Art. 132. Obowiązek likwidacji nieczynnych studni

Właściwy organ Wód Polskich może, na wniosek właściciela ujęcia wody i na jego koszt, w drodze decyzji, nałożyć na właścicieli gruntów położonych na terenie ochrony pośredniej obowiązek zlikwidowania nieczynnych studni, jeżeli te studnie zagrażają jakości ujmowanej wody.

Komentarz do Art. 132.

Przepis określa szczególny mechanizm ochrony jakości wody ujmowanej z ujęcia. Właściwy organ Wód Polskich może nałożyć na właścicieli gruntów położonych na terenie ochrony pośredniej obowiązek zlikwidowania nieczynnych studni. Obowiązek ten dotyczy zatem wyłącznie studni, które jednocześnie są nieczynne i zagrażają jakości ujmowanej wody. Samo położenie gruntu na terenie ochrony pośredniej nie wystarcza do zastosowania tego rozwiązania.

Postępowanie może zostać uruchomione na wniosek właściciela ujęcia wody. Przepis wskazuje również, że działania podejmowane w tym trybie odbywają się na koszt właściciela ujęcia. O nałożeniu obowiązku rozstrzyga właściwy organ Wód Polskich w drodze decyzji, a adresatami obowiązku są właściciele gruntów, na których znajdują się nieczynne studnie spełniające określone przesłanki.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na połączeniu ochrony ujęcia wody z możliwością usunięcia konkretnych źródeł zagrożenia. Regulacja wyraźnie rozdziela role poszczególnych podmiotów: właściciel ujęcia składa wniosek i ponosi koszt, organ Wód Polskich wydaje decyzję, natomiast właściciele odpowiednich gruntów mają obowiązek zlikwidować wskazane studnie. Decyzja może więc doprowadzić do usunięcia nieczynnych urządzeń, jeżeli ich istnienie wiąże się z zagrożeniem dla jakości wody ujmowanej.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1566.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 131.Art. 133.