Art. 139. Cel i zakres obszarów ochronnych

Obszary ochronne to ustanowione na podstawie art. 141 obszary, na których obowiązują zakazy oraz ograniczenia w zakresie użytkowania gruntów lub korzystania z wód, w celu ochrony zasobów tych wód przed degradacją.

Komentarz do Art. 139.

Przepis określa znaczenie pojęcia „obszary ochronne”. Są to obszary ustanowione na podstawie art. 141, a więc ich status wynika z odrębnego aktu ustanawiającego, do którego przepis wyraźnie się odwołuje. Sam art. 139 nie opisuje procedury ustanawiania takich obszarów ani nie wskazuje, kto je ustanawia. Definiuje natomiast ich podstawowe cechy i cel.

Na obszarach ochronnych obowiązują dwa rodzaje środków: zakazy oraz ograniczenia. Mogą one dotyczyć użytkowania gruntów albo korzystania z wód. Przepis łączy więc ochronę zasobów wodnych zarówno ze sposobem wykorzystywania nieruchomości, jak i z korzystaniem z samych wód. Zakazy wyłączają określone sposoby działania, natomiast ograniczenia zmniejszają zakres dopuszczalnego użytkowania gruntów lub korzystania z wód, choć przepis nie określa ich szczegółowej treści.

Celem ustanowienia obszaru ochronnego jest ochrona zasobów wód przed degradacją. Oznacza to, że wprowadzenie zakazów lub ograniczeń powinno pozostawać związane z zapobieganiem pogorszeniu stanu tych zasobów. Znaczenie praktyczne przepisu polega na wskazaniu, że określenie danego terenu jako obszaru ochronnego wiąże się z obowiązywaniem szczególnych reguł dotyczących gruntów i wód. Ich zakres wynika z ustanowienia obszaru na podstawie art. 141, natomiast art. 139 wskazuje jego istotę, przedmiot ochrony i podstawowy cel.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1566.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 138.Art. 140.