Art. 592. p.z.p. Zawarcie ugody a przepisy o zmianie umowy

Zawarcie ugody nie może prowadzić do naruszenia przepisów działu VII rozdziału 3.

Komentarz do Art. 592. pzp

Przepis ustanawia jednoznaczną granicę dla zawarcia ugody. Ugoda nie może prowadzić do naruszenia przepisów działu VII rozdziału 3. Oznacza to, że sama możliwość osiągnięcia porozumienia między stronami nie wystarcza do jego zawarcia. Konieczne jest także zachowanie zgodności z regulacją wskazaną w tym przepisie.

Kluczowe znaczenie ma skutek, do którego może prowadzić ugoda. Zakaz obejmuje nie tylko sytuację, w której sama treść porozumienia byłaby sprzeczna z przepisami działu VII rozdziału 3, lecz także przypadek, gdy zawarcie ugody powodowałoby ich naruszenie. Przepis wiąże więc dopuszczalność ugody z oceną jej konsekwencji, a nie wyłącznie z jej formą lub nazwą.

W praktyce przepis pełni funkcję ograniczenia dla stron zawierających ugodę. Ugoda może być zawarta tylko w takim kształcie, który nie prowadzi do naruszenia wskazanych przepisów. Jeżeli skutek jej zawarcia pozostawałby z nimi w sprzeczności, zawarcie ugody byłoby niedopuszczalne. Przepis nie określa natomiast treści samej ugody ani nie wskazuje dodatkowych przesłanek jej zawarcia. Jego znaczenie sprowadza się do ustanowienia wymogu zgodności ugody z przepisami działu VII rozdziału 3.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 793.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 591. pzp Art. 593. pzp