Art. 573. Utrata mocy ustawy

Traci moc ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1121).

Komentarz do Art. 573.

Przepis określa skutek w postaci utraty mocy przez ustawę wskazaną w jego treści, oznaczoną jako „Prawo wodne”. Oznacza to, że akt ten zostaje formalnie pozbawiony mocy obowiązującej. Regulacja ma charakter końcowy i porządkujący, ponieważ nie opisuje zasad gospodarowania wodami, praw i obowiązków określonych podmiotów ani trybu podejmowania rozstrzygnięć. Jej treść ogranicza się do wskazania konkretnej ustawy, która przestaje mieć moc.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na jednoznacznym określeniu, że wskazana ustawa nie stanowi już podstawy obowiązywania norm prawnych. Sam przepis nie rozwija skutków utraty mocy, nie zawiera wyjątków ani dodatkowych warunków. Nie wskazuje również innych aktów, które miałyby zostać uchylone, zmienione albo zachowane w mocy. Dzięki temu jego funkcja jest precyzyjna, identyfikuje jeden akt prawny i przesądza o zakończeniu jego mocy obowiązującej. W odróżnieniu od przepisów regulujących konkretne procedury lub uprawnienia, ten przepis nie ustanawia nowych rozwiązań, lecz zamyka obowiązywanie ustawy wymienionej w jego treści.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1566.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

wodne prawo

Art. 572.Art. 574.