Art. 59. Zapłata przez wyręczenie

Zapłata przez wyręczenie może nastąpić we wszystkich przypadkach, w których można dochodzić zwrotnego poszukiwania po terminie płatności wekslu lub przed tym terminem. Zapłata przez wyręczenie obejmuje całą sumę, którą miałby zapłacić wyręczony. Dokonana będzie najpóźniej nazajutrz po ostatnim dniu, przepisanym dla protestu spowodu niezapłacenia.

Komentarz do Art. 59.

Przepis określa zasady zapłaty przez wyręczenie, czyli zapłaty dokonywanej w sytuacji, w której możliwe jest dochodzenie zwrotnego poszukiwania z wekslu. Mechanizm ten może być zastosowany zarówno po terminie płatności wekslu, jak i przed tym terminem. Oznacza to, że jego dopuszczalność jest związana nie tylko z brakiem zapłaty w terminie, lecz także z przypadkami, w których zwrotnego poszukiwania można dochodzić jeszcze przed nadejściem terminu płatności.

Zapłata przez wyręczenie musi obejmować całą sumę, którą miałby zapłacić wyręczony. Przepis nie przewiduje więc spełnienia świadczenia jedynie w części. Zakres zapłaty jest wyznaczony przez pełną kwotę przypadającą do zapłaty przez osobę, za którą następuje wyręczenie.

Ustawa wskazuje również końcowy termin dokonania takiej zapłaty. Musi ona nastąpić najpóźniej nazajutrz po ostatnim dniu przewidzianym dla protestu z powodu niezapłacenia. Termin ten wyznacza granicę czasową skorzystania z tej formy zapłaty i wiąże ją z okresem przeznaczonym na dokonanie protestu. W praktyce przepis łączy zatem trzy elementy: możliwość zwrotnego poszukiwania, obowiązek objęcia zapłatą całej należnej sumy oraz zachowanie wskazanego terminu. Gdy wszystkie te warunki są uwzględnione, zapłata przez wyręczenie mieści się w ramach przewidzianych w tym przepisie.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 282.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 58.Art. 60.