Art. 175. Treść propozycji układowych

§ 1. Podanie upadłego o dopuszczenie do zawarcia układu powinno zawierać propozycje układowe i ich uzasadnienie.

§ 2. Propozycje powinny być jednakowe w stosunku do wszystkich wierzycieli, chyba że poszczególny wierzyciel wyraźnie zgodził się na warunki mniej korzystne.

§ 3. W propozycjach upadły może przyznać szczególne korzyści wierzycielom mającym drobne wierzytelności.

Komentarz do Art. 175.

Przepis określa wymagania dotyczące podania upadłego o dopuszczenie do zawarcia układu. Takie podanie nie może ograniczać się do samego wyrażenia zamiaru zawarcia układu. Musi zawierać dwa elementy: propozycje układowe oraz ich uzasadnienie. Oznacza to, że upadły powinien przedstawić planowanych warunków układu i wyjaśnić, na czym opierają się te propozycje.

Istotną zasadą jest jednakowe traktowanie wszystkich wierzycieli. Propozycje układowe powinny być sformułowane w taki sposób, aby odnosiły się do wierzycieli na takich samych warunkach. Przepis dopuszcza odstępstwo od tej zasady, ale tylko wtedy, gdy konkretny wierzyciel wyraźnie zgodził się na warunki mniej korzystne. Sama odmienność warunków nie wystarcza, konieczna jest wyraźna zgoda zainteresowanego wierzyciela.

Osobno uregulowano możliwość przyznania szczególnych korzyści wierzycielom mającym drobne wierzytelności. Upadły może uwzględnić ich sytuację w propozycjach układowych i zaoferować im korzystniejsze rozwiązania. Jest to wyjątek od ogólnej zasady jednakowego ukształtowania propozycji, wskazany wprost w przepisie.

W praktyce przepis wyznacza zarówno formalną treść podania, jak i podstawowe granice kształtowania propozycji układowych. Z jednej strony wymaga przedstawienia propozycji wraz z uzasadnieniem, z drugiej chroni zasadę równego traktowania wierzycieli, pozostawiając ograniczone możliwości różnicowania ich sytuacji. To, czy podanie spełnia te wymagania, ma znaczenie dla oceny przedstawionych propozycji układowych.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1934 r. poz. 834.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 174.Art. 176.