozwala odbiorcy na samodzielne, szybkie wyliczenie kosztu jednostkowego energii (zł/kWh), co ogranicza funkcję informacyjną i edukacyjną uproszczonej faktury.

Uzupełnienie podsumowania o wolumen zużycia jest spójne z celem projektu, jakim jest poprawa czytelności rozliczeń i przejrzystości rachunków dla odbiorców.

Konfederacja Lewiatan

Uwaga dodatkowa – dotyczy art. 5 ust. 6i Prawa Energetycznego

Proponuje się doprecyzowanie, że podsumowanie ma znaleźć się na oddzielnej kartce dołączonej do faktury.

Konfederacja Lewiatan

Uwaga dodatkowa – dotyczy

W obliczu wejścia przepisów dot. KSEF pojawia się pytanie, w jaki sposób sprzedawca ma prezentować podsumowanie informacji zawartych w fakturze w systemie KSEF, jeżeli podsumowanie nie stanowi integralnej części faktury oraz nie jest

Stanowisko do uwagi Uwaga nieuwzględniona.

Wolumen energii będzie przedstawiony w fakturze ogólnej.

Uwaga nieuwzględniona.

Podsumowanie nie będzie stanowiło integralnej części faktury, dlatego nie ma zasadności doprecyzowywania, że ma to być na oddzielnej kartce / obok faktury.

Uwaga nieuwzględniona.

Projektowany przepis ma zawartą informację,

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Stowarzysze nie Branży Fotowoltaicz nej i Magazynowa nia Energii (SBFiME)

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) art.5 ust. 6i Prawa Energetycznego

Art. 1 pkt 3 (dodawany art. 5 ust. 6i ustawy

– Prawo energetyczne)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

załącznikiem do faktury, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Czy KSEF umożliwi dodanie osobnej kartki niebędącej fakturą?

Postulat wprowadzenia mechanizmu doradczego (optymalizacja taryfy).

Zgodnie z celem ustawy (aktywizacja odbiorców), sprzedawcy energii powinni proaktywnie wspierać klientów w doborze taryfy.

Odbiorcy często przepłacają, korzystając z taryf niedopasowanych do ich profilu zużycia. Informacja o sugerowanej zmianie taryfy, umieszczona na fakturze, realnie wpłynie na obniżenie rachunków gospodarstw domowych i firm.

W art. 1 pkt 3, po dodawanym ust. 6j dodaje się ust. 6k w brzmieniu:

„6k.

Sprzedawca energii elektrycznej, co najmniej raz na 12 miesięcy, zamieszcza na fakturze lub w korespondencji dołączonej do faktury informację, opartą na analizie historycznego zużycia odbiorcy, czy stosowana grupa taryfowa jest najkorzystniejsza kosztowo dla tego odbiorcy, a w przypadku istnienia korzystniejszej oferty – wskazuje ją.”

Stanowisko do uwagi że podsumowanie nie stanowi integralnej części faktury oraz nie jest załącznikiem do faktury, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z powyższym nie będzie konieczności załączania faktury do KSEF.

Uwaga nieuwzględniona.

Historyczna analiza zużycia energii nie jest wyznacznikiem dla zużycia tej energii w przyszłości. Taki zapis mógłby spowodować narażenie odbiorców na dodatkowe straty, jeśli w przyszłości zacznie on zużywać więcej i w innych porach dnia niż do tej pory, dlatego sprzedawca nie może wiedzieć jaka taryfa będzie najbardziej odpowiednia dla odbiorcy. Dodatkowo może pojawić się ryzyko, że sprzedawca

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

PTPiREE

Art. 1 pkt 3

ORLEN S.A.

Art. 1 pkt 3) w zakresie dodawa nego do ustawy prawo energetyczne art. 5 ust. 6i

Uwaga redakcyjna – powinno być dodane wyrażenie „po ust. 6h” po słowach „w art. 5”

Proponuje się doprecyzowanie dodawanego do ustawy Prawo energetyczne przepisu art. 5 ust. 6i poprzez wskazanie w tym przepisie, że proponowane podsumowanie faktury - na potrzeby wykonywania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie jest traktowane jako element tej faktury. Zmiana ta ma na celu wyeliminowanie sytuacji, w której zachodzi konieczność przekazywania tego podsumowania do wprowadzanego systemu KSeF.

TOE

Art. 1 pkt 3 projektu dotyczący nowego ust. 6i w art. 5

Część przedsiębiorstw energetycznych już teraz prezentuje na pierwszej stronie faktury za energię elektryczną kluczowe informacje wskazane w projektowanym zapisie nowego ust. 6i art. 5. Pozostawienie treści tego ustępu w zaproponowanym brzmieniu spowoduje, że treść na obecnej pierwszej stronie

ENEA

3) w art. 5 po ust. 6h dodaje się ust. 6i w brzmieniu: 6i. Sprzedawca energii elektrycznej, wystawiając odbiorcy energii elektrycznej w gospodarstwie zawierającą elementy, o których mowa w art. 106e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, 894, 896, 1203 i 1541), jest obowiązany dołączyć do tej faktury podsumowanie informacji zawartych w fakturze, niespecjalistycznym, zawierające łączną kwotę do zapłaty, kwotę do zapłaty za obrót energią elektryczną oraz kwotę do zapłaty za dystrybucję tej energii. Na potrzeby wykonywania przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług podsumowanie, o którym mowa w zdaniu poprzednim, nie jest traktowane jako integralna część faktury. 6i. Sprzedawca energii elektrycznej, wystawiając odbiorcy energii elektrycznej w gospodarstwie domowym fakturę, zawierającą elementy, o których mowa w art.

Stanowisko do uwagi zaproponuję taryfę korzystną dla siebie a nie dla odbiorcy.

Uwaga uwzględniona.

Uwaga nieuwzględniona.

Projektowany przepis ma zawartą informację, że podsumowanie nie stanowi integralnej części faktury oraz nie jest załącznikiem do faktury, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Uwaga nieuwzględniona.

Celem regulacji jest osiągnięcie uniwersalnej i ujednoliconej

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

TOE

ENEA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) ustawy – Prawo energetyczne

Nowy art. 1a

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

faktury będzie dokładnie powielona na podsumowaniu informacji zawartych na fakturze, co stoi w sprzeczności zarówno z treścią OSR, jak i Uzasadnienia, w którym wskazuje się na aspekty:

- ekologiczne - ograniczenie wydruku, ilości kartek papieru, kosztów transportu

- ekonomiczne – działania mające na celu zmniejszenie a nie podnoszenie kosztów „produkcji” faktur lub ich streszczenia.

Zaproponowana zmiana wprowadza także zapis uniwersalny pozostawiając sprzedawcom energii decyzję, czy nie będą zmieniać obecnego wyglądu faktur i będą dołączać do nich przejrzyste i zrozumiałe podsumowanie informacji zawartych w fakturze, wyrażone w języku niespecjalistycznym, zawierające łączną kwotę do zapłaty, kwotę do zapłaty za obrót energią elektryczną oraz kwotę do zapłaty za dystrybucję tej energii, czy zmienią wygląd faktur w taki sposób, by ich pierwsza strona zawierała posumowanie rozliczenia zawierającego łączną kwotę do zapłaty, kwotę do zapłaty za obrót energią elektryczną oraz kwotę do zapłaty za dystrybucję tej energii.

Niezależnie od tego, czy Sprzedawca zastosuje rozwiązanie wskazane w propozycji ust. 6i 1) lub 6i. 2) odbiorca w gospodarstwie domowym zawsze otrzyma posumowanie rozliczenia zawierającego łączną kwotę do zapłaty, kwotę do zapłaty za obrót energią elektryczną oraz kwotę do zapłaty za dystrybucję tej energii.

106e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361, 852, 1473, 1721 i 1911 oraz z 2025 r. poz. 222), jest obowiązany:

1) na pierwszej stronie faktury zamieścić wyrażone w języku niespecjalistycznym posumowanie rozliczenia zawierającego łączną kwotę do zapłaty, kwotę do zapłaty za obrót energią elektryczną oraz kwotę do zapłaty za dystrybucję tej energii albo dołączyć do tej faktury przejrzyste i zrozumiałe podsumowanie informacji zawartych w fakturze, wyrażone w języku niespecjalistycznym, zawierające łączną kwotę do zapłaty, kwotę do zapłaty za obrót energią elektryczną oraz kwotę do zapłaty za dystrybucję tej energii.

Podsumowanie, o którym mowa powyżej nie jest integralną częścią faktury ani nie jest załącznikiem do faktury w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Art. 1a. W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361, 852,

informacji dla odbiorcy energii elektrycznej, która nie jest elementem faktury.

Projektowana ustawa nakłada na sprzedawców energii elektrycznej kolejny obowiązek – dołączania do faktury wystawianej dla gospodarstw domowych dodatkowej informacji

Uwaga nieuwzględniona.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) w powiązaniu z art. 1 pkt 3 projektu dotyczący art. 106e ustawy o podatku od towarów i usług

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

(dodatkowej „kartki”), tj. przejrzystego i zrozumiałego podsumowania informacji zawartych w fakturze, wyrażonego w języku niespecjalistycznym, zawierającego łączną kwotę do zapłaty, kwotę do zapłaty za obrót energią elektryczną oraz kwotę do zapłaty za dystrybucję tej energii. Dla spółek obrotu energią – sprzedawców energii elektrycznej to dodatkowy obowiązek i koszt, który nie niesie żadnego uproszczenia po stronie sprzedawców. Uważamy, że właściwym uproszczeniem w duchu deregulacji, będzie podjęcie działania w celu zmiany przepisów ustawy o podatków od towarów i usług, aby umożliwić sprzedawcom energii wystawiani faktur w takiej formie by sama faktura dla odbiorcy końcowego miała przejrzysty charakter.

Proponujemy uzupełnienie projektu o modyfikację zapisu w ustawie o podatku od towarów i usług w zakresie danych, które nie muszą być wykazywane na fakturach za energię elektryczną i usługi dystrybucyjne, a także w przypadku pozostałych „mediów” (gaz, energia cieplna, woda, ścieki). Propozycja ta uprości również procesy, które wynikają z wdrożenia od 1 lutego 2026 r. przez Ministerstwo Finansów Krajowego Systemu Elektronicznego Fakturowania (KSeF). W ten sposób zarówno odbiorcy końcowi otrzymają bardziej zrozumiałą fakturę, a dostawcy (sprzedawcy) energii elektrycznej i usług dystrybucyjnych możliwość realizacji obowiązków wynikających z prawa podatkowego.

Dodatkowo zwracamy uwagę, że sprzedawcy energii elektrycznej w związku z tzw. projektami deregulacyjnymi zgłaszali potrzebę zmiany tego przepisu zapłaty za obrót energią elektryczną oraz kwotę do zapłaty za dystrybucję tej energii. Dla spółek obrotu energią to dodatkowy obowiązek i koszt, który nie niesie żadnego uproszczenia po stronie sprzedawców. Uważamy, że właściwym uproszczeniem w duchu deregulacji, będzie podjęcie działania w celu zmiany przepisów stawy o podatków od towarów i usług, aby

1473, 1721, 1911, z 2025 r. poz. 222) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 106e w ust. 5 po punkcie 3) kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się punkt 4) w brzmieniu: "4) w przypadku wystawiania faktur dotyczących dostaw określonych w art. 19a ust. 5, pkt 4 lit. a i lit. b tiret pierwsze, drugie i szóste – danych określonych w ust. 1 pkt 8 i 9."

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług dotyczą odrębnej kwestii niż cel regulacji ustawy deregulacyjnej, którego zadaniem jest przedstawienie informacji o najważniejszych elementach kosztowych faktury w sposób zwięzły i zrozumiały oraz zunifikowany

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Orlen Termika S.A.

Polskie Towarzystw o Energetyki Cieplnej

ORLEN S.A.

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1 pkt 4 – dodatkowa zmiana w art. 7b ustawy Prawo energetyczne (na podstawie prac PTEC).

Treść uwagi umożliwić sprzedawcom energii wystawiani faktur w takiej formie by sama faktura dla odbiorcy końcowego miała przejrzysty charakter.

Proponowana zmiana zmierza do uwzględnienia w kwalifikacji danego systemu ciepłowniczego jako efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego również ciepła wytworzonego w pompach ciepła, jako uzupełnienie propozycji ustawodawcy w zakresie kotłów elektrodowych. Zmiana ta wpisuje się w szerszy kontekst zmian związanych z dekarbonizacją ciepłownictwa w oparciu o m.in. technologie pomp ciepła, które pozwalają na wytwarzanie ciepła bez bezpośrednich emisji CO2. Aktualne kryteria definiowania systemu efektywnego energetycznie operują generalną kategorią ciepła ze źródeł odnawialnych lub ciepła odpadowego, która nie uwzględnia specyfiki produkcji ciepła.

Proponowane jest jednoznaczne doprecyzowanie zasad kwalifikacji ciepła wytwarzanego w pompach ciepła jako ciepła z odnawialnych źródeł energii lub jako ciepła odpadowego poprzez wyraźne wskazanie, że na potrzeby uzyskania statusu systemu efektywnego energetycznie za ciepło z odnawialnych źródeł energii lub ciepło odpadowe (w zależności od dolnego źródła ciepła dla tej pompy) uznaje się cały strumień ciepła wytworzonego w tej pompie ciepła wyjściowego. Skorzystanie z tej możliwości obwarowane jest spełnieniem przez pompę ciepła minimalnych wskaźników efektywności – tj. minimalnego szacunkowego przeciętnego współczynnika wydajności sezonowej.

Propozycja uwzględnia warunek dla pomp ciepła na podstawie Zalecenia Komisji (UE) 2024/2395 z dnia 2 września 2024 r. ustanawiającego wytyczne dotyczące interpretacji art. 26 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1791 w odniesieniu do zaopatrzenia w energię cieplną i chłodniczą:

„Biorąc jednak pod uwagę potrzebę zapewnienia równych

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

W art. 7b po ust. 4a dodaje się ust. 4aa w brzmieniu:

„4aa. Na potrzeby uznania systemu ciepłowniczego lub chłodniczego za efektywny energetycznie system ciepłowniczy lub chłodniczy w rozumieniu odpowiednio ust. 4 pkt 1 lub 2, za energię z odnawialnych źródeł energii lub ciepło odpadowe w przypadku pompy ciepła uznaje się cały strumień ciepła pochodzący z pompy ciepła, pod warunkiem, że dana pompa ciepła spełnia kryterium, minimalnego szacunkowego przeciętnego współczynnika wydajności sezonowej wyliczanego zgodnie art. 116 ust. 1b ustawy o odnawialnych źródłach energii.”.

Uwaga nieuwzględniona.

Przepis umożliwiający włączenie pomp ciepła do urządzeń wytwarzających ciepło, które jest objęte obowiązkiem zakupu, jest projektowany przy implementacji REDIII (UC118).

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1 pkt 4) – dotyczy Art. 7 b ust. 4a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne

Treść uwagi warunków działania w systemach ciepłowniczych dla wszystkich wariantów dostaw energii ze źródeł odnawialnych, przy ocenie zgodności z kryteriami efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego w kontekście odpowiednich artykułów dyrektywy (UE) 2023/1791 należy uwzględnić wszystkie dostawy ciepła z pomp ciepła. Poza tym w motywie 107 dyrektywy (UE) 2023/1791 określono, że ciepło w całości pochodzące z pompy ciepła powinno być rozliczane zgodnie z dyrektywą (UE) 2023/1791 jako energia ze źródeł odnawialnych pod warunkiem, że dana pompa ciepła spełnia w momencie instalacji minimalne warunki efektywności określone w załączniku VII do dyrektywy w sprawie energii odnawialnej”.

Do rozważenia jednoczesne wprowadzenie przepisów przejściowych regulujących sposób wykazania spełniania ww. wymogów dla pomp ciepła zainstalowanych przed wejściem w życie ustawy, dla których nie można uzyskać dokumentacji określonej w przepisie (np. poprzez możliwość wykazania współczynnika SPF innymi dokumentami lub obliczeniami wytwórcy).

W związku z projektowaną zmianą art. 7b ustawy prawo energetyczne (art. 1 pkt 4. projektu) poprzez dodanie ust. 4a i 4aa)

– wnioskujemy o jednoczesne objęcie tą nowelizacją kwalifikacji

– na potrzeby uznania systemu ciepłowniczego za efektywny całości ciepła wytworzonego i wprowadzonego do systemu ciepłowniczego z pompy ciepła, która wykorzystuje energię otoczenia, pod warunkiem że spełnia ona w momencie instalacji minimalne warunki efektywności określone w załączniku VII do dyrektywy (UE) 2018/2001 – a transponowane do krajowego porządku prawnego w art. 116 ust. 1 b) ustawy o odnawialnych źródłach energii.

Ten sam warunek należy postawić dla klasyfikowania dla celów związanych z efektywnym systemem

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

4) w art. 7b po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:

„4a. Na potrzeby uznania systemu ciepłowniczego lub chłodniczego za efektywny energetycznie system ciepłowniczy lub chłodniczy, w rozumieniu ust. 4 pkt 1, za energię z odnawialnych źródeł energii uznaje się: 1) w przypadku pomp ciepła: a) całość ciepła lub chłodu wytworzonego w pompie ciepła, która wykorzystuje energię

Uwaga nieuwzględniona.

Przepis umożliwiający włączenie pomp ciepła do urządzeń wytwarzających ciepło, które jest objęte obowiązkiem zakupu, jest projektowany przy implementacji REDIII (UC118).

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

ciepłowniczych dla ciepła z odpadowego generowanego dzięki zastosowaniu pomp ciepła.

otoczenia pod warunkiem, że w momencie instalacji pompa ciepła spełnia minimalne warunki efektywności zgodnie z art. 116 ust. 1b ustawy o odnawialnych źródłach energii, lub b) całość ciepła lub chłodu wytworzonego w pompie ciepła, która wykorzystuje energię otoczenia oraz energię elektryczną ze źródeł odnawialnych, wyliczaną zgodnie z art. 116 ust. 1c ustawy o odnawialnych źródłach energii. 2) w przypadku kotłów elektrycznych całość ciepła wytworzonego w kotle elektrycznym z energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, wyliczaną zgodnie z art. 116 ust. 1c ustawy o odnawialnych źródłach energii.”;

Propozycja uwzględnia warunek stawiany dla pomp ciepła na podstawie Zalecenia Komisji (UE) 2024/2395 z dnia 2 września 2024 r. ustanawiającego wytyczne dotyczące interpretacji art. 26 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1791 w odniesieniu do zaopatrzenia w energię cieplną i chłodniczą:

„Biorąc jednak pod uwagę potrzebę zapewnienia równych warunków działania w systemach ciepłowniczych dla wszystkich wariantów dostaw energii ze źródeł odnawialnych, przy ocenie zgodności z kryteriami efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego w kontekście odpowiednich artykułów dyrektywy (UE) 2023/1791 należy uwzględnić wszystkie dostawy ciepła z pomp ciepła. Poza tym w motywie 107 dyrektywy (UE) 2023/1791 określono, że ciepło w całości pochodzące z pompy ciepła powinno być rozliczane zgodnie z dyrektywą (UE) 2023/1791 jako energia ze źródeł odnawialnych pod warunkiem, że dana pompa ciepła spełnia w momencie instalacji minimalne warunki efektywności określone w załączniku VII do dyrektywy w sprawie energii odnawialnej”.

W art. 7b po ust. 4a dodaje się ust. 4aa w brzmieniu:

„4aa. Na potrzeby uznania systemu ciepłowniczego lub chłodniczego za efektywny energetycznie system ciepłowniczy lub chłodniczy w rozumieniu ust. 4 punkt 2, za ciepło lub chłód odpadowy w przypadku pompy ciepła uznaje się cały strumień ciepła pochodzący z pompy ciepła, pod warunkiem, że

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Konfederacja Lewiatan

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1 pkt 4 Projektu

Art. 7 b ust. 4a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 266, z późn. zm.)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

W związku z projektowaną zmianą art. 7b ustawy prawo energetyczne (art. 1 pkt 4. projektu) poprzez dodanie ust. 4a) właściwym byłoby jednoczesne objęcie tą nowelizacją kwalifikacji – na potrzeby uznania systemu ciepłowniczego za efektywny - całości ciepła wytworzonego i wprowadzonego do systemu ciepłowniczego z pompy ciepła, pod warunkiem że spełnia ona w momencie instalacji minimalne warunki efektywności określone w załączniku VII do dyrektywy (UE) 2018/2001 – a transponowane do krajowego porządku prawnego w art. 116 ust. 1 b) ustawy o odnawialnych źródłach energii.

Taka zmiana byłaby działaniem zgodnym z zaleceniami Komisji (UE) 2024/2395 z dnia 2 września 2024 r. ustanawiającymi wytyczne dotyczące interpretacji art. 26 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1791 w odniesieniu do zaopatrzenia w energię cieplną i chłodniczą oraz zgodna z motywem 107 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1791 z dnia 13 września 2023 r. w sprawie efektywności energetycznej oraz zmieniająca rozporządzenie (UE) 2023/955, w którym wskazano „Pompy ciepła mają znaczenie dla obniżania emisyjności zaopatrzenia w energię cieplną i chłodniczą, także w systemach ciepłowniczych. Metodyka ustanowiona w załączniku VII do dyrektywy (UE) 2018/2001 zawiera zasady rozliczania energii z pomp ciepła jako energii ze źródeł odnawialnych i zapobiega podwójnemu rozliczaniu energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych. Do celów obliczania udziału ze źródeł odnawialnych w sieci ciepłowniczej ciepło w całości pochodzące z pompy ciepła i trafiające do sieci powinno być rozliczane jako

dana pompa ciepła spełnia kryterium, minimalnego szacunkowego przeciętnego współczynnika wydajności sezonowej wyliczanego zgodnie art. 116 ust. 1b ustawy o odnawialnych źródłach energii.”

Art. 1 pkt 4 w art. 7b po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:

1) pomp ciepła uznaje się:

a) całość ciepła wytworzonego w pompie ciepła, pod warunkiem, że w momencie instalacji pompa ciepła spełnia minimalne warunki efektywności zgodnie z art. 116 ust. 1b ustawy o odnawialnych źródłach energii, lub

b) całość ciepła wytworzonego w pompie ciepła z energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych,

Stanowisko do uwagi

Uwaga nieuwzględniona.

Przepis umożliwiający włączenie pomp ciepła do urządzeń wytwarzających ciepło, które jest objęte obowiązkiem zakupu, jest projektowany przy implementacji REDIII (UC118).

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

energia ze źródeł odnawialnych, pod warunkiem, że dana pompa ciepła spełnia w momencie instalacji minimalne warunki efektywności określone w załączniku VII do dyrektywy (UE) 2018/2001.

Na potrzeby oceny efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego zasadnym jest również uwzględnianie ciepła wytworzonego w pompie ciepłowniczej, niespełniającej kryterium SPF, w ilości w jakiej ciepło zostało wytworzone z energii z OZE, wyliczanej na zasadach analogicznych jak dla kotłów elektrycznych.

wyliczaną zgodnie z art. 116 ust. 1c ustawy o odnawialnych źródłach energii. kotłów elektrycznych uznaje się całość ciepła wytworzonego w kotle elektrycznym z energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, wyliczaną zgodnie z art. 116 ust. 1c ustawy o odnawialnych źródłach energii.”;

W art. 1 dodaje się zmianę w art. 7 ust. 8g pkt 7 ustawy – Prawo energetyczne, który otrzymuje brzmienie:

„7) 45 dni od dnia złożenia wniosku przez podmiot ubiegający się o przyłączenie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej instalacji odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej nie większej niż 2 MW (...);” (wykreślenie wyrazów "instalowanej na budynku") 4a. Uzyskania koncesji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania ciepła w źródle, z którego całość wytworzonego ciepła jest dostarczana które dostarcza ciepło tylko do jednego lub większej

Stowarzysze nie Branży Fotowoltaicz nej i Magazynowa nia Energii (SBFiME)

Art. 1 pkt 4 (zmiana art. 7 ustawy – Prawo energetyczne)

Rozszerzenie terminu 45 dni na instalacje gruntowe (deregulacja

MŚP).

Obecny art. 7 ust. 8g pkt 7 przewiduje termin 45 dni na wydanie warunków przyłączenia tylko dla instalacji "na budynku".

Instalacje MŚP posadowione na gruncie (np. obok hali) wpadają w termin 120 dni. Jest to nieuzasadniona dyskryminacja technologiczna. Postulujemy wykreślenie słów "instalowanej na budynku", co obejmie terminem 45 dni wszystkie instalacje PV do 2 MW.

Konfederacja Lewiatan

Art. 1 pkt 5 Projektu w zakresie zmienianego art. 32 ust. 4a ustawy Prawo energetyczne

Propozycja deregulacji dotyczy wyłączenia z obowiązku koncesyjnego wytwarzania ciepła w źródle, które dostarcza ciepło do jednego odbiorcy, wyłącznie na potrzeby przemysłowych procesów technologicznych. Popieramy kierunek proponowanej zmiany – natomiast zwracamy uwagę, że gdy źródło ciepła oddalone będzie od odbiorcy wystąpi element związany z przesyłem i dystrybucją ciepła.

Stanowisko do uwagi

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

Uwaga uwzględniona.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Ten rodzaj działalności przedsiębiorstwa, wnioskując z treści przepisu pozostanie w obowiązku uzyskania koncesji. Wydaje się to nieuzasadnione, gdyż jest to relacja biznesowa przedsiębiorstwo energetyczne - odbiorca przemysłowy, gdzie nie ma innej kategorii podmiotów pobierających ciepło z sieci, więc zarówno ceny jak i stawki opłat powinny zostać wyłączone z taryfy poprzez wcześniejsze wyłączenie wytwarzania oraz przesyłania i dystrybucji ciepła z koncesji.

Zwracamy uwagę, że przepis nie powinien ograniczać się do jednego odbiorcy – ale do jednej kategorii odbiorców: odbiorców przemysłowych. Dlatego proponujemy zmianę, która wskazuje, że takich odbiorców może być kilku.

Ponadto, zastanawiające jest dlaczego ustawodawca wyłącza tylko z obowiązku koncesyjnego ciepło technologiczne.

Bezpośrednia dostawa ciepła dla odbiorcy przemysłowego zarówno na cele technologiczne jak i na potrzeby socjalnobytowe (ogrzewanie biura, szatni i innych pomieszczeń gospodarczych) może wpłynąć pozytywnie na koszt finalnego produktu wytworzonego przez tego odbiorcę. Ponadto odrębne źródła ciepła zasilające procesy technologiczne oraz cele socjalno-bytowe z uwagi na niekorzystny wpływ na środowisko wydają się być nieuzasadnione.

liczby odbiorcy odbiorców końcowych prowadzących działalność gospodarczą wyłącznie na potrzeby przemysłowych procesów technologicznych oraz innych potrzeb tych odbiorców końcowych, pod warunkiem że wytwarzane ciepło nie jest zużywane w gospodarstwach domowych. 4b. Uzyskanie koncesji, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, nie wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przesyłania, dystrybucji lub obrotu ciepłem w sieci ciepłowniczej, z której całość przesyłanego, dystrybuowanego oraz sprzedawanego ciepła jest dostarczana wyłącznie do jednego albo kilku odbiorców końcowych prowadzących działalność gospodarczą na potrzeby przemysłowych procesów technologicznych oraz innych potrzeb tych odbiorców, pod warunkiem że przesyłane, dystrybuowane oraz sprzedawane ciepło nie jest zużywane w gospodarstwach domowych.

Stanowisko do uwagi

L.p. 36

Podmiot wnoszący uwagę Polska Izba Przemysłu Chemiczneg o Izba Energetyki Przemysłowe ji Odbiorców Energii

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1 pkt. 5 projektu UDER92 (dot. art. 5 ust. 6i ustawy – Prawo energetyczne)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Uzasadnienie:

1. Celem ustawy jest liberalizacja rozliczeń za ciepło dostarczone bezpośrednio do przemysłu. W praktyce funkcjonowania przedsiębiorstw przemysłowych, częsta jest sytuacja, w której jedna instalacja wytwarzająca ciepło dostarcza je do dwóch lub więcej odbiorców przemysłowych. Kluczowym kryterium różnicującym sytuację podmiotów prawnych powinno być wytwarzanie ciepła na potrzeby przemysłowych procesów technologicznych, a nie ilość odbiorców. Nie znajduje uzasadnienia w świetle celu proponowanej deregulacji sytuacja, gdy zostaną pominięte podmioty, które prowadzą działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania ciepła w źródle, ale dostarczają je na potrzeby więcej niż jednego odbiorcy, mimo że wciąż jest to zaspokajanie potrzeb przemysłowych procesów technologicznych. W sposób nieuzasadniony zliberalizowano by zasady tylko dla określonej, wąskiej grupy wytwórców ciepła, którzy dostarczają je do wyłącznie jednego odbiorcy – nie uwzględniając bardzo dużej grupy podmiotów, które dostarczają ciepło do więcej niż jednego podmiotu (ma to miejsce zwłaszcza, choć niewyłącznie, w sytuacji, kiedy na terenie jednego zakładu przemysłowego działa więcej niż jeno przedsiębiorstwo w ramach tej samej grupy kapitałowej). O ile jest zachowana przesłanka „bezpośredniości” oraz „przemysłowych procesów technologicznych” każdy podmiot powinien mieć możliwość skorzystania z takiej formy dostarczania ciepła.

Jednocześnie zwracamy uwagę na potrzebę doprecyzowania wyrażenia „na potrzeby przemysłowych procesów technologicznych” poprzez dodanie odniesienia do „towarzyszącej infrastruktury zakładu”. W praktyce funkcjonowania zakładów przemysłowych, bardzo częsta jest sytuacja, w której oprócz zasilania procesu technologicznego, ciepło otrzymywane bezpośrednio od wytwórcy służy np. do ogrzewania magazynów, hal, budynków administracyjnych zakładu. Wąska interpretacja pojęcia „przemysłowych procesów technologicznych”, którą może

w art. 32 po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:

„4a. Uzyskania koncesji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania ciepła w źródle, które dostarcza ciepło tylko do jednego odbiorcy, wyłącznie na potrzeby przemysłowych procesów technologicznych wraz z towarzyszącą infrastrukturą zakładu.”;

Uwaga uwzględniona.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie Polskie Towarzystw o Energetyki Cieplnej

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1 pkt 5 – dotyczy art. 32 ust 4a ustawy z dnia 17 kwietnia 1997 Prawo energetyczne

Treść uwagi sugerować proponowane w projekcie brzmienie, mogłoby prowadzić do sytuacji, w której odbiorcy przemysłowi byliby zobligowani do odseparowania tych budynków od zakładowej sieci ciepłowniczej, co wiązałoby się z dodatkowymi kosztami i obowiązkami, co stałoby w sprzeczności z celami proponowanej nowelizacji.

Ponadto, zastanawiające jest, dlaczego ustawodawca wyłącza tylko z obowiązku koncesyjnego ciepło technologiczne.

Bezpośrednia dostawa ciepła dla odbiorcy przemysłowego zarówno na cele technologiczne jak i na potrzeby socjalno-bytowe (ogrzewanie biura, szatni i innych pomieszczeń gospodarczych)

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

W art. 32 po ust. 4 dodaje się ust. 4a i 4b w brzmieniu: 4a. Uzyskania koncesji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania ciepła w źródle, z którego całość wytworzonego ciepła jest dostarczana wyłącznie do jednego lub kilku odbiorców końcowych prowadzących działalność gospodarczą na potrzeby przemysłowych procesów technologicznych oraz innych potrzeb tych odbiorców końcowych, pod warunkiem, że wytwarzane ciepło nie jest zużywane w celu zaopatrzenia w ciepło gospodarstw domowych.

Uwaga uwzględniona.

4b. Uzyskanie koncesji, o której mowa w ust. 1 pkt 3, nie wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie przesyłania lub dystrybucji ciepła w sieci ciepłowniczej, z której całość

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Orlen Termika S.A.

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie Polskie Towarzystw o Energetyki Cieplnej

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1 pkt 5 – dodatkowa zmiana w art. 32 ustawy Prawo energetyczne

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

może wpłynąć pozytywnie na koszt finalnego produktu wytworzonego przez tego odbiorcę. Ponadto odrębne źródła ciepła zasilające procesy technologiczne oraz cele socjalno-bytowe z uwagi na niekorzystny wpływ na środowisko wydają się być nieuzasadnione.

przesyłanego lub dystrybuowanego ciepła jest dostarczana wyłącznie do jednego albo kilku odbiorców końcowych prowadzących działalność gospodarczą na potrzeby przemysłowych procesów technologicznych oraz innych potrzeb tych odbiorców, pod warunkiem że przesyłane lub dystrybuowane ciepło nie jest zużywane w celu zaopatrzenia w ciepło gospodarstw domowych.

W art. 32 po ust. 1a dodaje się ust. 1aa w brzmieniu:

„1aa. W przypadku jednostek wytwórczych, w których przeprowadzono konwersję techniczną z wykorzystaniem paliw kopalnych w celu umożliwienia spalania lub współspalania biomasy lub odpadów ust. 1a nie stosuje się.”.

Obecnie dokonując konwersji jednostek poprzez zmianę rodzajów wykorzystywanych paliw – węgiel na biomasę, węgiel na biomasę i odpady - nie możliwości dokonania zmiany koncesji WEE/WCC i ujęcie tych jednostek jako instalacji OZE, z uwagi na fakt, że nie zawsze zostaną zainstalowane nowe urządzenia, a taki wymóg istnieje w art. 32 ust. 1a ustawy Prawo energetyczne. Przy takich konwersjach, racjonalnym jest wykorzystanie w pełni funkcjonalnej obecnej infrastruktury.

Przepis uprości transformację energetyczną w kierunku zeroemisyjnym, tym samym wzmocni projektowaną deregulację i przyspieszenie dekarbonizacji sektora ciepłowniczego.

ORLEN S.A.

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Stanowisko do uwagi

Uwaga nieuwzględniona.

Uwaga poza zakresem projektu.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

ORLEN S.A.

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1. pkt 8

Propozycja dodania nowej jednostki redakcyjnej w art. 1 pkt 8) w zakresie zmiany art. 45 ustawy Prawo energetyczne

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Ciepło z instalacji termicznego przekształcania odpadów (ITPOK) jako ciepło odpadowe dla efektywnych systemów ciepłowniczych.

Projekt powinien jednoznacznie przesądzić, że ciepło odzyskiwane z instalacji termicznego przekształcania odpadów jest uznawane za ciepło odpadowe w rozumieniu przepisów dotyczących efektywnego systemu ciepłowniczego.

W praktyce ciepło z ITPOK stanowi strumień odzyskanej energii z procesu technologicznego, którego podstawowym celem jest unieszkodliwianie odpadów. Jego jednoznaczna kwalifikacja jako ciepła odpadowego uporządkuje interpretację przepisów oraz wzmocni bodźce do pełnego wykorzystania stabilnych lokalnych źródeł ciepła.

Proponuje się ujęcie w art. 1 projektu ustawy dodatkowego przepisu, który przewiduje dodania do art. 45 ustawy Prawo energetyczne nowego ust. 1p w brzmieniu: 1p. W kosztach działalności przedsiębiorstw energetycznych uwzględnia się koszty zachęt finansowych dotyczących zmiany sposobu prowadzenia korespondencji na korespondencję prowadzoną za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną lub w dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym. Wysokość zachęt finansowych nie może przekraczać kosztów, jakie przedsiębiorstwo energetyczne poniosłoby w wyniku kontynuowania korespondencji prowadzonej na dotychczasowych zasadach.

Powyższy przepis znajdował się w poprzedniej wersji ustawy deregulacyjnej (tj. ustawy z dnia 25 lipca 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu dokonania deregulacji w zakresie energetyki) jako przepis uzupełniający wprowadzane regulacje dot. elektronicznej formy korespondencji z odbiorcami. W związku z powieleniem w niniejszym projekcie postanowień dot.

Stanowisko do uwagi Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

a) w art. 45 w ust. 1 pkt 1b otrzymuje brzmienie:

„1b) pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych w zakresie wytwarzania, przetwarzania, przesyłania, dystrybucji lub obrotu ciepłem, jego magazynowania oraz zagospodarowania ciepła odpadowego, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału zaangażowanego w tę działalność w odniesieniu do wartości księgowej poszczególnych rzeczowych aktywów trwałych; na zwrot z kapitału składa się stopa wolna od ryzyka oraz premia za ryzyko, które zostaną określone przez ministra właściwego do spraw

Uwaga nieuwzględniona.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

korespondencji z odbiorcami, zawartych we wcześniejszej ww. wersji ustawy deregulacyjnej, proponowany przepis art. 45 ust. 1p prawa energetycznego również powinien zostać ujęty w tym projekcie.

energii; minister właściwy do spraw energii określając premię za ryzyko, zróżnicuje ją w odniesieniu do poszczególnych rzeczowych aktywów trwałych zaangażowanych w prowadzenie powyższej działalności gospodarczej, z uwzględnieniem planowanych nakładów inwestycyjnych w te aktywa;”

b) w art. 45 po ust. 1o dodaje się ust. 1p w brzmieniu:

Wysokość zachęt finansowych nie może przekraczać kosztów, jakie przedsiębiorstwo energetyczne poniosłoby w wyniku kontynuowania korespondencji

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

PKEE

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie Polskie Towarzystw o Energetyki Cieplnej

ENEA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Art. 1 pkt 8) projektu dot. art. 45 ust. 1 dodanie pkt 1c)

Wprowadzenie minimalnych gwarancji ustawowych.

Według obecnych informacji URE, WACC w ciepłownictwie wynosi ok. 7,2-7,6%. Istotne jest, by ramy rozporządzenia oparte były o minimalne gwarancje ustawowe, które chronią przedsiębiorstwa przed zmianami regulacyjnymi i zapewniają finansowalność inwestycji.

Art. 1 pkt 8 – dotyczy art. 45 ust. 1 pkt 1b) ustawy z dnia 17 kwietnia 1997 r Prawo energetyczne

Wprowadzany art. 45 w ust. 1 pkt 1b zakłada, że pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych w zakresie wytwarzania, przetwarzania, przesyłania, dystrybucji lub obrotu ciepłem, jego magazynowania oraz zagospodarowania ciepła odpadowego, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału zaangażowanego w tę działalność w odniesieniu do wartości księgowej poszczególnych rzeczowych aktywów trwałych; na zwrot z kapitału składa się stopa wolna od ryzyka oraz premia za ryzyko, które zostaną określone przez ministra właściwego do spraw energii; minister właściwy do spraw energii określając premię za ryzyko, zróżnicuje ją w odniesieniu do poszczególnych rzeczowych aktywów trwałych zaangażowanych w prowadzenie powyższej działalności gospodarczej, z uwzględnieniem planowanych nakładów inwestycyjnych w te aktywa. Powyższy przepis zmienia dotychczasowy sposób ustalania zwrotu z kapitału na poziomie 7% dla inwestycji związanych z OZE na bardziej uznaniowy, w szczególności w świetle brzmienia zmienianego art. 46 ust. 5 i 6.

To może spowodować dodatkową niepewność w zakresie

prowadzonej na dotychczasowych zasadach.

Art. 45 ust. 1 pkt 1c)

Łączna wysokość stopy zwrotu z kapitału nie może być niższa niż średnia rentowność 10-letnich obligacji skarbowych powiększona o co najmniej 3 punkty procentowe dla działalności wytwórczej oraz co najmniej 2 punkty procentowe dla działalności przesyłowej i dystrybucyjnej. w art. 45 w ust. 1 pkt 1b otrzymuje brzmienie: “pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych w zakresie wytwarzania, przetwarzania, przesyłania, dystrybucji lub obrotu ciepłem, jego magazynowania oraz zagospodarowania ciepła odpadowego, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału zaangażowanego w tę działalność w odniesieniu do wartości początkowej poszczególnych rzeczowych aktywów trwałych.

Poziom uzasadnionego zwrot z kapitału zaangażowanego w zakresie budowy, modernizacji i

Stanowisko do uwagi

Uwaga uwzględniona częściowo.

Została pozostawiona gwarancja 7% dla WACC w obszarze

OZE.

Uwaga uwzględniona częściowo.

Nie przyjęto wartości początkowej rzeczowych aktywów trwałych ze względu na konieczność uwzględniania aktualnej ich wartości. Inne stanowisko byłoby przeszacowaniem tych wartości.

Uwzględniono 7% jako minimalny poziom WACC w zakresie budowy, modernizacji i przyłączania jednostek wytwórczych będących instalacjami OZE, w których jest wytwarzane

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Polskie Towarzystw o Energetyki Cieplnej

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1 pkt 8)

Projektu w zakresie zmienianego art. 45 ust. 1 pkt 1b) ustawy Prawo energetyczne

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

efektywności prowadzonych inwestycji dekarbonizacyjnych. W celu zapewnienia stabilności inwestycyjnej, w szczególności w instalacje przyczyniające się do uzyskania lub utrzymania statusu efektywnego systemu ciepłowniczego istnieje potrzeba określenia minimalnego poziomu zwrotu na kapitale.

Dodatkowo obecnie, jak też jest w propozycji projektu, zwrot z kapitału naliczany jest od wartości księgowej środków trwałych.

Skutkiem tego jest malejący w latach zwrot z kapitału, a tym samym rentowność projektów. Wnioskujemy o wprowadzenie zmiany sposobu ustalania WRA (wartości regulacyjnej aktywów) w modelu liczenia zwrotu z kapitału.

Proponujemy aby WRA ustalana była w oparciu o wartość początkową (wysokość poniesionych nakładów). Powyższe jest szczególnie istotne w projektach dotyczących transformacji energetycznej - budowy nowych źródeł OZE, instalacji odzysku ciepła odpadowego.

przyłączania jednostek wytwórczych będących instalacjami odnawialnego źródła energii, w których jest wytwarzane ciepło, oraz instalacji, w których jest zagospodarowywane ciepło odpadowe będzie uwzględniał wysokość stopy zwrotu nie mniejszej niż na poziomie 7%; na zwrot z kapitału składa się stopa wolna od ryzyka oraz premia za ryzyko, które zostaną określone przez ministra właściwego do spraw energii; minister właściwy do spraw energii określając premię za ryzyko, zróżnicuje ją w odniesieniu do poszczególnych rzeczowych aktywów trwałych zaangażowanych w prowadzenie powyższej działalności gospodarczej, z uwzględnieniem planowanych nakładów inwestycyjnych w te aktywa”.

1b) pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych w zakresie wytwarzania, przetwarzania, przesyłania, dystrybucji lub obrotu ciepłem, jego magazynowania oraz zagospodarowania ciepła odpadowego, wraz z uzasadnionym

ciepło oraz instalacji, w których zagospodarowywane jest ciepło odpadowe.

Obecnie zwrot z kapitału naliczany jest od wartości księgowej środków trwałych. Skutkiem tego jest malejący w latach zwrot z kapitału, a tym samym rentowność projektów. Wnioskujemy o wprowadzenie zmiany sposobu ustalania WRA (wartości regulacyjnej aktywów) w modelu liczenia zwrotu z kapitału.

Proponujemy, aby WRA ustalana była w oparciu o wartość początkową (wysokość poniesionych nakładów). Powyższe jest szczególnie istotne w projektach dotyczących transformacji

Uwaga nieuwzględniona.

Nie przyjęto wartości początkowej rzeczowych aktywów trwałych ze względu na konieczność uwzględniania aktualnej ich wartości. Inne stanowisko byłoby

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Konfederacja Lewiatan

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1 pkt 8 Projektu w zakresie zmienianego art. 45 ust. 1 pkt 1b ustawy Prawo energetyczne

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

energetycznej - budowy nowych źródeł OZE, instalacji odzysku ciepła odpadowego.

zwrotem z kapitału zaangażowanego w tę działalność w odniesieniu do wartości początkowej księgowej poszczególnych rzeczowych aktywów trwałych; na zwrot z kapitału składa się stopa wolna od ryzyka oraz premia za ryzyko, które zostaną określone przez ministra właściwego do spraw energii; minister właściwy do spraw energii określając premię za ryzyko, zróżnicuje ją w odniesieniu do poszczególnych rzeczowych aktywów trwałych zaangażowanych w prowadzenie powyższej działalności gospodarczej, z uwzględnieniem planowanych nakładów inwestycyjnych w te aktywa; “pokrycie kosztów uzasadnionych działalności gospodarczej przedsiębiorstw energetycznych w zakresie wytwarzania, przetwarzania, przesyłania, dystrybucji lub obrotu ciepłem, jego magazynowania oraz zagospodarowania ciepła odpadowego, wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału zaangażowanego w tę działalność w odniesieniu do wartości

przeszacowaniem tych wartości.

Pozostawienie zapisu o minimalnej stopie zwrotu z zaangażowanego kapitału na poziomie 7% zapewni gwarancję uzyskania przez przedsiębiorstwo energetyczne zwrotu z

Uwaga uwzględniona częściowo.

Nie przyjęto wartości początkowej rzeczowych aktywów trwałych ze względu na konieczność uwzględniania aktualnej ich wartości. Inne stanowisko byłoby przeszacowaniem tych wartości.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Polskie Towarzystw

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

UWAGA

OGÓLNA

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

inwestycji na wymaganym poziomie. Stanowi także zachętę do prowadzenia działalności inwestycyjnej we wskazanym zakresie rzeczowym poprzez ograniczenie ryzyka inwestycyjnego.

Aktualnie zapewnienie nieprzerwanych dostaw ciepła i zachowanie standardów jakościowych wymaga ogromnych nakładów inwestycyjnych także w zasoby informatyczne, cyfryzację działalności, inteligentne sterowanie siecią, rozwiązania gwarantujące cyberbezpieczeństwo. W związku z powyższym brak jest uzasadnienia do ograniczenia zwrotu z kapitału zaangażowanego jedynie do rzeczowych aktywów trwałych, powodujących wyłączenie wartości niematerialnych i prawnych.

początkowej księgowej poszczególnych rzeczowych aktywów trwałych. Poziom uzasadnionego zwrot z kapitału zaangażowanego w zakresie budowy, modernizacji i przyłączania jednostek wytwórczych będących instalacjami odnawialnego źródła energii, w których jest wytwarzane ciepło, oraz instalacji, w których jest zagospodarowywane ciepło odpadowe będzie uwzględniał wysokość stopy zwrotu nie mniejszej niż na poziomie 7%; na zwrot z kapitału składa się stopa wolna od ryzyka oraz premia za ryzyko, które zostaną określone przez ministra właściwego do spraw energii; minister właściwy do spraw energii określając premię za ryzyko, zróżnicuje ją w odniesieniu do poszczególnych rzeczowych aktywów trwałych zaangażowanych w prowadzenie powyższej działalności gospodarczej, z uwzględnieniem planowanych nakładów inwestycyjnych w te aktywa”;

Nie ma możliwości poszerzenia katalogu aktywów trwałych poza rzeczowe aktywa trwałe netto. Takie podejście uwzględniałoby wartości niematerialne i prawne, które są niemożliwe do właściwej wyceny w każdym przypadku.

Uwzględniono 7% jako minimalny poziom WACC w zakresie budowy, modernizacji i przyłączania jednostek wytwórczych będących instalacjami OZE, w których jest wytwarzane ciepło oraz instalacji, w których zagospodarowywane jest ciepło odpadowe.

Projekt zmiany ustawy Prawo energetyczne nie zawiera w pakiecie projektu zmiany rozporządzenia ministra właściwego ds. energii wydanego na podstawie art. 46 ust. 5 ustawy Prawo energetyczne,

Uwaga uwzględniona częściowo.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę o Energetyki Cieplnej Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) do art. 1 pkt 8) –

10) Projektu w zakresie zmienianych art. 45 ust. 1 pkt b), art. 46 ust. 5 i ust. 6 ustawy Prawo energetyczne

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

w związku z tym nie ma możliwości, aby kompleksowo odnieść się do treści przepisu zmieniającego. Proponowany sposób zwrotu z kapitału znacząco zmienia kształt regulacji, dlatego powinien zostać przedstawiony jako kompleksowe rozwiązanie.

Przedsiębiorstwa energetyczne realizują lub przygotowują się do realizacji projektów transformacyjnych, które analizowane były w oparciu o aktualny model zwrotu z kapitału, zapewniający minimalny zwrot z kapitału dla części inwestycji.

W świetle przedstawionych propozycji nie jesteśmy w stanie w pełni ocenić proponowanych zmian ze względu na:

1. brak definicji stopy wolnej od ryzyka.

2. brak proponowanego katalogu rzeczowych aktywów trwałych z przypisanym projektowanym poziomem premii za ryzyko.

3. brak zagwarantowania inwestorom minimalnej stopy zwrotu dla inwestycji OZE oraz ciepła odpadowego na poziomie minimum 7%.

Zasadne wydaje się, aby minimalny zwrot z kapitału został utrzymany a nawet rozszerzony dla wszystkich technologii pozwalających dojść do statusu efektywnego systemu ciepłowniczego oraz w przyszłości utrzymać status efektywnego systemu ciepłowniczego.

4. brak precyzyjnego zdefiniowania pojęcia „nakładów inwestycyjnych” - literalnie proponowana treść przepisu odnosi się do całych nakładów inwestycyjnych, bez podziału na okresy w jakich nakłady zostaną poniesione. W treści uzasadnienia czytamy, że ustawodawca ma na myśli nakłady inwestycyjne planowane (…” z uwzględnieniem planowanych nakładów inwestycyjnych” ...), które zostaną uruchomione w okresie pierwszego roku obowiązywania taryfy dla ciepła. Jeżeli taka była intencja ustawodawcy, należy to uwzględnić w przepisie.

Stanowisko do uwagi Projekt rozporządzenia taryfowego dla ciepła będzie przygotowany po wejściu w życie ustawy UDER92 i na to jest przeznaczone 12 miesięcy, w których będą przeprowadzone konsultacje. Będą w nim określone zarówno sposób ustalania stopy wolnej od ryzyka, jak i katalog rzeczowych aktywów trwałych z wielkością premii za ryzyko.

Zagwarantowano 7% minimalnego poziomu WACC dla inwestycji w

OZE.

W zakresie zmodyfikowania podejścia do zwrotu z kapitału, projekt ma na celu zróżnicowanie poziomu procentowej wielkości premii za ryzyko, więc bezzasadne byłoby zagwarantowanie poziomu WACC dla szerszego katalogu składników majątku.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Art. 1 pkt 8–10 Projektu – dotyczy nowelizowanyc h art. 45 ust. 1 pkt b, art. 46 ust. 5 i ust. 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 266 ze zm.)

Podkreślenia wymaga również brak zagwarantowania inwestorom minimalnej stopy zwrotu w ustawie, a nie w akcie podustawowym.

Celowe byłoby nawet rozszerzenie przepisów ustawowych w zakresie minimalnego zwrotu z kapitału dla wszystkich technologii pozwalających dojść do statusu efektywnego systemu ciepłowniczego oraz w przyszłości utrzymać status efektywnego systemu ciepłowniczego.

Konfederacja Lewiatan

art. 1 pkt 8 – 10 Projektu w zakresie zmienianych art. 45 ust. 1 pkt 1b,

Projekt zmiany ustawy Prawo energetyczne nie zawiera w pakiecie projektu zmiany rozporządzenia ministra właściwego ds. energii wydanego na podstawie art. 46 ust. 5 ustawy Prawo energetyczne.

W związku z tym nie ma możliwości, aby kompleksowo odnieść się do treści przepisu zmieniającego. Proponowany sposób zwrotu

Stanowisko do uwagi Uwzględniono w przepisie nakłady planowane w pierwszym roku obowiązywania taryfy.

Uwaga uwzględniona częściowo.

Projekt rozporządzenia taryfowego dla ciepła będzie przygotowany po wejściu w życie ustawy UDER92 i na to jest przeznaczone 12 miesięcy, w których będą przeprowadzone konsultacje. Będą w nim określone zarówno sposób ustalania stopy wolnej od ryzyka, jak i katalog rzeczowych aktywów trwałych z wielkością premii za ryzyko.

Zagwarantowano 7% minimalnego poziomu WACC dla inwestycji w

OZE.

Uwaga uwzględniona częściowo.

Projekt rozporządzenia taryfowego dla ciepła będzie przygotowany po

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) art. 46 ust. 5 i ust. 6 ustawy Prawo energetyczne

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

z kapitału znacząco zmienia kształt regulacji, dlatego powinien zostać przedstawiony jako kompleksowe rozwiązanie.

W świetle przedstawionych propozycji nie jesteśmy w stanie w pełni ocenić proponowanych zmian ze względu na:

1. brak definicji stopy wolnej od ryzyka.

2. brak proponowanego katalogu rzeczowych aktywów trwałych z przypisanym projektowanym poziomem premii za ryzyko.

3. brak zagwarantowania inwestorom minimalnej stopy zwrotu dla inwestycji OZE oraz ciepła odpadowego na poziomie minimum 7%.

Stanowisko do uwagi wejściu w życie ustawy UDER92 i na to jest przeznaczone 12 miesięcy, w których będą przeprowadzone konsultacje. Będą w nim określone zarówno sposób ustalania stopy wolnej od ryzyka, jak i katalog rzeczowych aktywów trwałych z wielkością premii za ryzyko.

Zagwarantowano 7% minimalnego poziomu WACC dla inwestycji w

OZE.

Uwzględniono w przepisie nakłady planowane w pierwszym

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

PGE Polska Grupa Energetyczn a S.A.

Art. 1 pkt 8–10 Projektu – dotyczy nowelizowanyc h art. 45 ust. 1 pkt b, art. 46 ust. 5 i ust. 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 266 ze zm.)

Z związku z nieudostępnieniem przez projektodawcę projektu rozporządzenia ministra właściwego ds. energii, w przepisach którego zostaną określone stopa wolna od ryzyka oraz premia za ryzyko, brak jest możliwości rzetelnej i kompleksowej oceny proponowanej zmiany. Przyjęty w proponowanych przepisach sposób zwrotu z kapitału wprowadza rozwiązania niefunkcjonujące do tej pory na gruncie ustawy – Prawo energetyczne, dlatego projekt powinien zostać przedstawiony jako kompleksowe rozwiązanie wraz z propozycją nowelizacji rozporządzenia. Przedsiębiorstwa energetyczne realizują lub przygotowują się do realizacji projektów transformacyjnych, które analizowane były w oparciu o aktualny model zwrotu z kapitału, zapewniający minimalny zwrot z kapitału dla części inwestycji. Podkreślenia wymaga również brak zagwarantowania inwestorom minimalnej stopy zwrotu w ustawie, a nie w akcie podustawowym. Celowe byłoby nawet rozszerzenie przepisów ustawowych w zakresie minimalnego zwrotu z kapitału dla wszystkich technologii pozwalających dojść do statusu efektywnego systemu ciepłowniczego oraz w przyszłości utrzymać status efektywnego systemu ciepłowniczego.

TAURON

Art. 1 pkt 9 w zakresie zmiany art. 46 ust. 5 ustawy Prawo energetyczne

Kluczowym celem transformacji sektora ciepłowniczego jest utrzymanie lub uzyskanie statusu efektywnego systemu ciepłowniczego w rozumieniu art. 26 dyrektywy EED. Istotną rolę w tym procesie pełni kogeneracja. W związku z powyższym, proponujemy zmianę zapisu zaznaczonego fragmentu- zgodnie z propozycją obok.

PKEE

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Art. 46 ust. 5 Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady kształtowania i kalkulacji taryf dla ciepła oraz szczegółowe zasady rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło, biorąc pod uwagę: politykę energetyczną państwa, zapewnienie

roku obowiązywania taryfy.

Uwaga uwzględniona częściowo.

Zagwarantowano 7% minimalnego poziomu w inwestycje OZE.

Uwaga nieuwzględniona.

Transformacja sektora ciepłowniczego ma na celu dążenie do efektywnego systemu ciepłowniczego finalnie bazującego na cieple z OZE i cieple

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie Orlen Termika S.A.

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1 pkt 9 – dotyczy art. 46 ust. 5 ustawy z dnia 17 kwietnia 1997r – Prawo energetyczne

Treść uwagi

Brak zdefiniowania neutralności klimatycznej, do której odwołuje się zmieniany przepis ustawy zmieniający ustawę - Prawo energetyczne w zakresie sposobu określania szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf dla ciepła oraz szczegółowych zasad rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło.

Proponuje się uzupełnienie.

IZBA

GOSPODAR

CZA

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

pokrycia uzasadnionych kosztów przedsiębiorstw energetycznych, w tym kosztów ich rozwoju, ochronę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen i opłat, poprawę efektywności dostarczania i wykorzystywania ciepła, równoprawne traktowanie odbiorców, eliminowanie subsydiowania skrośnego, przejrzystość cen i stawek opłat oraz udział ciepła z kogeneracji, ciepła odpadowego i ciepła z odnawialnych źródeł energii w systemach ciepłowniczych, uwzględniając dążenie do osiągnięcia neutralności klimatycznej utrzymania lub osiągnięcia przez te systemy statusu efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego w art. 46 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

5. Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady kształtowania i kalkulacji taryf dla ciepła oraz szczegółowe zasady rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło, biorąc pod uwagę: politykę energetyczną państwa, zapewnienie pokrycia uzasadnionych kosztów przedsiębiorstw energetycznych, w

odpadowym. Ciepło z kogeneracji, o ile nie będzie spełniać kryterium ciepła z OZE, będzie uwzględniane na etapie przejściowym, więc nie ma potrzeby eksponować tej technologii w ustawie.

Promując inwestycje w technologie OZE i technologie odzysku ciepła, w sposób naturalny powiększony będzie zbiór systemów ciepłowniczych spełniających kryterium efektywnego systemu ciepłowniczego.

Uwaga uwzględniona.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Kluczowym celem transformacji sektora ciepłowniczego jest utrzymanie lub uzyskanie statusu efektywnego systemu ciepłowniczego w rozumieniu art. 26 dyrektywy EED, przy czym

tym kosztów ich rozwoju, ochronę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen i opłat, poprawę efektywności dostarczania i wykorzystywania ciepła, równoprawne traktowanie odbiorców, eliminowanie subsydiowania skrośnego, przejrzystość cen i stawek opłat oraz udział ciepła odpadowego i ciepła z odnawialnych źródeł energii w systemach ciepłowniczych, uwzględniając dążenie do osiągnięcia neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999. ady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999..

„5. Minister właściwy do spraw energii, po zasięgnięciu opinii Prezesa URE, określi, w drodze

GAZoWNIC

TWA

Polskie Towarzystw

Art. 1 pkt 9 – w zakresie zmiany art. 46 ust. 5

Stanowisko do uwagi

Uwaga uwzględniona częściowo.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę o Energetyki Cieplnej

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

istotną rolę w tym procesie pełni wysokosprawna kogeneracja. W związku z tym zasadne jest doprecyzowanie treści projektowanego przepisu w sposób wskazany obok. Jednocześnie należy wskazać, że zmieniany przepis odwołuje się do neutralności klimatycznej, przy czym pojęcie to nie zostało zdefiniowane. W celu zapewnienia jednoznaczności interpretacyjnej i spójności z obowiązującymi regulacjami unijnymi proponuje się uzupełnienie.

rozporządzenia, szczegółowe zasady kształtowania i kalkulacji taryf dla ciepła oraz szczegółowe zasady rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło, biorąc pod uwagę: politykę energetyczną państwa, zapewnienie pokrycia uzasadnionych kosztów przedsiębiorstw energetycznych, w tym kosztów ich rozwoju, ochronę interesów odbiorców przed nieuzasadnionym poziomem cen i opłat, poprawę efektywności dostarczania i wykorzystywania ciepła, równoprawne traktowanie odbiorców, eliminowanie subsydiowania skrośnego, przejrzystość cen i stawek opłat oraz udział ciepła z kogeneracji, ciepła odpadowego i ciepła z odnawialnych źródeł energii w systemach ciepłowniczych, uwzględniając dążenie do utrzymania lub osiągnięcia przez te systemy statusu efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego oraz dążenie do osiągnięcia neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności

Transformacja sektora ciepłowniczego ma na celu dążenie do efektywnego systemu ciepłowniczego finalnie bazującego na cieple z OZE i cieple odpadowym. Ciepło z kogeneracji, o ile nie będzie spełniać kryterium ciepła z OZE, będzie uwzględniane na etapie przejściowym, więc nie ma potrzeby eksponować tej technologii w ustawie.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Polskie Towarzystw o Energetyki Cieplnej

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Art. 1 pkt 10) dot. art. 46 ust. 6 pkt 3a

Obecny przepis przewiduje uwzględnienie „planowanych nakładów inwestycyjnych", ale brak precyzji co do horyzontu czasowego. Inwestycje transformacyjne w ciepłownictwie mają często wieloletni cykl realizacji. Dłuższy horyzont uwzględniania nakładów planowanych pozwoli na lepsze planowanie finansowe i uwzględnienie inwestycji będących w zaawansowanej fazie realizacji.

Art. 1 pkt 10 – doprecyzowanie ust. 6 pkt 3 ustawy Prawo energetyczne

Proponuje się doprecyzowanie ust. 6 pkt 3 w zakresie magazynowania ciepła lub magazynowania chłodu.

Zmiana w art. 46 jest konsekwencją zmian w definicjach legalnych i wyraźnego wyodrębnienia magazynowania ciepła.

Wprowadzony przepis rozszerza delegację ustawową dla ministra i przyznaje mu kompetencję do dookreślenia zasad kształtowania taryf w zakresie magazynowania ciepła (uwaga powiązana z uwagą nr 1).

TOE

ENEA

PKEE

Orlen Termika S.A.

Polskie Towarzystw o Energetyki Cieplnej

klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999.”.

Art. 46 ust. 6 pkt 3a PE :

„stopę wolną od ryzyka oraz rzeczowe aktywa trwałe, dla których uwzględnia się premię za ryzyko i procentową wysokość tej premii dla poszczególnych rzeczowych aktywów trwałych, z uwzględnieniem planowanych nakładów inwestycyjnych w te aktywa wraz z uzasadnionym zwrotem z kapitału zaangażowanego w tę działalność w odniesieniu do wartości księgowej poszczególnych rzeczowych aktywów trwałych oraz nakładów inwestycyjnych, które zostaną uruchomione w okresie obowiązywania taryfy lub do 24 miesięcy od dnia złożenia wniosku taryfowego”.

W art. 46 ust. 6 pkt 3 otrzymuje brzmienie:

„3) rodzaje cen i stawek opłat dla każdej koncesjonowanej działalności gospodarczej, magazynowania ciepła lub magazynowania chłodu oraz sposób ich kalkulowania;”.

Stanowisko do uwagi

Uwaga uwzględniona częściowo.

Horyzont dotyczący planowanych nakładów inwestycyjnych jest uwzględniony do pierwszego roku obowiązywania taryfy.

Uwzględnienie dłuższego horyzontu odnosiłoby się do zdarzenia przyszłego, którego koszty nie są uwzględniane we wniosku o zatwierdzenie taryfy dla ciepła.

Uwaga nieuwzględniona.

Ze względu na to, że nie przewiduje się wyodrębnienia działalności gospodarczej magazynowania ciepła/chłodu, nie

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie Konfederacja Lewiatan

Stanowisko do uwagi przewiduje się koncesjonowania tej działalności, nie przewiduje się odrębnego taryfowania tej działalności.

Art. 1 pkt 10 – dotyczy Art. 46 ust. 6 pkt 3a) ustawy z 17 kwietnia 1997 r.

Prawo energetyczne

Aktualnie zapewnienie nieprzerwanych dostaw ciepła i zachowanie standardów jakościowych wymaga ogromnych nakładów inwestycyjnych także w zasoby informatyczne, cyfryzację działalności, inteligentne sterowanie siecią, rozwiązania gwarantujące cyberbezpieczeństwo. W związku z powyższym brak jest uzasadnienia dla ograniczenia uwzględnienia w kalkulacji taryf jedynie do rzeczowych aktywów trwałych, powodujących wyłączenie wartości niematerialnych i prawnych.

TOE

Art. 1 pkt 11) projektu dot. art. 47 ust. 1 d ustawy – Prawo energetyczne – dodanie ust. 1e

Przepis chroni wytwórcę przed praktykami „cherry-picking", gdzie odbiorca negocjuje niskie ceny w okresach korzystnych dla siebie, a w okresach niekorzystnych „wraca” do taryfy regulowanej.

Izba Gospodarcza

UWAGA

OGÓLNA

Proponowana zmiana budzi wątpliwość interpretacyjną w zakresie bezpośredniego dostarczania ciepła do odbiorcy.

w art. 46 w ust. 6 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:

3a) stopę wolną od ryzyka oraz aktywa trwałe, dla których uwzględnia się premię za ryzyko i procentową wysokość tej premii dla poszczególnych aktywów trwałych, z uwzględnieniem planowanych nakładów inwestycyjnych w te aktywa;”;

Art. 47 ust. 1e ustawy – Prawo energetyczne:

„W przypadku rozwiązania umowy, o której mowa w ust. 1d pkt 3, odbiorca może wystąpić o zawarcie umowy na warunkach taryfowych nie wcześniej niż po upływie 24 miesięcy od dnia rozwiązania umowy zawartej z pominięciem taryfy.”

Proponujemy rozszerzenie uzasadnienia projektu w sposób

Uwaga nieuwzględniona.

Propozycja przepisu jest zbyt szeroka, nie wskazuje rodzaju uwzględnianych aktywów ani okresu, w którym uwzględnia się planowane inwestycje.

Uwaga nieuwzględniona.

Wszelki ustalenia powinny być zawarte w umowie, która jest zgodną wolą dwóch stron. W tym okres obowiązywania umowy oraz warunki rozwiązania od umowy.

Przepis ingerowałby w swobodę zawierania umów.

Uwaga uwzględniona.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę Ciepłownict wo Polskie Polskie Towarzystw o Energetyki Cieplnej

Konfederacja Lewiatan

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) do art. 1 pkt 11)

Projektu w zakresie zmienianego art. 47 ust. 1d ustawy Prawo energetyczne

do art. 1 pkt 11 Projektu w zakresie zmienianego art. 47 ust. 1d ustawy Prawo energetyczne

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

1. Czy przez bezpośrednią dostawę należy rozumieć fizyczne/techniczne warunki dostawy ciepła, odrębne źródło, odrębna sieć ciepłownicza?

2. Czy możliwa będzie bezpośrednia dostawa ciepła do odbiorcy prowadzącego działalność gospodarczą za pośrednictwem sieci ciepłowniczej ze źródła ciepła, z którego wyprodukowane ciepło za pośrednictwem tej samej sieci ciepłowniczej trafia do innych odbiorców ciepła? W takim przypadku z wniosku taryfowego wyłączony zostanie planowany wolumen produkcji/sprzedaży ciepła oraz kosztów uzasadnionych?

3. Odnosząc się do dostawy ciepła, odnosimy się tylko do zwolnienia z taryfy wytwórcy ciepła? Czy stawki w dalszym ciągu będą zatwierdzane przez PURE?

4. Czy dotyczy to tylko i wyłącznie źródeł ciepła, które bez udziału sieci ciepłowniczej dostarczają ciepło do odbiorcy przemysłowego?

5. Przepis nie możliwy do zastosowania w sytuacji, gdy wytwarzanie ciepła oraz przesył i dystrybucja ciepła nie są w jednym przedsiębiorstwie zintegrowanym pionowo.

Proponowana zmiana budzi wątpliwość interpretacyjną w zakresie bezpośredniego dostarczania ciepła do odbiorcy.

1. Czy przez bezpośrednią dostawę należy rozumieć fizyczne/techniczne warunki dostawy ciepła, odrębne źródło, odrębna sieć ciepłownicza?

odnoszący się wątpliwości.

Stanowisko do uwagi

zgłaszanych

Uwaga uwzględniona.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Konfederacja Lewiatan

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 1 pkt 11 Projektu

Treść uwagi

3. Odnosząc się do dostawy ciepła, odnosimy się tylko do zwolnienia z taryfy wytwórcy ciepła? Stawki w dalszym ciągu będą zatwierdzane przez PURE?

4. Czym dotyczy to tylko i wyłącznie źródeł ciepła, które bez udziału sieci ciepłowniczej dostarczają ciepło do odbiorcy przemysłowego?

5. Przepis nie jest możliwy do zastosowania w sytuacji, gdy wytwarzanie ciepła oraz przesył i dystrybucja ciepła nie są w jednym przedsiębiorstwie zintegrowanym pionowo.

W korespondencji z proponowaną zmianą do art. 32 ust. 4a (art. 1 pkt 5 Projektu)

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

“Nie podlegają zatwierdzeniu przez Prezesa URE taryfy ustalane przez przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na wytwarzanie ciepła, przesył, dystrybucję i obrót w części spełniającej łącznie następujące warunki: 1)przedsiębiorstwo energetyczne bezpośrednio dostarcza ciepło do odbiorcy, który prowadzi działalność gospodarczą, 2)występuje brak uprawnienia lub zobowiązania tego odbiorcy do zapewnienia ciepła w lokalach mieszkalnych na potrzeby gospodarstw domowych i 3)zachodzi zgodna wola dwóch stron na sprzedaż i zakup ciepła na podstawie umowy, z pominięciem cen i stawek opłat zawartych w taryfie dla ciepła.”

Uwaga nieuwzględniona.

Nie można odstąpić od obowiązku zatwierdzania taryf dla części stanowiącej monopol naturalny (część sieciowa).

Nie można odstąpić od zatwierdzenia taryfy dla jednej grupy taryfowej stanowiącej część systemu ciepłowniczego.

Jak wskazał wnioskodawca odnosząc się do przepisu w pkt 5 swojej uwagi: “Przepis nie jest możliwy do zastosowania w sytuacji, gdy wytwarzanie ciepła oraz przesył i dystrybucja ciepła nie są w jednym

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Polskie Towarzystw o Energetyki Cieplnej

Art. 1 pkt 11)

W korespondencji z proponowaną zmianą do art. 32 ust. 4a

“Nie podlegają zatwierdzeniu przez Prezesa URE taryfy ustalane przez przedsiębiorstwo energetyczne posiadające koncesję na wytwarzanie ciepła, przesyłanie, dystrybucję i obrót w części spełniającej łącznie następujące warunki:”

Izba Gospodarcza

Art. 1 pkt 11) – dotyczy art. 47 ust. 1d ustawy z

Zaproponowane zmiany mają na celu prawidłowe określenie procesu dostawy ciepła – stąd uzupełnienie o przesył/dystrybucję ciepła dla tej grupy odbiorców.

1d. Nie podlegają zatwierdzeniu przez Prezesa URE taryfy ustalane przez przedsiębiorstwo

Stanowisko do uwagi przedsiębiorstwie zintegrowanym pionowo.”.

Uwaga nieuwzględniona.

Nie można odstąpić od obowiązku zatwierdzania taryf dla części stanowiącej monopol naturalny (część sieciowa).

Nie można odstąpić od zatwierdzenia taryfy dla jednej grupy taryfowej stanowiącej część systemu ciepłowniczego.

Jak wskazał wnioskodawca odnosząc się do przepisu w pkt 5 swojej uwagi ogólnej: “Przepis nie możliwy do zastosowania w sytuacji, gdy wytwarzanie ciepła oraz przesył i dystrybucja ciepła nie są w jednym przedsiębiorstwie zintegrowanym pionowo.”.

Uwaga nieuwzględniona.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę Ciepłownict wo Polskie

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) dnia 17 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Jednocześnie proponuje się rozszerzenie zakresu zwolnienia w ten sposób, że obejmie ono również przypadki gdy dany odbiorca prowadzi działalność gospodarczą, ale część ciepła zobowiązany jest dostarczać na potrzeby bytowe (np. właściciel budynku czynszowego w którym część lokali to biura, a część mieszkania na wynajem; ciepło dostarczane do zakładu przemysłowego, na którego terenie znajdują się również dawne kwatery pracownicze, którym koszt zakupu ciepła przez zakład przemysłowy od zewnętrznego dostawcy jest jedynie refakturowany).

Proponuje się, aby opisane powyżej przypadki nie wykluczały całkowicie zastosowania zwolnienia, ale wymusiły jedynie określenie jaki strumień ciepła zostanie przeznaczony na potrzeby gospodarstw domowych i tym samym w dalszym ciągu objęty taryfowaniem. Propozycja przyczyni się do rozszerzenia zakresu zwolnienia i liberalizacji zasad dostarczania ciepła do podmiotów gospodarczych.

Część zmian ma charakter redakcyjny (wykreślenie zwrotu „bezpośrednio” – które jest niejednoznaczne oraz „uprawnienia do dostaw ciepła na potrzeby lokali mieszkalnych”, które również jest mylące. Uprawnienie takie przysługuje bowiem odbiorcy zawsze), intencją jest natomiast ochrona tych lokatorów, którzy nie mogą samodzielnie zaopatrywać się w ciepło, a dostawy te i zawarcie umowy z przedsiębiorstwem energetycznym zobowiązany jest zapewnić np. właściciel budynku.

energetyczne posiadające koncesję na wytwarzanie oraz przesył i dystrybucję ciepła, w części spełniającej łącznie następujące warunki: 1) przedsiębiorstwo energetyczne dostarcza ciepło do odbiorcy, który prowadzi działalność gospodarczą, 2) występuje brak zobowiązania tego odbiorcy do zapewnienia ciepła w lokalach mieszkalnych na potrzeby gospodarstw domowych i 3) zachodzi zgodna wola stron na sprzedaż i zakup ciepła na podstawie umowy, z pominięciem cen i stawek opłat zawartych w taryfie dla ciepła.

Nie można odstąpić od obowiązku zatwierdzania taryf dla części stanowiącej monopol naturalny (część sieciowa).

Nie można odstąpić od zatwierdzenia taryfy dla jednej grupy taryfowej stanowiącej część systemu ciepłowniczego.

Nie ma żadnej możliwości odstąpienia od taryfowania w sytuacji, gdy część ciepła jest dostarczana do gospodarstw domowych.

1d1. W przypadku gdy po stronie odbiorcy, o którym mowa w ust. 1d występuje zobowiązanie do zapewnienia ciepła w lokalach mieszkalnych na potrzeby gospodarstw domowych, przepis ust. 1d stosuje się, jeżeli w umowie dostarczania ciepła odbiorca i przedsiębiorstwo energetyczne określą uzgodnioną szacunkową wielkość poboru ciepła w lokalach mieszkalnych na potrzeby

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 2 – dodanie nowego pkt 3)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Z przeprowadzonych analiz wynika, że efektywny rozwój zielonej elektryfikacji ciepłownictwa będzie w znacznym stopniu ograniczany przez koszty dystrybucji energii elektrycznej (DEE).

Koszty DEE w standardowej taryfie stanowiłyby ponad 50% całkowitych kosztów wytwarzania ciepła w kotłach elektrycznych, podnosząc je do poziomu nieakceptowalnego dla odbiorców — znacząco wyższego niż koszty wytwarzania ciepła w źródłach konwencjonalnych opalanych paliwami stałymi lub gazowymi, dodatkowo obciążonych systemem EU ETS.

Dlatego dla zapewnienia efektywnego rozwoju zielonej elektryfikacji ciepłownictwa, nie prowadzącego do wzrostu cen ciepła, konieczne będzie wprowadzenie taryfy dynamicznej, która powinna w takiej sytuacji pełnić podwójną funkcję: • wolnorynkowy - naturalny mechanizm zachęcający do pobierania ee z KSE wtedy, kiedy występują nadwyżki ee z OZE i jednocześnie zniechęcający do pobierania ee z KSE w pozostałym czasie – co można uzyskać wprowadzając odpowiednie ulgi i stopniowanie opłat dystrybucyjnych – np. z wykorzystaniem Kompasu energetycznego PSE SA. • możliwość optymalizacji kosztów DEE na potrzeby kotłów elektrycznych, ale też i pomp ciepła, o ile będą one wytwarzać ciepło w godzinach występowania nadwyżek ee z OZE (na podstawie Kompasu Energetycznego).

W ustawie brak takich przepisów, zatem przedstawiamy ich propozycję.

Jednocześnie podkreślamy, że zaproponowane przepisy dotyczące taryfy dynamicznej realnie aktywizują branżę ciepłowniczą jako

gospodarstw domowych. Wielkość tę ustala się na podstawie danych historycznych, a w ich braku – danych prognozowanych opartych na audycie energetycznym.

Art. 2. W ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2025 r. poz. 303, 759, 1199 i 1218, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:

3) po art. 184o dodaje się art. 184p [wyłączenie z opłat]:

1. Do 31 grudnia 2050 r. przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji energii elektrycznej tworzy grupę taryfową dla odbiorców przyłączonych do sieci, którzy wykorzystują energię elektryczną wyłącznie na potrzeby funkcjonowania kotłów elektrycznych z uwzględnieniem kryteriów określonych w ust. 2-4.

2. W odniesieniu do odbiorców, o których mowa w ust. 1, przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji energii elektrycznej w rozliczeniach za usługi dystrybucji energii elektrycznej w zakresie składnika

Stanowisko do uwagi

Uwaga nieuwzględniona.

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

odbiorcę elastycznego, który może pobierać z KSE nadwyżki energii elektrycznej z OZE. W sytuacji nierynkowego redysponowania OZE brak takiego poboru oznaczałby, że część energii odnawialnej w ogóle nie zostałaby wytworzona. Stąd propozycja ustanowienia szczególnych zachęt w formie ulg na DEE do pobierania nadwyżek energii elektrycznej w godzinach „zalecanego użytkowania” wyznaczanych przez Kompas energetyczny, obejmujących ulgi na opłatę stałą i zmienną stawki sieciowej oraz parapodatki (opłatę OZE, kogeneracyjną, mocową i jakościową).

zmiennego stawki sieciowej, stosuje stawki opłat obowiązujące w grupie taryfowej z rozliczeniem jednostrefowym, z uwzględnieniem współczynnika korygującego w wysokości:

1) 10% dla energii elektrycznej pobranej w godzinach „zalecanego użytkowania”,

2) 100% dla energii elektrycznej pobranej w godzinach „normalnego użytkowania”,

3) 200% dla energii elektrycznej pobranej w godzinach „zalecanego oszczędzania”,

4) 500% dla energii elektrycznej pobranej w godzinach „wymaganego ograniczenia poboru”, określanych zgodnie z art. 116 ust. 1d.

3. W odniesieniu do odbiorców, o których mowa w ust. 1, przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji energii elektrycznej w rozliczeniach za usługi dystrybucji energii elektrycznej w zakresie składnika stałego stawki sieciowej, stosuje stawki opłat obowiązujące w grupie taryfowej z rozliczeniem

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu jednostrefowym, z uwzględnieniem współczynnika pomniejszającego moc umowną, obliczanego jako stosunek ilości energii elektrycznej pobranej w godzinach innych niż godziny „zalecanego użytkowania”, określanych zgodnie z art. 116 ust. 1d, do całkowitej ilości energii elektrycznej pobranej przez odbiorcę w danym okresie rozliczeniowym.

Współczynnik ten stosuje się jako mnożnik do pomniejszenia mocy umownej przy ustalaniu wysokości opłaty z tytułu składnika stałego stawki sieciowej. W przypadku, gdy w danym okresie rozliczeniowym odbiorca, o którym mowa w ust. 1, nie pobrał energii elektrycznej, współczynnik pomniejszający moc umowną przyjmuje wartość 0.

4. Do 31 grudnia 2050 r. nie nalicza się i nie pobiera się wobec odbiorców, o których mowa ust. 1:

1) opłaty OZE, o której mowa w art. 95 ust. 1 ustawy,

2) opłaty mocowej, o której mowa w art. w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy,

3) opłaty kogeneracyjnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Stowarzysze nie Branży Fotowoltaicz nej i Magazynowa nia Energii (SBFiME)

Art. 2 (zmiana ustawy o odnawialnych źródłach energii)

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Art. 2 – dotyczy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych

Treść uwagi

Postulat deregulacji dla sektora MŚP – zmiana definicji mikroinstalacji.

W ramach deregulacji barier inwestycyjnych dla firm, postulujemy zmianę definicji mikroinstalacji poprzez podniesienie górnego progu mocy zainstalowanej do 150 kW, przy jednoczesnym zachowaniu ograniczenia mocy wprowadzanej do sieci do 50 kW.

Uzasadnienie: Przekroczenie progu 50 kWp wiąże się z koniecznością uzyskania warunków przyłączenia, w których OSD często nakładają na małych przedsiębiorców wymóg budowy kosztownych systemów telemechaniki. Koszt telemechaniki wynosi od 50 000 zł do nawet 200 000 zł, co przy powiększeniu instalacji o zaledwie 10-20 kWp czyni inwestycję nieopłacalną.

OSD stosują tu wymogi adekwatne dla farm fotowoltaicznych (np. 500 kWp), co jest nieproporcjonalne dla mikro-skali. Zmiana definicji (tryb na zgłoszenie z ograniczeniem eksportu) usunie tę barierę finansową i administracyjną.

Propozycja regulacyjna zawarta w art. 116 ust 1c i 1d jest propozycją wychodząca naprzeciw oczekiwaniom sektora ciepłowniczego w kontekście wykorzystania energii elektrycznej z OZE dla transformacji sektora ciepłowniczego.

Jednakże mamy obawę, że może to być narzędzie nie w pełni efektywne.

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji,

4) opłaty jakościowej, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 46 ust. 3 ustawy – Prawo energetyczne, w zakresie energii elektrycznej pobranej w godzinach „zalecanego użytkowania”, określanych zgodnie z art. 116 ust. 1d.

W art. 2 dodaje się zmianę w brzmieniu:

„w art. 2 pkt 19 ustawy o OZE wyrazy o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW zastępuje się wyrazami: »o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 150 kW, przy czym moc osiągalna wprowadzana do sieci dystrybucyjnej nie przekracza 50 kW«.”

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

Art. 2. W ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2025 r. poz. 303, 759, 1199 i 1218, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:

Uwaga nieuwzględniona.

Kompas Energetyczny PSE jest narzędziem prognostycznym nie opierającym się na

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) źródłach energii (art. 116 1c-1d )

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Dlatego proponujemy inne podejście do kwestii wykorzystania zielonej energii elektrycznej dla celów wytwarzania ciepła mającego cechy ciepła ze źródeł odnawialnych, w którym ważną rolę odegrałyby istniejące mechanizmy związane z odwzorowaniem sytuacji na rynku energii elektrycznej, jakie istnieją dzisiaj dzięki Kompasowi Energetycznemu PSE. Jego działanie i włączone w ten mechanizm wykorzystanie nadwyżek energii elektrycznej wpłynie pozytywnie na sytuację na rynku między innymi wynikającą z konieczności ograniczania produkcji energii z odnawialnych źródeł energii (OZE), zwłaszcza farm wiatrowych i fotowoltaicznych, w celu zapewnienia stabilności polskiego systemu elektroenergetycznego w ramach procesu redysponowania nierynkowego.

1) w art. 116 po ust. 1b dodaje się ust. 1c i 1d w brzmieniu:

„1c. W przypadku gdy ciepło zostanie wytworzone w kotle elektrycznym, obowiązek zakupu ciepła obejmuje całość ciepła wytworzonego w tym kotle elektrycznym z energii elektrycznej pochodzącej z odnawialnych źródeł energii dostarczonej do tego kotła: 1) na podstawie umowy sprzedaży energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnego źródła energii, o której mowa w art. 5 ust. 2d ustawy – Prawo energetyczne, w której wytwórca zobowiązał się dostarczać energię elektryczną wytworzoną z odnawialnych źródeł energii w indywidualnie wskazanej instalacji lub instalacjach lub, 2) przez krajowy system elektroenergetyczny w proporcji: a. 100% - w przypadku wytwarzania tego ciepła w godzinach „zalecanego użytkowania”, b. 50% - w przypadku wytwarzania tego ciepła w godzinach „normalnego użytkowania”,

danych uzyskanych z odczytu urządzeń pomiarowych.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu c. 0% w przypadku wytwarzania tego ciepła w pozostałych godzinach, określanych zgodnie z art. 116 ust. 1d oraz jeżeli pochodzenie energii elektrycznej zużytej przez ten kocioł elektryczny, w części odpowiadającej energii uwzględnianej przy wyznaczaniu obowiązku zakupu ciepła, zostanie potwierdzone umorzeniem gwarancji pochodzenia dla energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnych źródeł energii, o której mowa w art. 120 ust. 1 ustawy, 3) bezpośrednio z instalacji odnawialnego źródła energii

– przy czym warunkiem objęcia wytworzonego ciepła obowiązkiem zakupu jest opomiarowanie energii elektrycznej dostarczanej do kotła elektrycznego w sposób umożliwiający określenie ilości energii elektrycznej dostarczonej zgodnie z pkt 1–3. 1d. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego, zgodnie z instrukcją ruchu i eksploatacji sieci przesyłowej, o której mowa w art. 9g ustawy Prawo energetyczne, opracowuje i publikuje na swojej stronie internetowej lub w formie

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

PSE S.A.

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 2 pkt 1 (dodawany art. art. 116 ust. 1c1d ustawy o odnawialnych źródłach energii)

Art. 8

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Zaproponowane brzmienie art. 116 ust. 1c pkt 2 i 1d nie określa w jaki sposób należy wyznaczyć „średni udział energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w krajowym systemie elektroenergetycznym”. Z przepisu nie wynika czy jest to udział w energii wytworzonej w KSE, wprowadzonej do sieci czy zużytej w KSE.

Aby prawidłowo skalkulować średni udział energii z OZE dla spełnienia celu, o którym mowa w proponowanym przepisie (zobowiązanie do zakupu ciepła wytworzonego z energii elektrycznej wytwarzanej w KSE ze źródeł OZE), należałoby również odpowiednio uwzględnić fakt, iż część energii z OZE wytworzonej w KSE jest zużywana bezpośrednio przez prosumentów (nie jest wprowadzana do sieci).

Ponadto, w kalkulacji wskaźnika, o którym mowa w pkt 2) od wolumenu energii elektrycznej wytwarzanej w źródłach OZE należałoby odjąć wolumeny energii, o których mowa w pkt 1) i pkt 3), gdyż w przeciwnym wypadku skalkulowany wskaźnik jakkolwiek liczony byłby zawyżony, ponieważ przy jego kalkulacji jako energia wytworzona w źródłach OZE uwzględniona byłaby również energia, o której mowa w pkt 1) i

aplikacji mobilnej narzędzie Kompas energetyczny, w ramach której określa dla każdej godziny doby energetyczne godziny szczytu, obejmujące następujące kategorie godzin: 1) zalecanego użytkowania, 2) normalnego użytkowania, 3) zalecanego oszczędzania, 4) wymaganego ograniczenia poboru.

„1c. W przypadku, gdy ciepło zostanie wytworzone w kotle elektrycznym, obowiązek zakupu ciepła obejmuje całość ciepła wytworzonego w tym kotle elektrycznym z energii elektrycznej pochodzącej z odnawialnych źródeł energii dostarczonej do tego kotła: 1) na podstawie umowy sprzedaży energii elektrycznej wytworzonej z odnawialnego źródła energii, o której mowa w art. 5 ust. 2d ustawy – Prawo energetyczne, w której wytwórca zobowiązał się dostarczać energię elektryczną wytworzoną z odnawialnych źródeł energii w indywidualnie wskazanej instalacji lub instalacjach lub, 2) przez krajowy system elektroenergetyczny z uwzględnieniem średniego udziału

Stanowisko do uwagi

Uwaga uwzględniona.

Przepis został dopracowany w konsultacji z PSE i PTPiREE

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

pkt 3) i tym samym ciepło z niej wytworzone byłoby objęte podwójnie obowiązkiem zakupu.

W związku z faktem, iż większość źródeł OZE przyłączona jest do sieci dystrybucyjnych, OSP nie posiada danych wymaganych do prawidłowego skalkulowania takiego wskaźnika, w tym energii wytwarzanej, wprowadzanej i odbieranej przez prosumentów oraz danych, o których mowa w pkt 1) i 3), a które to powinny być uwzględnione zgodnie z uwagą powyżej.

Niezależnie od powyższego, należy zauważyć, iż produkcja energii w źródłach OZE jest zależna od pogody i warunków atmosferycznych, przez co występują duże wahania godzinowego udziału energii z OZE w zapotrzebowaniu na moc w KSE, czy w energii wytwarzanej ogółem w KSE. W przypadku źródeł wiatrowych i fotowoltaicznych udział ten w 2025 roku wahał się w poszczególnych godzinach danej doby od około 0,12 % w listopadzie (i nie jest to skrajnie odbiegający od reszty wynik, ponieważ niejednokrotnie udział ten wynosił w poszczególnych godzinach danej doby listopada między 0,13% a 0,46%), do 68,62 % w czerwcu (nie jest to wynik odosobniony, gdyż godzinowy udział powyżej 60% był częstą sytuacją w miesiącach letnich).

W związku z powyższym, zastosowanie średniego udziału energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w krajowym systemie elektroenergetycznym z roku poprzedniego, wiązałoby się z tym, iż na potrzeby kotłów energetycznych (które najwięcej energii zużywają w okresach grzewczych, w tym w okresach nocnych, gdy z niewielką lub zerową mocą pracują źródła PV), zużywana byłaby energia elektryczna nieprodukowana w OZE i tak wytworzone ciepło byłoby objęte wsparciem – tj. obowiązkiem zakupu.

W związku z powyższym, w tym obiektywnymi trudnościami z poprawnym wyznaczeniem współczynnika udziału energii z OZE i brakiem danych do kalkulacji tego wskaźnika przez OSP oraz

energii elektrycznej z instalacji odnawialnych źródeł energii w roku poprzednim określonego zgodnie z ust. 1d, 23) bezpośrednio z instalacji odnawialnego źródła energii

– przy czym warunkiem objęcia wytworzonego ciepła obowiązkiem zakupu jest opomiarowanie energii elektrycznej dostarczanej do kotła elektrycznego w sposób umożliwiający określenie ilości energii elektrycznej dostarczonej zgodnie z pkt 1–32. 1d. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego do 31 stycznia każdego roku udostępnia na swojej stronie internetowej informację o średnim udziale energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w krajowym systemie elektroenergetycznym w roku poprzednim.”;

Art. 8.

Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego po raz pierwszy udostępnia informację, o której mowa w art. 116 ust. 1d ustawy zmienianej w art. 2, za rok poprzedzający rok wejścia w życie

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

tym, że obowiązkiem zakupu objęty byłby wolumen ciepła wytworzony z energii pochodzącej ze źródeł innych niż OZE, zdaniem PSE, zasadne jest wykreślenie z art. 2 pkt 1 projektu zmian do ustawy o OZE w zakresie art. 116 ust. 1c pkt 2, art. 116 ust. 1d oraz art. 8 projektu.

niniejszej ustawy w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

TOE

Art. 2 pkt 1) projektu dot. art. 116 ust. 1 c ustawy o OZE – dodanie pkt 4)

Obecnie projekt zmiany ustawy o odnawialnych źródłach energii (ustawa o OZE) uznaje tylko umowy PPA z konkretnym wytwórcą. Rozszerzenie o gwarancje pochodzenia da większą elastyczność w pozyskiwaniu „zielonej" energii elektrycznej i jest zgodne z praktyką europejską.

Art. 116 ust. 1 c pkt 4) ustawy o

OZE:

„na podstawie gwarancji pochodzenia energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, o których mowa w art. 120 ustawy o odnawialnych źródłach energii, pod warunkiem umorzenia tych gwarancji w okresie, w którym ciepło zostało wytworzone".

Polskie Towarzystw o Energetyki Cieplnej

Art. 2 pkt 1 Projektu – dotyczy nowelizowaneg

Proponowana zmiana w zakresie obowiązku przyłączenia do s.c. oraz zakupu ciepła, w tym z kotłów elektrodowych, przez przedsiębiorstwo energetyczne działające w obszarze sieci ciepłowniczej, która jest elementem efektywnego energetycznie

1) w art. 116 w ust. 1 w pkt 2 po wyrazach „Prawo energetyczne” dodaje się przecinek oraz punkt 3 w brzmieniu:

Stanowisko do uwagi

Uwaga nieuwzględniona.

Gwarancje pochodzenia nie mogą być podstawą do rozliczeń i uznawania energii elektrycznej w krajowym systemie elektroenergetycznym, ponieważ są transgraniczne i zawierają również gwarancje wytworzenia energii poza granicami naszego kraju. Taki przepis mógłby zostać zakwestionowany przez UE. Nie jest takie rozwiązanie rekomendowane przez UE.

Uwaga uwzględniona częściowo.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) o art. 116 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

systemu ciepłowniczego w rozumieniu art. 7b ust. 4 pkt ustawy– Prawo energetyczne.

„3) ciepła lub chłodu, wytworzonego w kotle elektrycznym z energii elektrycznej pochodzącej z odnawialnych źródeł energii”,

Uwzględniono uzupełnienie art. 116 ust. 1.

Nie uwzględniono uchylenie obowiązku zakupu ciepła, o którym mowa w ust. 1 dla systemów, które uzyskały status efektywnego systemu ciepłowniczego na podstawie kryterium dotyczącym udziału ciepła z kogeneracji.

Efektywny system ciepłowniczy w przyszłości będzie na podstawie ciepła z OZE i odpadowego

2) w art. 116 ust. 2b otrzymuje brzmienie:

„2b. Obowiązkami, o których mowa w ust. 1 i 2, nie są objęte przedsiębiorstwa energetyczne działające w obszarze sieci ciepłowniczej, która jest elementem efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego w rozumieniu art. 7b ust. 4 ustawy - Prawo energetyczne.”

L.p. 67

Podmiot wnoszący uwagę Polskie Towarzystw o Energetyki Cieplnej

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 2 pkt 1) projektu dot. art. 116 ust. 1 c ustawy OZE – dodanie pkt 4)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Obecnie projekt uznaje tylko umowy PPA z konkretnym wytwórcą. Rozszerzenie o gwarancje pochodzenia da większą elastyczność w pozyskiwaniu „zielonej" energii elektrycznej i jest zgodne z praktyką europejską.

Art. 116 ust. 1 c pkt 4) OZE

Na poziomie operacyjnym niemożliwym będzie określenie wolumenu zakupu ciepła, które podlegać obowiązkowi zakupu.

“- przy czym warunkiem objęcia wytworzonego ciepła obowiązkiem zakupu jest: określenie planowanego wolumenu ciepła wyprodukowanego przez jednostkę w umowie zakupu ciepła, opomiarowanie energii elektrycznej dostarczanej do kotła elektrycznego w sposób umożliwiający określenie ilości energii elektrycznej dostarczonej zgodnie z pkt 1–3.”

ENEA

PKEE

Konfederacja Lewiatan

Art. 2 pkt 1 Projektu w zakresie ust. 1c dodawanego w art. 116

Stanowisko do uwagi Uwaga nieuwzględniona.

Uwaga nieuwzględniona.

Istotnym jest faktyczny wolumen energii elektrycznej dostarczonej do kotła elektrycznego, a nie planowany wolumen ciepła w umowie zakupu ciepła.

L.p. 69

Podmiot wnoszący uwagę Polskie Towarzystw o Energetyki Cieplnej

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 2 pkt 1) projektu dot. art. 116 ustawy OZE – dodanie ust. 1e

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Projekt odnosi się wyłącznie do „kotłów elektrycznych", pomijając pompy ciepła. Proponuje się rozszerzenie o pompy ciepła, które są kluczową technologią Power-to-Heat. Włączenie ich do regulacji poszerzy opcje inwestycyjne przy transformacji systemów ciepłowniczych.

art. 116 ust. 1 e ustawy OZE

Art. 2 pkt 1) projektu dot. art. 116 ustawy OZE – dodanie ust. 1e

W celu uniknięcia wątpliwości interpretacyjnych, w odniesieniu do nazwy urządzenia, proponujemy posiłkowanie się sformułowaniem „urządzenie zasilane energią elektryczną, w tym kocioł elektrodowy”, celem ujęcia również pomp ciepła, które są kluczową technologią Power-to-Heat. Włączenie ich do regulacji poszerzy opcje inwestycyjne przy transformacji systemów ciepłowniczych.

art. 116 ust. 1 e ustawy OZE

Art. 2 – pkt 1 dotyczy art. 116 ust 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii

Ze względu na włączenie do wachlarza technologii objętej kwalifikacją do określenia efektywnych systemów ciepła z kotłów elektrycznych zachodzi konieczność dostosowania zapisów ustawy do regulacji zawartych w rozporządzeniu Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 15 lipca 2024 r. w sprawie obowiązku zakupu ciepła lub chłodu oraz ciepła odpadowego oraz sposobu załatwiania reklamacji w zakresie przyłączania do sieci ciepłowniczej, w którym określono zasady realizacji obowiązku zakupu, w tym limity ilościowe i cap cenowy dla istnienia

„w art. 116 ust. 1 w pkt 2 po wyrażeniu „Prawo energetyczne” dodać przecinek oraz punkt 3 w brzmieniu „3) ciepła wytworzonego w przyłączonych do tej sieci kotłach elektrycznych”

Ponadto konieczne jest dostosowanie ust 1a do zmian proponowanych w art. 7b PE

TOE

Przepisy ust. 1c-1d stosuje się odpowiednio do ciepła wytworzonego w pompach ciepła zasilanych energią elektryczną.

ENEA

PKEE

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Przepisy ust. 1c-1d stosuje się odpowiednio do ciepła wytworzonego w pompach ciepła zasilanych energią elektryczną.

Stanowisko do uwagi Uwaga nieuwzględniona.

Przepis umożliwiający włączenie pomp ciepła do urządzeń wytwarzających ciepło, które jest objęte obowiązkiem zakupu, jest projektowany przy implementacji REDIII (UC118).

Uwaga nieuwzględniona.

Przepis umożliwiający włączenie pomp ciepła do urządzeń wytwarzających ciepło, które jest objęte obowiązkiem zakupu, jest projektowany przy implementacji REDIII (UC118).

Uwaga uwzględniona.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

PTPiREE

Art. 2 pkt 1 w zakresie dodawanego w art. 116 ust. 1d ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii

PGE Polska Grupa Energetyczn a S.A.

Art. 2 pkt 1 Projektu – dotyczy nowelizowaneg o art. 116 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.)

Treść uwagi obowiązku zakupu wyłącznie dla art. 116 ust. 1 ustawy OZE.

Wynika to z brzmienia ust. 3 w art. 116 ustawy OZE.

Uwaga redakcyjna – propozycja ujednolicenia pisania terminów w całej ustawie.

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

1d. Operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku udostępnia na swojej stronie internetowej informację o średnim udziale energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w krajowym systemie elektroenergetycznym w roku poprzednim.

1) w art. 116 w ust. 1 w pkt 2 po wyrazach „Prawo energetyczne” dodaje się przecinek oraz punkt 3 w brzmieniu:

„3) ciepła lub chłodu, wytworzonego w kotle elektrycznym z energii elektrycznej pochodzącej z odnawialnych źródeł energii”,

Uwaga uwzględniona.

Przepis dopracowany w konsultacjach trójstronnych - ME – PSE – PTPiREE.

2) w art. 116 ust. 2b otrzymuje brzmienie:

Uwaga uwzględniona częściowo.

Uwzględniono uzupełnienie art. 116 ust. 1.

Efektywny system ciepłowniczy w przyszłości będzie na

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

PKEE

Art. 2 pkt 1 Projektu – dotyczy nowelizowaneg o art. 116 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.)

Zarządca Rozliczeń S.

Art. 3 pkt Projektu numeracja dodawanych punktów do ustalenia przez projektodawców po ew. uwzględnieniu uwag ZRSA i innych podmiotów

ZRSA proponuje dodanie przepisu wskazanego w następnej kolumnie.

Uzasadnienie: doprecyzowanie sposobu uwzględniania ilości energii we wnioskach o wypłatę premii w przypadku obliczania metodą proporcjonalną w sytuacji występowania cen ujemnych.

Najpierw należy ustalić ilość energii elektrycznej metodą proporcjonalną a następnie odjąć ilość energii elektrycznej z godzin, w których obowiązywały ceny ujemne, zgodnie z art. 10 ust. 1.

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

7b ust. 4 ustawy - Prawo energetyczne.”

2) w art. 116 ust. 2b otrzymuje brzmienie:

podstawie ciepła z OZE i odpadowego.

Uwaga nieuwzględniona.

Niemożliwe jest uchylenie obowiązku zakupu ciepła dla systemów, które uzyskały status efektywnego systemu ciepłowniczego na podstawie kryterium dotyczącym udziału ciepła z kogeneracji.

Efektywny system ciepłowniczy w przyszłości będzie na podstawie ciepła z OZE i odpadowego.

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

x) w art. 26 po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

„2a. Po określeniu ilości energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1, metodą proporcjonalną, o której mowa w ust. 2, odejmuje się ilość energii elektrycznej, o której mowa w art. 10 ust. 1.”

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

PGE Polska Grupa Energetyczn a S.A.

Polskie Towarzystw o Energetyki Cieplnej

PKEE

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

- dot. dodania ust. 2a w art. 26 ustawy o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawne j kogeneracji (dalej: ustawa

„KOG”)

W związku z tym jednostki redakcyjne wskazywane w tej kolumnie w dalszych uwagach dotyczą ustawy

KOG.

Art. 3 projektu – uwaga dotyczy nieobjętego nowelizacją art. 37 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawne j kogeneracji

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Obecny kształt ustawy nie przewiduje granicznego terminu dla Prezesa URE na wydanie decyzji o dopuszczeniu do systemu premii gwarantowanej indywidualnej (PGI), co skutkuje długotrwałymi postępowaniami administracyjnymi, które często kończą się w pierwszym kwartale roku, za który przysługuje PGI.

Wartość PGI jest istotna z uwagi na podejmowanie decyzji o strategii handlowej, gdyż wpływa bezpośrednio na próg rentowności, przy którym podejmowane są decyzje o produkcji energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji danej jednostki wytwórczej. Brak wydania decyzji do 31 grudnia danego roku skutkuje przyjęciem strategii na pracę jednostek na początku roku kalendarzowego bez ostatecznej wiedzy o wysokości premii.

w art. 37 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Prezes URE, po stwierdzeniu spełnienia wymagań, o których mowa w art. 36 ust. 1 i 2, z uwzględnieniem wymogów określonych w art. 6 ust. 2–5, w terminie 60 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku, jednak nie później niż do dnia 31 grudnia poprzedzającego rok wypłaty premii gwarantowanej indywidualnej, wydaje decyzję o dopuszczeniu do

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Konfederacja Lewiatan

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 602)

Art. 3 pkt 1 Projektu

Art. 5 ust. 1 a) ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawne j kogeneracji (Dz. U. z 2025 r. poz. 602)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Taka sytuacja może również skutkować ujemnym wynikiem danej jednostki, która założyła wyższe niż finalnie otrzymane wsparcie.

Ponadto taka sytuacja istotnie utrudnia księgowanie przychodów np. za styczeń danego roku biorąc pod uwagę brak wiedzy w zakresie finalnej wartości premii. Uwzględniając powyższe postuluje się wprowadzenie granicznego terminu na wydanie decyzji przez Prezesa URE do dnia 31 grudnia danego roku.

Projektowana zmiana w sposób nieuzasadniony ogranicza możliwość lokalizowania nowych małych jednostek kogeneracji, wprowadzenie przesłanek w punktach 2 i 3 należy uznać za wymogi zbyt daleko idące. Ponadto, zapis wymaga doprecyzowania w sposób wykluczający wątpliwości, gdyż przesłanki zostały sformułowane bardzo ogólnikowo, na przykład:

1) czy przepis znajduje zastosowanie również w przypadku, w którym poprzednie źródło lub źródła wytwórcy w danej lokalizacji miało łączną moc zainstalowaną elektryczną powyżej 1 MW;

2) do czego odnosi się „brak połączeń pomiędzy jednostkami kogeneracyjnymi wchodzącymi w skład poszczególnych źródeł” – czy takie połączenie wyłącza np. wspólna droga, zbiornik oleju, wspólne przyłącze, przyłączenie w jednym GPZ?;

3) czyje zapotrzebowanie, w jaki sposób potwierdzone i na jaką energię decyduje o spełnieniu przesłanki, że „budowa nowego źródła uzasadniona jest zwiększeniem zapotrzebowania na energię”

Dodatkowo zasadnym byłoby uzupełnienie przesłanki z punktu 3) o inne przyczyny budowy źródła, w szczególności zastąpienie w całości lub części innego źródła lub poprawienie wskaźników wymaganych do uzyskaniach statusu efektywnego systemu ciepłowniczego

systemu premii gwarantowanej indywidualnej dla energii elektrycznej wytworzonej, wprowadzonej do sieci i sprzedanej w danym roku kalendarzowym.”

„1a. W przypadku gdy w danej lokalizacji zostało wybudowane przez wytwórcę kolejne źródło, którego łączna moc zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 1 MW jednostki kogeneracji wchodzące w skład tego źródła mogą uzyskać dopuszczenie do systemu wsparcia w formie premii gwarantowanej dla nowej małej jednostki kogeneracji o ile wybudowanie tego źródła nastąpiło po upływie trzech lat od wydania ostatniego dopuszczenia dla nowej małej jednostki kogeneracji, znacznie zmodernizowanej małej jednostki kogeneracji, istniejącej małej jednostki kogeneracji i zmodernizowanej małej jednostki kogeneracji wchodzących w skład istniejącego źródła.”

W przypadku utrzymania punktu 3) nadanie mu brzmienia: „3) budowa nowego źródła uzasadniona jest zwiększeniem zapotrzebowania na

Stanowisko do uwagi

Uwaga nieuwzględniona.

System dedykowany jest dla ciepłownictwa, a nie dla przemysłu.

Kolejna jednostka powinna być uwzględniana w aukcji.

Uwzględnienie propozycji byłoby obejściem aukcji.

Sprzeczne ze stanowiskiem UOKiK dotyczącym obchodzenia prawa, umieszczonym na stronie URE pod linkiem: Stanowisko Urzędu Ochrony Konkurencji i

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 3 pkt 1) – dotyczy Art. 5 ust. 1 a) ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawne j kogeneracji

Treść uwagi

Proponowana zmiana ma na celu jedynie doprecyzowanie warunków instalowania w tej samej lokalizacji kolejnych małych jednostek kogeneracji uprawnionych do wypłaty premii kogeneracyjnej.

Wymóg „braku połączeń pomiędzy jednostkami kogeneracyjnymi wchodzącymi w skład poszczególnych źródeł” budzi wątpliwości i może wykluczyć z systemu wsparcia wiele nowych projektów.

Źródła w danej lokalizacji zwykle w jakimiś zakresie są bowiem połączone, co nie oznacza, że nie mogą pracować samodzielnie.

Zmiana ma na celu doprecyzowanie, że chodzi de facto o jednostki kogeneracji, które mogą funkcjonować w danej lokalizacji samodzielnie, nawet jeżeli istnieją pomiędzy nimi jakieś połączenia (np. niektóre mechanizmy zabezpieczeń przed przepięciami, zasilanie rezerwowe czy mechanizmy serowania pracą etc.).

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

energię, zastępowaniem innego źródła ciepła dostarczającego ciepło do tej samej sieci ciepłowniczej lub zmierza do uzyskania przez system statusu efektywnego energetycznie systemu ciepłowniczego lub chłodniczego

Konsumentów dot. możliwości skorzystania przez zmodernizowane jednostki kogeneracji z systemu premii gwarantowanej, o której mowa w ustawie o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji Komunikaty - Urząd Regulacji Energetyki

w art. 5 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: 1a. W przypadku gdy w danej lokalizacji zostało wybudowane przez wytwórcę kolejne źródło o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej mniejszej niż 1 MW jednostki kogeneracji wchodzące w skład tego źródła mogą uzyskać dopuszczenie do systemu wsparcia w formie premii gwarantowanej dla nowej małej jednostki kogeneracji o ile: 1) wybudowanie tego źródła nastąpiło po upływie trzech lat od wydania ostatniego dopuszczenia

Uwaga nieuwzględniona.

System dedykowany jest dla ciepłownictwa, a nie dla przemysłu.

Kolejna jednostka powinna być uwzględniana w aukcji.

Uwzględnienie propozycji byłoby obejściem aukcji.

Sprzeczne ze stanowiskiem UOKiK dotyczącym

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie Orlen Termika S.A.

Polskie Towarzystw

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 3 pkt 6 dodatkowe zmiany w art. 27 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Jednocześnie proponowane jest rozszerzenie brzmienia pkt 3) aby objęło również przypadki, gdy kolejna mała jednostka kogeneracji ma zastąpić któreś z wyłączanych w systemie źródeł lub źródeł, których moc zostanie zmniejszona. Nie zawsze bowiem konieczność realizacji nowego źródła wiąże się ze wzrostem popytu na energię – niekiedy przyczyną tą może być amortyzacja istniejących mocy wytwórczych.

dla nowej małej jednostki kogeneracji, znacznie zmodernizowanej małej jednostki kogeneracji, istniejącej małej jednostki kogeneracji i zmodernizowanej małej jednostki kogeneracji wchodzących w skład istniejącego źródła; 2) każda z jednostek kogeneracji wchodzących w skład tego źródła ma możliwość pracy niezależnie od pozostałych jednostek kogeneracji oraz istnieje możliwość odrębnego opomiarowania energii elektrycznej wytwarzanej w każdej z jednostek kogeneracji w danej lokalizacji; 3) budowa nowego źródła uzasadniona jest zwiększeniem zapotrzebowania na energię lub zastąpieniem istniejących mocy wytwórczych.

W art. 27 po ust. 3 dodaje się ust. 4 – 7 w brzmieniu:

obchodzenia prawa, umieszczonym na stronie internetowej URE: Stanowisko Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów dot. możliwości skorzystania przez zmodernizowane jednostki kogeneracji z systemu premii gwarantowanej, o której mowa w ustawie o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji Komunikaty - Urząd Regulacji Energetyki

W projekcie pominięto częściowo możliwość aktualizacji oferty złożonej w aukcji. Częściowo, gdyż dodano jednak w art. 21 pkt 3a (wskazanie planowanej daty rozpoczęcia korzystania z systemu wsparcia), który jest integralną częścią zmiany postulowanej przez organizacje branżowe m.in. w toku prac grupy roboczej przy Zespole do spraw transformacji ciepłownictwa oraz określenia modelu funkcjonowania rynku ciepła.

Taką możliwość zaproponowano jedynie w trybie naboru na premie indywidualną w zmianie do art. 51 ustawy z dnia 14

Uwaga uwzględniona.

Uwzględnienie uwagi po dokonani modyfikacji polegającej na dopisaniu, że: “łączna ilość energii, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 3 oraz długość okresu, o którym mowa w art. 21 ust. 3 pkt 3a,

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę o Energetyki Cieplnej

ORLEN S.A.

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) wysokosprawne j kogeneracji

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji.

Zaproponowane przepisy uzupełniają, jak się wydaje omyłkowo pominięty obszar deregulacji.

Zwracamy uwagę, że w uzasadnieniu wskazano, że realizując cele usprawnienia i uproszczenia procedur zmniejsza się ryzyka inwestycyjne w jednostki kogeneracji, a do najistotniejszych korekt ustawy należą m.in. umożliwienie jednorazowej aktualizacji danych.

Zasadne jest, aby istniała możliwość zmiany wybranych parametrów jednostek kogeneracji w sposób jak najbardziej odzwierciedlający realizowane inwestycje po podpisaniu umów na realizację inwestycji z generalnym wykonawcą, a tym samym poznaniem przez wytwórcę dokładnej technologii oraz parametrów technicznych jednostek.

1) planowanej daty rozpoczęcia okresu korzystania z systemu wsparcia, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 3a, z uwzględnieniem art. 21 ust. 3 pkt 7 lit. b, lub ilości energii elektrycznej, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 3, z zastrzeżeniem, że łączna ilość energii, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 3 oraz długość okresu, o którym mowa w art. 21 ust. 3 pkt 3a, określonych w ofercie nie mogą ulec zmianie;

2) mocy zainstalowanej elektrycznej jednostki kogeneracji, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2, z zastrzeżeniem, że łączna zaktualizowana moc tej jednostki nie zmieni pierwotnej kwalifikacji określonej zgodnie z art. 2 pkt 14 lit. a, art. 2 pkt 46 lit. a lub art. 4 ust. 1, właściwej dla tej jednostki w dniu złożenia oferty;

3) rodzaju jednostki kogeneracji, w której będzie wytwarzana energia elektryczna przez uczestnika aukcji, z zastrzeżeniem braku możliwości zmiany rodzaju paliwa.

5. Aktualizacja danych zawartych w ofercie następuje przez złożenie Prezesowi

URE

wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 1, oświadczenia wytwórcy

z uwzględnieniem art. 4 ust. 2, określonych w ofercie, nie mogą ulec zmianie;”.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

TAURON

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 3 pkt 6 w zakresie zmiany art. 27 ustawa o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawne j kogeneracji

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Proponujemy wprowadzenie przepisu przewidującego dopuszczenie aktualizacji oferty złożonej w aukcji na premię kogeneracyjną. W związku z dynamiczną sytuacją na rynku energii oraz ograniczoną dostępnością paliw, rozstrzygnięcia aukcji, w szczególności zawarte w nich wartości wsparcia, szybko stają się niewystarczające do zapewnienia opłacalności inwestycji.

Faktyczne nakłady znacząco rosną wobec szacowanych, przy jednoczesnym spadku spodziewanych przychodów. Zasadne jest zatem, aby istniała możliwość aktualizacji wybranych parametrów jednostek kogeneracji w sposób jak najbardziej odzwierciedlający realizowane inwestycje (uwaga wypracowana na forum PTEC).

zawierającego informacje o zakresie i treści aktualizacji, o której mowa w ust. 4.

6. W przypadku, gdy aktualizacja danych zawartych w ofercie dokonana przez wytwórcę nie spełnia warunków określonych w ust. 4, dane nie podlegają aktualizacji.

7. O dokonaniu aktualizacji danych zawartych w ofercie zgodnie z ust. 4 i 5 Prezes URE informuje:

1) wytwórcę wraz z wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 2;

2) operatora rozliczeń w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji, o której mowa w ust. 7 pkt 1.”.

W art. 27 po ust. 3 dodaje się ust. 4 – 9 w brzmieniu:

1) planowanej daty rozpoczęcia okresu korzystania z systemu wsparcia, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 3a, z uwzględnieniem art. 21 ust. 3 pkt 7 lit. b, lub ilości energii

Stanowisko do uwagi

Uwaga uwzględniona.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu elektrycznej, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 3, z zastrzeżeniem, że łączna ilość energii, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 3 oraz długość okresu, o którym mowa w art. 21 ust. 3 pkt 3a, określonych w ofercie nie mogą ulec zmianie;

3) rodzaju jednostki kogeneracji, w której będzie wytwarzana energia elektryczna przez uczestnika aukcji, z zastrzeżeniem braku możliwości zmiany rodzaju paliwa.

5. Aktualizacja danych zawartych w ofercie następuje przez złożenie Prezesowi

URE

wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 1, oświadczenia wytwórcy zawierającego informacje o zakresie i treści aktualizacji, o której mowa w ust. 4.

6. W przypadku gdy aktualizacja danych zawartych w ofercie

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

dokonana przez wytwórcę nie spełnia warunków określonych w ust. 4, dane nie podlegają aktualizacji.

7. O dokonaniu aktualizacji danych zawartych w ofercie zgodnie z ust. 4 i 5 Prezes URE informuje:

1) wytwórcę wraz z wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 2;

2) operatora rozliczeń w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji, o której mowa w ust. 7 pkt 1.

PGE Polska Grupa Energetyczn a S.A.

PKEE

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Art. 3 pkt 6 Projektu – dotyczy nowelizowaneg o art. 27 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawne j kogeneracji (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 602)

Podpisanie umów na realizację inwestycji z generalnym wykonawcą następuje po wygraniu aukcji. Skutkuje to poznaniem przez wytwórcę dokładnej technologii oraz parametrów technicznych jednostek na dużo późniejszym etapie niż złożenie oferty do aukcji/wygranie aukcji, zatem zasadne jest, aby istniała możliwość zmiany wybranych parametrów jednostek kogeneracji w sposób jak najbardziej odzwierciedlający realizowane inwestycje.

6) w art. 27:

a) w ust. 1 w pkt 3 wyrazy „12 miesięcy” zastępuje się wyrazami „24 miesiące”,

b) w ust. 2 w pkt 2 wyrazy „12 miesięcy” zastępuje się wyrazami „24 miesięcy”;

c) po ust. 3 dodaje się ust. 4–7 w brzmieniu:

Uwaga uwzględniona.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

3) rodzaju jednostki kogeneracji, w której będzie wytwarzana energia elektryczna przez uczestnika aukcji, z zastrzeżeniem braku możliwości zmiany rodzaju paliwa.

5. Aktualizacja danych zawartych w ofercie następuje przez złożenie Prezesowi

URE

wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 1, oświadczenia wytwórcy

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

PTPiREE

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 3 pkt 10 w zakresie zmienianego w art. 47 ust. 3 pkt 9 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawne j kogeneracji

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Uwaga redakcyjna:

- w lit. a powinno być odwołanie do jednostek kogeneracji opalanych paliwem, o którym mowa w art. 15 ust. 7 pkt 1 zamiast jednostek kogeneracji opalanych paliwem, o którym mowa w art. 15 w ust. 7 w pkt 1 – nadmiarowe użycie liter „w”

- w lit. b powinno być odwołanie do jednostek kogeneracji opalanych paliwem, o których mowa w art. 15 ust. 7 pkt 3 i 4 zamiast jednostek kogeneracji opalanych paliwem, o którym mowa w art. 15 w ust. 7 w pkt 3 i 4 – nadmiarowe użycie liter „w”

zawierającego informacje o zakresie i treści aktualizacji, o której mowa w ust. 4.

6. W przypadku, gdy aktualizacja danych zawartych w ofercie dokonana przez wytwórcę nie spełnia warunków określonych w ust. 4, dane nie podlegają aktualizacji.

7. O dokonaniu aktualizacji danych zawartych w ofercie zgodnie z ust. 4 i 5 Prezes URE informuje:

1) wytwórcę wraz z wydaniem decyzji, o której mowa w ust. 2;

2) operatora rozliczeń w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji, o której mowa w ust. 7 pkt 1.” 9) zobowiązanie uczestnika naboru do wytworzenia po raz pierwszy energii elektrycznej w nowej jednostce kogeneracji lub znacznie zmodernizowanej jednostce kogeneracji: a) w terminie 60 miesięcy od dnia rozstrzygnięcia naboru – w przypadku wytwórców energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji w jednostkach kogeneracji opalanych paliwem, o którym mowa w art. 15 ust. 7 pkt 1, b) w terminie 72 miesięcy od dnia rozstrzygnięcia naboru – w

Stanowisko do uwagi

Uwaga nieuwzględniona.

Okres wsparcia wynosi 15 lat.

Okres wsparcia wynika z art. 6 ust. 2 ustawy i został przedyskutowany i ustalony na wspólnych dyskusjach z URE na grupie II.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

PGE Polska Grupa Energetyczn a S.A.

Polskie Towarzystw o Energetyki Cieplnej

PKEE

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

TOE

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Art. 3 pkt 10 projektu – dotyczy nowelizowaneg o art. 47 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawne j kogeneracji (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 602)

Doprecyzowanie niezbędne do przeprowadzenia aktualizacji oferty w naborze, o którym w mowa w art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji.

Art. 3 pkt 11) projektu dot. art. 51 ust. 4 ustawy o promowaniu wysokosprawne j kogeneracji – dodanie pkt 4

Projekt, w art. 3 pkt 11) wprowadza możliwość tylko jednokrotnej aktualizacji danych w ofercie (art. 51 ust. 4-7).

Postęp technologiczny między wygraniem naboru a realizacją inwestycji może umożliwiać zastosowanie nowszych, sprawniejszych technologii. Ograniczenie do jednorazowej aktualizacji mocy i daty może blokować optymalizację techniczną.

przypadku wytwórców energii elektrycznej w wysokosprawnej kogeneracji w jednostkach kogeneracji opalanych paliwem, o których mowa w art. 15 ust. 7 pkt 3 i 4;

10) w art. 47 w ust. 3: […]

b) po pkt 4 dodaje się pkt 4a w brzmieniu:

„4a) wskazanie planowanej daty rozpoczęcia okresu, w którym wytwórca w przypadku wygrania naboru, będzie korzystać z systemu wsparcia, o którym mowa w rozdziale 5, oraz okresu tego wsparcia;”

Art. 51 ust. 4 pkt 4 ustawy o promowaniu wysokosprawnej kogeneracji „parametrów technicznych jednostki kogeneracji w zakresie sprawności elektrycznej i cieplnej, z zastrzeżeniem, że zaktualizowane parametry muszą zapewniać

Stanowisko do uwagi

Uwaga nieuwzględniona.

Okres wsparcia wynosi 15 lat.

Okres wsparcia wynika z art. 6 ust. 2 ustawy i został przedyskutowany i ustalony na wspólnych dyskusjach z URE na grupie II.

Uwaga nieuwzględniona.

Propozycja bezprzedmiotowa, bowiem wykracza poza zakres ustawy.

Sprawność nie pojawia się w ofercie.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

osiągnięcie statusu wysokosprawnej kogeneracji zgodnie z art. 2 pkt 14" 85

PKEE

Art. 4 projektu ustawy

Postulujemy o uznanie stosowania formy komunikacji elektronicznej z odbiorcami jako podstawowej formy komunikacji. Proponowana treść artykułu nie wpłynie realnie na zmianę sposobu komunikacji z odbiorcami, z którymi sprzedawcy posiadają zawarte umowy przed dniem wejścia w życie proponowanych przepisów i z którymi korespondencja obecnie odbywa się w formie papierowej. Przedsiębiorstwa energetyczne już dziś szeroko komunikują i zachęcają do komunikacji w formie elektronicznej.

Celem projektowanych przepisów jest zmiana tradycyjnej formy komunikacji na rzecz komunikacji elektronicznej przy jednoczesnym zabezpieczeniu odbiorców wykluczonych cyfrowo.

Aby skutecznie zmienić formę komunikacji na elektroniczną, z zachowaniem ochrony odbiorców wykluczonych cyfrowo oraz z zachowaniem możliwości kontynuowania korzystania z korespondencji w formie papierowej proces nie powinien nakładać na odbiorców obowiązku wypełniania i odsyłania formularza z wyrażeniem zgody na prowadzenie komunikacji w formie elektronicznej.

Założeniem projektu regulacyjnego jest skuteczna zamian sposobu komunikacji na formę elektroniczną z jednoczesnym „zabezpieczeniem” możliwości kontynuacji komunikacji w formie papierowej dla tzw. odbiorców wykluczonych cyfrowo.

Proponujemy zmianę procesu wskazanego w art. 4 tak, by faktycznie, zgodnie z brzmieniem projektowanego art. 3a Prawo energetyczne, forma elektroniczna była podstawową formą komunikacji, a korespondencja w postaci papierowej była prowadzona na żądanie odbiorcy (tak jak w przypadku

Art. 4

1. Przedsiębiorstwo energetyczne poucza odbiorcę, o którym mowa w art. 3 pkt 13, z którym miało zawartą umowę przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i z którym korespondencja była prowadzona w postaci papierowej, że zgodnie z art. 3a zmienianej ustawy korespondencja z tym odbiorcą jest wymieniana za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513 lub w dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym.

2. W pouczeniu tym przedstawia listę oferowanych przez przedsiębiorstwo energetyczne sposobów komunikowania się z odbiorcą, zawierającą wskazanie rodzajów dostępnych środków komunikacji elektronicznej oraz informację o dedykowanym do obsługi

Uwaga nieuwzględniona.

Projektowany art. 4 ma stopniowe odchodzenie od komunikacji papierowej na rzecz komunikacji elektronicznej.

Zaproponowany przepis bezwzględnie nakazuje przechodzenie na korespondencję elektroniczną, a więc zmusza odbiorców do takiej formy korespondencji, co jest niezgodne z celem projektu.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

projektowanego art. 3a ust. 2, tj. nowozawieranych umów – co będzie stanowiło równe traktowanie wszystkich odbiorców).

Zgodnie z brzmieniem projektowanego zapisu art. 3a podstawową formą komunikacji powinna być komunikacja elektroniczna.

Jednocześnie odbiorcy, w szczególności odbiorcy w gospodarstwach domowych mają prawo żądać prowadzenia lub kontynuowania prowadzenia korespondencji w formie papierowej.

W świetle tego art. sprzedawcy, którzy przed wejściem w życie projektowanej ustawy mieli zawartą umowę z odbiorcą i prowadzili z tym odbiorcą korespondencję w formie papierowej pouczają pisemnie takiego odbiorcę, o tym, że: • zgodnie z zapisami projektowanej ustawy podstawową formą prowadzenia korespondencji jest forma elektroniczna, • odbiorcy w gospodarstwach domowych, którzy chcą kontynuować korespondencję w formie papierowej mogą zażądać, aby korespondencja odbywała się nadal w postaci papierowej, • w celu kontynuowania korespondencji w formie papierowej odbiorcy ci przekazują sprzedawcy uzupełniony formularz, dołączony do pouczenia wyrażając sprzeciw przeciwko korespondencji elektronicznej.

W celu kontynuowania korespondencji w formie papierowej formularz, o którym mowa powyżej powinien zostać złożony w terminie 30 dni od daty otrzymania pouczenia.

Odbiorca w gospodarstwie domowym może w każdym czasie wystąpić do sprzedawcy z żądaniem prowadzenia korespondencji w formie papierowej.

Przyjęcie powyższej uwagi, umożlwiającej elastyczne działanie przedsiębiorcy, spowoduje, iż wejście w życie zapisów ustawy nie będzie narażać przedsiębiorcy na ich niedotrzymanie.

odbiorców portalu internetowym, jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne taki portal posiada.

Przedsiębiorstwo energetyczne poucza odbiorcę, o którym mowa w ust. 1, o możliwości zażądania prowadzenia korespondencji w postaci papierowej.

Do pouczenia, o którym mowa w ust. 3, przedsiębiorstwo energetyczne dołącza formularz, w którym odbiorca może zażądać, aby korespondencja odbywała się nadal w postaci papierowej Formularz, o którym mowa w ust. 4 wypełniony i podpisany przez odbiorcę odbiorca ten składa w terminie 30 dni od daty otrzymania pouczenia w celu kontynowania korespondencji w postaci papierowej.

Jeśli odbiorca nie złoży formularza, o którym mowa w ust. 4, w przypadku, gdy przedsiębiorstwo energetyczne:

a) posiada adres poczty elektronicznej odbiorcy, korespondencja prowadzona jest w formie elektronicznej

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

PKEE

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 4 ust.1 projektu

Treść uwagi

Postulat ewentualny, w przypadku nieuwzględnienia postulatu z pozycji powyżej (14):

Projektowany art. 4 niweczy niemal w całości zmianę jaką wnosi art. 1 pkt 2 projektu, a mianowicie przejście z korespondencji papierowej na korespondencję elektroniczną. Do tego zobowiązuje sprzedawców do pouczenia odbiorców o możliwości przejścia na komunikację elektroniczną w pierwszej korespondencji kierowanej do tego odbiorcy po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Dodatkowo narzuca się dostawcom energii „wzór” formularza, jaki ma wysłać do odbiorcy.

Projekt w ogóle nie bierze pod uwagę, że sprzedawcy energii elektrycznej stale prowadzą kampanie informacyjne zachęcające odbiorców do przejścia na komunikację elektroniczną.

Narzucanie obowiązku dokonania kolejnej akcji w formie wskazanej przez ustawę jedynie wygeneruje dodatkowe niepotrzebne koszty nie zwiększając decyzji o przejściu na komunikację elektroniczną.

Dużo lepszym rozwiązaniem byłoby ustanowienie z mocy prawa korespondencji elektronicznej w relacji z organami administracji publicznej, przedsiębiorstwami oraz wszystkimi innymi odbiorcami niebędącymi gospodarstwami domowymi. Natomiast w art. 4 pozostawienie wyłącznie regulacji skierowanej do odbiorców w gospodarstwach domowych.

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

b) nie posiada adresu poczty elektronicznej odbiorcy, korespondencja prowadzona jest w formie papierowej.

7. Odbiorca może w każdym czasie wystąpić do sprzedawcy z żądaniem przywrócenia prowadzenia korespondencji w formie papierowe.

Art. 4. ust 1 Korespondencja z odbiorcą w gospodarstwie domowym, który miał zawartą umowę z przedsiębiorstwem energetycznym, o którym mowa w art. 3 pkt 12 ustawy zmienianej w art. 1, zwanym dalej „przedsiębiorstwem energetycznym”, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i która prowadzona była z tym odbiorcą w postaci papierowej, odbywa się na dotychczasowych zasadach, chyba że odbiorca w gospodarstwie domowym po dniu wejścia w życie ustawy wybrał prowadzenie korespondencji za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną lub w dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym.

Uwaga nieuwzględniona.

Powszechnie wiadomym jest, że niektórzy sprzedawcy energii już teraz samodzielnie prowadzą kampanie na rzecz przechodzenia odbiorców na komunikację elektroniczną, niemniej nie wszyscy.

Projektowane przepisy mają wspierać informacyjne działania poprzez jeszcze bardziej skuteczne dotarcie do odbiorców zachęcając ich do świadomego przejścia na korespondencję elektroniczną

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Art. 4. 1. Korespondencja z odbiorcą, o którym mowa w art. 3 pkt 13 ustawy zmienianej w art. 1, zwanym dalej „odbiorcą”, który miał zawartą umowę z przedsiębiorstwem energetycznym, o którym mowa w art. 3 pkt 12 ustawy zmienianej w art. 1, zwanym dalej „przedsiębiorstwem energetycznym”, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i która była prowadzona z tym odbiorcą w postaci papierowej, odbywa się na dotychczasowych zasadach.

2. Przedsiębiorstwo energetyczne poucza odbiorcę o możliwości udzielenia przez niego zgody na prowadzenie korespondencji za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą

Uwaga nieuwzględniona.

Jeden odbiorca może mieć zawartą umowę na kilka miejsc dostarczania paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła, w których mogą mieszkać różne osoby, potrzebujące papierowej formy korespondencji.

Proponujemy, aby kwestia pouczeń i formularzy została zderegulowana i była realizowana przez każdego sprzedawcę energii elektrycznej według wypracowanych u niego rozwiązań.

Konfederacja Lewiatan

Art. 4 Projektu

Proponuje się usunąć z pouczenia odbiorcy, o którym mowa w art. 4 ust. 2 niniejszego projektu ustawy, danych odbiorcy odnoszących się do miejsca dostarczania paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła przez przedsiębiorstwo energetyczne.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz.

1513) lub w dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym, wraz z pierwszą korespondencją kierowaną do tego odbiorcy po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

3. Do pouczenia, o którym mowa w ust. 2, przedsiębiorstwo energetyczne dołącza formularz, który zawiera:

1) dane odbiorcy:

a) imię (imiona) i nazwisko,

b) miejsce dostarczania paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła przez przedsiębiorstwo energetyczne, c)numer umowy odbiorcy zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym, d)numer klienta, jeżeli został nadany, e)adres poczty elektronicznej, f)numer telefonu, jeżeli odbiorca wyraża na to zgodę; 2) listę oferowanych przez przedsiębiorstwo energetyczne sposobów komunikowania się z odbiorcą, zawierającą wskazanie rodzajów

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Polska Izba Przemysłu Chemiczneg o Polska Organizacja Przemysłu i Handlu Naftowego (POPiHN)

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 4 pkt. 1 projektu

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Propozycja modyfikacji art. 4 ust. 1 projektu ustawy jest konsekwencją propozycji modyfikacji brzmienia art. 3a prawa energetycznego (opisanej w pkt. 1 powyżej).

W szczególności, zasadne jest ograniczenie obowiązku wysyłania pouczeń i formularzy dotyczących możliwości przejścia na korespondencję elektroniczną wyłącznie do odbiorców, którzy kupują paliwa lub energię na własny użytek. Nakładanie takiego obowiązku w przypadku umów zawieranych między przedsiębiorstwami energetycznymi (np. dotyczących magazynowania paliw lub energii) wydaje się niecelowe.

dostępnych środków komunikacji elektronicznej oraz informację o dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym, jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne taki portal posiada.

4. Odbiorca udzielając zgody przedsiębiorstwu energetycznemu, przekazuje wypełniony formularz, o którym mowa w ust. 3.

Art. 4. 1. Korespondencja z odbiorcą końcowym, o którym mowa w art. 3 pkt 13a ustawy zmienianej w art. 1, zwanym dalej „odbiorcą”, który miał zawartą umowę z przedsiębiorstwem energetycznym, o którym mowa w art. 3 pkt 12 ustawy zmienianej w art. 1, zwanym dalej „przedsiębiorstwem energetycznym”, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i która była prowadzona z tym odbiorcą w postaci papierowej, odbywa się na dotychczasowych zasadach.

Stanowisko do uwagi

Uwaga nieuwzględniona.

Celem regulacji jest zachęcenie podmiotów do przejścia na wymianę korespondencji elektronicznej.

Zdecydowanej większości przedsiębiorstw energetycznych przepis art. 4 projektu ustawy nie dotyczy bowiem tam korespondencja już od dawna odbywa się w formie elektronicznej.

Nie można zatem mówić o nadmiarowym

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

TOE

ENEA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 4 projektu ustawy

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Proponowana treść artykułu nie wpłynie realnie na zmianę sposobu komunikacji z odbiorcami, z którymi sprzedawcy energii elektrycznej posiadają zawarte umowy przed dniem wejścia w życie proponowanych przepisów i z którymi korespondencja obecnie odbywa się w formie papierowej. Przedsiębiorstwa energetyczne już dziś szeroko komunikują i zachęcają do komunikacji w formie elektronicznej.

Postulujemy o wskazanie stosowania formy komunikacji elektronicznej z odbiorcami jako podstawowej formy komunikacji.

Celem projektowanych przepisów jest zmiana tradycyjnej formy komunikacji na rzecz komunikacji elektronicznej przy jednoczesnym zabezpieczeniu odbiorców wykluczonych cyfrowo.

Założeniem projektu deregulacyjnego jest skuteczna zamian sposobu komunikacji na formę elektroniczną z jednoczesnym „zabezpieczeniem” możliwości kontynuacji komunikacji w formie papierowej dla tzw. odbiorców wykluczonych cyfrowo.

Proponujemy zmianę procesu wskazanego w art. 4 tak, aby faktycznie, zgodnie z brzmieniem projektowanego art. 3a Prawa energetycznego forma elektroniczna była podstawową formą komunikacji, a korespondencja w postaci papierowej była prowadzona na żądanie odbiorcy (tak jak w przypadku

Proponowane przez TOE brzmienie art. 4 projektu ustawy:

Stanowisko do uwagi obowiązku czy niecelowości.

Uwaga nieuwzględniona.

Projektowany art. 4 ma za zadanie stopniowe odchodzenie od komunikacji papierowej na rzecz komunikacji elektronicznej, nie pozbawiając jednocześnie prawa odbiorców do pozostania przy korespondencji papierowej, jeśli będzie ich taka wola.

Zaproponowany przepis będzie stanowczo nakazywał przechodzenie na korespondencję elektroniczną, a więc zmuszał odbiorców do takiej formy korespondencji, co jest niezgodne z celem projektu.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

projektowanego art. 3a ust. 2, tj. nowo zawieranych umów – co będzie stanowiło równe traktowanie wszystkich odbiorców).

Zgodnie z brzmieniem projektowanego zapisu art. 3a podstawową formą komunikacji powinna być komunikacja elektroniczna. Jednocześnie odbiorcy, w szczególności w gospodarstwach domowych mają prawo żądać prowadzenia lub kontynuowania prowadzenia korespondencji w formie papierowej. W świetle tego art. sprzedawcy, którzy przed wejściem w życie projektowanej ustawy mieli zawartą umowę z odbiorcą i prowadzili z tym odbiorcą korespondencję w formie papierowej pouczają pisemnie takiego odbiorcę, o tym że: • zgodnie z zapisami projektowanej ustawy podstawową formą prowadzenia korespondencji jest forma elektroniczna; • odbiorcy, którzy chcą kontynuować korespondencję w formie papierowej mogą zażądać, aby korespondencja odbywała się nadal w postaci papierowej; • w celu kontynuowania korespondencji w formie papierowej odbiorcy ci przekazują sprzedawcy uzupełniony formularz, dołączony do pouczenia wyrażając sprzeciw przeciwko korespondencji elektronicznej.

W celu kontynuowania korespondencji w formie papierowej formularz, o którym mowa powyżej powinien zostać złożony w terminie 30 dni od daty otrzymania pouczenia.

Odbiorca może w każdym czasie wystąpić do sprzedawcy z żądaniem prowadzenia korespondencji w formie papierowej lub przywrócenia wymiany korespondencji za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej Przyjęcie powyższej uwagi, umożlwiającej elastyczne działanie przedsiębiorcy, spowoduje, iż wejście w życie zapisów ustawy nie będzie narażać przedsiębiorcy na ich niedotrzymanie.

odbiorców portalu internetowym, jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne taki portal posiada Przedsiębiorstwo energetyczne poucza odbiorcę, o którym mowa w ust. 1, o możliwości zażądania prowadzenia korespondencji w postaci papierowej.

Do pouczenia, o którym mowa w ust. 2, przedsiębiorstwo energetyczne dołącza formularz, w którym odbiorca który chcą kontynuować korespondencję w formie papierowej może zażądać, aby korespondencja odbywała się nadal w postaci papierowej Formularz, o którym mowa w ust. 4 wypełniony i podpisany przez odbiorcę odbiorca ten składa w terminie 30 dni od daty otrzymania pouczenia w celu kontynowania korespondencji w postaci papierowej.

Brak złożenia formularza, o którym mowa w ust. 4 skutkuje zastosowanie w komunikacji z takim odbiorcą formy elektronicznej W przypadku gdy przedsiębiorstwo energetyczne

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

TOE

ENEA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 4 projektu

Treść uwagi

W przypadku braku uwzględnienia uwagi przedstawionej powyżej proponujemy alternatywną zmianę.

Art. 4 w zaproponowanym w projekcie brzmieniu niweczy niemal w całości zmianę jaką wnosi art. 2 pkt 1, a mianowicie przejście z korespondencji papierowej na korespondencję elektroniczną. Do tego zobowiązuje sprzedawców do pouczenia odbiorców o możliwości przejścia na komunikację elektroniczną w pierwszej korespondencji kierowanej do tego odbiorcy po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Na dodatek narzuca sprzedawcom energii elektrycznej „wzór” formularza, jaki ma wysłać do odbiorcy. Projekt nie bierze pod uwagę, że sprzedawcy energii elektrycznej stale prowadzą kampanie informacyjne zachęcające odbiorców do

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

nie posiada adresu mailowego odbiorcy, wówczas korespondencja z nim prowadzona jest w postaci papierowej.

8. Odbiorca w każdym czasie wystąpić do sprzedawcy z żądaniem przywrócenia prowadzenia korespondencji w formie papierowej.

9. Odbiorca, który wystąpił do sprzedawcy z żądaniem przywrócenia prowadzenia korespondencji w formie papierowej może w dowolnym czasie wystąpić o jej wymianę za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej.”

Art. 4. Korespondencja z odbiorcą w gospodarstwie domowym, który miał zawartą umowę z przedsiębiorstwem energetycznym, o którym mowa w art. 3 pkt 12 ustawy zmienianej w art. 1, zwanym dalej „przedsiębiorstwem energetycznym”, przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy i która prowadzona była z tym odbiorcą w postaci papierowej, odbywa się na dotychczasowych zasadach, chyba że odbiorca w gospodarstwie domowym po dniu wejścia w życie ustawy wybrał

Uwaga nieuwzględniona.

Celem regulacji jest zachęcenie podmiotów do przejścia na wymianę korespondencji elektronicznej.

Zdecydowana większości przedsiębiorstw energetycznych przepis art. 4 projektu ustawy nie dotyczy bowiem tam korespondencja już od dawna odbywa się w

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

TOE

ENEA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 4 ust. 2 projektu

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

przejścia na komunikację elektroniczną.

Narzucanie obowiązku dokonania kolejnej akcji w formie wskazanej przez ustawę jedynie wygeneruje dodatkowe koszty, na sprzedawców energii elektrycznej nakładany jest kolejny obowiązek, tj. pouczania odbiorców o możliwości przejścia na komunikację elektroniczną w pierwszej korespondencji kierowanej do tego odbiorcy po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Ponadto narzuca dostawcom energii wzór bardzo rozbudowanego formularza, jaki ma wysłać do odbiorcy.

Nowy obowiązek informacyjny w formie wskazanej przez ustawę wg TOE nie zwiększy znacząco liczby obecnych klientów, którzy zmienią formę komunikacji na elektroniczną.

Skutecznym i lepszym rozwiązaniem byłoby z mocy prawa ustanowienie korespondencji elektronicznej w relacji z organami administracji publicznej, przedsiębiorstwami oraz wszystkimi innymi odbiorcami niebędącymi gospodarstwami domowymi.

Natomiast w art. 4 pozostawienie wyłącznie regulacji skierowanej do odbiorców w gospodarstwach domowych.

Proponujemy, aby kwestia pouczeń i formularzy została zderegulowana i była realizowana przez każdego sprzedawcę energii elektrycznej według wypracowanych u niego rozwiązań.

W przypadku braku uwzględnienia uwagi przedstawionej w dwóch punktach powyżej proponujemy alternatywną zmianę.

Ustawa powinna pozostawiać dowolność w zakresie formy pouczenia jednak w przypadku braku zgody na całkowite wykreślenie ostatniego fragmentu zdania proponujemy zapis zmianę zapisów Art. 4 ust. 2 Zmiana taka pozwoli zoptymalizować po stronie przedsiębiorstw energetycznych proces wysyłki tego komunikatu/dokumentów do

formie elektronicznej.

Nie można zatem mówić o nadmiarowym obowiązku czy niecelowości.

Projektowana regulacja ma na celu zaktywizować wszystkich odbiorców, zwłaszcza niebędących gospodarstwami domowymi, czyli profesjonalne podmioty działające na rynku energii.

Uwaga uwzględniona częściowo.

Przepis zostanie zmieniony poprzez wykreślenia słów „z pierwszą”, niemniej zostanie uzupełniona o „nie później niż 6 miesięcy po dniu wejściu

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

TOE

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

klientów i ograniczyć koszty takiej wysyłki, które finalnie musiałyby zostać przeniesione na obiorców końcowych.

Zwracamy się z prośbą o usunięcie wymogu przekazania pouczenia przy pierwszej korespondencji. Ograniczenie możliwości przekazania pouczenia wyłącznie do pierwszej korespondencji, wpłynie na jej przekazywanie w odpowiedzi na zgłoszenia niepowiązane merytorycznie ze sposobami prowadzenia korespondencji (np. przy odpowiedziach na reklamacje). Przedsiębiorstwo energetyczne powinno mieć wpływ na ocenę merytoryczną w jakiej korespondencji pouczenie powinno być zawarte (np. przekazane wraz z fakturą) oraz racjonalny termin umożliwiający przygotowanie i realizację korespondencji.

1513) lub w dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym, lub wraz korespondencją albo fakturą lub w odrębnej korespondencji kierowanej do tego odbiorcy po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy”.

w życie niniejszej ustawy”.

Art. 4 ust. 2 projektu

W przypadku braku uwzględnienia uwag przedstawionych powyżej proponujemy alternatywną zmianę.

Optymalnym rozwiązaniem jest umożliwienie sprzedawcom przekazania pouczenia zarówno z korespondencją kierowaną do odbiorcy jak również w dedykowanych portalach lub aplikacjach klienckich.

Uwaga nieuwzględniona.

Przepis zostanie zmieniony poprzez wykreślenia słów „z pierwszą”, niemniej zostanie uzupełniona o „nie później niż 6 miesięcy po dniu wejściu w życie niniejszej ustawy”.

Art. 4 ust. 2 projektu ustawy

Proponujemy, aby projektowane przepisy zapewniały elastyczność w przekazywaniu pouczenia o możliwości wyrażenia zgody na prowadzenie korespondencji elektronicznej.

2.Przedsiębiorstwo energetyczne poucza odbiorcę o możliwości udzielenia przez niego zgody na prowadzenie korespondencji za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513) lub w dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym. wraz z pierwszą korespondencją kierowaną do tego odbiorcy po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Przedsiębiorstwo energetyczne poucza odbiorcę o możliwości udzielenia przez niego zgody na

ENEA

PKEE

Uwaga nieuwzględniona.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

ORLEN S.A.

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 4 ust. 2

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Optymalnym rozwiązaniem byłoby umożliwienie sprzedawcom przekazania tej informacji zarówno w ramach korespondencji kierowanej do odbiorcy, jak i w dedykowanych materiałach informacyjnych, w każdym czasie. Jednocześnie postulujemy, aby podstawowym momentem przekazania pouczenia był termin wystawienia pierwszej faktury po wejściu w życie przepisów, co pozwoli ograniczyć koszty dodatkowych wysyłek i zwiększy skuteczność dotarcia do odbiorców, którzy najczęściej zapoznają się z dokumentami zawierającymi fakturę. Takie rozwiązanie łączy efektywność kosztową z możliwością wielokanałowej komunikacji, co wpisuje się w cel deregulacyjny projektu.

prowadzenie korespondencji za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513) lub w dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym, wraz z pierwszą fakturą korespondencją lub w odrębnej korespondencji kierowanej do tego odbiorcy po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, z możliwością dodatkowego przekazania tej informacji w innych kanałach komunikacji.

1513) lub w dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym, wraz z pierwszą fakturą kierowaną do tego odbiorcy po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Przepis zostanie zmieniony poprzez wykreślenia słów „z pierwszą”, niemniej zostanie uzupełniona o „nie później niż 6 miesięcy po dniu wejściu w życie niniejszej ustawy”.

Proponuje się zmianę momentu, w którym przedsiębiorstwo energetyczne będzie przekazywać odbiorcy pouczenie o możliwości wyrażenia zgody na prowadzenie korespondencji za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub w dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym wraz z dedykowanym formularzem do wyrażenia takiej zgody. Postulujemy, aby informacja ta była kierowana do odbiorcy wraz z pierwszą fakturą po wejściu w życie przepisów, a nie jak obecnie się proponuję z pierwszą korespondencją (co oznacza również wysyłkę inną niż ta związana z fakturą).

Zmiana taka pozwoli zoptymalizować po stronie przedsiębiorstw energetycznych proces wysyłki tego komunikatu/dokumentów do klientów i ograniczyć koszty takiej wysyłki, które finalnie musiałyby zostać przeniesione na obiorców końcowych.

Ponadto wysyłka pouczenia w komunikacji innej niż faktura może spowodować, że znaczna część odbiorców nie zapozna się z

Uwaga uwzględniona częściowo.

Przepis zostanie zmieniony poprzez wykreślenia słów „z pierwszą”, niemniej zostanie uzupełniona o „nie później niż 6 miesięcy po dniu wejściu w życie niniejszej ustawy”.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

TAURON

Art. 4 ust. 2

PGE Polska Grupa Energetyczn a S.A.

Art. 4 ust. 2 Projektu – przepis przejściowy

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Treść uwagi pouczeniem (traktując je jako dodatkową, zbędną i nieistotną dokumentację). W praktyce bowiem odbiorcy najczęściej zwracają uwagę i zapoznają się z przesyłkami, które zawierają fakturę.

W naszej ocenie konieczne jest doprecyzowanie zapisu art. 4 pkt. 2, że obowiązek pouczenia odbiorcy przez przedsiębiorstwo energetyczne obowiązuje wraz z pierwszą fakturą kierowaną do tego odbiorcy po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Obecny zapis wymusza przygotowanie po stronie przedsiębiorstwa energetycznego narzędzia, które umożliwiałoby wysyłkę wraz z pierwszą korespondencją. W procesach obecnie są wykorzystywane automatyczne powiadomienia – brak możliwości kontroli czy dane powiadomienie jest pierwsze i należałoby dodać pouczenie. Proponujemy doprecyzować zapis, aby pouczenie było wysyłane wraz z pierwszą fakturą.

Dodatkowo, w naszej ocenie uzupełnienia wymaga, że udzielana przez odbiorcę zgoda dotyczy danego numeru PPE. Obecnie zapis niejednoznaczny i w naszej ocenie należy go doprecyzować.

Wnosimy o usunięcie wymogu przekazania pouczenia wyłącznie przy pierwszej korespondencji. Ograniczenie możliwości przekazania pouczenia wyłącznie do pierwszej korespondencji wpłynie na jej przekazywanie w odpowiedzi na zgłoszenia niepowiązane merytorycznie ze sposobami prowadzenia korespondencji (np. przy odpowiedziach na reklamacje). Przedsiębiorstwo energetyczne powinno mieć wpływ na ocenę merytoryczną w jakiej korespondencji pouczenie powinno być zawarte (np. przekazane wraz z fakturą) oraz racjonalny termin umożlwiający przygotowanie i realizację korespondencji.

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Art. 4 ust. 2 “Przedsiębiorstwo energetyczne poucza odbiorcę o możliwości udzielenia przez niego zgody na prowadzenie korespondencji za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz.

1513) lub w dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym, wraz z pierwszą korespondencją fakturą lub w odrębnej korespondencji kierowanej do tego odbiorcy po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Uwaga uwzględniona częściowo.

Przepis zostanie zmieniony poprzez wykreślenia słów „z pierwszą”, niemniej zostanie uzupełniona o „nie później niż 6 miesięcy po dniu wejściu w życie niniejszej ustawy”.

Proponowane brzmienie przepisu art. 4 ust. 2:

„Przedsiębiorstwo energetyczne w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy pouczy odbiorcę o możliwości udzielenia przez niego zgody na prowadzenie korespondencji za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu

Uwaga uwzględniona częściowo.

Przepis zostanie zmieniony poprzez wykreślenia słów „z pierwszą”, niemniej zostanie uzupełniona o „nie później niż 6 miesięcy po dniu wejściu w życie niniejszej ustawy”.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

PKEE

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 4 ust. 3 projektu ustawy

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Zwracamy również uwagę, że zaproponowany zakres danych zawarty w formularzu dołączanym do pouczenia jest zbyt szeroki i może być trudy do wypełnienia przez klientów. Proponujemy usunięcie zapisów ust. 3 i ust. 4. Umożliwi to kontynuowanie już realizowanych działań mających na celu prowadzenie komunikacji w formie elektronicznej bez konieczności wprowadzania dodatkowych zmian.

usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513) lub w dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym.”

Art. 4

3. Do pouczenia, o którym mowa w ust. 2, przedsiębiorstwo energetyczne dołącza formularz, który zawiera: 1) dane odbiorcy: a) imię (imiona) i nazwisko, b) miejsce dostarczania paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła przez przedsiębiorstwo energetyczne, c) numer umowy odbiorcy zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym, d) numer klienta, jeżeli został nadany, e) adres poczty elektronicznej, f) numer telefonu, jeżeli odbiorca wyraża na to zgodę; 2) listę oferowanych przez przedsiębiorstwo energetyczne sposobów komunikowania się z odbiorcą, zawierającą wskazanie rodzajów dostępnych środków komunikacji elektronicznej oraz informację o dedykowanym do obsługi odbiorców portalu

Stanowisko do uwagi

Uwaga nieuwzględniona.

Przepis ma na celu jednoznaczną identyfikację miejsca dostarczania paliw gazowych, energii czy ciepła, dla którego ma być prowadzona korespondencja elektroniczna.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

PKEE

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 4 ust. 3 projektu ustawy

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

W przypadku nieuwzględnienia postulatu o usunięciu ust., 3 i 4, postulujemy o zawężenie danych zgodnie z ust. 3.

Zaproponowany obecnie w projekcie zakres danych odbiorcy na formularzu jest bardzo szeroki, co w praktyce może nastręczać odbiorcy trudności w jego wypełnieniu, a w konsekwencji wpłynąć na decyzję odbiorcy o braku przekazania formularza i tym samym braku przejścia na elektroniczną formę komunikacji (w szczególności tyczy się to numeru umowy, która mogła być zawarta wiele lat temu). Jednocześnie przepisy nie wskazują, jak sprzedawca ma procedować formularze, które nie będą zawierały wypełnionych wszystkich wymaganych danych oraz jak traktować sytuacje, w których na formularzu odbiorca wskaże tylko część swoich miejsc dostarczania czy umów.

Z powyższych względów proponuje się ograniczyć dane na formularzu, pozostawiając w gestii sprzedawcy określenie danych służących do identyfikacji odbiorcy.

internetowym, jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne taki portal posiada.

4. Odbiorca udzielając zgody przedsiębiorstwu energetycznemu, przekazuje wypełniony formularz, o którym mowa w ust. 3.

3. Do pouczenia, o którym mowa w ust. 2, przedsiębiorstwo energetyczne dołącza formularz, który zawiera co najmniej:

1) dane identyfikujące odbiorcę;

2) adres poczty elektronicznej odbiorcy,

3) numer telefonu odbiorcy, jeżeli odbiorca wyraża na to zgodę; 4) listę oferowanych przez przedsiębiorstwo energetyczne sposobów komunikowania się z odbiorcą, zawierającą wskazanie rodzajów dostępnych środków komunikacji elektronicznej oraz informację o dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym, jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne taki portal posiada. formularz, który zawiera: 1) dane odbiorcy: a) imię (imiona) i nazwisko, b) miejsce dostarczania paliw gazowych, energii

Stanowisko do uwagi

Uwaga nieuwzględniona.

Przepis ma na celu jednoznaczną identyfikację miejsca dostarczania paliw gazowych, energii czy ciepła, dla którego ma być prowadzona korespondencja elektroniczna.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

d) e) f)

ORLEN S.A.

Art. 4 ust. 3

Proponujemy ograniczyć zakres danych, które ma zawierać formularz dołączony do pouczenia o możliwości wyrażenia zgody na prowadzenie korespondencji za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub w dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym. Brak jest potrzeby, aby wskazany formularz zawierał informacje o miejscu dostarczania paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła przez przedsiębiorstwo energetyczne, numer umowy odbiorcy zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym czy też numer klienta.

Zaproponowany obecnie w projekcie zakres danych odbiorcy na formularzu jest bardzo szeroki, co w praktyce może powodować trudności w jego wypełnieniu, a w konsekwencji wpłynąć na decyzję odbiorcy o braku przekazania formularza i tym samym braku przejścia na elektroniczną formę komunikacji (w szczególności tyczy się to numeru umowy, która mogła być zawarta wiele lat temu). Jednocześnie przepisy nie wskazują, jak sprzedawca ma procedować formularze, które nie będą zawierały wypełnionych wszystkich wymaganych danych oraz jak traktować

Stanowisko do uwagi

elektrycznej lub ciepła przez przedsiębiorstwo energetyczne, numer umowy odbiorcy zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym, numer klienta, jeżeli został nadany, adres poczty elektronicznej, numer telefonu, jeżeli odbiorca wyraża na to zgodę;

3. Do pouczenia, o którym mowa w ust. 2, przedsiębiorstwo energetyczne dołącza formularz, który zawiera:

1) dane identyfikujące odbiorcę;

2) adres poczty elektronicznej,

3) numer telefonu, jeżeli odbiorca wyraża na to zgodę;

4) listę oferowanych przez przedsiębiorstwo energetyczne sposobów komunikowania się z odbiorcą, zawierającą wskazanie rodzajów dostępnych środków komunikacji elektronicznej oraz informację o dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym, jeżeli

Uwaga nieuwzględniona.

Przepis ma na celu jednoznaczną identyfikację miejsca dostarczania paliw gazowych, energii czy ciepła, dla którego ma być prowadzona korespondencja elektroniczna.

L.p.

100

Podmiot wnoszący uwagę

TAURON

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

art.4 ust. 3

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

sytuacje, w których na formularzu odbiorca wskaże tylko część swoich miejsc dostarczania czy umów.

Z powyższych względów proponuje się ograniczyć dane na formularzu, pozostawiając w gestii sprzedawcy określenie danych służących do identyfikacji odbiorcy.

Intencją ustawodawcy, zgodnie ze zmianą zaprezentowaną w art. 1 ust. 2, jest nałożenie obowiązku na przedsiębiorstwa energetyczne prowadzenia korespondencji z odbiorcami za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub dedykowanego do obsługi odbiorców portalu internetowego.

Jako odbiorcę ustawodawca wskazuje podmiot, o którym mowa w art. 3 ust. 13 Ustawy PE tj. odbiorca – każdy, kto otrzymuje lub pobiera paliwa lub energię na podstawie umowy z przedsiębiorstwem energetycznym.

Zwracamy uwagę, że zaproponowany zakres danych w naszej ocenie jest nadmiarowy. Poprawne wypełnienie formularza może stanowić utrudnienie dla odbiorców, zwłaszcza tych w gospodarstwach domowych, którzy mogą posiadać umowy zawarte kilkadziesiąt lat temu i dla nich wprowadzenie do formularza numeru umowy może stanowić utrudnienie.

Dodatkowo wskazujemy, że numery umów zmieniają się i nie są powszechnie wykorzystywane w komunikacji z klientami. Jeżeli klient często zmienia umowy, ma umowy rozdzielone (sprzedaż/dystrybucja), może mieć problem ze wskazaniem właściwego numeru. .

Zwracamy również uwagę, że odbiorcy mogą posiadać więcej niż jedno miejsce dostarczania (PPE) w ramach umowy zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym.

Przepisy nie wskazują, jak sprzedawca ma procedować formularze, które nie będą zawierały wypełnionych wszystkich wymaganych danych oraz jak traktować sytuacje, w których na

przedsiębiorstwo energetyczne taki portal posiada.

Art. 4. ust. 3

3. Do pouczenia, o którym mowa w ust. 2, przedsiębiorstwo energetyczne dołącza formularz, który zawiera co najmniej:

1) dane identyfikujące odbiorcę;

2) adres poczty elektronicznej,

3) numer telefonu, jeżeli odbiorca wyraża na to zgodę; 4) listę oferowanych przez przedsiębiorstwo energetyczne sposobów komunikowania się z odbiorcą, zawierającą wskazanie rodzajów dostępnych środków komunikacji elektronicznej oraz informację o dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym, jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne taki portal posiada.

Stanowisko do uwagi

Uwaga nieuwzględniona.

Przepis ma na celu jednoznaczną identyfikację miejsca dostarczania paliw gazowych, energii czy ciepła, dla którego ma być prowadzona korespondencja elektroniczna.

L.p.

101

Podmiot wnoszący uwagę

PGE Polska Grupa Energetyczn a S.A.

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 4 ust. 3 Projektu – przepis przejściowy

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

102

TOE

ENEA

Art. 4 ust 3 i 4 projektu

Treść uwagi formularzu odbiorca wskaże tylko część swoich miejsc dostarczania czy umów.

Z powyższych względów proponuje się ograniczyć dane na formularzu, pozostawiając w gestii sprzedawcy określenie danych służących do identyfikacji odbiorcy.

Wnosimy o usunięcie danych dotyczących umowy z treści pouczenia- w powyższym zakresie udzielona przez Odbiorcę zgoda mogłaby mieć zastosowanie do wszystkich umów zawartych z odbiorcą. Alternatywnie prosimy o zastąpienie numeru umowy numerem PPE jako unikalnym identyfikatorem punktu poboru.

Zwracamy uwagę, że zaproponowany zakres danych zawarty w formularzu dołączanym do pouczenia jest zbyt szeroki i może być trudy do wypełnienia przez klientów. Proponujemy usunięcie zapisów ust. 3 i ust. 4. Umożliwi to kontynuowanie już realizowanych działań mających na celu prowadzenie

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Proponowane brzmienie przepisu art. 4 ust. 3:

3. Do pouczenia, o którym mowa w ust. 2, przedsiębiorstwo energetyczne dołącza formularz, który zawiera:

1) dane odbiorcy:

d) numer klienta, jeżeli został nadany,

e) adres poczty elektronicznej,

f) numer telefonu, jeżeli odbiorca wyraża na to zgodę;

Art. 4

3. Do pouczenia, o którym mowa w ust. 2, przedsiębiorstwo energetyczne dołącza formularz, który zawiera: 1) dane odbiorcy:

Uwaga nieuwzględniona.

Przepis ma na celu jednoznaczną identyfikację miejsca dostarczania paliw gazowych, energii czy ciepła, dla którego ma być prowadzona korespondencja elektroniczna.

Uwaga nieuwzględniona.

Przepis ma na celu jednoznaczną identyfikację miejsca dostarczania paliw

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi komunikacji w formie elektronicznej bez konieczności wprowadzania dodatkowych zmian.

103

TOE

ENEA

Art. 4 ust. 3 projektu

W przypadku nieuwzględnienia postulatu o usunięciu ust. 3 i 4 wg uwagi powyżej (lp. 16), postulujemy o zawężenie danych zgodnie z ust. 3.

100

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

a) imię (imiona) i nazwisko, b) miejsce dostarczania paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła przez przedsiębiorstwo energetyczne, c) numer umowy odbiorcy zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym, d) numer klienta, jeżeli został nadany, e) adres poczty elektronicznej, f) numer telefonu, jeżeli odbiorca wyraża na to zgodę; 2) listę oferowanych przez przedsiębiorstwo energetyczne sposobów komunikowania się z odbiorcą, zawierającą wskazanie rodzajów dostępnych środków komunikacji elektronicznej oraz informację o dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym, jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne taki portal posiada.

4. Odbiorca udzielając zgody przedsiębiorstwu energetycznemu, przekazuje wypełniony formularz, o którym mowa w ust. 3.

3. Do pouczenia, o którym mowa w ust. 2, przedsiębiorstwo

gazowych, energii czy ciepła, dla którego ma być prowadzona korespondencja elektroniczna.

Uwaga nieuwzględniona.

L.p.

104

Podmiot wnoszący uwagę

ORLEN S.A.

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 4 ust. 4

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Wobec powyższego w projektowanym art. 4 ust. 3, należy uwzględnić dane identyfikujące odbiorcę właściwe dla odbiorców innych niż osoba fizyczna np. spółki z o.o., S.A., JST.

Zgoda na prowadzenie z odbiorcą (rozumianym jako osoba fizyczna bądź podmiot) powinna obejmować wszystkie usług realizowane na rzecz tego podmiotu. Zarówno podmioty profesjonalne ja i w szczególności konsumenci korzystający z kilku punktów poboru energii (PPE) /kilku umów powinni mieć możliwość udzielenia takiej zgody w odniesieniu do wszystkich PPE bez konieczności składania oświadczeń dla każdego PPE. oddzielnie. Proponujemy rozwiązanie, które umożliwi zastosowanie raz udzielonej przez odbiorcę zgody do wszystkich umów z nim zawartych. Ponieważ w różnych przedsiębiorstwach energetycznych jest różna metodyka nadawania numeru klienta proponujemy aby ten parametr nie był obligatoryjny w formularzu.

energetyczne dołącza formularz, który zawiera:

1) dane odbiorcy:

a) imię (imiona) i nazwisko wraz z nr PESEL lub nazwa wraz z numerem NIP, jeżeli został nadany

b) miejsce dostarczania paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła przez przedsiębiorstwo energetyczne,

c) numer umowy odbiorcy zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym,

d) numer klienta, jeżeli został nadany,

e) adres poczty elektronicznej,

f) numer telefonu, jeżeli odbiorca wyraża na to zgodę;

2) listę oferowanych przez przedsiębiorstwo energetyczne sposobów komunikowania się z odbiorcą, zawierającą wskazanie rodzajów dostępnych środków komunikacji elektronicznej oraz informację o dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym, jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne taki portal posiada.

Przepis ma na celu jednoznaczną identyfikację miejsca dostarczania paliw gazowych, energii czy ciepła, dla którego ma być prowadzona korespondencja elektroniczna.

Proponujemy doprecyzowanie, że zgoda udzielana przez odbiorcę na prowadzenie korespondencji za pomocą środków

4. Odbiorca udzielając zgody przedsiębiorstwu energetycznemu,

Uwaga nieuwzględniona.

101

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

PKEE

TOE

105

PKEE

Art.5 projektu ustawy

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

komunikacji elektronicznej lub w dedykowanym do obsługi odbiorców portalu internetowym dotyczy wszystkich miejsc dostarczania (punktów poboru) i umów danego odbiorcy.

W relacjach handlowych przedsiębiorstw energetycznych z odbiorcą może być niewykonalne, aby zgoda na korespondencję elektroniczną mogła dotyczyć jedynie wybranych miejsc dostarczania (punktów poboru) odbiorcy i umów dot. tych miejsc dostarczania. W praktyce bowiem dana korespondencją prowadzona z odbiorcą (korespondencja kierowana przez odbiorcę do przedsiębiorstw energetycznych) może dotyczyć wielu miejsc dostarczania (punktów poboru) i wówczas nie byłoby wiadomo w jakiej postaci (elektronicznej czy papierowej) prowadzić taką korespondencję, jeżeli odbiorca tylko dla części miejsc dostarczania miałby wyrażoną zgodę.

Ponadto implementacja takiej zgody częściowej (obejmującej wybrane i nie wszystkie miejsca dostarczania obiorcy) w systemach informatycznych przedsiębiorstw energetycznych nastręcza wiele problemów.

Wnosimy o uspójnienie postanowień dotyczących obowiązków sprzedawcy wynikających z dodanego art. 5 ust. 6i. poprzez wskazanie terminu zbieżnego z terminem wejścia w życie art. 5 ust. 6i.

przekazuje wypełniony formularz, o którym mowa w ust. 3. Przekazania przez odbiorcę formularza jest jednoznaczne z udzieleniem zgody przedsiębiorstwu energetycznemu w zakresie wszystkich miejsc dostarczania paliw gazowych, energii elektrycznej lub ciepła, które dotyczą tego odbiorcy.

W formularzu jest miejsce na wpisanie konkretnego miejsca dostarczania paliw gazowych, energii czy ciepła – to odbiorca decyduje, do których miejsc chce mieć dostarczaną korespondencję elektroniczną. Może być możliwe, że jeden odbiorca posiada więcej takich miejsc i w niektórych przypadkach woli pozostać przy korespondencji tradycyjnej.

Uwaga uwzględniona.

Art. 5 zostanie usunięty z projektu ustawy.

W art. 5 zawarto obowiązek zgodnie z którym podsumowanie informacji z faktury powinno być dołączone po raz pierwszy do pierwszej faktury wystawionej po dniu 1 stycznia 2026 r.

Data ta jest rozbieżna ze wskazaną w art. 14 datą wejścia w życie przepisów, zawartych w art. 1 pkt 3, nakazujących przekazanie wraz z fakturą przejrzystego i zrozumiałego podsumowania informacji w niej zawartych. Ustawodawca przewidział, że obowiązek ten wejdzie w życie 30 czerwca 2027 r.

102

Art. 5 Podsumowanie informacji, o którym mowa w art. 5 ust. 6i ustawy zmienianej w art. 1, dołącza się po raz pierwszy do pierwszej faktury wystawionej po dniu 1 stycznia 2026 r. 30 czerwca 2027 r.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

106

ORLEN S.A.

Art. 5.

107

TAURON

art.5

Treść uwagi W związku z powyższym należy termin wskazany w art. 5 dostosować do terminu określającego datę wejścia w życie nowego obowiązku.

Dodatkowo w uzasadnieniu projektu w punkcie 4 zapisano:

Proponuje się, aby ustawa weszła w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia z wyłączeniem przepisów ustawy w zakresie przepisów odnoszących się do prowadzenia korespondencji drogą elektroniczną i dołączania podsumowań do faktur, które wejdą w życie z dniem 30 czerwca 2027 r.

Wskazana w przepisie data wykonywania po raz pierwszy obowiązku dołączania podsumowania do faktury (1 stycznia 2026 r.) jest niezgodna ze wskazanym w projekcie terminem wprowadzenia przepisów dot. tego obowiązku (30 czerwca 2027 r.). Przepis art. 5 należy odpowiednio dostosować.

W art. 5 zawarto obowiązek zgodnie z którym podsumowanie informacji z faktury powinno być dołączone po raz pierwszy do pierwszej faktury wystawionej po dniu 1 stycznia 2026 r.

W związku z powyższym należy termin wskazany w art. 5 dostosować do terminu określającego datę wejścia w życie nowego obowiązku.

Dodatkowo w uzasadnieniu projektu w punkcie 4 zapisano:

Proponuje się, aby ustawa weszła w życie po upływie 14 dni od

103

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Podsumowanie informacji, o którym mowa w art. 5 ust. 6i ustawy zmienianej w art. 1, dołącza się po raz pierwszy do pierwszej faktury wystawionej po dniu 30 czerwca 2027 r.

Uwaga uwzględniona.

Art. 5 zostanie usunięty z projektu ustawy.

Uwaga uwzględniona.

Art. 5 zostanie usunięty z projektu ustawy, a uzasadnienie odpowiednio dostosowane.

L.p.

108

Podmiot wnoszący uwagę

TOE

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 5 projektu

ENEA

109

Konfederacja Lewiatan

Art. 5

Treść uwagi dnia ogłoszenia z wyłączeniem przepisów ustawy w zakresie przepisów odnoszących się do prowadzenia korespondencji drogą elektroniczną i dołączania podsumowań do faktur, które wejdą w życie z dniem 30 czerwca 2027 r.

Wnosimy o uspójnienie postanowień dotyczących obowiązków sprzedawcy wynikających z dodanego art. 5 ust. 6i. z zapisami art. 14 projektowanej ustawy poprzez wskazanie terminu tożsamego z terminem wejścia w życie art. 5 ust. 6i.

Skoro ustawodawca przesunął datę wejścia w życie proponowanej zmiany związanej z art. 5 ust. 6i uPE na dzień 30 czerwca 2027 r., to niezrozumiały jest obowiązek realizacji tego obowiązku od 1 stycznia 2026.

Przepisy art. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ust. 1, wykluczają możliwość zastosowania art. 5 w treści proponowanej.

110

PGE Polska Grupa Energetyczn a S.A.

Art. 5

Termin wejścia w życie obowiązku, o którym mowa w art. 1 pkt 3 Projektu, wskazany w art. 5 Projektu, jest sprzeczny z art. 14, który wskazuje odrębne terminy wejścia w życie przepisów ustawy. Alternatywnie postulujemy usunięcie art. 5.

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

104

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Art. 5. Podsumowanie informacji, o którym mowa w art. 5 ust. 6i ustawy zmienianej w art. 1, dołącza się po raz pierwszy do pierwszej faktury wystawionej po dniu 30 czerwca 2027 r.

Uwaga uwzględniona.

Art. 5 zostanie usunięty z projektu ustawy.

Zmiana brzmienia

Art. 5. Podsumowanie informacji, o którym mowa w art. 5 ust. 6i ustawy zmienianej w art. 1, dołącza się po raz pierwszy do pierwszej faktury wystawionej po dniu 30 czerwca 2027 r.

„Art. 5. Podsumowanie informacji, o którym mowa w art. 5 ust. 6i ustawy zmienianej w art. 1, dołącza się po raz pierwszy do pierwszej faktury wystawionej po dniu 30 czerwca 2027 r.”

Uwaga uwzględniona.

Art. 5 zostanie usunięty z projektu ustawy.

Uwaga uwzględniona.

Art. 5 zostanie usunięty z projektu ustawy.

L.p. 111

Podmiot wnoszący uwagę Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 5

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Zwracamy uwagę na konieczność dostosowania terminu wskazanego w niniejszym art. do terminu wejścia w życie niniejszej ustawy. Art. 14 wskazuje odrębne terminy wejścia w życie Ustawy. Art. 5 wydaje się sprzeczny z art. 14.

Proponujemy usunięcie art. 5

Stanowisko do uwagi Uwaga uwzględniona.

Art. 5 zostanie usunięty z projektu ustawy.

Polskie Towarzystw o Energetyki Cieplnej 112

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Art. 6

Proponuje się wykreślenie przepisu przejściowego tak aby zwolnienie z koncesjonowania i taryfowania dostawy ciepła do podmiotów zużywających ciepło na cele technologiczne objęło także podmioty, które już obecnie wykorzystują ciepło w ten sposób. Utrzymanie przepisu przejściowego doprowadziłoby do nieuzasadnionego zróżnicowania sytuacji prawnej „starych” i „nowych” odbiorców ciepła na cele przemysłowe. Ponadto niekiedy to sami odbiorcy ciepła na cele przemysłowe zwracają się z prośbą o określenie innych cen i stawek ciepła niż taryfowe w zamian za gwarancję ceny w dłuższym, np. 10-letnim okresie, co obecnie nie jest możliwe. Proponowana zmiana wychodzi naprzeciw oczekiwaniom takich podmiotów.

113

TAURON

PKEE

Art. 9-13

Proponujemy, aby projektowane zmiany w ustawie CHP były stosowane także do ofert, które wygrały aukcje lub nabory rozstrzygnięte przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej.

105

Art. 9. Do postępowań wszczętych na wniosek, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 3,

Uwaga nieuwzględniona.

Nie przewiduje się tak dużego uwolnienia rynku – przepis ma funkcjonować na relacje biznesowe w obszarze umów przyszłych. W innym przypadku nie chronilibyśmy odbiorców, którzy chcą mieć relacje z koncesjonowanym przedsiębiorstwem energetycznym, a w konsekwencji rozliczać się na podstawie taryfy zatwierdzanej przez Prezesa URE.

Uwaga nieuwzględniona.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Takie rozwiązanie byłoby niezwykle oczekiwane przez sektor ciepłownictwa systemowego w kontekście faktu czasu trwania procesu inwestycyjnego związanego z budową jednostek kogeneracyjnych, w tym oddziaływania czynników wpływających na opóźnienia w tym procesie, które są często niezależne od wytwórców (np. czas trwania procedur administracyjnych).

Możliwość zastosowania proponowanych rozwiązań, zwłaszcza wydłużenia okresu dokonania „pierwszego wytworzenia energii elektrycznej” w jednostce, która wygrała aukcję/nabór oraz terminu na uzyskanie ostatecznego pozwolenia na budowę, stanowiłoby istotne ułatwienie dla wytwórców, w związku z czym wpisywałoby się w cel proponowanej ustawy „deregulacyjnej”.

i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepis art. 5 ust. 1a ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą z zastrzeżeniem art. […]

Nie ma możliwości zmiany zasad dotyczących naborów i aukcji, które już zostały rozstrzygnięte.

Takie podejście prowokowałoby wnioskodawców do protestowania ze względu na zarzut nierównoprawnego traktowania uczestników i umożliwienie działania prawa wstecz.

Art. 10. Przepisy art. 16 ust. 3, art. 21 ust. 3 pkt 3a i pkt 7 lit. b ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aukcji ogłaszanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy z zastrzeżeniem art. […]

Art. 11. Przepisy art. 27 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aukcji rozstrzyganych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy z zastrzeżeniem art. […]

Art. 12. Przepisy art. 43 ust. 2, 47 ust. 3 pkt 9, art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do naborów ogłaszanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy z zastrzeżeniem art. […]

106

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Art. 13. Przepis o dopuszczalnej jednokrotnej aktualizacji danych zawartych w ofercie, o których mowa w art. 51 ust. 4–7 ustawy zmienianej w art. 3, stosuje się do ofert, które wygrały nabór po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy z zastrzeżeniem art. […].

114

PGE Polska Grupa Energetyczn a S.A.

Polskie Towarzystw o Energetyki Cieplnej

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Art. 10 Projektu

– przepis przejściowy

Proponuje się, aby regulacja objęła również aukcje rozstrzygnięte przed dniem wejścia w życie ustawy.

Praktyka pokazuje, że obecnie obowiązujące w ustawie CHP terminy są trudne do osiągnięcia a skutkiem napiętych harmonogramów niejednokrotnie jest realizacja inwestycji bez jakiegokolwiek buforu czasowego, co w przypadku inwestycji o takim zakresie i zaangażowaniu kapitału oraz konsekwencjach dla inwestora w przypadku ewentualnego niedotrzymania terminów nie powinno mieć miejsca. Należy mieć na względzie fakt, że często zakres i poziom skomplikowania realizowanego zadania, konieczność zaangażowania firm zagranicznych do realizacji prac i dostaw, konieczność pozyskania specjalistycznych urządzeń i technologii są czynnikami mocno absorbującymi posiadane zasoby czasowe wykonawcy. W przypadku takich inwestycji niejednokrotnie pojawiają się zdarzenia nieprzewidziane, nieplanowane, co wymaga szybkiej reakcji i podejmowania działań mitygujących ryzyko czasowe.

107

Art. […]. Przepisy ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się także do ofert, które wygrały aukcje lub nabory przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

„Art. 10. Przepisy art. 16 ust. 3, art. 21 ust. 3 pkt 3a i pkt 7 lit. b ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się również do aukcji, które zostały rozstrzygnięte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.”

Uwaga nieuwzględniona.

Nie ma możliwości zmiany zasad dotyczących naborów i aukcji, które już zostały rozstrzygnięte.

Takie podejście prowokowałoby wnioskodawców do protestowania ze względu na zarzut nierównoprawnego traktowania uczestników i

L.p.

115

Podmiot wnoszący uwagę

PGE Polska Grupa Energetyczn a S.A.

Polskie Towarzystw o Energetyki Cieplnej

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 11 Projektu

– przepis przejściowy

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Wydłużenie terminów realizacji do odpowiednio 60/72 miesięcy w zakresie aukcji rozstrzygniętych przed dniem wejścia w życie ustawy pozwoliłoby na realizację wszelkich przewidzianych i wymaganych oraz nieprzewidzianych prac z zachowaniem najwyższej staranności i jakości.

Proponuje się, aby regulacja objęła również aukcje rozstrzygnięte przed dniem wejścia w życie ustawy.

Opracowanie projektu budowlanego oraz uzyskanie pozwolenia na budowę musi być poprzedzone pozyskaniem niezbędnych załączników do projektu budowlanego wynikających wprost z art. 35 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, w tym w szczególności decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych (DouŚ) oraz decyzji o warunkach zabudowy, gdzie uzyskanie samej DouŚ zazwyczaj zajmuje powyżej 6 miesięcy. Należy mieć również na uwadze czas niezbędny do przygotowania wymaganych przepisami prawa załączników, np. inwentaryzacji przyrodniczej, co dodatkowo wydłuża czas niezbędny na uzyskanie decyzji administracyjnych. Ponadto, w przypadku inwestycji, które wymagają uzyskania pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych (np. ujęcie wód, zrzut ścieków), gdzie pozwolenie na budowę jest decyzją następczą, sam proces uzyskania zezwoleń w terminach wynikających z odpowiednich aktów prawnych znacząco przekracza 12-miesięczny termin wynikający z ustawy. Wydłużenie terminu pozyskania ostatecznego pozwolenia na budowę do 24 miesięcy również w zakresie aukcji rozstrzygniętych przed dniem wejścia w życie ustawy pozwoliłoby na mitygację ryzyka utraty otrzymanego wsparcia przez wytwórców w przypadku zmian harmonogramów realizacji inwestycji. Ponadto, w wyniku podpisania umów na realizację inwestycji z generalnym wykonawcą, a tym samym poznaniem przez wytwórcę dokładnej technologii oraz parametrów technicznych jednostek, zasadne jest, aby istniała

108

Stanowisko do uwagi umożliwienie działania prawa wstecz.

„Art. 11. Przepisy art. 27 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 2 i ust. 4-7 ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się również do aukcji rozstrzygniętych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.”

Uwaga nieuwzględniona.

Nie ma możliwości zmiany zasad dotyczących naborów i aukcji, które już zostały rozstrzygnięte.

Takie podejście prowokowałoby wnioskodawców do protestowania ze względu na zarzut nierównoprawnego traktowania uczestników i umożliwienie działania prawa wstecz.

L.p.

116

Podmiot wnoszący uwagę

Orlen Termika S.A.

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 11

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

możliwość zmiany wybranych parametrów jednostek kogeneracji w sposób jak najbardziej odzwierciedlający realizowane inwestycje.

Proponujemy, aby zaproponowane dopuszczenie aktualizacji oferty złożonej w aukcji było stosowane także do wytwórców, których oferty wygrały aukcje przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej.

W art. 11 dotychczasową treść

Uwaga nieuwzględniona.

Nie ma możliwości zmiany zasad dotyczących naborów i aukcji, które już zostały rozstrzygnięte.

Takie podejście prowokowałoby wnioskodawców do protestowania ze względu na zarzut nierównoprawnego traktowania uczestników i umożliwienie działania prawa wstecz.

Uwaga nieuwzględniona.

Nie ma możliwości zmiany zasad dotyczących naborów i aukcji, które już zostały rozstrzygnięte.

Takie podejście prowokowałoby wnioskodawców do protestowania ze

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

ust. 2 w brzmieniu:

„2.Przepisy art. 21 ust. 1 pkt 3a oraz art. 27 ust. 4-7 ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się także do wytwórców, których oferty wygrały aukcje przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.”.

ORLEN S.A

117

oznacza się jako ust. 1 i dodaje się

Art. 12

Postulujemy, aby zaproponowane dopuszczenie aktualizacji oferty złożonej w naborze było stosowane także do wytwórców, których oferty wygrały aukcje przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej.

Orlen Termika S.A

ORLEN S.A.

109

W art. 11 dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:

„2. Przepisy art. 47 ust. 3 pkt 4a oraz art. 51 ust. 4-7 ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się także do wytwórców, których oferty wygrały nabory rozstrzygnięte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.”.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

118

PTPiREE

Art. 12

Uwaga redakcyjna – brak wyrazu „art.” przed liczbą 47

119

PGE Polska Grupa Energetyczn a S.A.

Art. 12 i art. 13 Projektu – przepisy przejściowe

Brak funkcjonalnego uzasadnienia dla wprowadzonych przepisów przejściowych – przepis dotyczy zdarzeń przyszłych, mających się wydarzyć po dniu wejścia ustawy w życie i upływie vacatio legis.

Polskie Towarzystw o Energetyki Cieplnej

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

110

Art. 12. Przepisy art. 43 ust. 2, art. 47 ust. 3 pkt 9, art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 3, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do naborów ogłaszanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Proponujemy wykreślenie z treści projektu art. 12 i 13.

Stanowisko do uwagi względu na zarzut nierównoprawnego traktowania uczestników i umożliwienie działania prawa wstecz.

Uwaga uwzględniona.

Uwaga nieuwzględniona.

Nie ma możliwości zmiany zasad dotyczących naborów i aukcji, które już zostały rozstrzygnięte.

Takie podejście prowokowałoby wnioskodawców do protestowania ze względu na zarzut nierównoprawnego traktowania uczestników i umożliwienie działania prawa wstecz.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

120

Konfederacja Lewiatan

121

Zarządca Rozliczeń S.

122

Zarządca Rozliczeń S.

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 14

Zmiana ust. 4 w art. 26 CHP

Dodanie w art. 33 ust. 2a w

CHP

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Proponuje się dodać art. 5 do pkt 1, który przewiduje wydłużony okres wejścia w życie przepisów w nim wymienionych.

Skoro ustawodawca przesunął datę wejścia w życie proponowanej zmiany związanej z art. 5 ust.6i uPE (art. 1 pkt 3 niniejszej regulacji) na dzień 30 czerwca 2027 r., to niezrozumiały jest obowiązek realizacji tego obowiązku w pierwszej korespondencji po 1 stycznia 2026 r.

Art. 14. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

1) art. 1 pkt 2 – 3, art. 4 oraz art. 5 które wchodzą w życie z dniem 30 czerwca 2027 r.;

2) art. 1 pkt 8–10, które wchodzą w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia.

x) w art. 26 ust. 4 otrzymuje brzmienie:

Uwaga uwzględniona częściowo.

Art. 5 zostanie usunięty z projektu ustawy.

ZRSA proponuje zmianę brzmienia wskazanego w następnej kolumnie Uzasadnienie:

Nie jest racjonalne pozyskiwanie danych pomiarowych dla celów rozliczenia premii kogeneracyjnych od każdego OSD indywidualnie, gdy wdrażany jest CSIRE, a dane pomiarowe dla realizacji ustawy o odnawialnych źródłach energii będą pozyskiwane tą standardową drogą.

ZRSA proponuje dodanie przepisu wskazanego w następnej kolumnie. Uzasadnienie: doprecyzowanie sposobu uwzględniania ilości energii we wnioskach o wypłatę premii w przypadku obliczania metodą proporcjonalną w sytuacji występowania cen ujemnych Najpierw należy ustalić ilość energii elektrycznej metodą proporcjonalną a następnie odjąć ilość energii elektrycznej z

111

„4.

Operator systemu elektroenergetycznego, do którego sieci jest przyłączona jednostka kogeneracji, przekazuje operatorowi rozliczeń, w formie elektronicznej za pośrednictwem centralnego systemu informacji rynku energii w rozumieniu art. 3 pkt 69 ustawy Prawo energetyczne, w terminie 14 dni po zakończeniu miesiąca, dane dotyczące ilości energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1.”;

x) w art.33 po ust. 2 dodaje się ust.2a w brzmieniu: ” 2a. o określeniu ilości energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1, metodą proporcjonalną, o której mowa w ust. 2, odejmuje się ilość

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

123

124

125

Podmiot wnoszący uwagę

Zarządca Rozliczeń S.

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Zmiana ust. 3 w art. 33 w CHP

Dodanie w art. 41 ust. 2a w

CHP

Zmiana ust 3 w art. 41 w CHP

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

godzin, w których obowiązywały ceny ujemne, zgodnie z art. 10 ust. 1.

ZRSA proponuje zmianę brzmienia wskazanego w następnej kolumnie Uzasadnienie:

Dostosowanie do analogicznego brzmienia (od dnia 01.07.2025 r.) ust. 11a w art. 92 ustawy o odnawialnych źródłach energii w celu uniknięcia wątpliwości. Nie jest racjonalne pozyskiwanie danych pomiarowych dla celów rozliczenia premii kogeneracyjnych od każdego OSD indywidualnie, gdy wdrażany jest CSIRE, a dane pomiarowe dla realizacji ustawy o odnawialnych źródłach energii będą pozyskiwane tą standardową drogą. prawnych i zapewnienia stabilnego działania ZRSA

energii elektrycznej, o której mowa w art. 10 ust. 1.”;

x) w art. 33 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

ZRSA proponuje dodanie przepisu wskazanego w następnej kolumnie.

Uzasadnienie: doprecyzowanie sposobu uwzględniania ilości energii we wnioskach o wypłatę premii w przypadku obliczania metodą proporcjonalną w sytuacji występowania cen ujemnych Najpierw należy ustalić ilość energii elektrycznej metodą proporcjonalną a następnie odjąć ilość energii elektrycznej z godzin, w których obowiązywały ceny ujemne, zgodnie z art. 10 ust. 1.

ZRSA proponuje zmianę brzmienia wskazanego w następnej kolumnie

112

„3.

x) w art.41 po ust. 21 dodaje się ust.2a w brzmieniu:

Stanowisko do uwagi

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

” 2a. Po określeniu ilości energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1, metodą proporcjonalną, o której mowa w ust. 2, odejmuje się ilość energii elektrycznej, o której mowa w art. 10 ust. 1.”;

x) w art. 41 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

126

127

Podmiot wnoszący uwagę

Zarządca Rozliczeń S.

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Dodanie w art. 54 ust. 2a w

CHP

Zmiana ust. 3 w art. 54 w CHP

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Uzasadnienie:

Dostosowanie do analogicznego brzmienia (od dnia 01.07.2025 r.) ust. 11a w art. 92 ustawy o odnawialnych źródłach energii w celu uniknięcia wątpliwości prawnych i zapewnienia stabilnego działania ZRSA Nie jest racjonalne pozyskiwanie danych pomiarowych dla celów rozliczenia premii kogeneracyjnych od każdego OSD indywidualnie, gdy wdrażany jest CSIRE, a dane pomiarowe dla realizacji ustawy o odnawialnych źródłach energii będą pozyskiwane tą standardową drogą.

„3.

x) w art.54 po ust. 2 dodaje się ust.2a w brzmieniu:

ZRSA proponuje dodanie przepisu wskazanego w następnej kolumnie.

ZRSA proponuje zmianę brzmienia wskazanego w następnej kolumnie Uzasadnienie:

Dostosowanie do analogicznego brzmienia (od dnia 01.07.2025 r. ) ust. 11a w art. 92 ustawy o odnawialnych źródłach energii w celu uniknięcia wątpliwości prawnych i zapewnienia stabilnego działania ZRSA. Nie jest racjonalne pozyskiwanie danych pomiarowych dla celów rozliczenia premii kogeneracyjnych od każdego OSD indywidualnie, gdy wdrażany jest CSIRE, a dane

113

„2a. po określeniu ilości energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1, metodą proporcjonalną, o której mowa w ust. 2, odejmuje się ilość energii elektrycznej, o której mowa w art. 10 ust. 1”;

x) w art. 54 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.

Stanowisko do uwagi

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

pomiarowe dla realizacji ustawy o odnawialnych źródłach energii będą pozyskiwane tą standardową drogą.

128

Zarządca Rozliczeń S.

Zmiana brzmienia art. 75 ust 2 oraz dodanie ust. 2a w CHP

ZRSA proponuje zmianę i dodanie przepisów wskazanych w następnej kolumnie.

Uzasadnienie: niezbędne jest doprecyzowanie sposobu rozliczenia i terminu na zwrot lub wypłatę środków po wydaniu przez Prezesa URE decyzji o rzeczywistej ilości energii. Ograniczenie korekt do maksymalnego okresu wsparcia pozwoli na rozliczenie tego wsparcia i racjonalne zakończenie wypłaty pomocy publicznej.

Bez takiego ograniczenia możliwość korekt byłaby nielimitowana czasowo.

rozumieniu art. 3 pkt 69 ustawy Prawo energetyczne, w terminie 14 dni po zakończeniu miesiąca, dane dotyczące ilości energii elektrycznej, o których mowa w ust. 1.”;

x) w art. 75. ust. 2. otrzymuje brzmienie:

„W przypadku, gdy w wyniku wydania decyzji, o której mowa w art. 78 ust. 1, wytwórcy przysługuje dodatkowa premia, może złożyć do operatora rozliczeń korektę wniosku o wypłatę premii, o którym mowa w art. 24 ust. 2 pkt 2, art. 31 ust. 2 pkt 2, art. 39 ust. 2 pkt 2 oraz art. 52 ust. 2 pkt 2, w terminie do końca maksymalnego okresu wsparcia przysługującego jednostce kogeneracji. Korekty wniosków złożone po tym terminie pozostawia się bez rozpatrzenia.

x) w art. 75 po ust. 2 dodaje się ust 2a w brzmieniu:

„2a W przypadku gdy w wyniku wydania decyzji, o której mowa w art. 78 ust. 1, wytwórca jest zobowiązany do zwrotu środków z tytułu nienależnie otrzymanej premii, operator rozliczeń wzywa do

114

Stanowisko do uwagi

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

129

Podmiot wnoszący uwagę

Zarządca Rozliczeń S.

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Dodanie art. 75a i 75b w CHP

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

ZRSA proponuje dodanie przepisów wskazanych w następnej kolumnie. Uzasadnienie:

Dodanie przepisu uprawniającego ZRSA do wydania decyzji administracyjnej w przypadku niezapłacenia należności w terminie przez wytwórców i przepisu, zgodnie z którym środki wypłacone na podstawie ustawy zalicza się do kategorii drugiej należności podlegających zaspokojeniu z funduszów masy upadłościowej – na wzór rozwiązań z innych ustaw dotyczących

ZRSA.

115

zwrotu środków wraz z odsetkami za opóźnienie, obliczonymi od dnia otrzymania środków i w terminie 14 dni od daty otrzymania tego wezwania.”;

x) po art. 75 dodaje się art. 75a i 75b w brzmieniu:

„75a 1. W przypadku gdy kwota należna operatorowi rozliczeń na podstawie ustawy, nie zostanie zwrócona we właściwym terminie, operator rozliczeń wydaje decyzję administracyjną określającą wysokość kwoty podlegającej zwrotowi. Od kwoty podlegającej zwrotowi naliczane są odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia, w którym należna kwota powinna zostać wpłacona.”;

2. Zarząd operatora rozliczeń może upoważnić do wydania decyzji, o której mowa ust.1, pracownika.

3. Decyzja, o której mowa w ust. 1 podlega natychmiastowemu wykonaniu. Kwota podlegająca zwrotowi na mocy tej decyzji podlega ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

4. Do postępowań w sprawach, o których mowa w ust.1 stosuje się przepisy ustawy - Kodeks

Stanowisko do uwagi

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

postępowania administracyjnego.

Organem wyższego stopnia w stosunku do operatora jest minister właściwy do spraw energii”;

130

Zarządca Rozliczeń S.

Art. X Projektu

- przepis przejściowy, nr do ustalenia w

CHP

W związku z propozycją dodania art. 75a ustawy KOG proponuje się dodać przepis przejściowy Art. 3a. (albo nadać proponowane brzmienie Art. 4 zmieniając odpowiednio brzmienie następnych artykułów).

131

PGE Polska Grupa Energetyczn a S.A.

Dodanie do projektu przepisu zmieniającego art. 3c oraz pkt I.85 w Załączniku do ustawy z dnia

Wnosimy o doprecyzowanie wskazanych przepisów ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych („specustawa przesyłowa”), których aktualne brzmienie budzi wątpliwości co do tego, czy magazyny energii elektrycznej mogą skorzystać z ułatwień specustawy przy realizacji wyprowadzenia mocy z magazynu energii elektrycznej. Należy wskazać, że przepis art. 3c specustawy przesyłowej był dodawany

IZBA

GOSPODAR

CZA

116

„75b. Środki wypłacone na podstawie ustawy zalicza się do kategorii drugiej należności podlegających zaspokojeniu z funduszów masy upadłości, o której mowa w art. 342 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (Dz.U. z 2024 r. poz. 794 i 1222).”;

„Art. X. Do spraw, o których mowa w art. 75a ustawy zmienianej w art. 3 wszczętych przed sądem powszechnym przez operatora rozliczeń o którym mowa w ustawie zmienianej w art. 2 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.”

W art. 3c oraz punkcie I. ppkt 85 Załącznika do ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1265) po wyrazie „jednostki” skreśla się wyraz „wytwórczej”.

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

GAZOWNI

CTWA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1265).

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

z myślą nie tylko o jednostkach wytwórczych, ale miał uwzględniać także większe magazyny energii o określonej mocy (co najmniej 50 MW), które uczestniczą w rynku mocy i także przyczyniają się do zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego.

Przepis art. 3c został dodany do specustawy przesyłowej w ustawie z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie ustawy o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz.

1506) w ramach poprawki w trakcie I czytania projektu w Sejmie.

W trakcie posiedzenia Komisji do Spraw Energii, Klimatu i Aktywów Państwowych w dniu 23 maja 2023 r. poprawką uzasadniano: „. W przypadku poprawki nr 10 – rozszerzenie zakresu specustawy także na inwestorów i inwestycje wyprowadzające moc z jednostek powinno dotyczyć kluczowych dla Krajowego Systemu Elektroenergetycznego jednostek wytwórczych i magazynowych, które zapewniają bezpieczeństwo energetyczne państwa i zapewniają dostawy mocy poprzez uczestnictwo w rynku mocy.

Zgodnie z art. 2 pkt 13 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy, do którego odwołuje art. 3c specustawy przesyłowej, „jednostka rynku mocy wytwórcza to jednostka fizyczną wytwórczą lub grupę takich jednostek albo jednostkę fizyczną zagraniczną wytwórczą lub grupę takich jednostek, która uzyskała certyfikat do aukcji mocy”.

Z kolei, zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy jednostka fizyczna wytwórcza to jednostka fizyczna będąca jednostką wytwórczą, o której mowa w art. 3 pkt 43 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne lub magazynem energii elektrycznej;

W siatce pojęciowej regulacji prawnych dotyczących rynku mocy, magazyn energii elektrycznej jest kwalifikowany jako jednostka

Art. 3c. Przepisy ustawy stosuje się również do inwestycji w zakresie zespołu urządzeń służących do wyprowadzenia mocy z jednostki wytwórczej będącej jednostką rynku mocy wytwórczą, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy (Dz.

U. z 2023 r. poz. 2131), objętą umową mocową, o której mowa w art. 42 ust. 1 tej ustawy, z okresem trwania obowiązku mocowego wynoszącym co najmniej 5 lat, wymienionej w załączniku do ustawy, z tym że inwestorem w odniesieniu do tej inwestycji jest spółka handlowa w rozumieniu art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18 i 96) realizująca te inwestycje.

117

85. Budowa zespołu urządzeń służących do wyprowadzenia mocy z jednostki wytwórczej będącej jednostką rynku mocy wytwórczą objętą umową mocową z okresem trwania obowiązku mocowego wynoszącym co najmniej 5 lat o mocy nie mniejszej niż 50 MW.

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Propozycja rozwiązania:

Art. X. W ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 59a w ust. 4 pkt 21 otrzymuje brzmienie:

„21) inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej oraz inwestycji towarzyszącej realizowanych na podstawie ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie elektrowni

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

fizyczna wytwórcza będąca jednocześnie jednostką rynku mocy wytwórczą.

Nieprecyzyjne brzmienie art. 3c specustawy oraz załącznika do specustawy – zbędne słowo „wytwórczej” przed odniesieniem w przepisie do definicji „jednostki rynku mocy wytwórczej” z ustawy o rynku mocy, powoduje zawężającą wykładnie przepisów specustawy przesyłowej i uniemożliwia skorzystanie z jej przepisów przez magazyny energii elektrycznej, co jest niezgodne z celem i uzasadnieniem dodania przepisu art. 3c. Ten przepis miał dotyczyć jednostek wytwórczych i magazynów energii elektrycznej, które uczestniczą w rynku mocy i przyczyniają się do zapewnienia mocy w KSE, a tym samym bezpieczeństwa energetycznego państwa. 132

PGE Polska Grupa Energetyczn a S.A.

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Proponujemy wprowadzenie regulacji uznającej inwestycje towarzyszące inwestycjom w zakresie elektrowni szczytowopompowych za inwestycje strategiczne w rozumieniu ustawy ocenowej, co zapewni uporządkowanie i uspójnienie regulacji dotyczących ESPów, a także uprawni proces inwestycyjny w tym zakresie.

1. Potrzeba wprowadzenia regulacji uznającej inwestycje towarzyszące inwestycjom w zakresie elektrowni szczytowopompowych za inwestycje strategiczne w rozumieniu ustawy ocenowej.

2. Uwzględnienie w katalogu przypadków, do których nie ma zastosowania obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub jej zmiany, również inwestycji i decyzji wydawanych na podstawie specustawy ESP oraz pozwolenia na budowę dla tych inwestycji.

Doprecyzowanie w specustawie ESP, że organ właściwy do sporządzenia planu ogólnego gminy jest związany decyzją o

118

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r. poz. 1881 ze zm.) – dotyczy zmiany przepisów art. 59a ust. 4 pkt 21, art. 72 ust. 1 pkt 29, art. 72 ust. 2 oraz art. 11 ust. 4. ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowopompowych oraz inwestycji towarzyszących (Dz. U. z 2025 r. poz. 264)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

ustaleniu lokalizacji inwestycji ESP oraz decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej inwestycji ESP.

szczytowo-pompowych oraz inwestycji towarzyszących (Dz. U. 2025 r. poz. 264.);”;

2) w art. 72 w ust. 1 pkt 29 otrzymuje brzmienie:

„29) decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowej oraz decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej wydawanych na podstawie ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowych oraz inwestycji towarzyszących.”

3) w art. 72 w ust. 2 po pkt 1e dodaje pkt 1f w brzmieniu:

„1f) decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 29, oraz decyzji, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 14 kwietnia 2023 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowych oraz inwestycji towarzyszących, o ile zmiana ta nie powoduje zmian uwarunkowań określonych w wydanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.”.

119

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Propozycja rozwiązania:

Art. X. W ustawie z dnia 14 kwietnia 2023 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowo-pompowych oraz inwestycji towarzyszących w art. 11 w ust. 4 wyrazy „studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego” zastępuje się wyrazami „planu ogólnego gminy”. 133

Polskie Towarzystw o Energetyki Cieplnej

Uwaga ogólna

Zwracamy uwagę, na problemy interpretacyjne w określeniu wolumenu zakupu ciepła, które będzie podlegać obowiązkowi zakupu w przypadku poszczególnych typów źródeł OZE i ciepła odpadowego z których ilość ciepła OZE/ciepła odpadowego jest mniejsza niż 100%.

134

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Uwaga ogólna (konieczność przyspieszenia procesu inwestycyjnego)

Postulujemy o przyjęcie w proponowanej nowelizacji rozwiązań umożliwiających przyspieszenie inwestycji realizowanych przez przedsiębiorstwa sektora ciepłowniczego. Postulat ten wpisuje się w założenia projektu tj. realizuje cel w postaci deregulacji transformacji ciepłownictwa, poprzez uproszczenie/przyspieszenie procedur administracyjnych.

Uzasadnienie:

a) transformacja ciepłownictwa: realizacja unijnych celów klimatycznych i energetycznych stawia przed sektorem elektroenergetycznym i ciepłowniczym szereg wyzwań. Jednym z nich jest terminowa realizacja inwestycji zadeklarowanych w tzw.

Planach Neutralności Klimatycznej (narzędzie wprowadzone Dyrektywą ETS) prowadząca do znaczącej redukcji emisyjności CO2 do roku 2030. Biorąc pod uwagę termin wejścia w życie

Orlen Termika S.A.

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

120

Uwaga uwzględniona.

Rozwiązaniem problemu jest przepis o opomiarowaniu energii elektrycznej dostarczanej do kotła elektrycznego.

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

regulacji umożliwiających opracowanie PNK, tj. przełom 2023/2024, oraz rok ich rozliczenia – 2030, daje to ograniczony czas na przeprowadzenie całego procesu inwestycyjnego.

Kluczowym jest zatem przyspieszenie procedur administracyjnych, które są znaczącym elementem uniemożliwiającym realizację inwestycji w tak krótkim terminie.

Sektor ciepłowniczy prowadzi szeroko zakrojony proces inwestycyjny, którego celem jest transformacja aktywów wytwórczych w sposób umożliwiający realizację unijnych i krajowych celów klimatycznych i energetycznych, z zachowaniem niezakłóconych dostaw ciepła. Pakiet „Fit for 55” wprowadził sektor ciepłownictwa systemowego w proces transformacji, który zmierza do osiągnięcia neutralności klimatycznej w 2050 roku.

Dyrektywa w sprawie efektywności energetycznej (EED) wymaga osiągnięcia lub utrzymania przez system ciepłowniczy statusu efektywnego systemu ciepłowniczego. Jest to kluczowy wymóg, który determinuje możliwość uzyskania finansowania na realizację procesu dekarbonizacji oraz ogranicza ryzyko odłączania się odbiorców. Powyższe wymaga odpowiedniego dostosowania źródeł wytwórczych przez przedsiębiorstwa energetyczne i podejmowania inwestycji w kierunku transformacji,

b) bezpieczeństwo energetyczne: ww. inwestycje wpisują się w dążenie do zapewnienia bezpieczeństwa energetycznego. Dla zaspokojenia przewidywanego wzrostu zapotrzebowania na energię niezbędna jest realizacja znacznych inwestycji, które zapewnią niezawodny i stały dostęp do źródeł energii. W ujęciu prawnym, zgodnie z art. 3 pkt 16 ustawy – Prawo energetyczne, bezpieczeństwo energetyczne to stan gospodarki umożliwiający pokrycie bieżącego i perspektywicznego zapotrzebowania odbiorców na paliwa i energię w sposób technicznie i ekonomicznie

121

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

uzasadniony, przy zachowaniu wymagań ochrony środowiska.

Bezpieczeństwo energetyczne stanowi priorytet wielu polityk i strategii. Chociażby w Krajowym Planie w dziedzinie Energii i Klimatu, wg którego bezpieczeństwo energetyczne jest trzecim wymiarem unii energetycznej, a jednocześnie stanowi warunek wyjściowy realizacji wszystkich celów w zakresie transformacji energetycznej. Jednocześnie realizowane inwestycje stanowią odpowiedź na potrzeby gospodarcze kraju: są niezbędne do wzmocnienia bezpieczeństwa państwa i pobudzenia gospodarki.

Przyczyniają się do zminimalizowania ryzyka zakłócenia ciągłości dostaw energii elektrycznej i ciepła – jako dóbr podstawowych oraz zapewnienia obywatelom i gospodarce niezawodnych dostaw energii.

c) wystarczalność mocy/stabilność pracy KSE: inwestycje w źródła wytwórcze w zakresie energii elektrycznej wpisują się w wymogi określone w opracowanym przez PSE „Planie rozwoju w zakresie zaspokojenia obecnego i przyszłego zapotrzebowania na energię elektryczną na lata 2025 – 2034”.

Realizacja omawianych inwestycji ma istotne znaczenie w związku z planowanym wygaszaniem jednostek węglowych oraz rozwojem źródeł pogodozależnych. W szczególności, inwestycje w źródła gazowe przyczyniają się do zapewniania wystarczalności mocy w systemie elektroenergetycznym oraz wzmacniają jego elastyczność. Prognozy wskazują na potrzebę znaczącego wzrostu dostępnych mocy, a planowane inwestycje zakładają budowę elastycznych mocy produkcyjnych wzmacniających stabilną pracę systemu elektroenergetycznego. Według raportu PTEC „Integracja sektora ciepłowniczego i elektroenergetycznego, czyli jak wykorzystać transformację ciepłownictwa systemowego do zapewnienia bezpieczeństwa dostaw ciepła i stabilizacji pracy systemu elektroenergetycznego” z czerwca 2025 r. specyfiką polskiego ciepłownictwa systemowego jest wytwarzanie ciepła w

122

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

W ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

procesie kogeneracji, dzięki czemu systemy ciepłownicze zaopatrują miasta nie tylko w ciepło, ale są również ważnymi dostawcami energii elektrycznej. Elektrociepłownie zawodowe i przemysłowe wytworzyły w 2024 r. łącznie około 27 TWh energii elektrycznej, co stanowiło ok. 16% całkowitej produkcji energii elektrycznej w Polsce,

d) obiekty infrastruktury krytycznej: systemy ciepłownicze są obiektami znajdującymi się w wykazie obiektów infrastruktury krytycznej, jako system zaopatrzenia w energię. Zgodnie z ustawą z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym, przez infrastrukturę krytyczną, należy rozumieć systemy oraz wchodzące w ich skład powiązane ze sobą funkcjonalnie obiekty, w tym obiekty budowlane, urządzenia, instalacje, usługi kluczowe dla bezpieczeństwa państwa i jego obywateli oraz służące zapewnieniu sprawnego funkcjonowania organów administracji publicznej, a także instytucji i przedsiębiorców. Nowe jednostki są ważnym elementem infrastruktury krytycznej, który wpisuje się w budowę bezpieczeństwa energetycznego.

Proponujemy, przy zdefiniowaniu inwestycji, które mogłyby skorzystać z proponowanych uproszczeń, odwołać się do pojęcia neutralności klimatycznej (którym posługuje się projektodawca) albo alternatywnie jako do inwestycji, których realizacja pozwoli na uzyskanie i utrzymanie statusu efektywnego systemu ciepłowniczego, o którym mowa w art. 7b ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne. 135

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Dodanie nowej jednostki redakcyjnej w projekcie - po art. 4 w zakresie

Zmiany poprzez dodanie odpowiednich zapisów w art. 64 ust. 1e, art. 64 ust. 2b, art. 77 ust. 1a, art. 77 ust. 2c, art. 89 ust.1a i art. 90 ust. 2b ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na

123

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę Orlen Termika S.A.

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) dodania/zmian w art. 64 ust. 1e, art. 64 ust. 2b, art. 77 ust. 1a, art. 77 ust. 2c, art. 89 ust.1a i art. 90 ust. 2b ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

środowisko. Proponujemy ograniczenie do 1 ilości wezwań do uzupełnienia dokumentacji jakie organy właściwe do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz organy opiniujące wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach kierują do wnioskodawcy, chyba że kolejne pytania będą wynikać ze złożonych wyjaśnień lub uzupełnień.

Powyższe propozycje mają na celu przeciwdziałanie ingerencji organu wydającego decyzję środowiskową w projekt techniczny inwestycji- zwiększenie nadzoru organizacyjnego (czas trwania, wyeliminowanie nadmiarowych żądań) nad procesem wydawania decyzji środowiskowej w celu jego usprawnienia/przyspieszenia.

Proponowane rozwiązania znacząco przyspieszą tempo realizacji inwestycji, a tym samym proces dekarbonizacji jaki zachodzi w energetyce oraz ma istotne znaczenie dla neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999. Skrócenie czasu trwania procedury OOŚ jest warunkiem koniecznym, gdyż obecnie uzyskiwania decyzji środowiskowej trwa 2-3 lata co może wpływać na opłacalność realizacji inwestycji. Działaniem w kierunku usprawnienia procedur może być ograniczenie ilości wezwań do uzupełnienia dokumentacji, tak by sprawy były załatwiane kompleksowo i w całości.

oddziaływania na środowisko wprowadza się następujące zmiany:

W art. 64 dodaje się ust. 1e w brzmieniu:

„1e. Organy, o których mowa w art. 64 ust. 1, w procesie uzgadniania warunków realizacji przedsięwzięcia dotyczącego inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 oraz opiniowania dokumentów wskazanych w art. 64 ust. 2 wzywają do usunięcia merytorycznych braków w przedłożonych dokumentach jednokrotnie.

Ponowne wezwanie jest możliwe wyłącznie, gdy jest ono następstwem złożonych wyjaśnień lub uzupełnień na wezwanie, o którym mowa w pkt 1.”.

W art. 64 dodaje się ust. 2b w brzmieniu:

„2b. Organ zasięgający opinii przed przedłożeniem dokumentów, o którym mowa w ust. 2 wzywa

124

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu wnioskodawcę do uzupełnień lub wyjaśnień jednokrotnie. Ponowne wezwanie jest możliwe wyłącznie, gdy jest ono następstwem złożonych wyjaśnień lub uzupełnień na wezwanie, o którym mowa w pkt 1.”.

W art. 77 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Organy, o których mowa w art. 77 ust. 1, w procesie uzgadniania warunków realizacji przedsięwzięcia dotyczącego inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 oraz opiniowania dokumentów wskazanych w art. 77 ust. 2 wzywają wnioskodawcę do usunięcia merytorycznych braków w przedłożonych dokumentach jednokrotnie. Ponowne wezwanie jest możliwe wyłącznie, gdy jest ono następstwem złożonych wyjaśnień lub uzupełnień na wezwanie, o którym mowa w pkt 1).”.

125

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu W art. 77 dodaje się ust. 2c w brzmieniu:

„2c. Organ występujący o uzgodnienie lub opinię przed przedłożeniem dokumentów, o którym mowa w ust. 2 wzywa wnioskodawcę do uzupełnień lub wyjaśnień jednokrotnie. Ponowne wezwanie jest możliwe wyłącznie, gdy jest ono następstwem złożonych wyjaśnień lub uzupełnień na wezwanie, o którym mowa w pkt 1.”.

W art. 89 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a. Organ, o którym mowa w art. 89 ust. 1, w procesie uzgadniania warunków realizacji przedsięwzięcia dotyczącego inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999, wzywa wnioskodawcę do usunięcia merytorycznych braków w przedłożonych dokumentach jednokrotnie. Ponowne wezwanie

126

Stanowisko do uwagi

L.p.

136

Podmiot wnoszący uwagę

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Orlen Termika S.A.

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Dodanie nowej jednostki redakcyjnej w projekcie - po art. 4: w zakresie dodania art. 80 ust. 4 do ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

W odniesieniu do ustawy z dnia 3.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w przypadku inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999, proponuje się przyspieszenie procedury uzyskiwania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach poprzez wyznaczenie maksymalnego czasu na przeprowadzenie tej procedury wynoszącego nie więcej niż 6 miesięcy.

Proponowane rozwiązania znacząco przyspieszą tempo realizacji inwestycji, a tym samym proces dekarbonizacji jaki zachodzi w energetyce oraz jest istotne w kontekście

jest możliwe wyłącznie, gdy jest ono następstwem złożonych wyjaśnień lub uzupełnień na wezwanie, o którym mowa w pkt 1.”.

W art. 90 dodaje się ust. 2b w brzmieniu:

„2b. Przed wydaniem opinii, o których mowa w art. 90 ust. ust. 2 pkt 2 oraz ust. 2a, organ wzywa wnioskodawcę do usunięcia merytorycznych braków w przedłożonych dokumentach jednokrotnie. Ponowne wezwanie jest możliwe wyłącznie, gdy jest ono następstwem złożonych wyjaśnień lub uzupełnień na wezwanie, o którym mowa w pkt 1.”.

Dodanie ust. 4 w art. 80 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko:

W art. 80 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

„4. Do postępowań w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczących inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia

127

Stanowisko do uwagi

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

137

Podmiot wnoszący uwagę

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Orlen Termika S.A.

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko

Dodanie nowej jednostki redakcyjnej w projekcie - po art. 4: w zakresie zmiany art. 64 ust. 4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

neutralności klimatycznej. Skrócenie czasu trwania procedury OOŚ jest warunkiem koniecznym, gdyż obecnie uzyskiwania decyzji środowiskowej trwa 2-3 lata co może wpływać na opłacalność realizacji inwestycji. Procedury związane z uzyskaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stanowią często najdłuższy element procesu inwestycyjnego.

Tymczasem przedsiębiorstwa ciepłownicze, muszą dotrzymać określonych terminów dekarbonizacji aktywów wytwórczych aplikując np. o przydział dodatkowych darmowych uprawnień do emisji CO2. Czas trwania procedury OOŚ może zagrozić realizacji tych planów a tym samym skutkować utratą znacznych środków finansowych, które posłużyłyby osiągnięciu neutralności klimatycznej.

Propozycja zmiany brzmienia art. 64 ust. 4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko – poprzez wprowadzenie milczącego załatwienia sprawy przy wydawaniu opinii przed wydaniem postanowienia o stwierdzenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Propozycja zmiany dotyczy procedury uzyskiwania opinii przed wydaniem postanowienia dotyczącego obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko w formie pisemnej. Obecnie organ zasięgający opinii/dokonujący uzgodnień nie ma możliwości dalszego procedowania i zakończenia sprawy w przedmiocie obowiązku oceny

128

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 ustala się nieprzekraczalny termin wydania przedmiotowej decyzji na 6 miesięcy. Termin powyższy liczony jest od dnia złożenia przez wnioskodawcę, kompletnego pod względem formalnym, wniosku o wydanie decyzji. Przepisy art. 35 § 5 i art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.”.

Zmiana brzmienia art. 64 ust. 4 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

W art. 64 ust. otrzymuje brzmienie:

„4. Opinie i uzgodnienia, o których mowa w ust. 1–1d, wydaje się w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku o wydanie opinii. Brak odpowiedzi ze strony organów wydających opinię przed wydaniem postanowienia, o którym mowa w art. 63 ust. 1 w odniesieniu do

Stanowisko do uwagi

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

138

Podmiot wnoszący uwagę

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko

Dodanie nowej jednostki redakcyjnej w projekcie - po art. 4

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

oddziaływania, przed uzyskaniem stanowiska odpowiedzi organu w formie pisemnej. Taka procedura niepotrzebnie wydłuża proces wydawania postanowienia, w szczególności w przypadkach, gdy ocena oddziaływania na środowisko nie jest konieczna.

Proponujemy zatem wprowadzenie zasady, że brak stanowiska organu opiniującego w terminie równoznaczny będzie z brakiem konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Takie rozwiązanie przyczyni się do znacznego skrócenia postępowania i wyeliminowania lub znacznego ograniczenia okresu pozostawania przedsiębiorcy w sytuacji niepewności.

Należy zaznaczyć, że wprowadzenie proponowanej zasady spowoduje zmniejszenie obowiązków organów administracyjnych, a tym samym zwiększenie efektywności procedowania w sprawach dotyczących wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Proponowana zmiana docelowo wpłynie korzystnie na cały proces inwestycyjny.

Jednocześnie należy podkreślić, że w obecnym porządku prawnym, zgodnie z art. 122a ust. 1 kpa sprawa może być załatwiona milcząco, tylko jeżeli przepis szczególny tak stanowi. Bez wprowadzenia powyższego rozwiązania nie jest zatem możliwe milczące załatwienie sprawy przez organ.

przedsięwzięć dotyczących inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/199, w terminie, o którym mowa w zdaniu pierwszym jest równoznaczny z wydaniem opinii wskazującej na brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko i nie wymaga pisemnej odpowiedzi do organu właściwego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Przepisy art. 35 § 5 i art. 36 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio.”.

Przepis przewiduje wyłącznie dla inwestycji służących neutralności klimatycznej z wymogu zatwierdzenia projektu robót geologicznych w drodze decyzji administracyjnej - w zakresie robót geologicznych służących określeniu

“Art. X. 1.

W przypadku inwestycji służących neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady

129

Stanowisko do uwagi

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę Orlen Termika S.A.

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

a) warunków hydrogeologicznych związanych z zamierzonym wykonywaniem odwodnień budowlanych otworami wiertniczym, wykonywaniem przedsięwzięć mogących negatywnie oddziaływać na wody podziemne, w tym powodować ich zanieczyszczenie; b) warunków geologiczno-inżynierskich na potrzeby zagospodarowania przestrzennego oraz posadowienia obiektów budowlanych. Zatwierdzanie w drodze decyzji administracyjnej zastąpione zostanie zgłoszeniem projektu robót geologicznych właściwemu organowi administracji geologicznej, który będzie miał 21 dni na zgłoszenie sprzeciwu tylko w przypadku, gdy: sposób wykonywania zamierzonych robót geologicznych zagraża środowisku, projekt robót geologicznych nie odpowiada wymaganiom prawa, metodyka i zakres projektowanych robót geologicznych nie odpowiada celowi tych robót.

Rozwiązanie przewidziane w art. 11 projektu ustawy z dnia 10 września 2025 r. o usprawnieniu procesu inwestycyjnego w zakresie kluczowych inwestycji infrastrukturalnych.

(UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 projekt robót geologicznych nie wymaga zatwierdzenia, jeżeli roboty geologiczne obejmują wykonanie badań w celu określenia:

1) warunków hydrogeologicznych, o których mowa w art. 90 ust. 1 pkt 2 lit. c i d ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2024 r. poz. 1290 oraz z 2025 r. poz. 769 i 1023); 2) warunków geologicznoinżynierskich, o których mowa w art. 91 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze.

2. Projekt robót geologicznych podlega zgłoszeniu właściwemu organowi administracji geologicznej.

3. Rozpoczęcie robót geologicznych może nastąpić, jeżeli w terminie 21 dni od dnia przedłożenia projektu robót geologicznych organ administracji geologicznej, w drodze decyzji, nie zgłosi do niego sprzeciwu. Organ administracji

130

Stanowisko do uwagi

L.p.

139

Podmiot wnoszący uwagę

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Orlen Termika S.A.

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Dodanie nowej jednostki redakcyjnej w projekcie - po art. 4

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Przepis przewiduje w przypadku inwestycji służących neutralności klimatycznej, w sytuacji nieuregulowanego stanu prawnego (rozumianego także jako sytuację, kiedy dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie żyje, a spadkobiercy nie wykazali prawa do spadku) nieruchomości których dotyczy wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub decyzji o lokalizacji inwestycji lub brak danych w katastrze nieruchomości pozwalających na ustalenie danych osobowych, w szczególności adresu zamieszkania, właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości - nie stanowi przeszkody do wszczęcia i prowadzenia postępowania o wydanie ww. decyzji, wydania decyzji, doręczenia decyzji oraz zawiadomienia o ich wydaniu.

Rozwiązanie istniejące w art. 9 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych.

131

geologicznej może zgłosić sprzeciw, jeżeli: 1) sposób wykonywania zamierzonych robót geologicznych zagraża środowisku;

2) projekt robót geologicznych nie odpowiada wymaganiom prawa; 3) metodyka i zakres projektowanych robót geologicznych nie odpowiada celowi tych robót.”. “Art. X. 1.

W przypadku inwestycji służących neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 nieuregulowany stan prawny nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji lub brak danych w katastrze nieruchomości pozwalających na ustalenie danych osobowych, w szczególności adresu zamieszkania, właściciela lub

Stanowisko do uwagi

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

140

Podmiot wnoszący uwagę

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie Orlen Termika S.A.

IZBA

GOSPODAR

CZA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

dodanie nowej jednostki redakcyjnej w projekcie - po art. 4

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Przepis przewiduje wyłączenie w odniesieniu do inwestycji zmierzających do neutralności klimatycznej, inwestycji służących neutralności klimatycznej w postępowaniach o wydanie decyzji lokalizacyjnych z wymogu zawieszenia postępowania w przypadku: śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony albo zarządcy sukcesyjnego do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5 KPA, a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (art. 105); w razie śmierci przedstawiciela ustawowego strony; w razie utraty przez stronę lub przez jej ustawowego przedstawiciela zdolności do

użytkownika wieczystego nieruchomości, nie stanowi przeszkody do wszczęcia i prowadzenia postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub decyzji o ustaleniu lokalizacji oraz wydania i doręczenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu lub decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji oraz zawiadomienia o wydaniu ww. decyzji.

2. Przez nieuregulowany stan prawny należy rozumieć także sytuację, kiedy dotychczasowy właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie żyje, a spadkobiercy nie wykazali prawa do spadku.”

Art. X. 1.

132

Stanowisko do uwagi

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

GAZOWNI

CTWA

141

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie Orlen Termika S.A.

IZBA

GOSPODAR

CZA

Dodanie nowej jednostki redakcyjnej w projekcie - po art. 4

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

czynności prawnych. Przepis zobowiązuje również organ prowadzący postępowanie do wyznaczenia z urzędu przedstawiciela, jeśli jest to konieczne do przeprowadzenia postępowania.

Rozwiązanie istniejące w art. 9a ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych.

(UE) 2018/1999 w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy lub decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji:

1) w przypadkach określonych w art. 97 § 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie zawiesza się postępowania.

2) przepisów art. 34 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się; w przypadkach określonych w tych przepisach organ prowadzący postępowanie wyznacza z urzędu przedstawiciela uprawnionego do działania w postępowaniu, jeżeli jest to konieczne dla przeprowadzenia postępowania.”.

Artykuł X: “Sprawy wniesione do sądu administracyjnego dotyczące inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999

Proponujemy nadanie priorytetu sprawom ze skargi na decyzję administracyjną dotyczącą inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 w ramach przepisów regulujących sposób urzędowania sądów administracyjnych.

Zgodnie z Rozporządzeniem Prezydenta RP z 05.08.2015 r.

Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych, sprawy wniesione do sądu rozpoznaje się na rozprawie według kolejności ich wpływu, chyba że przepis

133

Stanowisko do uwagi

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

GAZOWNI

CTWA

142

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Dodanie nowej jednostki redakcyjnej w projekcie - po art. 4

Orlen Termika S.A.

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

143

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie Orlen Termika S.A.

Dodanie nowej jednostki redakcyjnej w projekcie - po art. 4

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

szczególny stanowi inaczej. Proponujemy więc dodanie nowego przepisu w projekcie niniejszej ustawy deregulacyjnej.

Rozpoznawanie spraw sądowo-administracyjnych dot. inwestycji poza kolejnością znacząco przyczyni się do skrócenia terminu procedowania, a tym samym pozytywnie wpłynie na termin realizacji inwestycji.

Brak możliwości wstrzymania wykonania aktu lub czynności pozwoli na zaniechanie nieuzasadnionego wstrzymywania procedowania inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999.

Rozwiązanie istniejące w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 24.07.2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych).

rozpoznaje się poza kolejnością ich wpływu.”.

Proponujemy określony termin na przekazanie akt sprawy i odpowiedzi na skargi dotyczące inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 tj. 15 dni od dnia otrzymania skargi.

IZBA

GOSPODAR

134

Stanowisko do uwagi

. “Art. X. Do skarg na decyzje administracyjne dotyczące inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 n ie stosuje się art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, 1705 i 1860).”. “Art. X. Przekazanie akt sprawy i odpowiedzi na skargę na decyzję administracyjną w przypadku inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

CZA

GAZOWNI

CTWA

144

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Dodanie nowej jednostki redakcyjnej w projekcie - po art. 4

Orlen Termika S.A.

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

145

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie Orlen Termika S.A.

Dodanie nowej jednostki redakcyjnej w projekcie - po art. 4

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Jednocześnie proponuje się maksymalny termin na rozpatrzenie skargi na decyzję przez Sąd (w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę).

Skrócenie terminu na przekazanie dokumentów a jednocześnie oznaczenie terminu na rozpoznanie skargi przyczyni się do skrócenia terminu procedowania, a tym samym wpłynie na termin realizacji inwestycji.

Rozwiązanie w art. 8 ust. 2 projektu ustawy z dnia 10 września 2025 r. o usprawnieniu procesu inwestycyjnego w zakresie kluczowych inwestycji infrastrukturalnych.

Oznaczenie terminu na rozpoznanie skargi kasacyjnej dot. inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 przyczyni się do skrócenia terminu procedowania, a tym samym wpłynie na termin realizacji inwestycji.

Rozwiązanie w art. 8 ust. 3 projektu ustawy z dnia 10 września.2025 r. o usprawnieniu procesu inwestycyjnego w zakresie kluczowych inwestycji infrastrukturalnych.

klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Sąd rozpatruje skargę w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę.”.

Proponujemy wprowadzenie obliga rozpoznawania spraw dotyczących inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 w trybie uproszczonym (chyba, że strona się sprzeciwi).

135

“Art. X. Termin rozpatrzenia skargi kasacyjnej na decyzje administracyjne dotyczące inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 wynosi 2 miesiące od dnia jej wniesienia.”. “Art.

Sprawy dotyczące inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności

Stanowisko do uwagi

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

146

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie Orlen Termika S.A.

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Rozpoznawanie spraw sądowo-administracyjnych dot. inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej obligatoryjnie (przy braku sprzeciwu) w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym, znacząco przyczyni się do skrócenia terminu procedowania, a tym samym wpłynie na termin realizacji inwestycji.

Dodanie nowej jednostki redakcyjnej w projekcie - po art. 4

Proponujemy wyłączenie wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji przez organ odwoławczy do inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999.

Brak możliwości wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji (poza oznaczonymi przypadkami) pozwoli na zaniechanie nieuzasadnionego wstrzymywania procedowania inwestycji.

Rozwiązanie istniejące w art. 25 ust. 3a ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych.

136

klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 mogą być rozpatrywane w trybie uproszczonym o którym mowa w dziale II w rozdziale 14 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.”. “Art. X. Do odwołania od decyzji administracyjnych dotyczących inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 przepisu art. 135 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się, z wyjątkiem odwołania od decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę lub na rozbiórkę inwestycji, w przypadku, gdy odwołanie zawiera wskazanie niezgodności tej decyzji z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach lub nieuwzględnienia postanowień decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, oraz odwołania od decyzji dotyczącej

Stanowisko do uwagi

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

147

Podmiot wnoszący uwagę

Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie Orlen Termika S.A.

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Dodanie nowej jednostki redakcyjnej w projekcie - po art. 4

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Proponujemy ograniczenie terminowe możliwości skutecznego domagania się wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 lub decyzji o pozwoleniu na budowę ww. inwestycji, nie pozbawiając jednocześnie strony ochrony prawnej przez możliwość stwierdzenia ich wydania z naruszeniem prawa oraz domagania się odszkodowania w pieniądzu. Proponowane zmiany w sposób pozytywny wpłyną na tempo realizacji inwestycji.

Jednocześnie pozostawia się możliwość stwierdzenia nieważności decyzji z powodu niezgodności decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji z: 1) decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach lub

2) postanowieniem, o którym mowa w art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Rozwiązanie istniejące w art. 27 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych.

137

środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji.”. “Art. X.

1. Nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999, jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji został złożony po upływie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a inwestor rozpoczął budowę. Przepis art. 158 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio. 1a. Nie stwierdza się nieważności ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji, jeżeli wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji został złożony po upływie 60 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, a inwestor rozpoczął budowę. Przepis art. 158 § 2 ustawy

Stanowisko do uwagi

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio. 2.W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji, sąd administracyjny po upływie 14 dni od dnia rozpoczęcia budowy nie uchyla tej decyzji, lecz stwierdza, że decyzja ta narusza prawo z przyczyn wymienionych w art. 145 lub art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. 2a. W przypadku uwzględnienia skargi na decyzję o pozwoleniu na budowę inwestycji sąd administracyjny po upływie 60 dni od dnia rozpoczęcia budowy nie uchyla tej decyzji, lecz stwierdza, że decyzja ta narusza prawo z przyczyn wymienionych w art. 145 lub art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. 2b. Przepisów ust. 1a i 2a nie stosuje się w przypadku niezgodności decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji z: 1) decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach lub 2) postanowieniem, o którym mowa w art. 90 ust. 1 ustawy z dnia

138

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

3. W przypadku stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji albo stwierdzenia, że decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa, naprawienie szkody powstałej w wykonaniu tej decyzji może nastąpić wyłącznie przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej na rzecz poszkodowanego.

4. Nie uchyla się decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji w trybie wznowienia postępowania, jeżeli wniosek o wznowienie postępowania został złożony po upływie 60 dni od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna, a inwestor rozpoczął budowę.

5. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio do decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji oraz decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji.”.

139

Stanowisko do uwagi

L.p. 148

Podmiot wnoszący uwagę Izba Gospodarcza Ciepłownict wo Polskie

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Dodanie nowej jednostki redakcyjnej w projekcie - po art. 4

Orlen Termika S.A.

Treść uwagi Proponujemy wprowadzenie obliga rozpoznawania spraw na etapie NSA dot. inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 na posiedzeniu niejawnym (chyba, że strona się sprzeciwi).

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

149

Związek Pracodawcó w Polska Miedź Polska Izba Przemysłu Chemiczneg o

Art. 11t ust. 3 Prawa energetycznego

Uwaga wykracza poza zakres projektu – w ocenie wnoszącego jest ona jednak przedmiotowo związana z projektowaną nowelizacją – jako zmiana deregulacyjna. Dodatkowo potrzeba jej szybkiego przyjęcia wynika z faktu, że dotyczy obowiązku, którego realizacja upływa już z końcem 2025 r. Potrzeba dokonania zmian przepisów była komunikowana także Ministerstwu Energii

Art. 11t ust. 3 PE zobowiązuje OSD do zainstalowania liczników zdalnego odczytu na wszystkich stacjach elektroenergetycznych SN/nN. O ile wymóg ten może mieć uzasadnienie w odniesieniu do zawodowych operatorów (zasadniczo niezużywających energii na własny użytek), o tyle jest on zupełnie nieracjonalny w przypadku sieci zakładowych.

140

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

“Art.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego dotyczącą inwestycji służących osiągnięciu neutralności klimatycznej w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 na posiedzeniu niejawnym.”. [Dodanie nowego przepisu (ust.31) w art. 11t ustawy Prawo energetyczne]

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

31 Przepisu ust. 1 nie stosuje się do operatora systemu dystrybucyjnego, który rocznie co najmniej 50% energii elektrycznej transportowanej swoimi sieciami przeznacza na użytek własny.

Uwaga nieuwzględniona.

Obecnie Prezes Urzędu Regulacji Energetyki dokonuje monitoringu harmonogramu instalowania liczników zdalnego odczytu na stacjach elektroenergetycznych SN/nN i ocenia wykonalności tej instalacji u OSD i OSDn.

Proces ten potrwa kilka miesięcy, dlatego na obecnym etapie prac projektodawca nie

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

żadne jego pobory własne tego OSD. Oznacza to, że ilość energii elektrycznej opomiarowanej na wyjściu ze stacji SN/nN należącej do OSD, powinna zasadniczo odpowiadać ilości energii opomiarowanej na wyjściu z systemu dystrybucyjnego w punktach poboru energii odbiorców. Tymczasem OSD zakładowy swoją sieć przede wszystkim wykorzystuje do dostarczania energii elektrycznej na własne potrzeby. Jedynie w niewielkim zakresie energia ta dostarczana jest do odbiorców (najczęściej podmiotom powiązanym lub kooperantom). Własne potrzeby odbiorcy przemysłowego będącego OSD nie są opomiarowane za stacją SN/nN (tak samo jak klasyczny odbiorca, nie instaluje licznika na każdym swoim odbiorniku energii). Opomiarowanie zużycia OSD przemysłowego odbywa się bowiem w miejscu jego przyłączenia do sieci operatora nadrzędnego (OSDp lub OSP), zwykle na poziomie wysokiego napięcia. Dane pomiarowe ze stacji SN/nN skonfrontowane z danymi pomiarowymi odbiorców OSD zakładowego przyłączonych na niskim napięciu nie dostarczą zatem żadnych istotnych informacji o działaniu sieci. Nawet bowiem w samej teorii suma zużycia odbiorców przyłączonych do sieci za stacją nie będzie w takich układach odpowiadała ilości energii zmierzonej na wyjściu ze stacji (nie jest to układ „zbilansowany” pomiarowo).

Szacowane koszty wykonania obowiązku wynikającego z art. 11t ust. 3 PE, w przypadku większych sieci zakładowych sięgają nawet kilkunastu milionów złotych. Instalacja LZO zazwyczaj bowiem wiąże się z koniecznością modyfikacji lub wymiany części samej stacji.

141

Stanowisko do uwagi znajduje uzasadnienia do rozpatrzenia i ewentualnego uwzględnienia proponowanych zmian.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

żaden sposób traktować jako inwestycje i środków, których polski przemysł energochłonny dzisiaj potrzebuje.

Należy także zaznaczyć, że bezwzględny wymóg instalowania przez OSD liczników bilansowych, we wszystkich polach, w każdej przemysłowej stacji transformatorowej średniego na niskie napięcie nie jest narzucony prawem Unii Europejskiej. Jest to autonomiczna decyzja polskiego prawodawcy.

Stąd wprowadzenie odstępstwa od przedmiotowego wymogu wymaga jak najszybszej interwencji legislacyjnej.

150

Związek Pracodawcó w Polska Miedź Polska Izba Przemysłu Chemiczneg o

Art. 131 Projektu (propozycja nowego przepisu)

Zaproponowane brzmienie przepisu odnosi się do kryterium przeznaczenia energii transportowanej systemem dystrybucyjnym.

Jest to analogiczne kryterium jak przy wyodrębnianiu zamkniętych systemów dystrybucyjnych. Pozwala ono rozróżnić OSD zawodowych, którzy co do zasady nie zużywają energii przez siebie transportowanej na własne potrzeby, od operatorów przemysłowych.

Cechą tych ostatnich jest właśnie wykorzystywanie własnych sieci do transportu energii na potrzeby własne.

Proponowana zmiana pozostaje w bezpośrednim związku z uwagą z pkt 1.

Z uwagi na fakt, że ukończenie procesu legislacyjnego dot. przedmiotowego projektu przed terminem ustawowym na wykonanie obowiązku z artykułu 11t ust. 3 Prawa energetycznego jest mało prawdopodobne, konieczne jest uregulowanie konsekwencji niewykonania obowiązku.

142

[Dodanie nowego przepisu projektowanej ustawie]

Art. 131

Uwaga nieuwzględniona.

Obecnie Prezes Urzędu Regulacji Energetyki dokonuje monitoringu harmonogramu instalowania liczników zdalnego odczytu na stacjach elektroenergetycznych SN/nN i ocenia wykonalności tej

L.p.

151

Podmiot wnoszący uwagę

Federacja Przedsiębior ców Polskich

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Art. 131 Projektu (propozycja nowego przepisu)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

którzy nie wykonają obowiązku do końca 2025 roku. Tak by nie podlegali oni karom z tego tytułu.

dystrybucyjnych, o których mowa w art. 11t ust. 31 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Postępowania wszczęte w sprawie wymierzenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 56 ust. 1 pkt 30d ustawy zmienianej w art. 1, wobec podmiotów, o których mowa w ust. 1, umarza się.

Art. 11t ust. 3 PE zobowiązuje OSD do zainstalowania liczników zdalnego odczytu na wszystkich stacjach elektroenergetycznych SN/nN. O ile wymóg ten może mieć uzasadnienie w odniesieniu do zawodowych operatorów (zasadniczo nie zużywających energii na własny użytek), o tyle jest on zupełnie nieracjonalny w przypadku sieci zakładowych.

Podstawowa różnica między OSD zawodowym, a OSD zakładowym sprowadza się do tego, że operator zawodowy dostarcza energię elektryczną w zasadzie wyłączenie do swoich odbiorców. Za stacjami takiego operatora generalnie nie występują żadne jego pobory własne tego OSD. Oznacza to, że ilość energii elektrycznej opomiarowanej na wyjściu ze stacji SN/nN należącej do OSD, powinna zasadniczo odpowiadać ilości energii opomiarowanej na wyjściu z systemu dystrybucyjnego w punktach poboru energii odbiorców. Tymczasem OSD zakładowy swoją sieć przede wszystkim wykorzystuje do dostarczania energii elektrycznej na własne potrzeby. Jedynie w niewielkim zakresie energia ta dostarczana jest do odbiorców (najczęściej podmiotom powiązanym lub kooperantom). Własne potrzeby odbiorcy przemysłowego będącego OSD nie są opomiarowane za stacją SN/nN (tak samo jak klasyczny odbiorca, nie instaluje licznika na każdym swoim odbiorniku energii). Opomiarowanie zużycia OSD przemysłowego odbywa się bowiem w miejscu jego przyłączenia

W związku z tym proponujemy dodanie nowego przepisu (ust.31) w art. 11t ustawy Prawo energetyczne o treści :

„31 Przepisu ust. 1 nie stosuje się do operatora systemu dystrybucyjnego, który rocznie co najmniej 50% energii elektrycznej transportowanej swoimi sieciami przeznacza na użytek własny.”

Zaproponowane brzmienie przepisu odnosi się do kryterium przeznaczenia energii transportowanej systemem dystrybucyjnym. Jest to analogiczne kryterium jak przy wyodrębnianiu zamkniętych systemów dystrybucyjnych. Pozwala ono rozróżnić OSD zawodowych, którzy co do zasady nie zużywają energii przez siebie transportowanej na własne potrzeby, od operatorów przemysłowych.

Cechą tych

instalacji u OSD i OSDn.

Proces ten potrwa kilka miesięcy, dlatego na obecnym etapie prac projektodawca nie znajduje uzasadnienia do rozpatrzenia i ewentualnego uwzględnienia proponowanych zmian.

Uwaga nieuwzględniona.

Proces ten potrwa kilka miesięcy, dlatego na obecnym etapie prac projektodawca nie znajduje uzasadnienia do rozpatrzenia i ewentualnego uwzględnienia proponowanych zmian.

143

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

do sieci operatora nadrzędnego (OSDp lub OSP), zwykle na poziomie wysokiego napięcia. Dane pomiarowe ze stacji SN/nN skonfrontowane z danymi pomiarowymi odbiorców OSD zakładowego przyłączonych na niskim napięciu nie dostarczą zatem żadnych istotnych informacji o działaniu sieci. Nawet bowiem w samej teorii suma zużycia odbiorców przyłączonych do sieci za stacją nie będzie w takich układach odpowiadała ilości energii zmierzonej na wyjściu ze stacji (nie jest to układ „zbilansowany” pomiarowo).

To wszystko przy praktycznie żadnym pozytywnym efekcie wykonania obowiązku. Wykonanie obowiązku z art. 11t ust. 3 PE w przypadku OSD przemysłowych będzie marnotrawieniem znaczących środków finansowych. Środków, których nie można w żaden sposób traktować jako inwestycje i środków, których polski przemysł energochłonny dzisiaj potrzebuje.

ostatnich jest właśnie wykorzystywanie własnych sieci do transportu energii na potrzeby własne.

W związku z proponowanym ograniczeniem obowiązku instalacji liczników zdalnego odczytu w stacjach SN/nN - przez operatorów systemów dystrybucyjnych przemysłowych, zasadnym jest wprowadzenie także przepisu abolicyjnego dla takich operatorów, którzy nie wykonają obowiązku do końca 2025 roku. Tak by nie podlegali oni karom z tego tytułu. W związku z tym proponujemy:

„Art. 131

1. Nie wszczyna się postępowań w sprawie o wymierzenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 56 ust. 1 pkt 30d ustawy zmienianej w art. 1 w związku z niewykonaniem obowiązku z art. 11t ust. 3 tej ustawy, wobec operatorów systemów dystrybucyjnych, o których mowa w art. 11t ust. 31 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

2. Postępowania wszczęte w sprawie wymierzenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 56 ust. 1 pkt 30d ustawy zmienianej w art. 1, wobec

144

Stanowisko do uwagi

L.p.

152

153

154

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

podmiotów, o których mowa w ust. 1, umarza się.”

W art. 9g ustawy – Prawo energetyczne dodaje się ust. 13 w brzmieniu:

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

Stowarzysze nie Branży Fotowoltaicz nej i Magazynowa nia Energii (SBFiME)

Nowy artykuł

Uproszczenie wymagań wobec telemechaniki dla instalacji typu A.

(zmiana ustawy

– Prawo energetyczne)

Dla instalacji, które nie spełnią definicji mikroinstalacji, a mieszczą się w typie A (do 200 kW), postulujemy zniesienie nadmiarowych wymogów telemechaniki (koszt 100-200 tys. zł).

Proponujemy możliwość pobierania opłaty za ponadnormatywne wprowadzenie energii do sieci zamiast wymogu kosztownego sprzętu.

Stowarzysze nie Branży Fotowoltaicz nej i Magazynowa nia Energii (SBFiME)

Nowy artykuł

Zniesienie pozwolenia na budowę dla instalacji dachowych do 1 MW.

Obecne przepisy wymagają pozwolenia na budowę dla instalacji powyżej 150 kW. Postulujemy zniesienie tego obowiązku dla instalacji od 151 kW do 999 kW zlokalizowanych na dachu, które nie naruszają jego obrysu. Ułatwi to rozwój PV w sektorze przemysłowym i MŚP.

Stowarzysze nie Branży Fotowoltaicz nej i Magazynowa

Nowy artykuł

(zmiana ustawy

– Prawo budowlane)

(zmiana ustawy o planowaniu i zagospodarowa

Zwolnienie z warunków zabudowy (WZ) dla PV.

Postulujemy wyłączenie z konieczności uzyskiwania decyzji WZ dla:

1) naziemnych instalacji PV do 500 kW;

2) dachowych instalacji PV bez limitu mocy.

Brak planów miejscowych (MPZP) blokuje inwestycje MŚP.

145

„13. W instrukcjach (...) dla modułów wytwarzania energii typu A, wymagania w zakresie zdolności przesyłania informacji w czasie rzeczywistym (telemechaniki) ogranicza się do niezbędnego minimum. Operator ma prawo ustalić opłatę zastępczą za ponadnormatywne wprowadzanie energii.”

Dodaje się art. wprowadzający zmiany w ustawie – Prawo budowlane:

„W art. 29 ust. 4 pkt 3 lit. c wyrazy »o mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 150 kW« zastępuje się wyrazami: »o mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1000 kW«.”

Dodaje się art. wprowadzający zmiany w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

„Nie wymagają wydania decyzji o warunkach zabudowy roboty

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę nia Energii (SBFiME)

155

Harmony Energy Poland sp. z o.o.

Polskie Stowarzysze nie Magazynowa nia Energii

PSME

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) niu przestrzennym)

Nowa jednostka redakcyjna

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Obowiązujący stan prawny zawiera poważną lukę prawną dotyczącą sposobu rozumienia magazynów energii na gruncie przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Luka ta została zidentyfikowana zarówno na poziomie parlamentarnym (zob. interpelację poselską nr K10INT2470) oraz była przedmiotem wykładni i stanowiska Ministra Motyki (stanowisko Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 5 maja 2024 r. sygn.: DELGWRD.050.13.2024.ŁB).

Wdrażana obecnie reforma planowania i zagospodarowania przestrzennego jedynie potęguje obecne wątpliwości prawne, kreując fundamentalne ryzyka inwestycyjne w tym kluczowym dla gospodarki i bezpieczeństwa energetycznego obszarze jakim są inwestycje w magazyny energii.

Zachodzi ryzyko że wraz z pełnym wejściem w życie reformy planowani i zagospodarowania przestrzennego przepisy krajowe uniemożliwią całkowicie polskim przedsiębiorcą, a być może również prosumentom realizację nie tylko dużych instalacji magazynowania energii lecz również mniejszych instalacji co do których na etapie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę lub weryfikacji zgłoszeń, koniecznym będzie sprawdzenie zgodności planowanej inwestycji w magazyn energii z zapisami obowiązujących na danym terenie dokumentów planistycznych.

Przepisy nie określają bowiem czym jest magazyn energii na

budowlane polegające na montażu instalacji fotowoltaicznych:

1) na obiektach budowlanych – bez względu na moc;

2) na gruncie – o mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 500 kW.”

W ustawie z dnia 27 marca 2003 r. – o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (T.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130, z późn. zm.1) wprowadza się następujące zmiany: 1)

w art. 2 po pkt 35 dodaje się pkt 36 w brzmieniu:

„36) „magazyn energii” – należy przez to rozumieć urządzenie infrastruktury technicznej, o którym mowa w art. 3 pkt 10ka) ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne;”;

w art. 61 ust. 3 pkt 2) otrzymuje brzmienie:

„2) obiektów liniowych i urządzeń infrastruktury technicznej, w tym magazynów energii;”;

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2024 r. poz. 1907, 1940, z 2025 r. poz. 527 i 680.

146

Stanowisko do uwagi

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

gruncie przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym i na obszarach o jakim przeznaczeniu czy kategorii planistycznej może być lokowany. Problem ten będzie szczególnie dotkliwy na gruncie nowych przepisów określających rodzaje stref planistycznych w planach ogólnych - magazyny energii nie są bowiem ujęte obecnie w żadnej ze stref planistycznych określonych w rozporządzeniu Ministra Rozwoju i Technologii z dnia 8 grudnia 2023 r. w sprawie projektu planu ogólnego gminy, dokumentowania prac planistycznych w zakresie tego planu oraz wydawania z niego wypisów i wyrysów (Dz. U. poz. 2758 z późn. zm.). W związku z powyższym zachodzi poważne ryzyko, że na gruncie reformy planowania zagospodarowania przestrzennego brak będzie możliwości lokowania magazynów energii lub że organy wydające poszczególne decyzje administracyjne będą miały takie wątpliwości i proces inwestycyjny magazynów energii będzie wstrzymany. To z kolei może prowadzić do zatrzymania wydatkowania funduszy europejskich i krajowych przeznaczonych na tego typu inwestycje, oraz przekładać się na wzrost kosztów energii po stronie odbiorców końcowych z uwagi na wolniejsze procesy transformacji energetycznej. Pojawić się może również ryzyko i trudności dokończenia inwestycji w magazyny energii, które pozyskały kontakty na rynku mocy i będą miały zablokowane uzyskanie w odpowiednim czasie decyzji o warunkach zabudowy, planów miejscowych lub pozwoleń na budowę.

Usunięcie powyższej luki prawnej jest ważne zarówno dla skutecznej transformacji systemu elektroenergetycznego i rynku ciepła, lecz również z punktu widzenia bezpieczeństwa energetycznego.

Dotychczasowa praktyka pokazuje, że z uwagi na powyższą lukę inwestorzy starają się „ustrukturyzować” projekty:

147

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

- jako instalacje OZE dodając do magazynu energii niewielką instalację OZE i dzięki temu instalacja może być realizowana na bazie przepisów dedykowanych odnawialnym źródłom energii w oparciu o definicję o „instalacji odnawialnego źródła energii” (art. 2 pkt 13) ustawy OZE,

- albo jako „zabudowa magazynowa wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą” w oparciu o przepisy § 3 pkt 54) rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko,

- albo jako urządzenia lub „urządzenia infrastruktury technicznej” w oparciu o definicje i przepisy ustawy – Prawo energetyczne (zob. def. legalną art. 3 pkt 10k) magazyn energii elektrycznej stanowi instalację umożliwiającą magazynowanie energii elektrycznej i wprowadzenie jej do sieci elektroenergetycznej. Z kolei „instalacja” to zespół urządzeń technicznych z układami połączeń stosowany w procesach energetycznych (zob. def. legalne art. 3 pkt 9) i 10).

Podejmowane są również próby lokowania magazynów energii na terenach usługowych – z uwagi na to że magazyny energii mogą służyć do świadczenia różnego rodzaju usług energetycznych.

Wszystkie te interpretacje stanowią próbę zbudowania „protezy” regulacyjnej przez przedsiębiorców starających się w sposób kreatywny wypełnić lukę prawną i bezczynność ustawodawcy, który nie dostrzega inwestycji w obszarze magazynowania energii na gruncie przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Jak wskazano na wstępie, luka ta została zidentyfikowaną przez ww. organy (zob. pisma Ministra Motyki i interpretację poselską przywołaną na wstępie) – jednak wciąż nie została usunięta.

Z uwagi na powyższe brak wyraźnego określenia statusu magazynu energii na gruncie przepisów o planowaniu i

148

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Proponowana zmiana – dodanie ust. 31 w art. 11t PE W celu racjonalizacji wymogów ZPP postuluje dodanie przepisu:

„31. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do operatora systemu dystrybucyjnego, który rocznie co najmniej 50% energii elektrycznej transportowanej swoimi sieciami przeznacza na użytek własny.”

Kryterium to jest spójne z logiką obowiązującą przy zamkniętych systemach dystrybucyjnych i pozwala w sposób obiektywny rozróżnić: ● operatorów publicznych ● operatorów przemysłowych

– dla których obowiązek jest zbędny i niecelowy.

Uwaga nieuwzględniona.

Proces ten potrwa kilka miesięcy, dlatego na obecnym etapie prac projektodawca nie znajduje uzasadnienia do rozpatrzenia i ewentualnego uwzględnienia proponowanych zmian.

zagospodarowaniu przestrzennym powinien zostać w trybie pilnym usunięty.

Przytoczone powyżej stanowisko Ministra Motyki, jak również istniejące orzecznictwo (zob. wyrok WSA w Łodzi z dnia 6 lutego 2025 r. (sygn. II SA/Łd 855/24 -) wyraźnie wskazują że, magazyny energii powinny być traktowane jako urządzenia infrastruktury technicznej zgodnie z art. 61 ust. 3 u.p.z.p., i w taki sposób powinny zostać ujęte bezpośrednio w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. 156

Związek Przedsiębior ców i Pracodawcó w

Związek Przedsiębiorców i Pracodawców pozytywnie ocenia kierunek działań zaproponowanych w projekcie UDER92.

Projekt stanowi krok w stronę uproszczenia regulacji i ograniczenia zbędnych obowiązków administracyjnych. Na szczególną uwagę zasługują: ● uporządkowanie definicji magazynów energii oraz wprowadzenie definicji magazynów ciepła/chłodu; ● zwiększenie czytelności rozliczeń dla gospodarstw domowych poprzez obowiązek przygotowania niespecjalistycznego podsumowania faktury; ● umożliwienie sprzedaży ciepła w relacjach B2B poza taryfą w sytuacji zgodnej woli stron; ● doprecyzowanie ram systemów wsparcia dla kogeneracji oraz umożliwienie jednokrotnej aktualizacji danych ofertowych; ● uporządkowanie wybranych obowiązków dotyczących IRiESP i IRiESD.

Art. 11t ust. 3 Prawa energetycznego – wyłączenie dla OSD przemysłowych Obowiązujący art. 11t ust. 3 PE nakłada na wszystkich operatorów systemów dystrybucyjnych obowiązek instalacji liczników zdalnego odczytu (LZO) we wszystkich stacjach elektroenergetycznych SN/nN.

Analiza praktyki

149

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

funkcjonowania różnych typów sieci dystrybucyjnych wskazuje, że:

1. Obowiązek instalacji LZO jest nieadekwatny i niefunkcjonalny dla OSD zakładowych (przemysłowych)

W przypadku OSD przemysłowych: • zdecydowana większość energii jest zużywana na potrzeby własne, a nie przekazywana do odbiorców; • sieci zakładowe nie tworzą struktur pomiarowo zbilansowanych – pobór własny nie jest opomiarowywany na poziomie SN/nN, lecz na poziomie przyłączenia do operatora nadrzędnego (OSDp/OSP); • porównanie pomiarów „wyjścia stacji” z pomiarami odbiorców nie daje żadnej wartości analitycznej ani eksploatacyjnej; • przepis generuje koszty liczone w milionach złotych – instalacja LZO często wymaga przebudowy stacji transformatorowych; • obowiązek nie wynika z przepisów UE – jest autonomiczną decyzją polskiego ustawodawcy i nie jest stosowany w takim zakresie w innych państwach członkowskich.

2. Realizacja obowiązku instalacji LZO prowadziłaby do marnotrawienia środków Obciążenia finansowe ponoszone przez przedsiębiorstwa energochłonne oraz zakłady przemysłowe nie korelowałyby z żadnym efektem regulacyjnym ani poprawą jakości danych pomiarowych.

150

Art. 131 projektu – konieczność wprowadzenia przepisu abolicyjnego Konsekwencją powyższej zmiany byłaby konieczność wprowadzenia przepisu abolicyjnego:

„Art. 131 1.

Nie wszczyna się postępowań w sprawie o wymierzenie kary pieniężnej, o której mowa w art. 56 ust. 1 pkt 30d ustawy zmienianej w art. 1, wobec operatorów systemów dystrybucyjnych, o których mowa w art. 11t ust. 31 ustawy zmienianej w art. 1. 2.

Postępowania wszczęte przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy umarza się.”

Rozwiązanie to: ● eliminuje ryzyko sankcjonowania podmiotów za obowiązek, który ustawodawca uznaje za zbędny, ● zapewnia pełną spójność temporalną zmian, ● wzmacnia przewidywalność regulacyjną i zasadę zaufania obywateli do państwa.

Stanowisko do uwagi

L.p. 157

Podmiot wnoszący uwagę Polskie Towarzystw o Energetyki Cieplnej Konfederacja Lewiatan

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Przepisy przejściowe i końcowe w zakresie zmienianego art. 32 ustawy Prawo energetyczne (koncesje)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Zwracamy uwagę, że ustawa w zakresie zwolnienia z koncesjonowania nie powinna dotyczyć tylko i wyłącznie źródeł ciepła/systemów ciepłowniczych oddanych do użytku po wejściu w życie ustawy. Powinny zostać sformułowane odpowiednie przepisy przejściowe oraz końcowe, które dadzą możliwość wyjścia z koncesjonowania źródłom/systemom ciepłowniczym spełniającym warunek wynikający z art. 32 ust. 4a ustawy Prawo energetyczne.

158

Polskie Towarzystw o Energetyki Cieplnej

Uwaga dodatkowa konieczność przyspieszenia procesu inwestycyjnego

Proponujemy wprowadzenie uproszczeń w procedurach administracyjnych, między innymi w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa, które przekażemy w odrębnym dokumencie.

159

TOE

Uzasadnienie

W uzasadnieniu do UDER92 widnieje informacja: „Do pouczenia przedsiębiorstwa energetyczne dołączą formularz, w którym odbiorca poza danymi identyfikującymi go, zaznaczy na liście

TAURON

151

Stanowisko do uwagi Uwaga nieuwzględniona.

Dodanie odpowiednich zapisów w art. 64 ust. 1e, art. 64 ust. 2b, art. 77 ust. 1a, art. 77 ust. 2c, art. 89 ust.1a i art. 90 ust. 2b ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

Uwaga uwzględniona.

Uzasadnienie zostanie doprecyzowane.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

PKEE

160

Polska Organizacja Przemysłu i Handlu Naftowego (POPiHN)

Nowy przepis

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

oferowanych przez przedsiębiorstwo energetyczne kanałów komunikacji elektronicznej, preferowane przez siebie sposoby komunikacji.”

Zgodnie z projektowanymi przepisami, Klient jest informowany o dostępnych sposobach komunikacji elektronicznej, natomiast nie wybiera preferowanego sposobu tej komunikacji. Naszym zdaniem takie rozwiązanie (brak wyboru preferowanej metody przez klienta) jest optymalne i należy skorygować treść uzasadnienia. W przypadku wskazania przez Klienta jednego, preferowanego sposobu komunikacji, bardzo trudna, wręcz niemożliwa, będzie organizacja przebiegu procesów korespondencyjnych po stronie przedsiębiorstwa energetycznego.

Ponadto przyjęcie takiego zawężającego rozwiązania znacznie ograniczy przedsiębiorstwu energetycznemu liczbę kanałów dostępnych do komunikacji z klientem.

Proponujemy umożliwienie wykorzystania „wody odzyskanej” na cele przemysłu energetycznego i ciepłowniczego.

Obecnie wprowadzając pojęcie „wody odzyskanej”, sprecyzowano wyłącznie regulacje dot. rolnictwa oraz dodano, że woda odzyskana może być ponownie wykorzystywana w przemyśle, nie doprecyzowując jednak konkretnych wymagań jej przeznaczenia w odniesieniu do przemysłu energetycznego i ciepłowniczego. Brak regulacji unijnych i krajowych w tym zakresie.

Konsekwencją braku dedykowanych ciepłownictwu regulacji w zakresie wody odzyskanej jest praktyczny brak możliwości jej wykorzystania w procesach chłodzenia zamiast wody z zasobów naturalnych.

Wprowadzenie do ustawodawstwa polskiego definicji „wody odzyskanej” z doprecyzowaniem, że dla przemysłu energetycznego i ciepłowniczego istnieć będzie możliwość wykorzystania na cele technologiczne ścieków komunalnych, które zostały oczyszczone zgodnie z wymogami określonymi w

Art. W ustawie z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1087, 1089 i 1473), w art. 16:

1) nadaje się nowe brzmienie lit. d w pkt. 61 w brzmieniu:

„d) wody pochodzące z obiegów chłodzących elektrowni lub elektrociepłowni, w tym odzyskana woda wykorzystywana na cele technologiczne w przemyśle energetycznym i ciepłowniczym;”;

2) dodaje się lit. a w pkt. 69 w brzmieniu:

„a) odzyskana woda – oznacza ścieki komunalne, które zostały oczyszczone zgodnie z wymogami określonymi w dyrektywie 91/271/EWG i które zostały

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

152

L.p.

161

Podmiot wnoszący uwagę

Polska Organizacja Rozwoju Technologii Pomp Ciepła

„PORT PC”

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Nowy przepis

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Dyrektywie Rady 91/271/EWG z dnia 21 maja 1991 r. dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych (bez dodatkowych stopni podczyszczenia), co w konsekwencji da możliwość ich kwalifikacji jako wód pochłodniczych.

Skutkami zmiany byłoby: • ograniczenie poboru wody słodkiej z jednolitych części wód powierzchniowych i gruntowych do celów technologicznych w przemyśle energetycznym i ciepłowniczym; zmniejszenie kosztów wytwarzania energii elektrycznej i ciepła.

Stanowisko dotyczące projektu ustawy UDER92 w zakresie kwalifikowania ciepła z elektrycznych pomp ciepła w efektywnych systemach ciepłowniczych. Celem stanowiska jest doprecyzowanie przepisów w taki sposób, aby ich brzmienie było w pełni zgodne z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1791 (EED), dyrektywą REDII oraz z opublikowanymi przez Komisję Europejską w 2024 r. „Wytycznymi dotyczącymi interpretacji art. 26 EED”.

W wytycznych Komisji Europejskiej przedstawiono jednoznaczną interpretację, że ciepło w całości dostarczone przez elektryczną pompę ciepła powinno być kwalifikowane jako energia z odnawialnych źródeł energii, o ile pompa ciepła spełnia minimalne wymogi efektywności określone w załączniku VII dyrektywy REDII. Komisja wskazuje wprost, że takie ciepło należy traktować jako energię odnawialną przy określaniu zgodności systemu ciepłowniczego z wymaganiami efektywnego systemu ciepłowniczego w rozumieniu dyrektywy EED. Jest to potwierdzone literalnie w sekcji wytycznych dotyczącej klasyfikacji nośników energii w systemach ciepłowniczych, zgodnie z którą ciepło z elektrycznych pomp ciepła spełniających kryteria REDII jest w całości energią odnawialną.

poddane dalszemu oczyszczaniu w zakładzie odzyskiwania wody zgodnie z sekcją 2 do załącznika I do rozporządzenia 2020/741 w sprawie minimalnych wymogów dotyczących ponownego wykorzystania wody;”.

153

Propozycja legislacyjna: W art. 7b po ust. 4a proponujemy dodanie ust. 4b w brzmieniu: „Na potrzeby ustalenia udziału energii z odnawialnych źródeł energii w efektywnym systemie ciepłowniczym, zgodnie z art. 2 pkt 46 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1791, za energię odnawialną uznaje się w 100% ciepło dostarczone przez elektryczną pompę ciepła, jeżeli sezonowy współczynnik efektywności SCOP, określony zgodnie z właściwymi normami zharmonizowanymi, jest równy lub wyższy niż 2,5.”

Proporcjonalne liczenie energii odnawialnej dla SCOP < 2,5 W art. 7b po ust. 4b proponujemy dodanie. 4c w brzmieniu: „W przypadku, gdy sezonowy

Stanowisko do uwagi

Uwaga nieuwzględniona.

Przepis umożliwiający włączenie pomp ciepła do urządzeń wytwarzających ciepło, które jest objęte obowiązkiem zakupu, jest projektowany przy implementacji REDIII (UC118).

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Z tego względu zasadne jest doprecyzowanie przepisów projektu UDER92 w taki sposób, aby ciepło z elektrycznych pomp ciepła o sezonowym współczynniku efektywności SCOP równym lub wyższym niż 2,5 było traktowane w całości jako energia odnawialna. Próg ten jest zgodny z metodologią stosowaną na poziomie Unii Europejskiej i wynika z relacji η określonej w załączniku VII REDII. Elektryczne pompy ciepła spełniające warunek SCOP ≥ 2,5 są traktowane w prawie unijnym jako technologie wysokosprawne i stanowią jedną z podstawowych technologii dekarbonizacji systemów ciepłowniczych.

W przypadku elektrycznych pomp ciepła o SCOP niższym niż 2,5 konieczne jest stosowanie podejścia proporcjonalnego, zgodnego z załącznikiem VII dyrektywy REDII, w którym za energię odnawialną uznaje się wyłącznie część ciepła odpowiadającą energii pobranej z otoczenia lub energii ciepła odpadowego. Zapewnia to zgodność z zasadami raportowania określonymi w EED, zapobiega zawyżaniu udziału OZE oraz premiuje inwestycje w urządzenia o wyższej efektywności.

Proponowane doprecyzowanie przepisów zwiększa przejrzystość regulacyjną, eliminuje ryzyko rozbieżnych interpretacji i umożliwia spójne, zgodne z unijną metodologią raportowanie udziału energii odnawialnej przez operatorów systemów ciepłowniczych. Jednocześnie wspiera rozwój nowoczesnych, niskoemisyjnych technologii oraz przyczynia się do realizacji celów polityki klimatycznej i energetycznej.

PORT PC wnosi o uzupełnienie art. 1 projektu ustawy UDER92 o następujące przepisy:

Uznanie 100% ciepła z elektrycznych pomp ciepła o SCOP ≥ 2,5 za energię odnawialną

154

współczynnik efektywności SCOP elektrycznej pompy ciepła, określony zgodnie z właściwymi normami zharmonizowanymi, jest niższy niż 2,5, za energię odnawialną uznaje się wyłącznie część energii cieplnej odpowiadającą ilości energii pobranej z otoczenia lub energii ciepła odpadowego, zgodnie z metodologią określoną w załączniku

VII

dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001.”

Proponowane przepisy odzwierciedlają wprost oficjalną interpretację Komisji Europejskiej i zapewniają pełną zgodność krajowego prawa z dyrektywami REDII i EED. Umożliwiają właściwą kwalifikację energii z elektrycznych pomp ciepła w efektywnych systemach ciepłowniczych, wspierają modernizację i dekarbonizację polskiego ciepłownictwa oraz zapobiegają błędnemu traktowaniu pomp ciepła na równi z kotłami elektrycznymi, co pozostawałoby w sprzeczności z prawem unijnym.

Stanowisko do uwagi

L.p. 162

Podmiot wnoszący uwagę

PKEE

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Dodanie nowych jednostek redakcyjnych w projekcie i zmienianego aktu prawnego – ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku, jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r. poz. 1881 ze zm.) – dotyczy zmiany przepisów art. 59a ust. 4 pkt 21, art. 72 ust. 1 pkt 29, art. 72 ust. 2 oraz art. 11 ust. 4. ustawy z dnia

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Potrzeba wprowadzenia regulacji uznającej inwestycje towarzyszące inwestycjom w zakresie elektrowni szczytowopompowych za inwestycje strategiczne w rozumieniu ustawy ocenowej.

Doprecyzowanie w specustawie ESP, że organ właściwy do sporządzenia planu ogólnego gminy jest związany decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji ESP oraz decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji towarzyszącej inwestycji ESP.

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

155

Propozycja rozwiązania:

1) w art. 59a w ust. 4 pkt 21 otrzymuje brzmienie:

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) 14 kwietnia 2023 r. o przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie elektrowni szczytowopompowych oraz inwestycji towarzyszących (Dz. U. z 2025 r. poz. 264)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu inwestycji towarzyszących (Dz. U. 2025 r. poz. 264.);”;

2) w art. 72 w ust. 1 pkt 29 otrzymuje brzmienie:

3) w art. 72 w ust. 2 po pkt 1e dodaje pkt 1f w brzmieniu:

156

Stanowisko do uwagi

L.p.

163

Podmiot wnoszący uwagę

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Propozycja dodania w zakresie deregulacji postanowień dotyczących Prawa energetycznego, polegająca na dodaniu w art. 1 nowelizowanej ustawy pkt 5) w zakresie zmiany art. 9d poprzez dodanie nowej jednostki redakcyjnej w ust. 1j.

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Projektowana zmiana w art. 9d polega na dodaniu ust. 1j zawierającego określenie przypadków świadczenia usług niewpływających na niezależność Operatora systemu dystrybucyjnego (dalej OSD), ma charakter deregulacyjny w zakresie Prawa energetycznego, wpisujący się w założenia niniejszego projektu. Celem przedłożonej propozycji jest doprecyzowanie przepisów dot. niezależności OSD - tak, aby jednoznacznie dopuścić realizację przez OSD działalności niekoncesjonowanej i nietaryfowanej, związanej z budową lub eksploatacją sieci i instalacji energetycznych.

157

Propozycja rozwiązania:

5) w art. 9d po ust. 1h dodaje się ust. 1j w brzmieniu: 1j. Zasad niezależności operatora systemu dystrybucyjnego, w szczególności określonych w ust. 1d, nie narusza świadczenie przez tego operatora usług związanych z budową lub utrzymaniem instalacji gazowych lub elektrycznych na zlecenie innych podmiotów lub realizacja czynności wymienionych w art. 9c na zlecenie innego operatora systemu elektroenergetycznego lub gazowego.

Stanowisko do uwagi

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

164

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

165

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Propozycja dodania w zakresie deregulacji postanowień dotyczących Prawa energetycznego, poprzez dodanie w projekcie nowelizowanej ustawy w art. 1 w pkt 5) lit. a) odnoszącej się do zmiany brzmienia w art. 32 ust. 1 pkt 2a Prawa energetycznego i wprowadzenie lit. b) w zakresie zmiany wynikającej z projektowanego ust. 4a tego przepisu.

Propozycja dodania do projektu nowelizowanej ustawy w art. 4

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Celem proponowanego rozwiązania mającego charakter rozwiązania deregulacyjnego i wpisującego się w założenia niniejszego projektu ustawy, jest zmniejszenie barier o charakterze administracyjno – prawnym, poprzez zmniejszenie liczby zbędnych i nadmiernych wymogów regulacyjnych dla przedsiębiorców. Wiąże się także ze zmniejszeniem kosztów ponoszonych przez przedsiębiorców związanych z koniecznością uzyskania koncesji.

Konieczność uzyskiwania koncesji dla stacji regazyfikacji LNG przyłączonych do dystrybucyjnej sieci gazowej jest nadmiernym obciążeniem administracyjnym prowadzenia działalności gospodarczej w skali lokalnej lub regionalnej. Koncesję powinno stosować się w przypadku działalności, która ma szczególne znaczenie ze względu na ważny interes publiczny lub na bezpieczeństwo państwa i obywateli. Regazyfikacja skroplonego gazu ziemnego realizowana w skali lokalnej lub regionalnej nie jest działalnością spełniającą te kryteria.

5) w art. 32 dodanie lit. a) odnoszącej się do zmiany brzmienia w ust. 1 pkt 2a i wprowadzenie lit. b) odnoszącego się do ust. 4a:

a) ust. 1 pkt 2a otrzymuje brzmienie:

2a) skraplania gazu ziemnego i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego w instalacjach skroplonego gazu ziemnego o przepustowości wynoszącej co najmniej 200 m3/h, z wyłączeniem instalacji skroplonego gazu ziemnego przyłączonych do sieci dystrybucyjnej gazowej;

b) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu: (zgodnie ze zmianą zaproponowaną przez Projektodawcę).

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

Propozycja dodania w art. 4 nowelizowanej ustawy zmiany w ustawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu (dalej Ustawa terminalowa) poprzez zmianę art. 38 pkt 7 polegającym na utworzeniu dwóch jednostek

Art. 4. W ustawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu (Dz. U. z 2025 r. poz.

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

158

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) zmiany w zakresie art. 38 pkt 7 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjne go skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu iw konsekwencji zmiana kolejnych artykułów w nowelizowanej ustawie (dostosowanie numeracji).

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

redakcyjnych, poprzez umieszczenie dotychczasowej treści tego przepisu w lit. a) oraz dodaniu lit. b) w brzmieniu odnoszącym się do instalacji wytwarzania biogazu lub biometanu oraz inwestycji służącym zwiększeniu możliwości odbioru biogazu lub biometanu przez system dystrybucyjny gazowy, wraz z infrastrukturą niezbędną do ich obsługi.

Niniejsza propozycja ma w ocenie Spółki charakter deregulacyjny i tym samym wpisuje się zakres procedowanej nowelizacji.

Proponowana zmiana umożliwi terminowe i sprawne przygotowanie i realizacji inwestycji Spółki niezbędnych do przyłączenia do systemu dystrybucyjnego gazowego instalacji do wytwarzania biogazu lub biometanu.

Jak pokazuje praktyka wprowadzenie w 2021 r. do ustawy o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu analogicznego postanowienia dotyczącego przyłączeń i gazociągów do jednostek wytwarzających energię elektryczną lub ciepło znacznie przyspieszyło przyłączanie do dystrybucyjnej sieci gazowej takich podmiotów jak Energa Kogeneracja, Veolia, PGE, Enea, PGNiG Termika, odpowiedzialnych za produkcję i dostarczanie ciepła mieszkańcom dużych aglomeracji (Łódź, Kielce, Białystok, Elbląg, czy Rybnik).

Jednocześnie, zapewnienie możliwości korzystania z rozwiązań specjalnych na potrzeby każdej jednostki, pozwoliło na zabezpieczenie dostaw gazu także mniejszym źródłom spalania usytuowanym w całym kraju, także poza dużymi ośrodkami miejskimi, np. w Ostródzie, Cerekwii czy w Zgorzelcu. Wymaga przy tym podkreślenia, że pozyskanie pozwoleń na budowę gazociągów i towarzyszącej im infrastruktury w trybie specjalnym trwa dużo szybciej i w zależności od parametrów sieci (długości, złożoności) może zakończyć się po 2,5 – 3,5 roku.

1222) art. 38 pkt 7 otrzymuje następujące brzmienie:

a) budowa przyłączy i gazociągów stanowiących przyłączenia do systemu dystrybucyjnego gazowego jednostki wytwórczej lub jednostki kogeneracji należącej do odbiorcy końcowego dokonującego zakupu paliw gazowych, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, na potrzeby wytwarzania energii elektrycznej lub ciepła w tych jednostkach wraz z infrastrukturą niezbędną do ich obsługi;

„b) budowa przyłączy i gazociągów niezbędnych do przyłączenia do systemu dystrybucyjnego gazowego instalacji do wytwarzania biogazu lub biometanu oraz inwestycje służące zwiększeniu możliwości odbioru biogazu lub biometanu przez system dystrybucyjny gazowy, wraz z infrastrukturą niezbędną do ich obsługi.”

159

Stanowisko do uwagi

L.p.

166

167

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Dodanie art. 3a pkt 5-7 do projektu (lub art. 4 i odpowiednia zmiana numeracji kolejnych artykułów) dot. art. 9 oraz 15 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych

IZBA

GOSPODAR

CZA

Dodanie art. 3a pkt 3-4 do projektu (lub art. 4 i

Treść uwagi W porównaniu do gazociągów, projektowanych bez tzw.

„specustawy”, okres ich przygotowania jest znacząco dłuższy. Ponadto z analiz Spółki wynika, że przyspieszenie procesu projektowania w trybie specjalnym przekłada się również na znaczne oszczędności nakładów inwestycyjnych.

Proponuje się dodanie możliwości uzyskania statusu członka giełdy oraz izby rozrachunkowej przez inne podmioty, na warunkach określonych w regulaminach odpowiednio giełdy towarowej oraz izby rozrachunkowej. Poszerzenie katalogu członków wynika ze specyfiki obrotu towarami giełdowymi.

Elastyczność w tym zakresie w regulaminach giełdy i izby jest konieczna ze względu na znaczne zróżnicowanie podmiotów uczestniczących w obrocie różnymi towarami. Z oczywistych względów wymogi i zakres podmiotów mogą się różnić w zależności od danego typu towaru giełdowego, dlatego zasadnym pozostawienie jest szczegółowej regulacji w tym przedmiocie regulaminom odpowiednio giełdy towarowej oraz izby rozrachunkowej. Zapewni to również elastyczność niezbędną do dalszego rozwoju rynku towarowego, w tym np. transparentnego hurtowego rynku biomasy.

Zasada, że przedmiotem obrotu na ryku regulowanym oraz zorganizowanej platformie obrotu może być tylko derywat, którego instrument bazowy jest notowany na giełdzie towarowej jest nadmiernie ograniczająca i w chwili obecnej nie znajduje

160

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Art. 3a. W ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych wprowadza się następujące zmiany: (…)

5) w art. 9 w ust. 3 w pkt 8 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 9 w brzmieniu:

„9) inne podmioty, jeśli przewiduje to regulamin giełdy, na warunkach w nim określonych”;

6) w art. 9 usuwa się ust 6, 7 i 8;

7) art. 15 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Członkami giełdowej izby rozrachunkowej mogą być również inne podmioty wykonujące zadania w zakresie rozliczania transakcji zawieranych w obrocie towarami giełdowymi, na warunkach określonych w regulaminie izby, o którym mowa w art. 16.”.

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

Art. 3a. W ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych wprowadza się następujące zmiany:

Obecnie procedowany jest projekt ustawy o zmianie ustawy – Prawo energetyczne i ustawy o OZE (UD284) i niniejsza uwag może być rozważona w ramach prac nad projektem UD284.

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

GAZOWNI

CTWA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) odpowiednia zmiana numeracji kolejnych artykułów) dot. art. 5 pkt 2c i ust. 2i ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

już uzasadnienia. Powiazanie możliwości notowania derywatu (…) na rynku regulowanym i OTF z notowaniem instrumentu bazowego na giełdzie towarowej nie spełnia żadnej funkcji, a 3) art. 5 pkt 2c otrzymuje uniemożliwia notowanie wielu potrzebnych instrumentów następujące brzmienie: pochodnych na rynku regulowanym i OTF. Konsekwentnie „2c. Na rynku regulowanym, o rekomenduje się usunięcie tej zasady. Na rynkach którym mowa w ust. 2b, może być zagranicznych funkcjonują m. in. derywaty pogodowe, które prowadzony obrót wyłącznie: pomagają adekwatnie wycenić i minimalizować

1) Instrume1) ryzyka instrumentami finansowymi, o związane z pogodą dla zależnych od niej sektorów gospodarki których mowa w art. 2 u art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. m. in. rolnictwa. d, e oraz i ustawy z dnia 29lipca2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, a także papierami wartościowymi, o których mowa w pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, odnoszącymi się do towarów, wskaźników lub mierników, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. i tej Ustawy, w tym derywatami elektroenergetycznymi i derywatami gazowymi;

2) instrumentami finansowymi, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. j ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;

3) instrumentami pochodnymi, których instrumentem bazowym jest instrument finansowy, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. j ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;

161

Stanowisko do uwagi

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

4) pięciodniowymi kontraktami terminowymi typu future, o których mowa w art. 3 pkt 30b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.”

4) art. 5 ust. 2i otrzymuje następujące brzmienie:

„2i. Na zorganizowanej platformie obrotu, o której mowa w ust. 2h, może być prowadzony obrót wyłącznie:

1) instrumentami finansowymi, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. d, e oraz i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, a także papierami wartościowymi, o których mowa w pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, odnoszącymi się do towarów, wskaźników lub mierników, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. i tej Ustawy, w tym derywatami elektroenergetycznymi i derywatami gazowymi;

162

Stanowisko do uwagi

L.p.

168

Podmiot wnoszący uwagę

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Dodanie art. 3a pkt 1-2 do projektu (lub art. 4 i odpowiednia zmiana numeracji kolejnych artykułów) dot. art. 3a i art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 26

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Zgodnie z obecnie obowiązującym art. 124 ust. 9 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii oraz art. 85 Ustawy z dnia 14 grudnia 2018 r. o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawnej kogeneracji giełda towarowa może prowadzić obrót gwarancjami pochodzenia. Ustawa o giełdach towarowych nie odnosi się jednak wprost także do rozliczania takich transakcji przez giełdę towarową lub do możliwości powierzenia ich rozliczenia izbie rozliczeniowej. Proponowana zmiana służy usunięciu tej luki.

163

2) instrumentami finansowymi, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. j ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;

3) instrumentami pochodnymi, których instrumentem bazowym jest instrument finansowy, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. j ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;

4) produktami energetycznymi będącymi przedmiotem obrotu hurtowego, które muszą być wykonywane przez dostawę, w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.”

Art. 3a. W ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych wprowadza się następujące zmiany: 1)

Art. 3a ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Oświadczenia woli składane w związku z dokonywaniem czynności w zakresie obrotu towarami giełdowymi, prawami lub obowiązkami, o których mowa w ustawie z dnia 8 grudnia 2017 r. o rynku mocy (Dz. U. z 2023 r. poz.

Stanowisko do uwagi

Uwaga poza zakresem projektowanych regulacji.

L.p.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) października 2000 r. o giełdach towarowych

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu 2131), oraz gwarancjami pochodzenia mogą być składane w postaci elektronicznej.”

2) Art. 5 ust. 3 otrzymuje następujące brzmienie:

„Spółka, o której mowa w ust. 1, może dokonywać rozliczeń:

1) transakcji giełdowych,

2) transakcji zawartych poza giełdą przez będące jej członkami przedsiębiorstwa energetyczne, o których mowa w art. 9 ust. 3 pkt 4, jeżeli ich przedmiotem są określone rodzaje energii, paliwa gazowe, wodór lub prawa majątkowe, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d i f,

3) transakcji zawartych w obrocie, o którym mowa w ust. 2i

- jeżeli zasady dokonywania rozliczeń takich transakcji zostaną określone odpowiednio w regulaminie giełdy lub zorganizowanej platformy obrotu.

Spółka, o której mowa w ust. 1, może dokonywać także rozliczeń obrotu gwarancjami pochodzenia, który organizuje na podstawie odrębnych przepisów.”

164

Stanowisko do uwagi

Tabela uwag – opiniowanie do projektu ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu dokonania deregulacji w zakresie energetyki (nr UDER92 w Wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów)

Lp.

Podmiot wnoszący uwagę

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) art. 1 pkt 1 (dot. art. 3 pkt 10ka ustawy- Prawo energetyczne, dalej „PE”)

art. 1 pkt 2 (dot. art. 3a PE)

Treść uwagi

W związku ze zmianą definicji magazynu energii, w celu zachowania spójności ustawy, proponuje się rozważyć ewentualną potrzebę dostosowania definicji „magazynowania energii”, zawartej w art. 3 pkt 59a PE.

Zaproponowana treść art. 1 pkt 2 projektu ustawy w zakresie nowelizacji art. 3a PE budzi wątpliwości:

Po pierwsze, na odbiorcę, który chciałby korzystać z papierowej formy korespondencji nałożony zostaje obowiązek zażądania prowadzenia korespondencji w tej formie z przedsiębiorstwem. Co prawda, w przepisie wskazano, że odbiorca ma zostać pouczony o tym przez przedsiębiorstwo energetyczne przy zawieraniu umowy,

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Uwaga nieuwzględniona.

Ze względu na to, że nie przewiduje się wyodrębnienia działalności gospodarczej magazynowania ciepła/chłodu, nie przewiduje się koncesjonowania tej działalności, nie przewiduje się odrębnego taryfowania tej działalności.

Uwaga nieuwzględniona.

Zgodnie z zaproponowanym przepisem podstawową formą wymiany korespondencji ma być komunikacja elektroniczna

– zgodnie z propozycją

W przypadku aktu nowelizującego należy wskazać jednostkę redakcyjną projektu oraz jednostkę redakcyjną zmienianego aktu prawnego.

Lp.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

ale nadal takie rozwiązanie wydaje się niewystarczające i może powodować brak zrozumienia u części odbiorców. Warto wskazać, że z papierowej formy korespondencji korzystają m.in. osoby wykluczone cyfrowo oraz często osoby starsze, dlatego wypracowane rozwiązanie powinno być dla nich jak najbardziej jednoznaczne, zatem powinno być sformułowane w sposób jasny i prosty w zakresie realizacji, tj. jak najmniej obciążający odbiorcę.

Tym bardziej, że proponowane brzmienie przepisu powoduje domniemanie zgody odbiorcy na formę elektroniczną. W projektowanym art. 3a mowa jest o „pouczeniu”, bez wskazania formy, w jakiej przedsiębiorstwo miałoby dokonywać tego pouczenia. W sytuacji, w której pouczenie przybrałoby formę ustną (np. w trakcie rozmowy z przedstawicielem przedsiębiorstwa przy zawieraniu umowy) brak będzie dostatecznych gwarancji, że odbiorca zwróci uwagę na tę informację. Dlatego proponuje się, aby przedsiębiorstwo zostało ustawowo zobowiązane - przy zawieraniu umowy – przedstawić odbiorcy wzór tego oświadczenia np. jak w projektowanym art. 4, a podpisanie umowy wiązałoby się także z podpisaniem przez odbiorcę odrębnego dokument o wyborze sposobu komunikacji.

Po wtóre należy zauważyć, że kwestia prowadzenia korespondencji drogą elektroniczną z wykorzystaniem e-Doręczeń uregulowana została przepisami ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, która wprowadziła obowiązek stosowania doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego i publicznej usługi hybrydowej. Zgodnie z art. 155 ust. 1 ww. ustawy, organy administracji rządowej oraz jednostki budżetowe obsługujące te organy mają obowiązek stosowania przepisów ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem

Stanowisko do uwagi

deregulacyjną zespołu SprawdzaMy.

Ustawodawca zabezpieczył jednak osoby wykluczone cyfrowo poprzez obowiązek poinformowania ich o tym oraz o możliwości pozostanie przy korespondencji papierowej, dzięki złożeniu papierowego oświadczenia (ust.2). Wg projektodawcy takie działanie jest zasadne i nie spowoduje nieporozumień, zwłaszcza że dotyczy to wyłączenie nowo zawieranych umów.

Dodatkowo art. 4 wskazuje, że umowy zawarte przed dniem wejścia w życie projektowanych przepisów będą obywały się na dotychczasowych warunkach.

Lp.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej od 1 stycznia 2025 r. Adres do doręczeń elektronicznych zobligowani są posiadać także przedsiębiorcy.

Reasumując, należy wskazać, że wprowadzenie proponowanego rozwiązania bez dodatkowych zabezpieczeń może nieść za sobą negatywne konsekwencje dla odbiorców wykluczonych elektronicznie lub z innych powodów nie korzystających z elektronicznej formy korespondencji. 3

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

art. 1 pkt 3 (dot. art. 5 ust. 6i PE)

Proponowane rozwiązanie dotyczące obowiązku przekazywania odbiorcy energii elektrycznej w gospodarstwie domowym przez sprzedawcę energii elektrycznej wraz z fakturą tzw. podsumowania informacji zawartych w tej fakturze, jest rozwiązaniem dobrym, jednocześnie w ocenie URE zasługuje na rozszerzenie na wszystkich odbiorców posiadających zawarte umowy kompleksowe. Warto podkreślić, że także odbiorcy inni niż tylko odbiorcy w gospodarstwach domowych, często nie mają specjalistycznej wiedzy dotyczącej zasad funkcjonowania rynku energii, w związku z czym, jeśli posiadają umowy kompleksowe, mogą mieć trudność w odróżnieniu na fakturze opłat związanych z obrotem energią elektryczną od opłat dystrybucyjnych – a wiedza ta jest kluczowa przy szukaniu najkorzystniejszej oferty i podejmowaniu decyzji o ewentualnej zmianie sprzedawcy energii elektrycznej.

Dodatkowo poddaje się pod rozwagę dodanie do projektowanego podsumowania informacji o okresie obowiązywania umowy: na czas nieokreślony czy określony, a jeśli na określony - do kiedy umowa obowiązuje, co wpłynie pozytywnie na świadomość odbiorców co do umowy, którą posiadają i pozwoli z

Uwaga uwzględniona częściowo.

W ocenie projektodawcy gospodarstwa domowe są traktowani jako podmioty wrażliwe/ traktowane szczególnie, dlatego rozszerzenie podsumowania o pozostałych odbiorców jest niezasadne. Z założenia inni odbiorcy uważani są za bardziej profesjonalnych uczestników ze względu na prowadzoną działalność gospodarczą.

Konkludując, z uwagi na ustawowo zwiększoną ochronę odbiorców w gospodarstwach

Lp.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

wyprzedzeniem zainteresować się dostępnymi ofertami, jak również uniknąć ponoszenia opłat związanych z wcześniejszym rozwiązaniem umowy. Podobna regulacja została zawarta w art. 5 ust. 4e ustawy – Prawo energetyczne, jednakże przepis ten odnosi się do jednorazowego poinformowania odbiorcy (najpóźniej w chwili zawierania umowy). W ocenie URE, regularne przekazywanie ww. informacji przyczyni się do świadomego korzystania przez odbiorców z prawa zmiany sprzedawcy.

Prezes Urzędu

art. 1 pkt 5 (art. 32 ust. 4a PE)

Proponowane zwolnienie z obowiązku uzyskania koncesji ogranicza się: „wyłącznie do potrzeb przemysłowych procesów technologicznych”, podczas gdy „odbiorca przemysłowy” pobiera

Stanowisko do uwagi

domowych, którzy zużywają energię elektryczną do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych, nie ma uzasadnienia na zrównywanie praw przedsiębiorców na rynku energii elektrycznej, których podstawowym celem jest prowadzenie działalności gospodarczej dla osiągania korzyści finansowych, z prawami najsłabszych uczestników rynku tj. gospodarstwami domowymi.

W zakresie dodania do projektowanego podsumowania informacji o okresie obowiązywania umowy: na czas nieokreślony czy określony to projektodawca przychyla się do umieszczenia takiego przepisu w projekcie.

Uwaga uwzględniona.

Zwolnienie z obowiązku uzyskania koncesji

Lp.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Regulacji Energetyki

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

również ciepło na potrzeby socjalno-bytowe, co może powodować wątpliwości z zakwalifikowaniem działalności, o której mowa w projektowanym przepisie, do zwolnienia z obowiązku posiadania koncesji. art. 1 pkt 7 lit. b (art. 43 ust. 10 pkt 1 PE)

Projekt zmian zapisów w art. 43 ust. 10 pkt 1 należy uzupełnić o zapis wyszczególniający zmodernizowane jednostki kogeneracji o mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW, opalane metanem uwalnianym i ujmowanym przy dołowych robotach górniczych w czynnych, likwidowanych lub zlikwidowanych kopalniach węgla kamiennego, ponieważ dla jednostek tych przewidziano wsparcie dla energii elektrycznej wytworzonej z wysokosprawnej kogeneracji. Zmiana ta ma na celu doprecyzowanie przedmiotowego przepisu.

Stanowisko do uwagi

zostanie rozszerzone o „potrzeby niezbędne do prowadzenia tej działalności”.

„10.

Wytwórca energii elektrycznej, który nie uzyska stwierdzenia, o którym mowa w ust. 9, dla inwestycji, o której mowa w ust. 7, nie może złożyć wniosku do Prezesa URE o dopuszczenie do: 1) systemu premii gwarantowanej, o którym mowa w art. 30 ust. 1 ustawy wymienionej w ust. 7 – w przypadku nowej małej jednostki kogeneracji, zmodernizowanej małej jednostki kogeneracji i znacznie zmodernizowanej małej jednostki kogeneracji, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3, a także jednostki kogeneracji o której mowa w art. 5 ust. 7 ustawy wymienionej w ust. 7 – dla energii elektrycznej wytworzonej w tej jednostce oraz w przypadku zmodernizowanej jednostki kogeneracji o mocy zainstalowanej elektrycznej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej

Uwaga uwzględniona.

Lp.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

niż 50 MW, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wymienionej w ust. 7, dla energii elektrycznej wytworzonej, wprowadzonej do sieci i sprzedanej z tej jednostki;” 6

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

art. 1 pkt 8 (art. 45 ust. 1 pkt 1b PE)

Zaproponowane, mocno uproszczone, podejście do ustalania zwrotu z kapitału na podstawie stopy wolnej od ryzyka oraz premii za ryzyko, oznacza odejście od wyznaczenia WACC w powszechnym rozumieniu nauk w zakresie finansów, w tym bez uwzględnienia średniego ważonego kosztu długu i kapitału własnego. W ocenie URE, ten odmienny sposób podejścia do wyznaczania WACC dla ciepłownictwa, doprecyzowany w ustawie, będzie się wyróżniał na tle branży gazowej i elektroenergetycznej. Nie sposób go również ocenić pod względem analitycznym, ponieważ nie wiadomo: a) czy w przepisie jest mowa o wartości księgowej poszczególnych rzeczowych aktywów trwałych netto, czy brutto – w chwili obecnej URE uznaje wartość netto, co wydaje się być właściwe; b) czy stopa wolna od ryzyka będzie ustalana tak jak do tej pory, czyli na postawie średniej rentowności 10-letnich obligacji Skarbu Państwa oraz c) ile będzie wynosić premia za ryzyko. Należy zauważyć, że znaczna część tej regulacji znalazła się de facto w uzasadnieniu projektu zmian ustawy, gdzie doprecyzowano proponowany zapis ustawowy

Uwaga uwzględniona częściowo.

Zostanie:

a) doprecyzowana wartość księgowa aktywów (netto),

b) wskazany sposób ustalania stopy wolnej od ryzyka w rozporządzeniu,

c) zostanie w rozporządzeniu przypisana premia za ryzyko do poszczególnych składników majątku,

d) doprecyzowany zostanie możliwy do uwzględnienia okres planowanych nakładów inwestycyjnych, które zostaną uruchomione w okresie pierwszego roku obowiązywania taryfy dla ciepła.

Lp.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

w zakresie uwzględniania planowanych nakładów inwestycyjnych, tj. nakładów inwestycji planowanych, które zostaną uruchomione w okresie pierwszego roku obowiązywania taryfy dla ciepła. Jeżeli taka jest intencja ustawodawcy, to należałoby doprecyzować w ten sposób bezpośrednio brzmienie przepisu. 7

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

art. 1 pkt 10 (art. 46 ust. 6 pkt 3a PE)

Uwagi analogiczne jak dot. art. 45 ust. 1 pkt 1b PE, w odniesieniu do rzeczowych aktywów trwałych oraz planowanych nakładów inwestycyjnych.

Uwaga uwzględniona.

art. 1 pkt 11 (art. 47 ust. 1d PE)

Projektowany przepis przewiduje zwolnienie z obowiązku przedkładania do zatwierdzenia taryf dla przedsiębiorstwa energetycznego posiadającego koncesję na wytwarzanie ciepła, które m.in. jest bezpośrednio dostarczane odbiorcy.

Doprecyzowania wymaga pojęcie „bezpośredniego dostarczania ciepła do odbiorcy”. Intencja projektodawcy została ponownie wyjaśniona w uzasadnieniu do projektu, gdzie wskazano, iż chodzi o bezpośrednie dostarczanie ciepła ze źródła do odbiorcy. Należy podkreślić, że brzmienie projektowanego przepisu nie przesądza, iż chodzi o sprzedaż ciepła bezpośrednio ze źródła, w związku z czym, zwolnieniem mogą zostać objęci również ci wytwórcy, którzy sprzedają ciepło za pośrednictwem sieci. Zatem w ocenie URE konieczne jest doprecyzowanie projektowanej normy w tym zakresie.

Uwaga uwzględniona.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

art. 3 (art. 85 ust. 5 ustawy o promowaniu energii elektrycznej z wysokosprawne

Proponuje się, aby w art. 3 dodać punkt dotyczący uchylenia zapisów art. 85 ust. 4-6 ustawy CHP, w celu likwidacji obowiązku nałożonego na podmioty, których dotyczy ww. przepis. Należy zauważyć, że analogiczne przepisy dotyczące gwarancji pochodzenia zawarte były w ustawie OZE, ale zostały uchylone jako nadmiarowe. W przypadku gwarancji pochodzenia z

„w art. 85 uchyla się ust. 4-6”

Uwaga uwzględniona.

Lp.

Podmiot wnoszący uwagę

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) j kogeneracji, dalej ustawa

CHP)

Treść uwagi

Prezes Urzędu

Stanowisko do uwagi

kogeneracji zaproponowana zmiana ma na celu dostosowanie istniejących przepisów do stanu faktycznego, zgodnie z którym fakt przekazywania gwarancji pochodzenia jest odnotowany w rejestrze z chwilą ich przekazania na TGE przez Prezesa URE i nie wymaga dodatkowych obciążeń nakładanych na wytwórców i podmioty posiadające konto w rejestrze.

art. 3 pkt 15 (art. 87 ust. 3 i 4 ustawy CHP)

Proponuje się dodatkowo zniesienie sankcji za nieprzekazanie informacji, o której mowa w art. 85 ust. 5 ustawy CHP. Zmiana jest konsekwencją propozycji wskazanej powyżej.

(Art. 3 pkt 15) w art. 87 w ust. 1 uchyla się pkt 3 i 4.

Uwaga uwzględniona.

art. 3 (art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy

CHP)

W konsekwencji przyjęcia propozycji Prezesa URE wskazanej w pkt 9 (uchylenie ust. 4-6 w art. 85 ustawy CHP) oraz projektowanej zmiany przewidzianej w art. 3 pkt 15 projektu proponuje się zmianę art. 89 ust. 1 ustawy CHP poprzez nadanie mu nowego brzmienia.

w art. 89 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„Wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach określonych w art. 87 ust. 1 pkt 2 wynosi od 1000 do 10 000 zł;”

Uwaga uwzględniona.

Dodatkowo, w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 października 2024 r., sygn. akt P 3/23, który zakwestionował zgodność z Konstytucją RP kar sztywnych, w zakresie, w jakim uniemożliwiają sądowi powszechnemu miarkowanie kary pieniężnej oraz z uwagi na bogate orzecznictwo sądów orzekających w sprawach z odwołań od decyzji Prezesa URE, które to sądy obniżają wysokość wymierzonych kar (ustalonych w ustawie w sposób sztywny) – proponuje się wyeliminowanie kary sztywnej i zamianę jej na karę „widełkową”, co umożliwi indywidualizację tych kar, a tym samym usunie wskazane przez Trybunał Konstytucyjny mankamenty. 12

Propozycja brzmienia przepisu

Art. 14 pkt 1

Należy zwrócić uwagę na brak spójności przepisów dotyczących wejścia w życie art. 5 ust. 6i PE (30 czerwca 2027 r.) i przepisu przejściowego zawartego w art. 5, dotyczącego tej samej regulacji

Uwaga uwzględniona.

Artykuł 5 zostanie

Lp.

Podmiot wnoszący uwagę

Regulacji Energetyki

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

(„Podsumowanie informacji, o którym mowa w art. 5 ust. 6i …. dołącza się po raz pierwszy do pierwszej faktury wystawionej po dniu 1 stycznia 2026 r.”).

Stanowisko do uwagi

usunięty z projektu ustawy.

15.01.2026 r.

Zestawienie nieuwzględnionych uwag z opiniowania projektu ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu dokonania deregulacji w zakresie energetyki (nr UDER92 w Wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów)

Lp.

Podmiot wnoszący uwagę

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1) art. 1 pkt 1 (dot. art. 3 pkt 10ka ustawy- Prawo energetyczne, dalej „PE”)

art. 1 pkt 2 (dot. art. 3a PE)

Treść uwagi

Zaproponowana treść art. 1 pkt 2 projektu ustawy w zakresie nowelizacji art. 3a PE budzi wątpliwości:

Po pierwsze, na odbiorcę, który chciałby korzystać z papierowej formy korespondencji nałożony zostaje obowiązek zażądania prowadzenia korespondencji w tej formie z przedsiębiorstwem.

Co prawda, w przepisie wskazano, że odbiorca ma zostać pouczony o tym przez przedsiębiorstwo energetyczne przy zawieraniu umowy, ale nadal takie rozwiązanie wydaje się niewystarczające i może powodować brak zrozumienia u części odbiorców. Warto wskazać, że z papierowej formy korespondencji korzystają m.in. osoby wykluczone cyfrowo

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

Uwaga nieuwzględniona.

Zgodnie z zaproponowanym przepisem podstawową formą wymiany korespondencji ma być komunikacja elektroniczna – zgodnie z propozycją deregulacyjną zespołu SprawdzaMy.

Ustawodawca zabezpieczył jednak osoby wykluczone cyfrowo poprzez obowiązek poinformowania ich o tym oraz o możliwości pozostanie przy korespondencji papierowej, dzięki

W przypadku aktu nowelizującego należy wskazać jednostkę redakcyjną projektu oraz jednostkę redakcyjną zmienianego aktu prawnego.

Lp.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

oraz często osoby starsze, dlatego wypracowane rozwiązanie powinno być dla nich jak najbardziej jednoznaczne, zatem powinno być sformułowane w sposób jasny i prosty w zakresie realizacji, tj. jak najmniej obciążający odbiorcę. Tym bardziej, że proponowane brzmienie przepisu powoduje domniemanie zgody odbiorcy na formę elektroniczną. W projektowanym art. 3a mowa jest o „pouczeniu”, bez wskazania formy, w jakiej przedsiębiorstwo miałoby dokonywać tego pouczenia. W sytuacji, w której pouczenie przybrałoby formę ustną (np. w trakcie rozmowy z przedstawicielem przedsiębiorstwa przy zawieraniu umowy) brak będzie dostatecznych gwarancji, że odbiorca zwróci uwagę na tę informację. Dlatego proponuje się, aby przedsiębiorstwo zostało ustawowo zobowiązane - przy zawieraniu umowy – przedstawić odbiorcy wzór tego oświadczenia np. jak w projektowanym art. 4, a podpisanie umowy wiązałoby się także z podpisaniem przez odbiorcę odrębnego dokument o wyborze sposobu komunikacji.

Po wtóre należy zauważyć, że kwestia prowadzenia korespondencji drogą elektroniczną z wykorzystaniem eDoręczeń uregulowana została przepisami ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, która wprowadziła obowiązek stosowania doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego i publicznej usługi hybrydowej. Zgodnie z art. 155 ust. 1 ww. ustawy, organy administracji rządowej oraz jednostki budżetowe obsługujące te organy mają obowiązek stosowania przepisów ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej

Stanowisko do uwagi

złożeniu papierowego oświadczenia (ust.2). Wg projektodawcy takie działanie jest zasadne i nie spowoduje nieporozumień, zwłaszcza że dotyczy to wyłączenie nowo zawieranych umów. Dodatkowo art. 4 wskazuje, że umowy zawarte przed dniem wejścia w życie projektowanych przepisów będą obywały się na dotychczasowych warunkach.

Lp.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

usługi hybrydowej od 1 stycznia 2025 r. Adres do doręczeń elektronicznych zobligowani są posiadać także przedsiębiorcy.

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

art. 1 pkt 3 (dot. art. 5 ust. 6i PE)

Uwaga uwzględniona częściowo.

W ocenie projektodawcy gospodarstwa domowe są traktowani jako podmioty wrażliwe/ traktowane szczególnie, dlatego rozszerzenie podsumowania o pozostałych odbiorców jest niezasadne.

Z założenia inni odbiorcy uważani są za bardziej profesjonalnych uczestników ze względu na prowadzoną działalność gospodarczą.

Konkludując, z uwagi na ustawowo zwiększoną ochronę odbiorców w gospodarstwach domowych, którzy zużywają energię elektryczną do zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych, nie ma uzasadnienia na zrównywanie praw przedsiębiorców na rynku energii elektrycznej, których podstawowym celem jest prowadzenie działalności gospodarczej dla osiągania korzyści finansowych, z prawami najsłabszych uczestników rynku tj. gospodarstwami domowymi.

Lp.

Podmiot wnoszący uwagę

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

art. 1 pkt 8 (art. 45 ust. 1 pkt 1b PE)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

Stanowisko do uwagi

związanych z wcześniejszym rozwiązaniem umowy. Podobna regulacja została zawarta w art. 5 ust. 4e ustawy – Prawo energetyczne, jednakże przepis ten odnosi się do jednorazowego poinformowania odbiorcy (najpóźniej w chwili zawierania umowy). W ocenie URE, regularne przekazywanie ww. informacji przyczyni się do świadomego korzystania przez odbiorców z prawa zmiany sprzedawcy.

Proponowany sposób ustalania zwrotu z zaangażowanego kapitału zmienia w sposób istotny zasady regulacji, ingerując przy tym w kompetencje Prezesa URE gwarantowane szczególnie prawem UE, ingerując tym samym w zakres niezależność organu regulacyjnego. Zgodnie z art. 23 ust. 2 pkt 3 lit. c ustawy – Prawo energetyczne, to do kompetencji Prezesa URE należy ustalanie wysokości uzasadnionego zwrotu z kapitału dla przedsiębiorstw energetycznych przedkładających taryfy do zatwierdzenia. Zaproponowane, mocno uproszczone, podejście do ustalania zwrotu z kapitału na podstawie stopy wolnej od ryzyka oraz premii za ryzyko, oznacza odejście od wyznaczenia WACC w powszechnym rozumieniu nauk w zakresie finansów, w tym bez uwzględnienia średniego ważonego kosztu długu i kapitału własnego. W ocenie URE, ten odmienny sposób podejścia do wyznaczania WACC dla ciepłownictwa, doprecyzowany w ustawie, będzie się wyróżniał na tle branży gazowej i elektroenergetycznej. Nie sposób go również ocenić pod względem analitycznym, ponieważ nie wiadomo: a) czy w przepisie jest mowa o wartości księgowej poszczególnych rzeczowych aktywów trwałych netto, czy brutto

– w chwili obecnej URE uznaje wartość netto, co wydaje się być właściwe; b) czy stopa wolna od ryzyka będzie ustalana tak jak do tej pory, czyli na postawie średniej rentowności 10-letnich

Uwaga uwzględniona częściowo.

Zostanie:

a) doprecyzowana wartość księgowa aktywów (netto),

b) wskazany sposób ustalania stopy wolnej od ryzyka w rozporządzeniu,

c) zostanie w rozporządzeniu przypisana premia za ryzyko do poszczególnych składników majątku,

d) doprecyzowany zostanie możliwy do uwzględnienia okres planowanych nakładów inwestycyjnych, które zostaną uruchomione w okresie pierwszego roku obowiązywania taryfy dla ciepła.

Lp.

Podmiot wnoszący uwagę

Jednostka redakcyjna, do której wnoszona jest uwaga1)

Treść uwagi

Propozycja brzmienia przepisu

obligacji Skarbu Państwa oraz c) ile będzie wynosić premia za ryzyko. Należy zauważyć, że znaczna część tej regulacji znalazła się de facto w uzasadnieniu projektu zmian ustawy, gdzie doprecyzowano proponowany zapis ustawowy w zakresie uwzględniania planowanych nakładów inwestycyjnych, tj. nakładów inwestycji planowanych, które zostaną uruchomione w okresie pierwszego roku obowiązywania taryfy dla ciepła.

Jeżeli taka jest intencja ustawodawcy, to należałoby doprecyzować w ten sposób bezpośrednio brzmienie przepisu.

Stanowisko do uwagi

Projekt

ROZPORZĄDZENIE

M I N I S T R A E N E R G I I 1)

z dnia w sprawie obowiązku zakupu ciepła lub chłodu oraz ciepła odpadowego oraz sposobu załatwiania reklamacji w zakresie przyłączania do sieci ciepłowniczej Na podstawie art. 116 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2026 r. poz. 68, 516 i …) zarządza się, co następuje:

Rozdział 1 Przepisy ogólne

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe zasady: 1)

warunki techniczne i szczegółowy zakres realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, zwanego dalej „obowiązkiem zakupu”;

sposób ustalania rzeczywistej ilości ciepła i chłodu, w tym ciepła uzyskanego w wyniku konwersji energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w kotłach elektrycznych oraz ciepła odpadowego w rozumieniu art. 3 pkt 20i ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz.U. z 2026 r. poz. 43, 516 i …), zwanego dalej „ciepłem odpadowym”, objętych obowiązkiem zakupu;

sposób prowadzenia przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, zwanego dalej „Prezesem URE”, kontroli warunków technicznych określonych w pkt 1;

sposób uwzględniania kosztów realizacji obowiązku zakupu w kalkulacji cen ciepła ustalanych w taryfach przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii;

sposób załatwiania reklamacji w zakresie przyłączania do sieci ciepłowniczej.

§ 2. Obowiązek zakupu jest realizowany przy zapewnieniu minimalizacji ilości strat

ciepła, chłodu lub ciepła odpadowego w połączonych ze sobą urządzeniach i instalacjach,

Minister Energii kieruje działem administracji rządowej – energia, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 25 lipca 2025 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Energii (Dz. U. poz. 1206).

–2–

służących do przesyłania i dystrybucji ciepła, chłodu lub ciepła odpadowego ze źródeł ciepła, chłodu lub ciepła odpadowego przyłączonych do sieci ciepłowniczej.

§ 3. 1. Obowiązek zakupu jest realizowany przed zakupem ciepła lub chłodu z innych źródeł ciepła lub chłodu, przyłączonych do sieci ciepłowniczej, niebędących instalacjami odnawialnego źródła energii lub kotłami elektrycznymi konwertującymi energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii na ciepło lub instalacjami termicznego przekształcania odpadów lub źródłami ciepła odpadowego.

2. Obowiązek zakupu jest realizowany w przypadku, gdy oferowana cena ciepła, chłodu lub ciepła odpadowego jest nie wyższa niż średnioroczna z ubiegłego roku kalendarzowego cena ciepła lub chłodu z innych źródeł ciepła lub chłodu, przyłączonych do sieci ciepłowniczej,

niebędących

instalacjami

odnawialnego

źródła

energii,

instalacjami

termicznego przekształcania odpadów lub źródłami ciepła odpadowego, powiększona o średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, określony w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, dla roku poprzedzającego rok zatwierdzenia taryfy albo rok ustalenia cen dla ciepła, chłodu lub ciepła odpadowego objętych obowiązkiem zakupu.

3. W przypadku, gdy wskaźnik, o którym mowa w ust. 2, jest ujemny, obowiązek zakupu jest realizowany, jeżeli oferowana cena ciepła, chłodu lub ciepła odpadowego jest nie wyższa niż średnioroczna cena, o której mowa w ust. 2.

4. W przypadku gdy ciepło lub chłód zostaną wytworzone w instalacji odnawialnego źródła energii, w której są spalane biomasa, biopłyny, biogaz lub biogaz rolniczy wspólnie z innymi paliwami, obowiązek zakupu ciepła lub chłodu jest realizowany w odniesieniu do części wytworzonego ciepła lub chłodu odpowiadającej wartości energetycznej biomasy, biopłynów, biogazu lub biogazu rolniczego w łącznej wartości energetycznej wszystkich spalonych paliw zużytych do wytworzenia ciepła lub chłodu w tej instalacji.

§ 4. 1. Rzeczywistą ilość zakupionego ciepła, chłodu oraz ciepła odpadowego objętych obowiązkiem zakupu ustala się na podstawie wskazań zespołu urządzeń służących do pomiaru ich ilości i parametrów ich nośników, dopuszczonego do stosowania zgodnie z przepisami o miarach, który jest zainstalowany w miejscu dostarczania ciepła lub chłodu z odnawialnych źródeł energii lub ciepła odpadowego do sieci ciepłowniczej określonym w

–3–

umowie sprzedaży, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne.

2. Ustalenie rzeczywistej ilości zakupionego ciepła, chłodu oraz ciepła odpadowego, o której mowa w ust. 1, następuje w sposób określony przez przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, w umowie sprzedaży, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r.

- Prawo energetyczne, lub w umowie kompleksowej, o której mowa w art. 5 ust. 3 tej ustawy.

§ 5. 1. Kontrolę warunków technicznych realizacji obowiązku zakupu przeprowadza się na podstawie pisemnego upoważnienia wydanego przez Prezesa URE, które zawiera: 1)

oznaczenie organu kontrolującego;

oznaczenie kontrolowanego przedsiębiorstwa energetycznego - nazwę i adres siedziby;

podstawę prawną przeprowadzenia kontroli;

wskazanie zakresu przedmiotowego kontroli;

oznaczenie osoby przeprowadzającej kontrolę;

datę rozpoczęcia i przewidywany termin zakończenia kontroli;

podpis osoby wystawiającej upoważnienie;

datę i miejsce wystawienia upoważnienia;

pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorstwa energetycznego.

2. Kontrolę warunków technicznych realizacji obowiązku zakupu przeprowadza się w

siedzibie Prezesa URE lub w siedzibie kontrolowanego przedsiębiorstwa energetycznego.

3. Kontrola warunków technicznych realizacji obowiązku zakupu polega na analizie dokumentów dotyczących realizacji obowiązku zakupu. W trakcie przeprowadzania kontroli osoba przeprowadzająca kontrolę może żądać ustnych lub pisemnych wyjaśnień w zakresie przeprowadzanej kontroli.

4. Z przeprowadzonej kontroli warunków technicznych realizacji obowiązku zakupu sporządza

się

protokół,

który

przedstawia

się

uprawnionym

przedstawicielom

kontrolowanego przedsiębiorstwa energetycznego.

5. Kontrolowane przedsiębiorstwo energetyczne ma prawo do wniesienia zastrzeżeń do treści protokołu w terminie 14 dni od dnia, w którym przedstawiono protokół jego uprawnionym przedstawicielom.

§ 6. Koszty realizacji obowiązku zakupu uwzględnia się w kalkulacji cen ciepła ustalanych w taryfach przedsiębiorstw energetycznych realizujących ten obowiązek,

–4–

przyjmując, że każda jednostka zamówionej mocy cieplnej, ciepła i nośnika ciepła sprzedawanych przez dane przedsiębiorstwo energetyczne wszystkim odbiorcom końcowym przyłączonym do sieci ciepłowniczej jest równomiernie obciążona tymi kosztami, umożliwiając ustalenie jednakowych cen za zamówioną moc cieplną, ciepła i nośnika ciepła dla wszystkich odbiorców końcowych przyłączonych do danej sieci ciepłowniczej.

§ 7. 1. Reklamacja w zakresie przyłączania do sieci ciepłowniczej jest rozpatrywana przez dystrybutora ciepła w terminie 14 dni od dnia jej złożenia w formie pisemnej w postaci papierowej albo elektronicznej.

2. Reklamację rozpatruje się w postaci papierowej, w przypadku gdy reklamacja została złożona w postaci papierowej, a w postaci elektronicznej, w przypadku gdy składający reklamację złożył oświadczenie, że wyraża zgodę na prowadzenie sprawy w postaci elektronicznej.

§ 8. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

MINISTER ENERGII

Projekt

ROZPORZĄDZENIE

M I N I S T R A E N E R G I I 1)

z dnia w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło Na podstawie art. 46 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2026 r. poz. 43, 516 i …) zarządza się, co następuje:

Rozdział 1 Przepisy ogólne

§ 1. Rozporządzenie określa szczegółowe zasady: 1)

kształtowania taryf przez przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się wytwarzaniem, magazynowaniem, przetwarzaniem, przesyłaniem, dystrybucją lub obrotem ciepłem;

kalkulacji taryf dla ciepła;

rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło.

§ 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

dystrybutor ciepła – przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem i dystrybucją ciepła zakupionego od innego przedsiębiorstwa energetycznego;

grupa taryfowa – grupę odbiorców korzystających z usług związanych z zaopatrzeniem w ciepło, z którymi rozliczenia są prowadzone na podstawie tych samych cen i stawek opłat oraz warunków ich stosowania;

grupowy węzeł cieplny – węzeł cieplny obsługujący więcej niż jeden obiekt;

handlowa obsługa odbiorców – czynności związane z: a)

kontrolą układów pomiarowo-rozliczeniowych i odczytywaniem ich wskazań lub ustalaniem udziału odbiorcy w kosztach ciepła dostarczonego do grupowego węzła cieplnego,

obliczaniem należności, wystawianiem faktur oraz egzekwowaniem tych należności,

–2–

wykonywaniem kontroli dotrzymywania warunków umowy i prawidłowości rozliczeń;

instalacja odbiorcza – połączone ze sobą urządzenia lub instalacje służące do transportowania ciepła lub ciepłej wody z węzłów cieplnych lub źródeł ciepła do odbiorników ciepła lub punktów poboru ciepłej wody w obiekcie;

lokalne źródło ciepła – zlokalizowane w obiekcie źródło ciepła bezpośrednio zasilające instalacje odbiorcze wyłącznie w tym obiekcie;

moc cieplna – ilość ciepła wytworzonego lub dostarczonego do podgrzania określonego nośnika ciepła albo ilość ciepła odebranego z tego nośnika w jednostce czasu;

obiekt – budowlę lub budynek wraz z instalacjami odbiorczymi;

obliczeniowe natężenie przepływu nośnika ciepła – największe natężenie przepływu nośnika ciepła odpowiadające w przypadku: a)

sieci ciepłowniczej – przyłączeniowej mocy cieplnej i parametrom nośnika ciepła dostarczanego ze źródła ciepła do tej sieci, określonym w tabeli regulacyjnej dla warunków obliczeniowych,

węzła cieplnego – zamówionej mocy cieplnej dla obiektu lub obiektów zasilanych z węzła cieplnego oraz parametrom nośnika ciepła dostarczanego do tego węzła, określonym w tabeli regulacyjnej dla warunków obliczeniowych,

obiektu zasilanego z grupowego węzła cieplnego za pośrednictwem eksploatowanej przez

przedsiębiorstwo

energetyczne

zewnętrznej

instalacji

odbiorczej – zamówionej mocy cieplnej na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody wodociągowej w tym obiekcie oraz parametrom wody dostarczanej z grupowego węzła cieplnego do instalacji centralnego ogrzewania i ciepłej wody użytkowej, określonym dla warunków obliczeniowych na podstawie danych projektowych dla tych instalacji;

10) przedsiębiorstwo

ciepłownicze – przedsiębiorstwo

energetyczne

zajmujące

się

wytwarzaniem ciepła w eksploatowanych przez to przedsiębiorstwo źródłach ciepła, przesyłaniem i dystrybucją oraz sprzedażą ciepła wytworzonego w tych źródłach lub zakupionego od innego przedsiębiorstwa energetycznego;

11) przedsiębiorstwo obrotu ciepłem – przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wyłącznie handlem ciepłem;

–3–

12) przyłącze – odcinek sieci ciepłowniczej doprowadzający ciepło wyłącznie do jednego węzła cieplnego albo odcinek zewnętrznych instalacji odbiorczych za grupowym węzłem cieplnym lub źródłem ciepła, łączący te instalacje z instalacjami odbiorczymi w obiekcie;

13) przyłączeniowa moc cieplna – moc cieplną ustaloną przez przedsiębiorstwo energetyczne dla danej sieci ciepłowniczej na podstawie zamówionej mocy cieplnej przez odbiorców przyłączonych do tej sieci, po uwzględnieniu strat mocy cieplnej podczas przesyłania ciepła tą siecią oraz niejednoczesności występowania szczytowego poboru mocy cieplnej u odbiorców;

14) sezon grzewczy – okres, w którym warunki atmosferyczne powodują konieczność ciągłego dostarczania ciepła w celu ogrzewania obiektu;

15) sieć ciepłownicza – połączone ze sobą urządzenia lub instalacje służące do przesyłania i dystrybucji ciepła ze źródeł ciepła do węzłów cieplnych;

16) układ pomiarowo-rozliczeniowy – zespół urządzeń służących do pomiaru ilości i parametrów nośnika ciepła, których wskazania stanowią podstawę do obliczenia należności z tytułu dostarczania ciepła, dopuszczony do stosowania zgodnie z przepisami o miarach;

17) warunki obliczeniowe: a)

obliczeniową temperaturę powietrza atmosferycznego określoną dla strefy klimatycznej, w której są zlokalizowane obiekty, do których jest dostarczane ciepło,

normatywną temperaturę ciepłej wody;

18) węzeł cieplny – połączone ze sobą urządzenia lub instalacje służące do zmiany rodzaju lub parametrów nośnika ciepła dostarczanego z przyłącza oraz regulacji ilości ciepła dostarczanego do instalacji odbiorczych;

19) wytwórca ciepła – przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem ciepła;

20) tabela regulacyjna – przedstawioną w postaci tabeli lub na wykresie zależność temperatury nośnika ciepła od warunków atmosferycznych;

21) zamówiona moc cieplna – ustaloną przez odbiorcę lub podmiot ubiegający się o przyłączenie do sieci ciepłowniczej największą moc cieplną, jaka w danym obiekcie wystąpi w warunkach obliczeniowych, która zgodnie z określonymi w odrębnych przepisach warunkami technicznymi oraz wymaganiami technologicznymi dla tego obiektu jest niezbędna do zapewnienia: a)

pokrycia strat ciepła w celu utrzymania normatywnej temperatury i wymiany powietrza w pomieszczeniach,

–4–

utrzymania normatywnej temperatury ciepłej wody w punktach czerpalnych,

prawidłowej pracy innych urządzeń lub instalacji;

22) zewnętrzna instalacja odbiorcza – odcinki instalacji odbiorczych łączące grupowy węzeł cieplny lub źródło ciepła z instalacjami odbiorczymi w obiektach, w tym w obiektach, w których zainstalowany jest grupowy węzeł cieplny lub źródło ciepła;

23) źródło ciepła – połączone ze sobą urządzenia lub instalacje służące do wytwarzania ciepła.

Rozdział 2 Szczegółowe zasady kształtowania taryf

§ 3. Przedsiębiorstwo energetyczne opracowuje taryfę w sposób zapewniający: 1)

pokrycie kosztów uzasadnionych w zakresie określonym w art. 45 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, zwanej dalej „ustawą”, oraz kosztów ponoszonych odpowiednio w zakresie określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 116 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2026 r. poz. 68, 516 i …);

eliminowanie subsydiowania skrośnego.

§ 4. Przedsiębiorstwo

energetyczne

kształtuje

taryfę

odpowiednio

zakresu

wykonywanej działalności gospodarczej związanej z zaopatrzeniem w ciepło, rodzaju odbiorców i charakteru ich zapotrzebowania na ciepło.

§ 5. 1. Taryfa, odpowiednio do wykonywanej przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej, określa: 1)

grupy taryfowe;

rodzaje oraz wysokość cen i stawek opłat, a także warunki ich stosowania;

bonifikaty za niedotrzymanie parametrów jakościowych nośnika ciepła i standardów jakościowych obsługi odbiorców;

opłaty za nielegalny pobór ciepła.

2. Określone w taryfie ceny i stawki opłat różnicuje się dla poszczególnych grup

taryfowych, odpowiednio do kosztów uzasadnionych.

3. Taryfę kształtuje się w taki sposób, aby odbiorca mógł na jej podstawie obliczyć należność odpowiadającą zakresowi usług związanych z zaopatrzeniem w ciepło, określonemu w umowie sprzedaży ciepła lub w umowie o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji ciepła albo w umowie kompleksowej.

–5–

§ 6. 1. Określone w taryfie warunki stosowania cen i stawek opłat ustala się z uwzględnieniem parametrów jakościowych nośnika ciepła i standardów jakościowych obsługi odbiorców, określonych w umowie sprzedaży ciepła, w umowie o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji ciepła, w umowie kompleksowej albo w odrębnych przepisach.

2. Warunki, o których mowa w ust. 1, powinny określać w szczególności: 1)

zakres świadczonych usług dla odbiorców w poszczególnych grupach taryfowych;

parametry jakościowe nośnika ciepła;

standardy jakościowe obsługi odbiorców;

sposób obliczania opłat w przypadku uszkodzenia układu pomiarowo-rozliczeniowego.

§ 7. 1. Taryfa wytwórcy ciepła zawiera:

ceny za zamówioną moc cieplną ‒ wyrażone w złotych za MW;

ceny ciepła ‒ wyrażone w złotych za GJ;

ceny nośnika ciepła – wody dostarczonej do napełniania sieci ciepłowniczych i instalacji odbiorczych oraz do uzupełnienia ubytków wody poza źródłem ciepła lub niezwróconych skroplin ‒ wyrażone odpowiednio w złotych za metr sześcienny lub za tonę.

2. Taryfa przedsiębiorstwa ciepłowniczego zawiera:

ceny za zamówioną moc cieplną ‒ wyrażone w złotych za MW;

ceny ciepła ‒ wyrażone w złotych za GJ;

ceny nośnika ciepła – wody dostarczonej do napełniania i uzupełniania jej ubytków w instalacjach odbiorczych lub niezwróconych skroplin ‒ wyrażone odpowiednio w złotych za metr sześcienny lub za tonę;

stawki opłat stałych za usługi przesyłowe ‒ wyrażone w złotych za MW zamówionej mocy cieplnej;

stawki opłat zmiennych za usługi przesyłowe ‒ wyrażone w złotych za GJ.

3. Taryfa dystrybutora ciepła zawiera:

stawki opłat stałych za usługi przesyłowe – wyrażone w złotych za MW zamówionej mocy cieplnej;

stawki opłat zmiennych za usługi przesyłowe ‒ wyrażone w złotych za GJ.

4. W przypadku, gdy przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 2 i 3,

zakupuje ciepło od innych przedsiębiorstw energetycznych, taryfa tego przedsiębiorstwa określa sposób stosowania cen i stawek opłat ustalonych w taryfach przedsiębiorstw, od których ciepło to zostało zakupione.

–6–

5. W taryfie dystrybutora lub w taryfie przedsiębiorstwa ciepłowniczego dla wszystkich podmiotów sprzedających ciepło w danym systemie ciepłowniczym ustala się jednakowy sposób wyznaczania cen i stawek opłat stosowanych w rozliczeniach z tymi odbiorcami.

6. Taryfa przedsiębiorstwa obrotu ciepłem zawiera stawki opłat za obsługę odbiorców wyrażone w złotych za MW zamówionej mocy cieplnej oraz określa warunki stosowania cen i stawek opłat ustalonych w taryfach innych przedsiębiorstw energetycznych.

7. Taryfa przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się przesyłaniem lub dystrybucją ciepła zawiera stawki opłat za przyłączenie do sieci kalkulowane w odniesieniu do jednostki długości przyłącza zgodnie z art. 7 ust. 8 pkt 2 ustawy.

8. W przypadku wytwarzania ciepła w lokalnym źródle ciepła lub źródle ciepła, w którym zainstalowana moc cieplna nie przekracza 5 MW, bezpośrednio zasilającym zewnętrzne instalacje odbiorcze, taryfa zawiera stawki opłaty: 1)

miesięcznej za zamówioną moc cieplną, wyrażone w złotych za MW;

za ciepło, wyrażone w złotych za GJ.

§ 8. 1. Taryfa określa sposób ustalania cen za zamówioną moc cieplną oraz cen ciepła i

cen nośnika ciepła, stosowanych w rozliczeniach z odbiorcami przyłączonymi do sieci ciepłowniczej w przypadku, gdy dostarczane tym odbiorcom ciepło i nośnik ciepła są: 1)

wytworzone w kilku własnych źródłach ciepła;

wytworzone we własnych źródłach ciepła oraz zakupione od innych wytwórców ciepła;

zakupione w kilku źródłach ciepła należących do jednego lub kilku wytwórców ciepła.

2. Dla wszystkich odbiorców przyłączonych do danej sieci ciepłowniczej ustala się

jednakowe ceny za zamówioną moc cieplną, ceny ciepła i ceny nośnika ciepła.

§ 9. 1. Taryfa

może

określać

sposób

ustalania

opłat

pokrywających

koszty

współfinansowania przez przedsiębiorstwo energetyczne przedsięwzięć i usług, o których mowa w art. 45 ust. 2 i 3 ustawy.

2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, ustala się na podstawie indywidualnych kalkulacji tych opłat, na zasadach określonych w odrębnej umowie.

§ 10. 1. Podział odbiorców na grupy taryfowe jest dokonywany w zależności od poziomu kosztów uzasadnionych ponoszonych przez przedsiębiorstwo energetyczne w związku z dostarczaniem ciepła do tych odbiorców, na podstawie następujących kryteriów: 1)

rodzaju nośnika ciepła i jego parametrów;

źródła ciepła lub zespołu źródeł ciepła zasilających sieć ciepłowniczą;

–7–

sieci ciepłowniczej, którą ciepło jest przesyłane do węzłów cieplnych w postaci określonego nośnika ciepła;

miejsca dostarczania ciepła;

zakresu usług przesyłowych świadczonych przez przedsiębiorstwo ciepłownicze lub dystrybutora ciepła;

wymagań w zakresie standardów jakościowych obsługi odbiorców, w tym dotyczących niezawodności i ciągłości dostarczania ciepła;

wielkości zamówionej mocy cieplnej oraz charakterystyki odbioru ciepła, w tym stopnia wykorzystania mocy cieplnej.

2. Ustalając grupę taryfową na podstawie kryteriów, o których mowa w ust. 1, uwzględnia

się w szczególności odbiorców, którzy są zasilani w ciepło z eksploatowanych przez przedsiębiorstwo ciepłownicze lub dystrybutora ciepła: 1)

źródeł ciepła, do których instalacje odbiorcze są przyłączone bezpośrednio, z pominięciem sieci ciepłowniczej;

wydzielonych sieci ciepłowniczych, odpowiednio do rodzaju nośnika ciepła i jego parametrów oraz sposobu regulacji w zależności od warunków atmosferycznych i zapotrzebowania na ciepło;

węzłów cieplnych, z którymi są połączone instalacje odbiorcze obsługujące: a)

jeden obiekt,

więcej niż jeden obiekt, a zewnętrzne instalacje odbiorcze: –

nie są eksploatowane przez przedsiębiorstwo energetyczne,

–

są eksploatowane przez przedsiębiorstwo energetyczne.

3. Ustalając grupy taryfowe, o których mowa w ust. 1, uwzględnia się zróżnicowanie kosztów eksploatacji źródeł ciepła, wydzielonych sieci ciepłowniczych, węzłów cieplnych i zewnętrznych instalacji odbiorczych, o których mowa w ust. 2, zależnie od tego, czy należą one do przedsiębiorstwa energetycznego, czy też nie należą do tego przedsiębiorstwa.

4. W przypadku źródeł ciepła, w których jest stosowany ten sam rodzaj paliwa, a zainstalowana moc cieplna w każdym z tych źródeł nie przekracza 5 MW, odbiorcy zasilani z tych źródeł mogą być zaliczeni do jednej grupy taryfowej.

–8–

Rozdział 3 Szczegółowe zasady kalkulacji cen i stawek opłat

§ 11. 1. Ceny i stawki opłat dla pierwszego roku stosowania taryfy ustala się na podstawie planowanych na ten rok: 1)

uzasadnionych rocznych kosztów wykonywania działalności gospodarczej w zakresie zaopatrzenia w ciepło;

uzasadnionych rocznych kosztów modernizacji i rozwoju oraz realizacji inwestycji z zakresu ochrony środowiska;

uzasadnionego zwrotu z kapitału zaangażowanego w działalność gospodarczą, o której mowa w pkt 1, oraz w przedsięwzięcia, o których mowa w pkt 2;

uzasadnionych kosztów realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 711);

uzasadnionych rocznych kosztów zakupu uprawnień do emisji dwutlenku węgla ustalanych na podstawie: a)

określonej dla pierwszego roku stosowania taryfy planowanej ilości emisji dwutlenku węgla, pomniejszonej o ilość przydzielonych bezpłatnych uprawnień, z wyłączeniem pomniejszenia o dodatkowy przydział 30% bezpłatnych uprawnień, o którym mowa w art. 10b ust. 4 akapit drugi dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającej system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz zmieniającej dyrektywę Rady 96/61/WE (Dz. Urz. UE L 275 z 25.10.2003, str. 32, z późn. zm.),

średniej ceny uprawnień do emisji dwutlenku węgla w kontraktach terminowych z dostawą w grudniu roku, w którym przypada zakończenie pierwszego roku obowiązywania taryfy dla ciepła; średnią cenę uprawnień do emisji dwutlenku węgla stanowi średnia cena notowań z ostatnich 30 sesji notowań opublikowanych na jednej z giełd towarowych działających na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, Konfederacji Szwajcarskiej lub Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej [w zł/Mg CO2], przy czym poszczególne ceny notowań przelicza się na złote według średniego kursu waluty, w której były prowadzone notowania, ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu, w którym odbywała się sesja

–9–

notowań, a jeżeli w tym dniu nie został ogłoszony średni kurs, stosuje się średni kurs ogłoszony przez Narodowy Bank Polski w najbliższym dniu poprzedzającym dzień sesji notowań; określenia średniej ceny notowań z ostatnich 30 sesji notowań dokonuje się przed dniem złożenia lub ostatniej aktualizacji wniosku stanowiącego podstawę wydania decyzji zatwierdzającej taryfę.

2. Suma uzasadnionych rocznych kosztów oraz uzasadnionego zwrotu z kapitału, o których mowa w ust. 1, stanowi uzasadniony planowany przychód przedsiębiorstwa energetycznego ze sprzedaży ciepła będący podstawą kalkulacji cen i stawek opłat ustalanych w taryfie, z zastrzeżeniem § 13 ust. 1.

3. W kalkulacji stawek opłat w taryfie dystrybutora ciepła prowadzącego równocześnie działalność gospodarczą w zakresie obrotu ciepłem uzasadniony planowany przychód będący podstawą kalkulacji stawek opłat za usługi przesyłania i dystrybucji pomniejsza się o przychody uzyskiwane z tytułu różnicy pomiędzy wielkością mocy cieplnej zamówionej przez odbiorców zaopatrywanych z sieci ciepłowniczej na podstawie umów kompleksowych a wielkością mocy cieplnej zamówionej w obcych źródłach zasilających sieć ciepłowniczą dystrybutora ciepła.

4. Uzasadniony planowany przychód przedsiębiorstwa energetycznego będący podstawą kalkulacji stawek opłat za usługi przesyłania i dystrybucji ciepła daną siecią ciepłowniczą w pierwszym roku stosowania taryfy nie może być niższy od wartości obliczonej według wzoru:

PD = PDn-1 × [1 + (1 – usd – uwd) × (RPI : 100 %) + usd × (zsd : 100 %) + uwd×(zw:100 %)] gdzie poszczególne symbole oznaczają:

PD – uzasadniony planowany przychód przedsiębiorstwa energetycznego będący podstawą kalkulacji stawek opłat za usługi przesyłania i dystrybucji ciepła daną siecią ciepłowniczą w pierwszym roku stosowania taryfy, PDn-1 – przychód obliczony na podstawie planowanych wielkości sprzedaży ciepła i mocy zamówionej przez odbiorców danej sieci ciepłowniczej na pierwszy rok stosowania taryfy oraz stawek opłat za usługi przesyłania i dystrybucji w obowiązującej taryfie [w zł], usd– wskaźnik udziału kosztów strat przesyłowych w kosztach przesyłania i dystrybucji ogółem w systemach ciepłowniczych przedsiębiorstw koncesjonowanych w kraju, ostatnio określony i opublikowany za poprzedni rok kalendarzowy przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, zwanego dalej „Prezesem URE”,

– 10 –

uwd – wskaźnik udziału kosztów wynagrodzeń i ubezpieczeń społecznych, w szczególności kosztów składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Solidarnościowy, w kosztach przesyłania

dystrybucji

ogółem

systemach

ciepłowniczych

przedsiębiorstw

koncesjonowanych w kraju, ostatnio określony i opublikowany za poprzedni rok kalendarzowy przez Prezesa URE, RPI – średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w poprzednim roku kalendarzowym, określony w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” [w %], zsd – wskaźnik rocznych zmian jednostkowych kosztów strat przesyłowych w systemach ciepłowniczych przedsiębiorstw koncesjonowanych w kraju w danym roku kalendarzowym w stosunku do roku wcześniejszego, ostatnio określony i opublikowany za poprzedni rok kalendarzowy przez Prezesa URE [w %], zw – zmianę przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, włącznie z wypłatami z zysku, określoną na podstawie ostatnio ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, włącznie z wypłatami z zysku, w czwartym kwartale danego roku kalendarzowego w stosunku do przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, włącznie z wypłatami z zysku, w czwartym kwartale roku wcześniejszego [w %].

5. Uzasadniony planowany przychód przedsiębiorstwa energetycznego stanowiący podstawę kalkulacji cen ciepła, mocy zamówionej i określonego nośnika ciepła dla danego źródła ciepła, dla którego nie stosuje się sposobu kalkulacji cen i stawek opłat w taryfie dla ciepła, o którym mowa w § 13 ust. 1, nie może być niższy od wartości obliczonej według wzoru:

PC = PWn-1 × [1 + (1 - upco2w - uww) × (RPI ∶ 100 %) + upco2w × (zpco2w : 100 %) + uww × (zw : 100 %) + 0,02] gdzie poszczególne symbole oznaczają:

PC – uzasadniony planowany przychód przedsiębiorstwa energetycznego stanowiący podstawę kalkulacji cen ciepła, mocy zamówionej i określonego nośnika ciepła dla danego źródła ciepła, PWn-1– przychód obliczony na podstawie planowanych na pierwszy rok stosowania taryfy wielkości N i Q dla danego źródła ciepła i określonego nośnika ciepła, o których mowa

– 11 –

w § 19, oraz cen ciepła, mocy zamówionej i określonego nośnika ciepła w obowiązującej taryfie [w zł], upco2w – wskaźnik udziału kosztów paliw i uprawnień do emisji dwutlenku węgla w kosztach wytwarzania ciepła dla przedsiębiorstw koncesjonowanych wytwarzających ciepło w kraju, ostatnio określony i opublikowany za poprzedni rok kalendarzowy przez Prezesa URE, uww – wskaźnik udziału kosztów wynagrodzeń i ubezpieczeń społecznych, w szczególności składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz Fundusz Solidarnościowy, w kosztach wytwarzania ciepła dla przedsiębiorstw koncesjonowanych wytwarzających ciepło, ostatnio określony i opublikowany za poprzedni rok kalendarzowy przez Prezesa URE, RPI – średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w poprzednim roku kalendarzowym, określony w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” [w %], zpco2w – wskaźnik rocznych zmian jednostkowych kosztów paliw i uprawnień do emisji dwutlenku węgla przedsiębiorstw koncesjonowanych wytwarzających ciepło w kraju w danym roku kalendarzowym w stosunku do roku wcześniejszego, ostatnio określony i opublikowany za poprzedni rok kalendarzowy przez Prezesa URE [w %], zw – zmianę przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, włącznie z wypłatami z zysku, określoną na podstawie ostatnio ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, włącznie z wypłatami z zysku, w czwartym kwartale danego roku kalendarzowego w stosunku do przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, włącznie z wypłatami z zysku, w czwartym kwartale roku wcześniejszego [w %].

6. Wskaźniki dotyczące wytwarzania ciepła oznaczone symbolami upco2w, uww oraz zpco2w, o których mowa w ust. 5, są obliczane i publikowane łącznie dla źródeł ciepła opalanych paliwami węglowymi, opalanych paliwami gazowymi, opalanych olejem opałowym, stanowiących instalacje odnawialnego źródła energii oraz dla źródeł ciepła opalanych innymi paliwami.

7. Przedsiębiorstwo energetyczne może wystąpić z wnioskiem o zatwierdzenie taryfy dla usług przesyłania i dystrybucji świadczonych w ramach danej sieci ciepłowniczej, w którym uzasadniony planowany przychód przedsiębiorstwa energetycznego będący podstawą

– 12 –

kalkulacji stawek opłat za usługi przesyłania i dystrybucji ciepła obliczono zgodnie z ust. 4a, lub z wnioskiem o zatwierdzenie taryfy dla ciepła z danego źródła ciepła, w odniesieniu do którego nie stosuje się sposobu kalkulacji cen przewidzianego w § 13 ust. 1, w którym uzasadniony planowany przychód przedsiębiorstwa energetycznego stanowiący podstawę kalkulacji cen ciepła, mocy zamówionej i określonego nośnika ciepła dla danego źródła ciepła obliczono zgodnie z ust. 5, o ile ta sieć ciepłownicza lub to źródło ciepła wchodzą w skład systemu ciepłowniczego, który spełnia łącznie następujące warunki:

1) jest efektywny energetycznie w rozumieniu art. 7b ust. 4 ustawy;

2) wskaźnik nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej określony dla tego systemu ciepłowniczego zgodnie z metodyką wyznaczania wskaźników nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej zawartą w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej jest niższy od 0,65.

8. Przedsiębiorstwo energetyczne może także wystąpić z wnioskiem o zatwierdzenie taryfy, w której ceny i stawki opłat dla pierwszego roku jej stosowania zostaną skalkulowane na bazie uzasadnionego planowanego przychodu określonego zgodnie z ust. 1‒3. W takim przypadku przepisów ust. 4 i 5 nie stosuje się.

§ 12. 1. Koszty, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 1 i 2, ustala się zgodnie z art. 44 i art. 45 ustawy oraz zasadami ewidencji kosztów określonymi w przepisach o rachunkowości, w sposób umożliwiający ustalenie kosztów stałych i kosztów zmiennych planowanych przez przedsiębiorstwo energetyczne dla poszczególnych rodzajów działalności gospodarczej, z uwzględnieniem źródeł powstawania tych kosztów.

2. Oceny kosztów, o których mowa w ust. 1, dokonuje się na podstawie porównania wynikających z nich jednostkowych kosztów planowanych dla pierwszego roku stosowania taryfy z uzasadnionymi jednostkowymi kosztami wynikającymi z kosztów poniesionych w roku kalendarzowym poprzedzającym pierwszy rok stosowania taryfy, określonych na podstawie sprawozdania finansowego, zbadanego zgodnie z przepisami o rachunkowości.

3. Koszty, o których mowa w ust. 1, określa się na podstawie określonych dla pierwszego roku stosowania taryfy planowanej: 1)

wielkości zamówionej mocy cieplnej z uwzględnieniem zmiany tej wielkości w stosunku do stanu na koniec ostatniego roku kalendarzowego, poprzedzającego pierwszy rok stosowania taryfy, na podstawie zawartych z odbiorcami umów lub udokumentowanych w inny sposób [w MW];

rocznej sprzedaży ciepła [w GJ];

– 13 –

rocznej ilości nośnika ciepła dostarczanego do sieci ciepłowniczych w celu napełniania i uzupełniania ubytków tego nośnika w tych sieciach oraz sprzedaży tego nośnika odbiorcom [w metrach sześciennych lub w tonach].

§ 13. 1. Dla jednostek kogeneracji, z wyłączeniem jednostek kogeneracji, w których

stosuje się paliwa inne niż wyszczególnione w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. c ustawy, przedsiębiorstwo energetyczne stosuje uproszczony sposób kalkulacji cen i stawek opłat w taryfie dla ciepła na podstawie uzasadnionych planowanych przychodów ze sprzedaży ciepła z tych jednostek, obliczanych według wzoru:

Pc = Qs × Cc gdzie poszczególne symbole oznaczają:

Pc –

planowane przychody ze sprzedaży ciepła dla roku stosowania taryfy [w zł],

Qs –

planowaną wielkość ciepła wprowadzonego do sieci ciepłowniczej lub sprzedanego bezpośrednio odbiorcom dla roku stosowania taryfy dla danej jednostki kogeneracji [w GJ],

Cc –

cenę ciepła przyjętą przez przedsiębiorstwo energetyczne dla roku stosowania taryfy, nie wyższą od ceny referencyjnej, o której mowa w ust. 2 [w zł/GJ].

2. Cenę referencyjną, oznaczoną symbolem „Cr”, oblicza się według wzoru:

Cr = CCSn × XC gdzie poszczególne symbole oznaczają:

– cenę referencyjną obliczaną dla jednostki kogeneracji, o której mowa w ust. 1, w zależności od rodzaju zużywanego w niej paliwa, o którym mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. c ustawy [w zł/GJ],

CCSn

– średnią cenę sprzedaży ciepła, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. c ustawy, wytworzonego

jednostkach

wytwórczych

niebędących

jednostkami

kogeneracji, w których zużywane jest tego samego rodzaju paliwo jak w danej jednostce kogeneracji [w zł/GJ], XC

– obowiązujący wskaźnik referencyjny, o którym mowa w art. 47 ust. 2f ustawy, ustalany dla poszczególnych rodzajów paliw, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. c ustawy, zgodnie z wzorem określonym w ust. 4.

3. W przypadku jednostek kogeneracji, o których mowa w ust. 1, w których do wytwarzania ciepła zużywanych jest jednocześnie kilka rodzajów paliw, cenę referencyjną, o której mowa w ust. 2, ustala się jako średnią z cen referencyjnych ważoną planowanym

– 14 –

udziałem energii chemicznej poszczególnych rodzajów paliw zużywanych do wytwarzania energii elektrycznej i ciepła w tych jednostkach kogeneracji.

4. Wskaźnik referencyjny, oznaczony symbolem „XC”, o którym mowa w art. 47 ust. 2f ustawy, ustala się według wzoru:

X =

+k C

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

CCSn

– średnią cenę sprzedaży ciepła, o której mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. c ustawy, wytworzonego

jednostkach

wytwórczych

niebędących

jednostkami

kogeneracji, w których zużywane jest tego samego rodzaju paliwo jak w danej jednostce kogeneracji [w zł/GJ], k

– zmianę kosztów obciążających jednostkę produkowanego ciepła w jednostkach kogeneracji wynikającą z istotnej zmiany warunków wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorstwa energetyczne w takim zakresie, w jakim koszty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej będą obciążać produkcję ciepła w okresie obowiązywania wskaźnika referencyjnego, a nie obciążały jej w okresie poprzedzającym okres ustalania tego wskaźnika, obliczaną dla poszczególnych rodzajów paliw, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. c ustawy [w zł/GJ].

5. W przypadku jednostek kogeneracji, o których mowa w ust. 1, w których do wytwarzania ciepła jest zużywanych jednocześnie kilka rodzajów paliw, przy obliczaniu wskaźnika referencyjnego ustala się średnią ze wskaźników referencyjnych ważoną planowanym udziałem energii chemicznej poszczególnych rodzajów paliw zużywanych do wytwarzania energii elektrycznej i ciepła w tych jednostkach.

6. Okres stosowania taryfy dla ciepła, w której zastosowano uproszczony sposób, o którym mowa w ust. 1, wynosi rok od dnia jej wprowadzenia do stosowania.

§ 14. Planowany uzasadniony przychód ze sprzedaży ciepła stanowiący podstawę kalkulacji cen i stawek opłat w taryfie przedsiębiorstw energetycznych wytwarzających ciepło w jednostkach kogeneracji, które nie stosują uproszczonego sposobu kalkulacji cen i stawek opłat, o którym mowa w § 13 ust. 1, oblicza się jako różnicę między planowanymi łącznymi uzasadnionymi przychodami z wykonywania działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania, przetwarzania, magazynowania ciepła oraz wytwarzania energii elektrycznej

– 15 –

w danej jednostce kogeneracji a planowanym przychodem ze sprzedaży energii elektrycznej, według wzoru:

Pc = Pec – (Es × Ce) – PMZ gdzie poszczególne symbole oznaczają:

– planowane przychody ze sprzedaży ciepła dla pierwszego roku stosowania taryfy [w zł],

Pec

– planowane łączne uzasadnione przychody ze sprzedaży ciepła i energii elektrycznej dla pierwszego roku stosowania taryfy, stanowiące sumę planowanych łącznych kosztów wytwarzania ciepła i energii elektrycznej z uwzględnieniem rocznych kosztów zakupu uprawnień do emisji dwutlenku węgla, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 5 oraz zwrotu z kapitału zaangażowanego w wykonywanie działalności gospodarczej związanej z wytwarzaniem ciepła i energii elektrycznej [w zł],

– planowaną wielkość sprzedaży energii elektrycznej dla pierwszego roku stosowania taryfy [w MWh],

– cenę energii elektrycznej ustaloną w taryfie dla danego źródła zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 46 ust. 3 i 4 ustawy lub cenę planowaną do uzyskania w warunkach konkurencji, o których mowa w art. 49 ustawy, lub cenę będącą wynikiem wygranej aukcji organizowanej przez Prezesa URE, na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii – dla pierwszego roku stosowania taryfy [w zł/MWh],

PMZ

– planowane przychody ze sprzedaży praw majątkowych ze świadectw pochodzenia, o których mowa w art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii.

§ 15. 1. Koszty uzasadnione realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, uwzględnia się w kalkulacji cen i stawek opłat ustalanych w taryfie przedsiębiorstwa energetycznego realizującego te obowiązki, przyjmując, że każda jednostka ciepła sprzedawana przez to przedsiębiorstwo odbiorcom końcowym przyłączonym do sieci jest w tej samej wysokości obciążona tymi kosztami.

2. Koszty wspólne dla wszystkich lub kilku grup taryfowych oraz koszty wspólne dla wszystkich lub kilku rodzajów wykonywanej przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej, w tym koszty wspólne dotyczące modernizacji i rozwoju oraz ochrony

– 16 –

środowiska, dzieli się na poszczególne grupy taryfowe i na poszczególne rodzaje wykonywanej działalności gospodarczej zgodnie z przyjętą w przedsiębiorstwie metodą podziału kosztów.

3. Metoda podziału kosztów, o której mowa w ust. 2, nie może ulec zmianie w okresie obowiązywania taryfy.

§ 16. 1. Koszty, o których mowa w § 11 ust. 1 pkt 2, ustala się jako roczne koszty związane z eksploatacją urządzeń i instalacji przekazywanych do eksploatacji po zakończeniu działań w zakresie modernizacji i rozwoju lub realizacji inwestycji z zakresu ochrony środowiska.

2. Roczne koszty, o których mowa w ust. 1, przedsiębiorstwo energetyczne ustala na podstawie obowiązującego dla przedsiębiorstwa planu inwestycji oraz określonego w tym planie sposobu finansowania i harmonogramu realizacji poszczególnych przedsięwzięć inwestycyjnych w zakresie: 1)

wytwarzania, przetwarzania i magazynowania ciepła – planu inwestycji rozwojowych, modernizacyjnych i związanych z ochroną środowiska dla źródeł ciepła;

przesyłania lub dystrybucji ciepła – planu rozwoju, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy.

3. Koszty związane z eksploatacją urządzeń i instalacji przekazywanych do eksploatacji

w wyniku inwestycji w zakresie modernizacji, rozwoju i ochrony środowiska, o których mowa w ust. 1 i 2, obejmują w szczególności: 1)

odpisy amortyzacyjne lub odpisy umorzeniowe, obliczone zgodnie z obowiązującymi przepisami dla środków trwałych przekazywanych do eksploatacji w wyniku tych inwestycji;

koszty kalkulacyjne związane z eksploatacją nowych urządzeń i instalacji w zakresie kosztów robocizny, zużycia materiałów, paliw, energii, wody, usuwania odpadów, kosztów transportu, remontów i innych kosztów wynikających z rodzaju urządzeń i instalacji oraz warunków ich pracy.

4. Planowane koszty rozwoju w zakresie przesyłania lub dystrybucji ciepła, stanowiące

podstawę kalkulacji stawek opłat za usługi przesyłowe, nie mogą obejmować kosztów wynikających z nakładów, o których mowa w § 7 ust. 7, planowanych do pokrycia przez odbiorców opłatami za przyłączenie.

§ 17. Koszty, o których mowa w § 11, § 15 i § 16, odpowiednio do zakresu wykonywanej przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej, obejmują koszty:

– 17 –

stałe i koszty zmienne wytwarzania, przetwarzania i magazynowania ciepła oraz planowane roczne koszty modernizacji, rozwoju i ochrony środowiska, a także koszty: a)

utrzymania zapasów paliw, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 6 ustawy,

utrzymania przewidzianych w programie pracy sieci ciepłowniczych źródeł ciepła, pracujących w okresie największego poboru mocy cieplnej w sezonie grzewczym lub w okresie letnim,

c) 2)

handlowej obsługi odbiorców bezpośrednio zasilanych ze źródeł ciepła;

stałe i koszty zmienne pozyskania, uzdatniania i podgrzewania nośnika ciepła oraz planowane roczne koszty modernizacji, rozwoju i ochrony środowiska w tym zakresie;

stałe i koszty zmienne przesyłania i dystrybucji ciepła, koszty handlowej obsługi odbiorców oraz planowane roczne koszty modernizacji, rozwoju i ochrony środowiska w zakresie przesyłania lub dystrybucji ciepła siecią ciepłowniczą od źródła ciepła do przyłączy, wraz z kosztami rozwoju związanymi z przyłączaniem obiektów do tej sieci, a także koszty związane: a)

z magazynowaniem i przepompowywaniem wody krążącej w sieci ciepłowniczej,

ze stratami mocy cieplnej, stratami ciepła i ubytkami nośnika ciepła podczas ich przesyłania,

z utrzymaniem przewidzianych w programie pracy sieci ciepłowniczej źródeł ciepła, pracujących w okresie największego poboru mocy cieplnej w sezonie grzewczym lub w okresie letnim, jeżeli nie zostały uwzględnione w kosztach wytwarzania ciepła, o których mowa w pkt 1 lit. b;

węzłów cieplnych, z którymi są połączone instalacje odbiorcze obsługujące jeden obiekt,

grupowych węzłów cieplnych,

zewnętrznych instalacji odbiorczych;

obsługi odbiorców przez przedsiębiorstwo obrotu ciepłem.

§ 18. W przypadku gdy odbiorca lub inny podmiot udostępnia przedsiębiorstwu

energetycznemu pomieszczenie, w którym są zainstalowane urządzenia należące do tego przedsiębiorstwa lub przez nie eksploatowane, służące do wytwarzania lub przesyłania, lub

– 18 –

dystrybucji ciepła, koszty ponoszone z tego tytułu przedsiębiorstwo energetyczne uwzględnia w rozliczeniach tylko z tymi odbiorcami, do których ciepło jest dostarczane za pomocą tych urządzeń, na warunkach ustalonych w taryfie lub w umowie sprzedaży ciepła, lub w umowie o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji ciepła, lub w umowie kompleksowej albo w odrębnej umowie.

§ 19. Ceny za zamówioną moc cieplną i ceny ciepła oblicza się według wzorów:

Cjm = A × Pc : N Cjc = (1 – A) × Pc : Q gdzie poszczególne symbole oznaczają:

Cjm

– cenę za zamówioną moc cieplną dla danego źródła ciepła i określonego nośnika ciepła [w zł/MW],

Cjc

– cenę ciepła dla danego źródła ciepła i określonego nośnika ciepła [w zł/GJ],

– planowane uzasadnione przychody z wytwarzania ciepła w postaci określonego nośnika ciepła [w zł],

– określony dla danego źródła ciepła i nośnika ciepła wskaźnik udziału kosztów stałych (Kst) w łącznych kosztach wytwarzania ciepła (Kst + Kzm), którego wartość nie może być wyższa od udziału kosztów stałych (Kst) w łącznych kosztach wytwarzania ciepła (Kst + Kzm),

– planowaną dla pierwszego roku stosowania taryfy moc cieplną obliczoną przez przedsiębiorstwo energetyczne dla danego źródła ciepła i określonego nośnika ciepła – jako sumę przyłączeniowej mocy cieplnej dla sieci ciepłowniczych zasilanych z tego źródła i zamówionej mocy cieplnej przez odbiorców zasilanych bezpośrednio ze źródła ciepła [w MW],

Q–

planowaną dla pierwszego roku stosowania taryfy ilość ciepła określoną przez przedsiębiorstwo energetyczne dla danego źródła ciepła i określonego nośnika ciepła, obliczaną przez:

– wytwórcę ciepła – jako sumę planowanych do sprzedaży odbiorcom ilości ciepła, w tym przez przedsiębiorstwo energetyczne stosujące uproszczony sposób kalkulacji cen i stawek opłat, o którym mowa w § 13 ust. 1 – planowaną wielkość ciepła, oznaczoną symbolem „Qs”, o której mowa w § 13 ust. 1,

– przedsiębiorstwo ciepłownicze – jako sumę ilości ciepła planowanego do sprzedaży odbiorcom i strat ciepła podczas przesyłania sieciami ciepłowniczymi [w GJ].

– 19 –

§ 20. Cenę nośnika ciepła oblicza się jako iloraz planowanych dla pierwszego roku stosowania

taryfy

kosztów

uwzględnieniem

uzasadnionego

zwrotu

kapitału

zaangażowanego w wykonywaną działalność gospodarczą związaną z wytwarzaniem ciepła oraz planowanej ilości nośnika ciepła dostarczanego do sieci ciepłowniczych w celu napełniania i uzupełniania jego ubytków w tych sieciach, oraz sprzedaży tego nośnika odbiorcom w celu napełniania instalacji odbiorczych i uzupełnienia ubytków wody w tych instalacjach.

§ 21. 1. W przypadku źródeł ciepła, o których mowa w § 7 ust. 8, koszty stanowiące podstawę do obliczenia stawek opłat obejmują: 1)

uzasadnione koszty stałe i koszty zmienne: a)

wytwarzania, przetwarzania i magazynowania ciepła,

pozyskania, uzdatniania i podgrzewania nośnika ciepła,

przesyłania i dystrybucji ciepła;

planowane uzasadnione roczne koszty modernizacji, rozwoju i ochrony środowiska;

planowane uzasadnione koszty związane z: a)

utrzymaniem zapasów paliw, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 6 ustawy,

handlową obsługą odbiorców.

2. Stawkę opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną i stawkę opłaty za ciepło dla danego rodzaju źródeł ciepła, o których mowa w § 7 ust. 8, oblicza się według wzorów:

CjźN = 1/12 (A1 × Pź : Noź)

CjźQ = (1 – A1) × Pź : Qoź gdzie poszczególne symbole oznaczają:

CjźN

– stawkę opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną dla danego rodzaju źródła ciepła [w zł/MW],

CjźQ

– stawkę opłaty za ciepło dla danego rodzaju źródła ciepła [w zł/GJ],

Pź

– planowane roczne przychody dla danego rodzaju źródła ciepła [w zł],

Noź

–planowaną dla pierwszego roku stosowania taryfy zamówioną moc cieplną dla obiektów zasilanych z danego rodzaju źródła ciepła [w MW],

Qoź

– planowaną dla pierwszego roku stosowania taryfy ilość ciepła przeznaczoną do sprzedaży odbiorcom, określoną przez przedsiębiorstwo energetyczne dla danego rodzaju źródła ciepła i określonego nośnika ciepła [w GJ],

– 20 –

– współczynnik udziału opłat stałych, którego wartość nie może być wyższa od udziału kosztów stałych w łącznych kosztach dostarczania ciepła z danego źródła ciepła.

§ 22. 1. Stawki opłat za usługi przesyłania i dystrybucji ciepła ustala się w zakresie: 1)

sieci ciepłowniczej – dla grup taryfowych, do których są zaliczani odbiorcy pobierający ciepło z przyłączy,

sieci ciepłowniczej i węzłów cieplnych – dla grup taryfowych, do których są zaliczani odbiorcy pobierający ciepło z eksploatowanych przez przedsiębiorstwo ciepłownicze lub przez dystrybutora ciepła węzłów cieplnych obsługujących jeden obiekt,

sieci ciepłowniczej i grupowych węzłów cieplnych – dla grup taryfowych, do których są zaliczani odbiorcy pobierający ciepło z eksploatowanych przez przedsiębiorstwo ciepłownicze lub przez dystrybutora ciepła grupowych węzłów cieplnych,

sieci ciepłowniczej i grupowych węzłów cieplnych oraz zewnętrznych instalacji odbiorczych – dla grup taryfowych, do których są zaliczani odbiorcy pobierający ciepło z eksploatowanych przez przedsiębiorstwo ciepłownicze lub przez dystrybutora ciepła grupowych węzłów cieplnych wraz z zewnętrznymi instalacjami odbiorczymi

– odpowiednio do zakresu wykonywanej przez to przedsiębiorstwo działalności gospodarczej związanej z zaopatrzeniem w ciepło na podstawie kosztów jednostkowych obliczonych w sposób określony w ust. 2.

2. Koszty jednostkowe oblicza się odpowiednio do zakresu wykonywanej przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej związanej z zaopatrzeniem w ciepło według wzorów: 1)

dla grup taryfowych, o których mowa w ust. 1 pkt 1: ksp = B × [Kps : Ns] kzp = (1 – B) [Kps × Ngp : Ns] : Qgp

dla grup taryfowych, o których mowa w ust. 1 pkt 2: ksw = B × [Kps : Ns + Kpw : Ngw] kzw = (1 – B) [Kps × Ngw : Ns + Kpw] : Qgw

dla grup taryfowych, o których mowa w ust. 1 pkt 3: kswg = B × [Kps : Ns + Kpwg : (Ngwg + Ngiz)] kzwg = (1 – B) [Kps × Ngwg : Ns + Kpwg × Ngwg : (Ngwg + Ngiz)] : Qgwg

dla grup taryfowych, o których mowa w ust. 1 pkt 4:

– 21 – ksiz = B × [Kps : Ns + Kpwg : (Ngwg + Ngiz) + Kpiz : Ngiz] kziz = (1 – B) [Kps × Ngiz : Ns + Kpwg × Ngiz : (Ngwg + Ngiz) + Kpiz] : Qgiz

– gdzie poszczególne symbole oznaczają: ksp

– koszt jednostkowy stały za usługi przesyłowe obliczony dla grupy taryfowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 [w zł/MW],

kzp

– koszt jednostkowy zmienny za usługi przesyłowe obliczony dla grupy taryfowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 [w zł/GJ],

– wskaźnik udziału opłat stałych za usługi przesyłowe w łącznych opłatach za te usługi,

Kps

– planowane roczne koszty za usługi przesyłowe w zakresie przesyłania lub dystrybucji ciepła daną siecią ciepłowniczą od źródła ciepła do przyłączy [w zł],

Ngp

– sumę zamówionej mocy cieplnej przez odbiorców zaliczonych do grupy taryfowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 [w MW],

– sumę zamówionej mocy cieplnej przez odbiorców przyłączonych do danej sieci ciepłowniczej [w MW],

Qgp

– planowaną, dla pierwszego roku stosowania taryfy, sprzedaż ciepła odbiorcom zaliczonym do grupy taryfowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 [w GJ],

ksw

– koszt jednostkowy stały za usługi przesyłowe obliczony dla grupy taryfowej, o której mowa w ust. 1 pkt 2 [w zł/MW],

kzw

– koszt jednostkowy zmienny za usługi przesyłowe obliczony dla grupy taryfowej, o której mowa w ust. 1 pkt 2 [w zł/GJ],

Kpw

– planowane roczne koszty za usługi przesyłowe w zakresie eksploatacji węzłów cieplnych obsługujących jeden obiekt, o których mowa w ust. 1 pkt 2 [w zł],

Ngw

– sumę zamówionej mocy cieplnej przez odbiorców zaliczonych do danej grupy taryfowej, o której mowa w ust. 1 pkt 2 [w MW],

Qgw

– planowaną, dla pierwszego roku stosowania taryfy, sprzedaż ciepła odbiorcom zaliczonym do grupy taryfowej, o której mowa w ust. 1 pkt 2 [w GJ],

kswg

– koszt jednostkowy stały za usługi przesyłowe obliczony dla grupy taryfowej, o której mowa w ust. 1 pkt 3 [w zł/MW],

kzwg

– koszt jednostkowy zmienny za usługi przesyłowe obliczony dla grupy taryfowej, o której mowa w ust. 1 pkt 3 [w zł/GJ],

Kpwg

– planowane roczne koszty za usługi przesyłowe w zakresie eksploatacji grupowych węzłów cieplnych, o których mowa w ust. 1 pkt 3 lub 4 [w zł],

– 22 –

Ngwg

– sumę zamówionej mocy cieplnej przez odbiorców zaliczonych do danej grupy taryfowej, o której mowa w ust. 1 pkt 3 lub 4 [w MW],

Ngiz

– sumę zamówionej mocy cieplnej przez odbiorców zaliczonych do danej grupy taryfowej, o której mowa w ust. 1 pkt 3 lub 4 [w MW],

Qgwg

– planowaną dla pierwszego roku stosowania taryfy sprzedaż ciepła odbiorcom zaliczonym do grupy taryfowej, o której mowa w ust. 1 pkt 3 [w GJ],

ksiz

– koszt jednostkowy stały za usługi przesyłowe obliczony dla grupy taryfowej, o której mowa w ust. 1 pkt 4 [w zł/MW],

kziz

– koszt jednostkowy zmienny za usługi przesyłowe obliczony dla grupy taryfowej, o której mowa w ust. 1 pkt 4 [w zł/GJ],

Kpiz

– planowane roczne koszty za usługi przesyłowe w zakresie eksploatacji zewnętrznych instalacji odbiorczych, o których mowa w ust. 1 pkt 4 [w zł],

Qgiz

– planowaną, dla pierwszego roku stosowania taryfy, sprzedaż ciepła odbiorcom zaliczonym do grupy taryfowej, o której mowa w ust. 1 pkt 4 [w GJ].

3. Koszt jednostkowy stanowiący podstawę do określenia stawki opłaty za obsługę odbiorców oblicza się jako iloraz planowanych kosztów obsługi odbiorców przez przedsiębiorstwo obrotu ciepłem i zamówionej mocy cieplnej dla pierwszego roku stosowania taryfy przez odbiorców obsługiwanych przez to przedsiębiorstwo.

4. Stawki opłat, o których mowa w ust. 1–3, stosownie do wykonywanej przez przedsiębiorstwo energetyczne działalności gospodarczej ustala się na podstawie kosztów jednostkowych z uwzględnieniem uzasadnionego zwrotu z kapitału zaangażowanego w wykonywaną działalność gospodarczą związaną z przesyłaniem i dystrybucją ciepła.

§ 23. W odniesieniu do cen za zamówioną moc cieplną, stawek opłat stałych za usługi przesyłowe i stawek opłat za obsługę odbiorców w taryfie ustala się także ich raty miesięczne, stanowiące 1/12 ich wartości.

§ 24. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne, na wniosek odbiorcy, określa w umowie zawartej z tym odbiorcą średnią: 1)

cenę ciepła, wyrażoną w złotych za GJ, zamiast ustalonej w taryfie ceny za zamówioną moc cieplną i ceny ciepła lub stawki opłaty miesięcznej i stawki opłaty za ciepło;

stawkę opłaty za usługi przesyłowe, wyrażoną w złotych za GJ, zamiast ustalonej w taryfie stawki opłaty stałej za usługi przesyłowe i stawki opłaty zmiennej za usługi przesyłowe.

– 23 –

2. Średnią cenę ciepła i średnią stawkę opłaty za usługi przesyłowe, o których mowa w ust. 1, oblicza się według wzorów:

Cs = (Nzo × Ctn + Qso × Ctc) : Qso Osp = (Nzo × Otsp + Qso × Otzp) : Qso gdzie poszczególne symbole oznaczają:

– średnią cenę ciepła dla danego odbiorcy [w zł/GJ],

Osp

– średnią stawkę opłaty za usługi przesyłowe dla danego odbiorcy [w zł/GJ],

Nzo

– moc cieplną zamówioną przez danego odbiorcę [w MW],

Ctn

– cenę za zamówioną moc cieplną lub dwunastokrotność stawki opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną, określone w taryfie dla grupy taryfowej, do której jest zaliczony dany odbiorca [w zł/MW],

Otsp

– stawkę opłaty stałej za usługi przesyłowe określoną w taryfie dla grupy taryfowej, do której jest zaliczony dany odbiorca [w zł/MW],

Qso

– planowaną wielkość sprzedaży ciepła dla danego odbiorcy [w GJ],

Ctc

– cenę ciepła lub stawkę opłaty za ciepło, określone w taryfie dla grupy taryfowej, do której jest zaliczony dany odbiorca [w zł/GJ],

Otzp

– stawkę opłaty zmiennej za usługi przesyłowe określoną w taryfie dla grupy taryfowej, do której jest zaliczony dany odbiorca [w zł/GJ].

3. W przypadku, gdy pobór ciepła przez odbiorcę występuje wyłącznie poza sezonem grzewczym, przedsiębiorstwo energetyczne może stosować w rozliczeniach z takim odbiorcą tylko określone w taryfie dla danego źródła ciepła i sieci ciepłowniczej cenę ciepła lub stawkę opłaty za ciepło i stawkę opłaty zmiennej za usługi przesyłowe.

§ 25. 1. Koszty jednostkowe stanowiące podstawę do obliczenia stawki opłaty za przyłączenie oblicza się według wzoru: kp = Kp : Lp gdzie poszczególne symbole oznaczają: kp

– koszty jednostkowe, stanowiące podstawę do obliczenia stawki opłaty za przyłączenie, określone dla danego rodzaju przyłączy [w zł/m],

– nakłady inwestycyjne, o których mowa w § 7 ust. 7, dla danego rodzaju przyłączy [w zł],

– planowaną, średnią w roku, łączną długość odcinków rurociągów dla danego rodzaju przyłączy określonych w planie rozwoju, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy [w m].

– 24 –

2. Wysokość nakładów inwestycyjnych na budowę przyłączy stanowiących podstawę kalkulacji stawek opłat za przyłączenie przyjmuje się w wysokości określonej w obowiązującym dla przedsiębiorstwa planie rozwoju, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy.

3. Nakłady, o których mowa w § 7 ust. 7, obejmują w przypadku przyłączania do: 1)

sieci ciepłowniczej – nakłady na budowę odcinków przyłącza do ściany węzła cieplnego i wykonanie przejścia przyłącza przez tę ścianę oraz zainstalowanie w pomieszczeniu węzła cieplnego układu pomiarowo-rozliczeniowego wraz z niezbędnym osprzętem i armaturą oraz dokonaniem koniecznych połączeń, a w przypadku sieci ciepłowniczej, w której nośnikiem ciepła jest woda, także nakłady na zainstalowanie urządzenia regulującego natężenie przepływu nośnika ciepła;

zewnętrznych instalacji odbiorczych należących do przedsiębiorstwa energetycznego – nakłady na budowę odcinków przyłącza do ściany obiektu i wykonanie przejścia przyłącza przez tę ścianę oraz zainstalowanie w obiekcie: a)

urządzenia regulującego natężenie przepływu wody dostarczanej do instalacji centralnego ogrzewania w tym obiekcie,

urządzeń, których wskazania będą stanowiły podstawę do określenia udziału tego obiektu w kosztach ciepła dostarczonego do grupowego węzła cieplnego,

niezbędnego osprzętu i armatury oraz koniecznych połączeń.

4. Jeżeli w pomieszczeniu węzła cieplnego jest instalowany, na koszt odbiorcy, prefabrykowany węzeł cieplny wyposażony przez producenta w układ pomiaroworozliczeniowy i urządzenie regulujące natężenie przepływu nośnika ciepła, nakłady, o których mowa w ust. 3 pkt 1, obejmują tylko nakłady na budowę odcinków przyłącza i wykonanie przejścia tego przyłącza przez ścianę węzła cieplnego wraz z niezbędnym osprzętem i armaturą oraz dokonaniem koniecznych połączeń.

§ 26. 1. Planowana wysokość zwrotu z kapitału, o którym mowa w § 11 ust. 1 pkt 3, § 20 i § 22 ust. 4, może uwzględniać zwrot z kapitału własnego i obcego, służących do finansowania majątku zaangażowanego do wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorstwo energetyczne.

2. Uzasadniona wysokość zwrotu z kapitału zaangażowanego w wykonywaną działalność gospodarczą związaną z zaopatrzeniem w ciepło powinna być odpowiednia do rodzaju wykonywanej działalności gospodarczej i ponoszonego w związku z tym ryzyka, a przy jej określaniu należy w szczególności uwzględnić:

– 25 –

warunki panujące na rynkach finansowych i wynikający z nich poziom stóp procentowych,

ocenę

ryzyka

wykonywania

działalności

gospodarczej

przez

przedsiębiorstwo energetyczne, a także wartość aktywów przedsiębiorstwa, która jest faktycznie zaangażowana w działalność gospodarczą związaną z zaopatrzeniem w ciepło; 2)

nowe źródła ciepła stanowiące instalacje odnawialnego źródła energii, źródła ciepła wytworzonego w kogeneracji oraz źródła ciepła odpadowego;

oszczędności uzyskane w wyniku obniżenia kosztów działalności przedsiębiorstwa energetycznego wynikające z poprawy efektywności jego funkcjonowania;

oszczędności wynikające z wielkości emisji dwutlenku węgla, której udało się uniknąć lub którą udało się zredukować w roku kalendarzowym poprzedzającym pierwszy rok stosowania taryfy w wyniku przeprowadzonych inwestycji w nowe lub znacząco zmodernizowane jednostki wytwórcze, sieci ciepłownicze lub infrastrukturę po stronie odbiorców końcowych, powiększając stopę zwrotu z kapitału o 1 punkt procentowy za każde 25 % redukcji w przeliczeniu na jednostkę ciepła dostarczonego do odbiorców;

poziom cen ciepła z alternatywnych źródeł ciepła, które mogłyby być – w sposób ekonomicznie

technicznie

uzasadniony

–

wykorzystane

celu

pokrycia

zapotrzebowania na to ciepło, z uwzględnieniem możliwych do uniknięcia kosztów emisji dwutlenku węgla.

3. Stopę zwrotu z kapitału zaangażowanego w wykonywaną działalność gospodarczą związaną z zaopatrzeniem w ciepło stanowi średnioważony koszt kapitału przedsiębiorstwa energetycznego, który ustalany jest zgodnie z regułami obowiązującymi na rynkach finansowych stosowanymi przez instytucje finansowe, gdzie: 1)

stopę obsługi zadłużenia przyjmuje się na podstawie aktualnie obwiązujących warunków rynkowych w sektorze banków udzielających kredytów na cele inwestycyjne w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej;

stopę wolną od ryzyka ustala się na podstawie średniej rentowności 10-letnich obligacji Skarbu Państwa (DS) o najdłuższym terminie wykupu (średnia z dni, w których zawarte zostały transakcje), notowanych na Rynku Treasury BondSpot Poland w okresie 36 miesięcy poprzedzających kwartał, w którym wniosek o zatwierdzenie taryfy zostanie przedłożony;

premię za ryzyko przyjmuje się zgodnie z warunkami panującymi na rynkach finansowych.

§ 27. 1. W okresie stosowania taryfy, nie krótszym niż dwa lata:

– 26 –

przedsiębiorstwo energetyczne wytwarzające ciepło w jednostkach kogeneracji, które nie stosuje uproszczonego sposobu kalkulacji cen i stawek opłat, o którym mowa w § 13 ust. 1, dostosowuje ceny i stawki opłat,

przedsiębiorstwo energetyczne inne niż określone w pkt 1 może dostosowywać ceny i stawki opłat

– ustalone dla pierwszego roku jej stosowania do zmieniających się warunków wykonywania działalności gospodarczej w sposób określony w ust. 2.

2. Dostosowywanie cen i stawek opłat może nastąpić nie wcześniej niż po upływie 12 miesięcy od ich wprowadzenia jako obowiązujących i nie częściej niż co 12 miesięcy, a wysokość tych cen i stawek opłat oblicza się według wzoru:

Csn = Csb × [1 + (RPI − Xr) : 100] gdzie poszczególne symbole oznaczają:

Csn

– nową cenę lub stawkę opłaty,

Csb

– dotychczas stosowaną cenę lub stawkę opłaty przed ich zmianą,

RPI

– średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem w poprzednim roku kalendarzowym, określony w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego ogłoszonym w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” [w %],

– współczynnik korekcyjny ustalany dla danego rodzaju działalności gospodarczej wykonywanej przez przedsiębiorstwo energetyczne w zakresie zaopatrzenia w ciepło, określający projektowaną poprawę efektywności funkcjonowania tego przedsiębiorstwa oraz zmianę warunków wykonywania przez to przedsiębiorstwo danego rodzaju działalności gospodarczej w następnym roku w stosunku do poprzedniego roku stosowania taryfy [w %].

§ 28. 1. W przypadku istotnej i nieprzewidywalnej zmiany warunków lub istotnej zmiany zakresu wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorstwo energetyczne, w odniesieniu do działalności w zakresie wytwarzania ciepła w źródłach innych niż określone w

§ 13 ust. 1 lub działalności w zakresie przesyłania i dystrybucji ciepła, może nastąpić zmiana taryfy wprowadzonej do stosowania. Zmiana ta następuje w trybie określonym w art. 47 ustawy lub przez zawarcie umów z odbiorcami, po dokonaniu analizy i oceny skutków ekonomicznych tej zmiany.

2. Zmiana wprowadzonej do stosowania taryfy dla ciepła, dla której ceny i stawki opłat ustala się na podstawie § 11 i § 12, może nastąpić w przypadku istotnej i nieprzewidywalnej

– 27 –

zmiany cen zakupu uprawnień do emisji dwutlenku węgla lub zmiany cen paliw, przy czym analizy i oceny skutków ekonomicznych tych zmian dokonuje się wyłącznie w zakresie zmiany cen zakupu uprawnień do emisji lub zmiany cen paliw. Zmiana następuje w trybie określonym w art. 47 ustawy.

3. Przedsiębiorstwo energetyczne może ustalić w taryfie ceny i stawki opłat w taki sposób, aby łagodzić skutki wprowadzenia w pierwszym roku stosowania taryfy cen i stawek opłat, o których mowa w § 19–23, dla tych grup taryfowych, których ochrona ich interesów tego wymaga, biorąc pod uwagę eliminowanie subsydiowania skrośnego.

4. Przedsiębiorstwo energetyczne w odniesieniu do jednostek kogeneracji, do których jest stosowany uproszczony sposób kalkulacji cen i stawek opłat w taryfie dla ciepła, o którym mowa w § 13 ust. 1, może wystąpić o zmianę taryfy przed upływem okresu, o którym mowa w § 13 ust. 10, jeżeli w trakcie tego okresu zostaną ogłoszone średnie ceny sprzedaży ciepła, o których mowa w art. 23 ust. 2 pkt 18 lit. c ustawy, lub zostanie zmieniony wskaźnik referencyjny, o którym mowa w art. 47 ust. 2f ustawy, dotyczący paliwa stosowanego w jednostce kogeneracji, lub nastąpi zmiana posiadanej koncesji wynikająca z istotnej zmiany zakresu

wykonywania

działalności

objętej

koncesją,

szczególności

zmiany

wykorzystywanego paliwa.

5. Przedsiębiorstwo energetyczne może wystąpić o zmianę taryfy przed upływem okresu jej stosowania, jeżeli w jego trakcie zostaną ogłoszone wskaźniki, o których mowa w § 11 ust. 4 i 5, lub jeżeli nastąpi spełnienie warunków, o których mowa w § 11 ust. 7 pkt 1 i 2.

§ 29. W

przypadku

nowo

tworzonego

przedsiębiorstwa

energetycznego

lub

podejmowania przez istniejące przedsiębiorstwo nowego rodzaju działalności gospodarczej w zakresie zaopatrzenia w ciepło, podstawę do określenia kosztów jednostkowych oraz ustalenia cen i stawek opłat stanowią koszty planowane dla pierwszego roku wykonywania nowej działalności gospodarczej, a uzasadnienie kalkulacji cen i stawek opłat powinno uwzględniać analizy porównawcze z innymi przedsiębiorstwami energetycznymi zajmującymi się takim samym rodzajem działalności gospodarczej w zakresie zaopatrzenia w ciepło.

Rozdział 4 Szczegółowe zasady rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło

§ 30. Jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne kupuje ciepło od innego przedsiębiorstwa energetycznego w celu sprzedaży tego ciepła odbiorcom przyłączonym do sieci ciepłowniczej lub korzysta z usług przesyłowych świadczonych przez inne przedsiębiorstwo energetyczne,

– 28 –

w rozliczeniach prowadzonych na podstawie zawartych między tymi przedsiębiorstwami umów sprzedaży ciepła i umów o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji ciepła stosuje się odpowiednio opłatę: 1)

za zamówioną moc cieplną, stanowiącą iloczyn zamówionej mocy cieplnej i ceny za zamówioną moc cieplną dla określonego nośnika ciepła – opłata ta jest pobierana w 12 ratach miesięcznych;

za ciepło, stanowiącą iloczyn ilości ciepła, ustalonej na podstawie odczytu wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego zainstalowanego w miejscu określonym w umowie sprzedaży ciepła i ceny ciepła dla określonego nośnika ciepła – opłata ta jest pobierana za każdy miesiąc, w którym dostarczono ciepło;

za nośnik ciepła, stanowiącą iloczyn ilości tego nośnika, ustalonej na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego zainstalowanego w miejscu określonym w umowie sprzedaży ciepła albo w umowie o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji ciepła, i ceny nośnika ciepła dla danej sieci ciepłowniczej – opłata ta jest pobierana za każdy miesiąc, w którym dostarczono nośnik ciepła;

stałą za usługi przesyłowe, stanowiącą iloczyn zamówionej mocy cieplnej i stawki opłaty stałej za usługi przesyłowe dla danej sieci ciepłowniczej – opłata ta jest pobierana w 12 ratach miesięcznych;

zmienną za usługi przesyłowe, stanowiącą iloczyn ilości ciepła, ustalonej na podstawie odczytów wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego zainstalowanego w miejscu określonym w umowie sprzedaży ciepła i stawki opłaty zmiennej za usługi przesyłowe dla danej sieci ciepłowniczej – opłata ta jest pobierana za każdy miesiąc, w którym dostarczono ciepło.

§ 31. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne prowadzi rozliczenia z odbiorcami ciepła,

odpowiednio do zakresu świadczonych usług dla poszczególnych grup taryfowych, na podstawie odczytów wskazań układów pomiarowo-rozliczeniowych zainstalowanych na przyłączach do węzłów cieplnych lub w innych miejscach rozgraniczenia eksploatacji urządzeń i instalacji, określonych w umowie sprzedaży ciepła lub w umowie o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji albo w umowie kompleksowej.

2. W rozliczeniach prowadzonych z odbiorcami ciepła wytwórca ciepła stosuje opłaty obliczane na podstawie ustalonych w taryfie cen za zamówioną moc cieplną, cen ciepła i cen nośnika ciepła, a w przypadku źródeł ciepła, o których mowa w § 7 ust. 8, opłaty obliczane są

– 29 –

na podstawie ustalonych w taryfie stawek opłat za zamówioną moc cieplną i stawek opłat za ciepło.

3. W rozliczeniach prowadzonych z odbiorcami ciepła przedsiębiorstwo ciepłownicze stosuje opłaty obliczane na podstawie ustalonych w taryfie cen za zamówioną moc cieplną, cen ciepła, cen nośnika ciepła oraz stawek opłat stałych i zmiennych za usługi przesyłowe, a w przypadku: 1)

źródeł ciepła, o których mowa w § 7 ust. 8, opłaty obliczane na podstawie ustalonych w taryfie stawek opłat za zamówioną moc cieplną i stawek opłat za ciepło;

zakupu ciepła od innego przedsiębiorstwa energetycznego – opłaty obliczane na podstawie cen i stawek opłat ustalonych dla danej sieci ciepłowniczej przez przedsiębiorstwo energetyczne, od którego jest kupowane ciepło sprzedawane odbiorcom.

4. W rozliczeniach prowadzonych z odbiorcami ciepła dystrybutor ciepła stosuje opłaty

obliczane na podstawie: 1)

ustalonych w taryfie stawek opłat stałych i zmiennych za usługi przesyłowe;

cen i stawek opłat ustalonych dla danej sieci ciepłowniczej przez przedsiębiorstwo energetyczne, od którego jest kupowane ciepło sprzedawane odbiorcom.

5. W rozliczeniach prowadzonych z odbiorcami ciepła przedsiębiorstwo obrotu ciepłem

stosuje opłaty obliczane na podstawie stawek opłat za obsługę odbiorców, ustalonych w taryfie tego przedsiębiorstwa oraz opłaty obliczane na podstawie: 1)

cen za zamówioną moc cieplną, cen ciepła i cen nośnika ciepła, ustalonych dla danej sieci ciepłowniczej przez przedsiębiorstwa energetyczne, od których jest kupowane ciepło sprzedawane odbiorcom;

stawek opłat stałych i zmiennych za usługi przesyłowe, ustalonych dla danej sieci ciepłowniczej przez przedsiębiorstwa energetyczne świadczące usługi przesyłowe dla przedsiębiorstwa obrotu ciepłem.

§ 32. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne wyodrębnia w fakturze wystawionej odbiorcy

ciepła opłaty obliczone na podstawie cen lub stawek opłat ustalonych przez: 1)

to przedsiębiorstwo w taryfie dla ciepła;

inne przedsiębiorstwa energetyczne, z którymi prowadzi rozliczenia w obrocie ciepłem.

2. Przedsiębiorstwo energetyczne sprzedające ciepło zapewnia odbiorcy końcowemu

dostęp do elektronicznej formy informacji w zakresie rozliczeń i wystawionych mu faktur.

– 30 –

§ 33. Rodzaje opłat pobieranych od odbiorców ciepła oraz podstawy i sposób ich obliczania określać powinna umowa sprzedaży ciepła lub umowa o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji albo umowa kompleksowa, a wysokość tych opłat, jeżeli umowa nie stanowi inaczej, oblicza się w następujący sposób: 1)

miesięczna rata opłaty za zamówioną moc cieplną, pobierana w każdym miesiącu, stanowi iloczyn zamówionej mocy cieplnej oraz 1/12 ceny za zamówioną moc cieplną dla danej grupy taryfowej lub stawki opłaty miesięcznej za zamówioną moc cieplną dla danej grupy taryfowej zasilanej ze źródła ciepła, o którym mowa w § 7 ust. 8;

opłata za ciepło, pobierana za każdy miesiąc, w którym nastąpił pobór ciepła, stanowi iloczyn ilości dostarczonego ciepła ustalonej na podstawie odczytów wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego zainstalowanego na przyłączu do węzła cieplnego lub do zewnętrznych instalacji odbiorczych albo w innych miejscach rozgraniczenia eksploatacji urządzeń i instalacji, o których mowa w § 31 ust. 1, oraz ceny ciepła dla danej grupy taryfowej lub stawki opłaty za ciepło dla danej grupy taryfowej zasilanej ze źródła ciepła, o którym mowa w § 7 ust. 8;

opłata za nośnik ciepła, pobierana za każdy miesiąc, w którym nastąpił pobór nośnika ciepła, stanowi iloczyn ilości nośnika ciepła dostarczonego do napełniania i uzupełnienia ubytków wody w instalacjach odbiorczych, ustalonej na podstawie odczytów wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego zainstalowanego w węźle cieplnym, oraz ceny nośnika ciepła dla danej grupy taryfowej;

miesięczna rata opłaty stałej za usługi przesyłowe, pobierana w każdym miesiącu, stanowi iloczyn zamówionej mocy cieplnej oraz 1/12 stawki opłaty stałej za usługi przesyłowe dla danej grupy taryfowej;

opłata zmienna za usługi przesyłowe, pobierana za każdy miesiąc, w którym nastąpił pobór ciepła, stanowi iloczyn ilości dostarczonego ciepła ustalonej na podstawie odczytów wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego zainstalowanego na przyłączu do węzła cieplnego lub do zewnętrznych instalacji odbiorczych albo w innych miejscach rozgraniczenia eksploatacji urządzeń i instalacji, o których mowa w § 31 ust. 1, oraz stawki opłaty zmiennej za usługi przesyłowe dla danej grupy taryfowej;

miesięczna rata opłaty za obsługę odbiorców, pobierana przez przedsiębiorstwo obrotu ciepłem w każdym miesiącu, stanowi iloczyn zamówionej mocy cieplnej i 1/12 stawki opłaty za obsługę odbiorców dla danej grupy taryfowej.

– 31 –

§ 34. 1. W przypadku dostarczania ciepła do grupowego węzła cieplnego obsługującego obiekty więcej niż jednego odbiorcy, zawarte z odbiorcami umowy sprzedaży ciepła, umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji albo umowy kompleksowe powinny określać także rodzaje opłat pobieranych od tych odbiorców oraz podstawy ich obliczania.

2. Jeżeli umowy, o których mowa w ust. 1, nie stanowią inaczej, wysokość opłat oblicza się w następujący sposób: 1)

miesięczne raty opłaty za zamówioną moc cieplną, pobierane od odbiorców w każdym miesiącu, stanowią iloczyn zamówionej mocy cieplnej dla obiektów danego odbiorcy oraz 1/12 ceny za zamówioną moc cieplną dla danej grupy taryfowej;

miesięczne raty opłaty stałej za usługi przesyłowe, pobierane od odbiorców w każdym miesiącu, stanowią iloczyn zamówionej mocy cieplnej dla obiektów danego odbiorcy oraz 1/12 stawki opłaty stałej za usługi przesyłowe dla danej grupy taryfowej;

opłata za dostarczone ciepło, pobierana od odbiorców za każdy miesiąc, w którym nastąpił pobór ciepła, jest obliczana w następujący sposób: a)

w przypadku, gdy zewnętrzne instalacje odbiorcze są eksploatowane przez przedsiębiorstwo energetyczne, opłatę za ciepło dostarczone: –

w celu ogrzewania – oblicza się jako iloczyn ilości ciepła, ustalonej na podstawie odczytów wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych zainstalowanych w przyłączach do instalacji centralnego ogrzewania w obiektach danego odbiorcy, oraz ceny ciepła dla danej grupy taryfowej,

–

w celu podgrzewania wody wodociągowej – oblicza się według wzoru:

Ocwo = Qwgcw × Cwg × Gcwo : Gscwo

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

Ocwo

– opłatę za ciepło dostarczone w celu podgrzewania wody wodociągowej, obliczoną dla danego odbiorcy [w zł],

Qwgcw – ilość ciepła dostarczonego do grupowego węzła cieplnego w celu podgrzewania wody wodociągowej, określoną na podstawie odczytów wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego zainstalowanego w tym węźle [w GJ], Cwg

– cenę ciepła dla danej grupy taryfowej [w zł/GJ],

Gcwo

– sumę zużycia ciepłej wody na podstawie odczytów wskazań wodomierzy zainstalowanych na przyłączach do instalacji ciepłej wody w obiektach danego odbiorcy [w m3],

– 32 –

Gscwo

– sumę zużycia ciepłej wody na podstawie odczytów wskazań wodomierzy zainstalowanych na przyłączach do instalacji ciepłej wody we wszystkich obiektach zasilanych z grupowego węzła cieplnego [w m3],

w przypadku, gdy zewnętrzne instalacje odbiorcze nie są eksploatowane przez przedsiębiorstwo energetyczne, opłatę za ciepło oblicza się jako sumę iloczynów ilości ciepła dostarczonego do grupowego węzła cieplnego ustalonej na podstawie odczytów wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego zainstalowanego w węźle cieplnym oraz ceny ciepła dla danej grupy taryfowej;

opłata zmienna za usługi przesyłania i dystrybucji ciepła, pobierana od odbiorców za każdy miesiąc, w którym nastąpił pobór ciepła, jest obliczana: a)

jako iloczyn stawki opłaty zmiennej za usługi przesyłania i dystrybucji ciepła dla danej grupy taryfowej oraz łącznej ilości ciepła, ustalonej w sposób określony w pkt 3 lit. a – w przypadku, gdy zewnętrzne instalacje odbiorcze są eksploatowane przez przedsiębiorstwo energetyczne,

jako iloczyn stawki opłaty zmiennej za usługi przesyłania i dystrybucji ciepła dla danej grupy taryfowej oraz łącznej ilości ciepła, ustalonej w sposób określony w pkt 3 lit. b – w przypadku, gdy zewnętrzne instalacje odbiorcze nie są eksploatowane przez przedsiębiorstwo energetyczne;

opłata za nośnik ciepła, pobierana od odbiorców za każdy miesiąc, w którym nastąpił pobór nośnika ciepła, dostarczonego do napełniania i uzupełnienia ubytków wody w instalacji centralnego ogrzewania, jest obliczana według wzoru:

Ono = Gnwg × Cn × Noo : Nowg gdzie poszczególne symbole oznaczają:

Ono –

opłatę za nośnik ciepła, obliczoną dla danego odbiorcy [w zł],

Gnwg – ilość nośnika ciepła dostarczonego do grupowego węzła cieplnego w celu napełniania i uzupełnienia ubytków wody w połączonej z tym węzłem instalacji centralnego ogrzewania [w m³], Cn –

cenę nośnika ciepła dla danej grupy taryfowej [w zł/m³],

Noo –

sumę mocy cieplnej instalacji ogrzewania dla obiektów danego odbiorcy [w MW],

Nowg – sumę mocy cieplnej instalacji ogrzewania dla wszystkich obiektów zasilanych z grupowego węzła cieplnego [w MW].

– 33 –

§ 35. 1. W przypadku gdy na wniosek odbiorcy przedsiębiorstwo energetyczne zawarło z nim umowę, w której zamiast ustalonych w taryfie ceny za zamówioną moc cieplną i ceny ciepła lub stawki opłaty miesięcznej i stawki opłaty za ciepło określono średnią cenę ciepła albo zamiast ustalonych w taryfie stawki opłaty stałej za usługi przesyłowe i stawki opłaty zmiennej za te usługi określono średnią stawkę opłaty za usługi przesyłowe, rozliczenia z takim odbiorcą prowadzone są na podstawie średniej ceny ciepła i średniej stawki opłaty za usługi przesyłowe, obliczonych w sposób określony w § 24 ust. 2.

2. Rodzaje opłat pobieranych od odbiorcy ciepła oraz podstawa i sposób ich obliczania powinny być określone w umowie, o której mowa w ust. 1, a wysokość tych opłat, jeżeli umowa nie stanowi inaczej, oblicza się w następujący sposób: 1)

opłata za ciepło, pobierana za każdy miesiąc, w którym nastąpił pobór ciepła, stanowi iloczyn ilości dostarczonego ciepła, ustalonej na podstawie odczytów wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego zainstalowanego w przyłączu do węzła cieplnego lub do zewnętrznych instalacji odbiorczych albo w innych miejscach rozgraniczenia eksploatacji urządzeń i instalacji, o których mowa w § 31 ust. 1, oraz średniej ceny ciepła, o której mowa w ust. 1;

opłata za usługi przesyłowe, pobierana za każdy miesiąc, w którym nastąpił pobór ciepła, stanowi iloczyn ilości dostarczonego ciepła, ustalonej na podstawie odczytów wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego zainstalowanego na przyłączu do węzła cieplnego lub do zewnętrznych instalacji odbiorczych albo w innych miejscach rozgraniczenia eksploatacji urządzeń i instalacji, o których mowa w § 31 ust. 1, oraz średniej stawki opłaty za usługi przesyłowe, o której mowa w ust. 1.

§ 36. 1. Opłatę za przyłączenie oblicza się jako iloczyn długości przyłącza i stawki opłaty

za przyłączenie, ustalonej w taryfie dla danego rodzaju przyłącza.

2. W przypadku grupowego węzła cieplnego, z którym połączone są instalacje odbiorcze zasilające obiekty więcej niż jednego odbiorcy, opłatę za przyłączenie grupowego węzła cieplnego do sieci ciepłowniczej, ustaloną w sposób określony w ust. 1, dzieli się między poszczególnych odbiorców proporcjonalnie do ich udziału w obciążeniu grupowego węzła cieplnego według wzoru:

Opo = Opwg × No : Nwg gdzie poszczególne symbole oznaczają:

Opo

– opłatę za przyłączenie dla danego odbiorcy,

Opwg

– opłatę za przyłączenie grupowego węzła cieplnego do sieci ciepłowniczej,

– 34 –

– sumę zamówionej mocy cieplnej dla obiektów danego odbiorcy [w MW],

Nwg

– sumę zamówionej mocy cieplnej dla wszystkich obiektów obsługiwanych przez grupowy węzeł cieplny [w MW].

§ 37. 1. W przypadku uszkodzenia lub stwierdzenia nieprawidłowych wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego, w okresie braku prawidłowego pomiaru ilości i parametrów nośnika ciepła, wysokość opłat ustala się w sposób określony w rozporządzeniu, jeżeli umowa sprzedaży ciepła, umowa o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji albo umowa kompleksowa nie stanowi inaczej.

2. W przypadku uszkodzenia układu pomiarowo-rozliczeniowego, o którym mowa w ust. 1, ilość ciepła dostarczonego w okresie braku prawidłowego pomiaru, oznaczoną symbolem „Qb”, oblicza się według wzoru:

Qb = [Qow (tw – tb) : (tw – to) + Qcwt] × hb : ho gdzie poszczególne symbole oznaczają:

– ilość ciepła dostarczonego w okresie braku prawidłowego pomiaru [w GJ],

Qow

– ilość ciepła zależną od warunków atmosferycznych, dostarczoną na ogrzewanie i wentylację w miesięcznym okresie rozliczeniowym przed uszkodzeniem układu pomiarowo-rozliczeniowego [w GJ],

Qcwt

– ilość ciepła niezależną od warunków atmosferycznych, dostarczoną na podgrzewanie wody wodociągowej i na cele technologiczne w miesięcznym okresie

rozliczeniowym

przed

uszkodzeniem

układu

pomiarowo-

rozliczeniowego [w GJ], tw

– normatywną temperaturę ogrzewanych pomieszczeń [w °C],

– średnią temperaturę zewnętrzną w okresie braku prawidłowego pomiaru [w °C],

– średnią temperaturę zewnętrzną w miesięcznym okresie rozliczeniowym przed uszkodzeniem układu pomiarowo-rozliczeniowego [w °C],

– liczbę dni w okresie braku prawidłowego pomiaru,

– liczbę dni w miesięcznym okresie rozliczeniowym przed uszkodzeniem układu pomiarowo-rozliczeniowego.

3. W

przypadku

stwierdzenia

nieprawidłowych

wskazań

układu

pomiarowo-

rozliczeniowego wprowadza się uzgodnioną przez strony korektę odczytów wskazań tego układu, a jeżeli uzgodnienie tej korekty nie jest możliwe, ilość ciepła dostarczonego w okresie nieprawidłowych wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego oblicza się w sposób określony w ust. 2.

– 35 –

4. Jeżeli nie można ustalić liczby dni w okresie braku prawidłowego pomiaru, ilość dostarczonego ciepła oblicza się począwszy od dnia rozpoczęcia okresu rozliczeniowego do dnia usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.

5. Żądanie odbiorcy sprawdzenia przez przedsiębiorstwo energetyczne prawidłowości wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego lub zawiadomienie o jego wadliwym działaniu nie zwalnia odbiorcy od terminowego regulowania bieżących należności za usługi związane z zaopatrzeniem w ciepło.

6. Odbiorca pokrywa koszty zażądanego przez niego sprawdzenia układu pomiaroworozliczeniowego w przypadku, gdy nie stwierdzono: 1)

błędu wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego większego od określonego w odrębnych przepisach, z uwzględnieniem klasy dokładności;

innych niż wymienione w pkt 1 wad powodujących nieprawidłowe działanie układu pomiarowo-rozliczeniowego.

§ 38. 1. W przypadku niedotrzymania przez przedsiębiorstwo energetyczne standardów

jakościowych obsługi odbiorców lub niedotrzymania przez odbiorcę warunków określonych w umowie sprzedaży ciepła lub w umowie o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji ciepła albo w umowie kompleksowej, jeżeli umowy te nie stanowią inaczej, wysokość opłat ustala się w następujący sposób: 1)

jeżeli przedsiębiorstwo energetyczne bez zmiany postanowień umowy sprzedaży ciepła, umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji ciepła lub umowy kompleksowej: a)

zwiększyło obliczeniowe natężenie przepływu nośnika ciepła i przekroczyło jego dopuszczalne odchylenie, do obliczenia wysokości opłat za ilość dostarczonego ciepła i zamówioną moc cieplną przyjmuje się obliczeniowe natężenie przepływu nośnika ciepła,

zmniejszyło obliczeniowe natężenie przepływu nośnika ciepła i przekroczyło jego dopuszczalne odchylenie, do obliczenia wysokości opłat za zamówioną moc cieplną przyjmuje się zmniejszone natężenie przepływu,

podniosło temperaturę dostarczanego nośnika ciepła i przekroczyło jej dopuszczalne odchylenie, do obliczenia wysokości opłat za ilość dostarczonego ciepła przyjmuje się temperaturę nośnika ciepła, w wysokości określonej w umowie,

obniżyło temperaturę dostarczanego nośnika ciepła i przekroczyło jej dopuszczalne odchylenie, do obliczenia wysokości opłat za ilość dostarczonego ciepła przyjmuje się obniżoną temperaturę nośnika ciepła;

– 36 –

jeżeli odbiorca, bez zmiany postanowień umowy sprzedaży ciepła, umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji ciepła lub umowy kompleksowej: a)

zwiększył obliczeniowe natężenie przepływu nośnika ciepła i przekroczył jego dopuszczalne odchylenie, do obliczenia wysokości opłat za ilość dostarczonego ciepła i zamówioną moc cieplną przyjmuje się zwiększone natężenie przepływu nośnika ciepła,

zmniejszył obliczeniowe natężenie przepływu nośnika ciepła i przekroczył jego dopuszczalne odchylenie, do obliczenia wysokości opłat za: –

ilość dostarczonego ciepła – przyjmuje się zmniejszone natężenie przepływu nośnika ciepła,

–

zamówioną moc cieplną – przyjmuje się obliczeniowe natężenie przepływu nośnika ciepła,

podniósł temperaturę zwracanego nośnika ciepła i przekroczył jej dopuszczalne odchylenie, do obliczenia wysokości opłat za ilość dostarczonego ciepła przyjmuje się temperaturę nośnika ciepła, która jest zgodna z warunkami umowy,

obniżył temperaturę zwracanego nośnika ciepła i przekroczył jej dopuszczalne odchylenie, do obliczenia wysokości opłat za ilość dostarczonego ciepła przyjmuje się obniżoną temperaturę nośnika ciepła.

2. Sprawdzenie dotrzymywania przez przedsiębiorstwo energetyczne standardów jakościowych obsługi odbiorców i dotrzymywania przez odbiorcę warunków umowy sprzedaży ciepła lub umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji ciepła albo umowy kompleksowej w zakresie określonym w ust. 1 jest dokonywane, jeżeli umowy te nie stanowią inaczej, na podstawie średniego natężenia przepływu i temperatury nośnika ciepła w: 1)

okresie doby – gdy nośnikiem ciepła jest woda;

ciągu godziny – gdy nośnikiem ciepła jest para.

3. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, średnie natężenie przepływu i średnia temperatura

nośnika ciepła, o których mowa w ust. 2, stanowią podstawę do ustalania opłat za zamówioną moc cieplną i ciepło oraz opłaty stałej i zmiennej za usługi przesyłowe, pobieranych za miesiąc, w którym stwierdzono niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców lub niedotrzymanie przez odbiorcę warunków umowy.

§ 39. 1. Odbiorcy

przysługują

bonifikaty

przypadku

niedotrzymania

przez

przedsiębiorstwo energetyczne warunków umowy sprzedaży ciepła lub umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji albo umowy kompleksowej w zakresie:

– 37 –

terminów rozpoczęcia i zakończenia dostarczania ciepła w celu ogrzewania;

planowanych przerw w dostarczaniu ciepła w okresie letnim.

2. Wysokość bonifikat, o których mowa w ust. 1, jeżeli umowa sprzedaży ciepła lub

umowa o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji albo umowa kompleksowa nie stanowi inaczej, ustala się w następujący sposób: 1)

jeżeli rozpoczęcie lub zakończenie dostarczania ciepła w celu ogrzewania nastąpiło z opóźnieniem w stosunku do ustalonych standardów jakościowych obsługi odbiorców, bonifikata stanowi 1/30 miesięcznej opłaty za zamówioną moc cieplną dla obiektów, w których nastąpiło opóźnienie – za każdą rozpoczętą dobę opóźnienia;

jeżeli planowa przerwa w dostarczaniu ciepła w okresie letnim była dłuższa od ustalonych standardów jakościowych obsługi odbiorców, bonifikata stanowi 1/30 miesięcznej opłaty za zamówioną moc cieplną dla obiektów, w których nastąpiło przedłużenie przerwy w dostarczaniu ciepła – za każdą rozpoczętą dobę przedłużenia tej przerwy.

§ 40. 1. Wielkość zamówionej mocy cieplnej odbiorca ustala z przedsiębiorstwem

energetycznym w umowie sprzedaży ciepła lub w umowie o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji albo w umowie kompleksowej na okres co najmniej 12 miesięcy. Wielkość zamówionej mocy cieplnej może być zmieniona wyłącznie w terminach ustalonych w tych umowach.

2. W przypadku, gdy zamówiona przez odbiorcę moc cieplna jest mniejsza od mocy cieplnej określonej w umowie o przyłączenie danego obiektu do sieci ciepłowniczej albo gdy wartości współczynnika wykorzystania zamówionej mocy cieplnej znacznie różnią się od wartości technicznie uzasadnionych, przedsiębiorstwo energetyczne może dokonać w sezonie grzewczym kontroli prawidłowości określenia przez odbiorcę zamówionej mocy cieplnej.

3. Jeżeli zawarta z odbiorcą umowa nie stanowi inaczej, sprawdzenie, o którym mowa w ust. 2, może być dokonane na podstawie odczytów wskazań układu pomiaroworozliczeniowego oraz następujących obliczeń:

Nsdco = Qdco: (24 × 3,6)

Nsdcw = Qdcw : (24 × 3,6)

Nz = Nsdco (tw – to) : (tw – tsd) + Nsdcw gdzie poszczególne symbole oznaczają:

Nsdco

– średni pobór mocy cieplnej na cele grzewcze w danym obiekcie w ciągu doby, podczas której średnia temperatura zewnętrzna wynosiła tsd [w MW],

– 38 –

Qdco

– ilość ciepła dostarczonego na cele grzewcze w ciągu doby, dla której obliczany jest średni pobór mocy cieplnej na cele grzewcze w danym obiekcie, określoną na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego [w GJ],

Nsdcw

– średni pobór mocy cieplnej na cele podgrzewania wody wodociągowej w danym obiekcie w ciągu doby, podczas której średnia temperatura zewnętrzna wynosiła tsd [w MW],

Qdcw

– ilość ciepła dostarczonego na cele podgrzewania wody wodociągowej w ciągu doby, dla której obliczany jest średni pobór mocy cieplnej na cele grzewcze w danym obiekcie, określoną na podstawie wskazań układu pomiarowo¬ rozliczeniowego [w GJ],

– obliczoną wielkość zamówionej mocy cieplnej dla danego obiektu [w MW],

– normatywną temperaturę ogrzewanych pomieszczeń w danym obiekcie [w K],

– obliczeniową temperaturę zewnętrzną dla strefy klimatycznej, w której jest zlokalizowany dany obiekt [w K],

tsd

– średnią temperaturę zewnętrzną w ciągu doby, dla której obliczono średni pobór mocy cieplnej na cele grzewcze i na cele podgrzewania wody wodociągowej w danym obiekcie Nsdco i Nsdcw [w K].

§ 41. 1. W przypadku wodnych sieci ciepłowniczych przedsiębiorstwo energetyczne ustala obliczeniowe natężenie przepływu w przyłączach do poszczególnych węzłów cieplnych, na podstawie zamówionej przez odbiorców mocy cieplnej dla obiektów zasilanych z tych węzłów i różnicy temperatury wody dostarczanej do przyłącza i zwracanej do sieci ciepłowniczej w warunkach obliczeniowych, na podstawie wzoru: =

× ρś × [(

−

) −

]

× 3,6 × 10"

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

– obliczeniowe natężenie przepływu wody w danym przyłączu do węzła cieplnego [w m3/h],

Nzw

– zamówioną moc cieplną dla obiektów zasilanych z danego węzła cieplnego [w MW],

– średnie ciepło właściwe wody w parametrach pracy węzła w warunkach obliczeniowych [w kJ/kgK],

ρśr

– średnią gęstość wody w parametrach pracy węzła w warunkach obliczeniowych [w kg/m3],

– 39 –

Tzo

– temperaturę wody w rurociągu zasilającym dany węzeł cieplny, określoną w tabeli regulacyjnej dla danej sieci ciepłowniczej dla warunków obliczeniowych [w K],

dTzo

– obniżenie temperatury wody dostarczanej do danego przyłącza wskutek strat ciepła podczas przesyłania [w K],

Tpo –

temperaturę wody w rurociągu powrotnym z danego węzła cieplnego, określoną dla warunków obliczeniowych [w K].

2. Obniżenie temperatury wody w przyłączu oznaczone symbolem „dTzo”, o którym mowa w ust. 1, powinno być określone w umowie sprzedaży ciepła lub w umowie o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji albo w umowie kompleksowej.

3. Temperaturę wody zwracanej z danego węzła cieplnego do sieci ciepłowniczej ustala się, uwzględniając jego układ funkcjonalny i warunki cieplno-hydrauliczne oraz maksymalne wykorzystanie ciepła w urządzeniach zainstalowanych w węźle.

4. Obliczeniowe natężenie przepływu wody dla węzła cieplnego stanowi podstawę doboru urządzenia regulującego natężenie przepływu nośnika ciepła w tym przyłączu.

§ 42. 1. Wielkość poboru mocy cieplnej oblicza się na podstawie odczytów wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego.

2. Przy dostarczaniu ciepła, którego nośnikiem jest para wodna, wielkość poboru mocy cieplnej oblicza się: 1)

na podstawie odczytanego średniego poboru mocy zarejestrowanego przez ciepłomierz w okresie nie krótszym niż godzina;

jako różnicę odczytów wskazań ciepłomierza nieposiadającego rejestracji poboru mocy, dokonanych w odstępie jednej godziny;

w przypadku braku ciepłomierza – na podstawie średniego w ciągu godziny natężenia przepływu, ciśnienia i temperatury pary dostarczanej ze źródła ciepła do sieci ciepłowniczej lub z sieci ciepłowniczej do węzła cieplnego oraz średniego w ciągu tej godziny natężenia przepływu i temperatury skroplin, zwracanych z sieci ciepłowniczej do źródła ciepła lub z węzła cieplnego do sieci ciepłowniczej.

3. Przy dostarczaniu ciepła, którego nośnikiem jest gorąca woda, wielkość poboru mocy

cieplnej oblicza się jako 1/24 różnicy odczytów wskazań ciepłomierza, dokonanych w odstępie 24 godzin, a w przypadku braku ciepłomierza – na podstawie średniego w ciągu doby natężenia przepływu i temperatury wody dostarczanej ze źródła ciepła do sieci ciepłowniczej lub z sieci ciepłowniczej do węzła cieplnego oraz średniego w ciągu tej doby natężenia przepływu

– 40 –

i temperatury wody zwracanej z sieci ciepłowniczej do źródła ciepła lub z węzła cieplnego do sieci ciepłowniczej.

4. Ograniczenie lub przekroczenie mocy cieplnej określa się jako różnicę między zamówioną mocą cieplną a wielkością poboru mocy cieplnej, obliczoną w sposób określony w ust. 2 lub 3, odniesioną do warunków obliczeniowych w przypadku, gdy nośnikiem ciepła jest: 1)

para wodna – na podstawie umowy zawartej między stronami;

gorąca woda – na podstawie parametrów tego nośnika dla warunków obliczeniowych oraz dla tych samych warunków atmosferycznych, w których określono wielkość poboru mocy cieplnej, określonych w tabeli regulacyjnej.

5. Jeżeli umowa sprzedaży ciepła lub umowa o świadczenie usługi przesyłania lub

dystrybucji ciepła albo umowa kompleksowa nie stanowi inaczej, a ustalone w odrębnych przepisach standardy jakościowe obsługi odbiorców określające dopuszczalne odchylenia natężenia przepływu i parametrów nośnika ciepła są dotrzymywane przez przedsiębiorstwo energetyczne, wynikające z tych odchyleń dopuszczalne ograniczenie mocy cieplnej wynosi w warunkach obliczeniowych: 1)

przy dostarczaniu ciepła do sieci ciepłowniczej: a)

do 7 % – gdy nośnikiem ciepła jest gorąca woda,

do 10 % – gdy nośnikiem ciepła jest para;

przy dostarczaniu ciepła do węzła cieplnego: a)

do 10 % – gdy nośnikiem ciepła jest gorąca woda,

do 17 % – gdy nośnikiem ciepła jest para.

§ 43. 1. Jeżeli z powodu niedotrzymania przez przedsiębiorstwo

energetyczne

standardów jakościowych obsługi odbiorców nastąpiło ograniczenie mocy cieplnej, jeżeli umowa sprzedaży ciepła lub umowa o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji ciepła albo umowa kompleksowa nie stanowi inaczej, odbiorcy przysługuje bonifikata, której wysokość oblicza się w następujący sposób: 1)

jeżeli ograniczenie mocy cieplnej wynosi do 40 %, wysokość bonifikaty oblicza się według wzorów:

Su = Sum + Suc Sum = 0,25 (Nt – Nr) × Cn × hp : 365 Suc = 0,4 (Nt – Nr) × 3,6 × 24 × hp × Cc

– 41 –

jeżeli ograniczenie mocy cieplnej wynosi powyżej 40 %, wysokość bonifikaty oblicza się według wzorów:

Su = Sum + Suc Sum = 0,5 (Nt – Nr) × Cn × hp : 365 Suc = 0,8 (Nt – Nr) × 3,6 × 24 × hp × Cc gdzie poszczególne symbole oznaczają:

– łączną bonifikatę za ograniczenia w dostarczaniu ciepła,

Sum

– bonifikatę za ograniczenie mocy cieplnej,

Suc

– bonifikatę za niedostarczone ciepło,

– moc cieplną określoną na podstawie obliczeniowego natężenia przepływu i parametrów nośnika ciepła określonych w tabeli regulacyjnej [w MW],

– rzeczywistą moc cieplną określoną na podstawie natężenia przepływu i rzeczywistych parametrów nośnika ciepła [w MW],

– mnożnik oznaczający 24 godziny w ciągu doby [w h],

– liczbę dni, w których wystąpiły ograniczenia w dostarczaniu ciepła spowodowane

niedotrzymaniem

przez

przedsiębiorstwo

energetyczne

standardów jakościowych obsługi odbiorców, Cn

– cenę za zamówioną moc cieplną dla danej grupy taryfowej [w zł/MW],

– cenę ciepła dla danej grupy taryfowej [w zł/GJ].

2. Niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców, o których mowa w ust. 1, wymaga potwierdzenia protokołem podpisanym przez strony, które zawarły umowę sprzedaży ciepła lub umowę o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji ciepła albo umowę kompleksową.

3. W przypadku niestawienia się przedstawiciela jednej ze stron w uzgodnionym miejscu i czasie w celu sporządzenia protokołu, o którym mowa w ust. 2, protokół może być sporządzony przez jedną ze stron oraz stanowi podstawę do dochodzenia bonifikat, o których mowa w ust. 1.

§ 44. Bonifikaty za niedotrzymanie standardów jakościowych obsługi odbiorców, obliczone w sposób określony w § 43 ust. 1 na podstawie odczytów wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego zainstalowanego w grupowym węźle cieplnym, obsługującym obiekty więcej niż jednego odbiorcy, dzieli się między poszczególnych odbiorców proporcjonalnie do ich udziału w obciążeniu grupowego węzła cieplnego według wzoru:

Uo = Uwg × No : Nwg

– 42 –

gdzie poszczególne symbole oznaczają:

– bonifikatę dla danego odbiorcy,

Uwg

– bonifikatę obliczoną na podstawie odczytów wskazań układu pomiaroworozliczeniowego zainstalowanego w grupowym węźle cieplnym,

– zamówioną moc cieplną dla obiektów danego odbiorcy [w MW],

Nwg

– zamówioną moc cieplną dla wszystkich obiektów zasilanych z grupowego węzła cieplnego [w MW].

§ 45. 1. W przypadku gdy ciepło jest pobierane bez zawarcia umowy sprzedaży ciepła lub umowy o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji ciepła albo umowy kompleksowej, przedsiębiorstwo energetyczne obciąża nielegalnie pobierającego ciepło opłatami w wysokości wynikającej z pięciokrotności miesięcznej raty za zamówioną moc cieplną i miesięcznej opłaty za ciepło oraz miesięcznej raty opłaty stałej za usługi przesyłowe i miesięcznej opłaty zmiennej za usługi przesyłowe, określonych na podstawie cen i stawek opłat zawartych w taryfie dla grupy taryfowej, której kryteria odpowiadają nielegalnie pobierającemu ciepło, oraz: 1)

wielkości nielegalnie pobranej przez niego mocy cieplnej, ustalonej na podstawie wielkości obiektów, w których ciepło jest pobierane bez zawarcia umowy, oraz zamówionej mocy cieplnej dla podobnych obiektów;

wielkości nielegalnie pobranego przez niego ciepła, ustalonej na podstawie wielkości nielegalnie pobranej mocy cieplnej, o której mowa w pkt 1, i średniego czasu jej wykorzystania dla podobnych obiektów.

2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, oblicza się dla całego nieobjętego przedawnieniem

okresu udowodnionego nielegalnego pobierania ciepła, a w przypadku braku możliwości udowodnienia tego okresu – dla okresu roku.

3. Przedsiębiorstwo energetyczne może obciążyć odbiorcę opłatami w wysokości dwukrotnych cen wynikających z określonych cen i stawek opłat zawartych w taryfie dla danej grupy taryfowej, w przypadku, gdy odbiorca: 1)

pobierał ciepło niezgodnie z warunkami określonymi w umowie sprzedaży ciepła lub w umowie o świadczenie usług przesyłania lub dystrybucji ciepła albo w umowie kompleksowej, w szczególności, gdy pobierał ciepło z całkowitym lub częściowym pominięciem układu pomiarowo-rozliczeniowego lub dokonał ingerencji w ten układ, powodując zafałszowanie pomiarów ilości pobranego ciepła;

uniemożliwił dokonanie wstrzymania dostarczania ciepła na podstawie art. 6b ust. 1, 2 lub 4 ustawy.

– 43 –

4. W przypadku przekroczenia zamówionej mocy cieplnej przez odbiorcę, bez uzgodnienia z przedsiębiorstwem energetycznym lub niezgodnie z warunkami umowy, przedsiębiorstwo energetyczne, za wielkość przekroczenia mocy określonego na podstawie

§ 42 ust. 4, może obciążyć odbiorcę opłatą za zamówioną moc cieplną oraz opłatą stałą za usługę przesyłową w sposób określony w ust. 3.

5. Opłaty, o których mowa w ust. 3 i 4, oblicza się dla każdego miesiąca, w którym nastąpił pobór ciepła niezgodnie z umową albo odbiorca uniemożliwił wstrzymanie dostarczania ciepła, mimo spełnienia przez przedsiębiorstwo energetyczne warunków określonych w art. 6b ust. 1, 2 lub 4 ustawy.

Rozdział 5 Przepisy epizodyczne, przejściowe i końcowe

§ 46. Taryfy przedsiębiorstw energetycznych obowiązujące przed dniem wejścia w życie rozporządzenia obowiązują do dnia określonego w decyzjach Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki zatwierdzających te taryfy, z zastrzeżeniem § 28.

§ 47. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy niniejszego rozporządzenia.

§ 48. Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Klimatu z dnia 7 kwietnia 2020 r. w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń z tytułu zaopatrzenia w ciepło (Dz. U. z 2020 r. poz. 718, z późn. zm.), które traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zgodnie z art. 23 ustawy z dnia ... o zmianie ustawy o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. …).

§ 49. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia z wyjątkiem

§ 11 ust. 4; 5; 6; 7; i 8, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2028 r.

MINISTER ENERGII

Źródło: Kancelaria Sejmu RP, plik druku nr 2578. Odczyt automatyczny z 2026-08-05.

Wróć do przebiegu prac nad projektem

Treść druku

SEJM

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

U S T AWA

UZASADNIENIE

CHP”;

UDER92

OCENA SKUTKÓW REGULACJI

URE

JST

JST

JST

RAPORT Z KONSULTACJI

(UDER92)

ENEA;

ORLEN S.A.;

PKEE

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

ENEA

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

PKEE

ORLEN S.A.

TOE

ENEA

TAURON

PSE S.A.

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

TOE

ORLEN S.A.

PKEE

ENEA

TOE

PKEE

TOE

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

TAURON

ORLEN S.A.

TOE

ENEA

TOE

ENEA

ORLEN S.A.

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

MŚP).

ORLEN S.A.

IZBA

GOSPODAR

CZA

GAZOWNI

CTWA

ORLEN S.A.

PKEE

ENEA

OZE.

UWAGA

OGÓLNA

OZE.

IZBA

GOSPODAR

CZA