Art. 131. Czynności wymagające zgody rady wierzycieli

§ 1. Nie mogą być dokonywane przez syndyka bez zezwolenia rady wierzycieli następujące czynności:

1) dalsze prowadzenie przedsiębiorstwa, o ile ma trwać nie dłużej niż trzy miesiące od daty ogłoszenia upadłości;

2) pozostawienie upadłego w mieszkaniu, które zajmuje w nieruchomości wchodzącej w skład masy upadłości;

3) udzielanie upadłemu i jego rodzinie wsparcia oraz zaprzestanie dalszego wspierania;

4) sprzedaż z wolnej ręki nieruchomości, handlowego statku morskiego lub statku żeglugi śródlądowej, wpisanych do rejestru statków;

5) sprzedaż praw i wierzytelności;

6) zaciąganie pożyczek;

7) przyjęcie lub zrzeczenie się spadku stosownie do przepisów niniejszego prawa;

8) wykonanie umowy wzajemnej, zawartej przez upadłego, albo odstąpienie od takiej umowy;

9) wykup rzeczy znajdujących się we władaniu osoby trzeciej z tytułu zastawu lub prawa zatrzymania;

10) uznanie, zrzeczenie się i zawarcie ugody co do roszczeń spornych oraz poddanie sporu rozstrzygnięciu sądu polubownego.

§ 1a. O nieudzieleniu zezwolenia przez radę wierzycieli na dalsze prowadzenie przedsiębiorstwa syndyk niezwłocznie zawiadamia kierownika wojewódzkiego urzędu pracy właściwego ze względu na siedzibę przedsiębiorstwa, który, w terminie 14 dni od daty otrzymania zawiadomienia, może zgłosić sądowi umotywowany sprzeciw. Do czasu rozstrzygnięcia sprzeciwu syndyk jest obowiązany nadal prowadzić przedsiębiorstwo.

§ 2. Jeżeli czynność musi być dokonana niezwłocznie i dotyczy wartości nie przewyższającej jednego tysiąca złotych, syndyk może ją wykonać bez zezwolenia rady.

§ 3. Na żądanie osoby zawierającej z syndykiem umowę, sędzia-komisarz stwierdzi, iż zezwolenie rady wierzycieli zostało udzielone albo że wolno syndykowi zawrzeć umowę bez zezwolenia rady.

Komentarz do Art. 131.

Przepis określa czynności, których syndyk nie może dokonywać bez zezwolenia rady wierzycieli. Ograniczenie obejmuje zarówno prowadzenie spraw przedsiębiorstwa i sytuację upadłego, jak i czynności dotyczące składników masy upadłości, zobowiązań oraz sporów.

Zezwolenia wymagają w szczególności: dalsze prowadzenie przedsiębiorstwa, jeżeli ma trwać nie dłużej niż trzy miesiące od daty ogłoszenia upadłości, pozostawienie upadłego w zajmowanym mieszkaniu należącym do nieruchomości wchodzącej w skład masy upadłości, a także udzielanie lub zaprzestanie udzielania wsparcia upadłemu i jego rodzinie. Zgoda jest również potrzebna na sprzedaż z wolnej ręki określonych statków i nieruchomości, sprzedaż praw i wierzytelności, zaciąganie pożyczek, przyjęcie albo zrzeczenie się spadku, wykonanie lub rozwiązanie umowy wzajemnej, wykup rzeczy objętych zastawem albo prawem zatrzymania oraz czynności dotyczące roszczeń spornych, w tym uznanie roszczenia, zrzeczenie się go, zawarcie ugody lub poddanie sporu sądowi polubownemu.

Szczególna reguła dotyczy odmowy zgody na dalsze prowadzenie przedsiębiorstwa. Syndyk zawiadamia o niej kierownika właściwego wojewódzkiego urzędu pracy. Ten może w ciągu 14 dni zgłosić sądowi umotywowany sprzeciw, a do czasu jego rozstrzygnięcia przedsiębiorstwo musi być nadal prowadzone.

Jeżeli czynność jest pilna i dotyczy wartości nieprzekraczającej jednego tysiąca złotych, syndyk może wykonać ją bez zezwolenia rady. Na żądanie osoby zawierającej umowę sędzia-komisarz potwierdza udzielenie zezwolenia albo możliwość zawarcia umowy bez niego. Kryteria te wyznaczają zakres samodzielności syndyka i zapewniają radzie wierzycieli wpływ na istotne czynności w postępowaniu upadłościowym.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 1934 r. poz. 834.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 130.Art. 132.