Art. 269. p.w. Usługi wodne, za które pobiera się opłaty

Zmiana wchodzi w życie 18 sierpnia 2026 r. Do tego dnia obowiązuje brzmienie dotychczasowe. Zmiana obejmie: pkt 2, pkt 3. Podstawa: Ustawa o zmianie ustawy - Prawo wodne – Dz.U. 2026 poz. 1033.

Zobacz zapowiedziane brzmienie

Tak przepis brzmi po zmianie, która weszła w życie 18 sierpnia 2026 r. W serwisie nie została ona jeszcze naniesiona.

3) wykorzystywanie wody odzyskanej ze ścieków komunalnych.

1. Opłatę za usługi wodne uiszcza się także za:

1) zmniejszenie naturalnej retencji terenowej na skutek wykonywania na nieruchomości o powierzchni powyżej 3500 m²robót lub obiektów budowlanych trwale związanych z gruntem, mających wpływ na zmniejszenie tej retencji przez wyłączenie więcej niż 70% powierzchni nieruchomości z powierzchni biologicznie czynnej na obszarach nieujętych w systemy kanalizacji otwartej lub zamkniętej;

2) wydobywanie z wód powierzchniowych, w tym z morskich wód wewnętrznych wraz z wodami wewnętrznymi Zatoki Gdańskiej oraz wód morza terytorialnego, kamienia, żwiru, piasku oraz innych materiałów, a także wycinanie roślin z wód lub brzegu.

2. Opłaty, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie ponosi się za jezdnie dróg publicznych oraz drogi kolejowe, z których wody opadowe lub roztopowe są odprowadzane do wód lub do ziemi przy pomocy urządzeń wodnych umożliwiających retencję lub infiltrację tych wód.

3. Opłaty, o której mowa w ust. 1 pkt 1, nie ponoszą kościoły i inne związki wyznaniowe.

4. Opłaty, o której mowa w ust. 1 pkt 2, nie ponoszą urzędy morskie.

Komentarz do Art. 269. pw

Przepis określa dwa dodatkowe przypadki, w których uiszcza się opłatę za usługi wodne. Pierwszy dotyczy zmniejszenia naturalnej retencji terenowej. Opłata jest związana z wykonywaniem na nieruchomości o powierzchni większej niż 3500 m² robót lub obiektów budowlanych trwale związanych z gruntem, jeżeli wpływają one na zmniejszenie retencji przez wyłączenie z powierzchni biologicznie czynnej więcej niż 70% powierzchni nieruchomości. Warunkiem jest również położenie nieruchomości na obszarze nieujętym w system kanalizacji otwartej ani zamkniętej.

Drugi przypadek obejmuje wydobywanie z wód powierzchniowych kamienia, żwiru, piasku i innych materiałów, a także wycinanie roślin z wód lub z brzegu. Regulacja wskazuje przy tym, że chodzi także o morskie wody wewnętrzne, wody wewnętrzne Zatoki Gdańskiej oraz wody morza terytorialnego.

Przepis przewiduje wyłączenia z obowiązku ponoszenia opłaty. W odniesieniu do zmniejszenia retencji opłaty nie dotyczą jezdni dróg publicznych i dróg kolejowych, jeżeli wody opadowe lub roztopowe są z nich odprowadzane do wód albo do ziemi za pomocą urządzeń wodnych umożliwiających retencję lub infiltrację. Z tej opłaty wyłączone są również kościoły i inne związki wyznaniowe. Natomiast opłaty związanej z wydobywaniem materiałów lub wycinaniem roślin nie ponoszą urzędy morskie. Praktyczne znaczenie przepisu polega na określeniu, kiedy wskazane działania lub sposób zagospodarowania nieruchomości wiążą się z opłatą, a także na wskazaniu podmiotów i sytuacji objętych wyłączeniem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1478.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 268. pw Art. 270. pw