Art. 214. Własność wód stojących i wody w rowach

Śródlądowe wody stojące, woda w rowie oraz woda w stawie, który nie jest napełniany w ramach usług wodnych, ale wyłącznie wodami opadowymi lub roztopowymi lub wodami gruntowymi, znajdujące się w granicach nieruchomości gruntowej stanowią własność właściciela tej nieruchomości.

Komentarz do Art. 214.

Przepis określa, komu przysługuje własność określonych rodzajów wód, jeżeli znajdują się one w granicach nieruchomości gruntowej. Wskazuje trzy kategorie: śródlądowe wody stojące, wodę w rowie oraz wodę w stawie spełniającym dodatkowe warunki. Właścicielem każdej z tych wód jest właściciel nieruchomości, w której granicach się znajdują.

W przypadku stawu konieczne jest łączne spełnienie wskazanych w przepisie przesłanek. Staw nie może być napełniany w ramach usług wodnych, a jego zasilanie może następować wyłącznie wodami opadowymi, roztopowymi lub wodami gruntowymi. Oznacza to, że sama obecność wody w obrębie nieruchomości nie wystarcza do zastosowania tej regulacji wobec każdego stawu, ponieważ przepis uzależnia ją także od sposobu jego napełniania i pochodzenia wody.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na powiązaniu własności wymienionych wód z własnością gruntu. Dla ustalenia właściciela istotne są więc dwa elementy: rodzaj wody oraz jej położenie w granicach nieruchomości gruntowej. Regulacja obejmuje wodę znajdującą się na takim gruncie, a nie samą nieruchomość jako całość. Przepis rozstrzyga kwestię własności, nie określa natomiast wprost zasad korzystania z wody ani innych obowiązków związanych z jej utrzymaniem.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1566.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

nieruchomości

Art. 213.Art. 215.