Art. 50. Ochrona wód niezależnie od prawa własności

Wody, jako integralna część środowiska oraz siedlisko dla organizmów, podlegają ochronie, niezależnie od tego, czyją stanowią własność.

Komentarz do Art. 50.

Przepis ustanawia ogólną zasadę ochrony wód jako elementu środowiska oraz miejsca życia organizmów. Podkreśla tym samym, że wody mają znaczenie nie tylko jako odrębny składnik środowiska, lecz także jako „siedlisko dla organizmów”. Obie te funkcje zostały wskazane jako podstawy objęcia wód ochroną.

Kluczowe znaczenie ma zasada niezależności ochrony od prawa własności. Ochrona przysługuje wodom bez względu na to, „czyją stanowią własność”. Oznacza to, że sam fakt posiadania określonego prawa własności do wód nie wpływa na istnienie obowiązku ich ochrony. Przepis nie różnicuje poziomu ochrony ze względu na właściciela ani nie uzależnia jej od ustalenia, do kogo wody należą.

Regulacja ma charakter podstawowy i wyznacza sposób postrzegania wód w ramach ochrony środowiska. Wody są traktowane jako dobro wymagające ochrony z uwagi na ich znaczenie przyrodnicze, a nie wyłącznie z perspektywy własnościowej. Praktyczne znaczenie przepisu polega na tym, że ochrona obejmuje wody niezależnie od ich statusu własnościowego. Sama własność nie wyłącza więc zastosowania zasady ochrony ustanowionej w tym przepisie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1566.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

wody

Art. 49.Art. 51.