Art. 75. Podpis za osobę niepiśmienną

Za niepiśmiennych lub niemogących pisać może podpisać się na wekslu inna osoba, której podpis winien być uwierzytelniony przez notarjusza lub władzę gminną z zaznaczeniem, że osoba ta podpisała się na życzenie niepiśmiennego lub niemogącego pisać. Uwierzytelnienie winno być umieszczone na wekslu lub na przedłużku.

Komentarz do Art. 75.

Przepis określa sposób podpisania weksla w sytuacji, gdy osoba, której podpis powinien się na nim znaleźć, jest niepiśmienna albo nie może pisać. W takim przypadku na wekslu może podpisać się za nią inna osoba. Nie jest to jednak zwykłe zastąpienie podpisu, ponieważ podpis osoby działającej w ten sposób musi zostać odpowiednio uwierzytelniony.

Uwierzytelnienia dokonuje notarjusz albo władza gminna. Potwierdzenie powinno wskazywać, że dana osoba podpisała się na wekslu na życzenie osoby niepiśmiennej lub niemogącej pisać. Samo wskazanie osoby podpisującej nie wystarcza, konieczne jest także zaznaczenie przyczyny i charakteru tego podpisu.

Przepis wymaga ponadto, aby uwierzytelnienie znajdowało się bezpośrednio na wekslu albo na przedłużku, czyli dołączonym do niego arkuszu przeznaczonym na dokonanie czynności związanych z wekslem. Z regulacji wynika więc kilka elementów: osoba, za którą składany jest podpis, musi być niepiśmienna albo nie móc pisać, podpis składa inna osoba, a podpis ten zostaje uwierzytelniony przez jeden z dwóch wskazanych podmiotów i opatrzony informacją o złożeniu go na życzenie zainteresowanego. Znaczenie praktyczne przepisu polega na zapewnieniu formalnego potwierdzenia, że podpis zastępczy został złożony w opisanych okolicznościach oraz przez osobę uprawnioną do dokonania takiego potwierdzenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 282.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 74.Art. 76.