Art. 229. Ochrona celów środowiskowych przy utrzymaniu wód

Utrzymywanie śródlądowych wód powierzchniowych oraz morskich wód wewnętrznych i brzegu morskiego nie może naruszać celów środowiskowych, istniejącego dobrego stanu tych wód oraz warunków wynikających z ochrony wód.

Komentarz do Art. 229.

Przepis określa wymagania, jakie muszą być spełnione przy utrzymywaniu określonych rodzajów wód i brzegu morskiego. Obejmuje on trzy kategorie: śródlądowe wody powierzchniowe, morskie wody wewnętrzne oraz brzeg morski. Utrzymywanie tych elementów nie może prowadzić do naruszenia wskazanych w przepisie wartości i warunków ochrony.

Kluczowe znaczenie mają trzy ograniczenia. Po pierwsze, działania związane z utrzymywaniem nie mogą naruszać celów środowiskowych. Po drugie, nie mogą pogarszać ani naruszać istniejącego dobrego stanu tych wód. Po trzecie, muszą pozostawać zgodne z warunkami wynikającymi z ochrony wód. Przepis nie opisuje szczegółowych sposobów utrzymywania ani nie wskazuje odrębnych procedur. Formułuje natomiast wyraźną granicę, której takie działania nie mogą przekraczać.

W praktyce oznacza to, że utrzymywanie wód i brzegu morskiego nie jest traktowane jako działanie oderwane od wymogów środowiskowych. Jego dopuszczalność została powiązana z zachowaniem celów środowiskowych, dobrego stanu wód oraz warunków ich ochrony. Znaczenie przepisu polega więc na podporządkowaniu czynności utrzymaniowych ochronie wód, a nie na szczegółowym uregulowaniu ich technicznej organizacji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1566.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 228.Art. 230.