Art. 224. Własność naturalnych wysp, przymulisk i odsypów żwirowych

Wyspy, przymuliska oraz odsypy żwirowe, powstałe w sposób naturalny na gruntach pokrytych wodami powierzchniowymi, stanowią własność właściciela tych gruntów.

Komentarz do Art. 224.

Przepis określa, komu przysługuje własność trzech rodzajów naturalnie powstałych obiektów związanych z gruntami pokrytymi wodami powierzchniowymi: wysp, przymulisk oraz odsypów żwirowych. Przyjmuje w tym zakresie jednoznaczną zasadę, zgodnie z którą właścicielem takich obiektów jest właściciel gruntów, na których powstały.

Kluczowe znaczenie mają dwa elementy. Po pierwsze, przepis odnosi się wyłącznie do wysp, przymulisk i odsypów żwirowych. Po drugie, obiekty te muszą powstać w sposób naturalny. Oznacza to, że wskazana zasada własności wiąże się zarówno z rodzajem obiektu, jak i ze sposobem jego powstania. Przepis nie uzależnia własności od dodatkowych czynności, oświadczeń ani odrębnego wskazania właściciela. Rozstrzygające jest powiązanie obiektu z gruntami pokrytymi wodami powierzchniowymi oraz ustalenie, kto jest właścicielem tych gruntów.

W praktyce regulacja przypisuje własność nowych, naturalnie ukształtowanych fragmentów gruntu właścicielowi gruntu, z którym są związane. Dzięki temu przepis wskazuje bezpośrednio podmiot uprawniony do własności wyspy, przymuliska lub odsypu żwirowego, jeżeli spełnione są określone w nim przesłanki. Zasada obejmuje wszystkie trzy wymienione kategorie na takich samych warunkach, bez różnicowania ich pod względem skutku własnościowego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1566.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 223.Art. 225.