Tekst druku sejmowego nr 2747

Druk nr 2747 Warszawa, 11 czerwca 2026 r.

SEJM

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

X kadencja Pan Włodzimierz Czarzasty Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

Na podstawie art. 118 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i na podstawie art. 32 ust. 2 regulaminu Sejmu niżej podpisani posłowie wnoszą projekt ustawy:

- o zmianie ustawy o lasach oraz ustawy - Kodeks wykroczeń.

Do reprezentowania wnioskodawców w pracach nad projektem ustawy upoważniamy pana posła Bartosza Romowicza.

(-) Agnieszka Buczyńska; (-) Adam Gomoła; (-) Piotr Górnikiewicz; (-) Michał Gramatyka; (-) Bożenna Hołownia; (-) Szymon Hołownia; (-) Adam Luboński; (-) Maja Ewa Nowak; (-) Łukasz Osmalak; (-) Bartosz Romowicz; (-) Ewa Schädler; (-) Piotr Paweł Strach; (-) Paweł Śliz; (-) Wioleta Tomczak; (-) Kamil Wnuk.

Tłoczono z polecenia Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

PROJEKT

U S T AWA

z dnia … 2026 r. o zmianie ustawy o lasach oraz ustawy - Kodeks wykroczeń

Art. 1. W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2026 r. poz. 663) wprowadza się następujące zmiany: 1)

w art. 13b w ust. 3 po wyrazie „edukacyjnym” dodaje się wyrazy „ , turystycznym”;

2)

w art. 29: a)

w ust. 1 skreśla się wyrazy „ , zaprzęgowym”,

b)

po ust. 1a dodaje się ust. 1b-1d w brzmieniu:

„1b. Ruch pojazdem zaprzęgowym w lesie dozwolony jest drogami publicznymi,

natomiast drogami leśnymi jest dozwolony tylko wtedy, gdy

użytkowanie ich nie jest ograniczone ze względu na prowadzoną gospodarkę leśną lub z innej ważnej przyczyny. 1c. Jazda konna w lesie jest dopuszczalna i może zostać ograniczona okresowo jedynie ze względu na prowadzoną gospodarkę leśną lub z innej ważnej przyczyny. 1d. Ograniczenia, o których mowa w ust. 1b i 1c, ze wskazaniem dokładnego obszaru ograniczenia wprowadza nadleśniczy, podając je do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty.”, c) 3)

uchyla się ust. 1a;

w art. 30: a)

w ust. 1 pkt 13 otrzymuje brzmienie:

„13) puszczania luzem psów ras uznanych za agresywne, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2023 r. poz. 1580, 1696 i 1795 oraz z 2026 r. poz. 737);”,

b)

po ust. 2a dodaje się ust. 2b i 2c w brzmieniu:

„2b. Puszczanie luzem psów w lesie odbywa się pod kontrolą właścicieli lub opiekunów. 2c. Puszczanie psów w lesie może zostać ograniczone okresowo jedynie ze względu na prowadzoną gospodarkę leśną lub z innej ważnej przyczyny. Przepis art. 29 ust. 1d stosuje się odpowiednio.”;

4)

art. 39 otrzymuje brzmienie:

–2– „Art. 39. 1. Lasy, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a oraz pkt 2, pozostające w zarządzie Lasów Państwowych, mogą być za zgodą dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych wydzierżawione przez nadleśniczego, z zachowaniem celów i zadań gospodarki leśnej określonych w planie urządzenia lasu. Inne nieruchomości, o których mowa w art. 4 ust. 3, pozostające w zarządzie Lasów Państwowych mogą być wydzierżawiane i wynajmowane przez nadleśniczego za zgodą dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych.

2. Lasy, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a oraz pkt 2, pozostające w zarządzie Lasów Państwowych, mogą być za zgodą i na zasadach określonych przez dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych nieodpłatnie użyczone przez nadleśniczego jednostkom samorządu terytorialnego lub ich związkom na ich wniosek, z zachowaniem celów i zadań gospodarki leśnej określonych w planie urządzenia lasu, na cele rozwoju turystyki, sportu i rekreacji. Użyczenie to może obejmować również prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane, o którym mowa w art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2026 r. poz. 524, 605 i 646).”; 5)

w art. 40 w ust. 1 pkt 9 otrzymuje brzmienie:

„9) rozwoju turystyki i rekreacji;”.

Art. 2. W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2025 r. poz. 734,

1676, 1814, 1818 i 1872) art. 166 otrzymuje brzmienie:

„Art. 166. § 1. Kto w lesie puszcza luzem psa rasy uznanej za agresywną, podlega karze grzywny albo karze nagany.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto w lesie puszcza luzem psa: 1)

bez sprawowania nad nim kontroli, lub

2)

na obszarze i w okresie objętym ograniczeniem wprowadzonym na podstawie art. 30 ust. 2c ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2026 r. poz. 663 i …).

§ 3. Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się do czynności związanych:

1)

z polowaniem;

2)

ze szkoleniem psów będących zwierzętami wykorzystywanymi do celów specjalnych w rozumieniu art. 4 pkt 20 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2023 r. poz. 1580, 1696 i 1795 oraz z 2026 r. poz. 737), albo ich udziałem w akcji ratowniczej w działaniach poszukiwawczych lub w działaniach

–3– związanych z ochroną granicy państwowej lub zapewnieniem bezpieczeństwa i porządku publicznego; 3)

ze szkoleniem psów ratowniczych albo ich udziałem w akcji ratowniczej prowadzonej przez podmioty uprawnione do wykonywania ratownictwa na podstawie przepisów odrębnych.”

Art. 3. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

–4–

UZASADNIENIE

Projekt ustawy o zmianie ustawy o lasach oraz ustawy - Kodeks wykroczeń ma na celu dostosowanie obowiązujących regulacji do współczesnych potrzeb społecznych związanych z turystyką, rekreacją i aktywnym korzystaniem z terenów leśnych, przy jednoczesnym zachowaniu nadrzędnej funkcji gospodarki leśnej i ochrony zasobów przyrodniczych.

Lasy Państwowe, poza realizacją funkcji gospodarczych i ochronnych, pełnią istotną funkcję społeczną. Rosnąca liczba osób korzystających z terenów leśnych w celach rekreacyjnych, sportowych i turystycznych wymaga stworzenia bardziej elastycznych rozwiązań prawnych umożliwiających rozwój infrastruktury oraz form aktywności realizowanych na obszarach leśnych.

Projekt przewiduje pięć zasadniczych zmian.

1. Rozszerzenie zadań Leśnych Kompleksów Promocyjnych o cele turystyczne Projekt zakłada rozszerzenie katalogu zadań realizowanych przez Leśne Kompleksy Promocyjne (LKP) poprzez dodanie funkcji turystycznej obok obecnie realizowanych celów edukacyjnych. Leśne Kompleksy Promocyjne stanowią obecnie ważny element udostępniania lasów społeczeństwu, jednak obowiązujące przepisy nie wskazują wprost rozwoju turystyki jako jednego z ich ustawowych zadań. W praktyce wiele kompleksów prowadzi działania związane z rozwojem szlaków, infrastruktury rekreacyjnej czy promocją walorów przyrodniczych. Projekt porządkuje zatem istniejący stan faktyczny i nadaje mu podstawę ustawową. Zmiana ta umożliwi bardziej aktywne wykorzystanie potencjału Leśnych Kompleksów

Promocyjnych

dla

rozwoju

turystyki

przyrodniczej,

edukacyjnej

i

kwalifikowanej.

Leśne Kompleksy Promocyjne stanowią szczególną formę organizacji gospodarki leśnej w Państwowym Gospodarstwie Leśnym Lasy Państwowe. Są to duże, zwarte obszary lasów obejmujące jedno lub kilka nadleśnictw, utworzone w celu prezentowania wielofunkcyjnego modelu gospodarki leśnej, prowadzenia działalności edukacyjnej, badawczej oraz społecznej.

LKP są polską, autorską koncepcją promowania zrównoważonego leśnictwa. Lasy Państwowe

–5– wskazują, że podobne rozwiązania funkcjonują jedynie w ograniczonym zakresie za granicą odpowiednikiem europejskim jest szwedzka koncepcja lasu modelowego, a poza Europą inicjatywy kanadyjskie.

Obecnie funkcjonuje 25 Leśnych Kompleksów Promocyjnych, obejmujących ponad 1,2 mln ha powierzchni leśnej, co odpowiada ok. 16% powierzchni lasów zarządzanych przez Lasy Państwowe. Do największych LKP należą m.in.: • LKP „Puszcza Notecka” – ok. 137 tys. ha, będący największym LKP w Polsce; • LKP „Bory Tucholskie” – ponad 84 tys. ha; • LKP „Lasy Bieszczadzkie” – ponad 69 tys. Ha.

LKP są obecnie obszarami o szczególnym znaczeniu społecznym, edukacyjnym i ekologicznym, funkcjonującymi na podstawie jednolitych programów gospodarczoochronnych oraz rad naukowo-społecznych, w których uczestniczą przedstawiciele samorządów, nauki i organizacji społecznych. Jednocześnie praktyka funkcjonowania LKP pokazuje, że obszary te już obecnie pełnią istotne funkcje turystyczne. Nadleśnictwa wchodzące w skład kompleksów prowadzą ścieżki dydaktyczne, punkty edukacyjne, infrastrukturę rekreacyjną oraz działania promujące aktywny wypoczynek. Przykładowo w samym LKP „Lasy Warszawskie” w roku 2024 w zajęciach edukacyjnych organizowanych przez nadleśnictwa uczestniczyło 20 761 osób.

Na obszarze LKP rozwijana jest również infrastruktura turystyczna i rekreacyjna, w tym trasy piesze, rowerowe i konne, miejsca wypoczynku, wieże widokowe oraz obiekty edukacyjne. W praktyce działania te już dziś wykraczają poza wyłącznie edukacyjny charakter przewidziany obecnie w ustawie. Projektowana zmiana ma zatem charakter porządkujący i dostosowujący przepisy do rzeczywistego sposobu funkcjonowania LKP. Dodanie funkcji turystycznej do ustawowego katalogu zadań pozwoli na pełniejsze wykorzystanie potencjału tych obszarów dla rozwoju turystyki przyrodniczej, edukacyjnej i aktywnej, przy zachowaniu dotychczasowych funkcji ochronnych i gospodarczych.

2. Uregulowanie zasad jazdy konnej w lasach Projekt wprowadza zasadę dopuszczalności jazdy konnej na terenach leśnych pozostających w zarządzie Lasów Państwowych z możliwością czasowego ograniczenia tej

–6– aktywności wyłącznie ze względu na gospodarkę leśną lub inne ważne przyczyny. Obecny stan prawny nie odpowiada rosnącej popularności turystyki konnej oraz rekreacji jeździeckiej. W wielu regionach kraju istnieją rozwinięte ośrodki jeździeckie i szlaki konne, których funkcjonowanie utrudniają obecne ograniczenia. Projekt odwraca dotychczasową zasadę polegającą na wyjątkowym dopuszczaniu ruchu konnego i zastępuje ją zasadą ogólnej dostępności przy zachowaniu możliwości wprowadzania ograniczeń przez nadleśniczego.

Jednocześnie projekt pozostawia zarządcom lasów instrumenty pozwalające chronić obszary objęte pracami gospodarczymi, ochroną przyrody lub innymi szczególnymi okolicznościami.

Turystyka konna stanowi rozwijającą się formę turystyki kwalifikowanej i aktywnej, obejmującą zarówno krótkie przejazdy rekreacyjne, jak również wielodniowe rajdy oraz wyprawy terenowe. W Polsce funkcjonuje rozwinięta infrastruktura turystyki jeździeckiej obejmująca szlaki konne, ośrodki jeździeckie, gospodarstwa agroturystyczne oraz bazę noclegową dostosowaną do potrzeb jeźdźców i koni.

Według danych Lasów Państwowych obecnie na terenach pozostających w ich zarządzie wyznaczono niemal 7 tys. km tras konnych, udostępnionych dla ruchu jeździeckiego.

Jednocześnie Lasy Państwowe wskazują, że zainteresowanie tą formą rekreacji stale rośnie, co powoduje powstawanie kolejnych tras i inicjatyw lokalnych.

W Polsce funkcjonują również długodystansowe szlaki turystyki konnej o znaczeniu ponadregionalnym. Największym z nich jest Transbeskidzki Szlak Konny PTTK, liczący ponad 600 km, prowadzący od Beskidu Śląskiego do Bieszczad i umożliwiający wielodniowe rajdy konne przez południową Polskę. Przebycie całej trasy zajmuje około dwóch tygodni.

3. Przyznanie nadleśniczym kompetencji do wprowadzania ograniczeń Projekt przewiduje przyznanie nadleśniczym kompetencji do czasowego ograniczania ruchu pojazdów zaprzęgowych, jazdy konnej oraz puszczania psów luzem na określonych obszarach. Rozwiązanie to ma charakter decentralizacyjny i umożliwia podejmowanie decyzji przez organ najlepiej znający lokalne uwarunkowania przyrodnicze i gospodarcze.

Ograniczenia będą mogły być wprowadzane wyłącznie w sytuacjach uzasadnionych, z obowiązkiem wskazania dokładnego obszaru i podania informacji do publicznej wiadomości.

Proponowane rozwiązanie zapewnia równowagę pomiędzy dostępnością lasów dla społeczeństwa a potrzebą ochrony gospodarki leśnej.

–7–

4. Zmiana zasad dotyczących puszczania psów luzem Projekt przewiduje zmianę przepisu dotyczącego zakazu puszczania psów luzem poprzez dopuszczenie takiej możliwości wobec psów innych niż uznane za agresywne na podstawie przepisów ustawy o ochronie zwierząt, pod kontrolą właścicieli lub opiekunów. Rozwiązanie to odpowiada oczekiwaniom społecznym związanym z rekreacyjnym korzystaniem z terenów leśnych przez właścicieli zwierząt domowych. Jednocześnie projekt zachowuje zakaz wobec ras uznanych za agresywne, co pozwala utrzymać odpowiedni poziom bezpieczeństwa osób korzystających z lasów oraz ochrony zwierzyny.

Lasy Państwowe wskazują, że psy puszczone luzem mogą powodować płoszenie zwierząt, niszczenie miejsc lęgowych, tropienie zwierzyny, a w okresach rozrodu lub zimowania wywoływać dodatkową presję na populacje dzikich zwierząt. Zakaz funkcjonuje obok innych przepisów chroniących zwierzynę przed płoszeniem i ściganiem. Projektowana zmiana nie uchyla jednak obowiązujących przepisów dotyczących ochrony przyrody, ochrony gatunkowej ani zakazów obowiązujących na obszarach szczególnie chronionych, w szczególności parkach narodowych, rezerwatach przyrody oraz innych formach ochrony przyrody wynikających z odrębnych ustaw. Właściciel psa pozostaje obowiązany do sprawowania nad nim kontroli oraz niedopuszczania do płoszenia, ścigania lub wyrządzania szkód zwierzynie i siedliskom przyrodniczym.

Zmiana art. 166 Kodeksu wykroczeń ma charakter dostosowujący i jest konsekwencją nowelizacji art. 30 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach. Po zawężeniu zakazu puszczania psów luzem wyłącznie do ras uznanych za agresywne oraz wprowadzeniu zasady puszczania pozostałych psów pod kontrolą właściciela lub opiekuna, utrzymanie dotychczasowego, generalnego typu wykroczenia prowadziłoby do penalizacji zachowań, które ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach uznaje za dozwolone. Projekt zachowuje dotychczasowe wyłączenia.

Projektowane brzmienie wprowadza karalność do:

1) puszczanie luzem psa rasy uznanej za agresywną,

2) puszczanie psa bez sprawowania nad nim kontroli,

3) puszczanie psa na obszarze i w okresie objętym ograniczeniem wprowadzonym przez nadleśniczego.

–8–

5. Możliwość

nieodpłatnego

użyczania

gruntów

jednostkom

samorządu

terytorialnego Projekt wprowadza możliwość nieodpłatnego użyczania przez nadleśniczych gruntów pozostających w zarządzie Lasów Państwowych jednostkom samorządu terytorialnego lub ich związkom na cele rozwoju turystyki, sportu i rekreacji. Obecnie realizacja tego rodzaju przedsięwzięć wymaga stosowania form odpłatnych, przede wszystkim dzierżawy, co utrudnia realizację inwestycji publicznych takich jak wieże widokowe, infrastruktura rekreacyjna, punkty obsługi turystycznej, ścieżki edukacyjne, miejsca odpoczynku czy obiekty sportowe.

Projektowana regulacja umożliwi bardziej efektywną współpracę Lasów Państwowych i samorządów przy realizacji inwestycji służących mieszkańcom i turystom, przy zachowaniu zgodności z planami urządzenia lasu i celami gospodarki leśnej. Dodatkowo projekt przewiduje możliwość objęcia użyczeniem prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, co pozwoli na faktyczną realizację inwestycji infrastrukturalnych.

Lasy Państwowe od wielu lat realizują wspólne przedsięwzięcia z samorządami w zakresie rozwoju infrastruktury lokalnej i turystycznej. Już w 2015 r. Dyrekcja Generalna Lasów Państwowych wskazywała, że jednym z głównych kierunków współpracy z jednostkami samorządu terytorialnego mają być inwestycje turystyczne, w tym rozwój infrastruktury pieszej, rowerowej i rekreacyjnej, szczególnie na terenach gmin leśnych o wysokim potencjale przyrodniczym i ograniczonych dochodach własnych. Z badań prowadzonych przez Lasy Państwowe wynikało, że właśnie infrastruktura turystyczna była najczęściej wskazywanym obszarem oczekiwanej współpracy przez samorządy.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Vacatio legis jest zgodne z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1461). Projekt rozszerza zakres dozwolonego korzystania z lasów i nie wymaga okresu przystosowawczego. Projekt nie zawiera przepisów przejściowych.

Projektowana ustawa będzie miała pozytywny wpływ społeczny poprzez zwiększenie dostępności terenów leśnych dla celów turystycznych, sportowych i rekreacyjnych. Przewiduje się pozytywny wpływ na rozwój turystyki lokalnej i regionalnej, szczególnie turystyki przyrodniczej, konnej oraz aktywności rodzinnej. Projekt może przyczynić się do rozwoju

–9– infrastruktury rekreacyjnej realizowanej przez jednostki samorządu terytorialnego we współpracy z Lasami Państwowymi.

Projekt nie powoduje bezpośrednich skutków dla budżetu państwa. Ewentualne skutki finansowe związane z realizacją przedsięwzięć infrastrukturalnych będą uzależnione od decyzji jednostek samorządu terytorialnego oraz Lasów Państwowych.

Projekt nie określa zasad podejmowania, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej. Zawarte w projekcie regulacje nie będą miały wpływ na mikro, małych i średnich przedsiębiorców, zgodnie z ustawą z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.

Przedkładany projekt ustawy jest zgodny z prawem Unii Europejskiej.

Projekt ustawy nie wymaga przedłożenia właściwym instytucjom i organom Unii Europejskiej, w tym Europejskiemu Bankowi Centralnemu, w celu uzyskania opinii, dokonania powiadomienia, konsultacji albo uzgodnienia.

Projekt nie podlega procedurze notyfikacji.

DEKLAROWANE SKUTKI REGULACJI (DSR)

projektu ustawy

Informacja o projekcie

a) Tytuł projektu:

Projekt ustawy o zmianie ustawy o lasach oraz ustawy - Kodeks wykroczeń

b) Przedstawiciel wnioskodawcy: pan poseł Bartosz Romowicz

I. Część wstępna [1] Zwięzły opis zidentyfikowanego problemu i proponowanych rozwiązań.

a) Jaki problem jest rozwiązywany i jaka jest skala tego problemu:

Obowiązujące przepisy ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach nie nadążają za rosnącym społecznym zapotrzebowaniem na turystyczne, sportowe i rekreacyjne korzystanie z terenów leśnych zarządzanych przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe. Zidentyfikowano następujące problemy:

1) Ustawowy katalog zadań Leśnych Kompleksów Promocyjnych (LKP) wskazuje cele edukacyjne, lecz nie wymienia wprost rozwoju turystyki, mimo że LKP faktycznie pełnią funkcje turystyczne (szlaki, infrastruktura rekreacyjna).

2) Obecne zasady ruchu pojazdem zaprzęgowym i jazdy konnej w lasach mają charakter wyjątku od zakazu, co utrudnia rozwój turystyki konnej, mimo wyznaczonych ok. 7 tys. km tras konnych.

3) Bezwarunkowy zakaz puszczania psów luzem nie odpowiada oczekiwaniom właścicieli zwierząt domowych korzystających rekreacyjnie z lasów.

4) Brak instrumentu nieodpłatnego udostępniania gruntów leśnych jednostkom samorządu terytorialnego (JST) na cele turystyczno-rekreacyjne, dotychczas wymaga to form odpłatnych (dzierżawa), co utrudnia realizację inwestycji publicznych.

b) Zwięzły opis proponowanych rozwiązań:

1) Rozszerzenie zadań LKP o cele turystyczne.

2) Ustanowienie zasady dopuszczalności ruchu pojazdem zaprzęgowym i jazdy konnej w lesie, z możliwością okresowego ograniczenia ze względu na gospodarkę leśną lub inną ważną przyczynę.

3) Przyznanie nadleśniczemu kompetencji do wprowadzania ograniczeń ze wskazaniem obszaru, podawanych do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty.

4) Dopuszczenie puszczania psów luzem z wyłączeniem psów ras uznanych za agresywne, pod kontrolą właściciela lub opiekuna.

5) Umożliwienie nieodpłatnego użyczania gruntów Lasów Państwowych jednostkom samorządu terytorialnego i ich związkom na cele rozwoju turystyki, sportu i rekreacji, z możliwością objęcia prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Zmiana art. 166 Kodeksu wykroczeń ma charakter dostosowujący i jest konsekwencją nowelizacji art. 30 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach.

1

c) Skutki braku zmiany stanu obecnego:

Utrzymanie obecnego stanu prawnego oznacza dalsze funkcjonowanie restrykcyjnego modelu dostępności lasów, niedostosowanego do faktycznego sposobu korzystania z terenów leśnych i hamującego rozwój turystyki (konnej, jeździeckiej) oraz współpracy Lasów Państwowych z samorządami przy realizacji inwestycji turystyczno-rekreacyjnych.

[2] Czy były rozważane rozwiązania alternatywne?  Nie Cel, który ma być osiągnięty za pomocą przedmiotowego projektu ustawy nie może być zrealizowany za pomocą innych środków niż zaproponowane w projekcie.

II. Wymogi określone w art. 34 ust. 2 pkt 3-5 regulaminu Sejmu [3] Jakie są przewidywane skutki prawne projektowanych rozwiązań?

Różnica między dotychczasowym a projektowanym stanem prawnym:

1) Zadania (art. 13b ust. 3) - katalog zadań uzupełniony o cele turystyczne obok dotychczasowych edukacyjnych.

2) Ruch zaprzęgowy (art. 29 ust. 1 i nowy ust. 1b) - skreślenie „zaprzęgowym" z ust. 1 i odrębne uregulowanie: ruch dozwolony drogami publicznymi, a drogami leśnymi pod warunkiem braku ograniczeń ze względu na gospodarkę leśną lub inną ważną przyczynę.

3) Jazda konna (uchylany ust. 1a, nowy ust. 1c) - zastąpienie modelu wyjątkowej dopuszczalności zasadą ogólnej dopuszczalności z możliwością okresowego ograniczenia.

4) Tryb ograniczeń (nowy ust. 1d) - ograniczenia wprowadza nadleśniczy ze wskazaniem obszaru, podając je do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty.

5) Puszczanie psów (art. 30 ust. 1 pkt 13 i ust. 2b) - zawężenie bezwarunkowego zakazu do psów ras uznanych za agresywne, pozostałe psy dopuszczalne pod kontrolą właściciela lub opiekuna.

6) Ograniczanie puszczania psów (nowy ust. 2c w art. 30) - możliwość okresowego ograniczenia, z odpowiednim stosowaniem trybu z art. 29 ust. 1d.

7) Udostępnianie gruntów (art. 39) - obok dotychczasowych form odpłatnych dodano nieodpłatne użyczenie JST i ich związkom na cele turystyki, sportu i rekreacji, z możliwością objęcia prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

8) Cele wsparcia (art. 40 ust. 1 pkt 9) - nowe brzmienie wskazujące „rozwój turystyki i rekreacji".

Zmiana art. 166 Kodeksu wykroczeń ma charakter dostosowujący i jest konsekwencją nowelizacji art. 30 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach. Po zawężeniu zakazu puszczania psów luzem wyłącznie do ras uznanych za agresywne oraz wprowadzeniu zasady puszczania pozostałych psów pod kontrolą właściciela lub opiekuna, utrzymanie dotychczasowego, generalnego typu wykroczenia prowadziłoby do penalizacji zachowań, które ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach uznaje za dozwolone. Projekt zachowuje dotychczasowe wyłączenia. Projektowane brzmienie wprowadza karalność do:

1) puszczanie luzem psa rasy uznanej za agresywną,

2) puszczanie psa bez sprawowania nad nim kontroli,

3) puszczanie psa na obszarze i w okresie objętym ograniczeniem wprowadzonym przez nadleśniczego.

Projekt zachowuje powiązanie z aktem wykonawczym wydanym na podstawie art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt i nie ingeruje w reżimy ochronne wynikające z odrębnych ustaw.

Vacatio legis w liczbie 14 dni jest zgodne z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i adekwatne, gdyż projekt rozszerza zakres dozwolonego korzystania z lasów i nie wymaga okresu przystosowawczego. Projekt nie zawiera przepisów przejściowych.

2

[4] Jakie są przewidywane skutki społeczne projektowanych rozwiązań?

a) Podmioty, na które oddziałuje projekt:

- osoby korzystające z lasów w celach rekreacyjnych (turyści piesi, rowerowi, jeźdźcy, właściciele psów, rodziny);

- społeczności lokalne gmin leśnych;

- organizacje turystyczne, ośrodki jeździeckie.

b) Wpływ (ujęcie niepieniężne/niemierzalne):

- zwiększenie dostępności lasów dla rekreacji rodzinnej, turystyki pieszej, rowerowej i konnej oraz rekreacyjnego korzystania z lasów z psami;

- pozytywny wpływ na spójność społeczną i aktywność rodzinną;

- rozwój turystyki przyrodniczej i kwalifikowanej.

Zachowane zostają zabezpieczenia ochronne (psy ras agresywnych, ograniczenia nadleśniczego, reżimy ochrony przyrody).

c) Skutki pozytywne i negatywne: przeważają skutki pozytywne (większa dostępność rekreacyjna lasów).

Nie przewiduje się istotnych negatywnych skutków społecznych; ewentualne ryzyko (płoszenie zwierzyny przez psy) jest ograniczane przez utrzymane obowiązki właściciela oraz kompetencję nadleśniczego do wprowadzania ograniczeń.

[5] Jakie są przewidywane skutki gospodarcze projektowanych rozwiązań?

a) Podmioty: mikro-, mali i średni przedsiębiorcy z branży turystycznej i okołoturystycznej: ośrodki jeździeckie, gospodarstwa agroturystyczne, baza noclegowa, podmioty obsługujące ruch turystyczny;

b) Wpływ: pośredni, pozytywny: rozwój turystyki kwalifikowanej może sprzyjać powstawaniu i rozwojowi działalności gospodarczej oraz miejsc pracy w branży turystycznej, zwłaszcza na obszarach gmin leśnych.

Projekt nie nakłada obowiązków na przedsiębiorców.

c) Skutki kwotowe: skutki gospodarcze mają charakter pośredni i niemierzalny na etapie projektowania.

[6] Jakie są przewidywane skutki finansowe projektowanych rozwiązań, w szczególności wpływ na sektor finansów publicznych, w tym na budżet państwa i budżety jednostek samorządu terytorialnego?

Projekt nie wpływa na budżet państwa.

Budżety jednostek samorządu terytorialnego - potencjalne wydatki inwestycyjne na infrastrukturę turystyczno-rekreacyjną, ponoszone fakultatywnie, w ramach podjętej decyzji.

[7] Wykaz źródeł finansowania, jeśli projekt ustawy pociąga za sobą obciążenie budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego. 3

Projekt nie pociąga za sobą obciążenia budżetu państwa. W odniesieniu do budżetów JST projekt nie nakłada obowiązkowych wydatków.

[8] Czy projekt ustawy podlega procedurze notyfikacyjnej?  Nie III. Wymogi określone w art. 34 ust. 2a i 2b regulaminu Sejmu [9] Czy projekt ustawy zawiera przepisy określające zasady podejmowania, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej (art. 34 ust. 2a regulaminu Sejmu)?  Nie [10] Czy wdrożenie projektowanych przepisów spowoduje obciążenia administracyjne mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców (art. 34 ust. 2a regulaminu Sejmu)?  Nie [11] Czy projekt ustawy zawiera przepisy regulacyjne lub określa wymogi dotyczące świadczenia usług transgranicznych w rozumieniu ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (art. 34 ust. 2b regulaminu Sejmu)?  Nie

4