Art. 159. p.s. Wynagrodzenie za pracę domownika

Domownikowi przysługuje wynagrodzenie za pracę według zasad odnoszących się do członka, chyba że w umowie zastrzeżono inny sposób wynagradzania.

Komentarz do Art. 159. ps

Przepis określa zasady wynagradzania domownika za pracę. Przyjmuje on rozwiązanie, zgodnie z którym domownikowi przysługuje wynagrodzenie według zasad odnoszących się do członka. Oznacza to, że punktem wyjścia jest zastosowanie wobec domownika takich reguł wynagradzania, jakie przepis wiąże z członkiem. Regulacja nie ustanawia więc całkowicie odrębnego sposobu ustalania wynagrodzenia, lecz odsyła do zasad dotyczących innej kategorii osób.

Kluczowe znaczenie ma jednak zastrzeżenie dotyczące umowy. Strony mogą w niej przewidzieć inny sposób wynagradzania niż wynikający z zasad odnoszących się do członka. W takim przypadku zastosowanie znajduje uzgodniona metoda. Przepis ustanawia zatem regułę podstawową oraz dopuszcza jej zmianę w drodze umowy.

W praktyce konieczne jest rozróżnienie dwóch sytuacji. Jeżeli umowa nie zastrzega odmiennego sposobu wynagradzania, domownik otrzymuje wynagrodzenie według zasad odnoszących się do członka. Jeżeli natomiast umowa zawiera takie zastrzeżenie, wynagrodzenie ustala się zgodnie z odmiennymi postanowieniami. Artykuł nie określa wysokości wynagrodzenia ani szczegółowej treści alternatywnego sposobu jego ustalania. Wskazuje jedynie, że decydujące znaczenie ma istnienie umownego zastrzeżenia, które modyfikuje zasadę wynagradzania właściwą dla członka.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 521.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 158. ps Art. 160. ps