Art. 67. Odpisy weksla

Każdy posiadacz wekslu ma prawo sporządzenia z niego odpisów. Odpis powinien dokładnie odtwarzać oryginał z indosami i wszelkiemi wzmiankami, znajdującemi się na nim; należy na nim zaznaczyć, gdzie odpis się kończy. Na odpisie można umieszczać indosy i poręczenia wekslowe w ten sam sposób i z temi samemi skutkami, jak na oryginale.

Komentarz do Art. 67.

Przepis reguluje możliwość sporządzenia odpisu weksla przez jego posiadacza. Uprawnienie to przysługuje każdemu posiadaczowi, bez wskazania dodatkowych przesłanek lub ograniczeń. Odpis ma odtwarzać oryginał w sposób dokładny, co obejmuje nie tylko treść samego weksla, lecz także znajdujące się na nim indosy oraz wszelkie wzmianki.

Istotnym elementem odpisu jest wyraźne wskazanie miejsca, w którym się kończy. Pozwala to odróżnić treść odwzorowaną z oryginału od późniejszych wpisów umieszczonych już na odpisie. Przepis nie określa szczególnej formy tego oznaczenia, wymaga jednak, aby zakończenie odpisu było zaznaczone.

Na odpisie można umieszczać indosy i poręczenia wekslowe. Czynności te powinny być dokonywane w ten sam sposób i z tymi samymi skutkami, jak na oryginale. Oznacza to, że przepis wiąże z nimi takie same skutki, jakie wynikają z ich zamieszczenia na wekslu, nie wprowadzając w tym zakresie odrębnych zasad dla odpisu.

W praktyce regulacja określa więc zarówno prawo do sporządzenia odpisu, jak i minimalne wymagania dotyczące jego treści oraz dalszych wpisów. Odpis powinien wiernie przedstawiać oryginał wraz z jego dotychczasowymi elementami, a kolejne indosy i poręczenia mogą być na nim umieszczane według zasad właściwych dla oryginału.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 282.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 66.Art. 68.